Shellac

Shellac (ou tamén Shellac of North America) foi unha banda estadounidense formada en Chicago en 1992 e composta por Steve Albini (guitarra e voces), Bob Weston (baixo e voces) e Todd Trainer (batería e voces). A pesar de ser definidos como un grupo de noise rock e post-hardcore, eles describíanse a si mesmos coma un "trío de rock minimalista".

O son de Shellac é unha continuación das formacións previas de Albini (especialmente de Big Black), con texturas sonoras voluntariamente "hostís", e unha actitude inflexible, sobre todo en termos de dar a coñecer o grupo, que é practicamente inexistente.

 Traxectoria 
Shellac formouse en Chicago, Illinois no ano 1992 como unha colaboración informal entre o guitarrista e produtor Steve Albini (Big Black e Rapeman) e o batería Todd Trainer (Rifle Sport e Breaking Circus). O antigo baixista de Naked Raygun Camilo Gonzalez estivo con eles nos primeiros ensaios e tocou nunha canción do primeiro sinxelo de Shellac antes da chegada do baixista definitivo da banda, Bob Weston, antigo membro da banda de Boston Volcano Suns.

Shellac ten un son distintivo e minimalista, baseado en tempos infrecuentes e rápidos, pesados ritmos repetitivos, un son de guitarra penetrante, e unhas letras de Albini surrealistas e mordaces. Os seus temas non adoitan ter a típica estrutura "verse/chorus/verse" e os arranxos son escasos, ata o punto de que algúns os describen coma "amelódicos". O son característico de Shellac adoita estar asociado ao seu entusiasmo polas vellas guitarras Travis Bean, unha marca pouco común con instrumentos baseados no aluminio, e ao pedal de distorsión Interfax "Harmonic Percolator". Albini tamén é coñecido por usar pugas de cobre e por colocar a correa da guitarra ao redor da cintura en vez de colgala do ombro. A banda prefire tocar en pequenos clubs e as súas aparicións en directo son escasas.

Tanto Weston como Albini son recoñecidos enxeñeiros de son, e usan os seus métodos preferidos con Shellac. Albini é partidario dun son analóxico moi disperso sen apenas overdubbing, e é moi meticuloso coa colocación do micrófonos e coa elección do equipo. Isto reflíctese no "sen-sentido" da música de Shellac, tanto no estudio coma en directo.
miniatura|250px|A banda en 2014
Shellac tamén é recoñecida pola súa forma de traballar pouco convencional. As xiras adoitan ser unha escusa para escapar do seu traballo diario (os labores de enxeñeiro de son de Albini e Weston; e Trainer atende o bar Nick and Eddie en Minneapolis), en lugar de usalas como un medio de promoción dos seus discos ou por motivos económicos. De feito, Shellac non cobra un fixo polas súas actuacións como a meirande parte das bandas, preferindo cobrar o sacado pola venda de entradas restándolle os gastos de promoción e as taxas do local.

No ano 2002 a banda foi a comisaria do festival All Tomorrow's Parties en Camber Sands, Inglaterra. Sabendo que a meirande parte da audiencia ía ver especificamente a Shellac, o grupo tocou de primeiro cada mañá como incentivo para que os asistentes se quedasen a ver aos outros artistas participantes. Entre estes estaban The Fall, Will Oldham, Nina Nastasia, Rachel's, Mission of Burma, Silkworm, Threnody Ensemble, Shipping News, High Dependency Unit, Arcwelder, The Breeders, David Lovering, Blonde Redhead, Wire, Zeni Geva, Oxes, Flour, Smog, Cheap Trick, Danielson Famile, The Ex e Dianogah. Un CD de temas das actuacións das bandas no festival foi lanzado por ATP Recordings.

No ano 2007 a banda editou o seu cuarto álbum de estudio, Excellent Italian Greyhound, título que fai referencia ao lebreiro italiano (en inglés Italian Greyhound) de Todd Trainer, e que tamén aparece na portada do disco.

No mes de abril de 2010 a banda actuou xunto con Mission of Burma na sala Mondo Club de Vigo, nun concerto enmarcado dentro do Festival Sinsal.

Para celebrar o seu 20 aniversario, Shellac volveu ser comisaria do ATP en decembro de 2012. Nesa edición participaron no festival artistas como Wire, Scrawl, Mission of Burma, The Ex + Brass Unbound, Red Fang, Shannon Wright, The Membranes, Alix, Bear Claw, Helen Money, Dead Rider, Arcwelder, Neurosis, Mono, Melt Banana, Uzeda, Prinzhorn Dance School, Three Second Kiss, Buke and Gase, Oxbow, Nina Nastasia, Zeni Geva, Bottomless Pit, Pinebender e STNNNG.

En abril de 2013 Albini afirmou que o quinto álbum de Shellac LP estaba "a piques de rematarse", aínda que non había unha data de lanzamento planeada.  "no projected release date". O disco, titulado Dude Incredible, sería editado finalmente o 16 de setembro de 2014 a través do selo Touch and Go Records.

En novembro de 2013 a banda tocou na derradeira edición do All Tomorrow's Parties celebrada en Camber Sands, Inglaterra.

O quinto álbum de Shellac, Dude Incredible, foi publicado o día 16 de setembro de 2014.

