María II de Portugal

María II de Portugal (nada en Río de Xaneiro o 4 de abril de 1819 e finada en Lisboa o 15 de novembro de 1853) foi raíña de Portugal, alcumada a Educadora. Nada no Brasil, foi a única americana xefe de estado dun estado europeo.

Era a filla do rei Pedro IV de Portugal, tamén emperador do Brasil co nome de Pedro I, e da súa primeira esposa a arquiduquesa Maria Leopoldina Josefa Carolina de Austria. Foi a segunda e última muller que logrou acceder ao trono de Portugal.

 Ascenso ao trono 

En marzo de 1826 morreu o rei Xoán VI, o que provocou unha crise de sucesión no país. O seu herdeiro, Pedro IV, proclamouse emperador do Brasil en 1822. Xoán tiña outro fillo Miguel, pero estaba exiliado en Austria logo de liderar unha serie de levantamentos contra o seu pai e o seu réxime liberal.

O rei designou á súa filla preferida, Isabel María, rexente ata que o seu "herdeiro lexítimo regresase ao país". Pero xamais especificou quen era ese herdeiro, se era Pedro o emperador, ou Miguel, o príncipe no exilio.

Advertido de que os seguidores do seu irmán estaba listos para colocar a Miguel no trono, Pedro abdicou en favor da súa filla máis vella, María da Gloria, que só tiña sete anos de idade, coa condición de que casase co seu tío Miguel e de que este aceptase a Constitución Liberal e exercese a rexencia ata que a súa sobriña alcanzase a maioría de idade.

Miguel simulou que aceptaba a proposta, pero ao chegar a Portugal, derrocou a María e proclamouse a si mesmo rei, abolindo a constitución liberal. Durante o reinado do seu esposo, María percorreu diversas cortes europeas, incluíndo a do seu avó en Viena así como Londres e París.

Pedro abdicou do trono brasileiro en 1831 en favor do seu fillo Pedro de Alcántara, e desde a súa base nos Azores atacou a Miguel, obrigándoo a abdicar en 1834. María II retomou a coroa e conseguiu a anulación do matrimonio co seu tío.

 Reinado 
O 26 de xaneiro de 1835, con 15 anos de idade, casou con Carlos, duque de Leuchtenberg, fillo de Eugène de Beauharnais e neto da emperatriz Xosefina. Carlos morreu o 28 de marzo dese mesmo ano, dous meses logo da voda.

O 1 de xaneiro de 1836, María casou co príncipe Fernando de Saxonia Coburgo Gota que gobernou como rei consorte. Recibiu o título, de acordo coa tradición portuguesa, ao nacer o seu primeiro fillo, o herdeiro.

O reinado de María II enfrontouse a unha insurrección o 16 de maio de 1846, que foi sufocada polas tropas realistas o 22 de febreiro de 1847. Promulgouse unha acta ditada para asegurar a saúde pública que evitou que se expandise o cólera polo país. Ademais apoiou políticas que fomentaban o aumento do nivel educativo da poboación.

Tras diversos embarazos e partos, os médicos informaron a María II do perigo que supuña para a súa saúde dar a luz a un fillo por ano. María non fixo caso das advertencias e morreu ao dar a luz ao príncipe Uxío en 1853.

 Trazos da súa personalidade 
A raíña María II é recordada como unha nai exemplar e unha persoa agradable que actuou sempre segundo as súas conviccións, intentando axudar ao seu país. Máis tarde recibiu o alcume de a boa nai.

Categoría:Reis de Portugal
Categoría:Dinastía de Bragança
Categoría:Nados en 1819
Categoría:Finados en 1853