Circuíto Paul Ricard

O Circuíto Paul Ricard () é unha pista de carreiras de automobilismo construída en 1969 en Le Castellet, preto de Marsella, no sur de Francia, financiada polo excéntrico magnate do pastís (un anís típico de Marsella, cun grao alcohólico que rolda o 40-45%) Paul Ricard. Ricard quería experimentar o reto de construír unha pista de carreiras.

Historia 
Recibe o nome do excéntrico magnate das bebidas que vivía na comunidade próxima de Signes.

Cando se inaugurou o 19 de abril de 1970, as súas innovadoras instalacións convertérono nun dos circuítos de carreiras de motor máis seguros do mundo no momento da súa apertura. O circuíto tiña tres posibles trazados da pista, un gran parque industrial e unha pista de aterraxe. A combinación de modernas instalacións, un clima invernal suave e unha pista de aterraxe popularizárono entre os equipos de carreiras para as probas de automóbiles durante a tempada invernal anual.

A pista orixinal estaba dominada pola longa recta Mistral de 1´8 km seguido pola curva de Signes de alta velocidade á dereita. A longa recta principal e outras seccións rápidas converteron a pista en moi dura para os motores mentres xa que corrían a máximas revolucións durante períodos prolongados. Os fallos de motor eran comúns, como o grande accidente de Ayrton Senna durante o Gran Premio de 1985 despois de que o motor Renault do seu Lotus fallara trompeou en Signes sobre o seu propio aceite e estrelouse fortemente, afortunadamente con só leves hematomas para o piloto. Nigel Mansell estrelouse no mesmo lugar o mesmo fin de semana durante a práctica e sufriu unha conmoción cerebral que o mantivo fóra da carreira. O accidente de Mansell foi o resultado dunha picada lenta no seu pneumático traseiro esquerdo e causou que explotase a máis de 320 km/h, que rompeu a á traseiro do seu Williams FW10. O FW10 con motor de Honda ten o récord de volta ao circuíto orixinal cando o compañeiro de equipo de Mansell Keke Rosberg logrou un tempo de 1:39.914 durante o Gran Premio de Francia de 1985. Durante a cualificación para a carreira de 1985, o piloto suízo Marc Surer rexistrou o que nese momento era a maior velocidade rexistrada por un coche de Fórmula Un na recta Mistral cando o seu turbo de 1.000 bhp (746 kW; 1,014 PS) empuxou o seu Brabham - BMW a 338 km/h. En comparación co coche máis lento da carreira, o Tyrrell-Ford V8 atmosférico de Stefan Bellof que só podía acadar os 277 km/h. como era de esperar, Bellof cualificou 9 segundos máis lento que Surer e 12 segundos máis lento que o gañador da pole Rosberg.

Paul Ricard abriu en 1970 cunha carreira de coches deportivos de 2 litros, gañada por Brian Redman e durante os anos 1970 e 1980 a pista desenvolveu algúns dos mellores pilotos franceses da época, incluíndo o catro veces o campión mundial de pilotos, Alain Prost, que gañou o Gran Premio de Francia no circuíto en 1983, 1988, 1989 e 1990. O circuíto acolleu o Gran Premio de Francia de Fórmula Un en moitas ocasións, o primeiro dos cales foi o Gran Premio de Francia de 1971.

O circuíto tamén foi amplamente usado como pista de probas, especialmente na Fórmula Un. En 1986, o piloto de Fórmula Un Elio de Angelis morreu nun accidente nunhas probas na primeira curva rápida despois de que rompese a parte traseira do seu Brabham BT55. Aínda que o circuíto non foi a causa do colapso, modificouse para facelo máis seguro. A lonxitude da recta Mistral reduciuse de 1´8 km de lonxitude a pouco máis 1 km, e as magnícas e rápidas curvas de Verierre onde Angelis morreu foron eliminadas. Efectivamente, despois da recta de saída, no canto de dirixirse ás curvas de Verierre á esquerda, os coches agora frenaban con forza e viraban á dereita nun curto espazo que conectaba os boxes á recta Mistral. Isto cambiou a lonxitude do circuíto de Gran Premio de 5´81 km a só 3´812 km. Isto tamén tivo o efecto de cortar os tempos por volta, desde o tempo de Keke Rosberg de 1985 de 1:32.462 no seu Williams - Honda turbo, ao de Nigel Mansell en [[[Gran Premio de Francia de 1990|1990]]] de 1:04.402 co seu  Ferrari V12.

