Los Angeles Clippers

Os Los Angeles Clippers son un equipo profesional estadounidense de baloncesto con sede nos Ánxeles (California). Os Clippers compiten cada ano na National Basketball Association (NBA), sendo membros da División Pacífico da Conferencia Oeste. O club xoga os seus partidos como local no Staples Center, pavillón que comparten cos seus rivais da NBA Los Angeles Lakers, o equipo da NBA feminina Los Angeles Sparks e a franquía de hóckey sobre xeo da NHL Los Angeles Kings.

Fundado en 1970, conseguiu o seu primeiro título de división na tempada 2012-13. Ademais tan só en nove tempadas da súa historia lograron máis vitorias que derrotas. A consecuencia deses resultados é, entre outras cosas, os tres trocos de cidade que sufriu o equipo dende a súa fundación, pasando por Buffalo, San Diego e, actualmente, Os Ánxeles.

 Historia 
 Buffalo Braves 
Os Clippers foron fundados na cidade de Buffalo, no estado de Nova York, en 1970. O nome de "Braves" proviña da historia dos nativos americanos na cidade. Os Braves xogaron as súas oito tempadas na cidade no "Buffalo Memorial Auditorium", compartindo o pavillón con outro equipo, os Buffalo Sabres da National Hockey League. O primeiro adestrador do equipo foi o membro do Basketball Hall of Fame Dolph Schayes, mentres que as primeiras estrelas do equipo foron Bob Kauffman e Don May, quen fora adquirido no draft de expansión. Os Braves terminaron a súa primeira campaña cun balance de 22-60, típico en equipos debutantes.Buffalo Braves Historical Moments Kauffman, que o ano anterior promediara 4,3 puntos cos Chicago Bulls, liderou aos Braves con 20,4 puntos por partido e fíxose un oco no All-Star Game de 1971.

Os Braves repetiron o balance de 22 vitorias e 60 derrotas na seguinte tempada, mais unha serie de fichaxes conseguiron mellorar de xeito importante a calidade do equipo: elixiu no draft ao pivote Elmore Smith e ao escolta Randy Smith, que procedente da Universidade Estatal de Búfalo, converteuse nun dos favoritos do público. Porén, aínda co novo adestrador Jack Ramsay, o equipo non mellorou moito a seguinte tempada, conseguindo un pobre rexistro de 21-61. Con todo, o gran movemento dos Braves esa tempada foi seleccionar no draft a Bob McAdoo, procedente da Universidade de North Carolina, sendo o cambio tan grande que na seguinte tempada o equipo clasifícase por primeira vez á rolda de playoffs, aínda que foron eliminados na primeira eliminatoria polos Boston Celtics en primeira rolda. Ao ano seguinte, na tempada 1974-75, McAdoo gaña o MVP da Tempada, cunha media de 34,5 puntos, 14,1 rebotes e 2,12 tapóns por partido, cun 51,2% en tiros de campo e un 80,5 % en tiros libres. Nas dúas seguintes tempadas os Braves volverían a aparecer nos playoffs por última vez en Buffalo, chegando na derradeira ocasión ás semifinais de conferencia tras derrotar na primeira rolda aos Sixers.

miniatura|O Buffalo Memorial Auditorium, pavillón dos Braves.
O 15 de xuño de 1976, o propietario Paul Snyder vendeu a franquía ao matrimonio Irving Cowan, que tiñan planeado trasladar o equipo a Florida abandonando Buffalo, a "cidade do hóckey", mais a venda fracasou e paralizouse. Con todo, Snyder vendería o 50 % dos equipo ao empresario John E. Brown Jr., antigo propietario dos Kentucky Colonels da ABA. Na tempada 1976-77, Brown adquiriu o outro 50 % de Snyder e, á súa vez, vendeu un tanto por cento da franquía a Harry Mangurian, quen máis tarde posuiría unha parte de Boston Celtics na década dos 80. Cómpre destacar que durante ese ano a estrela do equipo, McAdoo, foi traspasado a New York Knicks cambio de xogadores e diñeiro.

