Real Madrid Baloncesto

O Real Madrid Baloncesto, coñecido comunmente como Real Madrid, é un equipo profesional de baloncesto con sede na cidade de Madrid (España). É a sección de baloncesto do Real Madrid Club de Fútbol, creada en 1932 da man de Angel Cabrera. É o club máis laureado de España e do baloncesto FIBA, e o único, xunto ao Club Joventut de Badalona que, unha vez nela, nunca baixou da máxima categoría do baloncesto español.

 Historia 
 Fundación 
Co fútbol xa consolidado, o entón presidente do Real Madrid, Luis Usera Bugallal, quixo potenciar outros deportes que engrandecesen ao club. Ángel Cabrera, pioneiro e un dos impulsores do baloncesto en España, publica o 8 de marzo de 1931 un anuncio no diario ABC para localizar xogadores voluntarios para a creación desta sección.

Os primeiros xogadores do proxecto foron Eric Hermes, Luís Hoyos, Emilio Gutiérrez Bringas, Juan Castellví, Jenaro Olives, Máximo Arnáiz, Juan Negrín, Midel, Delgado, Chairo e o alemán Midelman, que xunto a Cabrera formaron o primeiro elenco que se oficializou o día 22 do mesmo mes baixo o nome de Real Madrid Basket-Ball. O mesmo ano da súa fundación o club gañou o seu primeiro trofeo, a Copa Chapultepec, despois de disputar a súa primeira competición nacional oficial, o Campionato de Castela, no que finalizou en terceira posición por detrás do Rayo Club, o maior rival do club até o estoupido da Guerra Civil Española. 

En 1933 o club disputa a primeira edición do Campionato de España de baloncesto. Debutou caendo derrotado por 21−17 fronte ao Iluro Bastek-Ball Club en Mataró. Após remontar no partido de volta en Madrid, terminou como subcampión ao caer derrotado na final por 21−11 fronte a un Rayo formado por varios exxogadores madridistas. Foi o primeiro de catro subcampionatos antes de que, finalmente, puidese proclamarse campión de España grazas ao continuo crecemento da sección coas primeiras incorporacións internacionais e que lle serviron para converterse no dominador español. Das antigas colonias españolas de Cuba, Porto Rico e Filipinas chegaron ao club grandes xogadores como Freddy Borrás, Rafael Deliz, Willo Galíndez, Toñín Casillas ou Johnny Báez. Con eles o club conseguiu tres títulos do Campionato de España. En 1952 chegou un dos momentos chave da historia do club cando, coincidindo coas vodas de ouro da entidade, Santiago Bernabéu, decidiu solicitar axuda á Federación Española de Baloncesto para organizar un campionato de baloncesto e que derivou na chegada ao club dunha das súas máximas figuras: Raimundo Saporta.

 A época de Raimundo Saporta 
Raimundo Saporta converteuse rapidamente na man dereita de Santiago Bernabéu. Naceu así unha dupla que levou ao club todo o máis alto de Europa e que converteu a Saporta nunha das máximas figuras do baloncesto en Europa. Os éxitos comezaron na temporada 1952−53 tras alzarse coa Copa Latina, competición de recente creación e que foi a precursora da Copa de Europa, actual Euroliga, sendo o primeiro título internacional do club. Baixo a súa dirección, o club continuou co crecemento da sección e foi un dos creadores das diversas competicións que darían proxección ao baloncesto, como a Liga Nacional de Baloncesto que o club disputou na súa nova cancha do Frontón Jai Alai, coñecido como Fiesta Alegre. Tras a honra de ser o primeiro líder na súa clasificación tras vencer na primeira xornada ao seu veciño e máximo rival, o Club Baloncesto Estudiantes por 76−61, terminou por conquistar o título ás ordes de Ignacio Pinedo. No equipo destacaban xogadores como Joaquín Hernández, Luís Trujillano, William Brindle ou o pivote Alfonso Martínez, sendo o máximo anotador da liga con 180 puntos.

