Bill Walton

William Theodore Walton III, nado en La Mesa (California) o 5 de novembro de 1952 e finado en San Diego, California o 27 de maio de 2024, máis coñecido como Bill Walton foi un xogador de baloncesto estadounidense, que destacou na NBA nas décadas dos 70 e os 80. Con 2,11 metros de estatura, xogaba na posición de pivote. Era alcumado "The Big Red Head" (o gran rubio), dada a súa estatura e a súa característica cor de pelo. É o pai do actual xogador de Los Angeles Lakers, Luke Walton.Bill Walton keeping in touch with son Luke Pasou a pertencer ao prestixioso Basketball Hall of Fame o 10 de maio de 1993.

 Traxectoria deportiva 
 Selección dos Estados Unidos 
Antes mesmo de comezar a súa etapa universitaria, con tan só 17 anos, foi convocado pola selección dos Estados Unidos para disputar o Campionato Mundial de Baloncesto de 1970, no que acabarían na quinta posición.

 Universidade 
Walton xogou os seus anos universitarios, entre 1972 e 1974, cos Bruins da prestixiosa Universidade de California nos Ánxeles (UCLA), dirixida naquel momento por John Wooden. Conseguiu o título nacional ao derrotar a Florida State en 1972 e de novo en 1973 ao derrotar a Memphis State por 87-76, nunha final na cal Walton conseguiu un impresionante 21 de 22 lanzamentos a canastra anotados, logrando 44 puntos.

O equipo de UCLA da tempada 1971-72, liderado por Walton, foi capaz de terminar o ano de forma perfecta, gañando os trinta partidos que disputaron na fase regular, ademais cunha marxe de puntos superior aos 30. Este feito repetiríase ao ano seguinte, logrando o récord de máis partidos gañados consecutivamente por un equipo universitario, con 88. Casualmente, exceptuando a derrota sufrida ante Notre Dáme o 19 de xaneiro de 1974, os Bruins lograron 133 vitorias consecutivas, xa que previamente á chegada de Walton ao equipo, conseguiron, liderados por Sidney Wicks, encarrilar 45 vitorias consecutivas. Pero os Fighting Irish, cun gran Austin Carr, evitaron que o récord fose máis impresionante. Walton sempre lembraría aquela derrota como a máis dolorosa da súa carreira deportiva.All Too Perfect En 1973 recibiu o premio James E. Sullivan ao mellor deportista afeccionado dos Estados Unidos. Ese mesmo ano foi galardoado tamén co Premio Naismith ao mellor xogador universitario do ano.

 NBA 
 Portland Trail Blazers (1974-1978) 
A súa traxectoria na NBA estivo marcada polas lesións, que lle impediron destacar aínda máis. Foi elixido polos Portland Trail Blazers na primeira posición do Draft da NBA de 1974, pero pasou os seus dúas primeiras tempadas lastrado polas súas lesións (chegou a fracturarse a boneca, o pé, o nariz e a perna), o que fixo que se perdese máis da metade dos partidos neses dous primeiros anos. Comezou a despuntar na tempada 1976-77, na que foi seleccionado para o All-Star Game (que non disputou debido a unha nova lesión) e acabou a tempada regular sendo incluído no Mellor Quinteto Defensivo e no Segundo Mellor Quinteto da NBA. Nos playoffs, liderou ao seu equipo na consecución do título da Conferencia Oeste tras varrer aos Lakers na final, tras unha lembrada defensa sobre a estrela do equipo anxelino, Kareem Abdul-Jabbar. Nas Finais da NBA derrotaron aos favoritos Philadelphia 76ers, a pesar de perder os dous primeiros partidos, por 4 a 2, sendo nomeado MVP das Finais.

Ao ano seguinte os Blazers gañaron 50 dos seus 60 primeiros partidos antes de que, novamente, Walton caese lesionado no pé. Aínda así, foi galardoado co título de MVP da tempada, sendo incluído de novo no Mellor quinteto defensivo e o o Mellor quinteto da liga por primeira vez. Ademais xogou o seu único All Star, no que conseguiu 15 puntos e capturou 10 rebotes. Regresou trala lesión nos playoffs, pero volveu recaer no segundo partido da serie ante Seattle SuperSonics, deixando ao seu equipo mirmado, perdendo en seis partidos. Ao termo da tempada pediu ser traspasado, denunciando un mal trato por parte do equipo cara aos lesionados, pero non conseguiu os seus desexos, polo que se pasou a tempada 1978-79 en branco, e asinando na tempada 1979-80, xa como axente libre, por San Diego Clippers.

