Thurston Moore

Thurston Joseph Moore, nado o 25 de xullo de 1958 en Coral Gables (Florida), é un músico estadounidense coñecido por ser o cantante e guitarrista da banda de rock alternativo Sonic Youth. Colaborou tamén cun feixe de artistas fóra de Sonic Youth, ten tres discos en solitario e en 1981 fundou o selo discográfico Ecstatic Peace!.

Moore naceu en Coral Gables, Florida e trasladouse a Bethel, Connecticut. A pesar de estar matriculado na Western Connecticut State University, optou por mudarse a Nova York. Alí aprendeu a tocar a guitarra para Glenn Branca e pouco despois co-fundou Sonic Youth, actuando como guitarrista e vocalista.

En 1985 casou coa baixista e vocalista de Sonic Youth Kim Gordon, coa cal ten unha filla, Coco Hayley Gordon Moore. O 14 de outubro de 2011 a parella anunciaría a súa separación. Thurston é coñecido por tocar guitarras Fender Jazzmaster á parte doutros modelos de Fender, como a Mustang e a Jaguar.

No ano 2004 a revista Rolling Stone elixiu a Moore e ao seu compañeiro en Sonic Youth Lee Ranaldo o 34 e 33 mellores guitarristas de todos os temas respectivamentehttp://www.rollingstone.com/music/lists/100-greatest-guitarists-of-all-time-19691231/thurston-moore-19691231.

No ano 2012, Moore creou unha nova banda chamada Chelsea Light Moving, que publicou o seu autotitulado álbum de estrea o día 5 de marzo do 2013 a través do selo Matador Records.

 Biografía 

 Primeiros anos 
Moore naceu o 25 de xullo de 1958 en Coral Gables, Florida. Os seus pais eran George E. Moore, profesor de música, e Eleanor Nann Moore. En 1967 toda a familia mudouse a Bethel, Connecticut.Dixon, Ken (26 de abril de 2007). "Music Hall of Fame proposed for state". Connecticut Post. Bridgeport, Connecticut: Hearst Newspapers Criado na relixión católica, asistiu á escola St. Joseph's en Danbury, Connecticut, seguida da escola St. Mary's en Bethel e asistiu ao instituto Bethel de 1973 a 1976. No verán de 1963, experimentou o seu primeiro contacto coa música rock grazas a que o seu irmán lle trouxo a casa o disco "Louie Louie" e lle comprou a súa primeira guitarra eléctrica.

A pesar de matricularse na Western Connecticut State University no outono de 1976, deixouna tras un semestre e mudouse a cidade de Nova York para unirse ás crecente escena post-punk/no wave.Azerrad, Michael (2001). Our Band Could Be Your Life. New York City: Little, Brown, and Company. ISBN 978-0316787536 Foi alí onde puido ver espectáculos de artistas como Patti Smith e actuacións de spoken word de William S. Burroughs. Naquel momento, a chegada de novos grupos cambiou a súa visión da música e todos os seus discos "quedaron como gardados no soto. E foron suplantados por [...] os Sex Pistols, Blondie, Talking Heads e Siouxsie and the Banshees. Era un mundo completamente novo, unha nova identidade musical que era unha opción para a cultura xuvenil". En 1980 mudouse con Kim Gordon a un apartamento no número 84 da rúa Eldridge, debaixo do artista Dan Graham, e acabou facendo amizade con el, e ás veces usaba discos da colección de Graham para mesturas en cintas.

Na cidade, Moore foi membro durante pouco tempo da banda de hardcore punk Even Worse, que contaba co futuro editor de The Big Takeover, e tamén futuro batería de Springhouse, Jack Rabid. Despois de saír do grupo, Moore e Lee Ranaldo aprenderon técnicas experimentais de guitarra nas "orquestras" de Glenn Branca.Azerrad, Michael (2001). Our Band Could Be Your Life. New York City: Little, Brown, and Company. ISBN 978-0316787536 Moore falou sobre as influencias nos seus gustos musicais nesa época, incluíndo as bandas británicas Wire, The Pop Group, The Raincoats, The Slits e Public Image Ltd ("Nos anos 70 tiña estas fantasías sobre deixar Nova York e vir a Londres para pasar o rato con Public Image").

 Sonic Youth 
Moore coñeceu a Kim Gordon en 1980 no último concerto de The Coachmen, a banda na que estaba xunto con J.D. King, Daniel Walworth (substituído por Dave Keay) e Bob Pullin. Moore, xunto con Gordon, Anne Demarinis e Dave Keay, formou unha banda que actuou baixo nomes como Male Bonding,  Red Milk,  e The Arcadians,  antes de decidirse pola elección de Moore de Sonic Youth xusto antes de xuño de 1981.Browne, David (2008). Goodbye 20th Century: A Biography of Sonic Youth. Da Capo Press A banda tocou no Noise Fest en xuño de 1981 na galería White Columns de Nova York, onde Lee Ranaldo tocaba como membro do conxunto de guitarras eléctricas de Glenn Branca, así como en dúo con David Linton como Avoidance Behavior.Foerge, Alec (1994). Confusion is Next. Londres: Macmillan Publishers. p. 66. ISBN 978-0312113698 Moore convidou a Ranaldo, a quen coñecera cando os Coachmen compartían un escenario do CBGB coa banda de Ranaldo dos anos 70, The Flux, a unirse á banda. O novo trío tocou tres cancións no festival máis tarde esa mesma semana sen batería. Cada membro da banda turnábase tocando a batería, ata que coñeceron ao batería Richard Edson.

