Selección de rugby de Suráfrica

A selección de rugby de Suráfrica (popularmente coñecida coma os Springboks ou Bokke) é o equipo nacional que representa a Suráfrica nas competicións absolutas masculinas de rugby. Os Springboks visten camisola verde co colo dourado, pantalón branco e medias verdes. O seu emblema tradicional é o Springbok (un tipo de gacela) e máis recente é a Protea (planta floral típica do sur de África) que é un emblema nacional en xeral. Suráfrica leva xogando ao rugby dende 1891, cando un combinado das Illas Británicas fixo unha xira polo país, xogando os Springboks o seu primeiro partido o 30 de xullo. O actual adestrador do equipo é Rassie Erasmus. 

A selección de Suráfrica gañou a Copa do Mundo de Rugby en catro ocasións: 1995, 2007, 2019 e 2023, sendo a selección cun maior número de títulos, e ocupa o primeiro posto na clasificación oficial de World Rugby.Ranking World Rugby  Aínda que Suráfrica foi parte na creación do Mundial de Rugby, os Springboks non foron autorizados a participar nas dúas primeiras edicións de 1987 e 1991 debido á loita contra o apartheid.

Á parte de participar cada catro anos na Copa do Mundo, os Springboks compiten cada ano no Rugby Championship (o antigo Tri Nations), que teñen gañado en seis edicións: 1998, 2004, 2009, 2019, 2024 e 2025. Ademais Suráfrica ten recibido 14 xiras dos British and Irish Lions (selección dos mellores xogadores de Inglaterra, Gales, Escocia e Irlanda) dende 1891 até 2021, sendo eventos moi seguidos polos medios, e nas que os Springboks gañaron 9 das 14 series disputadas: 1903, 1910, 1924, 1938, 1962, 1968, 1980, 2009 e 2021.British & Irish Lions history 

Os Springboks se caracterizan por un xogo de desgaste físico, de presión ó rival con placaxes dominantes e patadas a seguir, que contrasta co estilo do seu máximo rival histórico, os All Blacks de Nova Zelandia, que se caracterizan por levar a cabo un rugby expansivo con xogo á man. 

A selección de rugby de Suráfrica recibiu o Premio Laureus como mellor equipo do deporte mundial nos anos 2008Team of the year 2008 winner  e 2020Team of the year 2020 winner , e estivo entre os candidatos en 2010Team of the year 2010 nominee  e 2024Team of the year 2024 nominee . Os Springboks son o único equipo de rugby que acadou ese recoñecemento dúas veces.Laureus World Sport Awards - Past Winners 

 Historia 
 Inicios 
A historia da selección de rugby de Suráfrica comeza en 1889 cando se funda a South African Rugby Board. O seu comité decidiu que o mellor xeito de promover este deporte sería convidar a un equipo das Illas Británicas para que viaxase a terras surafricanas e levase a cabo unha xira de varias semanas por todo o territorio da República Surafricana, da Colonia de Natal, do Estado Libre de Orange e da Colonia do Cabo (Suráfrica non existiu como unidade política até 1910) como xa fixera en 1888 por terras australianas e neozelandesas. En 1890 a proposta foi aceptada pola Rugby Football Union e o 9 de xullo de 1891 o combinado de xogadores británicos xa estaba en Cidade do Cabo disputando o primeiro encontro da xira contra un equipo local. Durante a súa estadía os británicos disputaron un total de vinte encontros, tres deles contra a selección de Suráfrica. O primeiro dos tres encontros da selección de Suráfrica contra o combinado británico levouse a cabo o 30 de xullo de 1891 na cidade de Port Elizabeth, caendo os locais por 4 a 0. O segundo encontro da selección surafricana tivo lugar en Kimberley o 29 de agosto de 1891, novamente con vitoria británica por 3 a 0. O terceiro encontro da serie tivo lugar en Cidade do Cabo o 5 de setembro de 1891, con resultado de 4 a 0 a prol do conxunto británico. Durante aquela xira os británicos concederon un trofeo chamado Currie Cup ao equipo que consideraron merecedor polo seu bo desempeño no terreo de xogo, que foi a parar ao equipo de Griqualand West. Ese trofeo inspirou a creación dun torneo entre provincias surafricanas no que se poñería en xogo a Currie Cup, que a día de hoxe segue sendo a máxima competición nacional de rugby no país. A popularidade do rugby medrou rapidamente en Suráfrica a partir da xira británica de 1891, que foi replicada novamente en 1896 e 1903. O 12 de setembro de 1903 é a data da primeira vitoria dos Springboks, que tivo lugar no estadio de Newlands, en Cidade do Cabo, no terceiro encontro das series contra o equipo das Illas Británicas.