Desde entón o club nunca descendeu de categoría sendo o único en disputar todas as súas edicións xunto ao Club Joventut de Badalona. O éxito na competición valeulle para representar a España na primeira edición da Copa de Europa, competición creada da man de Raimundo Saporta a semellanza da Copa de Europa de Fútbol que vira a luz tres anos antes. Así, ambas as competicións foron creadas e impulsadas polo club. O seu primeiro partido nesta competición foi fronte o Barreirense Basket. O encontro, de oitavos de final, acabou con vitoria para o equipo castelán por 51−68. Os máximos anotadores do equipo foron Alfonso Martínez e Johnny Báez con 16 puntos. Tras superar a eliminatoria por un 154−91 global, e a seguinte fronte ao Royal Brussels, o club foi descualificado en semifinais tras o impedimento do réxime político de España liderado por Francisco Franco de competir fronte ao ASK Riga da soviético debido ás discrepancias políticas da época entre ambos os países. Ante o contratempo, Raimundo Saporta propuxo xogar a eliminatoria a un único partido en París, circunstancia que non foi aceptada pola FIBA polo que o equipo español foi eliminado sen poder disputar a súa eliminatoria fronte ao posteriormente campión do tres primeiras edicións do torneo.

Pese ao éxito na Copa Latina, o club non conseguía trasladar os seus éxitos á nova competición europea. Debido a iso Saporta decidiu incorporar ao plano técnico á que se convertería cos anos nunha das máximas figuras do baloncesto mundial e membro do Salón da Fama, Pedro Ferrándiz. Baixo a súa dirección o equipo conquistou quince Campionatos de Liga, catorce Campionatos de España de Copa e catro Copas de Europa.

 De Ferrandiz a Sáinz 
Antes da retirada de Ferrándiz e Saporta da sección, lograron sumar cinco títulos de dobrete de Liga e Copa de maneira consecutiva, asinando unha xeira de oitenta e oito partidos seguidos sen perder en Liga. Como sucesor no banco escolleron a Lolo Sáinz, un dos integrantes da exitosa época anterior. A elección pronto se viu reflectida como un acerto. Sen chegar a igualar ao seu antecesor, cultivou un gran número de títulos nacionais e europeos nas dúas décadas nas que dirixiu ao primeiro equipo. O seu substituto na cancha foi Juan Antonio Corbalán, que capitaneou ao equipo noutra grande época xunto a Wayne Brabender, Rafael Rullán, Carmelo Cabrera, Juanma López Iturriaga, Fernando Romay,Chechu Biriukov e Fernando Martín. Todos contribuíron a que non se detivesen os éxitos do club. O citado Martín foi considerado como un dos mellores xogadores que deu o club e o baloncesto español, xa que entre outros méritos foi o primeiro xogador do territorio e o segundo europeo en participar na National Basketball Association (NBA) con Portland Trail Blazers.

Con Sáinz como adestrador, o club chega até as dez ligas consecutivas, sendo até a actualidade a mellor serie asinada por un equipo español. Porén, a hexemonía na Copa viuse freada polo Barcelona, deixando para a historia unhas das máis igualadas contendas do panorama baloncestístico xunto coa producidos fronte ao Pallacanestro Varese. Fronte aos italianos o Real Madrid disputouse a hexemonía en Europa, chegando a enfrontarse en catro finais da máxima competición europea de clubs, cun balance de dúas vitorias para cada equipo. Nesta époc destaca Walter Szczerbiak, que consegue anotar 65 puntos antes o Club Baloncesto Breogán en 1976. O gran crecemento que experimentaba o baloncesto viuse particularmente reflectido na creación da Asociación de Clubs de Baloncesto e a Liga ACB.

Tras vencer en 22 das 27 edicións da Liga Nacional, o Real Madrid anotouse as tres primeiras edición da ACB. Tras a volta de Fernando Martín dos Estados Unidos, onde permaneceu unha única temporada, o club reforzouse con Dražen Petrović, a grande estrela dun dos seus grandes rivais europeos, a Cibona Zagreb. Co croata o equipo consegue unha Copa do Rei e a Recopa de Europa, sendo Lolo Sáinz o primeiro adestrador que gañaba o tres títulos continentais (Copa de Europa, Recopa e Korać). Na temporada 1989−90, após quince anos como adestrador branco, Lolo Sáinz deixa o banco para ocupar a secretaría técnica. No seu lugar colocou a un adestrador NBA, George Karl á vez que Petrović facía o camiño inverso, recaendo de novo o peso do equipo en Fernando Martín. Con todo o destino cruzouse no seu camiño o 3 de decembro de 1989, cando o pivote madrileño sufriu un accidente de tráfico mortal. Tráxicamente e en circunstancias similares, o xogador croata falecía o 7 de xuño de 1993.

