Refraneiro galego sobre o lobo

A muller e a loba do máis feo se namora Eladio Rodríguez González, s. v. muller..
 Alégrase o lobo cos couces da ovella.
 Avisade ó lobo e deixade o gando soilo.
 Ben parva é a ovella que co lobo se confesa. 
 Ben se aleda o lobo do que come o zorro Saudade nº 3, maio 1943, 24-25..
 Ben se alegra o lobo do que come o zorro. 
 Ben vai a ovella coxa, coma o lobo non a colla. 
 Burro de moitos cómeno os lobos.
 Cabalo que ha de ir á guerra, nin o come o lobo, nin o malpare a égoa Eladio Rodríguez González, s. v. cabalo..
 Can que lobos mata, lobos o matan Eladio Rodríguez González, s. v. can..
 Cando co fato anda o dono, nin dá o teo nin vén o lobo.
 Cando mata o lobo, mata pra todos. 
 Cando o lobo non vai polo seu pé, non come do que quer. 
 Cando o lobo vai roubar, lonxe das casas vaino buscar.
 Cando un lobo come a outro, non hai que comer no souto. 
 Coa auga en san Xoán xa se revolve o lobo ó can.
 Come o lobo de toda a carne, menos da súa, que a lambe.
 Con un lobo non se mata outro. 
 Cousa de moitos cómena os lobos.
 Cousa de moitos, cousa de lobos.
 Da conta que saca o pegureiro, o lobo / monte sábelle sabe o erro O lobo e mailas escabrosidades do chan galego fan difícil a custodia do gando..
 Día da Santa Cruz de maio, o lobo e o corvo nado, e o raposo medio criado A Santa Cruz de maio celébrase o día 3..
 Dios nos libre da boca do lobo. 
 Do contado come o lobo. 
 Do lobo, un pelo. 
 Do lobo un pelo, e ese no medio do lombo. 
 Dou ó demo todos, dixo o que araba cos lobos . 
 Dous cans a un lobo cómeno todo.
 Dous lobos a un can, ben o comerán . 
 En abril cátanos no cubil, en maio xa son bo galo, en san Xoán xa lle dou a carreira ó can, en santa Mariña xa vou pola cabritiña, en agosto xa vou co meu pai polo rostro, en Santos xa mato os bois nos campos e en xaneiro xa podo co carneiro. 
 En abril está a loba no cubil, en maio sae co pai ó lado, en san Xoán atrévese co can, en Santa Mariña xa colle a cabritiña, en agosto sae co pai ó rostro.
 En maio, o lobo e o corvo nado, e o raposo ben empolado. 
 En terra de lobos ouvear coma todos.
 En xaneiro, sete lobos no carreiro.
 En xaneiro, sete lobos polo carreiro.
 Faite ovella e comerate o lobo. 
 Fillo de lobo sempre tira ó monte.
 Gárdate de home mal barbado e de lobo esfameado Eladio Rodríguez González, s. v. home..
 Lobo famento non ten asento. 
 Lobo tardeiro non volve baleiro. 
 Mal lle vai á ovella que co lobo se aconsella. 
 Marzo marzán, á noite cara de lobo e a mañán cara de can.
 Mentras o can dorme, o lobo mata e come .
 Muda o lobo os dentes, mais non as mentres. 
 Na terra dos lobos ouvear coma eles Juan Sobreira Salgado: Papeletas..
 Na terra dos lobos, ouvear coma todos Eladio Rodríguez González, s. v. oubear..
 Non come o lobo besta branca. 
 Non soilo o lobo come carne crúa. 
 Nunca o lobo mata ó lobo. 
 Nunca un lobo come a outro. 
 O fillo do lobo lobiño é Eladio Rodríguez González, s. v. fillo.. 
 O fillo do lobo logo adeprende a ouvear Eladio Rodríguez González, s. v. fillo. No orixinal: oubear..
 O fillo do lobo tira sempre ao monte. 
 O lobo e o raposo non son bos compañeiros. 
 O lobo famento non pode estar contento. 
 O lobo farto de carne, meteuse frade. 
 O lobo muda de pelo pero non de condición. 
 O lobo non come da carne que quer, senón da que houber. 
 O lobo non ve todo o que queda no monte. 
 O lobo, onde cría, non é donde fai a matanza.
 O lobo perde do pelo pero das mañas.
 O lobo vello caza á espera.
 O lobo vello de noite oubea. 
 O porco que é pró lobo non hai san Antón que o garde Eladio Rodríguez González, s. v. porco..
 O que entre lobos se mete, gandido sai. 
 Ó que se fai ovella, cómeno os lobos. 
 Onde non ves lobo, cata o lobo. 
 Os fillos do lobo, lobos serán. 
 Ovella de moitos cómena os lobos.
 Palabra, díxolle o lobo á cabra.
 Pola Santa Cruz de maio, o lobo e o corvo nado, e o raposo medio criado. 
 ¿Qué lle importa ó lobo o que come o zorro?
 Quen con lobos anda, oubear deprende. 
 ¡Quen o collera onde o lobo mata á ovella!
 Santa Cruz de maio, o lobo e o corvo nado, e o raposo medio criado. 
 Se marzo marcea non queda can nin ovella, nin pastor coa súa pelexa, nin o can coa súa carranca, nin o lobo coa súa zanca.
 Son lobos dunha camada: se algún non esfola é que mata. 
 Toda carne come o lobo, agás a súa que a delambe.
 Un bo día de xaneiro é un lobo no quinteiro.
 Un lobo a outro lobo non se comen nin se morden.
 Un lobo a un can ben o comerá.
 Vaca de moitos, cómena os lobos Porque ninguén se preocupa de coidala, deixando esa responsabilidade ós demais..

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 ANÓNIMO: Saudade. Verba Galega nas Américas, México 1942-1953. Ed. facsímile do Centro do Ramón Piñeiro 2008.
 RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: Diccionario enciclopédico gallego-castellano, Galaxia, Vigo 1958-1961.
 SOBREIRA, Juan: Papeletas de un diccionario gallego (1792-1797), ed. de J. L. Pensado Tomé, Instituto de Estudios Orensanos, Ourense 1979.

lobo