Métopa

Unha métopa (do grego, μετόπη, abertura)Lajo (1990), p. 133 é un elemento de composición da arquitectura grega clásica. Consiste nun panel cadrado ou rectangular de pedra, mármore ou cerámica. Forma parte do friso dórico, formado por unha sucesión alternante de métopas e tríglifos (estes con acanaladuras verticais). As métopas estaban lixeiramente rebaixadas respecto dos tríglifos.

 Orixes 
As métopas e os tríglifos do friso dórico eran, orixinalmente, placas de terracota pintadas de xeito brillante que protexían o marco de madeira da humidade. Os templos fóronse construíndo gradualmente en mármore (nas Cícladas) ou en pedra calcaria agrisada (no Peloponeso), acadando así unha dimensión monumental. Nesta nova arquitectura, feita enteiramente en pedra, os elementos funcionais como as métopas e os tríglifos do friso dórico pasan a ter un valor puramente decorativo. Os tríglifos facíanse corresponder coas columnas, e as métopas cos intercolumnios, simulando ser, respectivamente, o extremo das trabes de madeira e o espazo baleiro que quedaba entre as trabes.

A diferenza do aspecto abrancuxado do mármore branco producido pola erosión do tempo, os templos gregos estaban pintados. A decoración canónica consistía en pintar as liñas horizontais en vermello, as verticais en azul ou negro e os tambores das columnas permanecían claros.

miniatura|200px|Loita dun centauro e un lápita (métopa 31, Partenón, hoxe no Museo Británico)

 Evolución 
Na época arcaica as métopas adoitaban ser lisas. Na época clásica incorpórase ás métopas decoración a base de relevos policromados, ou pinturas. Os seus temas eran variados e caracterizáronse polo feito de relatar sucesos históricos ou mitolóxicos. A súa función era, sobre todo, decorativa.

Na arquitectura romana clásica, as métopas adoitan estar decoradas con bucranios"Gravado ou relevo consistente na cabeza ou no cranio dun boi, a miúdo adornado con grilandas, que se utilizaba como ornamento na arquitectura clásica en frisos, altares etc." (DRAG en liña, consultado o 27.12.2023)., rosas ou pratos. Posteriormente, na arquitectura románica, os tríglifos serán substituídos polos canzorros ou modillóns, e as métopas constituirán o intervalo entre aqueles, lisas ou decoradas con relevos, conformando un friso similar ó do estilo clásico grego.

Os estilos renacentista e, por suposto, o neoclasicista utilizarán adoito estes elementos decorativos.
Notas

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Alegre Carvajal, E. e outros: La materia del arte. Técnicas y medios. Editorial Universitaria Ramón Areces, Madrid 2016.
 Glosario ilustrado de arte arquitecónico] [consultado o 27.01.2021] 

 Outros artigos 
 Métopas do Partenón
 Tríglifo

Categoría:Elementos arquitectónicos
Categoría:Elementos arquitectónicos da Roma Antiga
Categoría:Elementos arquitectónicos da Grecia Antiga