Afonso II de Portugal

Afonso II de Portugal, nado en Coímbra o 23 de abril de 1185 e finado na mesma vila o 25 de marzo de 1223, alcumado "O Gordo", "O Craso" ou "O Gafo", en virtude da enfermidade que o afectaría, foi o terceiro rei de Portugal. Afonso II era fillo do rei Sancho I de Portugal e da súa muller, Doce de Berenguer, máis coñecida como Doce de Barcelona, infanta de Aragón. Afonso sucedeu ao seu pai en 1211.

 Reinado 
O reinado de Afonso II caracterizouse polo un novo estilo de goberno, contrario á tendencia belicistas dos seus antecesores. Afonso II non contestou as súas fronteiras con Galicia e León, nin buscou a expansión para o sur (se ben no seu reinado se tomou a cidade de Alcácer do Sal, en 1217, pero por iniciativa dun grupo de nobres, liderados polo bispo de Lisboa), preferindo consolidar a estrutura económica e social do país. O primeiro conxunto de leis portuguesas é da súa autoría e visan sobre temas como a propiedade privada, dereito civil e cuñaxe de moeda. Foron aínda publicadas embaixadas a diversos países europeos, co obxectivo de establecer tratados comerciais. A pesar de non ter tido problemas militares, enviou tropas portuguesas que, ao lado de castelás, aragonesas e francesas, combateron bravamente na célebre batalla das Navas de Tolosa na defensa da Península Ibérica contra os musulmáns.

Outras reformas de Afonso II tocaron na relación da coroa portuguesa co Papa. Cara á obtención do recoñecemento da independencia de Portugal, Afonso I, o seu avó, foi obrigado a lexislar varios privilexios para a Igrexa. Anos despois, estas medidas comezaron a ser un peso para Portugal, que vía a Igrexa desenvolverse como un estado dentro do estado. Coa existencia de Portugal firmemente establecida, Afonso II procurou minar o poder clerical dentro do país e aplicar parte dos ingresos das igrexas en fins de utilidade nacional. Esta actitude deu lugar a un conflito diplomático entre o Papado e Portugal. Despois de ter sido excomungando polo Honorio III, Afonso II prometeu rectificar os seus erros contra a Igrexa, mais morreu en 1223 excomungando, sen facer ningún esforzo serio para cambiar a súa política.

En 1214 redactou o seu testamento. O Testamento de Afonso II é o documento máis antigo conservado en lingua portuguesa.

 Descendencia 
Do seu casamento con Urraca de Borgoña, Afonso II tivo 5 fillos:
 Sancho II de Portugal (1207-1248)
 Afonso III de Portugal (1210-1279)
 Leonor, infanta de Portugal (1211-1231), casou co rei Valdemar III de Dinamarca
 Fernando de Portugal, Señor de Serpa (1217-1246), señor de Serpa
 Vicente de Portugal (1219)

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

 Chronica do muito alto e muito esclarecido principe D. Afonso II, terceiro rey de Portugal, Rui de Pina (1440-1522), Lisboa Occidental, 1727 
 Chronica de El-Rei D. Affonso II, Rui de Pina (1440-1522), Lisboa: Escriptorio, 1906 

Afonso II
Categoría:Dinastía de Borgoña
Categoría:Nados en 1185
Categoría:Finados en 1223
Categoría:Nados en Coímbra
Categoría:Excomungados pola Igrexa católica