Cirrio eurasiático

O cirrio eurasiático, comunmente cirroVarios dicionarios ou birrio (Apus apus) é unha ave da familia das apodiformes (Apodidae). O seu nome científico que lle deu Carl von Linné vén do grego απους, apous e significa sen pés. De feito os pés e patas son pouco visibles. A súa semellanza externa coas andoriñas, coas que non esta relacionado, é froito da converxencia evolutiva.

Ningunha outra ave pasa tanto tempo no aire coma o cirro. Suponse que poden voar sen pousarse durante anos, e abandonan o voo só para criar. O primeiro voo despois de deixa-lo niño pode durar xa días. Beben e dormen voando. Poden acadar velocidades de 200 km/h, o que os converte nunha das aves máis rápidas.

 Descrición 
Ten aproximadamente o tamaño dunha andoriña, uns 16 cm. de lonxitude, pero as envergadura das ás é meirande, de 40 a 45 cm. Pesan uns 40 gramos. A cor da plumaxe vai do negro acastañado ó negro intenso. Na gorxa ten unha mancha máis clara, difícil de ver cando voa. O aspecto exterior de machos e femias é semellante. O seu voo e rápido e elegante. O seu chío penetrante pódese escoitar no verán mesmo en moitas cidades. O chío das femias ten un ton máis alto có dos machos.Peterson, Rogen; Mountfort,|Guy & Hollom, P. A. D. (1987): Guía de campo de las aves de España y de Europa. 4ª ed. Barcelona: Omega S. A. ISBN 978-84-2820-812-3, p. 176.Jonsson, Lars (2000): Aves de Europa con el Norte de África y el Próximo Oriente. Barcrlona: Omega S. A. ISBN 978-84-2821-007-2, p. 233.

 Distribución xeográfica 

En Europa viven en áreas cultivadas, en xeral preto ou dentro das cidades, que parecen preferir ás vilas máis pequenas ou ás aldeas. Son migradores de longas distancias, que pasan o inverno en África ecuatorial e do sur.

 Reprodución 
miniatura|240px|Ovos de Apus apus
Forma colonias para face-los niños. É moi fiel os lugares de nidificación e, en moitas ocasións, escolle a mesma parella do ano anterior. Escolle para o seu niño ocos en paredes ou debaixo dos teitos de edificios, a moita distancia do chan. A parella recolle material para o niño mentres voa. Poñen de dous a tres ovos que son incubados polos dous membros da parella. Os polos tardan ata 27 días en saír do ovo, dependendo do tempo atmosférico, e son capaces de voar cando teñen 40 días de vida. En épocas de tempo excepcionalmente malo, os polos entran nunha especie de afirmación, no que poden resistir ata dúas semanas. Maduran sexualmente ó acabar o segundo ano de idade.

 Outros aspectos do comportamento 

Varias veces ó día, especialmente entre lusco e fusco, os membros dunha colonia forman bandos non moi compactos e voan xuntos, chiando en alto, en grandes círculos. As causas deste comportamento non están claras. se cadra serven para marca-lo territorio de caza fronte a outras colonias.
A crenza de que un cirrio pousado no chan non pode levantar o voo non é de todo exacta, polo menos no caso de individuos adultos sans coas ás ben desenvoltas. É certo, porén, que un cirrio nunca se pousa voluntariamente no chan.

Diferéncianse sen dificultade das andoriñas polo costume de vivir en grandes cidades e o costume de chiar cando voan, cousa pouco habitual nas andoriñas. As ás do cirrio son máis longas e finas, con forma de fouce, e a frecuencia de batido é máis alta.
 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Penas Patiño, Xosé M.; Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (1991): Guía das aves de Galicia. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-87674-06-2, p. 200.


 Outros artigos 
 Cirrio pálido
 Cirrio cafre
 Cirrio pequeno

 Ligazóns externas 
 El vencejo común .
 Monográfico sobre el vencejo común Ándalus. Asociacion andaluza para la supervivencia de la naturaleza y el medio ambiente .
 Ficha da especie, por Javier Blasco-Zumeta e Gerd-Michael Heinze. Ibercaja Aula en Red .

Categoría:Apódidos
Categoría:Animais descritos en 1758
Categoría:Aves de Eurasia
Categoría:Aves de Galicia
Categoría:Taxons descritos por Linné