Tras a desgraza sufrida por Fernando Martín tendo un tremendo impacto na sociedade española e en particular e no club., que se viu moi afectado animicamente e cedeu a testemuña como club dominador en favor do Barcelona. Isto non privou á sección de seguir conquistando trofeos, pero xa sen a autoridade de épocas anteriores. Na temporada seguinte, soportando aínda o tráxico suceso, repetíronse os acontecementos unha terceira vez. Na final da Copa Korać o entón adestrador Ignacio Pinedo, faleceu dun infarto cando apenas levaban 16 minutos da final do partido de ida. Aquela imaxe impactou tanto nos xogadores que non puideron sobreporse na prórroga do partido de volta daquela final. Con todo, na seguinte tempada puideron dedicarlle un triunfo coa conquista dunha emotiva final da Recopa de Europa en Nantes grazas á canastra de Ricky Brown e con Clifford Luyk no banco.

 Etapa de transición 
Ao redor da figura do lituano Arvydas Sabonis, reforzado coa fichaxe do norteamericano Joe Arlauckas, comezou a proxectarse un equipo que volvese á cima europea. O traballo tróuxolles un dobrete na temporada 1992−93 e unhas semifinais da Copa de Europa. Unha nova perda, do vicepresidente Mariano Jaquotot, precedeu á conquista en 1995 da Euroliga, a oitava do club, ás ordes do laureado Želimir Obradović. A temporada seguinte estivo cerca de repetir guión ao acadar novamente a Final Four, aínda que esta vez ficaron ás portas da final ao perder en semifinais ante a Virtus Bologna a pesar dos 63 puntos de Arlauckas.

A pesar dos seus éxitos deportivos, a sección atravesaba graves problemas económicos acrecentados por unha reestruturación económica a nivel global na entidade. Isto, unido á saída dalgúns dos seus referentes como Sabonis ou Pep Cargol ou as retiradas de Biriukov e Antonio Martín, fixeron que se interrompese o proxecto e houbese de empezar case de cero. Con todo, coa chegada ao equipo de Alberto Herreros e Dejan Bodiroga, xunto a un grupo de xogadores experimentados como Pablo Laso, Alberto Angulo ou Juan Antonio Orenga, o equipo conseguiu a Recopa de Europa de 1997. En 1998, debido ás grandes perdas financeiras que xeraba, especulouse coa posibilidade de disolver a sección, algo que finalmente non ocorreu.

Apó gañar a ACB en 1999, na temporada 2002−03, con Javier Imbroda de técnico, o club queda fóra dos playoff por primeira vez na historia. Isto siginificaba ficar fóra de competicións europeas. Porén, a ULEB decidiu invitar ao club a participar na EuroCup en lugar do equipo ao que lle correspondería por clasificación, o Breogán de Lugo. Así, na tempada seguinte o club acada a final desta competición continental caendo na final fronte o Hapoel Jerusalem B.C. (72−83). 

Tras unha serie de malos anos, coa chegada do técnico Božidar Maljković, o Real Madrid consegue un novo títulos de liga, a 2004−05. Cómpre destacar a conclusión desta temporada, xa que deu lugar a un dos finais de Liga máis destacábeis da historia. No quinto e definitivo xogo da final, o club madrileño perdía por 8 puntos a falta de 42 segundos para a conclusión contra do Baskonia en Vitoria. Após unha serie de ataques rápidos, o Real Madrid conseguiu remontar cunha canatra tripla desde o recuncho de Alberto Herreros nos intres finais do encontro, facendo subir o definitivo 69-70 ao marcador e outorgando aos madrileños o título.

