Illa das Flores

A illa das Flores (en portugués, ilha das Flores) é unha illa do grupo occidental do arquipélago dos Azores, Portugal. É o punto máis occidental de Europa e ten unha superficie de 143 km² e unha poboación duns 3 800 habitantese, xunto con Illa de Corvo do arquipélago occidental, atópase dentro do Placa de Norteamérica.

 Historia 

A illa foi descuberta en 1452 por Diogo de Teive e o seu fillo Joãou de Teive. A illa foi colonizada nun principio polo nobre flamengo Willem van der Haegen (coñecido en Portugal como, Guilherme da Silveira). Van der Haegen chegara a Azores en 1469, e viviu durante un tempo na Illa do Faial, trasladándose despois a Illa Terceira, onde viviu uns anos antes de partir cara a Flores. Posteriormente abandonou Flores por estar a illa moi illada e non atoparse nas rutas navais cara a Europa, ademais a illa resultaba pouco fértil. Desta forma, o inicio do poboamento permanente da illa realizouse durante o reinado do rei Manuel I de Portugal, no ano 1510, vindo os colonos principalmente do norte de Portugal. Orixinalmente a illa recibiu os nomes de São Tomás e Santa Maria.

A illa aparece cuberta de miles de hortensias no verán, sendo este a orixe do nome da illa.

No extremo norte da illa atópase o concello de Santa Cruz das Flores, sede do concello. Ao sur atópanse a vila de Lajes das Flores, tamén sede de concello.

 Galería de imaxes 

 Véxase tamén 

Categoría:Azores