Economía do Perú

A economía do Perú é un reflexo da súa variada xeografía: un litoral árido, a Cordilleira dos Andes máis ao interior, e a selva Amazónica que se estende ata a fronteira con Colombia e o Brasil. O país ten abundantes recursos mineraIs nas rexións de montaña, e o seu litoral é rico en peixe. Tradicionalmente, o país baseouse tradicionalmente na explotación, procesamento e exportación de recursos naturais, principalmente mineiros, agrícolas e pesqueiros. No entanto, nos últimos anos obsérvase unha moi importante diversificación e un notable crecemento en sectores como agroindustria, servizos e industrias lixeiras, con importante valor agregado.

A maioría dos peruanos vivían da explotación, transformación e exportación dos recursos naturais, da agricultura e dos servizos. As políticas de industrialización realizados nas décadas de 1950, 1960 e sobre todo a de 1970, baseados na substitución de importacións, tiveron un efecto pouco notable. A forte crise económica de finais dos 80, agudizou aínda máis os problemas, ata a aplicación dunha drástica política de apertura neoliberal e corrección das contas fiscais na década de 1990, o cal permitiu o crecemento económico do país.

Logo de máis de 15 anos de aplicación de devanditas medidas económicas, e fronte a unha economía mundial en expansión, empezaron a aparecer resultados positivos apoiados pola conxuntura internacional, pero tamén por un adecuado ordenamento nas contas internas: a economía creceu máis de 4% ao ano entre o 2002 e o 2006, cunha taxa de cambio estable e unha baixa inflación. O crecemento acadou o 9 % ao ano entre o 2007 e 2008, axudado por álzaa dos prezos internacionais dos metais e as agresivas políticas de liberalización. As exportacións fixérono en máis de 27 % chegando a 31 500 millóns de dólares, o investimento privado e pública alcanzou o 21 % do PIB, as reservas internacionais netas (incluído o ouro) chegaron aos 35 131 millóns de dólares, os ingresos do Estado por recadación de impostos aumentaron en 33 %, a débeda respecto ao PIB reduciuse fortemente do 50 % o 2000 ao 24 % o 2008, e o orzamento nacional creceu en 50 % nos últimos cinco anos, ata chegar aos US$32,500 millóns. Con todo, o 2009 houbo unha caída do crecemento do 1 %, como resultado da recesión mundial. O rápido crecemento do país axudou a reducir en 15% a pobreza desde o 2002, a pesar do desemprego permanecer alto.

 Notas