Lista dos duques de Baviera

Na seguinte listaxe recóllense, por orde cronolóxica, os soberanos que tivo Baviera ao correr da historia:

 Duques de Baviera 

 Baviera unida, 555-1253 
 Dinastía Axilolfinga 548-788 
En torno ao ano 555, os reis merovinxios puxeron a rexión raiana baixo a administración dun duque, que actuaba como gobernador, de xeito que, aínda que Baviera pertencía ao territorio merovinxio, non pertenceu a ningún dos tres reinos merovinxios (Austrasia, Neustria e Borgoña).

 Garibaldo I, 548- 591.
 Tasilón I, 591-610.
 Garibaldo II, 610-630.

Á morte de Garibaldo II seguiron unha serie de rexentes máis ben descoñecidos que gobernaron sobre 50 anos. Os máis probábeis son:

 Fara I, 630-640.
 Teodón I, 640-680.
 Lamberto I, 680.

No 680 dáse inicio á historia coñecida de Baviera con Teodón II:

 Teodón II, 680-716.
 Teodeberto I, 702-719.
 Teodebaldo, 711-719.
 Tasilón II, 716-719.
 Grimoaldo I, 716-719 e 725.
 Huberto I, 725-737.
 Odilón I, 737-748 - Grifón, 748 (usurpador).
 Tasilón III, 748-788. Deposto.
 Teodón e Teoberto, fillos de Tasilón III, enclaustrados.

 Dinastía Carolinxia, 788-911 

Os reis carolinxios dos francos asumiron o control do territorio. O emperador Lois o Piadoso dividiu partes do imperio entre os seus fillos, como reis subordinados, co que Baviera pasou a ser un reino dentro do imperio ou do reino franco oriental.

 Carlomagno, 788-814 (Xeroldo, duque subordinado 794-799).
 Lois o Piadoso, 814-815 (m. 840)

Lois investiu ao seu fillo Lotario no reino de Baviera en 815:

 Lotario I, 815-817

En 817, Lotario foi coroado co-emperador por primeira vez, e o imperio foi redividido. Ao seu irmán Lois asignóuselle o reino de Baviera:
 Lois o Xermánico, 817 - 843/(876)
Lois o Xermánico foi rei de toda a parte oriental do imperio en 843. En 864 outorgou o control de Baviera (como subregulus) ao seu fillo Carlomán, e morreu en 876.

 Carlomán, 864 - 880.
 Lois o Mozo, 880 - 882.
 Carlos o Gordo, 882 - 887. Deposto.
 Arnulfo de Carintia, 887 - 899. Fillo bastardo de Carlomán, rebelouse contra o emperador Carlos III e foi elixido na parte oriental do imperio.
 Lois o Neno, 899 - 911.

 Dinastía Luitpoldinga, 921-947 

Luitpoldo de Baviera, o fundador da súa dinastía, non foi duque de Baviera, senón margrave de Carintia, en época de Lois o Neno.

 Luitpold Margrave de Baviera (morto en 907).
 Arnulfo o Malo proclamouse duque de Baviera a partir de 907 aproveitando a conxuntura provocada polas correrías maxiares. Elixido rei rival a Henrique o Paxareiro en 919, foi sometido e recoñecido como duque en 921. Morreu en 937.
 Everardo 937-938. Deposto.
 Bertoldo 938-947. Fillo de Luitpoldo de Baviera.

 Baviera baixo os Reis de Alemaña, 947-1070 

Neste período, os reis de Francia Oriental (Germania) transferiron o territorio bávaro a diferentes mans, incluíndose os propios reis, non permitindo a sucesión de liñaxes familiares.

Á morte do duque Bertoldo, o rei Odón I outorgou o ducado ao seu irmán Henrique (que pola súa vez era xenro do duque Arnulfo)