Coa chegada á presidencia de Ramón Calderón, contrátase a Joan Praza que consegue gañar na su primeira temporada, a 2006−07, a liga e a EuroCup. Nesta temporada destacou a incorporación do base Sergio Llull. Porén, entre 2007–08 e 2011–12 o club non consegue volver gañar un título de Liga. Coa chegada de Florentino Pérez á presidencia en 2009, no que sería o seu segundo mandato, iniciase un novo proxecto que toma forma coa chegada ao banco dun ex-xogador do club, Pablo Laso.

 A época de Pablo Laso 
Coa chegada de Laso, a tónica do equipo fixo que desde o club realizase un esforzo económico pola sección. O seu estilo ofensivo reforzouse con fichaxes contrastadas ou de proxección como Sergio Rodríguez, Jaycee Carroll, a chegada do NBA Rudy Fernández ou a do canteirán Nikola Mirotić. Na temporada 2011−12, tras a volta ao Pazo de Deportes, o club consegue despois de dezanove anos unha nova Copa do Rei, ademais de conquistar o seu trixésimo primeiro título de Liga cun rexistro de 38 vitorias en 44 partidos. En Europa, conseguiu tras 18 anos chegar á Final Four da Euroliga, perdendo o título fronte ao Olympiacos de Vassilis Spanoulis por 100−88. As temporadas seguintes o club seguiu aumentando o seu palmarés nacional.

Na temporada 2014−15 o club reforzouse con K. C. Rivers, Jonas Mačiulis, Andrés Nocioni e Gustavo Ayón ante a baixa de Nikola Mirotić, quen puxera rumbo á NBA. Co novo elenco, o club chegou por terceiro ano consecutivo á Final Four, esta vez celebrado en Madrid. En semifinais derrotaron ao Fenerbahçe Ulker, volvéndose encontrar na final Olympiacos do Pireo. Porén, esta vez, con Nocioni como MVP da final, o Real Madrid conseguiu proclamáronse campión por novena vez, sendo o seu vixesimoterceiro título internacional. Ao título sumouselle a Liga e a Copa do Rei, conseguindo o club a súa terceira tripla coroa. Ademais, conseguiron gañar a Copa Intercontinental, pechando así un ano con catro títulos nunca logrado no europeo. Este éxito tamén se extendía polo deporte base, onde despuntaba un mozo Luka Dončić, o cal xa debutara co primeiro equipo.

Para a campaña 2015−16, con Dončić xa como xogador primeiro equipo e xunto a Willy Hernangómez, o club marcouse como obxectivo reter o título europeo. Durante a nova temporada Llull, que rexeitara irse á NBA onde tivese sido o rookie mellor pagado da historia, converteuse no máximo asistente histórico do club con 1 160 asistencias, superando ao seu excompañeiro Sergio Rodríguez. Na Euroliga, a pesar de conseguir unha vitoria histórica ante o Barcelona no Palau Blaugrana por 63−102, esta vez o club non consegue chegar á Final Four. Na competición doméstica, porén, o club revalida o título. Tras unha temporada 2016−17, na que o club só consegue gañar a Copa do Rei, na temporada 2017−18, o Real Madrid consegue a súa décima, e até o momento última, Euroliga após vencer na final ao Fenerbahçe por 85-80.

 Pavillóns 

O club utilizou ao longo da súa historias os seguintes pavillóns como local.
 Fronton Fiesta Alegre (1955–1965)
 Colegio Maravillas (1965)
 Pavillón da Cidade Deportiva do Real Madrid (1966–1986)
 Pazo de Deportes da Comunidade de Madrid (1986–1998)
 Polideportivo Parque Corredor en Torrejón de Ardoz (1998–1999)
 Pavillón Raimundo Saporta (1999–2004)
 Palacio de Vistalegre (2004–2010)
 Caja Mágica (2010–2011)
 Pazo de Deportes da Comunidade de Madrid (2011–presente)

 Xogadores 
 Cadro actual 

 Dorsais retirados 
 Dorsais retirados polo Real Madrid N°XogadorPosiciónEtapa 10  Fernando Martín  Pivote   1981–1986, 1987–1989

 Membros do Salón da Fama 
Os seguintes antigos xogadores e adestradores do Real Madrid son membros do Salón da Fama do baloncesto:
 Dražen Dalipagić (1982–1983). Introducido en 2004.
 Antonio Díaz-Miguel (1958–1961). Introducido en 1997.
 Pedro Ferrándiz (1959–1962, 1964–1965, 1966–1975). Introducido en 2007.
 Dražen Petrović (1988–1989). Introducido en 2002.
 Arvydas Sabonis (1992–1995). Introducido en 2011.

