Bella ciao

"Bella ciao" é unha canción popular italiana. Descoñécese a súa orixe, aínda que varios historiadores indicaron que a súa orixe está nas mulleres das mondinas, traballadoras de arrozais de finais do século XIX que cantaban a canción como protesta polas duras condicións de traballo nos arrozais da Italia setentrional. A canción orixinal foi modificada e adoptada como himno da resistencia antifascista dos partisanos italianos entre 1943 e 1945 contra as forzas ocupantes da Alemaña nazi, durante a guerra civil italiana e contra a República Social Italiana. Existen varias versións de "Bella ciao", e está considerada socialmente como un himno de liberdade e resistencia antifascista. Acadou unha popularidade renovada no ano 2017 trala súa inclusión na serie de televisión La casa de papel.

 Melodía 

Letra
 Letra en italiano Tradución ó galego Una mattina mi son svegliato
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
Una mattina mi son svegliato
E ho trovato l'invasor.  

O partigiano portami via
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
O partigiano portami via
Ché mi sento di morir.  

E se io muoio da partigiano
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
E se io muoio da partigiano
Tu mi devi seppellir.

E seppellire lassù in montagna
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
E seppellire lassù in montagna
Sotto l'ombra di un bel fior.

E le genti che passeranno
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
E le genti che passeranno
Mi diranno: "Che bel fior!".

È questo il fiore del partigiano
O bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
È questo il fiore del partigiano
Morto per la libertà. Unha mañá, eu acordei
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
unha mañá, eu acordei
 e atopeime co invasor.

Oh!, partisano, lévame canda ti
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
Oh!, partisano, lévame canda ti
que síntome morrer.

E se eu morro de partisano,
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
e se eu morro de partisano,
hasme ter que soterrar.

cava unha foxa na montaña,
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
cava unha foxa na montaña,
á sombra dunha bela flor.

e a xente que pase,
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
e a xente que pase,
Dirame “que bela flor!”

Esta é a flor dun partisano ,
adeus bela, adeus bela, adeus, adeus, adeus
esta é a flor dun partisano,
morto pola liberdade.
 Notas 

Categoría:Composicións musicais no dominio público
Categoría:Cancións