O último Gran Premio de Francia disputado no circuíto foi en , o evento trasladouse ao Circuíto de Nevers Magny-Cours onde se disputou ata o . Desde entón, houbo discusións sobre a volta do Gran Premio de Francia a Paul Ricard, un dos circuítos considerados como o lugar axeitado.

Durante a súa vida hospedando unha rolda do Campionato do Mundo de Fórmula 1, Paul Ricard recibiu o Gran Premio de Francia en 14 ocasións entre  e . O circuíto longo usouse entre  e , e o Circuíto Club usouse entre  e . En seis ocasións (1971, 1975, 1976, 1978, 1980 e 1989) o gañador de Paul Ricard gañou o Campionato do Mundo no mesmo ano. Ronnie Peterson (1973 e 1974) e René Arnoux (1982) son só os gañadores de Ricard que nunca gañaron o campionato. Na década de 1990 o uso do circuíto estaba limitado ás carreiras de motos e ás carreiras nacionais francesas, e máis notablemente ata 1999, a carreira das 24 horas de motociclismo da Bol d'or. A pista tamén foi a sede do equipo Oreca F3000. Logo da morte de Ricard, a pista foi vendida en 1999 a Excelis, unha compañía propiedade do promotor de Fórmula Un, Bernie Ecclestone por preto de 11 millóns de dólares. Desde entón o circuíto foi completamente reconstruído e segue en activo. A pista reconstruíuse como pista de probas avanzada e foi por un tempo coñecida como Paul Ricard High Tech Test Track (Paul Ricard HTTT) antes de cambiar o seu nome ao de Circuíto Paul Ricard. Unha pista de aterraxe axeitada para avións privados é unha das instalacións do circuíto. Existe unha pista de Karting Test Track (KTT) que presenta o mesmo tipo de zonas de seguridade abrasiva que a pista de coches. O circuíto tamén acolleu algunhas carreiras, incluíndo o 500 km. de Paul Ricard de 2006, unha rolda do FIA GT Championship. Outros campionatos GT disputaron carreiras aquí, especialmente o Ferrari Challenge e as carreiras organizadas polos clubs Porsche de Francia e Italia. O 5 de decembro de 2016, anunciouse que o O Gran Premio de Francia volvería ao calendario de Fórmula 1 para a tempada  que tivo lugar no Circuíto Paul Ricard. Este foi o primeiro Gran Premio de Francia desde a tempada  de Fórmula Un (o último realizado en Magny-Cours) e o primeiro no Circuíto Paul Ricard desde 1990.

 A pista 
 Características 

 Capacidade espectadores: 90.000 espectadores
 Lonxitude do circuíto: 5´842 quilómetros.
 Distancia da carreira de Fórmula 1: 53 voltas = 309´69 quilómetros. 15 curvas en total (9 de dereitas e 6 de esquerda) 
 Configuración aerodinámica: alta. Velocidade máxima estimada 343 km/h 
 Aceleración a fondo: 
 Tempo de freado: 
 Total de combustible necesario para a distancia de carreira:  
 Consumo de combustible: Baixo, x kg por volta.
 Cambio de marchas por volta: 
 Número de zonas de freado: 
 Desgaste dos freos: Baixo
 Desgaste dos pneumáticos: 
 Distancia dos Boxes: 
 Perda de tempo nunha parada en boxes: 
 Tempo total necesario para a parada en boxes: 
 Efecto de combustible (custo en tempo por volta de 10 kg de combustible transportado): 
 Marca volta:  Valtteri Bottas  1’34”225 

A pista caracterízase pola súa longa recta Mistral (1´8 km}) e o alongado deseño da pista. A pista tamén é infrecuente porque está construída sobre unha chaira e é moi plana. En  modificouse a pista para acurtar o circuíto, engadindo un acceso directo ata o medio da recta Mistral. Este circuíto máis curto tamén é coñecido como o circuíto Club de 3´813 km. de longo. A pista ofrece 167 configuracións posibles desde 0´826 km ao completo de 5´861 km.. A elevación da pista varía dos 408 aos 441 m por riba do nivel do mar. A súa versatilidade e o suave clima no inverno significa que se usa para probas por varios equipos dos deportes de motor, incluídos os equipos de Fórmula 1.

