Isidoro de Antillón

Isidoro de Antillón y Marzo, nado en Santa Eulalia del Campo o 15 de maio de 1778 e finado o 3 de novembro de 1814, foi un xeógrafo e político aragonés, representante destacado da última fase da Ilustración.

 Traxectoria 
Nado en Santa Eulalia del Campo, Teruel, o 15 de maio de 1778. Licenciouse en á vez en Dereito civil e canónico. Pasou a Madrid onde exerceu a cátedra de Xeografía e Historia no prestixioso Seminario de Nobres. En 1803 comezou a elaborar o primeiro atlas de España.

Cando estala a guerra contra o francés Antillón trasládase para Aragón, onde estimula a formación da Xunta de Goberno de Teruel. No ano seguinte pasou para Sevilla, onde se encontrou co poeta Quintana, cofundando ambos o "Semanario Patriótico". Antillón foi nomeado membro da Audiencia de Mallorca en 1810, e en 1812 foi elixido como representante de Aragón na segunda lexislatura das Cortes de Cádiz, onde participou activamente, significándose como un aberto defensor da causa liberal.

Sería precisamente o seu ardente liberalismo, o que levou a que fose vítima dun atentado a fins de 1813. As secuelas das feridas forzárono a trasladarse para Aragón. Aquí colleuno a reposición do Absolutismo, coa volta do rei Fernando VII, dándose orde de apresalo. Durante o traslado, ao pasar pola súa localidade natal de Santa Eulalia del Campo faleceu o día 3 de novembro de 1814.

Sepultado na igrexa de Santa Eulalia, en 1823 os realistas abriron o seu sepulcro, queimaron os restos e esparexeron as cinzas.

 Obras (selección) 
 Descripción orográfica, política y física de Albarracín, 1792.
 Elementos de geografía, 1800.
 Lecciones de geografía astronómica, natural y política, 1806.
 Pricipios de geografía física y civil, 1807.
 Elementos de geografía astroómica, natural y política de España y Portugal, 1824 (edición póstuma).

Categoría:Militares da Guerra de Independencia Española
Categoría:Xeógrafos de España
Categoría:Nados en Santa Eulalia del Campo
Categoría:Nados en 1778
Categoría:Finados en 1814