Xerardo Fernández Albor

Xerardo Fernández Albor, nado en Santiago de Compostela o 7 de setembro de 1917 e finado o 12 de xullo de 2018, foi un médico e político galego. Foi o primeiro presidente da autonomía Xunta de Galicia trala aprobación do estatuto de autonomía de 1981.

 Traxectoria 
 Vida persoal 
Os seus pais, Gerardo e Josefina, rexentaban o hotel Estrella en Santiago de Compostela.El Correo hace 25 años , artigo en El Correo Gallego o 31 de marzo de 2009 .

En 1936, durante a guerra civil española, foi chamado a filas polo bando nacional. Foi enviado ás frontes de Brunete e Belchite cando xa estaban case pacificadas, e despois embarcou no buque Baleares, que abandonou antes do seu afundimento. En 1938, como alférez provisional, marchou a Alemaña a facer cursos de perfeccionamento de aviación coa Luftwaffe. A súa promoción, chamada 9ª bis, titulouse o 26 de febreiro de 1939.

Médico de profesión, participou no grupo Realidade Galega, formado por galeguistas históricos de tendencia conservadora.

Casou en xaneiro de 1952 con María Asunción Baltar Tojo, filla de Ramón Baltar Domínguez.El Correo gallego, 31-1-1952, p. 2.

Tivo unha irmá, falecida en 2009, e un irmán, o xurista Agustín Fernández Albor.

 Vida política 
miniatura|left|Recibido por Felipe González no palacio da Moncloa (1985)
En 1981 encabezou como independente a lista de Alianza Popular para a Xunta de Galicia, converténdose no primeiro presidente da Xunta de Galicia elixido polo Parlamento de Galicia, para o que contou con Xosé Luís Barreiro Rivas, home forte de AP en Galicia. Tras ingresar en AP, Albor pasou a ocupar en marzo de 1983 a presidencia do partido en Galicia.

En 1984 explicou no Parlamento de Galicia o seu encontro en Portugal o 6 de xullo dese ano con contrabandistas e narcotraficantes galegos en Vila Nova de Cerveira.Diario de Sesións do Parlamento de Galicia , 27 de novembro de 1984.

O 30 de outubro de 1986 Barreiro, nunha xogada para conseguir a dimisión de Albor, e o resto dos seus conselleiros dimitiron nun aceno de apoio, agás os conselleiros do PDP e PL puxeron os seus cargos a dispor de Albor, quen non dimitiu e co apoio de Fraga mantívose como presidente con Mariano Rajoy como vicepresidente. En 1987 Barreiro marchou do partido, ingresou no grupo mixto e apoiou unha moción de censura do líder socialista Fernando González Laxe contra el, Fernández Albor deixou logo a presidencia, mantendo o escano ata 1989, ano no que foi elixido para o Parlamento Europeo, onde permaneceu até 1999.

 Galardóns 
Fillo adoptivo da Pobra do Caramiñal.Maceiras: "Por mérito propio, Albor es ya pobrense ilustre" , El Correo Gallego, 30/10/2010.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 



 , Xosé Ramón (2011): "Fernández Albor, Xerardo" en Diccionario Biográfico Español, Madrid: Real Academia da Historia.

 , Xosé Ramón (2009): O triunfo do galeguismo. Opinión pública, partidos políticos e comportamento electoral na transición autonómica. Madrid: Editorial Dykinson.
 , Xosé Ramón (2009): Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo. Vigo: Xerais.

 Ligazóns externas 
 20px Galegos, da TVG.

Categoría:Europarlamentarios de Galicia
Categoría:Presidentes da Xunta de Galicia
Categoría:Medalla de Ouro de Galicia
Categoría:Nados en Santiago de Compostela
Categoría:Nados en 1917
Categoría:Finados en 2018
Categoría:Europarlamentarios do PPE
Categoría:Centenarios galegos
Categoría:Deputados da I Lexislatura do Parlamento de Galicia
Categoría:Deputados da II Lexislatura do Parlamento de Galicia
Categoría:Europarlamentarios de España (1989-1994)
Categoría:Europarlamentarios de España (1994-1999)