Debido ao pobre xogo realizado polos Braves os dous seguintes anos (30-52 en 1976-77 e 27-55 en 1977-78), xuntouse coa pouca venda de entradas, polo que Brown negociou co entón propietario dos Celtics, Irv Levin, facer un intercambio de franquías, polo que Brown tomaría o mando dos Celtics e Levin dos Braves. Levin, era un empresario de California que soñaba con posuír unha franquía no seu estado natal, con todo, o trato foi roto por David Stern, do consello xeral da NBA. Mais finalmente, a seguinte sería a última tempada do equipo do oeste de Nova York, xa que os propietarios das franquías da NBA votaron por un claro 21-1 permitir a Buffalo trasladarse de cidade. Finalmente escolleron a cidade californiana de San Diego, pasando a converterse na tempada 1977-78 nos San Diego Clippers.

 San Diego Clippers 
miniatura|James Donaldson, xogador dos San Diego Clippers.
Na primeira tempada do equipo en San Diego, lograron un balance de 43-39, o que sería a súa última campaña positiva en 13 anos, baixo o mando do novo adestrador Gene Shue. Con todo, aquela marca non foi dabondo para acceder aos playoffs, quedándose a tan só dúas vitorias de logralo. Un dos xogadores máis destacados da tempada foi de novo Randy Smith, anotando 20,5 puntos por partido, tan só por detrás recentemente fichado base dos 76ers World B. Free, que foi o segundo máximo anotador da liga con 28,8 puntos por noite. O máximo anotador ese ano fora o membro do Hall of Fame George Gervin, dos San Antonio Spurs, cunha media 29.6 por encontro.LEAGUE LEADERS. Points - 1978-79 , consultado xaneiro de 2008

A tempada 1979-80 non foi moito mellor a pesar da fichaxe do pivote Bill Walton, nativo de San Diego, e campión da NBA dous anos antes cos Portland Trail Blazers. Debido a lesións no pé, Walton non rendeu como se esperaba del e tivo que perderse 68 partidos. Aínda coas lesións de varíos dos seus xogadores claves, os Clippers finalizaron cun digno 37-45. Por segundo ano consecutivo, Free volveu quedar ás portas do título de máximo anotador da liga, con 30,2 por noite. Ao ano seguinte, Paul Silas substituíu a Shue no posto de adestrador e os Clippers lograron unha marca de 36-46, quedándose de novo sen playoffs, Walton perdeuse a tempada completa e Free foi traspasado a Golden State Warriors por Phil Smith. O ano seguinte chegou con aínda máis trocos, xa que Levin vendeu a franquía a Donald Sterling por 20 millóns de dólares, venda precipitada polo pobre xogo dos Clippers e a baixa asistencia do público ao pavillón (unha media de 4 500 espectadores por partido). Así, Sterling trasladou a franquía á súa cidade nativa, Os Ánxeles.

 Pavillóns 
 Buffalo Memorial Auditorium (1970-1978)
 San Diego Sports Arena (1978-1984)
 Los Angeles Memorial Sports Arena (1985-1999)
 Staples Center (1999-presente)

