Xosé Trapero Pardo

Xosé Trapero Pardo, nado en Castro de Ribeiras de Lea (Ribeiras de Lea, Castro de Rei) o 29 de setembro de 1900 e finado en Lugo o 10 de outubro de 1995, foi un escritor e xornalista galego.

 Traxectoria 
Cursou a carreira eclesiástica no Seminario de Mondoñedo, pero non chegou a exercer. Como xornalista, dirixiu ou traballou nos semanarios Acción Social, Justicia, Renovación, Vallibria (fundado por el en Mondoñedo), Lucus e Heraldo de Vivero. Tamén dirixiu o boletín do Concello de Lugo e os xornais La Voz de la Verdad e El Progreso de Lugo, sendo este último onde se xubilou en 1972.

Foi cronista oficial de Lugo, director do Museo Provincial de Lugo, membro correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando e numerario da Real Academia Galega, onde ingresou o 5 de xuño de 1971, apadriñado por Álvaro Cunqueiro. co discurso Noriega entre os poetas do seu tempo, dedicado ao seu finado amigo Antonio Noriega Varela. O instituto da súa localidade natal, Castro de Ribeiras de Lea, leva o seu nome.

 Obra 
Ademais de numerosos artigos en todos os periódicos nos que traballou, Trapero Pardo tirou do prelo estas obras:

 Obra en galego 
 Teatro 
 A ponte do Porco. Lexenda tráxica (1931).

 Poesía 
 Lóstregos e moxenas (1926), poemario no que por primeira vez escribe en galego.

 Libreto de zarzuela 
 Non chores, Sabeliña (1943), zarzuela galega á que lle puxo música Gustavo Freire e que foi o primeiro texto publicado en galego na comunidade despois da guerra civil.

 Artigos xornalísticos 
 ...E Pelúdez dixo (1984), recompilación de varios artigos do personaxe Pelúdez publicados en El Progreso.

 Edicións 
 Manoel Leiras Pulpeiro: vida e obra (1983, Real Academia Galega).

 Obra en castelán 
 Ensaio 
 El Mariscal Don Pedro Pardo de Cela. Leyenda acerca de su prisión y muerte (1925).
 Cien años de vida local (1978).
 Lugo y poblaciones próximas. Itinerarios turísticos (1978).
 Pintura mural de Galicia (1978).
 Lugo: Antiguas fortalezas (1980).

 Narrativa 
 La venganza de Salgado (1931).

 Pelúdez 

miniatura|Escultura en Lugo de Pelúdez e familia
Trapero Pardo continuou redactando as historias de Pelúdez, que fora creado por Antonio de Cora Sabater. Pelúdez é un  personaxe, creado nas páxinas do xornal El Progreso, que cada ano vén da aldea a Lugo para participar nas festas do patrón, San Froilán, que se celebran do 4 ao 12 de outubro. Durante eses días, reflexiona sobre o que ocorre nas festas e tamén sobre outros temas de actualidade. Baixo o pseudónimo Trapacero, Trapero Pardo ocupouse de recrear a Pelúdez dende 1939 ata despois da súa xubilación, dándolle unha retranca e un humor chairego que o fixeron moi popular. Coa súa escrita, logrou que Pelúdez, nado nas páxinas dun xornal, se convertera en todo un símbolo popular das festas maiores de Lugo, que mesmo ten unha estatua a carón da muralla romana.

A morte de Trapero produciuse precisamente en plenas festas de San Froilán, feito polo que o xornal e quen tomou o relevo do personaxe, Xosé de Cora, adicáronlle unha serie de artigos recompilados posteriormente no libriño "Pelúdez despide a Trapacero" (1995).

Notas

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Ligazóns externas 
 Artigo de Ana María Rodríguez Rivas sobre o papel de estereotipos como o de Pelúdez

Categoría:Xornalistas de Castro de Rei
Categoría:Escritores en lingua galega
Categoría:Escritores de Galicia
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Premio Otero Pedrayo
Categoría:Membros de número da Real Academia Galega
Categoría:Medallas Castelao
Categoría:Nados en Castro de Rei
Categoría:Nados en 1900
Categoría:Finados en 1995
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes
Categoría:Cronistas de Lugo