 Destacados 

 Santi Abad
 Juan Aísa
 Alberto Angulo
 Lucio Angulo
 José Miguel Antúnez
 José Biriukov
 Wayne Brabender
 Miguel Ángel Cabral
 Carmelo Cabrera
 Pep Cargol
 Juan Antonio Corbalán
 Rudy Fernández
 José Luis Galilea
 Javier García Coll
 Eduardo Hernández-Sonseca
 Alberto Herreros
 Serge Ibaka
 Iker Iturbe
 José Lasa
 José Luis Llorente
 Raül López
 Juanma López Iturriaga
 Clifford Luyk
 Antonio Martín
 Fernando Martín
 Nikola Mirotić
 Álex Mumbrú
 Juan Antonio Orenga
 Vicente Ramos
 Alfonso Reyes
 Felipe Reyes
 Emiliano Rodríguez
 Sergio Rodríguez
 Johnny Rogers
 Fernando Romay
 Rafael Rullán
 Lolo Sainz
 Ismael Santos
 Mike Smith
 Quique Villalobos
 Facundo Campazzo
 Pablo Prigioni
 Andrés Nocioni
 Axel Hervelle
 Éric Struelens
 Mirza Delibašić
 Damir Mulaomerović
 Bojan Bogdanović
 Dražen Petrović
 Mario Stojić
 Žan Tabak
 Ante Tomić
 Luka Dončić
 Derrick Alston
 Joe Arlauckas
 Tanoka Beard
 Elmer Bennett
 Louis Bullock
 Brian Jackson
 Anthony Randolph
 Mark Simpson
 Charles Smith
 Larry Spriggs
 Walter Szczerbiak
 Alain Digbeu
 Mickaël Gelabale
 Ioannis Bourousis
 Antonis Fotsis
 Pat Burke
 Arvydas Sabonis
 Rimas Kurtinaitis
 Darjuš Lavrinovič
 Martynas Pocius
 Jonas Mačiulis
 Gustavo Ayón
 Blagota Sekulić
 Maciej Lampe
 Johnny Báez
 Freddy Borrás
 Piculín Ortiz
 Guillermo Galíndez
 Rafael Deliz
 Mikhail Mikhailov
 Dejan Bodiroga
 Dražen Dalipagić
 Aleksandar Đorđević
 Nikola Lončar
 Igor Rakočević
 Zoran Savić
 Dragan Tarlać
 Dušan Vukčević

 Galardóns individuais 

MVP da ACB
 Arvydas Sabonis – 1994, 1995
 Dejan Bodiroga – 1998
 Tanoka Beard – 1999
 Felipe Reyes – 2009, 2015
 Nikola Mirotić – 2013
 Sergio Llull – 2017
 Luka Dončić – 2018

MVP das Finais da ACB
 Arvydas Sabonis – 1993, 1994
 Alberto Angulo – 2000
 Louis Bullock – 2005
 Felipe Reyes – 2007, 2013
 Sergio Llull – 2015, 2016
 Rudy Fernández – 2018
 Facundo Campazzo – 2019

Mellor Equipo da ACB
 Elmer Bennett – 2004
 Felipe Reyes – 2007, 2008, 2009, 2015
 Ante Tomić – 2011
 Sergio Llull – 2012, 2015, 2017
 Rudy Fernández – 2013, 2014
 Nikola Mirotić – 2013, 2014
 Sergio Rodríguez – 2013, 2014, 2016
 Luka Dončić – 2018
 Walter Tavares – 2019
 Facundo Campazzo – 2019, 2020

