Sikhismo

miniatura|dereita|Home sikh diante do Templo Dourado.
O sikhismo (en  sikkhī, do  'aprendiz', ou śikṣa 'instrución'), tamén coñecido tradicionalmente como gurmat (literalmente, 'o consello dos gurús) ou dharma sikh (doutrina dos sikhs), é unha relixión monoteísta que se desenvolveu durante o século XV na rexión do Panxab, no contexto do conflito entre o hinduísmo e o islam. Os seguidores do sikhismo chámanse sikhs.

O termo sikh significa en panxabí discípulo forte e tenaz. A doutrina básica do sikhismo consiste na crenza dun único deus e as ensinanzas do gurú Nanak e dos Dez Gurús do sikhismo, recollidas no libro sagrado dos sikhs, o Guru Granth Sahib. Dun monoteísmo estrito, estas ensinanzas son unha síntese do movemento bhakti hinduísta e do sufismo islámico que nega a autoridade dos vedas, abole o sacrificio, o sacerdocio e o sistema de castas. Coas ensinanzas do último gurú Gobind Singh (1666-1708), o seu carácter pacifista transformouse nun espírito militar, rexeitando a doutrina non violenta do ahimsa. Os templos sikhs reciben o nome de gurdwaras e o máis importante é o Templo Dourado da cidade de Amritsar.

Os sikhs cren nun deus chamado Ek Onkar, omnipresente e con cualidades infinitas e, en certo xeito, son panteístas. Tamén cren na reencarnación, mais aceptan outras crenzas para despois da morte. Practican as virtudes da caridade, amabilidade e humildade contra os vicios da ira, gula e luxuria. Manteñen que hai igualdade entre todas as persoas (son contrarios ao sistema de castas da India) e procuran un estilo de vida chamado Chardi Kala, que se considera positivo e optimista.

É a quinta relixión máis importante do mundo por número de fieis, cun número estimado de 25 millóns de crentes en todo o mundo. A maior parte deles (o 75%) viven na rexión india do Panxab, onde representan o 60% da poboación, mais tamén hai comunidades sikhs importantes nos Estados Unidos, no Reino Unido, no Canadá, en Malaisia e en Singapur.

 Os 10 gurús 
miniatura|dereita|Unha pintura Tanjore do século XIX amosando os dez gurús sikh con  Bhai Bala e Bhai Mardana.
 #  Nome  Data de nacemento  Inicio como gurú  Data da ascensión  
Idade  1				15 de abril de 1469			20 de agosto de 1507			22 de setembro de 1539		69	 2					31 de marzo de 1504			7 de setembro de 1539		29 de marzo de 1552			48	 3					5 de maio de 1479			26 de marzo de 1552			1 de setembro de 1574		95	 4					24 de setembro de 1534		1 de setembro de 1574		1 de setembro de 1581		46	 5				15 de abril de 1563			1 de setembro de 1581		30 de maio de 1606			43	 6				19 de xuño de 1595			25 de maio de 1606			28 de febreiro de 1644		48	 7					16 de xaneiro de 1630			3 de marzo de 1644			6 de outubro de 1661			31	 8				7 de xullo de 1656			6 de outubro de 1661			30 de marzo de 1664			7	 9				1 de abril de 1621			20 de marzo de 1665			11 de novembro de 1675		54	 10				22 de decembro de 1666		11 de novembro de 1675		7 de outubro de 1708			41	 11				n/a		7 de outubro de 1708	 n/a n/a	
As ensinanzas dos Dez Gurús sikhs (así como doutros sabios hindús e musulmáns) están contidas no Gurú-grant-sahib.

 Crenzas e ritos 
Os sikhs cren nun deus panteísta, ou máis exactamente panenteísta. A primeira frase de todas as escrituras sikhs son dúas palabras, que reflicten a base das ensinanzas: «Ik Onkar» ("[hai] un só deus"), en punjabí, aínda que ten a súa orixe no vocábulo sánscrito «eka omkara» ("un só son om"), sendo
 eka: "un" (número);
 om, un mantra que representa o Brahman (o deun non-persoa do hinduísmo); e
 kara: ‘letra’.

ੳ (onkar): representa a Deus ou o poder trascendental. Trátase da letra ura (a primeira letra do alfabeto gurmují), mais cunha cola estendida. Pronúnciase |onkar| e representa todo o poder do universo, controlado por deus.

Segundo Bhai Gurdas, «ao escribir “un” (ik, ੧) ao principio, demostrouse que deus (quien subsume todas as formas nel), é un». Nisto diferénciase da Santísima Trindade (un só deus en tres persoas divinas, do cristianismo) ou do Trimurti (os tres deuses principais do hinduísmo).

 Os cinco K ou artigos de fe 
miniatura|Un kirpan.
 Kesh: cabelos longos sen cortar.
 Khanga: un pequeno peite de madeira para recoller o cabelo.
 Kara: un brazalete metálico.
 Kachera: roupa interior de algodón.
 Kirpan: nas súas orixes era unha espada cerimonial, mais hoxe en día non é máis que unha daga pequena. Simboliza o poder e a liberdade do espírito, o autorespecto, a loita constante do ben e a moralidade sobre a inxustiza. O kirpan nunca se pode desenvaiñar para atacar, mais pode ser usado para autodefensa ou protexer a outro.

 Khanda, o emblema sikh 
miniatura|O Khanda.
Este símbolo está formado por tres armas, o khanda, situado entre dúas espadas curvas chamadas kirpans e un chakkar, arma con forma de disco. Cada arma ten un significado simbólico diferente:

 Khanda: espada recta que simboliza o coñecemento de Deus.
 Kirpans: espadas curvas que representan a soberanía política e espiritual.
 Chakkar: arma en forma de disco que simboliza a unidade de Deus.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 






 Outros artigos 
 Imperio Sikh
 Ligazóns externas 
Sikhs.org 
Sikhmuseum.com 

Categoría:Sikhismo
Categoría:Artigos que toda Wikipedia debería ter (Relixión)