Liiga

A Liiga (anteriormente denominada Suomen Mestaruus Liiga ou SM-liiga en finés) é a máxima liga profesional de hóckey sobre xeo de Finlandia, e unha das ligas máis famosas nesa modalidade en Europa, sendo catalogada pola IIHF como a segunda mellor liga nacional máis importante do continente por detrás da Svenska hockeyligan (SHL), e a cuarta mellor do mundo por detrás das ligas internacionais National Hockey League (NHL) e Kontinental Hockey League (KHL).

Creada en 1975 para desenvolver a profesionalización do hóckey sobre xeo finlandés, a SM-liiga substituíu o campionato de afeccionados (na práctica, semiprofesional), a SM-sarja, e na súa tempada inaugural competiron dez equipos, número que foi progresivamente aumentando ata os 15 que a conforman dende a tempada 2015-16. A SM-Liiga ten un acordo coa Federación Finesa de Hóckey sobre xeo, polo que está considerada coma o campionato principal do país. Ademais, o hóckey sobre xeo está considerado un dos deportes nacionais de Finlandia.

O equipo campión recibe a Kanada-malja (Copa Canadá). Dende a súa creación, a liga estivo dominada principalmente por tres equipos: Tappara (10 títulos e 9 subcampionatos), TPS (10 títulos e 7 subcampionatos) e Kärpät (8 títulos e 2 subcampionatos), que suman un total de 28 títulos ao inicio da tempada 2019-20.

 Historia 
 Inicios do hóckey sobre xeo en Finlandia 
miniatura|250px|dereita|Completado en xaneiro de 1965, o Tampereen jäähalli foi o primeiro pavillón cuberto de hóckey sobre xeo de Finlandia e acolleu o Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo masculino de 1965, a primeira cita mundialista desta modalidade celebrada no país nórdico.
A pesar da popularidade da que goza actualmente no país, o hóckey sobre xeo chegou a Finlandia a finais da década de 1920, de feito o país non se converteu en membro da Federación Internacional de Hóckey sobre Xeo (coñecida polas súas siglas en inglés IIHF) ata 1928, cando creou a súa propia federación.

Non foi ata a década de 1950 cando o hóckey sobre xeo comezou a mellorar as súas condicións e iniciou a súa modernización, coa construción de pistas primeiro en Tampere (1956) e logo en Helsinqui (1958). Un factor decisivo na modernización da modalidade foi a súa conversión nun deporte interior a partir da década de 1960, e que finalizaría en 1973 coa cobertura da pista de Kupittaa en Turku. A conversión en deporte interior producir un incremento no número de partidos do campionato, pasando de sete encontros na tempada 1949-50 a 32 nos primeiros anos da década de 1970, feito que sumado á mellora nas condicións de visualización provocou un aumento nos ingresos, se ben o deporte continuou a ser semiprofesional nestes anos.

Outro feito importante no desenvolvemento do hóckey sobre xeo finlandés tivo lugar en 1965, cando o país foi sede do Campionato do Mundo. Se ben inicialmente o torneo se ía disputar en Helsinqui, as dificultades para ter finalizado o pavillón para a data de inicio da competición levaron a que esta se disputara en Tampere.

 Creación da SM-liiga 
Malia os avances na modernización do hóckey sobre xeo finlandés que se levaron a cabo a principios da década de 1970, a súa organización non se topaba ao mesmo nivel. O sistema de toma de decisións dentro da Suomen jääkiekkoliitto (a Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo), que daquela organizaba todas as competicións do país, e outros aspectos como a volatilidade da toma de decisións ou os horarios, motivaron o descontento dos clubs máis fortes, daquela xa organizados na súa propia organización, a Sarjaseurat ry., que non tiña poder nas reunións federativas.
miniatura|esquerda|225px|Kalervo Kummola foi o primeiro presidente da SM-liiga en 1975, permanecendo no cargo ata 1987.
Deste xeito, en 1974, o daquela presidente da federación finlandesa Harry Lindblad creou un comité liderado por Markku Mäenpää para considerar unha mudanza organizativa. Este comité propuxo a separación da SM-liiga (a máxima categoría) do outras actividades da federación. Finalmente o día 24 de maio de 1975 a Sarjaseurat ry. fundou a SM-liiga na súa reunión anual celebrada en Tampere.Se ben producíronse mudanzas organizativas importantes, a creación da SM-liiga foi o maior logro, xa que os clubs gañaron independencia, unha independencia enfatizada polo feito de que a súa sede estaba en Tampere, mentres que a federación a tiña en Helsinqui.

Organizativamente a liga contaba cun presidente, un representante de cada club e un representante da federación. Kalervo Kummola foi votado como o primeiro máximo responsable do organismo, posto que ocupou ata 1987 co alcume de "Rautakansleri" (en galego "Chanceler de ferro").

Nun principio, a liga comezou con 10 equipos en setembro dese mesmo ano, dos cales os 4 mellores xogarían os playoffs, e había un sistema de promoción entre os peor clasificados da SM-Liiga e os mellores da I-divisioona (a que daquela era a segunda categoría), que promovía os trocos de clubs na clasificación. Os dez equipos que participaron na primeira edición foron os oito mellor clasificados da derradeira edición da SM-sarja, que foron acompañados polos dous mellores equipos da I-divisioona, Sport e FoPS, que ascenderon á máxima categoría.Championnat de Finlande 1975/76Jääkiekkokirja 1975-76  

O primeiro gol da nova SM-liiga anotouno Raimo Brax no partido inaugural de Sport fronte a HIFK. Nesta primeira tempada os dous últimos clasificados xogaron unha liguiña de permanencia fronte aos dous mellores equipos da segunda categoría, a I Divisioona, na que Sport perdeu a categoría en favor do Kiekkoreipas de Lahti, mentres que FoPS conseguiu a permanencia.

