Ballesteros de Calatrava

Ballesteros de Calatrava é unha pequena localidade pertencente a comunidade de Castela-A Mancha, dentro da provincia de Cidade Real atopándose na comarca de Campo de Calatrava. Ten 57,27 km², e está a 656 m sobre o nivel do mar, a 18 km da capital da provincia. Ten 546 habitantes.

 Historia  
No seu termo municipal son frecuentes os vestixios arqueolóxicos que acreditan o poboamento das súas terras desde a idade de bronce. Varios son os sitios arqueolóxicos detectados e coñecidos aínda que nunca se procedeu ás escavacións metódicas que o seu interese reclama.

Da época romana atopáronse numerosas moedas acuñadas en diferentes municipios hispano-romanos, moitas delas ao extraer os cimentos da ermida de San Bartolomeu, situada no que chaman o Pedazo del Santo, ás costas do actual cemiterio. Entre as máis lexibles hai unha que procede da Coruña del Conde e outra de Calahorra. Outras foron achadas no sitio chamado a Halconera e extramuros da poboación, no Paluzar. Tamén hai restos no Castillejo, cerro Lucero, Peña el Miradero, o Hituro.

Nas Relacións Topográficas de Filipe II de 1575 faise mención de que os edificios antigos que no termo hai son: o Castillar, Peña el Miradero e o Hituro, que teñen sinal que noutros tempos foron atalaias. Ballesteros como toda a zona de Calatrava, pertencía ao Califato de Córdoba, pasando a depender no século XI de Toledo, cristianizándose no XII coa reconquista.

Patrimonio
 Igrexa da Nosa Señora a Virxe da Consolación: é un edificio dunha soa nave con cabeceira de ábsida poligonal, a cal é o único resto que se conserva da primitiva construción, que se afundiu en 1861. É interesante a portada plateresca decorada con medallóns de San Pedro e San Paulo, candelieri e un arco apuntado, elemento moi arcaico. No interior consérvanse restos dun artesoado probablemente de estilo mudéxar. Posiblemente do mesma orixe que o do pobo, século XIV. Pedra labrada e sen labrar, cachotería, madeira e tella cerámica. No Museo Diocesano de Cidade Real atópanse algunhas imaxes procedentes desta parroquia. O edificio acusa unha grande influencia mudéxar. 
 Palacio da Serna ou Casa Grande: é un edificio de finais do século XVIII. Planta cuadrangular con torreóns en cada un dos ángulos e patios interiores. Portada con elementos neoclásicos. Edificada a finais do XVIII para uso agrícola. Pedra cuarcita e basáltica labrada e sen labrar, ladrillo, cascallo, madeira e tella cerámica. Tamén é chamada Casa Grande. Actualmente foi restaurada para aloxamento rural.

Festas
San Isidro, 15 de maio.
Festividade da Nosa Señora da Consolación, primeiro domingo de xullo. 
Festividade de San Fernando de Ayala, último domingo de agosto.

Categoría:Concellos da provincia de Cidade Real