200px|dereita|miniatura|Henrique II o Enredante
 Henrique I, duque de Baviera 947-955 Dinastía Saxoa.
 Henrique II o Enredante 955-976, primeira vez. Deposto. Dinastía Saxoa.
 Odón I 976-982, e tamén duque de Suabia (973–982). Dinastía Saxoa.
 Henrique III 983-985. Fillo do duque Bertoldo. Dinastía Luitpoldinga. Henrique III cambiou Baviera por Carintia, e Henrique II recibiu Baviera de novo.
 Henrique II o Enredante 985-995, segunda vez. Dinastía Saxoa.
 Henrique IV 995-1004. Tamén rei de Alemaña (1002-1024), e emperador desde 1014. Dinastía Saxoa.
 Henrique V 1004-1009, 1017-1026. Conde de Luxemburgo (998-1026).p Cuñado do emperador Henrique II, quen exerceu control directo sobre o ducado entre 1009-1017. Dinastía de Luxemburgo.
 Henrique VI o Negro 1026-1042, Rei de Alemaña (1039-1056), emperador desde 1046. Dinastía Salia.
 Henrique VII 1042-1047. Conde de Luxemburgo (1026-1047). Sobriño de Henrique V. Dinastía de Luxemburgo.
 Conrado I (Cuno) 1049-1053. Deposto. Ezzonen.
 Henrique VIII 1053-1054 (menor de idade), primeira vez. Rei de Alemaña (1053-1105), emperador desde 1084. Dinastía Salia
 Conrado II 1054-1055 (menor de idade) Dinastía Salia
 Henrique VIII, 1055-1061 (menor de idade), segunda vez.
 Odón II 1061-1070. Northeim. En 1061, Agnes de Poitou, nai e rexente do emperador Henrique IV, outorgoulle o ducado de Baviera.

 Baviera cos Güelfos e os Babenberg, 1070-1180 

En 1070, o rei Henrique IV depuxo ao duque Odón, investindo o ducado a Güelfo I, da rama máis antiga da Casa de Este (dinastía güelfa). 
miniatura|250px
 Güelfo I 1070-1077, 1096-1101 dinastía güelfa. Nas vicisitudes da Querela das Investiduras, foi desposuído do seu ducado, que pasou a ser administrado pola coroa alemá.
 Güelfo II 1101-1120 Güelfo
 Henrique IX 1120-1126 Güelfo, abdicou.
 Henrique X o Soberbio 1126-1139 Güelfo, tamén duque de Saxonia (1137-1139). Dado que morreu loitando contra o Rei de romanos Conrado III, e o seu fillo Henrique era menor de idade, o rei Conrado garantiu o ducado de Baviera aos Margraves de Austria da dinastía Babenberg.
 Leopoldo 1139-1141 Babenberg
 Henrique XI Jasomirgott 1143-1156 Babenberg. Irmán de Leopoldo.

Cando Frederico I chegou a ser electo Rei de romanos, restaurou o ducado de Baviera aos Güelfos, isto es, a Henrique o León, fillo de Henrique o Soberbio.

 Henrique XII o León 1156-1180 Güelfo, tamén duque de Saxonia (1142–1180). Destituído.

 Dinastía Wittelsbach 1180-1253 

En 1180, o emperador Frederico I desposuíu a Henrique XII o León dos seus ducados e investiu Baviera a Odón da Casa de Wittelsbach. Malia ser Odón I de Wittelsbach o terceiro duque de Baviera con ese nome, o seu ordinal é Odón I por ser o fundador da nova dinastía.

 Odón I 1180-1183.
 Lois I 1183-1231 – Obtivo o Condado Palatino do Rin en 1214. 
 Odón II 1231-1253.

 Divisións de Baviera, 1255-1505 
 Primeira división, 1255-1340 
Tras a morte de Odón II, en 1255, Baviera foi dividida entre os seus fillos. Henrique chegou a ser Duque de Baixa Baviera, e Lois de Alta Baviera.

<tr>
<td align="center">
Duques de Baixa Baviera
<td align="center">
Duques de Alta Baviera
<tr>
<td>
 Henrique XIII 1253–1290, fillo de Odón II.
 Co-duques:
 Lois III 1290–1296, fillo de Henrique XIII.
 Estevo I 1290–1309, fillo de Henrique XIII.
 Odón IV 1309–1334, fillo de Estevo I.
 Henrique XIV 1309–1339, fillo de Estevo I.
 Odón III 1290–1312 (Rei pretendente de Hungría 1305-7), fillo de Henrique XIII. 
 Henrique XV 1312–1333, fillo de Odón III.
 Xoán I 1339–1340, fillo de Henrique XIV.
 Lois IV 1340-1341.
<td>
 Lois II 1253–1294, fillo de Odón II (tamén Conde Palatino do Rin).
 Co-duques, fillos de Lois II:
 Rodolfo I 1294–1317 (tamén Conde Palatino do Rin). 
 Lois IV 1301–1349 (tamén Conde Palatino do Rin, 1319–1329). 