Aínda que se pensaba que a primeira tempada da nova competición se disputara sobre a base da antiga SM-sarja, decidiuse que esta adoptara de xeito inmediato un sistema de play-offs a semellanza das ligas norteamericanas, aínda que por motivos de calendario as eliminatorias disputáronse ao mellor de tres encontros. Ao finalizar esta primeira tempada o TPS de Turku proclamouse campión grazas a un gol de Seppo Repo a falta de 21 segundos para o final do segundo partido da final disputada fronte a Tappara.

 A primeira expansión 
A liga profesional tivo éxito entre a afección, sumado aos éxitos da selección nacional de hóckey sobre xeo, e o número de clubs aumentouse a 12 na tempada 1988-89, materializando a decisión que a liga tomara xa en marzo de 1986. Deste xeito HPK e SaiPa pasaron a disputar a máxima categoría ao ser os dous mellores equipos da I-divisioona, mentres que o peor equipo da SM-liiga ese ano, o KooKoo de Kouvola, tivo que disputar unha eliminatoria fronte ao terceiro mellor equipo da segunda categoría, o Kiekkoreipas de Lahti, ao cal derrotou en cinco partidos (3-2).

Na tempada 1994-95 a SM-liiga viu a chegada de 16 xogadores da National Hockey League (NHL), con Teemu Selänne e Jari Kurri (Jokerit), Christian Ruuttu e Esa Tikkanen (HIFK), Michael Nylander (JYP HT), ou Theo Fleury (Tappara) entre outros. Isto produciuse polo bloqueo da liga norteamericana, o que motivou que os xogadores das franquías da NHL procuraran outras competicións en Europa. Este feito supuxo un aumento na asistencia aos partidos e unha motivación para os xogadores dos equipos finlandeses, que cada noite se medían aos xogadores da NHL.

Na década dos '90 a afluencia de público nos estadios chegou a 1.8 millóns de espectadores, polo que se iniciou o camiño á profesionalización total: a mediados dos '90 tódolos xogadores tiñan contrato a tempo completo, e no 2000 permitiuse o troco de estatuto dos clubs a sociedade limitada.

Dende a tempada 2000-01 e en base á profesionalización total das sociedades deportivas eliminouse o sistema de promoción, pechando a liga, polo que ningún equipo podería ascender dende a Mestis sen a aprobación da SM-liiga. Ese mesmo ano ascendeu á liga Kärpät, que conseguiu o ascenso na tempada anterior no play-out fronte a Pelicans, que mantiveron a súa praza na liga grazas ao aumento do número de equipos, que na tempada 2000-01 pasouse de doce a trece equipos na liga.

Na tempada 2003-04 o sistema de play-offs aumentouse aos 10 mellores clasificados ao final da liga regular, xogando os equipos clasificados do posto 7 ao 10 unhas series eliminatorias previas para decidir que dous equipos acompañan aos seis mellores. En 2005 foi admitido na liga o KalPa de Kuopio, aumentando o número de equipos ata os 14 clubs. Na tempada 2008-09 recuperouse o sistema de promoción, polo que o equipo campión da Mestis pode acceder á máxima categoría se derrota nos play-out ao equipo peor clasificado da SM-liiga ao finalizar a liga regular, se ben na primeira tempada que se restableceu o sistema de promoción os catro peores clasificados xogaron unhas series eliminatorias das cales o perdedor xogouse a promoción contra o campión da Mestis.
miniatura|300px|esquerda|O Olympiastadion durante o Talviklassikko de 2011.
Na tempada 2010-11 introduciuse o Talviklassikko (en galego Clásico de Inverno), un partido xogado ao aire libre no Estadio Olímpico de Helsinqui no que se enfrontan os dous equipos da cidade, o HIFK e o Jokerit. Na primeira edición o HIFK derrotou ao Jokerit por 4 goles a 3. O éxito do derbi da capital levou a reeditar os duelos ao aire libre entre os dous principais equipos da cidade de Tampere, o Tappara e o Ilves, que o 9 de abril de 2013 se enfrontaron no Estadio de Tampere, no que foi a primeira edición do Open Ice Winter Classic Tampere, con todo, o partido ao aire libre entre os dous equipos máis laureados do hóckey sobre xeo finlandés non volveu disputarse nas tempadas seguintes.

 Unha nova denominación: nace a Liiga 
Na tempada 2013-14 a competición mudou o seu nome e imaxe, pasando a denominarse simplemente Liiga, ademais a principios desa mesma tempada anunciouse que o Jokerit deixaría a competición para pasar a xogar na Kontinental Hockey League (KHL) a partir da tempada 2014-15.SM-Liiga changes name en www.eurohockey.com Liiga preview en www.eurohockey.com  O equipo de Helsinqui foi substituído na tempada 2014-15 polo Sport de Vaasa logo de ter sido aceptado pola Liiga. A principios desa mesma tempada, a competición anunciou unha nova incorporación á liga logo de admitir ao KooKoo de Kouvola a partir da tempada 2015-16, pasando dunha liga de 14 equipos a unha de 15. A expansión da liga continuou na tempada seguinte, cando se incorporou o Jukurit de Mikkeli, que substituíu os Espoo Blues, que cesaron as súas operacións ao declararse en bancarrota logo da tempada 2015-16.

