Pepa a Loba

Pepa a Loba é unha figura mítica de Galicia,~ páxina 204-206 unha lendaria bandoleira galega de finais do século XIX.~ capitulo 1 El bandolerismo gallego en la historiografía Segundo a lenda, acadou a súa fama asaltando camiños e roubando a caciques e cregos.

 Dúbidas sobre a súa existencia 
Moitos contos, espallados por toda Galicia, falan da existencia dunha bandida chamada "Pepa a Loba", quen dirixiría a súa propia gavela de ladróns. Todos eles fan referencia ao século XIX.

Ademais dos contos, existe unha referencia escrita que parece probar a existencia real de Pepa a Loba. Trátase dunha mención que a escritora e penalista Concepción Arenal fai dela logo dunha visita ao cárcere da Coruña.

O escritor Carlos Reigosa, autor dunha novela sobre a vida de Pepa a Loba, describe que, segundo as súas fontes, a bandida nacería no norte da provincia de Pontevedra contra a década de 1830. Actuaría nas terras do centro do país, desde Monterroso ata a costa occidental, e nos anos sesenta mudaría o seu ámbito de operación cara ao norte de Lugo. Segundo Reigosa, ademais, habería testemuñas populares que apuntarían á existencia dunha casa da súa propiedade na Terra Chá e que antes de estar presa na Coruña pasaría polo cárcere de Mondoñedo.

 A teoría da autoría múltiple 
Por outra banda, tense contemplado a posibilidade de que houbese máis dunha "Pepa a Loba". Desta maneira, unha primeira bandida levaría este alcume, e outras mulleres que se dedicaron ao bandoleirismo adoptaríano, ou ben serían coñecidas pola mesma denominación. Iso podería explicar a cantidade de referencias que se dan por toda Galicia.

 Mito galego 
Pepa a Loba é a muller arquetipo do bandoleirismo xeneroso moi espallado en Europa como Robin Hood en Inglaterra. Pode ter relación coa raíña Lupa e ten semellanzas coa Peeira dos Lobos.

 Lenda de bandoleira 
Escritores galegos do século XIX como Emilia Pardo Bazán e Ramón María del Valle-Inclán, entre outros, déronlle vida a un bandoleirismo en Galicia imitado do bandoleirismo andaluz, pero sen realidade sociolóxica galega. É probable que a lectura popular desa literatura crease as lendas que dende finais do século XIX percorren toda Galicia coas aventuras extraordinarias da ladroa Pepa a Loba. En 1918 Antonio Rey Soto publicou La Loba, unha versión novelesca da xuventude de Pepa a Loba. 

No ano 1968 Aurelio Miras Azor publicou en español a novela Juventud de Pepa Loba; o como la sociedad creó una delincuente. Grazas a súa experiencia no exercicio da avogacía por terras galegas (A Estrada, Rodeiro, Lalín, A Bandeira) recolleu moita información para escribir o seu libro.

A súa repercusión prolongouse até a música, da man do grupo Heredeiros da Crus, que titularon o seu primeiro álbum A cuadrilla de Pepa a Loba (1994). Inspirado en Pepa a Loba naceu no ano 2017 o grupo A banda da loba, integrado por cinco mulleres que reivindican o papel da muller loitadora como foi a mítica bandoleira a quen dedican a canción Pepa, na que contan a súa historia.

 Referencias literarias 
 Pepa A Loba, novela de Carlos Reigosa. Xerais, 2006.
 Juventud de Pepa Loba; o como la sociedad creó una delincuente. Aurelio Miras Azor. Faro de Vigo, 1968

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Xan Quinto
 Ligazóns externas 

Categoría:Bandidos

Categoría:Mitoloxía galega

Categoría:Cultura tradicional
Categoría:Século XIX en Galicia
Categoría:Lendas galegas