Scandinavian Airlines

Scandinavian Airlines, coñecida normalmente como SAS, é a aeroliña nacional de Suecia, Dinamarca e Noruega e trátase da aeroliña máis grande de Escandinavia. SAS é a abreviatura do seu nome completo, Scandinavian Airlines System ou legalmente Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden. Ten a súa sede en Solna, Suecia e opera principalmente nos países escandinavos. Scandinavian Airlines é un dos membros fundadores da Star Alliance.

A compañía opera 137 avións e voa a 123 destinos de máis de 30 países. O seu principal centro de actividade é o aeroporto de Copenhague, e ten centros secundarios en Oslo e Estocolmo. SAS tamén ten centros de conexión menores nos aeroportos de Bergen, Flesland, Göteborg Landvetter, Stavanger, Sola, e Trondheim, Værnes. SAS Cargo é unha subsidiaria independente de Scandinavian Airlines e a súa sede atópase no aeroporto de Copenhague.

A aeroliña fundouse en 1946 como un consorcio para impulsar as operacións transatlánticas da compañía sueca Svensk Interkontinental Lufttrafik, da norueguesa Det Norske Luftfartselskap e da dinamarquesa Det Danske Luftfartselskab. O consorcio ampliouse dous anos máis tarde para cooperar tamén en rutas europeas e domésticas. En 1951 as tres aeroliñas fusionáronse para crear SAS. O 27 de xuño de 2018 o goberno noruegués anunciou que vendera a súa participación en SAS.

 Historia 

 Fundación 
A aeroliña fundouse o día 1 de agosto de 1946 cando Svensk Interkontinental Lufttrafik AB (unha aeroliña propiedade da familia sueca Wallenberg), Det Danske Luftfartselskab A/S, e Det Norske Luftfartselskap AS (as aeroliñas nacionais de Dinamarca e Noruega) formaron unha asociación para manexar o tráfico aéreo intercontinental deses tres países. O primeiro presidente de SAS foi Per A. Norlin. O 17 de setembro dese ano iniciáronse as operacións baixo o nome da nova entidade, sendo o primeiro servizo internacional entre Estocolmo e Nova York. En medio ano SAS estableceu un récord ao transportar a peza única de carga máis pesada a través do Atlántico nun avión de pasaxeiros, un panel eléctrico de 680 kg dende Nova York á compañía Sandvik en Suecia.

Durante 1948 a aeroliña nacional sueca AB Aerotransport uniuse a SAS, coordinando rapidamente as súas operacións europeas. Tres anos despois as compañías fusionáronse formalmente para formar o SAS Consortium. Cando se estableceu a propiedade da aeroliña dividiuse entre SAS Danmark (28,6%), SAS Norge (28,6%) e SAS Sverige (42,8%), as cales pertencían nun 50% a investidores privados e no outro aos seus gobernos.

 Ruta transpolar 
Durante o ano 1954 SAS converteuse na primeira aeroliña en comezar voos regulares usando unha ruta polar, voando Douglas DC-6B dende Copenhague ata Os Ánxeles con escalas en Søndre Strømfjord (agora Kangerlussuaq) en Groenlandia e Winnipeg no Canadá. En verán de 1956 o tráfico da ruta xustificou o aumento das frecuencias a tres voos por semena. O servizo demostrou ser moi popular entre as celebridades de Hollywood e os membros da industria cinematográfica, e SAS conseguiu moita publicidade coa ruta. Grazas a unha estrutura de tarifas que permitía o tránsito gratuíto cara a outros destinos europeos vía Copenhague, esta ruta foi gañando cada vez máis popularidade entre os tuistas estadounidenses ao longo dos anos 50.

En 1957 SAS foi a primeira aeroliña en ofrecer un servizo ao redor do mundo sobre o Polo Norte, a través dunha segunda ruta polar operada por Douglas DC-7C voando dende s flying from Copenhague a Tokyo con escala no aeroporto de Anchorage en Alasca. O voo a través de Alasca era unha solución de compromiso xa que a Unión Soviética non permitía a SAS, entre outras aeroliñas, voar sobre Siberia en rutas entre Europa e o Xapón, e o espazo aéreo chinés tamén estaba pechado.

 Era dos reactores 
En 1959 SAS entrou na era dos reactores tras mercar varios Sud Aviation Caravelle franceses. No mes de marzo do ano seguinte foi introducido o segundo avión a reacción na frota de SAS, o Douglas DC-8. O DC-8 comezou a operar na ruta cara Nova York o 1 de maio, cara Os Ánxeles o 3 de xuño, e na ruta cara Tokyo o 11 de outubro. A introdución do DC-8 tamén implicou que o tráfico intercontinental se movese cara ao aeroporto de Arlanda, que foi inaugurado oficialmente en 1962.

