Hioide

O hioide é un óso do pescozo, único, situado enriba da larinxe, coa que mantén importantes relacións. Únese a este órgano mediante a membrana tirohioide, entre a cartilaxe tiroide e o óso hioide. Na parte superior relaciónase coa parte máis posterior da lingua.
A situación do hioide permite distinguir dous grupos distintos de músculos: os suprahioides (superiores ó hiode) e os infrahioides (inferiores ó hioide).

 Estrutura do óso 
 Corpo: 
 Cara anterior: insírense os seguintes músculos:
 Xenihioides
 Hiogloso
 Digástrico
 Estilohioide
 Cara posterior: relaciónase coa membrana tirohioide a través da bolsa adiposa de Boyer.
 Bordo superior: insírese a membrana hioglosa e os músculos hiogloso, xeniogloso e xenihioide.
 Bordo inferior: insírense os músculos:
 Tirohioide
 Omohioide
 Esternocleidohioide 
 Astas maiores: 
 Superficie interna: insírese o músculo hiogloso.
 Superficie externa: insírese o músculo constritor medio da farinxe.
 Bordo superior: insírese o ligamento tirohioide lateral. Tamén hai fibras do músculo constritor medio da farinxe, do hiogloso do digástrico e o estilohioide.
 Bordo inferior: insírese a membrana tirohioide.
 Astas menores: insírense:
 Ligamento estilo-hiodeo.
 Músculo estilogloso
 Músculo hiogloso
 Músculo constritor medio da farinxe

 Interese forense 
Nos asasinatos por estrangulación este óso adoita romperse.

 Interese antropolóxico 
A posición do hioide é importante para determinar que homo podía falar e cal non. O primeiro en falar suponse a día de hoxe que é o Homo ergaster, cuxo hioide está máis elevado có dos homo predecesores.

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
Aparello fonador
Larinxe

Categoría:Esqueleto