Cando, Outes

San Tirso de Cando é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Outes. Segundo o padrón municipal (INE 2024) ten 658 habitantes (321 homes e 337 mulleres) distribuídos en 16 entidades de poboación.

 Xentilicio 
O seu xentilicio é candolo.

 Territorio 

É unha das parroquias máis grandes do concello de Outes. Está separada do concello de Noia polo río Tambre. Existen varias pontes que atravesan o río, como a Ponte Colgante, na central hidroeléctrica; a Pontenafonso e a Ponte de Ceilán.

As entidades de poboación existentes na parroquia son:
A Toxeira (a parte outiense da Ponte Nafonso). Está situada entre a Ponte e o paseo fluvial da localidade. Ten todos os bares da parroquia dende xaneiro de 2018, cando cerrou o Bar Fernando, en Cando de Arriba. Na Toxeira tamén se teñen celebrado varias competicións de piragüismo organizadas polo club Taxamar.
A Corga. Esténdese pola ribeira do último quilómetro do río Donas antes da súa desembocadura. Neste pobo está o supermercado Bonsai, o único da parroquia.
Vilardigo. É a aldea desta parroquia máis occidental. Está composta por varias casas dispersas en varios grupos, un na zona noroeste, outro na zona nordeste, e outro na zona sur, con varias vivendas que numerosos habitantes consideran de Vilardigo e outros da Toxeira.
Cancelo. É unha aldea moi pequena que cadra de camiño entre a Corga e Cando, está composto por apenas 10 casas, das cales 2 están deshabitadas, e unha desas está a venda.
Bocadroña. A carón do río Tambre e do río Donas. Tamén se chama vulgarmente Boca de Oroña e, outras persoas, considérano parte de Cando.
O Pumar. Tamén coñecido como Loureiro, é un pobo moi pequeno, pero a súa vez e moi famoso, xa que alí atópase o Pazo do Tambre. Ademais, é a aldea máis próxima a Igrexa de San Tirso de Cando.
Vilar. Está na cima da elevación que existe entre o regueiro dos Laxosos e o río Tambre. Preto desta aldea atópase a ponte colgante que une Outes coa central hidroeléctrica.
Carballido. Está a medio camiño entre Filgueiro e O Pumar, ten arredor de 5 casas.
Filgueiro. Está separado de Cando polo Regueiro dos Laxosos, é un núcleo pequeno que non chega aos 10 domicilios.￼
Insua. É unha aldea composta por 4 domicilios, é tamén a localidade outiense que está situada máis ao leste. O único acceso a aldea é unha estrada que parte dende Vilar.
Cando de Abaixo. Esténdese polo suroeste de Cando, tamén está formado por varios domicilios no centro de Cando. É unha aldea un pouco máis pequena que Cando de Arriba. Nalgúns mapas, Cando de Abaixo e Cando de Arriba forman unha única aldea.
Cando de Arriba. É a aldea máis poboada da parroquia, e a súa vez, xunto con Cando de Abaixo, conforma a capital da parroquia.
O Gallardo. Aldea moi pequena, que nin chega a 5 domicilios. Está ao lado de Cuns.
Cuns. É a última aldea do concello antes de chegar ao concello de Negreira.￼
O Formigueiro de Abaixo. Está composto por unha única casa, situada preto do río Donas.￼
O Formigueiro de Arriba. Tamén ten unha soa casa, que permanece deshabitada durante a maior parte do ano, o que xera dúbidas ao contar esta aldea como núcleo de poboación habitado.

 Acontecementos históricos 
O 18 de xaneiro de 1994 tivo lugar o evento de Cando, unha grande explosión que a día de hoxe aínda non ten unha explicación científica clara.

 Monumentos 
 Pedra Serpal
 Miradoiro do Castelo
 Pazo do Tambre
 Ponte Nafonso

 Galería de imaxes 


 Notas 


 Lugares e parroquias 
 Lugares de Cando 

 Parroquias de Outes 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lugares de Outes



Categoría:Parroquias de Outes
Categoría:Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Tirso