Cantiga de romaría

A cantiga de romaría ou cantiga de santuario (1958): Poesía de santuarios. Compostelanum, 3, pp. 639-654. é unha modalidade da cantiga de amigo caracterizada pola forma de se dar o encontro entre os dous amantes, nunha ermida ou igrexa identificada de modo preciso polo seu topónimo, localizado en Galicia ou nalgún caso moi específico no norte de Portugal: Lições de Literatura Portuguesa: época medieval. Lisboa, páxina 116, correntemente conformaban pequenas series dun só autor  et al. (1998): Tres poetas medievais da Ría de Vigo. Galaxia, pp. 82-84.. A pesar dun dos nomes que recibe non sempre transcorre durante unha romaría.
 Elementos 
Diferentes elementos conforman as cantigas de romaría (1998): Mariñas e romarías na Ría de Vigo. Revista Galega do Ensino 19, páx. 29., non necesariamente presentes todos nunha mesma cantiga: o anuncio da intención de ir en romaría, presenza das actividades normais dunha romaría (oración, baile), cita concertada entre os amantes que é a verdadeira motivación da chegada ao santuario, existencia de obstáculos para o encontro e a ledicia ou tristura final.

 Autores 
Martín Codax
Bernal de Bonaval
Johán de Cangas
Mendiño
Afonso López de Baián
Martín de Ginzo
Nuno Treez
Johán Servando
Johán de Requeixo

 Notas 

Categoría:Literatura galega medieval