A pista é coñecida polas súas distintas zonas negras e azuis, coñecidas como "Zona Azul" (zona de seguridade). A superficie de escape consiste nunha mestura de asfalto e tungsteno, usada no canto de trampas de grava, común noutros circuítos.Paul Ricard High Tech Test Track, The Marshal: Incorporating Rescue & Resuscitation, abril 2007 (Issue 21) Unha segunda zona de escape máis profunda é a Zona Vermella, cunha superficie máis abrasiva deseñada para maximizar a adherencia do pneumático e, polo tanto, minimizar a freada. distancia, aínda que a costa dun desgaste extremo do pneumático. A protección final consiste en barreiras Tecpro, unha mellora moderna das barreiras de pneumáticos.

Unha volta ao circuíto recentemente reasfaltado mide 5´842 km. e ten quince curvas, algunhas das cales foron remodeladas desde o anterior  Gran Premio de Francia en 2019. Tamén se fixeron cambios na entrada do pit lane. Hai dúas zonas de  DRS; unha está situada na recta principal e a outra entre a sétima e a oitava curva, na primeira metade da recta Mistral.

Trazados

 Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Paul Ricard 
 Nº  Ano  Piloto  Construtor  Motor  Pneu.  Tempo  Lonxitude  Voltas  Velocidade media  Data  GP de 1   Jackie Stewart Tyrrell Ford  1:46:41,680 h 5,810 km 55 179,700 km/h 4. xullo  Francia 2   Ronnie Peterson Lotus Ford  1:41:36,520 h 5,810 km 54 185,264 km/h 1. xullo 3   Niki Lauda Ferrari Ferrari  1:40:18,840 h 5,810 km 54 187,655 km/h 6. xullo 4   James Hunt McLaren Ford  1:40:58,600 h 5,810 km 54 186,423 km/h 4. xullo 5   Mario Andretti Lotus Ford  1:38:51,920 h 5,810 km 54 190,404 km/h 2. xullo 6   Alan Jones Williams Ford  1:32:43,420 h 5,810 km 54 203,016 km/h 29. xuño 7   René Arnoux Renault Renault  1:33:33,217 h 5,810 km 54 201,215 km/h 25. xullo 8   Alain Prost Renault Renault  1:34:13,913 h 5,810 km 54 199,767 km/h 17. abril 9   Nelson Piquet Brabham BMW  1:31:46,266 h 5,810 km 53 201,325 km/h 7. xullo 10   Nigel Mansell Williams Honda  1:37:19,272 h 3,813 km 80 188,062 km/h 6. xullo 11   Nigel Mansell Williams Honda  1:37:03,839 h 3,813 km 80 188,560 km/h 5. xullo 12   Alain Prost McLaren Honda  1:37:37,328 h 3,813 km 80 187,482 km/h 3. xullo 13   Alain Prost McLaren Honda  1:38:29,411 h 3,813 km 80 185,830 km/h 9. xullo 14   Alain Prost Ferrari Ferrari  1:33:29,606 h 3,813 km 80 195,761 km/h 8. xullo 15   Lewis Hamilton Mercedes Mercedes  1:30:11,385 h 5,842 km 53 206,026 km/h 24. xuño 16   Lewis Hamilton Mercedes Mercedes  1:24:31,198 h 5,842 km 53 219,846 km/h 23. xuño -  Cancelada debido á Pandemia de COVID-19 17   Max Verstappen Red Bull Honda  1:27:25.770 h 5,842 km 53 212,530 km/h 20. xuño 18   Max Verstappen Red Bull RBPT  1:30:02.012 h 5,842 km 53 206´340 km/h 24. xullo
RécordsPiloto: Alain Prost (4) • País do piloto: Francia/Gran Bretaña (5 cada un) • Construtor: McLaren/Williams (3 cada un) • Motor: Ford (5) • Pneus: Goodyear (11)

Notas

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Páxina oficial  
 Map and circuit history at RacingCircuits.info
 Circuit Paul Ricard Guide

Categoría:Circuítos de Fórmula 1
Categoría:Gran Premio de Francia de Fórmula 1
Categoría:Circuítos de carreiras de Francia