Cáceres

Cáceres (en estremeño: Caçris, na fala de Xálima: Cáciris) é unha cidade estremeña, capital da provincia homónima, de 95.418 habitantes (2021). Cunha superficie de 1.768 km², é o concello máis extenso de España.

A cidade vella de Cáceres foi declarada Terceiro Conxunto Monumental de Europa en 1968 e Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1986.

 Xeografía 

Poboación
Evolución da poboación de Cáceres entre 1842 e 2015

Fonte: INEINEbase. Variaciones intercensais. Alteracións dos municipios nos censos de poboación dende 1842: 10037 Cáceres. Consultado o 2 de marzo de 2013. Cando se dispón do dato de poboación de feito e de dereito tomouse a cifra máis alta.
</center>

 Historia 
A máis remota presenza humana no territorio do que hoxe é Cáceres remóntase á Prehistoria. Na área de El Calerizo existen diversas covas (Maltravieso, El Conejar), nas que se atoparon vestixios pictóricos de mans humanas.

No século I a.C. os romanos asentaron aquí o campamento de Castra Cecilia de maneira permanente, no contorno do outeiro en que se situaría a colonia Norba Caesarina, moi próxima á importante vía de comunicacións que, máis tarde, sería coñecida como a Vía da Prata. Cara ao século V d.C., os visigodos arrasan o asentamento, de xeito que ata o século VIII-IX non se sabe nada da cidade.

Serán musulmáns, procedentes do Norte de África, os que aproveitarán o lugar estratéxico sobre o que se asentara a primitiva colonia romana, para utilizala como base militar para loitar contra os reinos cristiáns do Norte, durante os primeiros séculos da conquista cristiá. O nome árabe da cidade é aínda incerto, manexándose varias posibilidades, entre elas as de Hizn Qazrix ou Al Qazrix, das que probabelmente provén a denominación actual da cidade (Nieto Ballester defende que procede do ablativo plural Castris > Cazres, e posterior epéntese dun -e-).

No século XII, ante o avance cristián, a cidade é fortificada cunha muralla de ladrillo, (que aínda se conserva), mais non foi de abondo para evitar que Afonso IX de León a tomase, logo de varios anos de asedio, o 23 de abril de 1229, día de San Xurxo, que desde entón é celebrado pola cidade como o seu padroeiro.

A partir deste momento, Cáceres comeza a transformase, construíndo igrexas no mesmo sitio onde se levantaran mesquitas, e palacios cristiáns sobre os primitivos palacios musulmáns. Porén serán as fortunas procedentes de América as que farán aumentar a monumentalidade da cidade. Con lixeiros retoques a fins do XVIII, esa versión urbana é a que chegou ata os nosos días. Por iso se trata dunha das cidades monumentais mellor conservadas do mundo.

 Conxunto monumental 
miniatura|dereita|Ruela no centro de Cáceres.
Ademais de Patrimonio da Humanidade, Cáceres é tamén membro das Redes Caminos de Sefarad, da Ruta da Prata, sendo elixida pola Comunidade Autónoma como Capital Cultural de Estremadura Enclave 92, e co esforzo solidario das administracións públicas, empresas privadas, entidades oficiais e cidadáns particulares, aspira a ser Capital Europea da Cultura no ano 2016.

Entre outros monumentos e lugares salientábeis cabe destacar:

 Igrexas 
 Concatedral de Santa María de Cáceres
 Igrexa de San Francisco Javier
 Igrexa de San Mateo
 Igrexa de Santiago
 Igrexa de San Juan Bautista
 Ermida da Paz

 Pazos e casas nobres 
 Pazo de Toledo-Moctezuma
 Pazo Episcopal
 Pazo dos Golfines de Abajo
 Pazo dos Golfines de Arriba
 Pazo de Carvajal
 Pazo das Cigüeñas
 Pazo das Veletas
 Casa do Sol de Cáceres

 Arcos e portas de entrada da cidade 
 Arco da Estrella
 Arco do Cristo
 Arco de Santa Ana

 Torres defensivas 
 Torre de Sande
 Torre de Bujaco
 Torre dos Púlpitos

 Lugares salientábeis 
 Praza Maior
 Foro dos Balbos
 Praza de San Jorge
 Barrio Xudeu
 Fragmento de muralla romana (Praza do Socorro)

 Museos 
 Museo de Cáceres (Praza de las Veletas)
 Centro de Interpretación do Cáceres Vello (estrada de Torrejón el Rubio, salida Polígono Ganadero, La Mejostilla)
 Museo de Historia e Cultura "Casa Pedrilla" (Ronda de San Francisco)
 Museo Municipal "Massa Solís" (Palacio de la Isla, Praza de la Concepción)
 Museo "Casa del Mono" (C/ Cuesta Aldana)
 Casa Museo "Guayasamín" (Ronda de San Francisco)
 Casa e colección "Yusuf Al Burch" (C/ Cuesta del Marqués)

 Economía 
É o principal centro comercial, administrativo e eixo económico da provincia e o primeiro centro turístico de Estremadura. A súa economía está baseada principalmente no sector terciario (servizos), no turismo e na construción, cunha pequena contribución do sector industrial, que se centra en industrias alimentarias, téxtiles, cerámicas e produtos derivados do caucho.

 Notas 

Categoría:Cáceres
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Estremadura
Categoría:Cidades Patrimonio da Humanidade