Gaivota

A dos láridos (Laridae) é unha familia de aves acuáticas da orde dos caradriformes e suborde dos laros.

Comprende numerosas especies coñecidas vulgarmente en galego como gaivotas ou gavotas.

Son aves mariñas de mediano a gran porte (a máis pequena, Hydrocoloeus minutus, mide 29 cm e ten unha masa corporal de 120 g, e a máis grande, Larus marinus, ten unha lonxitude de 76 cm e unha masa de 1,75 kg). Tipicamente a súa plumaxe é gris, negra ou branca, frecuentemente con marcas negras na cabeza ou nas ás, e teñen as patas palmadas. Distribuídas por todo o mundo, moitas delas son aves abundantes e moi coñecidas nas súas tespectivas áreas de distribución.

Estreitamente relacionadas cos membros da familia dos estérnidos e, máis afastadamente, coas aves zancudas, a maioría das súas especies pertencen ao xénero Larus, que é o tipo da suborde e da familia.

 Taxonomía 
 Descrición 
A familia foi descrita en 1815 polo polímata, naturalista, meteorólogo e arqueólogo estadounidense de orixe franco-xermana-italiana Constantine Samuel Rafinesque.

 Etimoloxía 
O nome científico da familia, Laridae, está formado sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, Larus, coa adición do sufixo do latín científico -idae, propio do nome das familias de animais.

 Nota taxonómica 
Durante moito tempo a maioría das gaivotas situáronse no xénero Larus, incluso ao longo do século XX.Dwight, J. (1925): "The Gulls of the World". Bulletin of the American Museum of Natural History 52: 63-401.Moynihan, M. (1959): "A revision of the family Laridae (Aves)". American Museum Novitates 1928: 1–42. Este sistema predominou até principios do século XXI: nos anos 2005-2007 coñeceuse que esta agrupación era polifilética.

En 2005 un estudo de filoxenia molecular realizado por primeira vez sobre todas as especies recoñecidas de gaivotas (53 especies) demostrou que o xénero Larus así concibido non era monofilético.<ref name=Pons>Pons, J. M., Hassanin, A. & Crochet, P. A. (2005): "Phylogenetic relationships within the Laridae (Charadriiformes: Aves) inferred from mitochondrial markers". Molecular phylogenetics and evolution 37 (3): 686-699.</ref> Confirmando as conclusións de dous estudos anteriores, un sobre morfoloxía, e o outro sobre caracteres moleculares, avogaron pola disociación de Larus en seis xéneros:
 Chroicocephalus (11 especies)
 Hydrocoloeus (2 especies)
 Ichthyaetus (6 especies)
 Larus (24 especies)
 Leucophaeus (5 especies)
 Saundersilarus (1 especie).

Algunhas destas recomendacións foron inmediatamente aceptadas pola comunidade científica internacional.Sangster, G,  Collinson, J. M., Knox, A. G., Parkin, D. T. & Svensson, L. (2007): "Taxonomic recommendations for British birds: Fourth report". Ibis 149 (4): 853– 857.Banks, R. C., Chesser, R. T., Cicero, C., Dunn, J. L., Kratter, A. W., Lovette, I. J., Rasmussen, P. C., Remsen, J. V. Jr., Rising, J. D., Stotz, D. F. & Winker, K. (2008): "Forty-ninth supplement to the American Ornithologists’ Union check-list of North Americancan birds" The Auk 125 (3): 758–768. Porén, algunhas aínda son  obxecto de debate.

 Clasificación 
 Subgrupos 
Moitos ornitólogos distribúen ás gaivotas en dous subgrupos:
 As gaivotas de cabeza branca e ás grandes, como a Larus argentatus, Larus marinus ou Larus fuscus.
 As gaivotas de ás brancas menores, como a Larus glaucoides ou Larus hyperboreus.

A hibridación entre as especies de gaivotas adoita ser frecuente, aínda que depende das especies. A taxonomía das gaivotas é complicada, especialmente nas de cabeza branca.

