María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias

María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias, nada en Palermo o 27 de abril de 1806 e finada en Sainte Adresse (Francia) o 22 de agosto de 1878, foi unha nobre italiana, raíña consorte de España polo seu matrimonio con Fernando VII e raíña rexente durante a minoría de idade de Isabel II. Casou en segredo pouco despois de morrer Fernando VII co membro da Guardia de Corps Fernando Muñoz, quen se convertería no duque de Riánsares. O matrimonio realizou todo tipo de negocios, entre os que se incluíron a trata de escravos africanos e os enxeños azucareiros en Cuba, cuxa man de obra era escrava.​

 Traxectoria 
Era filla de Francisco I Dúas Sicilias e de María Isabel de Borbón, e casou co seu tío, Fernando VII, en Aranjuez o 11 de decembro de 1829. Actuou como rexente durante a enfermidade e a morte do seu esposo, até que a súa filla Isabel acadase a maioría de idade e puidera chegar ao poder.

Para preservar os dereitos da súa filla ao trono de España, María Cristina apoiouse nos políticos liberais moderados, para facer fronte ao opositor da súa filla Carlos María Isidro de Borbón, que estaba apoiado polos sectores do absolutismo.

Na súa etapa de rexente, tivo que facer fronte á Primeira guerra carlista. Tratou de gobernar o país por medio dun Estatuto apoiándose na figura dun liberal moderado como Martínez de la Rosa, pero a insurrección de La Granja obrigouna a volver ao constitucionalismo. A súa política, hostil aos avances liberais, provocou un "descontento" na súa contra (1848) xustamente ao remate da Primeira Guerra Carlista. Ademais, durante a súa rexencia no 1833, disólvese a Xunta Superior do Reino de Galiza, dividindo a Galiza en catro provincias. Dende o seu cargo, mandou imprimir a Carta xeométrica de Galicia, que elaborara o xeógrafo Domingo Fontán.

Renunciou á rexencia e marchou a Francia, deixando en España as súas fillas (Isabel e Luísa Fernanda). Nese momento xa era de dominio público que, pouco despois de morrer Fernando VII, María Cristina casara en segredo (28 de decembro de 1833), en matrimonio morganático, co sarxento Agustín Fernando Muñoz, con quen tivo oito fillos desa relación, o que lle supuxo unha boa parte da súa impopularidade cando finalmente se fixo público.

Desde Francia, Cristina conspirou contra o xeneral Espartero e promoveu o levantamento frustrado de 1841. Coa caída de Espartero volveu a España, influíu na política do país e participou en negocios "sucios" que fixeron que o seu descrédito e o odio popular se estenderan.

Coa revolución de 1854 evitou o xuízo grazas á axuda de Espartero, que a permitiu fuxir. Dende aquel momento fixou a súa residencia en Sainte Adresse (Francia), onde morreu o 22 de agosto de 1878.

Descendencia

 Do primeiro matrimonio 

 Do segundo matrimonio 

 Antepasados 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
Villa-Urrutia (1925). La reina gobernadora, Doña María Cristina de Borbón. Madrid: Francisco Beltrán. Prólogo del Conde de Romanones.
G. Rico, Eduardo (1994). María Cristina, la reina burguesa. Madrid: Planeta. ISBN 8408011871.
Cifuentes, Paula (2020). María Cristina. Reina gobernadora. Madrid: Ariel. ISBN 8434432676.

 Outros artigos 
 Estatuto Real de 1834
 Francisco Martínez de la Rosa

Categoría:Raíñas consortes de España
Categoría:Nados en 1806
Categoría:Nados en Palermo
Categoría:Finados en 1878
Categoría:Rexentes de España
Categoría:Reinado de Isabel II