Proba diabólica

A proba diabólica (en latín, probatio diabolica) é unha expresión do ámbito do Dereito que describe a práctica de esixir unha proba imposible. Nunha probatio diabolica o interpelado deberá, por exemplo, demostrar que algo non ocorreu, a inexistencia de algo, ou a súa propia inocencia nun proceso xudicial, cando o correcto segundo o Dereito moderno é que a «carga da proba» corresponde a quen ha de probar a existencia de algo, ou probar a culpabilidade.

Os procedementos xudiciais do Antigo Réxime non respectaban a presunción de inocencia e adoitaban incorrer en absurdos lóxicos dos que os acusados non podían saír (por exemplo: se confesas, es culpable; se non confesas, nin aínda baixo tortura, é que o diaño deuche forzas para soportala, e xa que logo es tamén culpable).

Un exemplo de proba diabólica sería pedirlle a alguén que demostre que non existen os extraterrestres. Aínda que, hipoteticamente, sería posible demostrar a existencia de vida non terrestre (bastaría con mostrar un caso empiricamente contrastable), non é fácticamente posible demostrar a súa inexistencia. Probar a inexistencia (de culpa ou de calquera outra cousa) é tamén un imposible lóxico, que alimenta en moitos casos a pervivencia de crenzas como o fenómeno OVNI, a teoría da conspiración.

Pola súa natureza xurídica e racionalmente perversa, este tipo de proba é rexeitada polos tribunais modernos suxeitos ao Estado de Dereito e aos procedementos garantistas, pois supón un investimento do onus probandi ou carga da proba. Por extensión, é tamén excluída de calquera procedemento racional de proba.

Notas

Véxase tamén
Outros artigos
Onus probandi
Presunción de inocencia
Falacia ad ignorantiam

Ligazóns externas
Prueba de hechos negativos, en www.miguelgallardo.es

Categoría:Dereito procesual
Categoría:Lóxica
Categoría:Inquisición