 Apartheid 
Incluso antes de que as leis do apartheid fosen promulgadas en Suráfrica os Springoboks foran sempre un equipo formado por xogadores de cor branca. O equipo converterase nun símbolo de división racial neste Estado, mais despois das primeiras eleccións abertas de 1994, o partido gobernante Congreso Nacional Africano (ANC) instituíu a política de cambio no deporte surafricano. Neste contexto, a transformación pode definirse como "unha completa alternancia da aparencia ou carácter do rugby surafricano", converténdose oas Springboks nun equipo máis representativo de toda Suráfrica.

Na Copa do Mundo de 1995 gañado por Suráfrica só participou un xogador non branco, Chester Williams. Isto continuou durante as grandes citas da selección nos mundiais de 1999 e 2003. Noa final do mundial de 2007 participaron dous xogadores non brancos. A pesar de que existe un sistema de cotas para fomentar a participación de xogadores non brancos na Super 14 (liga de rugby do país) e aos equipos de ámbito provincial hai por agora moitos máis xogadores brancos de rugby en Suráfrica, a transformación está sendo lenta en palabras do presidente da SARU Oregan Hoskins. Porén, a presión política sobre os adestradores e administradores para seleccionar a xogadores non brancos, dezaseis dos trinta e cinco novos Sprinboks seleccionados polo ex-adestrador John White eran non brancos. O ministro do Parlamento Butana Komphela expresou a opinión de moitos políticos do país cando dixo: "O deporte non pode ser excluído dos imperativos da potenciación e a transformación"Springboks keep up search for the right blend of colour coordination .

 Os símbolos 
 Equipamento 
miniatura|dereita|Bob Skinstad coa camisola verde
Suráfrica xoga con camisola verde, pantalóns brancos e medias verdes. O seu xersei leva bordado o emblema da SA Rugby (Federación Surafricana de Rugby) na esquina superior dereita e na manga tradicionalmente adoita levar un colar dourado. O equipamento está elaborado por Canterbury of New Zealand e o seu patrocinador na camisola é a compañía química Sasol. A camisola verde foi utilizada por primeira vez cando o equipo das Illas Británicas fixeron a súa xira surafricana en 1896A unidade do símbolo: o Springbock vs a Protea . Na primeira xira dos Boks polo Reino Unido e Irlanda entre 1906 e 1907 os surafricanos levaron un xersei verde con cores brancas e pantalóns e medias azuis. Unha réplica desta vestimenta foi utilizada en 2006 contra Irlanda en Dublín para conmemorar o centenario da xiraBoks to wear original strip against Irish .

 Springboks 
miniatura|Un springbok|esquerda
O alcume de springbok e o logotipo datan da xira de 1906 e 1907 pola Gran Bretaña. A gacela (springbok, un tipo de antílope) foi elixido para representar ao equipo polo capitán da selección neses intres, Paul Ross, nunha tentativa de evitar que a prensa británica se inventase o seu propio nome. O emblema non estaba só restrinxido para o equipo de xogadores de cor branca, o primeiro equipo nacional de cores usouno en 1939 e o primeiro equipo de cor negra en 1950. Despois da caída do apartheid en 1992 engadiuse ao logo a flor da protea. Cando o ANC foi electo en 1994 o nome do equipo non foi cambiado a Proteas como noutros deportes debido exclusivamente á intervención do Presidente Nelson MandelaStrains show as nation cheers on the Boks .