Durante a tempada 2019-20, por primeira vez na súa historia, a Liiga non decidiu ningún campión, xa que o día 13 de marzo de 2020 a competición foi suspendida para frear a pandemia por coronavirus, o que deixou sen disputar a derradeira xornada da liga regular e todos os partidos dos play-offs. O campionato de hóckey sobre xeo finlandés non se suspendía dende a tempada 1943-44, cando se cancelou a tempada por mor da guerra de continuación. Con todo, a Liiga entregou o Harry Lindbladin muistopalkinto a Kärpät, que xa tiñan asegurado o trofeo antes da suspensión da tempada.

 Nova ampliación e liga aberta 
Na tempada 2024-25 produciuse unha nova expansión da liga coa entrada do Kiekko-Espoo. Ese mesmo ano a liga volveu converterse nunha competición aberta, polo que volveu existir a posibilidade de que houbera ascensos e descensos de categoría, un feito que non se producía dende a tempada tempada 2012-13. Deste xeito, o equipo máis feble da Liiga pasou a disputar unha serie clasificatoria fronte o campión da Mestis. Na mesma asemblea na que se aprobou abrir a competición, fixouse como número máximo de equipos en 16 a partir da tempada 2025-26, e estableceuse que se un equipo abandona a liga a súa praza non será ocupada por outro.

 Equipos 
Dende a tempada 2015-16 a SM-liiga está formada por quince equipos de 15 cidades distintas, sendo Tampere a única cidade que conta na actualidade con máis dun equipo, logo de que Jokerit abandonara a SM-liiga para competir na Kontinental Hockey League (KHL) a partir de 2014. Por rexións, 13 das 19 rexións de Finlandia están presentes na actualidade: Carelia do Sur, Finlandia Central, Finlandia Propia, Kymenlaakso, Ostrobotnia, Ostrobotnia do Norte, Savonia do Norte, Savonia do Sur, Pirkanmaa, Päijänne Tavastia, Satakunta, Tavastia Propia e Uusimaa, se ben só as rexións de Satakunta, Pirkanmaa e Uusimaa contan con máis dun equipo (Lukko e Ässät, Ilves e Tappara, e K-Espoo e HIFK respectivamente). Dos dez equipos fundadores da liga en 1975, so seis deles continúan na tempada 2018-19 xogando na SM-liiga, e deles só catro, HIFK, Ilves, Tappara e TPS participaron en todas as edicións, mentres que Lukko e Ässät descenderon unha vez e xogaron un ano na segunda categoría.

NomeNome completoCidadeEstadioCapacidadeFundaciónÚltimo ascensoPosiciónTítulosTotalHIFKOy HIFK Hockey Ab12px HelsinquiHelsingin jäähalli8 100194519757º47HPKHPK Liiga Oy12px HämeenlinnaHämeenlinnan jäähalli5 3601929198814º22IlvesIlves-Hockey Oy12px TampereNokia Arena13 455193119755º116JukuritJukurit HC Oy12px MikkeliKalevankankaan jäähalli4 200197020166º00JYPJYP Jyväskylä Oy12px JyväskyläSynergia Areena4 6181977198513º22KalPaKalPa Hockey Oy12px KuopioNiiralan Monttu5 225192920054º00K-EspooKiekko-Espoo Oy12px EspooEspoo Metro Areena6 982198420243º (Mestis)00KooKooKooKoo Hockey Oy12px KouvolaLumon Areena6 0001946200012º00KärpätOulun Kärpät Oy12px OuluOulun jäähalli6 614196520153º88LukkoRauman Lukko Oy12px RaumaKivikylän Areena5 400193619849º12PelicansLahden Pelicans Oy12px LahtiIsku Areena5 098199219992º00SaiPaLiiga-SaiPa Oy12px LappeenrantaKisapuiston jäähalli4 8471948199615º00SportHockey-Team Vaasan Sport Oy12px VaasaVaasa Sähkö Arena3 8001939201410º00TapparaTamhockey Oy12px TampereNokia Arena13 455195519751º1320TPSHC TPS Turku Oy12px TurkuGatorade Center11 820192919758º1011ÄssätHC Ässät Pori Oy12px PoriPorin jäähalli6 5001967199011º23

 Antigos participantes 
Equipos descendidos
 FoPS, de Forssa, descendeu en 1977 e actualmente chámase FPS.
 JoKP, de Joensuu, descendeu en 1992 e actualmente é denominado Joensuun Kiekko-Pojat.
 KOO-VEE, de Tampere, descendeu en 1980.
 TuTo, de Turku, descendeu en 1996.

Trocos de nome
 JyP HT é denominado actualmente JYP.
 Lahden Reipas, Kiekkoreipas, Hockey-Reipas, Reipas Lahti nomes anteriores dos Pelicans.
 Kiekko-Espoo pasou a denominarse Espoo Blues en 1996, en 2016 cesou as súas operacións. Regresou á competición en 2024 coa súa denominación orixinal.

Equipos que pasaron a competir noutras ligas
 Jokerit pasou a competir na Kontinental Hockey League a partir de 2014, e na Mestis a partir de 2023 logo de abandonar a KHL.

