Bertrand Tavernier

Bertrand Tavernier, nado en Lión o 25 de abril de 1941 e finado o 25 de marzo de 2021 en Sainte-Maxime (Var), foi un director, escritor, actor, e produtor francés.

 Traxectoria 
Tavernier naceu en Lión, fillo de Geneviève (de solteira Dumond) e René Tavernier, publicista e escritora, presidente varios anos do PEN Club francés. Dixo que a publicación polo seu pai dun xornal de resitencia en tempos de guerra e a axuda a intelectuais antinazis formou a súa opinión moral como artista. Segundo Tavernier, o seu pai cría que as palabras eran "tan importante e letal como as balas". Tavernier quería converterse en cineasta dende os 13 ou 14 anos. As súas influencias cinematográficas inclúen John Ford, William Wellman, Jean Renoir, Jean Vigo e Jacques Becker. Tavernier viuse influído pola folga xeral de Francia de 1968. Asociouse coa Organización Comunista Internacional entre 1973 e 1975, e foi golpeado en particular pola literatura de Lev Trotski. O primeiro director co que traballou foi Jean-Pierre Melville. Posteriormente, o seu primeiro filme (O reloxeiro de Saint Paul, 1974) gañou o Prix Louis Delluc e o Oso de Prata no 24.º Festival de Cinema de Berlín.

Os seus primeiros traballos estiveron dominados polos misterios, mais as súas boras posteriores caracterízanse por un comentario social máis aberto, centrándose nas súas visións de esquerdas (A vida e máis nada, Capitaine Conan) e presentando unha crítica da sociedade francesa contemporánea (Ça commence aujourd'hui, Histoires de vies brisées : les double-peine de Lyon).

Gañou o premio da BAFTA ao mellor filme en lingua non inglesa en 1990 por A vida e máis nada e un total de cinco premios César.

En 1995, o seu filme L'Appât gañou o Oso de Ouro no 45.º Festival Internacional de Cinema de Berlín. Catro anos despois, Ça commence aujourd'hui gañou unha mención de honra no 49.º Festival Internacional de Cinema de Berlín.

O seu filme The Princess of Montpensier competiu pola Palma de Ouro no Festival de Cannes de 2010.

Tavernier estivo casado coa guionista Claudine (Colo) O'Hagen entre 1965 e 1980. Tiveron dous fillos. O seu fillo, Nils Tavernier (nado o 1 de setembro de 1965), foi director e actor. A súa filla, Tiffany Tavernier (nada en 1967), é novelista, guionista e axudante de dirección.

Tavernier foi honrado co premio de honra no 42.º Festival Internacional de Cinema da India en Goa polas súas destacadas achegas á industria cinematográfica.

 Filmografía 
 Cinema 
 1964: Les Baisers - segundo episodio, Baiser de Judas
 1964: La Chance et l'Amour -  episodio Une chance explosive
 1974: O reloxeiro de Saint Paul
 1975: Que la fête commence...
 1976: O xuíz e o asasino
 1977: Des enfants gâtés
 1980: La Mort en direct
 1980: Une semaine de vacances
 1981: Coup de torchon
 1983: Ciné Citron
 1983: La 800ème génération - Curtametraxe
 1983: Pays d'octobre (Mississippi Blues) - Curtametraxe
 1984: Un dimanche à la campagne
 1986: Arredor de medianoite
 1987: La Passion Béatrice
 1989: A vida e máis nada
 1990: Daddy nostalgie
 1991: Contre l'oubli - episodio Pour Aung San Suu Kyi, Myanmar
 1992: La Guerre sans nom
 1992: L.627
 1994: A filla de D'Artagnan
 1995: L'Appât
 1996: Capitaine Conan
 1999: Ça commence aujourd'hui
 2001: Histoires de vies brisées : Les « double peine » de Lyon
 2002: Laissez-passer
 2004: Holy Lola
 2009: No centro da treboada (In the Electric Mist)
 2010: La Princesse de Montpensier
 2013: Quai d'Orsay
 2016: Voyage à travers le cinéma français - Documental

 Televisión 
 1982: Philippe Soupault
 1988: Lyon, le regard intérieur
 1996: La Lettre
 1997: De l'autre côté du périph (codirixido por Nils Tavernier)
 2001: Les Enfants de Thiès

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Directores de cinema de Francia
Categoría:Escritores en lingua francesa
Categoría:Escritores de Francia
Categoría:Nados en Lión
Categoría:Nados en 1941
Categoría:Gañadores do premio César
Categoría:Finados en 2021