Romain Rolland

Romain Rolland, nado en Clamecy, Nièvre, o 29 de xaneiro de 1866 e finado en Vézelay o 30 de decembro de 1944, foi un escritor francés.

O seu primeiro libro foi publicado en 1902, cando tiña 36 anos. Trece anos máis tarde, gañou o Premio Nobel de Literatura de 1915 "como tributo ao elevado idealismo da súa produción literaria e á simpatía e o amor pola verdade co cal describiu diversos tipos de seres humanos."

A súa existencia estivo marcada pola paixón, pola música e o heroísmo, e durante toda a súa vida buscou medios de comuñón entre os homes . Atormentado polo seu ideal humanista e á súa insistencia pola xustiza e os seus ideais humanistas, buscou a paz durante e logo da primeira guerra mundial. Foi un grande admirador de Leon Tolstoi, gran figura da non violencia, dos filósofos da India ("Conversacións con Rabindranath Tagore", e Mahatma Gandhi), dos ensinos de Ramakrishna e Vivekananda; quedou fascinado por Bahá'ou'lláh (a quen fai referencia en Clerambault, novela na que expón as súas ideas sobre a guerra), e posteriormente polo novo mundo que a Unión Soviética preconizaba nos seus comezos. Pero en ningures senón na escritura das súas obras soubo atopar paz. Romain Rolland recibiu o forte influxo da filosofía hinduísta do Vedanta, tema ao que dedicou varios libros.

 Traxectoria 
Naceu en Clamecy, Nièvre, Francia, no seo dunha unha familia de notarios, aínda que entre os seus ascendentes había tanto labregos como xente notable. Escribindo introspectivamente no seu Voyage intérieur (1942), viuse a si mesmo como un representante das "especies antigas". Faría participar a estes devanceiros no truculento e subido de ton relato Colas Breugnon (1919).

Aceptado na École normale supérieure en 1886, primeiro estudou filosofía, pero a súa independencia de espírito levouno a abandonala para non someterse á súa ideoloxía dominante. Graduouse en Historia en 1889 e pasou dous anos en Roma, onde o seu encontro con Malwida von Meysenburg - quen fora amiga de Nietzsche e de Wagner - e o seu descubrimento das obras mestras italianas foron decisivos no desenvolvemento do seu pensamento. Cando regresou a Francia en 1895, recibiu o seu doutoramento coa tese "As orixes do teatro lírico moderno" e a súa disertación doutoral "Unha Historia da Ópera en Europa antes de Lully e Scarlatti".

 Mestre, pacifista e solitario 

Fíxose profesor de historia no Lycée Henri IV, no Lycée Louis le Grand, e na École française de Rome, logo profesor de Historia da Música na Sorbona, e Profesor de Historia na École Normale Supérieure.

Esixente, tímido e mozo, non lle gustaba ensinar. Non foi indiferente á mocidade: Jean-Christophe, Olivier e os seus amigos - os heroes das súas novelas - son novos. Pero cos mozos, como cos adultos, Rolland só mantivo relacións distantes. Desexaba ser sobre todo un escritor. Seguro que a literatura lle daría un ingreso modesto, renunciou á universidade en 1912. En 1915 foi galardoado co premio Nobel de Literatura e en 1922 fundou a revista Europe.

Romain Rolland foi un pacifista militante. En 1924, o seu libro sobre Gandhi contribuíu á súa posterior reputación, e ambos se coñeceron en 1931.

Trasladouse ás praias de Lago Léman, Suíza a dedicarse a escribir. A súa vida interrompeuse por problemas de saúde, e por viaxes e exhibicións de arte. A súa viaxe a Moscova (1935), por invitación de Maxim Gorki, foi unha oportunidade para coñecer a Stalin, e serviu en forma non oficial como embaixador dos artistas franceses na Unión Soviética.

En 1937, volveu a vivir a Vézelay, cidade que, en 1940, foi ocupada polos alemáns. Durante a ocupación, illouse nunha completa soidade.

Sen deixar de traballar, en 1940, rematou as súas memorias. Tamén se adicou a dar os toques finais á súa investigación musical sobre a vida de Ludwig van Beethoven. Pouco antes da súa morte, escribiu Péguy (1944), na que examina a relixión e o socialismo no contexto das súas memorias. Morreu en Vézelay.

 Obras 
 Obras por xénero 

 Dramas históricos e filosóficos 
 Aërt, 1897 .
 Les loups, Os lobos, 1897 (baseada no Caso Dreyfus) .
 Le triomphe de la raison, O triunfo da razón, 1899 .
 Danton, 1901 .
 Le Quatorze Juillet, O catorce de xullo, 1902 .
 La Montespan, 1904 .

 Biografías 
 Beethoven, 1903 .
 Miguel Ánxo, 1907 .
 Haendel, 1910 .
 Tolstói, 1911 .
 Mahatma Gandhi, 1923 .
 Goethe e Beethoven, 1930 .
 Péguy, 1944 .

 Novela 

 Jean-Christophe (1904-1912).
 A alma encantada (1922-1934), serie de novelas políticas.
 Clérambault, Historia dunha conciencia libre durate a guerra (1920).

 Ensaios pacifistas 

 Au dessus de la mêlée, Por enrima do conflito, 1915.
 Aos poblos asasinados, 1917.
 Os precursores 1923.

 Autobiografía 

 A viaxe interior, 1943, publicada en 1956. 

