Real cédula

Unha real cédula era unha orde razoada expedida polo rei de España entre os séculos XVI e XIX. O seu contido resolvía algún conflito de relevancia xurídica, establecía pautas de conduta legal, creaba institucións, nomeaba un cargo real, outorgaba dereitos persoais ou colectivos ou ordenaba algunha acción concreta.

Existían dúas variantes fundamentais: as reais cédulas de oficio que se derivan da propia función administrativa, que inician co nome -se é personalizada- ou cos  cargos ou títulos das persoas ás que son dirixidas. As outras reais cédulas outórganse igualmente polo rei, pero a petición de parte e comezan mencionando o asunto da solicitude e mailo solicitante.

Foron usadas principalmente nos dominios españois de ultramar (América e Filipinas), con asesoramento na maioría dos casos do Consello de Indias.

 Exemplos 
 A emitida por Isabel a Católica, no ano 1500, ordenando a devolución ás súas orixes daqueles escravos indíxenas que foran capturados por algúns conquistadores.
 A Real Cédula emitida en 1608 por Filipe III, na que se autorizaba a escravitude dos indíxenas rebelde ao imperio hispánico.
 A Real Cédula de 1789 "concedendo liberdade para o comercio de negros".

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Pragmática (dereito)
 Pragmática sanción

 Ligazóns externas 
 Real Cédula de 1789 "para el comercio de Negros"
 Documentos en el Archivo General de Puerto Rico
 Real Cédula do 8 de setembro de 1777

Categoría:Fontes do dereito

de:Real Cédula de Gracia
en:Royal Decree of Graces of 1815