Décimo Magno Ausonio

Décimo Magno Ausonio, nado en Burdigala (actual Bordeos) cara ao ano 310 e finado na mesma vila no 395, foi un poeta e retórico latino.

 Traxectoria 
 Primeiros anos 
Ausonio naceu probabelmente en Burdigala, mais estudou desde novo en Tolosa. A súa familia era de elevada posición social. Seu pai Xulio Ausonio (287-377) foi médico, protomédico de Valentiniano I e prefecto de Iliria; a súa mai Atusa Lucana Sabina era filla dun senador, Atusio Laucanaco Talisio. Tivo unha excelente educación en gramática e en retórica, pero no logrou éxito no dominio da lingua gregaO mesmo Ausonio o confesou aos seus amigos de Roma.

Fíxose despois avogado, mais Ausonio detestaba esta profesión e volveu a dedicarse ao ensino. No ano 334 fundou en Burdigala unha escola de retórica destinada a coller moita sona no seu tempo.

O seu discípulo máis brillante foi Poncio Anicio Meropio Paulino, futuro bispo de Nola.

 Mestre de Graciano e cónsul 
Ausonio era considerado como un dos homes máis doutos da súa época, de xeito que o emperador Valentiniano I o chamou a Tréveris como preceptor do seu fillo Graciano. No ano 368 tomou parte na campaña militar contra os alamanos, na que obtivo como botín unha moza sueva chamada Bissula, a que logo dedicaría obra poética. No 369, coñeceu a Quinto Aurelio Símaco, con quen mantivo a amizade e conseguiron beneficios mutuos.Trout, Dennis E. (1999). Paulinus of Nola: Life, Letters, and Poems, p. 33 (en inglés). Berkeley/Londres: University of California Press. ISBN 9780520922327

Como recoñecemento a seu mestre, Graciano outorgoulle os máis altos títulos e as maiores honras, pasou de cuestor a pretor, primeiro na Galia e posteriormente de toda a Galia, Italia e África; e de feito no ano 379 Ausonio foi cónsul xunto con Quinto Clodio Hermoxeniano Olibrio.

 Regreso a Burdigala 
Morto Graciano no 383, Ausonio tornou a Burdigala, onde entrou en contacto coa relixión cristiá e, segundo opinións, converteuse á mesma. Morreu na súa cidade natal sobre o ano 395.

 Obra 
O poema Mosella, minuciosa crónica de viaxe en verso, e considerado como a súa obra mestra. Escribiu tamén moitos epigramas en lembranza de parentes defuntos e aínda epitafios, como Parentalia. Escribiu ademais unha oración dedicada a Graciano; cartas en verso e en prosa dirixidas a Paulino de Nola; e cultivou outros xéneros, mesmo teatro. Famoso é, igualmente, o centón que compuxo tirando versos da obra de Virxilio (Cento Nuptialis). As súas obras son, ademais, un valioso documento da vida da Galia romana do século IV, nos estertores do Imperio.

As súas obras aínda son loadas polos críticos contemporáneos, mais en tempos de Ausonio eran consideradas pouco orixinais por estaren escritas en estilo; esta opinión aínda se mantén e é pouco apreciado polos autores de Literatura latina.

 Bibliografía esencial 
 Mosella,
 Parentalia,
 Ordo nobilium urbium,
 Efemeride

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Cónsules romanos no Baixo Imperio

 Ligazóns externas 
 Obras, en latín, de Ausonio
 Opera Omnia de Ausonio
Manuscrito dixitalizado do século XV, con fragmentos das súas obras

Categoría:Escritores en lingua latina
Categoría:Poetas
Categoría:Personalidades da Roma antiga
Categoría:Nados en 310
Categoría:Finados en 395
Categoría:Nados en Bordeos
Categoría:Escritores da literatura clásica