Lingua poitevina-saintongeais

O poitevino-santoñés, chamado tamén parlanjhe ou poetevin-séntunjhaes é unha lingua románica da familia das linguas de oïl, marcada por orixes occitanas. É falada na rexión de Poitou-Charentes, en Vendée, en Maine e Loira, no norte da Xironda (en Aquitania). Ademais é falada en certas rexións de Indre e Loira, do Alto Vienne e da Dordoña, nas antigas provincias de Poitou e da Saintonge, en Francia. O poitevino-santoñés está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

 Ortografía 
A escritura normalizada do poitevino-santoñés desenvolveuse entre os anos 1985-1995. Non é fonética senón  fonolóxica (unha mesma grafía pódese pronunciar de diversos xeitos).

 Literatura 
O primeiro testemuño escrito do idioma está en estatutos e documentos legais que datan do século XIII, e o primeiro texto impreso data de 1554. Unha tradición de escritos teatrais e monólogos dramáticos para ser representados tipifica a produción literaria nesta lingua, aínda que dende o século XIX ao século XX (especialmente coa publicación do semanario le Subiet dende 1901) estabelecéronse tamén publicacións xornalísticas regulares. Guillerme IX o trobador foi o primeiro poeta neste idioma.

 Falantes 
François Rabelais naceu no Indre e Loira e foi educado en Fontenay-le-Comte (Vendée) e por tanto, era coñecedor da lingua.

 Dialectos 
 Pays de Retz
 Marais de Challans o Marais nord
 Niortais, Mellois, Saint-Maixentais
 Bressuirais, Mirebalais
 La Vendée
 Saintonge

 Exemplo de texto 

 En poitevino-santoñés : le poetevin-séntunjhaes ét de l'aeràie daus parlanjhes d'oéll, mé le cote l'aeràie de çhélés d'o. O fét que l'at daus marques daus deùs bords. Mé l'at étou daus marques rén qu'a li.
 En galego: O poitevino-santoñés está dentro da zona das linguas de oïl, mais en contacto coa área das linguas de oc. Por iso ten características das dúas beiras. Mais ten tamén características propias.

 Proverbios 
 Meûx vaut chômer que mal moudre (Vale máis no facer ren que traballar malamente)
 Beunaise se mache à bout de ne rin faire (A comodidade pérdese a base de non facer nada)
 Qui va chapt'it, va loin  (Que vai tranquilo vai lonxe)
 Meûx vaut s'moucher deux fois que s'arracher le nez (Vale máis pegarse dous croques que arrincarse o nariz'')

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Dicionario en liña francés/poitevino-santoñés
 Páxina moi completa en francés e poitevino-santoñés
 Promoción do parlanjhe 

Categoría:Linguas de oïl
Categoría:Linguas de Francia