Karl Gjellerup

Karl Adolph Gjellerup, nado en Roholte o 2 de xuño de 1857 e finado en Klotzsche o 13 de outubro de 1919, foi un dramaturgo e novelista danés.

 Biografía 
Iniciou os seus estudos, pero abandonounos, se cadra sendo influído polo crítico literario danés Georg Morris Brandes.

A partir de 1892 viviu en Alemaña onde escribiu varias obras en alemán.

As súas primeiras novelas, Ung Dansk (Mozo danés, 1879) e Germanernes Laerling (Discípulo dos teutóns, 1882), eran consideradas autobiográficas e acusaban a influencia do determinismo crítico de Brandes. A súa traxedia lírica Brynhild (1884) foi a que indicou o principio dunha etapa de produción dramática. A esta seguiron varias obras con temas revolucionarios, como St. Just (1886), Thamyris (1887) e as comedias Herman Vandel (1891) e Wuthorn (1893).

Nas súas últimas novelas, como Pilgrimen Kamanita (O peregrino kamanita, 1906), vese a súa forte atracción pola cultura alemá, onde aborda amplamente o misticismo oriental.

En 1917, xunto a Henrik Pontoppidan, gañou o premio Nobel de Literatura, o cal foi outorgado en recoñecemento da súa «variada e rica poesía inspirada en altos ideais».

 Obra seleccionada 
 1878: En idealist
 1879: Ung Dansk
 1879: Det unge Danmark
 1880: Antigonos
 1882: Germanernes loerling
 1884: Brynhild
 1886: St. Just
 1887: Thamyris
 1889: Minna
 1891: Herman Vandel
 1893: Wuthorn
 1896: Møllen
 1906: Pilgrimmen Kamanita

Categoría:Escritores de Dinamarca
Categoría:Premio Nobel de Literatura
Categoría:Escritores en lingua alemá
Categoría:Escritores en lingua dinamarquesa
Categoría:Nados en 1857
Categoría:Finados en 1919
Categoría:Novelistas de Dinamarca
Categoría:Nados na rexión de Selandia
Categoría:Premios Nobel de Dinamarca
Categoría:Dramaturgos de Dinamarca