Paradigma de programación

Un paradigma de programación representa un enfoque particular ou filosofía para a construción do software. Non é mellor un que outro senón que cada un ten vantaxes e desvantaxes. Tamén hai situacións onde un paradigma resulta máis apropiado que outro.

Algúns exemplos de paradigmas de programación:

 O paradigma imperativo ou por procedementos é considerado o máis común e está representado, por exemplo, polo C ou por BASIC.
 O paradigma funcional está representado pola familia de linguaxes LISP (en particular Scheme), ML ou Haskell.
 O paradigma lóxico, un exemplo é PROLOG.
 O paradigma orientado a obxectos. Unha linguaxe completamente orientada a obxectos é Smalltalk.
A representación orientada a obxectos mellora a estrutura dos datos e, polo tanto, aplicouse a diferentes paradigmas como redes de Petri, imperativo secuencial, lóxica de predicados, funcional etc. Porén, a manipulación non queda fundamentalmente afectada e, polo tanto, o paradigma inicial tampouco, a pesar de ser reorientado a obxectos.

Aínda que pode seleccionarse a forma pura destes paradigmas no momento de programar, na práctica é habitual que se mesturen, dando lugar á programación multiparadigma.

Actualmente o paradigma de programación máis usado debido a múltiples vantaxes respecto aos seus anteriores é a programación orientada a obxectos.

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Programación imperativa
 Programación funcional
 Programación lóxica
 Programación estruturada
 Programación dirixida por eventos
 Programación modular
 Programación orientada a aspectos
 Programación orientada a obxectos
 Programación con restricións
 Programación por capas
 Programación a nivel funcional (John Backus)
 Programación a nivel de valores (John Backus)