Manuel Vilariño

Manuel Vilariño Seco, coñecido como Manuel Vilariño, nado na Coruña o 22 de maio de 1952, é un fotógrafo galego.

 Traxectoria 
Manuel Vilariño comeza a expoñer en 1983 e nos anos oitenta e noventa realiza diversas mostras e participa en colectáneas tanto en Galiza como de nivel internacional. A súa consagración chégalle no 2002, coa exposición individual Fío e sombra, no Centro Galego de Arte Contemporánea. Posteriormente (2004) realizou a exposición Señal en el aire para o Museo Extremeño e Iberoamericano de Arte Contemporánea de Badaxoz.

En 2007, cando estaba a expoñer na Bienal de Venecia, foille concedido o Premio Nacional de Fotografía.

 Características da obra 
A obra fotográfica de Vilariño pode encadrarse dentro do experimentalismo, a medio camiño entre a composición pictórica e a fotografía. Os seus bodegóns móntanse a miúdo sobre pranchas metálicas, con superficies deliberadamente rugosas, e onde frecuentemente interveñen pequenos animais mortos (escaravellos, paxaros, lagartos etc.), e obxectos relixiosos.

 Obra 
A súa obra forma parte das coleccións permanentes do Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, do CGAC, do Fine Arts Museum de Houston, da Colección Coca-Cola, da Colección Afundación, do Museo de Arte Contemporánea Unión Fenosa da Coruña e de importantes coleccións institucionais, entre elas a da Xunta de Galicia.

 Obra literaria 
 Poesía 
 Ruínas ao espertar, 2011, Espiral Maior.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Manuel Vilariño. Fío e sombra. Santiago de Compostela, CGAC, 2002.
 Alberto Ruíz de Samaniego. El Ángel necesario. Vigo, Galería Bacelos, 2001.
 Xosé Antón Castro. Manuel Vilariño. Galerie Municipale du Château d 'Eau. Tolosa, 2001.
 Rosa Olivares. Manuel Vilariño. Biblioteca de Fotógrafos Españoles. Madrid, La Fábrica, 2002.
 Ligazóns externas 
 Obras na Bienal de Venecia 2007 

Categoría:Fotógrafos de Galicia
Categoría:Nados na Coruña
Categoría:Medalla de Bronce de Galicia
Categoría:Nados en 1952
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes