Manuel Vilanova

Manuel Vilanova Rodríguez, nado en Barbantes (Punxín)Ficha na AELGSegundo a GEG, naceu en A Barca de Barbantes, Cenlle. en 1944 e finado en Vigo o 5 de marzo de 2019, foi un profesor e escritor galego.

 Traxectoria 

Estudou Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse na Universidade Complutense de Madrid coa tese La soledad en la poesía de Luís Cernuda. 

Como poeta está considerado como un dos que marcou o paso da literatura socialrealista á preocupación máis esteticista dos anos oitenta xunto con Xosé Luís Méndez Ferrín e Arcadio López-Casanova. Para Ramiro Fonte Manuel Vilanova é o introdutor da poesía artellada sobre a intertextualidade.

Comezou escribindo en castelán pero pronto se decidiu polo galego co libro inédito A tarde cheia de verán. O primeiro poemario publicado en galego foi E direi-vos eu do míster das cobras (1980). Segundo César Antonio Molina "é unha especie de grande happening da poesía galega deste século, un suceso lúdico no cal Vilanova descolga os fantasmas ancestrais e sácaos a pasear polas rúas deste fin de milenio". O libro parte da transgresión temporal e espacial, facendo simultáneos nos seus poemas feitos que na vida real non o son.

Foi catedrático de ensino medio de Lingua e Literatura española en Vigo.

 Obra 
 Poesía 
 A tarde cheia de verán (1979). Editorial Mogor.
 E direi-vos eu do mister das cobras (1980). La Región. 185 páxs. ISBN 978-84-300-2642-5. Ed. de 2007 en Follas Novas, 154 páxs. ISBN 84-300-2642-8.
 A lenda das árbores de prata (1985). Edicións Nós. ISBN 84-7540-026-4.
 A esmeralda branca (2006). Follas Novas. 525 páxs. ISBN 8485385950.
 Antonio das mortes e a muller de verde (2010). Sociedade de Cultura Valle-Inclán. 198 páxs. ISBN 9788492597130.
 Nin sequera no ceo (2011). Follas Novas. 64 páxs. ISBN 9788492794409.
 Un banco na Gran Vía (2016). Ir Indo. 533 páxs. ISBN 9788476807262.
A substancia das horas (2017). Ir Indo. 232 páxs. ISBN 9788476807323.

 Obras colectivas 
 Escolma de poesía galega (1976-1984) (1984, Sotelo Blanco).
 Sis poetes gallecs (1990, Editorial Columna). Edición bilingüe galego-catalán.
 Volverlles a palabra. Homenaxe aos represaliados do franquismo (2006, Difusora).
 En defensa do Poleiro. A voz dos escritores galegos en Celanova (2010, Toxosoutos).

 Obra en castelán 
 Poesía 
 Mejor el fuego (1972). Fablas Ediciones. Las Palmas.
 El cazador de días (1977). Fablas Ediciones. Las Palmas. 170 páxs.
 El quinto cáliz (1977). Deputación Provincial de Granada. Colección Genil de Literatura. 56 páxs. ISBN 978-8478072101.
 Casa para los ojos (1988). Deputación Provincial de Málaga. Puerta del Mar XXXVI. 106 páxs.
 El corazón del pan (2002). Fundación Jorge Guillén, Valladolid. 350 páxs. ISBN 978-8489707559.

 Premios 
 Premio da Crítica de Galicia no 1986, por A lenda das árbores de prata.
 Premio da Crítica española no 2006, por A esmeralda branca.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
O autor fala da súa obra. Vídeo entrevista en AELG. 2012
“Al ser poeta veo las cosas con imágenes y se me hace el doble de difícil escribir prosa”. Entrevista de Ana Fuentes en Atlántico.net. 24/02/2018

 Palabras liberadas. Manuel Vilanova. YouTube Biblioporrino. 16/05/2008.

Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Poetas de Galicia

Categoría:Profesores de educación secundaria

Categoría:Nados en Punxín
Categoría:Nados en 1944

Categoría:Finados en 2019