Luís Torras

Luís Torras Martínez, nado en Vigo o 29 de decembro de 1912 e finado na mesma cidade o 14 de xaneiro de 2024, foi un lonxevo pintor galego, con exposición permanente na céntrica e municipal Casa das Artes da súa cidade.
miniatura|A obra de Torras pode apreciarse, nunha exposición permanente, no segundo andar da Casa das Artes.Casa das Artes
Traxectoria
Fillo dun empresario catalán, naceu na rúa Afonso XIII de Vigo e estudou nos Maristas. Traballou no negocio familiar de cerería. Aprendeu a debuxar nunha academia de Vigo. En 1935 trasladouse a Madrid á Real Academia de Belas Artes de San Fernando. O estoupido da Guerra civil española colleuno de permiso de verán na casa. Incorporado ao exército, foi ferido en combate por dúas balas, que o deixaron xordo de xeito permanente. Rematada a guerra, en 1941, volveu a Madrid e obtivo o título de profesor de debuxo, traballando primeiro alí e desde 1954 na Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo.Biografía pintorluistorras.es .
miniatura|Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo, onde traballou Torras desde 1954.

Artista solitario, estivo afastado de cenáculos e certames. Torras fixo escasas exposicións, algunhas en Vigo e outras cidades de España. Foi obxecto dunha exposición antolóxica no Teatro García Barbón en 1985, institución para a que fixo na década dos sesenta, e tamén concorreu ás Bienais de Pontevedra.

Comezou nun realismo figurativo e evolucionou a unha síntese de factura exquisita, do que a mellor referencia podería ser Pancho Cossío, pola limpeza e xogo de luces dos seus bodegóns, ata pasar a un paisaxismo de ascendencia "fauve". Os elementos da natureza sintetízanse nas súas paisaxes. Foi tamén retratista.

A súa pintura atópase no Museo Raíña Sofía, na Colección Afundación, no Museo Municipal Quiñones de León, no Museo Provincial de Pontevedra, no Centro Galego de Arte Contemporánea, en coleccións privadas e, principalmente na Casa das Artes de Vigo, onde ten unha extensa exposición permanente, a Colección Torras, formada por 67 cadros, creada polo Concello de Vigo en 1998.

Na exposición rexional celebrada en Vigo, en 1960, obtivo accésit. Na Nacional de Belas Artes de 1962 foi galardoado coa terceira medalla. No primeiro certame Unión Fenosa, foi distinguido coa adquisición dunha paisaxe.

O 23 de agosto de 2022 converteuse na persoa máis vella de Galicia, mérito que non tivera un varón desde finais do século XX. Aínda que desde 2019 non saía da casa, camiñaba e seguía pintando.

Vida persoal

Casou con María Jesús Incera Cruz en 1946, de quen enviuvou en xuño de 2023. A parella tivo un fillo, Luis.

Notas

 Véxase tamén 
 Bibliografía 


 , Luis María (1989). I Mostra Unión Fenosa. A Coruña.
 {{Cita libro |ligazón-autor=Ángel Ilarri |apelidos= |nome=Ángel |título=Catálogo. Pazo-Museo Municipal «Quiñones de León» |páxinas=129-130 |lugar=Vigo |editorial=Concello |ano=1978 |lingua=es |ref=harv}}



 , Bernardino de (1980). Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid.


 20 años de arte en Pontevedra (1989). Diputación Provincial de Pontevedra. ISBN 84-86845-29-7 .


 Ligazóns externas  
 Páxina persoal 
 Bibliografía en PintoresGallegos.com'' .

Categoría:Pintores de Galicia do século XX
Categoría:Nados en Vigo
Categoría:Nados en 1912
Categoría:Centenarios galegos
Categoría:Persoas xordas
Categoría:Finados en 2024