 San Diego/Los Angeles Clippers (1979-1985) 
Portland recibiu a cambio ao aleiro Kermit Washington, ao pivote Kevin Kunnert, unha primeira rolda do draft e 350.000 dólares, algo que foi moi mal visto polos xogadores dos Clippers e por gran parte da afección, tendo en conta a cantidade de lesións que arrastraba o xogador. Ademais, conseguiu un contrato récord naquela época de sete millóns de dólares anuais.Bill Walton Bio As lesións, con todo, seguiron aí. Tras xogar unicamente catorce partidos da tempada 1979-80, e tendo unha media de 13,9 puntos e 9 rebotes por partido, volveu fracturarse o escafoide. Foron os únicos partidos que xogaría en dúas longas tempadas, nas que o seu equipo logrou apenas 36 e 17 vitorias respectivamente, o que fixo que varios compañeiros do equipo, entre eles World B. Free, acusáseno de finxir as lesións. Nas súas catro primeiras tempadas, apenas puido disputar 47 partidos.

Determinado a volverse a vestir de curto, a pesar de que os doutores dixeron que non volvería xogar, someteuse a unha radical cirurxía para refacer o seu maltreito pé. Walton aproveitou o tempo de recuperación para sacarse a carreira de dereito na Universidade Stanford, practicando volei praia, tenis e ciclismo, en ocasións co seu amigo Mickey Hart, batería dos Grateful Dead (mesmo chegou a tocar a batería nun concerto en Exipto cos Dead). A operación funcionou. Walton, con 29 anos, regresou ás pistas na tempada 1982-83, xogando só un partido semanal, que era o único que lle permitiu o equipo médico que o tratou (este tipo de acordo tiña un precedente dentro da liga, cando Elgin Baylor acordou xogar só unha vez por semana mentres servía na reserva do exército). En 33 partidos cos Clippers tivo unha media de 14,1 puntos por partido, a súa cuarta mellor marca de toda a súa carreira, anotando un 52,8% de tiros de campo. Xogou por fin sen dor algunha por primeira vez na súa carreira, e parecía estar máis feliz que nunca.

Tanto Walton como os Clippers melloraron nos dous seguintes anos. Walton xogou 55 partidos na tempada 1983-84 e 67 na 1984-85, gañando o seu equipo 30 e 31 partidos respectivamente. Con trinta e dous anos e vendo que o seu corpo non aguantaría moito máis, marcouse o obxectivo de gañar títulos nalgún dos grandes equipos do momento. Ao terminar a tempada, os dous grandes equipos da década dos 80 chamaron ás súas portas: os Lakers e Boston Celtics. Despois de que varios xogadores deste último equipo declarasen que lles gustaría contar cun xogador como Walton para reforzar o xogo dos homes altos do equipo, Robert Parish e Kevin McHale, o presidente do equipo, Red Auerbach, accedeu aos seus desexos: traspasou aos Clippers a Cedric Maxwell e unha primeira rolda do draft a cambio do gran rubio. Por fin os seus soños fixéronse realidade: xogar nos Celtics, un anhelo que tiña desde pequeno, e ter opcións de gañar un anel de campión.

 Boston Celtics (1985-1987) 
Walton xogou oitenta partidos na tempada 1985-86, trece máis que o ano que máis encontros disputara. Xogando soamente 19,3 minutos por partido, tivo unha media de 7,6 puntos, 6,8 rebotes, 2,1 asistencias e 1,3 tapóns cada noite. Conseguiu ademais a súa mellor marca en porcentaxe de tiros de campo, cun 56,2%. Nun dos partidos chegou a conseguir 20 puntos e 12 rebotes en tan só 26 minutos de xogo. Durante a tempada "só" sufriu unha pequena lesión, rompéndose o nariz, a décimo terceira da súa carreira. Asumindo un pouco familiar rol de secundario aos seus 33 anos, xogou esa tempada coa excitación dun colexial, e a liga recompensoulle co galardón de Mellor Sexto Home da NBA, premio que conseguira o seu agora compañeiro Kevin McHale as dúas tempadas anteriores.

