Juan Martínez Montañés

Juan Martínez Montañés, nado en Alcalá la Real (Xaén) en 1568 e finado en Sevilla en 1649, foi un escultor barroco español. Educouse e formouse en Granada. Completou a súa educación en Sevilla, sendo recoñecido como o creador da escola sevillana de imaxinería.

 Traxectoria 
A súa produción ten características máis clasicistas e maneiristas, que propiamente barrocas, aínda que ao longo da súa evolución artística apuntou formas de realismo barroquizante. A súa obra, estimulada pola súa fervorosa relixiosidade, é case toda de temática relixiosa, con excepción de dous retratos orantes de nobres e algúns encargos específicos.

En 1635 saíu por primeira vez de Sevilla, para ir a Madrid, onde fora contratado para realizar, en barro, o busto do rei Filipe IV, que xunto co retrato ecuestre de Velázquez, serviría como modelo para a estatua ecuestre que executou logo o italiano Pietro Tacca. Tal estatua está localizada actualmente na praza de Oriente de Madrid.
miniatura|dereita|Cristo da Clemencia. Sancristía da catedral de Sevilla.
Gozou de gran fama e popularidade. En Sevilla chamábano o "deus da madeira" e en Madrid "o Lisipo andaluz".

Tivo como discípulo predilecto ao cordobés Juan de Mesa.

 Obras 
 Retablo de San Isidoro del Campo (1609-1613) en Santiponce (Sevilla).
 Batalla dos Ánxos (1640) en Xerez da Fronteira (Cádiz).
 Neno Xesús (1606-1607)
 Inmaculada (1629-1631), coñecida como la Cieguecita.
 Cristo da Clemencia (1603-1604)
 San Xerome Penitente
 Cristo da paixón
 San Bruno
 Santo Domingo Penitente
 San Cristovo (1597)
 Cristo dos cálices

 Véxase tamén 

Categoría:Escultores de Andalucía
Categoría:Nados na provincia de Xaén
Categoría:Nados en 1568
Categoría:Finados en 1649
Categoría:Escultores do século XVI
Categoría:Escultores do século XVII
Categoría:Imaxineiros de España