 Tempadas 
Clasificados para os Playoffs Campións de División

 Tempada Conferencia División Posición V D % Part. dif. Playoffs Galardóns Buffalo Braves1970–71  Leste  Atlántico  4º  22  60  .268  30  — 1971–72  Leste  Atlántico  4º  22  60  .268  34   —1972–73  Leste  Atlántico  3º  21  61  .256  47   Bob McAdoo (RdA)1973–74  Leste  Atlántico 3º   42  40  .512  14  Perdidas semifinais de conferencia vs. Boston Celtics, 4–2  Ernie DiGregorio (RdA)Eddie Donovan (EdA)1974–75  Leste  Atlántico 2º   49  33  .598  11  Perdidas semifinais de conferencia vs. Washington Bullets, 4–3  Bob McAdoo (MVP)1975–76  Leste  Atlántico 2º   46  36  .561  8  Gañada primeira rolda vs. Philadelphia 76ers. 2–1 Perdidas semifinais de conferencia vs. Boston Celtics, 4–2 — 1976–77  Leste  Atlántico  4º  30  52  .366  20   Adrian Dantley (RdA)1977–78  Leste  Atlántico  4º  27  55  .329  28   Randy Smith (MVP All-Star) San Diego Clippers1978–79  Oeste  Pacífico  5º  43  39  .524  9  —1979–80  Oeste  Pacífico  5º  35  47  .427  25  —1980–81  Oeste  Pacífico  5º  36  46  .439  21  —1981–82  Oeste  Pacífico  6º  17  65  .207  40  —1982–83  Oeste  Pacífico  6º  25  57  .305  33   Terry Cummings (RdA)1983–84  Oeste  Pacífico  6º  30  52  .366  24  — Los Angeles Clippers1984–85  Oeste  Pacífico  4º  31  51  .378  31  —1985–86  Oeste  Pacífico  3º  32  50  .390  30  —1986–87  Oeste  Pacífico  6º  12  70  .146  53  —1987–88  Oeste  Pacífico  6º  17  65  .207  45  —1988–89  Oeste  Pacífico  7º  21  61  .256  36  —1989–90  Oeste  Pacífico  6º  30  52  .366  33  —1990–91  Oeste  Pacífico  6º  31  51  .378  32  —1991–92  Oeste  Pacífico 5º   45  37  .549  12  Perdida primeira rolda vs. Utah Jazz, 3–2 —1992–93  Oeste  Pacífico 4º   41  41  .500  21  Perdida primeira rolda vs. Houston Rockets, 3–2 —1993–94  Oeste  Pacífico  7º  27  55  .329  36  —1994–95  Oeste  Pacífico  7º  17  65  .207  42 1995–96  Oeste  Pacífico  7º  29  53  .354  35  —1996–97  Oeste  Pacífico 5º   36  46  .439  21  Perdida primeira rolda vs. Utah Jazz, 3–0 —1997–98  Oeste  Pacífico  7º  17  65  .207   44  —1998–99  Oeste  Pacífico  7º  9  41  .180  26  —1999–00  Oeste  Pacífico  7º  15  67  .183  52  —2000–01  Oeste  Pacífico  6º  31  51  .378  25  —2001–02  Oeste  Pacífico  5º  39  43  .476  22  —2002–03  Oeste  Pacífico  7º  27  55  .329  32  —2003–04  Oeste  Pacífico  7º  28  54  .341  28  —2004–05  Oeste  Pacífico  3º  37  45  .451  25   Bobby Simmons (XMP)2005–06  Oeste  Pacífico 2º   47  35  .573  7  Gañada primeira rolda vs. Denver Nuggets, 4–1 Perdidas semifinais de conferencia vs. Phoenix Suns, 4–3  Elgin Baylor (EdA)Elton Brand (XMD)2006–07  Oeste  Pacífico  4º  40  42  .488  21  —2007–08  Oeste  Pacífico  5º  23  59  .280  34  —2008–09  Oeste  Pacífico  4º  19  63  .232  46  —2009–10  Oeste  Pacífico  3º  29  53  .353  28  —2010–11  Oeste  Pacífico  4º  32  50  .390  25   Blake Griffin (RdA)2011–12  Oeste  Pacífico 2º  40  26  .606  10  Gañada primeira rolda vs. Memphis Grizzlies, 4–3 Perdidas semifinais de conferencia vs. San Antonio Spurs, 4–0 —2012–13  Oeste Pacífico 1º  56  26  .683  —  Perdida primeira rolda vs. Memphis Grizzlies, 4–2 —

 Récords totais 
EstatísticaVitoriasDerrotasV–D%Récord da tempada regular Buffalo Braves (1970–1978) 259  397  .395Récord da tempada regular San Diego Clippers (1978–1984) 186  306  .378Récord da tempada regular Los Angeles Clippers (1984–2013) 858 1472 .368Récord total da tempada regular (1970–2013) 1303 2175 .375Récord da postempada Buffalo Braves (1970–1978) 9  13  .409Récord da postempada San Diego Clippers (1978–1984) 0  0  .000Récord da postempada Los Angeles Clippers (1984–2013) 17  25 .405Récord total da postempada (1970–2013) 26  38 .406Récord total da tempada regular e postempada (1970–2011) 1329  2213  .375 

