Dixestión por sialidase

O método da dixestión por sialidase é un método moi similar ó da diastase en canto a fundamento. Consiste en eliminar, mediante o uso dun enzima, ó glicóxeno do tecido evitando así a súa tinguidura.

 Fundamento 
A sialidase, tamén coñecida coma neuraminidase, é un enzima que cataliza a hidrólise de enlaces alfa-2,3, alfa-2,6 e alfa-2,8 (a unha velocidade decrecente, respectivamente) dos residuos siálicos terminais de oligosacáridos, glicoproteínas, ácido colomínico e substrato sintético. Actúa sobre o glicóxeno descompoñéndoo, e así eliminándoo do tecido como tal, polo que non é tinguido.

 Tecido control e diana 
Calquera tecido que conteña glicóxeno (ou mucopolisacáridos en xeral).

Para fixar a mostra é común a utilización de formol 10%, formol-alcohol ou líquido de Carnoy. Non se utiliza o líquido de Zenker ou o de Helly. O líquido de Bouin elimina as sialomucinas dos tecidos, polo que tampouco se utiliza.

O medio de inclusión preferible é a parafina, e o grosor de corte de 4 a 6 micrómetros.

 Reactivos 
 Solución Estabilizadora A
 26,2 gr Acetato de sodio
 8,9 gr Cloruro de calcio
 200 cc Auga destilada
 Solución Estabilizadora B
 26 gr Acetato de sodio
 0,8 gr Cloruro de calcio
 200 cc Auga destilada
 Solución de sialidase para dixestión
 1 cc Sialidase
 0,1 cc Solución estabilizadora A

 Procedemento 
 Desparafinar e hidratar 2 láminas ata chegar á auga destilada; unha lámina será sometida ó proceso de dixestión, a outra non.
 Circundar as seccións de tecido nas láminas cun marcador de diamante.
 Secar as láminas ó aire, polo menos 2 horas (o ideal sería deixalo toda a noite).
 Colocar as láminas sobre variñas de cristal nunha cubeta que pode ser cuberta, para previr o secado da solución de sialidase, cun papel toalla humedecido no fondo.
 Cubrir a lámina marcada para dixestión coa solución de sialidase. Cubrir a lámina que non foi dixerida con solución estabilizadora B.
 Ámbalas dúas láminas deben permanecer cubertas por 3 horas a temperatura ambiente, para así previr o secado da solución para a dixestión.
 Enxaugar con auga destilada.
 Continuar co procedemento de tinguido do mucopolisacárido solicitado.
 Este tinguido pode realizarse, por exemplo, con Azul–Alcián, aínda que o ferro coloidal é máis sensible como detector de sialomucinas.

 Resultados 
 O tinguido atribuído ás mucinas salivares será eliminado.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Ligazóns externas 
 http://www.histosearch.com/histonet/Oct00A/Re.SialidaseDigestionA.html 

Categoría:Tinguiduras histolóxicas