Ciutat Vella de Barcelona

Ciutat Vella é o distrito número 1 da cidade de Barcelona, en Cataluña. Limita cos distritos de Sants-Montjuïc polo oeste, l'Eixample polo norte, Sant Martí ao leste, e o mar Mediterráneo polo sur. Ocupa un territorio de 449,4 hectáreas e tiña en 2009 unha poboación de 109.847 habitantes.

O distrito corresponde co centro histórico da cidade, por iso recibe o nome de Ciutat Vella (Cidade Vella). A extensión actual do distrito corresponde aproximadamente á comprendida dentro das murallas entre os séculos XIV e o XIX, excepto o barrio da Barceloneta.

Barrios
 Barrio Extensión(ha) Poboación(hab.) Densidade(hab./ha) La Barceloneta  131,4 16.351  124,4 El Gòtic  84,2 21.045 250,0 El Raval  109,8 49.315  449,0 Sant Pere, Santa Caterina i la Ribera  111,4 23.136  207,6  436,9 109.847  251,4

 Historia 
A Barcelona actual é froito da anexión dos antigos municipios da chaira de Barcelona: Les Corts de Sarrià, Sarrià, Vallvidrera, Sant Gervasi de Cassoles, Santa Maria de Sants, Gràcia, Sant Andreu de Palomar, Sant Martí de Provençals e Horta. O antigo municipio de Barcelona ocupaba o que hoxe é a Ciutat Vella e o Eixample, como este último non tiña núcleo de poboación, a Barcelona vella atópase no que actualmente é o distrito de Ciutat Vella, pechada desde a primeira muralla romana ata a última, que databa do século XIV e que foi demolida en 1854.

A historia do distrito comeza coa fundación de Barcelona no Monte Tàber. Os primeiros romanos escollerían un pequeno montículo entre dous arroios, Collserola (hoxe en día La Rambla) e o de Jonqueres (hoxe en día a Via Laietana). Naquel lugar fúndase a Colonia Iulia Augusta Paterna Fauentia Barcino, ou, simplemente, Barcino, substituíndo un antigo establecemento romano en Montjuïc, que se cre que podería estar onde hoxe atopamos o barrio de La Marina de Port, e que abandonarían por mor das crecidas do Llobregat, que impedían a utilización do porto.

Ata o século XII a Barcelona antiga vivía encerrada no perímetro da muralla romana do século IV, que foi restaurada en parte polos primeiros condes de Barcelona. Non será ata o fin do século XII ata que a cidade experimente un crecemento, aumentado aínda máis durante o seguinte século, para protexer os barrios que se formaron en torno aos camiños de entrada da cidade, en extramuros, e que a conectaban coas vilas próximas. Algunhas destas foron a Bòria, Sant Pere de les Puel·les e Vilanova de Mar. Esta última creceu ao redor da igrexa de Santa Maria de les Arenes, hoxe máis coñecida como Santa Maria del Mar. Ao norte tamén atopamos outra vila nova ao redor da colexiata de Santa Anna, onde hoxe está La Rambla.

 Lugares de interese 
 Rúa Portaferrissa
 Rúa Pelai
 Avinguda del Portal de l'Àngel
 Plaça Reial
 Plaça del Rei
 Rambla del Raval
 Palacio da Generalitat
 Concello de Barcelona
 Casa de la Ciutat
 Catedral de Barcelona
 Igrexa de Santa Maria del Mar
 Igrexa de Santa Maria del Pi
 Basílica da Mercè
 Palau de la Virreina
 Palau de la Música Catalana
 Gran Teatro do Liceu
 Museo de Arte Contemporánea de Barcelona (MACBA)
 Museo Picasso de Barcelona
 Centro de Arte Santa Mònica
 Palau Güell
 El forat de la vergonya
 Parque da Ciutadella
 Parque Zoolóxico de Barcelona
 Praia da Barceloneta
 Praia de Sant Sebastià
 Monumento a Colón
 Porto de Barcelona

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

Sitio web do distrito 


Categoría:Distritos de Barcelona
Categoría:Distritos históricos