 Historial de equipos 
 1970  1980  1990  2000  2010  2020 7576  7677  7778  7879  7980  8081  8182  8283  8384  8485  8586  8687  8788  8889  8990  9091  9192  9293  9394  9495  9596  9697  9798  9899  9900  0001  0102  0203  0304  0405  0506  0607  0708  0809  0910  1011  1112  1213  1314 1415  1516  1617 1718 1819 1920  2021 2122 2223 2324 2425 2526 HIFK Ilves Tappara TPS Ässät   Jokerit     Lukko   KOOVEE      Sport       FoPS        Kiekkoreipas   Hockey-Reipas  Reipas Lahti   Pelicans   Kärpät      SaiPa       HPK     JyP HT  JYP   KalPa      KooKoo       JoKP          K-Espoo  Blues     K-Espoo    TuTo          Jukurit

 Xogadores participantes 
Fonte: www.eurohockey.comDatos da SM-liiga
 País Tempada(2005–06) % Tempada(2006–07) % Tempada(2007–08) % Tempada(2008–09) % Tempada(2009–10) % Tempada(2010–11) % Tempada(2011–12) % Tempada(2012–13) % 20px Alemaña 1  0.2 1  0.2               1  0.2     20px Austria 1  0.2 1  0.2 1  0.2 1  0.2             20px Canadá 22  4.8 27  5.8 23  4.9 12  2.3 11  2.6 23  4.9 21  4.47 36  6.77 20px Croacia               1  0.2 1  0.2 20px Dinamarca        1  0.2         3  0.6 7  1.3 20px Eslovaquia 1  0.2 3  0.6 2  0.4 1   0.2 1   0.2 7   1.5 7   1.5 4   0.75 20px Eslovenia                     1  0.2      Estados Unidos 13  2.8 4   0.85 20  4.3 14  2.7 4   1.0 14  3.0 9   1.9 23  4.3 20px Estonia                1  0.2 1  0.2 20px Finlandia 396  85.9 400  85.5 404  86.3 476  92.8 393  94.0  390  83.2 390  83.2 428  80.45  Francia                  2  0.43 2  0.43 2  0.38 20px Hungría                      1  0.2     20px Italia                  1  0.2 2  0.43      20px Letonia 2  0.4 3  0.6 1  0.2         3  0.64 1  0.2 1  0.2 20px Lituania       1  0.2               1  0.2 20px Noruega 1  0.2 1  0.2            1  0.2 1  0.2 1  0.2 20px Países Baixos 1  0.2                             20px República Checa 15  3.3 15  3.2 8  1.7 4  0.8 5  1.2 13  2.8 14  3.0 11  2.1 20px Rusia    1  0.2     1  0.2     1  0.2       20px Ucraína             1  0.2           20px Suecia 7   1.5 11  2.35 7   1.5 4   0.8 2   0.5 13  2.8 14  3.0 16  3.0 20px Suíza 1  0.2 1  0.2            1  0.2         Total 461 100.0 468 100.0 468 100.0 513 100.0 418 100.0 469 100.0 469 100.0 532 100.0

 Estrutura da tempada 
miniatura|Encontro entre Ilves e SaiPa|220px
A SM-Liiga posúe unha tempada regular e playoff polo título. A tempada regular comeza a mediados de setembro e remata a mediados de marzo. Hai paróns ao longo do ano dependendo dos compromisos internacionais de Finlandia e un parón polo Nadal de 2 semanas. Os playoff comezan inmediatamente logo do fin da tempada regular e a competición remata a mediados de abril.

 Tempada regular 
Na tempada regular tódolos equipos disputan 60 encontros nos que cada equipo xoga 4 partidos contra calquera outro máis outros 2 con rivais definidos, xeralmente próximos entre eles. Cada partido dura 60 minutos divididos en 3 tempos de 20 minutos e, en caso de prórroga, xógase un tempo extra con morte súbita de 5 minutos. No caso de que o empate persista, o gañador decídese tras unha rolda de penaltis.

O sistema da liga regular baséase en torno a unha clasificación na que só vale a vitoria para puntuar. O sistema de puntuación está determinado por como concluíu o partido: se o equipo vence no tempo regulamentario gaña 3 puntos, se vence na prórroga 2 e se vence nos penaltis 1. Se un equipo está empatado a puntos con outro na táboa, o equipo que teña unha meirande diferenza de goles estará nun posto máis alto na clasificación, e se se chegara ao extremo de que houbese tamén un empate, a diferenza será polo número de goles anotados.

 Playoffs 
Ao final da tempada regular, os 6 equipos mellor clasificados na liga regular pasan directamente aos cuartos de final, mentres os equipos entre a sétima e décima posición xogan uns playoff preliminares ao mellor de 3 partidos, nos que os 2 vencedores encherán as 2 posicións vacantes.

Dende a tempada 2007-08 tódalas roldas son ao mellor de 7 partidos e os equipos son colocados segundo a súa posición na liga regular, de tal xeito que o primeiro clasificado xogaría contra o oitavo, o segundo contra o sétimo, e así sucesivamente, sendo o primeiro campo no que se disputa o partido o do mellor equipo na fase regular. O gañador dos playoff gaña a Kanada-malja (Copa Canadá) mentres que os perdedores da semifinal xogan un partido pola "medalla de bronce".

A diferenza da Liga regular, nos playoff o tempo de prórroga dura 20 minutos a morte súbita.

 Palmarés 
300px|miniatura|Celebración do título conseguido por TPS en 2010.

A seguinte táboa amosa os campións da Kanada-malja, é dicir, os campións nos play-offs. Os campións da liga regular reciben tamén un trofeo, o Harry Lindbladin muistopalkinto, aínda que é menos prestixioso que a medalla de bronce nos playoff, esta relación entre títulos é similar á que existe na NHL americana entre a Stanley Cup e o Presidents' Trophy.

