Xosé García Barbón

Xosé Manuel García-Barbón Sola, nado en Verín o 30 de marzo de 1831 e finado en Vigo o 7 de marzo de 1909
, foi un prominente empresario e mecenas do seu tempo.

 Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia rica, e de novo emigrou a Cuba, onde alcanzou o éxito nos negocios, abrindo o seu propio banco. Alí coñeceu outro inmigrante e empresario, galego, Policarpo Sanz, co que mantivo unha grande amizade toda a súa vida. Xuntos tomaron a iniciativa da sociedade de Beneficencia Natural de Galicia e do Centro Galego da Habana. A escritora María Xosé Queizán acúsao na novela Amor de tango (1992) de actividades negreiras e de trata de brancas.
miniatura|Monumento de Francisco Asorey a García Barbón.
En 1882 financiou a construción do santuario dos Remedios de Verín, na parroquia de Vilamaior do Val.

Con 53 anos de idade, decidiu regresar a Galicia por razóns médicas. Despois de dez anos decidiu instalarse definitivamente en Vigo coa súa irmá e catro sobriños, xa que permaneceu solteiro. Alí, comezou a mercar propiedades para construír grandes edificios como o Teatro Rosalía de CastroO teatro Rosalía de Castro de Vigo ardería en 1910. Sobre as súas cinzas edificouse o Teatro García Barbón, hoxe Centro Cultural Afundación. ou a Escola de Artes e Oficios, e Caridade. En 1907 fundou o balneario de Cabreiroá.
Viviu no seu pazo na Facenda Vista Alegre (situado ao lado da actual Avenida García Barbón, en Vigo), ata a súa morte en 1909.

 Galería de imaxes 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




Categoría:Empresarios de Galicia
Categoría:Nados en Verín
Categoría:Galegos de Cuba
Categoría:Filántropos de Galicia
Categoría:Nados en 1831
Categoría:Finados en 1909