Xerundio

O xerundio é unha forma infinita do verbo, que ten un valor aspectual imperfectivo, isto é, presenta a acción na súa fase central, no seu desenvolvemento. Aínda que só presenta morfema de aspecto, dialectalmente (en dúas parroquias do concello de Rianxo) e na linguaxe literaria pode presentar morfema de persoa e número na 1ª e 2ª persoa de plural.
 Valores 
Modalmente, a acción expresada pode ser real ou irreal: 
Tendo esa sorte, eu estaría contentísima
Apurando moito, chegou á estación a tempo
Temporalmente a acción expresada pode ser: 
Anterior ao do verbo principal: Pensándoo antes, agora non terías que lamentarte
Simultánea ao do verbo principal. É o máis frecuente: Chegaron cantando
Posterior ao do verbo principal: É o caso máis raro e nestes casos a acción é inmeditamente posterior e coincidirán o suxeito dos dous verbos: En chegando á casa, atopeime con Ana
Por outra banda, as construcións de participio poden expresar os seguintes valores:

Anteposto ao verbo principal:
Temporal: Chegando á casa, comezou a chover
Condicional: Contándollo nós antes, non se decataría por terceiras persoas
Causal: Nevando como neva, ninguén se vai arriscar a saír  
Concesivo: Aínda sendo unha muller tan ocupada, ten tempo para as súas amizades
Posposto ao verbo principal: 
Consecutivo: Houbo un accidente na entrada da cidade, provocando grandes retencións de tráfico

Notas

Véxase tamén

Outros artigos

Categoría:Tempo verbal