Ian MacKaye

Ian MacKaye, nado o 16 de abril de 1962 en Washington, D.C., é un músico estadounidense. É coñecido sobre todo por ser o fundador da Dischord Records, un selo de punk rock con sede en Washington, D.C., e por ser o cantante de dúas importantes bandas de punk rock: Fugazi (onde tamén é guitarrista) e Minor Threat. MacKaye tamén traballa como enxeñeiro de gravación, e produciu álbums de Nation of Ulysses, Bikini Kill, Rites of Spring e Rollins Band.

En maio do ano 2012, xunto co seu compañeiro en Fugazi Guy Picciotto, a revista Spin situouno no número 86 da súa lista dos 100 mellores guitarristas de todos os tempos.

 Biografía 
 Primeiros anos 
MacKaye naceu en Washington, D.C. o o 16 de abril de 1962 e medrou na veciñanza de Glover Park desa cidade. Seu pai escribía no The Washington Post, primeiro como reporteiro na Casa Branca e despois como especialista en relixión. Na súa calidade de xornalista no Corpo de Prensa da Casa Branca, o pai de MacKaye estivo na caravana presidencial cando John F. Kennedy foi asasinado en 1963. Segundo o cantante Henry Rollins, amigo seu durante moito tempo, os pais de MacKaye "criaron os seus fillos nunha atmosfera tolerante, moi intelectual, e de mente aberta".Azerrad, 2002

MacKaye aprendeu a tocar o piano de neno. Tomou algunhas leccións, pero deixouno cando a súa nai meteuno nun ambiente máis académico. Cando tiña dez anos intentou aprender por vez primeira a tocar a guitarra inspirado por Jimi Hendrix, pero deixouno ao non ser capaz de entender a conexión entre o piano e a guitarra.

MacKaye escoitaba música hard rock mainstream , como Ted Nugent e Queen, antes de descubrir o punk rock en 1979 cando foi a unha actuación de The Cramps na universidade de Georgetown. Estivo particularmente influenciado pola escena hardcore de California. A MacKaye gustábanlle bandas de hardcore como Bad Brains e Black Flag e tivo entre os seus amigos da infancia a Henry Garfield (que posteriormente cambiou o seu nome para Henry Rollins).

 Primeiras bandas 
A súa primeira banda foi The Slinkees, coa que só fixo unha única actuación no verán de 1979 interpretando un tema chamado "I Drink Milk"."The AP History of Punk Rock X: Washington, D.C." Alternative Press. 1996. A banda tamén gravou dúas cintas demo de versións e de temas que posteriormente serían gravados por The Teen Idles.

The Slinkees evolucionou cara The Teen Idles, onde MacKaye tocou o baixo e fixo coros. O grupo tivo unha curta vida e separouse en 1980, pero editou o EP Minor Disturbance, o primeiro disco do selo de MacKaye e Jeff Nelson, Dischord Records.

 Minor Threat 

miniatura|dereita|MacKaye, abaixo á dereita, actuando con Minor Threat en 1981
Despois de sentirse limitado creativamente en The Teen Idles, MacKaye decidiu ser o líder e principal letrista da súa propia banda. En 1980, tras a disolución do seu anterior grupo,  fundou Minor Threat con Nelson. MacKaye citou a dinámica actuación do cantante Joe Cocker en Woodstock como unha grande influencia para o seu animado personaxe no escenario. The Teen Idles e Minor Threat tiveron un éxito moderado en Washington D.C.e arredores, pero posteriormente serían citados como dous dos primeiros e máis influentes grupos de hardcore punk, e como pioneiros da filosofía straight edge que rexeita o uso de drogas (incluído alcol), tabaco e sexo. Na súa adolescencia temperá MacKaye viu os efectos negativos do abuso das drogas en varios amigos próximos e nun familiar, e comprometeuse a non usar nunca tabaco, alcol ou drogas. Durante a súa existencia Minor Threat estivo inactiva durante varios meses debido a que Lyle Preslar comezou a estudar na universidade; durante ese hiato MacKaye e Nelson formaron brevemente unha banda que se disolveu cando Minor Threat volveu á actividade, Skewbald/Grand Union (1981-1982). 

