Téncteros

Os téncteros (latín Tencteri) foron un pobo xermánico citado por primeira vez por César, que xunto cos usipetes ocupaban un distrito do interior de Xermania ata que foron expulsados de alí polos suevos  se estableceron despois de tres anos no baixo Rin expulsando da ribeira leste aos menapios (que han conservar só a ribeira oeste). Máis tarde os téncteros cruzarán o Rin e establécense tamén na ribeira occidental, entrando nos territorios dos menapios, eburóns e condrusos que pediran a súa axuda contra Roma (-56). Este pobos han pedir establecérense na Galia pero César rexéitao e suxírelles que o fagan no territorio dos ubios, que estableceran unha alianza con Roma. Os téncteros e os seus aliados piden tres días para responder pero César, sospeitando unha traizón, avanza e é derrotado: o seu exército sufriu numerosas baixas. Ao día seguinte os xefes xermánicos comparecen ante César e alegan lexítima defensa e piden outra vez unha tregua temporal, pero César aprésaos e ataca aos xermanos, que faltos de xefes, foron derrotados, e unha parte retirouse ata o Rin onde foren atrapados, moitos mortos en combate e outros afogados. Os que deron cruzado o río foron acollidos polos sigambros.

Establecidos con estes últimos, tiveron a súa capital na cidade de Budaros (preto de Düsseldorf) e na fortaleza de Divítia (Deutz).

En tempos de Augusto integráronse na confederación dos queruscos, e despois noutras confederacións en guerra contra Roma, ata que se uniron aos francos.

Categoría:Historia de Alemaña
Categoría:Francos
Categoría:Pobos xermánicos