Os duques de Alta Baviera tamén foron Condes Palatinos do Rin. En 1329, o emperador e duque Lois IV renunciou ao Palatinado e un anaco de Baviera, que pasou a denominarse Alto Palatinado (Oberpfalz), aos fillos de Rodolfo I, que formarían a Rama Palatinata da familia Wittelsbach. O Alto Palatinado reuniríase con Baviera en 1623, e o resto do Palatinado en 1777.

 Reunión, 1341-1349 

 Lois IV 1341-1347.
 Co-duques 1347-1349, fillos de Lois IV:
 Lois V.
 Estevo II.
 Lois VI o Romano.
 Guillerme I.
 Alberte I.
 Odón V.

 Segunda división, 1349-1505 

En 1349, os seis fillos do emperador Lois IV dividiron Baviera en Alta e Baixa, ás que seguiron máis reparticións e agrupacións.

<tr>
<td colspan="8" align="center">
Duques de Baixa Baviera 
<td colspan="4" align="center">
Duques de Alta Baviera
<tr>
<td colspan="8">
 Co-duques, fillos de Lois IV:
 Estevo II 1349–1353.
 Guillerme I 1349–1353.
 Alberte I 1349–1353.
En 1353, Baixa Baviera foi dividida en Baviera-Landshut e Baviera-Straubing.
<td colspan="4" rowspan="3">
 Co-duques, fillos de Lois IV:
 Lois V 1349–1361 (Margrave de Brandeburgo 1323–1351 e Conde de Tirol 1342–1361).
 Lois VI o Romano 1349–1351 (Margrave de Brandeburgo, 1351-1365).
 Odón V 1349–1351 (Margrave de Brandeburgo, 1351-1373).
 Meinhard 1361–1363, fillo de Lois V (e Conde de Tirol).
En 1363, os territorios de Alta Baviera reuníronse con Baviera-Landshut.
<tr>
<td colspan="4" align="center">Duques de Baviera-Landshut
<td colspan="4" align="center">Duques de Baviera-Straubing  (Condes de Holanda e Zelandia desde 1354, e de Hainaut desde 1356 ata 1432)
<tr>
<td colspan="4">
 Estevo II 1353–1375.
<td colspan="4">
 Co-duques:
 Guillerme I 1353–1389.
 Alberte I 1353–1404.
<tr>
<td colspan="9" align="center">Duques de Baviera-Landshut
<td colspan="3" align="center">Duques de Baviera-Straubing
<tr>
<td colspan="9">
 Estevo II 1353–1375; xunto con
 Odón V 1373–1379, fillo de Lois IV 
 Co-duques, fillos de Estevo II:
 Xoán II 1375–1392.
 Frederico 1375–1392.
 Estevo III 1375–1392.
En 1392 Baviera-Landshut foi partida en tres ducados: Baviera-Múnic, unha reducida Baviera-Landshut e Baviera-Ingolstadt.
<td colspan="3" rowspan="3">
 Co-duques:
 Guillerme I 1353–1389.
 Alberte I 1353–1404.
 Alberte II 1389–1397, fillo de Alberte I.
 Guillerme II 1404–1417, fillo de Alberte I.
 Xoán III 1418–1425, fillo de Alberte I.
Baviera-Straubing foi repartido entre os outros ducados bávaros en 1429.
<tr>
<td colspan="3" align="center">Duques de Baviera-Múnic
<td colspan="3" align="center">Duques de Baviera-Landshut
<td colspan="3" align="center">Duques de Baviera-Ingolstadt
<tr>
<td colspan="3" >
 Xoán II 1392–1397.
 Co-duques, fillos de Xoán II:
 Guillerme III 1397–1435.
 Ernesto 1397–1438.