 Obra completa 

 1888: Amour d'enfants
 1891: Les Baglioni, inédita durante a vida do autor.
 1891: Empédocle, inédita durante a vida do autor.
 1891: Orsino, inédita durante a vida do autor.
 1892: Le Dernier Procès de Louis Berquin.
 1895: Les Origines du théâtre lyrique moderne, tese doutoral.
 1895: Histoire de l'opéra avant Lully et Scarlatti, disertación doutoral.
 1895: Cur ars picturae apud Italos XVI saeculi deciderit, tese doutoral .
 1897: Saint-Louis.
 1897: Aërt, drama histórico e filosófico.
 1898: Les Loups, drama histórico e filosófico.
 1899: Le Triomphe de la raison, drama histórico e filosófico.
 1899: Danton, drama històric i filosòfic.
 1900: Le Poison idéaliste.
 1901: Les Fêtes de Beethoven à Mayence.
 1902: Le Quatorze Juillet, drama histórico e filosófico.
 1902: François-Millet.
 1903: Vie de Beethoven.
 1903: Le temps viendra.
 1903: Le Théâtre du peuple.
 1904: La Montespan, drama histórico e filosófico.
 1904-1912: Jean-Christophe, ciclo de 10 volumes repartidos en tres series: Jean-Christophe, Jean-Christophe à Paris e La Fin du voyage.
 1904: L'Aube, primeiro volume da serie Jean-Christophe.
 1904: Le Matin, segundo volume da serie Jean-Christophe.
 1904: L'Adolescent, terceiro volume da serie Jean-Christophe.
 1905: La Révolte, cuarto volume da sèrie Jean-Christophe.
 1907: Vie de Michel-Ange (1907).
 1908: Musiciens d'aujourd'hui, artigos e estudos sobre a música.
 1908: Musiciens d'autrefois, artigos e estudos sobre a música.
 1908: Antoinette, primeiro volume da serie Jean-Christophe à Paris.
 1908: La Foire sur la place, segundo volume da serie Jean-Christophe à Paris.
 1908: Dans la maison, terceiro volume da serie Jean-Christophe à Paris.
 1910: Haendel.
 1911: La Vie de Tolstoï.
 1911: Le Buisson ardent, primeiro volume da serie La Fin du voyage.
 1911: Les Amies, segundo volume da serie La Fin du voyage.
 1912: La Nouvelle Journée, terceiro volume da serie La Fin du voyage.

 1912: L'Humble Vie héroïque.
 1915: Au-dessus de la mêlée, manifesto pacifista.
 1917: Salut à la révolution russe
 1918: Pour l'internationale de l'Esprit
 1918: L'Âge de la haine.
 1919: Colas Breugnon.
 1919: Les Précurseurs.
 1920: Clérambault.
 1920: Pierre et Luce
 1921: Pages choisies.
 1921: La Révolte des machines.
 1922: Annette et Sylvie, volume I de L'Âme enchantée.
 1922: Les Vaincus.
 1924: L'Été, volume II de L'Âme enchantée'.'
 1924: Gandhi.
 1924: Mère et fils, volume III de L'Âme enchantée.
 1925: Le Jeu de l'amour et de la mort.
 1926: Pâques fleuries.
 1928: Léonides.
 1928: De l'Héroïque à l'Appassionata.
 1929: Essai sur la mystique de l'action.
 1929: L'Inde vivante.
 1929: Vie de Ramakrishna.
 1930: Vie de Vivekananda.
 1930: L'Évangile universel (1930).
 1930: Goethe et Beethoven (1930).
 1933: L'Annonciatrice (1933).
 1935: Quinze Ans de combat (1935).
 1936: Compagnons de route (1936).
 1937: Le Chant de la Résurrection (1937).
 1938: Les Pages immortelles de Rousseau (1938).
 1939: Robespierre, drama histórico e filosófico.
 1943-1945: La Cathédrale interrompue, 3 volumes.
 1945: Péguy.

 Recoñecementos 
Na súa honra, un asteroide, descuberto o 20 de setembro de 1930 per Grigoriy N. Neujmin, foi nomeado como (1269) Rollandia.

 Citas 

"Se hai algún lugar na faciana da terra onde todos os soños dos homes vivos atoparán un fogar desde os primeiros días de cando o home comezou o soño da existencia, ese sitio é a India.... Por máis de 30 séculos, a árbore da visión, cos seus miles de polas e os seus millóns de garabullos, floreceu nesta terra tórrida, o útero ardente dos deuses. Renóvase a si mesma sen cansazo sen mostrar ningún signo de decadencia." [1], Vida de Ramakrishna"O verdadeiro espírito védico comeza cun sistema de ideas preconcibidas. Posúe absoluta liberdade e coraxe sen rival entre as relixións con respecto polos feitos observados e as diversas hipotésus colocadas para a súa coordinación. Sen ser xamais obstaculizado por unha orde sacerdotal, cada home foi enteiramente libre de buscar dondequeira que puidese satisfacer a explicación espiritual do espectáculo do universo." [2], Vida de Vivekananda''

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Literatura 1915
 Romain Rolland no Proxecto Gutenberg
 French Association Romain Rolland 

Rolland Romain
Rolland
Rolland Romain
Categoría:Alumnos da École Normale Supérieure
Categoría:Nados en 1866
Categoría:Finados en 1944
Categoría:Nados no departamento de Nièvre
Categoría:Premios Nobel de Francia