En decembro de 2008, a SARU decidiu colocar a protea no lado esquerdo da camisola dos Boks, ao igual que outros equipos nacionais surafricanos, e mover o springbok cara ao lado dereitoSpringbok badge to move to right  . A nova camisola será estreada na xira dos Brithish and Irish Lions de Suráfrica en 2009New Springbok jersey to be launched in time for British & Irish Lions tour  .

 Estadios representativos dos Springboks 
miniatura|Mapa de Suráfrica
Os Springboks disputan os seus encontros como local en varios estadios arredor de toda Suráfrica. No Mundial de 1995 o estadio principal no que se disputou a final e no que gañaron a súa primeira Copa do Mundo foi o estadio Ellis Park de Xohanesburgo, con capacidade para 62.567 espectadores.

Outros recintos que acollen habitualmente os encontros dos Springboks sonTicket information, na páxina web dos Springboks.  o estadio Loftus Versfeld de Pretoria, o estadio Kings Park de Durban, o estadio Free State de Bloemfontein, o estadio Nelson Mandela Bay de Porto Elizabeth, o estadio Mbombela de Nelspruit e o estadio de Green Point en Cidade do Cabo, que tomou o relevo do estadio Newlands, pechado en 2020.

O primeiro partido internacional de Suráfrica foi no St George's Park Cricket Ground de Porto Elizabeth en 1891. O Ellis Park foi construído en 1928, acollendo en 1955 unha marca de 100.000 espectadores nun partido amigábel entre Suráfrica e os Britsh Lions.

Dise dos Boks que teñen unha notábel vantaxe sobre outras localizacións fora da casa cando xogan a unha grande altitude na montañosa rexión do Highveld. Nos partidos no Ellis Park, Loftus Versfeld ou no Vodacom Park dise que se presentan problemas físicos, influíndo ademais nun gran número doutros factores coma a traxectoria do balón ao patealo. Os expertos discrepan sobre se é real o desafío físico ou só se debe a un estado psicolóxico.
EstadioCidadeCapacidadeÚltimo encontro ▲ Kings Park Stadium   Durban   54.000   27 de setembro de 2025 Cape Town Stadium   Cidade do Cabo   58.310   23 de agosto de 2025 Ellis Park Stadium   Xohanesburgo   62.567   16 de agosto de 2025 Mbombela Stadium   Nelspruit   43.500   19 de xullo de 2025 Nelson Mandela Bay Stadium   Porto Elizabeth   46.000   12 de xullo de 2025 Loftus Versfeld Stadium   Pretoria   51.762   5 de xullo de 2025 Free State Stadium   Bloemfontein   46.000   20 de xullo de 2024 Newlands Stadium †   Cidade do Cabo   51.900   23 de xuño de 2018
 †   

 Rexistros 
 Suráfrica na Copa do Mundo 
Os Springboks non participaron nas dúas primeiras edicións da Copa do Mundo por mor do boicot deportivo que se exercía sobre Suráfrica a causa das súas políticas de segregación racial, coñecidas como apartheid. En 1993 foille concedida a Suráfrica a organización da edición de 1995, que ía ser a primeira na que participase. O debut foi contra os vixentes campións, Australia, con vitoria local por 27 a 18. Naquela primeira participación os Springboks gañaron tódolos encontros disputados, eliminando a Francia nas semifinais por 19 a 15 e derrotando na final a Nova Zelandia por 15 a 12 cun drop de Joel Stransky no tempo engadido. Aquel equipo estaba capitaneado por Francois Pienaar e liderado por xogadores como Joost van der Westhuizen, André Joubert, Mark Andrews, Ruben Kruger e Kobus Wiese. O máximo anotador de ensaios do equipo foi Chester Williams, símbolo da integración dos xogadores negros nos Springboks tralo remate do apartheid. O adestrador era Kitch Christie.