Cun dos mellores quintetos da historia da NBA, os Celtics arrasaron na fase regular, cun récord de 67 vitorias e 15 derrotas, mentres que nos playoffs perderon unicamente 3 dos 18 partidos que disputaron, derrotando na final a Houston Rockets e as súas torres xemelgas, Ralph Sampson e Hakeem Olajuwon, en 6 partidos. A satisfacción de Walton tras gañar o seu segundo anel de campión e o premio de mellor sexto home era inconmensurable. Nun artigo publicado no xornal "Boston Herald", Kevin McHale dixo del:

Á idade de 34 anos, Walton retirouse tras xogar unicamente dez partidos da tempada 1986-87. No total da súa carreira profesional anotou 6.215 puntos (13,3 por partido), conseguiu 4.923 rebotes (10,5 p.p.) e obtivo unha porcentaxe de acerto do 52,1% en tiros de campo, en 468 partidos de liga regular, mentres que en 49 partidos de playoffs tivo unha media de 10,8 puntos e 9,1 rebotes.

 Estatísticas 
 NCAA 
 <p align="center">Estatísticas de BILL WALTON (NCAA) Tempada  Idade  Universidade  P  MJ  TC  TCA  3P  3PA  TL  TLA  R.OF  REB  ASIS  ROU  TAP  PER  FP  PTS  TC%  3P%  TL%  MIN  PTS  REB  ASIS 1971-72  19  UCLA  30    238  372      157  223    466            633  .640    .704    21.1  15.5   1972-73  20  UCLA  30    277  426      58  102    506  168          612  .650    .569    20.4  16.9  5.6 1973-74  21  UCLA  27    232  349      58  100    398  148          522  .665    .580    19.3  14.7  5.5 TOTAIS      87    747  1147      273  425    1370  316          1767  .651    .642    20.3  15.7  3.6

 NBA 
 Liga Regular 
 <p align="center">Estatísticas de BILL WALTON (Liga Regular) Temp  Equipo  PJ  Min  TC  T3  TL  R.Of  R.Def  Reb  Asis  Rou  Per  Tap  Fp  Ptos  74-75  Portland Trail Blazers  35  32,9  51,3%  - %  68,6%  2,6  10,0  12,6  4,8  0,8  0,0  2,7  3,3  12,8  75-76  Portland Trail Blazers  51  33,1  47,1%  - %  58,3%  2,6  10,8  13,4  4,3  1,0  0,0  1,6  2,8  16,1  76-77  Portland Trail Blazers  65  34,8  52,8%  - %  69,7%  3,2  11,1  14,4  3,8  1,0  0,0  3,2  2,7  18,6  77-78  Portland Trail Blazers  58  33,3  52,2%  - %  72,0%  2,0  11,2  13,2  5,0  1,0  3,6  2,5  2,5  18,9  79-80  San Diego Clippers  14  24,1  50,3%  - %  59,3%  2,0  7,0  9,0  2,4  0,6  2,6  2,7  2,6  13,9  82-83  San Diego Clippers  33  33,3  52,8%  - %  55,6%  2,3  7,5  9,8  3,6  1,0  3,2  3,6  3,4  14,1  83-84  San Diego Clippers  55  26,8  55,6%  0%  59,7%  2,4  6,3  8,7  3,3  0,8  3,2  1,6  2,8  12,1  84-85  Los Angeles Clippers  67  24,6  52,1%  0%  68,0%  2,5  6,4  9,0  2,3  0,7  2,6  2,1  2,7  10,1  85-86  Boston Celtics  80  19,3  56,2%  - %  71,3%  1,7  5,1  6,8  2,1  0,5  1,9  1,3  2,6  7,6  86-87  Boston Celtics  10  11,2  38,5%  - %  53,3%  1,1  2,0  3,1  0,9  0,1  1,5  1,0  2,3  2,8  Media  46,8  28,3  52,1%  0%  66,0%  2,4  8,2  10,5  3,4  0,8  1,8  2,2  2,8  13,3 