TempadaCampiónResultadoFinalista —1º da liga regular2024-25 12px|Kuopio KalPa  4 - 1  12px|Lapeenranta SaiPa -12px|Rauma Lukko2023-24 12px|Tampere Tappara  4 - 1  12px|Lahti Pelicans -12px|Tampere Tappara2022-23 12px|Tampere Tappara  4 - 1  12px|Lahti Pelicans -12px|Tampere Tappara2021-22 12px|Tampere Tappara  4 - 1  12px|Turku TPS -12px|Tampere Tappara2020-21 12px|Rauma Lukko  3 - 1  12px|Turku TPS -12px|Rauma Lukko2019-20Tempada cancelada -12px|Oulu Kärpät2018-1912px|Hämeenlinna HPK4 - 312px|Oulu Kärpät -12px|Oulu Kärpät2017-1812px|Oulu Kärpät4 - 212px|Tampere Tappara -12px|Oulu Kärpät2016-1712px|Tampere Tappara4 - 212px|Kuopio KalPa -12px|Tampere Tappara2015-1612px|Tampere Tappara4 - 212px|Helsinqui HIFK -12px|Helsinqui HIFK2014-1512px|Oulu Kärpät4 - 312px|Tampere Tappara -12px|Oulu Kärpät2013-1412px|Oulu Kärpät4 - 312px|Tampere Tappara -12px|Oulu Kärpät2012-1312px|Pori Ässät4 - 212px|Tampere Tappara -12px|Helsinqui Jokerit2011-1212px|Jyväskylä JYP4 - 112px|Lahti Pelicans -12px|Kuopio KalPa2010-1112px|Helsinqui HIFK4 - 012px|Espoo Blues -12px|Jyväskylä JYP2009-1012px|Turku TPS4 - 112px|Hämeenlinna HPK -12px|Jyväskylä JYP2008-0912px|Jyväskylä JYP4 - 012px|Oulu Kärpät -12px|Jyväskylä JYP2007-0812px|Oulu Kärpät4 - 112px|Espoo Blues -12px|Oulu Kärpät2006-0712px|Oulu Kärpät3 - 012px|Helsinqui Jokerit  -12px|Oulu Kärpät2005-0612px|Hämeenlinna HPK3 - 112px|Pori Ässät -12px|Oulu Kärpät2004-05 12px|Oulu Kärpät3 - 112px|Helsinqui Jokerit  -12px|Oulu Kärpät2003-04 12px|Oulu Kärpät3 - 112px|Turku TPS -12px|Turku TPS2002-03 12px|Tampere Tappara3 - 012px|Oulu Kärpät -12px|Hämeenlinna HPK2001-02 12px|Helsinqui Jokerit 3 - 112px|Tampere Tappara -12px|Tampere Tappara2000-01 12px|Turku TPS3 - 112px|Tampere Tappara -12px|Helsinqui Jokerit1999-00 12px|Turku TPS3 - 112px|Helsinqui Jokerit  -12px|Turku TPS1998-99 12px|Turku TPS3 - 112px|Helsinqui HIFK -12px|Turku TPS1997-98 12px|Helsinqui HIFK3 - 012px|Tampere Ilves  -12px|Turku TPS1996-97 12px|Helsinqui Jokerit3 - 012px|Turku TPS -12px|Helsinqui Jokerit1995-96 12px|Helsinqui Jokerit3 - 112px|Turku TPS -12px|Helsinqui Jokerit1994-95 12px|Turku TPS3 - 212px|Helsinqui Jokerit -12px|Helsinqui Jokerit1993-94 12px|Helsinqui Jokerit3 - 112px|Turku TPS -12px|Turku TPS1992-93 12px|Turku TPS3 - 112px|Hämeenlinna HPK -12px|Turku TPS1991-92 12px|Helsinqui Jokerit4 - 112px|Jyväskylä JYP -12px|Jyväskylä JYP1990-91 12px|Turku TPS4 - 112px|Kuopio KalPa -12px|Turku TPS1989-90 12px|Turku TPS4 - 212px|Tampere Ilves  -12px|Turku TPS1988-89 12px|Turku TPS4 - 112px|Jyväskylä JYP -12px|Turku TPS1987-88 12px|Tampere Tappara4 - 112px|Rauma Lukko  -12px|Tampere Ilves1986-87 12px|Tampere Tappara4 - 112px|Oulu Kärpät -12px|Oulu Kärpät1985-86 12px|Tampere Tappara4 - 112px|Helsinqui HIFK -12px|Tampere Tappara1984-85 12px|Tampere Ilves3 - 212px|Turku TPS -12px|Turku TPS1983-84 12px|Tampere Tappara3 - 112px|Pori Ässät -12px|Tampere Tappara1982-83 12px|Helsinqui HIFK3 - 212px|Helsinqui Jokerit -12px|Helsinqui Jokerit1981-82 12px|Tampere Tappara3 - 112px|Turku TPS -12px|Turku TPS1980-81 12px|Oulu Kärpät3 - 212px|Tampere Tappara -12px|Tampere Tappara1979-80 12px|Helsinqui HIFK3 - 012px|Pori Ässät -12px|Turku TPS1978-79 12px|Tampere Tappara3 - 212px|Pori Ässät -12px|Pori Ässät1977-78 12px|Pori Ässät3 - 112px|Tampere Tappara -12px|Tampere Tappara1976-77 12px|Tampere Tappara3 - 012px|Turku TPS -12px|Tampere Tappara1975-76 12px|Turku TPS2 - 012px|Tampere Tappara -12px|Turku TPS
Antes da creación da SM-liiga, en Finlandia existía outro campionato nacional de hóckey sobre xeo creado en 1928 denominado SM-sarja, que pasou por varios formatos de competición, dende eliminatorias directas, a liga única sen eliminatorias, a varios grupos de liguiña etc. Na seguinte lista amósase o palmarés de campións dende 1928 até 1975:
160px|miniatura|dereita|Encontro Ilves-HJK da tempada 1949-50.
 1975 - Tappara
 1974 - HIFK
 1973 - Jokerit
 1972 - Ilves
 1971 - Ässät
 1970 - HIFK
 1969 - HIFK
 1968 - KooVee
 1967 - RU-38
 1966 - Ilves
 1965 - Karhut
 1964 - Tappara
 1963 - Lukko
 1962 - Ilves
 1961 - Tappara 1960 - Ilves
 1959 - Tappara
 1958 - Ilves
 1957 - Ilves
 1956 - TPS
 1955 - TBK
 1954 - TBK
 1953 - TBK
 1952 - Ilves
 1951 - Ilves
 1950 - Ilves
 1949 - Tarmo
 1948 - Tarmo
 1947 - Ilves
 1946 - Ilves 1945 - Ilves
 1943 - KIF
 1941 - KIF
 1939 - KIF
 1938 - Ilves
 1937 - Ilves
 1936 - Ilves
 1935 - HJK
 1934 - HSK
 1933 - HSK
 1932 - HJK
 1931 - TaPa
 1929 - HJK
 1928 - Viipurin Reipas
A seguinte táboa amosa o número total de campionatos acadados por cada club dende 1928. En letra grosa o títulos de SM-liiga, é dicir, os acadados dende 1976:
NºTítulosEquipoCampionatos1712px|Tampere Tappara1959, 1961, 1964, 1975, 1977, 1979, 1982, 1984, 1986, 1987, 1988, 2003, 2016, 2017, 2022, 2023, 2024 1612px|Tampere Ilves 1936, 1937, 1938, 1945, 1946, 1947, 1950, 1951, 1952, 1957, 1958, 1960, 1962, 1966, 1972, 19851112px|Turku TPS1956, 1976, 1989, 1990, 1991, 1993, 1995, 1999, 2000, 2001, 2010812px|Oulu Kärpät1981, 2004, 2005, 2007, 2008, 2014, 2015, 2018712px|Helsinqui HIFK1969, 1970, 1974, 1980, 1983, 1998, 2011612px|Helsinqui Jokerit1973, 1992, 1994, 1996, 1997, 2002312px|Pori Ässät1971, 1978, 2013312px|Tampere TBK1953, 1954, 1955312px|Helsinqui KIF1939, 1941, 1943312px|Helsinqui HJK1929, 1932, 1935212px|Jyväskylä JYP2009, 2012212px|Hämeenlinna Tarmo1948, 1949212px|Helsinqui HSK1933, 1934212px|Rauma Lukko 1963, 2021212px|Hämeenlinna HPK2006, 2019112px|Kuopio KalPa2025112px|Tampere KooVee1968112px|Pori RU-381967112px|Pori Karhut1965112px|Tampere TaPa1931112px|Vyborg Viipurin Reipas 1928