Na edición de 1999 Suráfrica viña dunha racha de 17 vitorias seguidas entre 1997 e 1998. Na fase de grupos gañou os seus encontros con solvencia, eliminou a Inglaterra en cuartos de final por 44 a 21 co protagonismo de Jannie de Beer que anotou cinco drops (récord histórico), pero nas semifinais fronte a Australia caeron no tempo engadido por 27 a 21, recibindo a súa primeira derrota en Copas do Mundo. No encontro polo terceiro e cuarto posto volveron a enfrontarse á Nova Zelandia de Jonah Lomu, Andrew Mehrtens, Christian Cullen, Justin Marshall e Jeff Wilson entre outros, gañando os Springboks por 22 a 18. O capitán daquel equipo que acadou o terceiro posto na Copa do Mundo de 1999 era Joost van der Westhuizen. O adestrador era Nick Mallett.
miniatura|Jake White coa Copa do Mundo 2007.
A edición de 2003 pode considerarse a peor participación de Suráfrica nunha Copa do Mundo. Na fase de grupos gañou tres encontros e perdeu un contra Inglaterra por 25 a 6. Nos cuartos de final tivo como rival a Nova Zelandia e caeu por 29 a 9 quedando eliminado. O capitán daquel equipo era Corné Krige, e o adestrador era Rudolf Straeuli, quen foi obrigado a dimitir ao facerse públicas as queixas dos xogadores polas prácticas militares que levara a cabo para preparar ó equipo.

Na Copa do Mundo de 2007 os Springboks gañaron tódolos encontros que disputaron, incluíndo dúas vitorias contra os vixentes campións, Inglaterra, a primeira por 36 a 0 na fase de grupos, e a segunda por 15 a 6 na final disputada en París. Aquela selección dirixida por Jake White e capitaneada por John Smit tiña como principais xogadores a Percy Montgomery (máximo anotador de puntos do torneo con 105), Bryan Habana (máximo anotador de ensaios do torneo con 8), Schalk Burger (mellor xogador do Mundo en 2004), Fourie du Preez, Victor Matfield e Os du Randt, que xa fora campión en 1995.

A edición de 2011 foi a segunda na que os Springboks caeron eliminados antes das semifinais. Na fase de grupos gañaron os catro encontros disputados, pero nos cuartos de final caeron por 11 a 9 fronte a Australia. O equipos estaba dirixido por Peter de Villiers e capitaneado por John Smit. Morné Steyn foi o máximo anotador de puntos do torneo pero non foi abondo.

En 2015 o torneo comezou cunha inesperada derrota fronte a Xapón por 32 a 34, pero Suráfrica rematou primeiro de grupo con tres vitorias no resto dos partidos. En cuartos de final eliminaron a Gales por 23 a 19, e nas semifinais caeron por 20 a 18 contra os vixentes campións, Nova Zelandia. No encontro polo terceiro e cuarto posto bateron por 24 a 13 a Arxentina. O capitán daquel equipo era Jean de Villiers pero caeu lesionado e a capitanía pasou a Fourie du Preez e Victor Matfield. Heyneke Meyer era o adestrador.

