Carlos Mella

Xosé Carlos Mella Villar, nado no Foxo (A Estrada) o 13 de agosto de 1930, é un economista, político e escritor galego.

 Traxectoria 
Estudou a carreira de dereito na Universidade Complutense de Madrid e ciencias económicas na Sorbona de París. Foi director xeral de política financeira do Goberno español, e profesor de Economía Política na Universidade Complutense.

Elixido deputado por UCD nas primeiras eleccións ao Parlamento de Galicia (1981), tras a desfeita de UCD nas eleccións xerais de 1982 liderou un grupo de oito deputados de UCD que pactaron con Alianza Popular entrar no goberno galego, converténdose Mella en vicepresidente para asuntos económicos o 7 de marzo de 1983 do goberno presidido por Xerardo Fernández Albor.

A decisión da Casa Real de designar a Domingo García Sabell para facer a ofrenda do Apóstolo do ano 1984 provocou o malestar do goberno galego ao considerar que o elixido debera ser o Presidente da Xunta. Carlos Mella, nunha rolda de prensa, manifestou que a Casa Real cometera un grave erro político e ofendera a Galicia; duramente criticado desde os medios políticos e de comunicación de Madrid, recibiu non obstante o apoio de Manuel Fraga e da prensa galega; o rei de xira en Suramérica decidiu volver antes de tempo e facer el mesmo a ofrenda poñendo fin á polémica.

Dimitiu por discrepancias con Xosé Luís Barreiro Rivas, o vicepresidente para asuntos políticos, en abril de 1984. Mella integrou o proxecto de partido nacionalista de centro, Coalición Galega co que consegue acta de deputado nas eleccións de 1986, posteriormente secundou a escisión que deu orixe ao Partido Nacionalista Galego, partido que abandonou xunto a Luís Cordeiro logo dunha serie de enfrontamentos que culminaron coa votación contraria do seu partido a unha emenda súa no que se creaba o Instituto de Crédito Galego. Quedou como independente na Cámara o resto da lexislatura. En 1994 encabezou a candidatura do BNG ao Parlamento Europeo, sen saír elixido.

Carlos Mella foi presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega, porén só ocupou o cargo durante vinte días en xullo de 2001. En febreiro de 2013 foi nomeado presidente da Fundación Castelao en substitución de Avelino Pousa Antelo.

 Obras publicadas 
miniatura

 Ensaio 
 Non somos inocentes, 1990, Xerais.
 A Galicia posible, 1992, Xerais.
 Coa palleta distraida, 1994, Espiral Maior.
 A falacia do economicismo, 1994, Espiral Maior.
 Memorias dun ninguén, 2009, Galaxia.
 El pensamiento salvaje. A vueltas con el economicismo 2012 Editorial Edizer.

 Narrativa 
 O protocolo xaponés, 1992, O Correo Galego.
 Bieito, Bieito, 1993, Xerais.
 Luces de Fisterra, 2005, Espiral Maior.

 Obras colectivas 
 Unha liña no ceo (58 narradores galegos 1979-1996), 1996, Xerais.
 Narradio. 56 historias no ar, 2003, Xerais.
 Xosé Chao Rego: renacer galego. (Actas do Simposio-Homenaxe), Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas, 2010.
 Á beira de Beiras. Homenaxe nacional, 2011, Galaxia.
 Sorte do Paxariño

 Recoñecementos 
 II Edición Premios San Martiño de nomalización lingüística (1992), no Concello da Estrada.

 Premio Trasalba (2022), da Fundación Otero Pedrayo.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Ligazóns externas 
 20px Galegos, da TVG.
 Entrevista de Literatura Galega do S.XX do alumnado do IES Manuel García Barros 

Categoría:Conselleiros da Xunta de Galicia
Categoría:Deputados do Parlamento de Galicia por UCD
Categoría:Deputados do Parlamento de Galicia por CG
Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Nados na Estrada
Categoría:Nados en 1930
Categoría:Deputados da I Lexislatura do Parlamento de Galicia
Categoría:Deputados da II Lexislatura do Parlamento de Galicia
Categoría:Premio Trasalba