Hilda Guerrero de Molina

Hilda Natalia Guerrero de Molina, finada o 12 de xaneiro de 1967 en Bella Vista, Tucumán, foi unha militante arxentina do sindicato de traballadores da industria do azucre FOTIA (CGT), asasinada durante as manifestacións contrarias ao peche dos azucreiros disposto pola ditadura militar dirixida polo xeneral Juan Carlos Onganía.

 Circunstancias e impacto da súa morte 
En 1962 comezou unha crise azucreira no noroeste arxentino (NOA) que produciu o endebedamento xeneralizado dos pequenos azucreiros. En Tucumán había por entón 18.602 explotacións de cana de azucre en 17.341 minifundios, 20 mil cañeros e 80 mil zafreros. En 1965 comezaron os conflitos e folgas. Atilio Santillán, o secretario xeral do sindicato de traballadores do azucre (FOTIA), con 40.000 membros e 82 gremios, chamou a ocupar os enxeños.

Unha das primeiras medidas do goberno militar que tomou o poder en 1966 co xeneral Juan Carlos Onganía foi intervir varios enxeños tucumanos e pechar outros cinco. Produciuse entón un desemprego masivo na rexión e o éxodo da poboación rural dedicada á produción de cana de azucre Contraledesma, CTA.

A FOTIA organizou entón un Plan de Loita Azucreira Nacional, que contemplaba a organización de potas populares e concentracións nas cidades do interior da provincia. Hilda Guerrero, nai de catro fillos, era unha das mulleres que organizaban as potas populares en Bella Vista (Tucumán).

O 12 de xaneiro de 1967 a FOTIA convocou a concentrarse en Bella Vista (Tucumán), no enxeño de Santa Lucía pechado ese ano, aos traballadores dos enxeños de San Pablo, San José, Amalia, e Santa Lucía.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Rosariazo
 Cordobazo
 Revolución Argentina

 Ligazóns externas 
 Ingenios: a 40 años del cierre, “El 66 fue el momento más nefasto en el sector azucarero“, La Gaceta de Tucumán, 4 de agosto de 2006 

Categoría:Historia da Arxentina
Categoría:Asasinatos na Arxentina
Categoría:Finados en 1967