Joseph Bédier

Joseph Bédier, nado en París en 1864 e finado en 1938, foi un escritor e filólogo francés, un dos máis importantes romanistas de comezos do século XX.

 Traxectoria 
Naceu en París pero a súa infancia e adolescencia pasou na terra de seu pai, a illa de Reunión. En 1883 ingresou na École Normale, onde permaneceu ata a súa graduación. Asistente habitual ás conferencias que ofrecían a École des Hautes Études e Collège de France, o que lle permitiu coñecer a Gaston Paris, que se converteu no seu mestre. Frecuentou tamén a Universidade de Friburgo, confesionalmente católica, que se viña de inaugurar, pero Bedier, agnóstico, non se sentía cómodo nese ambiente. Volveu a Francia en 1891 para ocupar unha praza na Facultade de Letras de Caen. Casou con Eugénie Bizarelli e con ela tivo tres fillos. Publicou artigos nas revistas Romania e Revue des Deux Mondes.

Cando en 1914 estoupa a guerra, a situación muda completamente. Foi asesor do Estado Maior polos seus coñecementos da lingua alemá, permanecendo afastado da docencia toda a guerra. En 1920 ingresou na Académie française, en substitución de Edmond Rostand. En 1929 foi elixido director do Collège de France. O seu labor administrativo restoulle tempo á súa carreira investigadora, con moi escasas publicacións despois desa data.

 Obra 
Bédier dedicou a súa vida ó estudo das obras máis relevantes da literatura medieval francesa, destacando a súa preocupación polo problema das orixes. Clasifica e compara todo ese corpus e chega á conclusión que a tradición era menos rica e variada do que se crera ata entón, e que os textos máis antigos posúen un fondo común de elementos, dispostos nunha orde constante, que se poderían remontar á mesma orixe.

A fama e o recoñecemento chéganlle en 1900 coa publicación do Roman de Tristan et Iseut, unha historia ata entón descoñecida para o gran público francés. Entre 1920 e 1924 traballou, xunto a Paul Hazard nunha Histoire illustrée de la littérature française. Entre as súas obras tamén destaca a edición da Chanson de Roland, así como diversos estudos dedicados á épica medieval e ás cuestións relacionadas coas orixes das obras clave da literatura francesa antiga. Un deles, Légendes épiques, recherches sur la formation des chansons de geste, postula unha tese individualista respecto á creación das xestas, considerando ás obras como son nos textos existentes no canto de procurar hipotéticos modelos perdidos das cancións de xesta.

 Listaxe de obras 
 Le Lai de l’ombre (1890)
 Le Fabliau de Richeut (1891)
 Les Fabliaux, études de littérature populaire et d’histoire littéraire du Moyen Âge (1893)
 De Nicolao Museto (gallice Colin Muset), francogallico carminum scriptore (1893)
 Le Roman de Tristan et Iseut (1900)
 Le Roman de Tristan par Thomas (2 volumes, 1902-05)
 Études critiques (1903)
 Les Deux Poèmes de la Folie Tristan (1907)
 Légendes épiques, recherches sur la formation des chansons de geste (1908-13)
 Les Chansons de croisade (1909)
 Les Chansons de Colin Muset (1912)
 Les Crimes allemands d’après les témoignages allemands (1915)
 Comment l’Allemagne essaie de justifier ses crimes (1915)
 L’Effort français (1919)
 La Chanson de Roland (édition critique, 1920)
 La Chanson de Roland (d'après le manuscrit d'Oxford, 1922)
 Commentaires sur la Chanson de Roland (1927)

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Textes en liña : La Chanson de Roland, Tristan et Iseult
 Biografía na Académie française

Categoría:Lingüistas de Francia
Categoría:Alumnos da École Normale Supérieure
Categoría:Profesores do Collège de France
Categoría:Nados en 1864
Categoría:Finados en 1938