João Café Filho

João Fernandes Campos Café Filho, nado en Natal o 3 de febreiro de 1899 e finado no Río de Xaneiro o 20 de febreiro de 1970, foi un avogado e político brasileiro, presidente do seu país entre 1954 e 1955.

 Traxectoria 
Traballou como xornalista e avogado durante a súa mocidade, habendo participado da Aliança Liberal na campaña de 1930. En 1933 fundou o Partido Nacionalista de Rio Grande do Norte, e algúns anos máis tarde, o Partido Republicano Progresista.

En 1934 e 1945 foi elixido deputado federal, e en 1950 foi candidato á vicepresidencia pola lista que encabezaba o antigo gobernante, Getúlio Vargas. Co suicidio de Vargas, na súa calidade de vicepresidente asumiu a presidencia da república o 24 de agosto de 1954, exercendo o cargo ata o 8 de novembro de 1955, cando foi afastado (a principio temporariamente e despois definitivamente) da presidencia por un movemento político-militar liderado polo xeneral Henrique Teixeira Lott, culminado no Movemento do 11 de novembro.

Foi ministro do Tribunal de Contas do Río de Xaneiro, durante toda a década de 1960.

Café Filho, educado na Primeira Igrexa Presbiteriana de Natal, foi o primeiro presidente protestante do Brasil.

 Véxase tamén 

 Getúlio

Categoría:Presidentes do Brasil
Categoría:Nados no estado do Río Grande do Norte
Categoría:Nados en 1899
Categoría:Finados en 1970