 Trofeos 
Como ocorre con moitas outras ligas de hóckey sobre xeo, a SM-liiga entrega cada ano distintos trofeos a equipos e persoas que destacaron en cada tempada, tanto xogadores, como adestradores ou árbitros. Tamén existen trofeos entregados pola Asociación de Xogadores. A meirande parte dos galardóns posúen nomes de xogadores fineses históricos.

 Trofeos a equipos 
miniatura|250px|A Kanada Malja, trofeo entregado ao equipo campión da liga finesa.
 Kanada-malja: Copa Canadá, entregada anualmente ao equipo vencedor dos play-offs e campión da SM-liiga. É o trofeo principal da SM-liiga. O trofeo foi doado pola comunidade finlandesa do Canadá en 1950 e en 1951 Ilves converteuse on primeiro equipo en gañala. O primeiro equipo en alzar a copa dende a creación da SM-liiga foi TPS, mentres que o Tappara conta co mellor rexistro de vitorias dende a profesionalización da liga. É equivalente á Stanley Cup da National Hockey League (NHL).
 Harry Lindbladin muistopalkinto: entregado cada ano ao equipo campión da fase regular. Foi entregado por primeira vez na tempada inaugural da SM-liiga e o primeiro equipo en alzarse co trofeo foi o TPS de Turku, que é tamén o equipo que máis veces o gañou. Recibe o seu nome en honor a Harry Lindblad, quen foi presidente da Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo entre 1957 ata 1975, así como membro da xunta da IIHF (Federación Internacional de Hockey sobre Xeo) entre 1967 e 1975, e antes dos clubs TBK e Tappara. É equivalente ao Presidents' Trophy da National Hockey League (NHL).
 Memorial Aaro Kivilinna: outorgado cada ano ao mellor equipo de Finlandia durante toda a tempada de acordo coas súas clasificacións na SM-liiga, así como a dos seus equipos de categorías inferiores e femininos. Foi introducido na tempada 1972-73 e renomeado en 1995 en honor ao ex xogador nado en Helsinqui Aaro Kivilinna, o primeiro equipo en facerse co galardón foi o Ilves.
 Medallas de prata e bronce para o segundo e terceiro equipos nos playoff respectivamente.