A banda asinou co selo Neutral Records, onde editaron os dous primeiros traballos, posteriormente con Homestead Records por un único disco, e finalmente con SST Records.

Moore e Ranaldo fan un extensivo uso de afinacións de guitarra infrecuentes, acotío modificando considerablemente os seus instrumentos para conseguir distintos sons. Son coñecidos por levar un número considerable de guitarras a cada concerto (superando as 30), usando algunhas delas para unha única canción.

 Traballo en solitario 
Á parte do seu traballo en Sonic Youth, Moore tamén editou álbums en solitario, o primeiro deles titulado Psychic Hearts e lanzado no ano 1995. Colaborou ademais con varios artistas como My Cat is an Alien, DJ Spooky, Nels Cline, William Hooker, Christian Marclay, Loren Mazzacane Connors, R.E.M., Cock E.S.P., e Mike Watt. A mediados dos 90 Moore formou un proxecto paralelo, The Dim Stars, coa lenda do punk Richard Hell. Dende o 2004, Moore gravou e actuou coa banda de noise To Live and Shave in L.A., que tiña a Andrew W.K. na súa formación. Gravou coa banda no antigo estudio de Sonic Youth en Manhattan, e posteriormente actuou con eles no concerto Noise Against Fascism contra Bush, en Washington, D.C.

No 2004 a revista Rolling Stone clasificou a Moore e a Lee Ranaldo, tamén de Sonic Youth, como os 33 e 34 mellores guitarristas de todos os tempos. A súa forma de tocar é moi innovadora e ámbolos dous usan unha gran variedade de técnicas.

Á parte do seu traballo como músico Moore leva o selo independente Ecstatic Peace! e colabora na revista musical Arthur Magazine. Tamén se encarga da web Protest Records, chamada así porque denuncia as leis de piratería na música. En maio do 2005 editou o libro Mix Tape: The Art of Cassette Culture.

O 18 de setembro do 2007 Moore editou o seu segundo álbum en solitario, Trees Outside the Academy, a través do seu propio selo Ecstatic Peace!. O traballo foi gravado no estudio do líder de Dinosaur Jr. J Mascis en Amherst, Massachusetts.

En maio do ano 2011 publicouse o seu terceiro álbum en solitario, Demolished Thoughts, que foi producido por Beck e editado a través do selo Matador Records.

O 14 de outubro do 2011 Kim Gordon e Thurston Moore anunciaban a súa separación despois de 27 anos de matrimonio a través de MatadorSpin - Kim Gordon and Thurston Moore Announce Split.

miniatura|esquerda|225px|Guitarras usadas por Thurston e Kim Gordon en directo

 Equipamento 
Moore é coñecido por usar unha gran variedade de guitarras Fender durante os seus concertos. Principalmente toca a Jazzmaster con varios tipos de amplificadores entre os que destacan Vox AC30, Peaveys e Fenders. Tamén usa, con menos frecuencia, unha Jaguar e unha moi modificada Mustang con tres pastillas sinxelas.

Tanto Lee Ranaldo coma Moore, ao igual que Elvis Costello, J Mascis e Kevin Shields son recoñecidos como figuras claves na resurrección e popularización da Fender Jazzmaster. Fender sacou ao mercado no ano 2009 unhas signature edition desta guitarra dos dous guitarrista de Sonic Youth. A de Ranaldo é un modelo azul con dúas pastillas dobres Fender Wide Range, e a de Moore ten dúas pastillas sinxelas Seymour Duncan Antiquity II Jazzmaster e é de cor verde.

 Discografía en solitario seleccionada 
 Álbum  Ano  Selo Psychic Hearts  1995  Geffen Records Trees Outside the Academy  2007  Ecstatic Peace! Demolished Thoughts  2011  Matador Records The Best Day  2014  Matador RecordsThurston Moore: The Best Day Rock n Roll Consciousness  2017  Caroline By the Fire  2020  Cargo Records Screen Time  2021  Southern Lord Flow Critical Lucidity  2024  Daydream Library Series

 Notas 

Categoría:Guitarristas dos Estados Unidos de América
Categoría:Cantantes de Florida
Categoría:Nados en 1958
Categoría:Nados en Coral Gables, Florida
Categoría:Membros de Sonic Youth