Antigo templo de Atenea

O Antigo templo de Atenea era un edificio situado na Acrópole de Atenas, construído antes do -625 en pedra e rodeado por un pórtico de columnas en madeira, substituíndo un importante santuario dedicado a Atenea do século -VII edificado á súa vez sobre un palacio micénico.

Durante os anos -600 - -590 construíuselle a columnata de pedra e fíxose a decoración escultórica dos frontóns con temas de Heracles. Na época de Pisístrato, sobre o -525, reformouse de novo e nun dos seus frontóns realizouse unha representación da xigantomaquia e que tiña á deusa Atenea Polias, a deidade patronal da cidade de Atenas, no seu tema principal. Os restos deste templo poden observarse entre o Partenón e o Erecteion.

Foi destruído polas Guerras Persas en 480 a.C., durante a destrución de Atenas. Estaba situado no centro da meseta da Acrópole, probablemente edificado sobre un palacio micénico. O complexo ás veces descríbese co nome de "alicerces Dörpfeld", na honra do arqueólogo que atopou o lugar do templo. Coñécese como "Archaios Neos" (Templo antigo) polos gregos.

 Descrición 

 Plano do Templo 

Os alicerces suxiren a seguinte descrición básica: O templo mide 21,3 por 43,15 m. Estaba rodeado por unha perístase de 6 por 12 columnas. A diferenza entre os eixes das columnas era de 4,04 m, estreitándose a 0,31 m nas esquinas. A Estilóbata estaba lixeiramente curva, se isto tamén se aplicou á superestructura aínda non está claro. En ambos pórticos e opistódomos, situáronse dúas columnas entre as curtas  antae. O edificio principal tiña dous santuarios internos, a cella leste e a cella oeste,Brouskai (1997), pp. 211-302 que era moi curto, de feito case cadrado, e subdividido en tres corredores por dúas ringleiras de tres columnas cada unha. Seguido por un par de cuartos lado a lado. Os alicerces estaban compostos por diversos materiais e construíronse con diferentes técnicas. Mentres que as partes de carga e soportes internos estaban feitas de pedracalcaria azul da acrópole, os alicerces da  peristase circundante eran depedra porosa. A superestructura e as pezas decorativas parecen tamén estar feitas a partir de diversos materiais, incluíndo pedra porosa e mármore de Paros.

 Escultura 

 Frontóns 
O antigo templo de Atenea tiña dous frontóns duns 15 m. de lonxitude.Franzi (1970), pp. 5-92 O frontón sobrevivente representa a Xigantomaquia, a loita entre  Deuses e xigantes, eventualmente vencidos polos deuses. A figura central mostra a deusa Atenea vestida cunha éxida cuberta de escamas e bordeada por serpes obtidas dun monstro que derrotou anteriormente. Pénsase que golpea un xigante que cae, cuxo pé é o único que queda. Os estudosos cren que este frontón orixinalmente contiña un carro frontal no centro con catro cabalos e Zeus "dentro do carro, apuntando unha frecha cara a Atenea. Esta imaxe amosa tamén a Atenea sostendo unha serpe e achegándose a un xigante. 

Outra figura mostra un xigante deitado, mentres que dúas figuras laterais, unha colocada nas esquinas do frontón, representa dous xigantes caídos máis. Outras restos atribuídos ao templo inclúen un Entaboamento e  sima de mármore de Paros e calcaria porosa, capiteis cun echinus empinado, unha escultura de mármore que representan unha procesión de nádegas de mármore en cada unha das catro esquinas, en forma de cabezas de leóns e carneiros. 

 Xoanon 
No edificio principal do templo había dúas partes, un dos espazos na Cella leste, contiña un antigo Xoanon ou a estatua de madeira de Atenea, que crían que caera do ceo, ou caera de Zeus. A estatua de madeira de Atenea permaneceu no antigo templo de Atenea ata que se rematou o Erecteion ao redor do 406 a.C. Non hai rastros da estatua de madeira da deusa Atenea, e probablemente foi destruída durante o  saqueo dos persas no 480 aC. A estatua do Xoanon estaba feita de madeira de oliveira.

 Escavación e Reconstrución 

 Wilhelm Dörpfeld 

Wilhelm Dörpfeld foi a Atenas en 1885 onde foi o primeiro en identificar o templo. Wilhelm Dörpfeld asumiu que a estrutura orixinal era un templo dobre "In antis", que databa do 570 a. C., alargado e ampliado pola adición do Peristasis baixo o reinado de Pisístrato, o entre o 529 e 520 a.C.Wilhelm Dörpfeld: Der alte Athenatempel auf der Akropolis. In: Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Institus, Abteilung Athen. Vol. 11, 1886, p. 337–51; Wilhelm Dörpfeld: Der alte Athenatempel auf der Akropolis II. In: Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Institus, Abteilung Athen. Vol.  12 (1887), 25–61. 190–211; Wilhelm Dörpfeld: Das Hekatompedon in Athen. In: Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Institus. Vol. 34, 1919, p. 1–40; William B. Dinsmoor: The Hekatompedon on the Athenian Acropolis. In: American Journal of Archaeology. Vol. 51, 1947, p. 109–51. Esta idea levou a unha subdivisión dos alicerces nunha estrutura máis pequena e coñecida como "H-Architektur" e que se supón que era a parte máis antiga do edificio, seguido dunha estrutura que aínda e descrita como o "Antigo Templo de Atenea", que inclúe o interior do "H-Architektur" así como a  P''eristasis externa.

Só quedan os alicerces do seu lado meridional, cara ao Erecteion, xunto coas bases de dúas columnas de pedra do templo xeométrico. Ao leste do edificio, na rocha da base, hai rastros do altar de Atenea correspondentes ao templo. Tamén se conservan partes da decoración escultórica que se cre que pertencen a este templo, en particular. os restos dun frontón que representaba a Xigantomaquia.Páxina do Museo da Acrópole: l Antigo templo de Atenea (en grego) .

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 





 Ligazóns externas 

 Museo da Acrópole

Categoría:Acrópole de Atenas
Categoría:Templos gregos