Anscar de Ivrea

Anscar I de Ivrea (Anscharius en latín) nado no 860 e finado en marzo de 902, foi  conde de Oscheret (867-887), no reino de Borgoña, e margrave de Ivrea, en Italia, desde 888Wickham, 178. A páxina web da Fundación para a xenealoxía medieval dá a data da asunción do cargo de margrave do 1 de decembro de 898, que tería marcado como unha das primeiras actas de Berengario como rei. Isto é totalmente negado por Wickham. ata a súa morte.

 Traxectoria 
Desde 877 ou 879 foi conde de Oscheret en Borgoña. Apoiou a Guido III de Spoleto para o trono de Francia tras a deposición de Carlos o Gordo en 887, pero tras o infrutuoso intento de Guido e a coroación de Odón, Conde de París, volveu con Guido a través dos Alpes, onde o duque foi elixido rei de Italia. En agradecemento, creou a Marca de Ivrea no nordeste e investiu ao seu amigo borgoñón.

Anscar foi conselleiro de Bosón da Provenza e irmán de Fulk, Arcebispo de Reims, quen apoiou con forza a dinastía carolinxia en Francia. Con Fulk, probabelmente invitou a Guido a Francia. Anscar loitou no nome da dignidade real de Guido en Italia. Enfrontouse a Arnulfo de Carintia durante a súa invasión deste de 894 e apoiou ao fillo de Guido Lamberto tras a morte de Guido nese ano. En 896, foi un dos poucos no norte que se opuxeron á segunda invasión de Arnulfo. Tras a morte de Lamberto, apoiou a Berengario de Friúl como rei e converteuse no seu principal conselleiro.

A esposa de Anscar é descoñecida, pero só tivo un fillo, Adalberto, a través do que foi o fundador dunha dinastía, os Anscáridas.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 


 Outros artigos 
 Imperio carolinxio
 Marca de Ivrea

Categoría:Historia medieval de Italia
Categoría:Duques de Spoleto
Categoría:Finados en 902
Categoría:Nados en 860