Na edición de 2019 o equipo viña de gañar o Rugby Championship pero debutou na Copa do Mundo caendo contra os All Blacks por 23 a 13. Gañou o resto dos encontros da fase de grupos e nos cuartos de final bateu a Xapón por 26 a 3. Nas semifinais derrotou por 19 a 16 a Gales clasificándose para a final. Inglaterra había eliminado a Nova Zelandia na outra semifinal, de xeito que a final volveu a enfrontar a surafricanos e ingleses, como en 2007. O resultado final de 32 a 12 foi favorable ós Springboks, que acadaron a súa terceira Copa do Mundo capitaneados por Siya Kolisi, e con xogadores como Pieter-Steph du Toit (mellor xogador do Mundo en 2019), Eben Etzebeth, Faf de Klerk e Duane Vermeulen (mellor xogador da final). Cheslin Kolbe e Makazole Mapimpi anotaron os dous ensaios de Suráfrica na final, e Handré Pollard foi o máximo anotador de puntos do torneo. O adestrador era Rassie Erasmus.

En 2023 Suráfrica rematou a fase de grupos en segunda posición por mor dunha derrota contra Irlanda por 13 a 8. Nos cuartos de final derrotaron ó equipo anfitrión, Francia, por 29 a 28. Nas semifinais derrotaron a Inglaterra por 16 a 15, clasificándose para a súa cuarta final mundialista. O seu rival foi Nova Zelandia, como na edición de 1995. O resultado da final foi de 12 a 11 para Suráfrica, conquistando a súa cuarta Copa do Mundo en catro finais disputadas. Tanto en cuartos de final, como en semifinais e na final Suráfrica gañou as eliminatorias por 1 punto. Siya Kolisi capitaneou de novo ós Springboks, que nesta ocasión tiñan como adestrador a Jacques Nienaber.

EdiciónXog.Gañ.Emp.Per.ResultadoSeleccionador2023 7601 Campións do Mundo Jacques Nienaber2019 7601 Campións do Mundo Rassie Erasmus2015 7502 Terceiros Heyneke Meyer2011 5401 Cuartos de final Peter de Villiers2007 7700 Campións do Mundo Jake White2003 5302 Cuartos de final Rudolph Straeuli1999 6501 Terceiros Nick Mallett1995 6600 Campións do Mundo Kitch Christie1991  -  -  -  -   1987  -  -  -  -   
Suráfrica gañou catro das oito edicións da Copa do Mundo nas que participou, dúas veces derrotando a Inglaterra na final (2007 e 2019) e outras dúas veces derrotando a Nova Zelandia na final (1995 e 2023). É o equipo que gañou máis veces o Mundial malia que non lle foi permitido participar nas edicións de 1987 e 1991. 

Os Springboks disputaron un total de 50 encontros na Copa do Mundo dos que gañaron 42 e perderon 8.

 Suráfrica nas Xiras dos British and Irish Lions 
As Xiras dos British and Irish Lions por Suráfrica, Nova Zelandia ou Australia son o segundo evento máis importante e seguido polos medios dentro do deporte do rugby, cunha tradición que se remonta a 1888. Os Lions son unha selección de xogadores de Inglaterra, Gales, Escocia e Irlanda que cada catro anos viaxa a unha das tres grandes potencias do hemisferio Sur para realizar unha xira de varias semanas na que se enfrontan a equipos locais, provincias ou franquías profesionais e que remata cunha serie de tres ou catro partidos oficiais contra a selección do país visitado. Das catorce xiras dos Lions por Suráfrica, os Springboks gañaron as series en nove ocasións, o equipo das Illas Británicas en catro ocasións, e remataron en empate unha vez.
EdiciónXog.Gañ.Emp.Per.ResultadoSeleccionador2021 3201 Gañadores das series Jacques Nienaber2009 3201 Gañadores das series Peter de Villiers1997 3102 Perdedores das series Carel du Plessis1980 4301 Gañadores das series Nelie Smith1974 4013 Perdedores das series Johan Claassen1968 4310 Gañadores das series Johan Claassen1962 4310 Perdedores das series Izak van Heerden1955 4202 Series empatadas Danie Craven1938 3201 Gañadores das series  -1924 4310 Gañadores das series  -1910 3201 Gañadores das series  -1903 3120 Gañadores das series  -1896 3103 Perdedores das series  -1891 3003 Perdedores das series  -

