Articulación esternoclavicular

A articulación esternoclavicular ou esternocostocondroclavicular é a articulación interna do ombreiro.

 Superficies óseas 
 No esterno: incisura clavicular do esterno.
 Na clavícula: epífise interna deste óso.
 Na primeira costela: a parte máis interna da mesma.

 Cartigos 
 Menisco articular: interponse entre o esterno e a clavícula. É máis groso na parte periférica ca no centro, onde pode estar furado.
 Cápsula articular: contornea todas as superficies óseas.
 Ligamento superior: formado por dous tipos de febras:
 Longas e superficiais: Inclúen o ligamento interarticular, que vai de clavícula a clavícula.
 Fondas e curtas
 Ligamento anterior.
 Ligamento posterior.
 Ligamento inferior ou costoclavicular, que vai da epífise interna da clavícula á primeira costela.

 Mecánica funcional 
Trátase dun encaixe recíproco imperfecto, con movementos de:
 Elevación.
 Descenso.
 Proxección cara a adiante.
 Proxección cara a atrás.
 Circundución.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Gray. Anatomy of the human body . Edición de 1918 de dominio público.

Categoría:Articulacións