No mes de abril de 2019 a banda anunciou un disco dobre con dúas sesións inéditas das BBC Radio Peel Sessions. O seu título é The End of Radio e foi publicado o 14 de xuño a través do selo Touch and Go Records. As sesións graváronse nos históricos BBC Maida Vale Studios en 1994 e 2004.

O 20 de marzo de 2024 a banda anunciou un novo álbum titulado To All Trains, que sería editado o 17 de maio dese ano a través de Touch and Go Records. O 7 de maio, dez días antes da data programada para o lanzamento do álbum, Albini morreu dun ataque ao corazón na súa casa de Chicago.

 Legado 
miniatura|220x220px|Estrela homenaxeando a Shellac no club First Avenue de Minneapolis
Escribindo para Drowned in Sound, Benjamin Bland dixo que "Big Black e Shellac son con seguridade os dous grupos de 'noise rock' máis influentes que existiron. Centos de bandas soaron coma eles, e con toda probabilidade centos máis tamén o farán. Quen pode culpalos? Cando unha sombra tan grande se asoma sobre todo un subxénero musical, é difícil non deixarse influenciar por ela, e moito menos ignoralo por completo".

John Robb, crítico musical e líder da banda británica de post-punk The Membranes, chamou a Shellac "a mellor banda de rock do planeta. Esta é a banda de rock coa que o resto de nós nas nosas bandas [...] tivemos que medirnos e se nos atopamos con deficiencias temos que agacharnos detrás de rocas e intentar revivir as nosas miserables ofertas cando estean á altura". Vish Khanna ampliou a súa influencia, sinalando que "o sentido de empatía da banda, a gran narrativa, as políticas interpersoais e o humor negro non eran necesariamente pouco comúns nas bandas post-punk noise-rock, pero o camiño de Shellac é probablemente o máis distintivo e imitado".

Christian Lembach de Whores dixo que At Action Park o o seu álbum de noise rock favorito. Mike Sullivan de Russian Circles citou ao álbum como unha grande influencia na súa forma de tocar a guitarra, destacando que "literalmente cambiou o xeito no que miraba a música". A banda tamén foi citada como unha influencia por Future of the Left (que foi descrita co alcume "Poundland Shellac"), Kurt Ballou de Converge, Mono, Swing Kids, Karin Dreijer de The Knife, Gilla Band, Black Country, New Road, Jehnny Beth de Savages,Pinnock, Tom (2020). My Life In Music - Jehnny Beth. Londres: Uncut. p. 118 Silverchair,"Interview with Silverchair at the Bellevue Hotel in Philadelphia". Chairpage.com My Disco, Gengahr, Dredg, Suicide Dolls, Echo Is Your Love, The Futureheads, KEN Mode, e Pile.

Shellac foi homenaxeado cunha estrela no mural exterior do club nocturno First Avenue de Minneapolis, en recoñecemento aos intérpretes que realizaron concertos con entradas esgotadas ou demostraron unha contribución importante á cultura no emblemático lugar. Recibir unha estrela "pode ​​ser a honra pública máis prestixiosa que un artista pode recibir en Minneapolis", segundo o xornalista Steve Marsh.

Shellac foi recoñecida como a "banda residente" dos festivais All Tomorrow's Parties (xa defunto) e Primavera Sound, que Albini viu como as excepcións ao seu desgusto xeral polos festivais de música por explotar a escena musical underground. Shellac actuou en todas as edicións do Primavera Sound dende 2006, agás na de 2007. En 2018 o festival vendeu unha camiseta que puña "Shellac and 249 More" (Shellac e 249 máis) en referencia ao seu cartel. Tras a morte de Albini o Primavera dixo nun comunicado en homenaxe, "E agora que imos facer sen ti, Steve? Despois de actuar en 15 edicións do festival, fáisenos moi difícil imaxinar un Primavera Sound sen el porque ningunha banda nos explica mellor que Shellac".

 Shellac en Galicia 
A banda tocou unicamente dúas veces en Galicia. A primeira delas foi o día 26 de maio de 2010 na sala Mondo Club de Vigo cos tamén estadounidenses Mission of Burma de abreconcertos. A segunda foi na Coruña o 6 de xuño de 2018 no Playa Club, cos franceses Decibelles abrindo a noite.

 Discografía 
 Álbums de estudio 
 Álbum  Ano  Selo At Action Park  1994  Touch and Go Terraform  1998  Touch and Go 1000 Hurts  2000  Touch and Go Excellent Italian Greyhound  2007  Touch and Go Dude Incredible  2014  Touch and Go To All Trains  2024  Touch and Go
 EPs 
 EP  Ano  Selo The Rude Gesture: A Pictorial History  1993  Touch and Go Uranus  1993  Touch and Go The Bird Is the Most Popular Finger  1994  Drag City

 Álbums ao vivo 
ÁlbumAnoSeloLive in Tokyo1994NUX Organization

 Recompilatorios 
ÁlbumAnoSeloThe End of Radio2019Touch and Go

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Páxina da banda en Touch and Go Records

Categoría:Grupos musicais de rock alternativo
Categoría:Grupos musicais de noise rock
Categoría:Grupos musicais de punk rock
Categoría:Grupos musicais de Chicago, Illinois
Categoría:Grupos musicais formados en 1992