 Xéneros e especies 
miniatura|Larus michahellis
miniatura|Chroicocephalus scopulinus
miniatura|Larus argentatus
miniatura|Larus occidentalis
miniatura|Chroicocephalus ridibundus
miniatura|Larus canus
miniatura|Larus fuscus

Xénero Larus
 Larus argentatus Pontoppidan, 1763 
 Larus armenicus Buturlin, 1934
 Larus atlanticus Olrog, 1958
 Larus belcheri Vigors, 1829 
 Larus cachinnans Pallas, 1811 
 Larus californicus Lawrence, 1854 
 Larus canus Linnaeus, 1758 
 Larus crassirostris Vieillot, 1818
 Larus delawarensis Ord, 1815
 Larus dominicanus Lichtenstein, 1823 
 Larus fuscus Linnaeus, 1758 
 Larus glaucescens J. F. Naumann, 1840	 
 Larus glaucoides B. Meyer, 182
 Larus heermanni Cassin, 1852	 
 Larus hyperboreus Gunnerus, 1767 
 Larus livens Dwight, 1919 
 Larus marinus Linnaeus, 1758	
 Larus michahellis J. F. Naumann, 1840 
 Larus occidentalis Audubon, 1839
 Larus pacificus Latham, 1802
 Larus schistisagus Stejneger, 1884
 Larus smithsonianus Coues, 1862	 
 Larus thayeri W. S. Brooks, 1915 
 Larus vegae Palmen, 1887

Xénero Ichthyaetus
 Ichthyaetus leucophthalmus (Temminck, 1825)
 Ichthyaetus hemprichii (Bruch, 1853)  
 Ichthyaetus ichthyaetus (Pallas, 1773) 
 Ichthyaetus audouinii (Payraudeau, 1826)
 Ichthyaetus melanocephalus (Temminck, 1820) 
 Ichthyaetus relictus (Lonnberg, 1931) 
 Ichthyaetus wumizusume (Lonnberg, 1931)

Xénero Leucophaeus
 Leucophaeus scoresbii Leucophaeus atricilla Leucophaeus pipixcan Leucophaeus fuliginosus Leucophaeus modestusXénero Chroicocephalus 
 Chroicocephalus novaehollandiae Chroicocephalus scopulinus Chroicocephalus hartlaubii Chroicocephalus maculipennis Chroicocephalus cirrocephalus Chroicocephalus serranus Chroicocephalus bulleri Chroicocephalus brunnicephalus Chroicocephalus ridibundus Chroicocephalus philadelphia Chroicocephalus saundersiXénero Hydrocoloeus
 Hydrocoloeus minutusXénero Rhodostethia
 Rhodostethia roseaXénero Rissa
 Rissa tridactyla Rissa brevirostrisXénero Pagophila
 Pagophila eburneaXénero Xema
 Xema sabiniXénero Creagrus
 Creagrus furcatus Características 
300px|miniatura|Bando de gaivotas na praia da Concha (Espasante, Ortigueira).
As gaivotas son en xeral aves grandes, de cor gris ou branca, a miúdo con pintas negras na cabeza ou nas ás. Adoitan ter bicos robustos, bastante longos. A maioría das gaivotas, particularmente as do xénero Larus, son carnívoras ou detrívoras (tomarán a comida viva ou recollerana do lixo se teñen a oportunidade) que inclúen na súa dieta caranguexos e peixes pequenos..

As gaivotas adoitan ser aves mariñas ou de lagos, ríos e lagoas interiores. Son voadoras de grandes distancias. As especies de maior tamaño tardan ata catro anos en lograr unha plumaxe de adulto, nas gaivotas pequenas este tempo redúcese a dous anos. Son aves con complexos métodos de comunicación e unha estrutura social moi desenvolvida. Certas especies (Larus argentatus) posúen condutas moi complexas..

Moitas especies de gaivota aprenderon a coexistir co home, polo que as súas poboacións medraron en zonas próximas a núcleos urbanos costeiros..

 Galería de imaxes 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Outros artigos 
 Caradriformes
 Laros
 As aves na cultura popular galega

 Ligazóns externas 
 Rudy's Gull-index: Imaxes das distintas especies de gaivotas.
 The Norwegian Gull Page: Arquivo de tódalas especies de gaivotas de Europa.
 Imaxes de paxaros - Gaivotas: Imaxes e descricións das gaivotas de España, Países Baixos, Francia e Polonia. 
 Vídeos de Gaivotas na Internet Bird Collection''

Categoría:Láridos