De Havilland Venom

O De Havilland Venom foi deseñado como substituto do Vampire, do que herdou o mesmo deseño básico pero cunha ala en frecha moderada e máis delgada e cun motor Ghost no lugar do Goblin orixinal. O Venom FB.Mk 1 entrou en servizo no Escuadrón 11 en agosto do 1952. No ano 1955 substituílle o FB.Mk 4, con aleróns servoasistidos e temóns de dirección maiores. O Venom nunca serviu en escuadróns baseados en Gran Bretaña, pero equipou nove deles despregados na RFA entre o 1952 e o 1957, tres en Extremo Oriente e sete en Oriente Medio. Entrou en acción en Suez, durante a rebelión omaní e na longa guerra de Malaisia. O derradeiro FB.Mk 4 foi dado de baixa, polo 28 Escuadrón de Hong Kong, en xullo do 1962.

Especificacións

Tipo: Cazabombardeiro monopraza De Havilland Venom FB.Mk 4.

Construtor: De Havilland

Ano: 1949

Principal usuario: Royal Air Force e a Fleet Air Arm

Envergadura: 12,69 m.

Lonxitude: 9,70 m.

Altura: 1,88 m.

Área alar: 25,90 m².

Peso baleiro: 4.173 Kg.

Peso cargado: 7.000 Kg.

Planta motriz: 1 De Havilland Ghost  de 4.850 libras de pulo.

Armamento: 4 canóns de 20 mm a proa e 2.000 libras de bombas e foguetes subalares.

Velocidade máxima: 640 millas/h ó nivel do mar.

Alcance operacional: 500 millas

Caza nocturno
miniatura|De Havilland Venom
A versión de caza nocturno do De Havilland Venom foi un desenvolvemento do modelo de cazabombardeiro do mesmo, cun segundo asento para o radarista, nunha proa ensanchada e dotada dun bulbo que alberga a antena do radar. Os 180 exemplares producidos serviron en sete escuadróns da RAF como substitutos dos Vampire e Meteor.

O Venom NF.Mk 2 entrou en servizo en 1953 no 23º Escuadrón, seguido en xuño do 1955 polo NF.Mk 3, cun radar mellorado, temóns de dirección servoasistidos e cuberta dunha peza. O derradeiro exemplar foi retirado do Mando de Caza no 1958, substituído polo Javelin. Algúns aparellos empregáronse para probar o mísil Firestreak.

 Especificacións 
Tipo: Caza nocturno bipraza De Havilland Venom NF.Mk 3
Construtor: De Havilland
Ano: 1950
Principal usuario: Royal Air Force
Envergadura: 12,69 m. 
Lonxitude: 11,17 m.
Altura: 1,88 m.
Área alar: 25,9 m².
Planta motriz: 1 De Havilland Ghost 104 de 4.950 libras de pulo unitario.
Armamento: 4 canóns de 20 mm a proa.
Velocidade máxima: 630 millas/h
Alcance operacional: 1.000 millas

Categoría:Aeronaves da Royal Air Force
Categoría:Aeronaves co primeiro voo en 1949