Coel Hen

Coel Hen ou Coel o vello (en galés: Coil) é o nome dun rei lendario das tribos celtas do norte de Inglaterra e sur de Escocia no século IV. Isto correspóndese co que os galeses chaman Yr Hen Ogledd.

 Historia 
miniatura|dereita|240px|Mapa do norte de Yr Hen Ogledd antes das invasións dos anglos
Coel HenCoel podería derivar do nome latino "Coelistius" o "Coellius". era para algúns autores,Morris (1973), pp. 17-19, 230-245 o derradeiro dos Duces Britanniarum  con control militar no norte da Britania romana. Ao retirarse a última das lexións romanas no 407, Coel Hen mantívose como caudillo das forzas locais.Esa función de caudillo, acorde á situación, percíbese mesmo nalgunhas crónicas cando Coel Hen é chamado "O Protector".

O período do 410 ao 455 foi unha "Idade Escura" en Inglaterra, de anarquía tribal, guerras, fames negras e conflitos relixiosos, pese ao cal Coel Hen puido manter o reino unido. O seu territorio coñeceuse como Yr Hen Ogledd, en galés "O Vello Norte".Ao sur das terras dos pictos, abarcaba os territorios ancestrais dos brigantes, votadini, novantae etc.

Á súa morte, o seu reino teríase dividido entre os seus fillos ou os seus comandantes, co que gradualmente a organización tornou ás súas bases tribais históricas. Algúns deses reinos foron Gododdin, Alt Clut, Novant, Rheged, Bernicia e Elmet.

Moito tempo despois, en xenealoxías do século XII, os seus reis eran chamados Gwyr e Gogledd ("Homes do Norte")Koch (2006), p. 902 e adoitaban ser considerados descendentes de Coel Hen.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 





Categoría:Historia de Escocia
Categoría:Historia de Inglaterra
Categoría:Yr Hen Ogledd