Luis Martín-Santos

Luis Martín-Santos, nado en Larache (Marrocos) o 11 de novembro de 1924 e finado en Gasteiz o 21 de febreiro de 1964, foi un médico psiquiátrico e escritor en lingua castelá. A súa novela máis coñecida é Tiempo de silencio (1961), obra de denuncia social cunha valente renovación estilística. A trama transcorre en Madrid no outono de 1949 e o autor amosa, con fina ironía, o panorama das clases sociais da cidade.

Traxectoria
Aos cinco anos trasladouse a Donostia, onde o seu pai (médico militar), fora destinado. Cursou Medicina en Salamanca e doutorouse en Madrid no 1947. Especializouse en Psiquiatría, tanto en Madrid coma na Alemaña. Á súa volta conseguiu o posto de director do Centro Psiquiátrico de Donostia, sendo frecuentes as súas estancias en Madrid, onde contaba con amigos coma Rafael Sánchez Ferlosio ou Juan Benet.

Tamén tivo unha salientable actividade política, chegando a ser membro do Comité Executivo do daquela clandestino Partido Socialista Obrero Español, circunstancia pola cal foi detido en varias ocasións.

Finou nun accidente de automóbil en 1964.

 Obras de Psiquiatría 
 Dithey, Jaspers y la comprensión del enfermo mental (1955) 
 Libertad, temporalidad y transferencia en el psicoanálisis existencial (1964).

 Obras literarias 
 Tiempo de silencio (1961)
 Apólogos (1970), póstuma
 Tiempo de destrución (1975), póstuma e inacabada.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Lázaro, F. e Tusón, V. (1982). Literatura Española. Ed. Anaya

 Ligazóns externas 
 Biografía de Luis Martín-Santos

Categoría:Escritores en lingua castelá
Categoría:Psiquiatras de España
Categoría:Nados en 1924
Categoría:Finados en 1964
Categoría:Nados en Larache
Categoría:Finados en accidente de tráfico
Categoría:Españois nados no Protectorado de Marrocos