Nervio vago

O nervio vago, X par cranial ou nervio pneumogástrico, é un dos doce pares craniais.

 Orixe aparente e traxecto 
Orixínase no bulbo raquídeo e atravesa o burato xugular do occipital. Descende polo pescozo xunto coa arteria carótide interna na parte superior e coa arteria carótide común na parte inferior; e coa vea xugular interna, constituíndo o paquete vasculo-nervioso do pescozo. Este paquete viaxa cuberto pola parte fonda do músculo esternocleidomastoideo. Acompaña á carótide ata o arco aórtico. Sérvese da aorta e chega ás vísceras torácicas e abdominais, agás a parte final do intestino groso.

 Orixe real do X par 
Tres núcleos do troncoencéfalo asociados:
 Núcleo motor dorsal do vago
 Núcleo do tracto solitario
 Núcleo ambiguo

 Ramos principais do nervio vago (X) 
 Nervio auricular
 Rama farínxea
 Nervio larínxeo superior
 Plexo cardíaco
 Nervio recorrente larínxeo
 Ramos para o plexo pulmonar
 Plexo esofáxico

 Innervación torácica e visceral 
Xunto coa aorta e outros vasos chega a:
 Corazón, sinaptando co plexo coronario.
 Traquea e o músculo liso bronquial
 Esófago
 Estómago
 Intestino delgado e case todo o groso
 Glándulas suprarrenais

 Innervación de musculatura lisa 
 Músculo crico-tiroide
 Elevador da úvula
 Músculo palatogloso
 Constritores da farinxe
 Músculos superiores la larinxe

 Funcións do vago 
 Sensitiva: recolle a sensibilidade do terzo posterior da lingua e parte superior da farinxe
 Sensitiva: recolle información da trompa de Eustaquio e do oído medio
 Motora: move os músculos anteriormente enunciados
 Motora: produce descenso do ritmo cardíaco. Apenas inflúe na forza de contracción coronaria
 Mixta: acción sobre as vísceras abdominais: movementos das mesmas, regulación da liberación de diversas substancias, tales como a propia insulina, a colecistoquinina ou secretina. É unha acción mediada por acetilcolina.

Categoría:Pares craniais