Turmalina

A turmalina (da palabra cingalesa turmali, que significa pedra que atrae as cinzas) é un mineral da clase dos silicatos cuxa fórmula química é variable xa que forma unha serie isomorfa de minerais de diversa composición química.

 Aspecto 

A turmalina cristaliza en forma de cristais prismáticos hexagonais ou de crecemento radiado ou acicular. Tamén aparece de forma amorfa e masiva.

 Variedades da turmalina segundo a súa composición 

O grupo da turmalina está formado por unha serie isomorfa de diversos minerais. Son os seguintes:

 Elbaíta, con sodio, litio e aluminio.
 Dravita, con sodio, magnesio e aluminio.
 Chorlo, con sodio, ferro2+ e aluminio.
 Buerxerita, con sodio, ferro3+ e aluminio.
 Uvita, con calcio, magnesio e aluminio.
 Liddicoatita, con calcio, litio e aluminio.

 Variedades da turmalina segundo a súa cor 

Segundo sexa a súa cor. Podemos diferenciar entre:

 Acroíta, de cor branca.
 Indigolita, de cor azul.
 Rubelita, de cor rosa ou vermella.
 Verdelita, de cor verde.

Tamén podemos atopar turmalina incolora, amarela, parda e negra.

 Lugares onde se topa 

Pódese atopar en granitos e gneises e, especialmente, nos filóns do tipo pegmatítico. Trátase dun mineral hidrotermal de altas temperaturas, procedente de fluídos profundos que escaparon ó final do proceso de cristalización. Aparece frecuentemente en asociación con cuarzos, feldespatos, micas e berilos.

 Usos da turmalina 

Polas súas propiedades piezoeléctricas a turmalina utilízase para a fabricación de calibradores de presión.

É moi apreciada no coleccionismo e no mundo da xoiería.

 Propiedades 

A turmalina presenta propiedades piroeléctricas e piezoeléctricas. Nos seus extremos acumálanse cargas opostas tanto baixo presión como ó quentala. Estas cargas poden atraer pequenos obxectos.

 Outros silicatos 

Outros silicatos a destacar son o cuarzo, o feldespato, a mica e a olivina.

 Véxase tamén 

 Isomorfismo

Categoría:Minerais