Posteriormente SAS introduciu o o Douglas DC-9, o primeiro reactor para voos de curto e medio alcance da súa frota, un aparello que voaría coa aeroliña ata o ano 2002.

Ademais de introducir avións máis modernos, SAS tamén adoptou innovadoras prácticas de operación e sistemas para mellorar a experiencia dos clientes. En 1965 foi a primeira aeroliña en introducir un sistema electrónico de reservas. 

Durante o ano 1971 SAS comezou a operar o seu primeiro Boeing 747, e en 1974 a aeroliña recibiu o Douglas DC-10. O primeiro modelo do fabricante europeo Airbus chegaría en 1977 ao mercar a compañía o Airbus A300 para as súas rutas de media distancia. 

 Consolidación, adquisicións e asociacións 
Os anos 80 foron a época dourada de SAS. En 1981 Jan Carlzon foi nomeado CEO da aeroliña, e durante o seu mandato a compañía experimentou un xiro financeiro exitoso que empezou ese mesmo ano. SAS adquiriu gradualmente o control dos mercados domésticos nos tres países escandinavos; isto conseguiuse adquirindo o control total ou parcial de varias compañías aéreas locais competidoras, incluíndo Braathens e Widerøe en Noruega, Linjeflyg e Skyways Express en Suecia, e Cimber Air en Dinamarca.

En 1982 Scandinavian Airlines foi recoñecida como a aeroliña máis puntual de Europa, e en 1983 recibiu o premio á Aeroliña do Ano nos ATW Airline Awards.

Durante as súas primeiras décadas, a aeroliña construíu dous grandes hoteis no centro de Copenhague, o SAS Royal Hotel (5 estrelas) e o máis grande SAS Hotel Scandinavia (4 estrelas e cun casino na súa planta 26). Nos anos 1980 SAS inaugurou o seu primeiro hotel fóra de Escandinavia, o SAS Kuwait Hotel. Cara 1989 a división de hoteis de SAS tiña o 40% das acción do Intercontinental Hotels Group. Tras a desregularización da aciación comercial en Europa e a presión das novas aeroliñas rivais SAS experimentou dificultades económicas e a compañía decidiu vender a súa cadea de hoteis ao Radisson Hotel Group no ano 1992.

A principios dos anos 90 SAS intentou sen éxito fusionarse con KLM, xunto con Austrian Airlines r Swissair, nunha proposta de entidade combinada coñecida como Alcazar. Porén, meses de negociacións para chegar a esta ambiciosa fusión finalmente colapsaron debido a múltiples cuestións sen resolver. Este fracaso estratéxico contribuíu en gran medida á saída de Carlzon ese mesmo ano e á súa substitución por Jan Reinås. En maio de 1997 SAS converteuse nun dos membros fundadores da alianza global de aeroliñas Star Alliance, uníndose a outras compañía como Air Canada, Lufthansa, Thai Airways International e United Airlines.

 Frota 

En febreiro de 2024 a frota de Scandinavian Airlines estaba formada polos seguintes avións:
miniatura|Airbus A319 coa librea retro
miniatura|Airbus A320neo operado por SAS Connect coa librea actualminiatura|Airbus A330-300 coa antiga librea
+ Frota de Scandinavian Airlines AviónEn servizo Pedidos Pasaxeiros Notas C Y M TotalAirbus A319-1004———150150Tres coa librea da Star Alliance e un con librea retro.Airbus A320-20011———168168Airbus A320neo3718——180180Entregas ata 2025.Airbus A321LR3—2212123157Airbus A330-3008—3256178266Airbus A350-900424032228300Boeing 737-7001—Evacuación médicaOperado polas Forzas Aéreas de Noruega e a Dirección de Saúde.Avións alugados (wet-lease)Airbus A320neo25———180180Operados por SAS Connect.ATR 72-6007———7070Operados por Xfly.Bombardier CRJ90010———9090Operados por CityJet.1888868888Operados por Xfly. Embraer 1956———122122Operados por SAS Link.4120120Total12720

 Notas 

Categoría:Aeroliñas de Dinamarca
Categoría:Aeroliñas de Noruega
Categoría:Aeroliñas de Suecia
Categoría:SkyTeam