Brácaros

Os brácaros (latín: Bracari) foron un pobo prerromano de cultura castrexa da Gallaecia bracarense que habitaba no noroeste do actual Portugal, entre os río Tâmega e Cávado. A extensión do seu territorio chegaría até o río Douro e acadaría a costa. No seu territorio, por volta do ano -16 construíuse a capital do convento xurídico bracarense, Bracara Augusta.

Seguindo a inscrición epigráfica da Fonte do Ídolo adicada á deusa Nabia e ó deus Tongoenabiagus no nome da cidade de Tongobriga (en Marco de Canaveses), este pobo falaría unha lingua celta.miniatura|Fonte do Ídolo, en Braga.|centro
 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lista de tribos celtas
 Bibliografía 
 Coutinhas, José Manuel (2006), Aproximação à identidade etno-cultural dos Callaici Bracari, Porto. 
 Queiroga, Francisco (1992), War and Castros, Oxford. 
 Silva, Armando Coelho Ferreira da (1986), A Cultura Castreja no Noroeste de Portugal, Porto.

 Ligazóns externas 
 Pobos prerromanos da Península Ibérica (sobre o 200 a.C.). 

Categoría:Galaicos
Categoría:Pobos prerromanos de Gallaecia