José Antonio Labordeta

José Antonio Labordeta Subías, nado en Zaragoza o 10 de marzo de 1935 e finado na mesma cidade o 19 de setembro de 2010José Antonio Labordeta falece á idade de 75 anos, nova en El Progreso o 19 de setembro de 2010., foi un cantautor, escritor e político aragonés.

 Traxectoria 
José Antonio Labordeta foi o cuarto fillo de entre sete irmáns. O seu pai, Miguel Labordeta, era un catedrático de latín, militante de Izquierda Republicana e propietario dun colexio, que despois do triunfo da sublevación franquista, foi represaliado e viuse obrigado a renunciar á súa cátedra. José Antonio Labordeta estudou ata o bacharelato en Zaragoza, e posteriormente na mesma cidade matriculouse en Dereito, pero non o rematou.

En 1960 rematou a carreira de Filosofía, e neses anos frecuentou o faladoiro do café Niké, e colaborou coa revista literaria local Orejudín entre 1958 e 1959. En 1961 marchou a Aix-en-Provence como lector de español. Á volta, en 1963, casou con Juana de Grandes. Ambos marcharon para Teruel, onde exerceron como profesores no colexio dun amigo, e alí obtivo Labordeta o seu primeiro destino logo de aprobar as oposicións a profesor de secundaria. Nesa época en Teruel coñeceu a Joaquín Carbonell co que debutou como cantante en novembro de 1968, xunto a Cesáreo Hernández, na localidade de Belchite.

 O cantante 
Dese primeiro concerto en Belchite naceu o primeiro disco de quen foi considerado un dos principais representantes da "canción de autor" española. Comezou a súa carreira musical en 1963, destacando os seus álbums Cantar y callar (1974), Tiempo de espera (1975) e Las cuatro estaciones (1981).

 O escritor 
En 1969 participou na creación do grupo Andalán, xunto con Eloy Fernández Clemente, e xuntos os dous regresaron en 1970 a traballos en Zaragoza. En 1973 ese grupo deu á luz a revista homónima, con carácter quincenal. Nos anos 80 abandonou a docencia e dedicouse por completo á música, á literatura e ás súas colaboracións en cinema e televisión.

É autor de varios libros de poemas, unha novela (Cada cual que aprenda su juego, 1974) e unhas memorias (Con la voz a cuestas, 1982). Entre os seus últimos títulos destacan Aragón en la mochila (1983), Los amigos contados (1994) e Un país en la mochila (1995). Realizou e presentou o programa de Televisión Española Un país en la mochila, parte do cal contén percorridos por Galicia.

 O político 
Nas primeiras eleccións democráticas españolas presentouse nas listas da extinta formación Partido Socialista de Aragón, que tamén axudara a fundar. En 1979 apoiou as candidaturas do PCE e logo pasou a un segundo plano ata que nas eleccións ao Senado de 1989 se presentou nunha candidatura de Izquierda Unida, pola que non saíu elixido.

Tamén sen éxito, encabezou a lista da Chunta Aragonesista nas eleccións ao Congreso de 1996, pola circunscrición de Zaragoza. En 2000, porén, conseguiu o escano no Congreso dos Deputados, que revalidou en 2004. Durante a súa participación no Congreso como único deputado da Chunta, conseguiu moita repercusión nos medios: opúxose ao Plan Hidrológico Nacional e a invasión de Iraq. A inicios do ano 2008 anunciou que non se presentaría á reelección en 2008, xa enfermo.

 Obra 
 Música 
 Cantar y no callar (1974)
 Tiempo de espera (1975)
 Las cuatro estaciones (1981)
 Qué queda de ti, qué queda de mí(1984)
 Aguantando el temporal (1985)
 Tú y yo y los demás (álbum en directo coa colaboración de Paco Ibáñez, Imanol, Joaquín Sabina, Ruibal e Ovidi Montllor, 1987)
 Qué vamos a hacer (1987)
 Trilce (1989)
 Canciones de amor (1993)
 Recuento (álbum en directo, 1995)
 Paisajes (1997)
 30 temas (2001)
 Con la voz a cuestas (2001).

 Literatura 
 Sucede el pensamiento, 1959
 Sonatas, 1965
 Cantar y no callar, 1974.
 Cada cual que aprenda su juego, 1974
 Con la voz a cuestas, 1982
 Aragón en la mochila, 1983
 Los amigos contados, 1994
 Un país en la mochila, 1995
 Tribulatorio
 Método de lectura
 Tierra sin mar
 Memorias de un beduino en el Congreso de los Diputados
 Regular, gracias a Dios, 2010.
 Historia de Paletonia, 2011.

 Televisión 
 Adaptación para televisión da obra Del Miño al Bidasoa, de Camilo José Cela
 Un país en la mochila.

 Galardóns 
Foille concedida a Medalla de Aragón, a máxima distinción desa comunidade, a título póstumo. Tamén recibiu a Medalla Juan de Lanuza, a Medalla de Ouro ao Mérito no Traballo, a Gran Cruz da Orde de Afonso X O Sabio e en 2010 foi investido doutor honoris causa pola Universidade de Zaragoza.

 Persoal 
Foi irmán do poeta Miguel Labordeta.

Estaba casado e tivo tres fillas. Faleceu dun cancro de próstata.

 Notas 

Categoría:Políticos de Aragón
Categoría:Cantautores de Aragón
Categoría:Nados en Zaragoza
Categoría:Nados en 1935
Categoría:Políticos de Chunta Aragonesista
Categoría:Finados en 2010
Categoría:Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes
Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade de Zaragoza
Categoría:Deputados no Congreso dos Deputados (VIII Lexislatura)
Categoría:Escritores en lingua castelá
Categoría:Deputados no Congreso dos Deputados (VII Lexislatura)
Categoría:Orde de Afonso X o Sabio
Categoría:Finados por cancro
Categoría:Poetas de Aragón