Segundo Mellor Equipo da ACB
 Gustavo Ayón – 2016
 Anthony Randolph – 2017
 Facundo Campazzo – 2018
 Walter Tavares – 2020

Campión do Concurso de Triplas da ACB
 Alberto Herreros – 1998, 1999
 Alberto Angulo – 2000
 Louis Bullock – 2004, 2006, 2008
 Jaycee Carroll – 2015, 2016

Campión do Concurso de Mates da ACB
 Mickaël Gelabale – 2004, 2005

Xogador máis espectacular da ACB
 Rudy Fernández – 2013
 Sergio Rodríguez – 2014

MVP da Copa do Rei
 Sergio Llull – 2012
 Nikola Mirotić – 2014
 Rudy Fernández – 2015
 Gustavo Ayón – 2016
 Facundo Campazzo – 2020

MVP da Supercopa de España
 Rudy Fernández – 2012
 Sergio Rodríguez – 2013
 Sergio Llull – 2014, 2018
 Facundo Campazzo – 2019, 2020

MVP da Euroliga
 Sergio Rodríguez – 2014
 Sergio Llull – 2017
 Luka Dončić – 2018

MVP da Final Four da Euroliga
 Arvydas Sabonis – 1995
 Andrés Nocioni – 2015
 Luka Dončić – 2018

Primeiro Equipo All-Euroleague
 Rudy Fernández – 2013, 2014
 Sergio Rodríguez – 2014
 Felipe Reyes – 2015
 Sergio Llull – 2017
 Luka Dončić – 2018
 Walter Tavares – 2021

Segundo Equipo All-Euroleague
 Sergio Llull – 2011
 Nikola Mirotić – 2013, 2014
 Rudy Fernández – 2015
 Gustavo Ayón – 2016, 2017
 Walter Tavares – 2019

Xogador revelación da Euroliga
 Nikola Mirotić – 2011, 2012
 Luka Dončić – 2017, 2018
 Usman Garuba – 2021

Mellor defensor da Euroliga
 Walter Tavares – 2019, 2021

 Adestradores 
A seguinte relación detalla cronoloxicamente a todos os adestradores que tivo o Real Madrid.

 Ángel Cabrera (1930−1933)
 Juan Castellví (1931−1934)
 Máximo Arnáiz (1934−1935)
 Segundo Braña (1935−1936)
 Cholo Méndez (1939−1943)
 Anselmo López Martín (1943−1947)
 José Borrero (1947−1948)
 Felipe Kaimo Calderón (1948−1949)
 Freddy Borrás (1949–1954)
 Ignacio Pinedo (1954–1958)
 Jacinto Ardevínez (1958–1959)
 Pedro Ferrándiz (1959–1962)
 Joaquín Hernández (1962–1964)
 Pedro Ferrándiz (1964–1965) 1966–1975
 Robert Busnel (1965–1966)
 Pedro Ferrándiz (1966–1975)
 Lolo Sainz (1975–1989)
 George Karl (1989–1990)
  Wayne Brabender (1990)
 Ignacio Pinedo (1990–1991)
 Ángel González Jareño (1991)
 George Karl (1991–1992)
  Clifford Luyk (1992–1994)
 Željko Obradović (1994–1997)
 Miguel Ángel Martín (1997)
 Tirso Lorente (1998)
  Clifford Luyk (1998–1999)
 Sergio Scariolo (1999–2002)
 Javier Imbroda (2002–2003)
 Julio Lamas (2003–2004)
 Božidar Maljković (2004–2006)
 Joan Plaza (2006–2009)
 Ettore Messina (2009–2011)
 Emanuele Molin (2011)
 Pablo Laso (2011–presente)

