Desiderio Comesaña Prado

Desiderio Comesaña Prado, nado en Pontevedra en 1900 e finado na mesma cidade o 16 de febreiro de 1956,Necrolóxica en El Pueblo Gallego, 17-2-1956, p. 9.El Pueblo Gallego, 18-2-1956, p. 9. foi un anarcosindicalista galego, implantou o sindicato Confederación Nacional do Traballo nas comarcas de Pontevedra, O Morrazo e O Salnés durante a Segunda República Española.
 Traxectoria 
Comezou a súa militancia sindicalista na emigración arxentina. Retornado a Pontevedra, en 1927 foi presidente da Sociedade de Camareiros. Na mesma cidade foi membro fundador da Sociedad Obrera de Cultura, da Federación Local de Trabajadores da CNT e do periódico ¡¡Revolución!!. Porén, debido ó control mantido polo PCE local, deixou esas agrupacións, ingresando na Sociedad de Camareros do Comité Rexional Galaico da CNT.

 Anarquismo 
En 1932 fundou o Ateneo Obrero de Divulgación Social e colaborou na creación do grupo anarquista Natura, a partir do cal en 1933 artellouse o primeiro comité rexional da Federación Anarquista Ibérica coa axuda de Francisco Iturralde Cabeza de Vaca, funcionario de telégrafos. Participou como representante anarcosindicalista no mitin contra o fascismo e a lei de amnistía do Cine Coliseum de Pontevedra en abril de 1934, xunto con Delmiro Sarmiento, Ramón Suárez Picallo, Manuel García Filgueira e José Adrio Barreiro.El Pueblo Gallego, 24-4-1934, p. 14. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido pola policía na praza da Ferrería de Pontevedra o 7 de outubro; procesado o 26 de outubro pola súa actuación contraria ao bando de guerra, o 21 de novembro acordouse o sobresemento provisional da causa.Desiderio Comesaña, outubro de 1934.

Moi coñecido na comarca do Morrazo, representou ó sindicato de Moaña Fraternidad Marinera no Congreso da CNT celebrado en Zaragoza en maio de 1936.

 Golpe militar 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, no Nadal de 1937 fuxiu a Portugal xunto a Ubaldo López a través de Ponte Barxas (Padrenda) coa axuda de Elena Pintado Martín. Foron detidos pola policía portuguesa logo de seren delatados por un confidente de Lavadores. Inicialmente condenado a morte, conmutóuselle a pena pola de prisión perpetua. Tras pasar por varios penais, como as minas de Fontao (Vila de Cruces), en 1943 concedéronlle a liberdade condicional no Destacamento Penal das minas de volframio de Silleda,BOE, 12-10-1943, p. 9876. retomando axiña o contacto co Comité Rexional Galaico na clandestinidade. Foi subdirector da Compañía de Seguros Santa Lucía en Pontevedra e desde a súa correduría de seguros colaborou coas actividades da Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas.

 Vida persoal 
Casou con Elena Matos Torres, filla de Eduardo Matos Portela, en febreiro de 1934, e foi pai de Aurora e Esther Comesaña Matos.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Íñiguez, Miguel: Enciclopedia histórica del anarquismo español (tomo 1); Vitoria, 2008. ISBN 978-84-612-4219-1

Categoría:Anarquistas de Galicia
Categoría:Galegos da Arxentina
Categoría:Represaliados polo franquismo
Categoría:Nados en Pontevedra
Categoría:Nados en 1900
Categoría:Finados en 1956
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes
Categoría:Anarcosindicalistas