 Suráfrica no Tri Nations/Rugby Championship 
Os Springboks participan cada ano no Rugby Championship (orixinalmente Tri Nations), torneo de seleccións do hemisferio Sur no que se enfrontan a Nova Zelandia, a Australia e dende 2012 tamén a Arxentina. Suráfrica gañou o torneo en seis ocasións: 1998, 2003, 2009, 2019, 2024 e 2025. No ano 2020 non participou por mor da pandemia do Covid. Suráfrica é a única selección que gañou a Copa do Mundo e o Rugby Championship o mesmo ano (2019).
EdiciónXog.Gañ.Emp.Per.ResultadoSeleccionador2025 6402 Campións Rassie Erasmus2024 6501 Campións Rassie Erasmus2023 3201 2º Jacques Nienaber2022 6402 2º Jacques Nienaber2021 6303 3º Jacques Nienaber2020  -  -  -  -    -2019 3210 Campións Rassie Erasmus2018 6303 2º Rassie Erasmus2017 6222 3º Allister Coetzee2016 6204 3º Allister Coetzee2015 3003 4º Heyneke Meyer2014 6402 2º Heyneke Meyer2013 6402 2º Heyneke Meyer2012 6213 3º Heyneke Meyer2011 4103 3º Peter de Villiers2010 6105 3º Peter de Villiers2009 6501 Campións Peter de Villiers2008 6204 3º Peter de Villiers2007 4103 3º Jake White2006 6204 3º Jake White2005 4301 2º Jake White2004 4202 Campións Jake White2003 4103 3º Rudolph Straeuli2002 4103 3º Rudolph Straeuli2001 4112 3º Harry Viljoen2000 4103 3º Nick Mallett1999 4103 3º Nick Mallett1998 4400 Campións Nick Mallett1997 4103 2º Carel du Plessis1996 4103 2º Andre Markgraaff

 Xogadores 
A seguinte táboa amosa os xogadores convocados polo seleccionador Rassie Erasmus durante a tempada 2025 na que os Springboks recentemente proclamados campións do mundo por cuarta vez voltarán ó terreo de xogo nos tests internacionais de xullo que se disputan no hemisferio Sur, posteriormente competirán por gañar o Rugby Championship durante os meses de agosto e setembro, e rematarán a tempada nos tests internacionais de novembro que se disputan no hemisferio Norte.
 Equipo 2025 
miniatura|Siya Kolisi, capitán dos Springboks
 SA RUGBY - Springboks Xogadores Corpo técnico Dianteiros
  Malcolm Marx 
  Thomas du Toit
  Bongi Mbonambi 
  Boan Venter
  Marnus van der Merwe 
  Jan-Hendrik Wessels 
  Vincent Koch 
  Asenathi Ntlabakanye 
  Wilco Louw 
  Johan Neethling Fouche 
  Ox Nché 
  Eben Etzebeth 
  Franco Mostert 
  Lood de Jager 
  RG Snyman 
  Salmaan Moerat
  Jean Kleyn 
  Ruan Nortje
  Cobus Wiese
  Pieter-Steph du Toit
  Siya Kolisi
  Jean-Luc du Preez 
  Vincent Tshituka 
  Kwagga Smith 
  Marco van Staden 
  Jasper Wiese 
  Evan Roos  Tres cuartos
  Faf de Klerk 
  Grant Williams
  Cobus Reinach 
  Morné van den Berg 
  Handré Pollard 
  Manie Libbok 
  Sacha Feinberg-Mngomezulu 
  Damian de Allende 
  Jesse Kriel 
  Canan Moodie
  André Esterhuizen 
  Makazole Mapimpi
  Kurt-Lee Arendse 
  Cheslin Kolbe 
  Ethan Hooker
  Edwill van der Merwe
  Willie le Roux 
  Damian Willemse 
  Aphelele Fassi   Seleccionador
 Rassie Erasmus













