Atentados do 11 de marzo de 2004 en Madrid

Os Atentados do 11-M ou Atentados do 11M, coñecidos tamén como 11M, foron unha serie de ataques terroristas en catro trens da rede ferroviaria de Madrid. Foron levados a cabo por unha célula xihadista, segundo a investigación policial e as sentenza da Audiencia Nacional e do Tribunal Supremo. Faleceron 193 persoas e arredor de dúas mil resultaron feridas.Documentos, El Mundo, 11 de abril de 2006. ZoomNews (in spanish). The 192nd victim (Laura Vega) died in 2014, after a decade in coma in a hospital of Madrid. She was the last hospitalized injured person.

Entre as 07:36 e as 07:40 (CET) do 11 de marzo de 2004, en hora punta, producíronse dez explosións case simultáneas en catro trens de Madrid. Máis tarde, logo dun intento de desactivación, a policía detonou de forma controlada dous artefactos que non chegaron a estoupar. Despois disto, desactivaron un terceiro que permitiría, debido ó seu contido, comezar a investigación que conduciría á identificación dos autores.

Os atentados producíronse tres días antes das eleccións xerais de 2004. Os dous principais partidos políticos españois daquela, o PP e o PSOE, acusáronse mutuamente de agochar ou distorsionar información relativa ós atentados por razóns electorais. 

Foi o segundo maior atentado cometido en Europa, por detrás do atentado de Lockerbie de 1988. Este non foi o primeiro atentado xihadista en España. En 1985 produciuse o atentado do restaurante El Descanso, que causou 18 mortes.

 Feitos 
miniatura|250px|Mapa dos atentados
As explosións producíronse na mañá do xoves 11 de marzo, entre as 7:39 e as 7:42, tres días antes das eleccións lexislativas. Un total de 10 mochilas-bomba estouraron en catro trens de proximidade nas estacións de Atocha, El Pozo del Tío Raimundo, Santa Eugenia e nun tren que ía entrar na estación de Atocha. A policía atopou outras tres bombas que non chegaron a estoupar e que, segundo o Ministro de Interior, Ángel Acebes, estaban pensadas para estoupar á chegada do auxilio.

As fontes oficiais identificaron, nun primeiro momento, a ETA como a organización autora do masacre. As forzas próximas á banda terrorista e a propia ETA negaron a súa autoría nun comunicado o día seguinte. Xurdiu a hipótese dunha organización terrorista islamista radical. Esta hipótese viuse reforzada ao anunciar o Ministro de Interior o descubrimento dunha furgoneta con detonadores e unha cinta de vídeo con textos do Corán. Aínda así, mantívose oficialmente a tese dun atentado de ETA, o que supuxo fortes críticas ao goberno nalgúns medios de comunicación e polas forzas políticas da oposición.

O 13 de marzo, a policía detivo sete sospeitosos relacionados coa venda dun teléfono móbil e unha tarxeta de prepago que se atopara na furgoneta en que se atoparan os detonadores. Nos días seguintes foron arrestados novos sospeitosos, moitos ligados a grupos islamistas radicais. O 3 de abril, cando a policía pretendía arrestar varios sospeitosos nun piso de Leganés, estes inmoláronse facendo estoupar explosivos, cos que mataron tamén un axente dos Grupos de Operacións Especiais.

O xuíz encargado do caso, Juan del Olmo, acusou o 19 de marzo a varios marroquís de complicidade nos atentados. As investigacións policiais dirixíronse cara ás organizacións terroristas islámicas, en especial cara a células vinculadas a Al Qaida. A organización fundamentalista reivindicara os atentados a noite do día 11.

 Galería de imaxes 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

Madrid
Categoría:Madrid
Categoría:2004