Aristocracia

O termo aristocracia (do latín aristocratia, e este do grego ἀριστοκρατία, 'goberno dos mellores'; de ἄριστος ,'excelencia', e κράτος, 'poder' ou 'forza') refírese en orixe á forma de goberno na que unha clase social dominante e privilexiada —«os mellores» (ἄριστοι)— exercían o poder. Tal e como a concibía Platón, na aristocracia gobernaba o home «bo e xusto» de forma colexiada, feito que a distinguía da simple monarquía.

De feito, o termo define un réxime político no que o poder está en mans das clases altas da sociedade. Co mesmo nome, desígnase aos nobres, e úsase aristocracia como sinónimo de nobreza. Platón e Aristóteles empregaron a palabra no seu sentido orixinal. Para Platón, "os mellores" eran os filósofos, "posuidores"…

(erro filosófico) Pois Aristóteles acuñou o termo e deu este concepto de quen eran filósofos, distinguíndoos dos "Sabios" (quen crían ser posuidores da verdade…) mentres que os filósofos eran "buscadores da verdade…"

… da verdade e dun claro sistema ético. Para Aristóteles, a aristocracia era distinta á monarquía, goberno dun só, e á democracia, goberno do pobo. Na teoría aristotélica, os poucos exercen o poder en beneficio do todo. Cando non o fan así, a aristocracia convértese en oligarquía, goberno de facción. Máis aló do seu sentido orixinario, para gregos e romanos as aristocracias foron clases sociais ben definidas, que exercían o poder ou se empeñaban en manexalo detrás da escena.

É dicir que desde antigo identificouse o termo cun estrato social elevado e minoritario. Na Alta Idade Media, as monarquías non daban lugar ao crecemento das aristocracias. Na medida en que se desenvolveron as cortes, os títulos nobiliarios habilitaron a novos aristócratas que influían decisivamente na política dos reinos. Na práctica, non houbo historicamente casos significativos de "goberno dos mellores" ou goberno de poucos, xa que formalmente o poder exercérono os reis ou, en éraa contemporánea, os representantes do pobo.
Talvez só exceptuaron esta regra Venecia e Polonia.

Con todo, desígnase como aristocracia á nobreza ou a grupos poderosos, por tradición ou liñaxe, en calquera sociedade. Nun sentido máis amplo, o termo úsase para falar de grupos selectos e excluíntes en diversos ambientes ou contextos (por exemplo, "a aristocracia financeira", a "aristocracia do saber", ata a "aristocracia proletaria", polos traballadores mellor renumerados).

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 


Categoría:Formas de goberno