 Trofeos individuais 
miniatura|250px|O Trofeo Lasse Oksanen, entregado ao mellor xogador da liga regular.
Trofeos da Liiga
 Trofeo Aarne Honkavaara: outorgado ao máximo goleador durante a tempada regular. Foi entregado por primeira vez en 1934, antes da profesionalización da liga. Recibe o seu nome en honor ao ex xogador e seleccionador masculino nado en Tampere Aarne Honkavaara. 
 Trofeo Jari Kurri: entregado cada ano dende 1994 ao líder máis destacado do seu equipo durante os play-offs. O primeiro xogador en conquistar o trofeo foi Ari Sulander, do Jokerit de Helsinqui. Ningún xogador ten gañado o trofeo en máis dunha ocasión. O galardón leva o nome de Jari Kurri, considerado o mellor xogador finlandés da historia.
 Memorial Jarmo Wasama: outorgado anualmente dende 1972 ao mellor xogador debutante da tempada. O primeiro xogador en recibir o trofeo foi Seppo Ahokainen, do Ilves. Recibe o seu nome en honor ao ex-defensor de Ilves e da selección finlandesa masculina Jarmo Wasama, que falecería en accidente de tráfico aos 22 anos.
 Trofeo Kalevi Numminen: entregado ao mellor adestrador da tempada. Kari Mäkinen foi o primeiro adestrador en recibir o trofeo en 1978 sendo adestrador de Ässät, mentres que Hannu Jortikka é o adestrador máis laureado cun total de seis trofeos, todos eles con TPS, e conquistados en dúas series de tres trofeos consecutivos. Recibe o seu nome en honor ao ex xogador e adestrador de Tappara e a selección masculina finlandesa Kalevi Numminen.
 Trofeo Lasse Oksanen: entregado ao mellor xogador durante a liga regular dende 1994, o primeiro xogador en conseguilo foi Esa Keskinen e ningún xogador foi quen de gañar o trofeo en máis dunha ocasión. Leva o nome de Lasse Oksanen, ex xogador de Ilves e da selección masculina de Finlandia, nomeado mellor xogador do país en 1966.
 Trofeo Matti Keinonen: outorgado cada ano dende 1978 ao xogador máis efectivo (xogador co mellor rexistro plus/minus). O primeiro xogador que gañou o galardón foi Pekka Rautakallio de Ässät, mentres que Lasse Kukkonen e Juha Huikari son os dous únicos xogadores que gañaron o trofeo en máis dunha ocasión, colleitando dous cada un. Recibe o nome do ex xogador e membro do Salón da Fama do hóckey sobre xeo finlandés Matti Keinonen.
 Trofeo Pekka Rautakallio: entregado anualmente dende 1978 ao mellor defensa. Recibe o nome do primeiro xogador que recibiu o galardón, o xogador nado en Pori Pekka Rautakallio, mentres que o xogador que alzou o trofeo máis veces é Hannu Virta, que alzou o trofeo en catro ocasións.
 Trofeo Pentti Isotalo: recoñece ao mellor xuíz de liña da tempada. Foi entregado por primeira vez en 1980 e o primeiro en recibilo foi Lasse Vanhanen, mentres que Janne Rautavuori é o que máis veces gañou o recoñecemento cun total de seis. Recibe o seu nome en honor do ex xogador Pentti Isotalo, que posteriormente adicaríase tamén á arbitraxe, chegando a arbitrar en seis Campionatos do Mundo e nuns Xogos Olímpicos.
 Trofeo Raimo Kilpiö: entregado dende 1954, antes da profesionalización da liga, ao xogador con máis deportividade. O primeiro xogador en recibilo foi Esko Rekomaa, do HJK, mentres que o xogador que máis veces o gañou foi Kimmo Rintanen, cun total de catro trofeos. Leva o nome de Raimo Kilpiö, ex xogador da liga e da selección nacional.
 Trofeo Unto Wiitala: recoñece ao mellor árbitro durante a liga. Entregado dende 1968, antes da profesionalización da liga, o primeiro receptor do trofeo foi Sakari Sillankorva, mentres que Seppo Mäkelä ten o mellor rexistro con dez trofeos. Recibe o nome do ex xogador e logo árbitro Unto Wiitala, que chegou a arbitrar en oito Campionatos do Mundo e en dous Xogos Olímpicos.
 Trofeo Urpo Ylönen: entregado anualmente dende 1978 ao mellor porteiro da tempada. Antero Kivelä foi o primeiro porteiro en recibilo xogando para Ässät, mentres que Hannu Kamppuri foi o que máis veces o gañou cun total de catro. O ex-porteiro Urpo Ylönen, nomeado mellor porteiro do Campionato do Mundo de 1970, dálle nome ao trofeo.
 Trofeo Veli-Pekka Ketola: outorgado anualmente dende 1934, antes da profesionalización da liga, ao xogador que máis puntos rexistrou ao longo da tempada. Jaakko Tiitola foi o primeiro xogador en recibir o título. O trofeo leva o nome do ex xogador Veli-Pekka Ketola, internacional con Finlandia e nomeado mellor xogador finlandés en dúas ocasións (1974 e 1978).

Trofeos da Asociación de Xogadores
miniatura|O Kultainen kypärä (casco dourado) é entregado ao mellor xogador por votación da Asociación de Xogadores.
 Kultainen kypärä (casco dourado): outorgado anualmente dende 1987 ao mellor xogador da SM-liiga por votación da Asociación de Xogadores. Dende a súa creación os xogadores do TPS teñen conseguido máis veces a distinción que os de ningún outro equipo, cun total de sete. Tan só dous xogadores na historia do galardón conseguiron máis dunha vez o casco dourado, foron os finlandeses Juha Riihijärvi e Kimmo Rintanen, ambos con dous galardóns, o primeiro vestindo as cores de JYP e Lukko, e o segundo conseguindo ambos xogando para TPS.
 Kultainen Pilli (chifre de ouro): outorgado cada ano dende 1987 ao mellor árbitro da SM-liiga por votación dos xogadores. O árbitro que máis veces ten conseguido o galardón é Jari Levonen, cun total de 15, todas elas consecutivas.
 Trofeo Juha Rantasila: entregado por primeira vez en 2008, este trofeo é entregado ao defensor que máis goles anotou na tempada. Leva o nome do ex xogador nado en Pori Juha Rantasila. O primeiro xogador en recibilo foi Anssi Salmela, xogando para Tappara, mentres que o xogador que máis veces recibiu o galardón foi Markus Seikola, quen o conquistou dous anos consecutivos vestindo a camisola dos Ilves (2009 e 2010) e outros dous anos a dos Pelicans (2012 e 2013).