 Máis partidos 
miniatura|Eben Etzebeth
A seguinte listaxe inclúe os xogadores que teñen máis partidos oficiais xogados coa selección surafricana. Compre salientar que nove xogadores acadaron a cifra de cen encontros disputados, o que lles concede a denominación de centurións. En letra grosa os xogadores que seguen en activo. 
 # Xogador Actividade Encontros 1  Eben Etzebeth  2012 – ...  141 2  Victor Matfield  2001 – 2015  127 3  Bryan Habana  2004 – 2016  124 4  Tendai Mtawarira  2008 – 2019  117 5  John Smit  2000 – 2011  111 6  Jean de Villiers  2002 – 2015  109 7  Siya Kolisi  2013 – ...  103 8  Percy Montgomery  1997 – 2008  102 9  Willie Le Roux  2013 – ...  101 10  Damian de Allende  2014 – ...  97 11  Pieter-Steph du Toit  2013 – ...  95 12  Joost van der Westhuizen  1993 – 2003  89 13  Ruan Pienaar  2006 – 2015  88 14  Malcolm Marx  2016 – ...  87 Jesse Kriel  2015 – ...  87 16  Schalk Burger  2003 – 2015  86 17  Handré Pollard  2014 – ...  85 Bakkies Botha  2002 – 2014  85 19  Franco Mostert  2016 – ...  84 20  Steven Kitshoff  2016 – 2023  83

 Máis ensaios 
miniatura|Bryan Habana
Bryan Habana é o xogador que conseguiu máis ensaios coa selección de Suráfrica. Quince dos seus sesenta e sete ensaios foron anotados en Copas do Mundo, cifra récord que comparte cos neozelandeses Jonah Lomu, Julian Savea e Will Jordan. Cómpre destacar tamén a Joost van der Westhuizen, o medio de melé que anotou máis ensaios na historia do rugby internacional.
 # Xogador Actividade Ensaios 1  Bryan Habana  2004 – 2016  67 2  Joost van der Westhuizen  1993 – 2003  38 3  Makazole Mapimpi  2018 – ...  33 4  Jaque Fourie  2003 – 2013  32 5  Jean de Villiers  2002 – 2015  27 6  Breyton Paulse  1999 – 2007  26 Malcolm Marx  2016 – ...  26 8  Percy Montgomery  1997 – 2008  25 9  JP Pietersen  2006 – 2016  24 10  Kurt-Lee Arendse  2022 – ...  23 11  Pieter Rossouw  1997 – 2003  21 Cheslin Kolbe  2018 – ...  21 13  James Small  1992 – 1997  20 Jesse Kriel  2015 – ...  20 15  Danie Gerber  1980 – 1992  19 Stefan Terblanche  1998 – 2003  19 Cobus Reinach  2014 – ...  19 18  Fourie du Preez  2004 – 2015  16 Schalk Burger  2003 – 2015  16 20  Bongi Mbonambi  2016 – ...  15 Willie le Roux  2013 – ...  15

 Máis puntos 
miniatura|Percy Montgomery
A maior marca de puntos marcados cos Springboks posúea Percy Montgomery con 893 puntos, unha cifra nada habitual nun xogador que non ocupaba a posición de apertura. 
 # Xogador Actividade Puntos 1  Percy Montgomery  1997 – 2008  893 2  Handré Pollard  2014 – ...  825 3  Morné Steyn  2009 – 2021  742 4  Bryan Habana  2004 – 2016  335 5  Elton Jantjies  2012 – 2022  331 6  Naas Botha  1980 – 1992  312 7  Joel Stransky  1993 – 1996  240 8  Braam van Straaten  1999 – 2001  221 9  Joost van der Westhuizen  1993 – 2003  190 10  Jannie de Beer  1997 – 1999  181 11  Sacha Feinberg-Mngomezulu  2024 – ...  172 12  André Pretorius  2002 – 2007  171 13  Makazole Mapimpi  2018 – ...  165 Francois Steyn  2006 – 2022  165 15  Jaque Fourie  2003 – 2013  160 16  Henry Honiball  1993 – 1999  156 17  Butch James  2001 – 2011  154 18  Pat Lambie  2010 – 2016  153

