Elastica (grupo musical)

Elastica foi unha banda de rock alternativo inglesa moi popular durante os anos 90. Foi formada por Justine Frischmann e Justin Welch despois de que estes deixasen Suede en 1992. Frischmann recrutou ao resto dos membros da banda: Justin Welch (batería), Annie Holland (baixo) e Donna Matthews (guitarra). A banda publicou dous álbums de estudio, Elastica e The Menace, entes de desfacerse no ano 2001.

 Traxectoria 
Elastica formouna a mediados de 1992 a ex-guitarrista de Suede Justine Frischmann e o ex-batería de Spitfire e Suede Justin Welch. En outono dese ano, a baixista Annie Holland e a guitarrista Donna Matthews (ex-Darling Buds) uníranse á banda. Despois dos seus primeiros ensaios, gravacións e concertos baixo nomes coma Vaseline e Onk, a banda quedou co nome Elastica a principios de 1993.

O seu primeiro sinxelo foi "Stutter", aparecido en 1993, que beneficiouse da promoción que lle deu o DJ da BBC Radio 1 DJ e xefe da Deceptive Records Steve Lamacq, que descubrira á banda un ano antes. En 1994 Elastica editou dous sinxelos que serían top 20 no Reino Unido, "Line Up" e "Connection", e realizaron varias actuacións na radio. Ademais, a relación entre Frischmann co líder de Blur Damon Albarn aparecería nas cabeceiras dos tabloides británicos, favorecendo de certo modo á banda.

O primeiro traballo da banda, Elastica, foi editado en marzo de 1995 e entrou nas listas británicas no número 1, converténdose nuns dos debuts con máis vendas da historia do Reino Unido. A álbum foi precedido polo seu cuarto sinxelo, "Waking Up", que chegou ao número 13 na lista británica de sinxelos.

A banda sería obxecto de certa controversia cando varios grupos demandáronos por plaxio. Entre elas, a banda de post-punk Wire (unha das maiores influencias para Elastica) afirmaba que moitas das melodías da banda foron collidas de composicións de Wire. The Stranglers tamén dixeron que o tema de Elastica "Waking Up" tiña bastante parecido ao seu tema "No More Heroes".

Nos Estados Unidos "Connection" e "Stutter" foron emitidos en programas de radio de rock moderno e tamén entraron nas listas de pop. Despois de tocar no Glastonbury Festival de 1995, á banda uniuse á xira do Lollapalooza tocando durante case todo o ano. Debido ao cansazo, a baixista orixinal Annie Holland deixou a banda a principios de agosto de 1995 e foi substituída para o resto da xira polo baixista de sesión Abby Travis. A substituta definitiva de Holland, Sheila Chipperfield, chegaría na primavera de 1996 e por esas datas o teclista David Bush (ex-The Fall) pasaría a formar parte da banda.

Despois de máis concertos e de facer demos de novo material na primeira metade de 1996, Elastica entrou no estudo a finais de ano para comezar a traballar no seu segundo traballo. A finais de 1998 a guitarrista Donna Matthews deixou a banda e sería substituída polo guitarrista Paul Jones e o teclista Mew. Tamén por ese tempo Chipperfield sería substituída por Annie Holland, que regresaba á banda.

Como tributo aos "anos perdidos" da banda, apareceu un EP de 6 temas autotitulado en agosto de 1999 cunha variedade de gravacións de sesións abortadas. Este EP foi o primeiro material de Elastica en catro anos. Despois de regravar moitas desas cancións a mediados de 1999, xunto con novas composicións, a banda realizou o seu primeiro concerto en anos. O seu segundo álbum, The Menace, editouse en abril do ano 2000. Despois da edición dun sinxelo de despedida, "The Bitch Don't Work", no 2001, a banda anunciou a súa amigable disolución.

 Discografía 
 Álbums de estudio 
 Álbum  Ano  Selo Elastica  1995  Deceptive Records, Geffen Records The Menace  2000  Deceptive Records, Atlantic Records

 Recompilatorios e EPs 
 Elastica 6 Track EP  - 1999
 Radio 1 Sessions Live - 2001

Categoría:Grupos musicais de rock alternativo
Categoría:Grupos musicais de Londres
Categoría:Britpop