 Dereitos de emisión 
miniatura|250px|Retransmisión dun partido en Oulu.
Dende a tempada 2007-08 os dereitos de emisión en Finlandia pertencen á canle en aberto privada Nelonen. Canal+ Suomi ofrece tamén varios partidos en modalidade de PPV.

Actualmente a liga finlandesa non pode verse noutros países, aínda que Canal+ Suomi ofreceu partidos on-line por PPV tanto para Finlandia como para o resto de países.

 Estatísticas 
 Datos de asistencia 
miniatura|dereita|400px|Seareiros celebrando un gol do Ilves en 2007.
Na tempada 2018-19 a SM-liiga foi a sexta liga europea en termos de asistencia cun total de 4.232 espectadores de media. O equipo da liga cunha mellor media ese ano foi o HIFK de Helsinqui, que cunha media de 7.100 espectadores foi o 20º equipo en canto a media de asistencia en Europa.

 Ano Asistencia media20025.23120035.14820045.10120055.14320065.03220074.98420085.10120094.93320104.97620114.85020125.10820135.21320144.97420154.33620164.24920174.32620184.25420194.232

 Rexistros dos equipos 
 Tan só en cinco ocasións o equipo campión da SM-liiga non perdeu ningún partido nos play-offs. Na tempada inaugural TPS conseguiu gañar os seus catro partidos (dous en cada rolda); en 1977, na segunda tempada da liga Tappara conseguiu gañar os seus seis partidos, marcando un rexistro récord de 48 goles a favor e tan só 9 en contra; Jokerit conseguiu en 1997 un rexistro de 9–0 para alzarse coa Kanada-malja; os mesmos números conseguiu HIFK en 1998; e finalmente Kärpät conquistou o campionato de 2007 cun rexistro de 10–0.

 Líderes históricos 
Na liga regularAll-time Statistics SM-liiga en www.eurohockey.com
200px|miniatura|Janne Ojanen, o xogador con máis puntos e asistencias na historia da liga.
 Récord Nome Rexistro  Puntos  Janne Ojanen 799 Goles   Arto Javanainen 464 Asistencias   Janne Ojanen 516  Partidos xogados   Jan Latvala 1.049 Plus/minus   Marko Tuulola +232 Penalty minutes   Markus Kankaanperä 1.456

Nos play-offs
miniatura|200px|Kari Jalonen, o máximo goleador, asistente e o xogador con máis puntos dos play-offs.
 Récord Nome Rexistro  Puntos  Kari Jalonen 128 Goles   Kari Jalonen 42 Asistencias   Kari Jalonen 86  Partidos xogados   Ilkka Mikkola 151 Plus/minus   Otakar Janecky +51 Penalty minutes   Jussi Pesonen 156

No play-out
 Récord Nome Rexistro  Puntos  Jori Lehterä 9 Goles   Sakari Salminen Masi Marjamäki Jori Lehterä 4 Asistencias   Jarkko A. Immonen Mike York Jori Lehterä Jussi Halme 5  Partidos xogados   Erik Riska Eetu Heikkinen Markus Piispanen 9 Plus/minus   Jyri Marttinen +10 Penalty minutes   Mikko Palomäki Teemu Kesä 37

 Porteiros 
Na liga regular
250px|miniatura|Jussi Markkanen é o porteiro con máis minutos disputados na liga.
 Récord Nome Rexistro  Partidos  Ari-Pekka Siekkinen 894 Minutos   Jussi Markkanen 14.952 Promedio   Aku Limnell 13,43  Porcentaxe   Tommi Niemelä Jan-Erik Kaisla Petri Engman Mikko Koskinen Joonas Korpisalo 1,000 Shotouts   Iiro Tarkki 24 Asistencias  Jukka Tammi 23 Penalty minutes   Kimmo Kapanen 182

Nos play-offs
miniatura|250px|Vesa Toskala é o porteiro con máis minutos disputados nos play-offs.
 Récord Nome Rexistro  Partidos  Ari-Pekka Siekkinen 113 Minutos   Vesa Toskala 1.681 Promedio   Pasi Häkkinen 16,07  Porcentaxe   Mika Lehto Pekka Rinne 1,000 Shotouts   Iiro Tarkki 6 Asistencias  Bernd Brückler 5 Penalty minutes   Juuso Riksman 24

Nos play-out
 Récord Nome Rexistro  Partidos  Jukka Tammi Petri Vehanen Matti Viitakoski 7 Minutos   Niko Hovinen 248 Promedio   Tomas Duba 7,00  Porcentaxe   Vesa Toskala 0,965 Shotouts   Niko Hovinen 2 Penalty minutes   Jukka Tammi 4

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 SM-sarja (feminina)
 Mestis
 Suomen Jääkiekkoliitto

 Ligazóns externas 
 Web oficial da Liiga 
 A SM-liiga en www.eurohockey.com 
 A SM-liiga en www.mtv3.fi 
 Sitio web da Federación de Hóckey sobre Xeo de Finlandia   

Categoría:SM-liiga