Novo Testamento

Novo Testamento (do grego: Διαθήκη Καινή, Diathéke Kainé) é o nome dado á colección de libros que compoñen a segunda parte da Biblia ou libro sagrado do cristianismo. Esta parte corresponde aos Evanxeos canónicos, segundo a tradición escritos por Mateu, Marcos, Lucas e Xoán, que relatan a vida de Xesús, xunto con diversos libros que describen os primeiros tempos do cristianismo e unha Apocalipse, a de Xoán.

O termo é unha tradución do latín, Novum Testamentum, á súa vez tradución do grego Ἡ Καινὴ Διαθήκη, Hê Kainê Diathêkê, significando "A Nova Alianza" ou Testamento. Foi orixinalmente usado polos primeiros cristiáns para describir as súas relacións con Deus (ver II Corintios 3:6-15; Hebreos 9:15-20) e posteriormente para designar o canon de escritos cristiáns, estabelecido progresivamente.

Os 27 libros do Novo Testamento foron escritos por varios autores en varias épocas e lugares. Ao contrario do Vello Testamento, o Novo foi escrito nun curto espazo de tempo, durante un século ou un pouco máis.

 Libros do Novo Testamento 
Evanxeos de:
 Mateu.
 Marcos.
 Lucas.
 Xoán.
 Feitos dos Apóstolos, de autoría atribuída a Lucas relata a historia dos primeiros cristiáns após a morte de Cristo.
miniatura|Miniatura dos catro evanxelistas do libro Waldburg-Gebetbuch (último cuarto do século XV)
Cartas Paulinas:
 Romanos.
 I Corintios.
 II Corintios.
 Gálatas.
 Efesios.
 Filipenses.
 Colosenses.
 I Tesalonicenses.
 II Tesalonicenses.
 I Timoteo.
 II Timoteo.
 Tito.
 Filemón.
 Carta aos Hebreos anónima, tradicionalmente atribuída a Paulo.

Cartas Católicas:
 Carta de Santiago (a meirande parte das igrexas reformadas (protestantes), non a admiten no canon).
 I Carta de San Pedro.
 II Carta de San Pedro.
 I Carta de San Xoán (as epístolas xoánicas son ocasionalmente atribuídas a membros da súa comunidade de discípulos).
 II Carta de San Xoán.
 III Carta de San Xoán.
 Carta de Xudas.
 Apocalipse.

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Antigo Testamento
 Xesús de Nazaret