<td colspan="3" >
 Frederico 1392–1393.
 Henrique XVI 1393–1450.
<td colspan="3" >
 Estevo III 1392–1413.
 Lois VII 1413–1443. Deposto.
<tr>
<td colspan="4" align="center">Duques de Baviera-Múnic
<td colspan="4" align="center">Duque de Baviera-Landshut
<td colspan="4" align="center">Duques de Baviera-Ingolstadt
<tr>
<td colspan="4" rowspan="3">
 Co-duques:
 Guillerme III 1397–1435.
 Ernesto 1397–1438.
 Alberte III 1438–1460, fillo de Ernesto.
 Co-duques, fillos de Alberte III:
 Xoán IV 1460–1463.
 Sexismundo 1460–1467.
 Alberte IV o Sabio 1463–1467.
Baviera-Múnic foi partida entre unha máis pequena Baviera-Múnic e Baviera-Dachau en 1467
<td colspan="4">
 Henrique XVI o Rico 1393–1450
<td colspan="4">
 Lois VII 1413–1443. Deposto.
 Lois VIII 1443–1445
Baviera-Ingolstadt foi anexionada por Baviera-Landshut en 1447.
<tr>
<td colspan="8" align="center">Duques de Baviera-Landshut
<tr>
<td colspan="8" rowspan="5">
 Henrique XVI o Rico 1393–1450.
 Lois IX o Rico 1450–1479, fillo de Henrique XVI
 Xurxo o Rico 1479–1503
Baviera-Landshut foi anexionada por Baviera-Múnic en 1505, tras unha guerra de sucesión.
<tr>
<td colspan="2" align="center">Duque de Baviera-Múnic
<td colspan="2" align="center">Duque de Baviera-Dachau
<tr>
<td colspan="2">
 Alberte IV o Sabio 1467–1508.
<td colspan="2">
 Sexismundo 1467–1501.
Baviera-Dachau reuniuse con Baviera-Múnic en 1501.
<tr>
<td colspan="4" align="center">Duque de Baviera-Múnic
<tr>
<td colspan="4">
 Alberte IV o Sabio 1467–1508 (Duque de toda Baviera desde 1505).

 Duques de Baviera unida, 1505-1623 

 Alberte IV "o Sabio" 1505 - 1508. Duque de Baviera-Múnic. Reuniu os territorios bávaros tras unha guerra de sucesión en Landshut (1503-1505).
 Guillerme IV 1508 - 1550 xunto con 
 Lois X 1516 - 1545
 Alberte V 1550 - 1579
 Guillerme V 1579 - 1597 Abdicou.
 Maximiliano I 1597 - 1623

 Electores de Baviera, 1623-1805 

 Maximiliano I 1623-1651 foi aliado do Emperador Fernando II na Guerra dos Trinta Anos. Cando o Elector Palatino, Frederico V, da rama maior dos Wittelsbach, foi deposto por se enfrontar ao emperador, Maximiliano I obtivo a dignidade electoral en 1623, cun anaco do Palatinado (Oberpfalz). En 1648, o herdeiro de Frederico V foi restaurado en parte do seu territorio co título electoral, pero Maximiliano retivo o seu novo electorado para os seus descendentes.
 Fernando María 1651-1679
 Maximiliano II 1679-1706; 1714-1726. Ao se enfrontar ao Emperador con motivo da Guerra de Sucesión Española, foi deposto do seu Electorado en 1706, pero foille retornado en 1714 pola Paz de Baden.
 Carlos Alberte 1726-1745. Emperador electo en 1742 (como Carlos VII), os austríacos ocuparon Baviera entre 1742-1744.
 Maximiliano III 1745-1777. Ao morrer sen descendencia, a súa herdanza pasou á rama Palatina, reunindo as dúas áreas territoriais da Casa de Wittelsbach, e fusionando as dúas dignidades electorais nunha soa.
 Carlos Teodoro 1777-1799. Ao morrer sen descendencia, a súa herdanza pasou á rama colateral Palatina-Zweibrücken-Birkenfeld.
 Maximiliano IV 1799-1805

 Reis de Baviera, 1805-1918 

Casa Wittelsbach
 Maximiliano I 1806-1825. Adoptou a intitulación de rei o 1 de xaneiro de 1806.
 Lois I 1825-1848
 Maximiliano II 1848-1864
 Lois II 1864-1886. En 1871, Baviera formou parte do Reich alemán. Foi incapacitado en 1886, e morreu días despois. 
 Odón 1886-1913. Declarado enfermo mental e incapacitado desde 1875, todo o seu reinado foi exercido polos rexentes, o seu tío e o seu curmán, ata que foi deposto e morreu en 1916.
 Príncipe Leopoldo de Baviera, Rexente 1886-1912
 Príncipe Lois de Baviera, Rexente 1912-1913
 Lois III 1913-1918. Rexente en 1912-1913. Abdicou tras as revolucións en Alemaña ao final da primeira guerra mundial, e Baviera converteuse na República Soviética de Baviera.

 Ligazóns externas 
 Dinastía axilofinga: Die Genealogie der Franken und Frankreichs 
 Casa de Wittelsbach 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Primeiro ducado de Baviera.
 Ducado de Baviera.

Categoría:Historia de Alemaña
Categoría:Listas de personalidades
Categoría:Listas de monarcas