 Palmarés 
 Nacional 
Liga
 Campións (37): 1957, 1958, 1959–60, 1960–61, 1961–62, 1962–63, 1963–64, 1964–65, 1965–66, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1976–77, 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1992–93, 1993–94, 1999–2000, 2004–05, 2006–07, 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2021–22, 2023–24
 Subcampións (12): 1958−59, 1966−67, 1977−78, 1982−83, 1987−88, 1988−89, 1991−92, 1996−97, 2000−01, 2011−12, 2013−14, 2016−17, 2020–21, 2022–23
Copa do Rei
 Campións (28): 1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1960, 1961, 1962, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1985, 1986, 1989, 1993, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020
 Subcampións (21): 1933, 1944, 1948, 1949, 1953, 1955, 1958, 1963, 1969, 1976, 1978, 1981, 1982, 1988, 2001, 2005, 2007, 2010, 2011, 2018, 2019
Supercopa
 Campións (8): 1986, 2012, 2013, 2014, 2018, 2019, 2020, 2021
 Subcampións (4): 1985, 1987, 2004, 2009

 Internacional 
Euroliga
Campións (10): 1963–64, 1964–65, 1966–67, 1967–68, 1973–74, 1977–78, 1979–80, 1994–95, 2014–15, 2017–18
Subcampións (8): 1961–62, 1962–63, 1968–69, 1974–75, 1975–76, 1984–85, 2012–13, 2013–14
Copa Saporta
Campións (4): 1983–84, 1988–89, 1991–92, 1996–97
Subcampións (2): 1981–82, 1989–90
Copa Korać
Campións (1): 1987–88
Subcampións (1): 1990–91
EuroCup
Campións (1): 2006–07
Subcampións (1): 2003–04
Copa Intercontinental
Campións (5): 1976, 1977, 1978, 1981, 2015
Subcampións (2): 1968, 1970
Tripla CoroaCampións (3)''': 1964–65, 1973–74, 2014–15

