Stade Français

O Stade Français Paris é o nome da sección de rugby do club polideportivo parisiense Stade Français. Actualmente, xoga na liga profesional francesa: o Top 14.

 Historia 
A sección de rugby do Stade Français (Estadio francés), fundada en 1883, é un dos clubs máis antigos da disciplina en Francia e tamén un dos clubs de rugby profesional máis importantes dese país. O 19 de maio de 1892, o club acadou o seu primeiro título de campión nacional gañando (7-3) ao seu grande rival, tamén parisiense, o Racing Club de France. En total o Stade Français gañou 8 veces o campionato entre 1892 e 1908.

O «deporte rei», coma o chamaron en Francia, creceu sobre todo nas rexións do Suroeste de Francia. Os clubs parisienses deixan ver a súa supremacía sobre os clubs desas rexións: O Stade Bordelais UC (Bordeos), o FC Lourdes, o AS Beziers ou o Stade Toulousain. Mais a mediados dos anos '90, cando o club estaba evolucionando á quinta división, o Stade Français viviu unha gran revolución interna.

O seu novo presidente, Max Guazzini, personaxe importante do sector audiovisual francés (antigo presidente do Grupo NRJ), revolucionou o club e o xeito de comunicar dos clubs de rugby: poñendo cheerladers no estadio, música rock e unha camiseta con deseño orixinal. O primeiro gran golpe nos medios foi cando a cantante norteamericana Madonna, amiga de Max Guazzini, ofreceuse a ser a madriña do Stade Français, que daquela xogaba na terceira división.

Outro momento importante foi a fusión que fixo o Stade Français co CASG, outro club de rugby parisiense, o que lle permitiu ter un estadio no centro de París. No ano 1998, exactamente noventa anos despois do seu último título, o Stade Français ingresa na máxima división do rugby francés. Os parisienses non se contentan con este ascenso, senón que tamén, e grazas ao seu adestrador Bernard Laporte, lévanse o título o mesmo ano e erguen o famoso Escudo de Brennus gañando a final fronte ao USA Perpiñán no Stade de France.

A rivalidade entre o Stade Toulousain e o Stade Français fíxose entón moi forte. O Stade Français comezou a perturbar o medio conservador do rugby coa súa camiseta semellante á dun superheroe, o seu calendario de xogadores espidos que sae cada ano etc. Os resultados deportivos tamén están presentes, o Stade Français levouse a liga en 2000, 2003 e 2004. Curiosamente nunca conseguiu gañar a Copa de Europa a pesar das súas dúas finais perdidas contra o Leicester RFC de Inglaterra en 2001 e o Stade Toulousain no 2005 no estadio Murrayfield de Edimburgo.

Mais máis aló dos seus títulos, o grande éxito do Stade Français é comercial: frecuentemente o Stade Français enche os grandes estadios da capital francesa: o Parc des Princes (50000 persoas) ou o Stade de France (80000). Aos medios de comunicación galos gústalles falar da última provocación do Stade Français, calendarios ou uniformes rosados. Así, nunha enquisa, os parisienses afirmaron que se identifican máis co club do Stade Français que co Paris Saint-Germain de fútbol.

miniatura|Christophe Dominici, co uniforme de cor rosada

 Xogadores destacados 
 Período «pre-Max Guazzini»: Jacques Chaban Delmas, Pierre Gauderman, P. do Rio Branco da Silva Paranhos, Roland Garros, Alban Moga.
 Período «Max Guazzini»: Denis Charvet, Jean-Baptiste Lafond, Christophe Moni, Olivier Roumat, Fabien Galthié, Fabrice Landreau, Christophe Dominici, Diego Domínguez, Christophe Juillet, Thomas Lombard, Franck Comba, Sylvain Marconnet, Pieter de Villiers, Agustín Pichot, Ignacio Corleto, Juan Martín Hernández.

 Palmarés 
 13 veces Campión de Francia: 1893, 1894, 1895, 1897, 1898, 1901, 1903, 1908, 1998, 2000, 2003, 2004, 2007 e 2015.
 1 Copa de Francia: 1999.
 1 Challenge Yves du Manoir: 1999

 Tempada actual 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Top 14

 Ligazóns externas 
 Site oficial do club 

Categoría:Equipos de rugby de Francia