Día de Tódolos Santos

O Día de Tódolos Santos é unha solemnidade cristiá instituída en honra dos santos todos, coñecidos e descoñecidos, segundo o papa Urbano IV, para compensar calquera falta ás festas dos santos durante o ano por parte dos fieis.

Nos países de tradición católica, celébrase o 1 de novembro, data na que se venera a todos os santos que non teñen unha festa propia no calendario litúrxico. Por tradición é un día festivo non laborable. Na igrexa ortodoxa celébrase o primeiro domingo despois de Pentecoste. A festa tamén a celebran as igrexas anglicana, metodista, luterana e outras igrexas protestantes, non obstante os protestantes festexan nese día os defuntos.

A orixe desta festividade católica son as tradicións pagás que perduraron en Europa (especialmente na Europa atlántica) até hai ben pouco. En Galicia a tradición máis viva e estendida é a dos magostos. Nos últimos tempos popularizouse a recuperada festividade céltica do fin do verán, O Samaín, mesturándose as tradicións europeas do baleirado de cabazas e nabos coa exitosa estética estadounidense do Halloween.

 Os Santos na cultura popular galega 
 Refraneiro 
miniatura|Feira de Santos de Monterroso.
 Bendito mes, que empeza con Santos e acaba con san Andrés. 
 Bendito mes, que empeza con Santos, media con san Uxio e remata con san Andrés. 
 Dende Santos a Nadal é inverno natural. 
 De Santos a Navidá é inverno de verdá. 
 De Santos a san Andrés, xiar, nevar ou chover ou tódalas cousas á ves.
 De Santos a san Martín, aínda foza o cuín, e, pasado san Martiño, cuín, cuín, ó chamboril.
 De Todos Santos a san Andrés, de chuvias e neves é.
 Día dos Santos, pan e viño en todos ancos.
 Entre Santos e Nadal, ben chover, mellor nevar.
 Entre Santos e Nadal fai inverno carnal. 
 Millo santoeiro non chega ó celeiro.
 Polos Santos, a neve polos altos; por san Martiño, lobos no camiño; e por san Andrés, neve ós pés.
 Polos Santos, agros verdes, picoutos brancos.
 Polos Santos, no pío me farto; por san Martín, lévanme ó chamboril; e por san Andrés, rixóns a rustrir.
 Por Santos inda hai campos verdes e xa hai montes brancos. 
 Por Santos sacha a horta e capa o rancho. 
 Santos e Nadal, inverno caroal.
 Polo tempo de tódolos Santos mira os nabos; se fosen bos, di que son malos. (véxase Samaín)

A festividade de Tódolos Santos dá nome ó propio mes de novembro:
 Cando Santos acaba, o inverno empeza. 
 De Santos ás Candelas, brétemas e xiadas son parceiras.
 No mes de Santos, a máis tardar, ponte a sementar.

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Feira de Santos de Monterroso
 Magosto
 Día de defuntos
 Samaín
 Calan Gaeaf

Categoría:Festas cristiás
Santos
Categoría:Días festivos