 Historial 
AnoNivelLigaCopa do ReiOutras copasCompeticións europeas1931–56Copa do Rei4 veces campión (1951, 1952, 1954, 1956), 6 veces subcampión (1933, 1944, 1948, 1949, 1953, 1955)1957 11ª Div.1º 7–3Campión1958 11ª Div.1º 16–2Subcampión1 Copa de Europa SF  3–31958–59 11ª Div.2º 19–3Semifinais1 Copa de Europa  OF  1–11959–60 11ª Div.1º 20–2Campión1960–61 11ª Div.1º 21–1Campión1 Copa de Europa SF  5–11961–62 11ª Div.1º 18–0Campión1 Copa de Europa 2º  5–41962–63 11ª Div.1º 14–2Subcampión1 Copa de Europa 2º  7–41963–64 11ª Div.1º 19–3Cuarto lugar1 Copa de Europa 1º  8–21964–65 11ª Div.1º 13–1Campión1 Copa de Europa 1º  6–21965–66 11ª Div.1º 16–2Campión1 Copa de Europa  CF  5–31966–67 11ª Div.2º 18–2Campión1 Copa de Europa 1º  10–21967–68 11ª Div.1º 18–2Semifinais1 Copa de Europa 1º  10–31968–69 11ª Div.1º 18–1–3Subcampión1 Copa de Europa 2º  10–31969–70 11ª Div.1º 19–3Campión1 Copa de Europa SF  6–61970–71 11ª Div.1º 21–1Campión1 Copa de Europa SF  7–1–41971–72 11ª Div.1º 21–1Campión1 Copa de Europa SF  8–41972–73 11ª Div.1º 30–0Campión1 Copa de Europa  CF  7–31973–74 11ª Div.1º 27–1–0Campión1 Copa de Europa 1º  12–11974–75 11ª Div.1º 20–2Campión1 Copa de Europa 2º  11–21975–76 11ª Div.1º 29–3Subcampión1 Copa de Europa 2º  12–31976–77 11ª Div.1º 21–1Campión1 Copa de Europa SF  12–41977–78 11ª Div.2º 19–3Subcampión1 Copa de Europa 1º  14–31978–79 11ª Div.1º 19–2–1Semifinais1 Copa de Europa SF  12–41979–80 11ª Div.1º 20–2Cuartos de final1 Copa de Europa 1º  14–31980–81 11ª Div. 3º 18–2–6Subcampión1 Copa de Europa SF  10–61981–82 11ª Div.1º 25–1Subcampión2 Recopa de Europa 2º  10–11982–83 11ª Div.2º 25–2Semifinais1 Copa de Europa SF  8–61983–84 1ACB1º 31–5Terceiro lugar2 Copa de Europa 1º  8–11984–85 1ACB1º 33–3CampiónSupercopa 1º1 Copa de Europa 2º  10–1–41985–86 1ACB1º 30–4CampiónSupercopa 2º1 Copa de Europa SF  9–51986–871ACB4º23–12Cuartos de finalSupercopa 2º1 Copa de Europa SF 7–7Copa Príncipe  CF1987–88 1ACB2º 32–7CampiónCopa Príncipe 2º3 Copa Korać 1º  10–21988–89 1ACB2º 36–11CampiónCopa Príncipe SF2 Recopa de Europa 1º  10–11989–90 1ACB 3º 26–15Semifinais2 Recopa de Europa 2º  8–31990–91 1ACB 5º 26–12Cuarto lugarCopa Príncipe SF3 Copa Korać 2º  8–61991–92 1ACB2º 33–15Cuartos de final2 Recopa de Europa 1º  13–1–11992–93 1ACB1º 35–10Campión1 Euroliga 4º  16–41993–94 1ACB1º 34–6Semifinais1 Euroliga  CF  9–71994–95 1ACB 3º 27–19Cuarto lugar1 Euroliga 1º  13–51995–96 1ACB 5º 28–12Terceiro lugar1 Euroliga 4º  13–81996–97 1ACB2º 37–8Cuartos de final2 EuroCup 1º  15–41997–98 1ACB 3º 29–13Cuartos de final1 Euroliga    7–91998–99 1ACB 3º 30–11Semifinais1 Euroliga  CF  11–91999–00 1ACB1º 32–15Cuartos de final1 Euroliga  OF  10–82000–01 1ACB2º 33–12Subcampión1 Euroliga  CF  10–52001–02 1ACB 5º 26–13Cuartos de final1 Euroliga    12–82002–03 1ACB 10º 17–17Cuartos de final1 Euroliga    6–82003–04 1ACB 5º 21–17Cuartos de final2 Copa ULEB 2º  12–52004–05 1ACB1º 35–12SubcampiónSupercopa 2º1 Euroliga    9–112005–06 1ACB 6º 20–18SemifinaisSupercopa 3º1 Euroliga  CF  12–112006–07 1ACB1º 34–13Subcampión2 Copa ULEB 1º  13–42007–08 1ACB 5º 29–7SemifinaisSupercopa SF1 Euroliga    14–62008–09 1ACB 4º 26–12Cuartos de final1 Euroliga  CF  12–82009–10 1ACB 3º 31–11SubcampiónSupercopa 2º1 Euroliga  CF  12–82010–11 1ACB 3º 29–11SubcampiónSupercopa SF1 Euroliga 4º  14–92011–12 1ACB2º 33–13CampiónSupercopa SF1 Euroliga    12–42012–13 1ACB1º 38–6Cuartos de finalSupercopa 1º1 Euroliga 2º  21–82013–14 1ACB2º 38–6CampiónSupercopa 1º1 Euroliga 2º  25–62014–15 1ACB1º 35–8CampiónSupercopa 1º1 Euroliga 1º  24–62015–16 1ACB1º 37–8CampiónSupercopa SF1 Euroliga  CF  12–152016–17 1ACB2º 31–11CampiónSupercopa SF1 Euroliga 4º  26–102017–18 1ACB1º 38–5SubcampiónSupercopa SF1 Euroliga 1º  24–122018–19 1ACB1º 36–7SubcampiónSupercopa 1º1 Euroliga 3º  26–92019–20 1ACB 5º 21–7CampiónSupercopa 1º1 Euroliga  —  22–62020–21 1ACB 2º 34–2SubcampiónSupercopa 1º1 Euroliga  CF  22–17

 Partidos fronte equipos da NBA 

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Páxina web oficial do Real Madrid
 Perfil do Real Madrid en acb.com
 Perfil do Real Madrid en Euroliga

Categoría:Real Madrid Club de Fútbol
Categoría:Equipos da ACB
Categoría:Equipos de baloncesto da Comunidade de Madrid
Categoría:Equipos campións da Euroliga