Mar de Noruega

O mar de Noruega (noruegués: Norskehavet) é un mar mar marxinal no océano Ártico, ao noroeste de Noruega entre o Mar do Norte e o Mar de Groenlandia, ao lado do Mar de Barents ao nordés. No suroeste, está separada do océano Atlántico por unha crista submarina que circula entre Islandia e as Illas Feroe. Ao norte, a crista de Jan Mayen sepárao do mar de Groenlandia.

A diferenza doutros mares, a maior parte do fondo do mar noruegués non forma parte dunha plataforma continental e, polo tanto, sitúase a unha profundidade de aproximadamente dous quilómetros de media. Os ricos depósitos de petróleo e gas natural atópanse baixo o fondo do mar e están sendo explorados comercialmente nas áreas con profundidades marítimas de ata un quilómetro. As zonas costeiras son ricas en peixes que visitan o mar de Noruega desde o Atlántico norte ou desde o Mar de Barents (bacallau) para a desova. A corrente cálida do Atlántico Norte asegura temperaturas de auga relativamente estables e altas, polo que a diferenza dos mares do Ártico, o mar noruegués está libre de xeo durante todo o ano. Investigacións recentes concluíron que o gran volume de auga no mar de Noruega coa súa gran capacidade de absorción de calor é máis importante como fonte de invernos suaves de Noruega que a Corrente do Golfo e as súas extensións.Westerly storms warm Norway . The Research Council of Norway. Forskningsradet.no (3 September 2012). Retrieved on 2013-03-21.

As augas deste mar son moi frías e a miúdo son sucadas por icebergs.

Chega ata os 3.970m de profundidade.

 Extensión 
A Organización Hidrográfica Internacional define os límites do Mar de Noruega como segue:

 No nordés. Unha liña que une o punto máis ao sur de West Spitzbergen  ao cabo do Norte da Illa do Oso, a través desta illa a Cabo Bull e de aí a cabo Norte, en Noruega (25° 45'E).

 No sueste. A costa oeste de Noruega entre o Cabo Norte e Cabo Stadt ().

 No sur. Desde un punto da costa oeste de Noruega na latitude 61º norte ao longo deste paralelo ata a lonxitude 0° 53' Oeste desde alí unha liña cara ao extremo NE de Fugloy Fuglö () e cara ao extremo leste de Gerpir () en Islandia.

 Occidente. O límite sueste do mar de Groenlandia unha liña que se une ao punto máis meridional de West Spitzbergen  ata o punto norte da illa de Jan Mayen, cara a abaixo a costa occidental desa illa cara ao extremo sur, desde alí unha liña cara ao extremo oriental de Gerpir () en Islandia.

 Localidades costeiras 
 Tromsø (Noruega)
 Bodø (Noruega)
 Tórshavn (Illas Feroe, Dinamarca)
 Véxase tamén 

Categoría:Mares do Océano Atlántico