 Xogadores 
 Equipo actual 

Membros do Hall of Fame
 11 Bob McAdoo, Pívot, 1973-77 (Buffalo Braves)
 32 Bill Walton, Pívot, 1979-85 (1979-84 con San Diego Clippers)
 21 Dominique Wilkins, Aleiro, 1994

 Galardóns individuais 

MVP da Tempada da NBA
Bob McAdoo – 1975

Rookie do Ano da NBA
Bob McAdoo – 1973
Ernie DiGregorio – 1974
Adrian Dantley – 1977
Terry Cummings – 1983
Blake Griffin – 2011

Sexto Home do Ano da NBA
Jamal Crawford – 2014, 2016

Xogador Máis Mellorado da NBA
Bobby Simmons – 2005

Executivo do Ano da NBA
Eddie Donovan – 1974
Elgin Baylor – 2006

Primeiro Equipo All-NBA
Bob McAdoo – 1975
Chris Paul – 2012, 2013
DeAndre Jordan – 2016

Segundo Equipo All-NBA
Bob McAdoo – 1974
Randy Smith 1976
Lloyd Free – 1979
Elton Brand – 2006
Blake Griffin – 2012, 2013, 2014
Chris Paul – 2015, 2016
Terceiro Equipo All-NBA
Dominique Wilkins – 1994
Blake Griffin – 2015
DeAndre Jordan – 2015

Primeiro Equipo de Rookies da NBA
Elmore Smith – 1972
Bob McAdoo – 1973
Ernie DiGregorio – 1974
John Shumate – 1976
Adrian Dantley – 1977
Terry Cummings – 1983
Charles Smith – 1989
Lamar Odom – 2000
Darius Miles – 2001
Al Thornton – 2008
Blake Griffin – 2010

Segundo Equipo de Rookies da NBA
Brent Barry – 1996
Maurice Taylor – 1998
Michael Olowokandi 1999
Eric Gordon 2009
Eric Bledsoe – 2011

Primeiro Quinteto Defensivo da NBA
Chris Paul – 2012, 2013, 2014, 2015
DeAndre Jordan – 2015, 2016

Eleccións NBA All-Star
Bob Kauffman – 1971, 1972, 1973
Bob McAdoo – 1974, 1975, 1976
Randy Smith – 1976, 1978
Lloyd Free – 1980
Norm Nixon – 1985
Marques Johnson – 1986
Danny Manning – 1993, 1994
Elton Brand – 2002, 2006
Chris Kaman – 2010
Blake Griffin – 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Chris Paul – 2012, 2013, 2014, 2015, 2016

 Adestradores 
 Dolph Schayes (1970–72)
 John McCarthy (1972)
 Jack Ramsay (1972–76)
 Tates Locke (1976–77)
 Bob MacKinnon (1977)
 Joe Mullaney (1977)
 Cotton Fitzsimmons (1977–78)
 Gene Shue (1978–80; 1987–89)
 Paul Silas (1980–83)
 Jim Lynam (1983–85)
 Don Chaney (1985–87)
 Don Casey (1989–90) Mike Schuler (1990–92)
 Larry Brown (1992–93)
 Bob Weiss (1993–94)
 Bill Fitch (1994–98)
 Chris Ford (1998–2000)
 Jim Todd (2000)
 Alvin Gentry (2000–03)
 Dennis Johnson (2003)
 Mike Dunleavy, Sr. (2003–2010)
 Kim Hughes (2010)
 Vinny Del Negro (2010–2013)
 Doc Rivers (2013–presente)

Notas

Véxase tamén

Outros artigos
Os Ánxeles
Los Angeles Lakers
Ligazóns externas
Sitio web oficial 
Sitio web oficial dos Buffalo Braves
Os Clippers en espn.com