Puck (lúa)

Puck  200px Descubrimento Descuberta por Stephen P. Synnott / Voyager 2 Descuberta en 30 de decembro de 1985 Características orbitais  Radio orbital medio 86.004,444 ± 0,064 km Excentricidade 0,00012 ± 0,000061  Período orbital 0,76183287 ± 0,000000014 d Inclinación 0,31921 ± 0,021° (respecto do ecuador de Urano) é satélite de Urano Características físicas Radio medio 81 ± 2 km Área superficial ~82.400 km²Calculado en base a outros parámetros Volume ~2.225.000 km³ Masa ~2,9 x 1018 kg Densidade media 1,3 g/cm3 (asumida) Gravidade superficial ~0,028 m/s2 Velocidade de escape ~0,069 km/s Período de rotación sincrónica Oblicuidade da eclíptica cero Albedo 0,11 ± 0,015 (xeométrico) 0.035 ± 0.006 (establecido) a 0,55 μm Temperatura superficial ~64 K Magnitude aparente  20,5 

Puck é unha lúa interior do planeta Urano. Foi descuberta o 30 de decembro do 1985 pola sonda espacial Voyager 2. O nome de Puck provén da mitoloxía celta e o folclore inglés. A órbita de Puck descansa entre os aneis de Urano e a primeira das grandes lúas de Urano, Miranda. Puck ten unha forma cuasi-esférica e un diámetro aproximado de 162 km. Ten unha superficie escura inzada de cráteres, a cal amosa sinais de xeo de auga no seu espectro.

 Descubrimento e nomeamento 
Puck—a lúa interior máis grande de Urano —foi descuberta a partir de imaxes tomadas pola Voyager 2 o 30 de decembro do 1985. Recibiu a designación temporal de S/1985 U 1.

A lúa recibiría máis tarde o nome de Puck, que aparece na obra de William Shakespeare, A Midsummer Night's Dream, coma un trasgo que viaxa pola noite a través do globo acompañando ás fadas. Na mitoloxía celta e no folclore inglés, Puck era un trasgo falcatrueiro, imaxinado polo cristiáns coma un diaño. A lúa tamén foi designada coma Urano XV.

 Características físicas 
Puck é a lúa máis grande entre as lúas interiores de Urano, e orbita Urano nunha órbita inmediatamente máis interior cá de Miranda. Ten un tamaño intermedio entre Portia (a segunda lúa máis grande entre as lúas interiores de Urano) e Miranda (a máis pequena das cinco lúas clásicas de Urano). A órbita de Puck está localizada entre os aneis de Urano e Miranda. Pouco máis se coñece de Puck, a parte da súa órbita, o seu radio de aproximadamente 81 km, e o seu albedo xeométrico no espectro visible de aproximadamente 0,1.

Das lúas descubertas polo equipo de imaxes da Voyager 2, só Puck foi descuberta o suficientemente cedo coma para reprogramar algúns dos equipos fotográficos da sonda para así poder obter imaxes con máis detalle. As imaxes amosan a Puck cunha forma cuasi-esférica cun relación entre os eixos de 0,97 ± 0,04). A súa superficie está inzada de cráteres e é de cor gris. Hai tres cráteres na superficie de Puck que recibiron nomes oficiais, o máis grande ten 45 km de diámetro. Observacións feitas co Telescopio Espacial Hubble e con telescopios terrestres de grande alcance atoparon liñas de absorción de xeo de auga no espectro de Puck.

Non se coñecen nada da estrutura interna de Puck. Semella estar feita dunha mestura de xeo de auga con materiais escuros semellantes os atopados nos aneis de Urano. Estes materiais probablemente sexan rochas ou compostos orgánicos. A ausencia de cráteres con sistemas de raios implicaría que non hai separación entre os xeos e o resto de compoñentes, e que tampouco están separados por capas, carecendo así dun núcleo e un manto con distintos tipos de materiais.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lista dos accidentes xeolóxicos da lúas de Urano
 Urano

 Ligazóns externas 
 Puck Profileby NASA's Solar System Exploration 
 Page that includes a reprocessed version of the Voyager Puck image 

Categoría:Lúas de Urano