Zume de laranxa

O zume de laranxa é un zume de froitas en forma de líquido obtido ao espremer o interior das laranxas (Citrus sinensis), xeralmente cun instrumento denominado espremedor. O maior exportador de zume de laranxa do mundo é Brasil, seguido dos Estados Unidos (principalmente Florida). Os usos culinarios do zume de laranxa son diversos, principalmente como refresco. Hoxe en día pode adquirise espremido en envases de tetra brick en case calquera supermercadoGRAUMLICH, T.R., MARCY, J.E. & ADAMS, J.P.. "Asseptically packaged orange juice and concentrate: a review of the influence of processing and packaging conditions on quality". Journal of Agricultural and Food Chemistry, Washington, D.C., v. 34, n. 3, p. 402-405, 1986..

Características
﻿O zume de laranxa fresco ten un sabor acedo. Contén gran cantidade de vitamina C (ácido ascórbico). Algunhas fábricas engaden ácido cítrico ou ácido ascórbico aos seus produtos, ademais doutros nutrientes como o calcio e a vitamina D. O zume de laranxa parece máis nutritivo que as versións sen polpa debido á existencia de flavonoides na polpa.  A calidade do zume de laranxa vese influenciada principalmente por factores microbiolóxicos, enzimáticos, químicos e físicos, que adoitan ser os que comprometen as características organolépticas (aroma, sabor, cor, consistencia, estabilidade e turbidez, separación das fases sólidas/líquidas) así como as características nutricionais (vitaminas). En conxunto estes factores e as súas alteracións prodúcense durante a cadea de distribución e almacenamento do produto.

As propiedades microbiolóxicas pódense controlar con procesos térmicos que diminúen as poboacións tales como a pasteurización mediante HTST, con este tratamento prevense sobre todo as bacterias lácticas das que afortunadamente se pode dicir que presentan unha resistencia baixa aos tratamentos térmicos. O zume de laranxa considérase un alimento ácido (de pH baixo ) e é por iso que o tratamento térmico difire do do leite.SALZBERG, S.P. & PEREIRA, J.L. Microbiología de alimentos. Campinas: Unicamp/FEA, 1985. p. 1-73.TOCCHINI, R.P., NISIDA, A.L.A.C. & MARTIN, Z.J. Industrialização de polpas, sucos e néctares de frutas. Manual do ITAL, Campinas, 1995, p. 44-63. Non obstante existen algúns fungos que poden sobrevivir a pH baixos, como o Byssochlamys, e que poden deteriorar o sabor final do produto,KIMBALL, D.A. Citrus processing: quality control and technology, New York: Van Nostrand Reinhold, 1991. 473 p. entre os factores químicos atópase a natureza oxidativa do zume de laranxa (similar á dos demais cítricos) debida á vitamina C que obriga a envasar nuns tempos limitados e non verse afectado o sabor.ALVES, R.M.V. & GARCIA, E.E.C. Embalagens para sucos de froitas. Coletânia do ITAL, Campinas, v. 23, n. 2., p. 105-122, 1993.

Usos
Un dos usos culinarios primordiais é como refresco aínda que é moi empregado en moitos almorzos do mundo: é parte do famoso almorzo inglés. Emprégase na elaboración dalgúns cocktails como o desaparafusador, o Feuerzangenbowle (ponche de Nadal en alemán), a sangría, a auga de Valencia (mestura de cava e zume de laranxa). O seu carácter acedo emprégase na elaboración de salsas como a salsa rosa ou en preparacións como o ceviche ou algunhas vinagretas para ensaladas. Ás veces emprégase na preparación de alimentos como un ingrediente máis, por exemplo, a torta Baixa California de México.

O zume da laranxa na cultura popular
 Na película Fight Club (O club da pelexa ou Club da loita) afírmase que o napalm se elabora en partes iguais de gasolina e de zume de laranxa concentrado.
 Na saga de películas de ¡¡O padriño¡¡ a laranxa e o seu zume covértense en signo de morte inminente.

Notas

Véxase tamén
Outros artigos
 Zume de limón
 Laranxa (froita)
 FCOJ
Bibliografía
 "Clouds of citrus juices and juice drinks".  BAKER, R., Food Technology. 53(1): 64-69, 1999.

Ligazóns externas

Categoría:Bebidas refrescantes
Categoría:Almorzos