 No Salón da Fama de World Rugby 
Os seguintes ex xogadores da selección de rugby de Suráfrica foron elixidos para formar parte do Salón da Fama de World Rugby:
 Danie Craven
 Barry Heatlie
 Bennie Osler
 Frik du Preez
 Francois Pienaar
 John Smit
 Danie Gerber
 Hennie Muller
 Joost van der Westhuizen
 Morne du Plessis
 Naas Botha
 Os du Randt
 Bryan Habana

 Adestradores
O concepto contemporáneo de adestrador da selección ou de seleccionador nacional non sempe existiu no rugby, por iso non é posible facer unha listaxe completa de seleccionadores dende os comezos até o presente. En ocasións os seleccionadores eran directivos e os adestradores eran os xogadores máis veteranos, ou mesmo non era preciso seleccionar un equipo porque os xogadores que tiñan a posibilidade de viaxar para xogar un encontro internacional eran os xustos. O rugby foi un deporte non profesional até 1995. O cargo de seleccionador tampouco era preciso trantándose dunha selección moi illada xeográfricamente que ás veces non xogaba ningún encontro durante catro ou cinco anos. Polo tanto a seguinte listaxe comeza en 1992, ano no que Suráfrica foi readmitida no rugby internacional trala abolición do apartheid, e ano dende o cal os Springboks comezaron a xogar ano tras ano como un equipo estructurado, non improvisado:
Nome Período Partidos Vitorias Empates Derrotas % vitoriasÉxitos  John Williams 1992 5 1 4 0 20% Ian McIntosh 1993–1994 12 4 2 6 33% Kitch Christie 1994–1995 14 14 0 0 100% Copa do Mundo de 1995 Andre Markgraaff 1996 13 8 0 5 61%   Carel du Plessis 1997 8 3 0 5 37%   Nick Mallett 1997–2000 38 27 0 11 71% Tri Nations 1998 Harry Viljoen 2000–2001 15 8 1 7 53% Rudolf Straeuli 2002–2003 23 12 0 11 52%  Jake White 2004–2007 54 36 1 17 66% Copa do Mundo de 2007, Tri Nations 2004 Peter de Villiers 2008–2011 48 30 0 18 62% Xira dos Lions 2009, Tri Nations 2009 Heyneke Meyer 2012–2015 48 32 2 14 66% Allister Coetzee 2016–2017 25 11 2 12 44%  Rassie Erasmus 2018–2019 26 17 1 8 65% Copa do Mundo de 2019, Rugby Championship 2019 Jacques Nienaber 2020–2023 39 27 0 12 69% Copa do Mundo de 2023, Xira dos Lions 2021 Rassie Erasmus 2024– 27 23 0 4 85% Rugby Championship 2024, Rugby Championship 2025
Na listaxe sobresaen os nomes dos catro seleccionadores que conquistaron a Copa do Mundo de Rugby: Kitch Christie en 1995, Jake White en 2007, Rassie Erasmus en 2019 e Jacques Nienaber en 2023; así como Peter de Villiers que en 2009 gañou as Lions Series e o Tri Nations, e Nick Mallett que en 1998 gañou o Tri Nations e que acadou 17 vitorias consecutivas, récord mundial naquela época. 

Jake White en 2004 e 2007, e Rassie Erasmus en 2019, recibiron o premio ó Adestrador do Ano de World Rugby sendo seleccionadores de Suráfrica.

 Notas 

Sudafrica
Categoría:Rugby en Suráfrica