 Play-offs 
 <p align="center">Estatísticas de BILL WALTON (Playoffs) Temp  Equipo  PJ  Min  TC  T3  TL  R.Of  R.Def  Reb  Asis  Rou  Per  Tap  Fp  Ptos  76-77  Portland Trail Blazers  19  39,7  50,7%  - %  68,4%  2,9  12,3  15,2  5,5  0,0  0,0  0,0  4,2  18,2  77-78  Portland Trail Blazers  2  24,5  61,1%  - %  71,4%  2,5  8,5  11,0  2,0  1,5  0,0  1,5  0,5  13,5  85-86  Boston Celtics  16  18,2  58,1%  0%  82,6%  1,6  4,9  6,4  1,7  0,4  1,4  0,8  2,8  7,9  86-87  Boston Celtics  12  8,5  48,0%  - %  35,7%  0,8  1,8  2,6  0,8  0,3  0,7  0,3  1,9  2,4  Media  12,3  24,4  52,5%  0%  67,3%  0,7  2,0  9,1  3,0  0,2  0,6  0,4  3,0  10,8 

 Logros persoais 
 Último xogador en gañar en dúas ocasións consecutivas o premio ao mellor xogador da NCAA (1972 e 1973).
 Foi dúas veces All Star.
 Foi dúas veces Campión da NBA (1978 e 1986).
 Elixido MVP da NBA en 1978, e MVP das Finais en 1977
 Mellor Sexto Home en 1986.
 Elixido no mellor quinteto e no mellor quinteto defensivo en 1978.
 Máximo reboteador (14,4 por partido) e taponador (3,2) en 1977.
 En 1996 foi nomeado un dos "50 mellores xogadores da historia da NBA".

 Vida persoal 
Walton reside na actualidade en San Diego, xunto coa súa esposa Lori. Coa súa primeira esposa, Susie, tivo catro fillos: Adam, Nathan, Luke e Chris.Bill Walton Biography Luke, aínda que non é tan alto como o seu pai, xogou na Universidade de Arizona, chegando finalmente a ser xogador da NBA, formando parte do cadro de Los Angeles Lakers. Outro dos fillos de Walton, Chris, xogou na Universidade Estatal de San Diego. Nate, pola súa banda, xogou na Universidade de Princeton, conseguindo un MBA en empresariais e presentándose en 2003 ás eleccións para Gobernador de California, conseguindo 1.967 votos. O outro fillo de Bill, Adam, xogou tamén na súa etapa universitaria cos Tigers da Universidade Estatal de Luisiana.

É tamén coñecida a súa afección á música, sobre todo a artistas como Grateful Dead, Allman Brothers Band, Neil Young, Phish e Bob Dylan. Asistiu ao longo da súa vida a máis de 650 concertos dos Grateful Dead, incluída a xira por Exipto na que foi convidado a tocar a batería nun dos concertos. No ano 2001 foi incluído oficialmente no Salón de Honra dos Grateful Dead.

 Cultura popular 
Walton é mencionado na película Airplane!. Nunha escena, un neno é convidado á cabina de mandos do avión, onde se atopa ao co-piloto (interpretado por Kareem Abdul-Jabbar), asegurando o neno que era o propio Jabbar. Este négao, dicindo que en realidade é o piloto Roger Murdock, pero o pícaro insiste, e dille que pensa que "Jabbar é bo, pero o meu pai pensa que os Lakers non se empregan a fondo en defensa", ao que Kareem responde, agarrando ao neno da solapa da chaqueta: "Dille ao teu pai a ver si Walton ou Lanier corren arriba e abaixo a pista durante os 48 minutos!".Memorable quotes for Airplane! (1980)Vídeo da escena da película (en inglés) Realizou tamén cameos nas películas Ghostbuster, Celtic Pride, Little Nicky e Semi-Pro.Ficha de Walton en IMDB.com

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Web oficial de Bill Walton
 Blog de Bill Walton
 Estatísticas de Bill Walton 
 Páxina de Bill Walton no Bastketball's Hall of Fame
 Fotos de Bill Walton

Categoría:Xogadores de baloncesto dos Estados Unidos de América
Categoría:Xogadores de baloncesto da NBA
Categoría:Eleccións no Draft da NBA dos Portland Trail Blazers
Categoría:Xogadores dos Portland Trail Blazers
Categoría:Xogadores dos San Diego Clippers
Categoría:Xogadores dos Los Angeles Clippers
Categoría:Xogadores dos Boston Celtics
Categoría:Pivotes de baloncesto
Categoría:MVP da Tempada da NBA
Categoría:MVP das Finais da NBA
Categoría:Membros do Salón da Fama da NBA
Categoría:Nados en La Mesa
Categoría:Nados en 1952
Categoría:Finados en 2024