Berardo da Pagliara

San Berardo da Pagliara (Isola del Gran Sasso d'Italia, século XI — Teramo, 19 de decembro de 1123) é un santo italiano, patrón da cidade e diocese de Téramo.

 Vida 
O santo Berardo naceu na familia nobre da Pagliara, cuxo castelo levou o seu nome preto da cidade de Isola del Gran Sasso na rexión dos Abruzos, en Italia. A información importante que abrangue a súa vida é atopada nos rexistros da antiga igrexa desta zona, así como nas crónicas do seu sucesor, o bispo Sassone. Berardo entrou no mosteiro en Montecassino como un xove e máis tarde foi asociado coa Abadía de san Giovanni, en Venere. Fíxose coñecido polos seus bos traballos e tras a morte do bispo Uberto, pedíronlle facerse pastor no territorio de Teramo. Asumiu este papel durante sete anos que comezan en 1116 e concentrou os seus esforzos na axuda do pobre e en facer a paz entre as faccións en guerra da cidadela local. Berardo morreu en 1123 e estivo soterrado no que hoxe se coñece como capela de santa Ana na antiga catedral de Teramo.

 Culto, milagres e iconas 
A Festa de san Berardo celébrase o 19 de decembro, en conmemoración do día da morte do santo.

Pagliara, Berardo da
Categoría:Finados en 1123