Tras a disolución de Minor Threat, MacKaye estivo activo con varias bandas de curta vida, como Embrace (1985-1986) e Egg Hunt (1986). Pailhead (1987-1988), unha colaboración entre MacKaye e a banda de metal industrial Ministry (entón composta por Al Jourgensen, Paul Barker, e William Rieflin), contaba con MacKaye nas voces principais.

 Fugazi 

En 1987 MacKaye fundou Fugazi, unha banda que foi citada como un dos grupos de post-hardcore máis importantes.Perlah, Jeff. "The Independent". Guitar World. Marzo de 2002. Fugazi afastouse da meirande parte de bandas ao non realizar nunca un concerto coas entradas caras. O grupo rexeitou tocar en certos locais por este motivo e tamén chegou a parar concertos se algún asistente se comportaba de xeito inaxeitado, botándoos da sala. A banda chegou a rexeitar tocar polo menos unha vez como cabeza de cartel no Lollapalooza debido a que os organizadores do festival negáronse a poñer os prezos das entradas baratas; MacKaye opúxose a un prezo de 30$. MacKaye tampouco realizou nunha unha entrevista coa revista Rolling Stone ou outras publicacións semellantes, dicindo que só o faría se estas deixaban de anunciar tabaco e alcol.

 The Evens 
miniatura|318x318px|MacKaye e Amy Farina tocando con The Evens
No presente MacKaye canta e toca a guitarra barítona en The Evens coa batería e vocalista Amy Farina de The Warmers. A banda sente orgullo de tocar en lugares atípicos, como centros comunitarios, librerías ou outros espazos pouco comúns. The Evens lanzou o seu primeiro álbum a principios de 2005, rompendo un silencio de tres anos de MacKaye. O seu segundo álbum, Get Evens, apareceu en novembro de 2006. O terceiro álbum da banda, The Odds, foi editado en novembro de 2012.

 Coriky 
En 2018, MacKaye con Amy Farina (The Evens) e Joe Lally (Fugazi, The Messthetics) estreouse cunha nova banda. En febreiro de 2020 anunciouse que o grupo, agora chamado Coriky, lanzaría o seu primeiro álbum o 27 de marzo de 2020, pero debido á pandemia de COVID-19 o lanzamento adiouse ata o 29 de maio. O seu sinxelo de estrea, "Clean Kill", apareceu o 11 de febreiro de 2020.

 Outros proxectos 
En 1982, MacKaye gravou as voces principais nunha versión do tema de Government Issue "Asshole". A canción inédita apareceu na colección 20 Years of Dischord publicada en 2002. MacKaye gravou guitarras no tema "Youth Against Fascism", o segundo sinxelo do álbum de Sonic Youth de 1992 Dirty.

MacKaye tamén traballou con moitas bandas pequenas ao longo dos anos, incluíndo a Egg Hunt, Skewbald/Grand Union, e Pailhead, unha colaboración entre MacKaye e Al Jourgensen da banda de rock industrial Ministry, na cal MacKaye asumiu as voces. Fixo coros e colaborou tamén na banda Ignition , do seu irmán Alec, así como outras moitos grupos.

Ao longo da súa carreira MacKaye gravou e produciu discos de varias bandas, principalmente do seu selo Dischord , entre as que se inclúen 7 Seconds, Antelope, Bikini Kill, Black Eyes, Lungfish, Nation of Ulysses, One Last Wish, Q and Not U, Rites of Spring e Rollins Band, entre outras.

 Dischord Records 

MacKaye cofundou Dischord Records con Jeff Nelson en 1980 para publicar o EP Minor Disturbance da súa banda The Teen Idles. O selo funciona como un proxecto DIY e foi fundamental, xunto con outras discográficas, na formación da escena indie estadounidense da década de 1980.Dolan, Jon (January 2005). "The Revival of Indie Rock". Spin 21 (1): 53.

 Notas 

MacKaye, Ian
Categoría:Cantantes de Washington, D.C.
Categoría:Nados en 1962
Categoría:Nados en Washington, D.C.