Linguas crioulas

Unha lingua crioula, chamada tamén creol ou patois, é unha lingua nada habitualmente nunha comunidade de xentes con orixes diversas que non comparten previamente ningunha lingua, que teñen necesidade de comunicarse, e que se ven forzados a valerse dun idioma que non é o de ningún deles. O resultado é unha lingua que toma o léxico (normalmente moi deformado) da lingua imposta e que así a todo ten unha sintaxe que se parece máis á doutras linguas crioulas que á da lingua "nai".

O exemplo típico é o dos obreiros (ou escravos) levados ás plantacións do Caribe dende diferentes partes do mundo que se viron obrigados a utilizar a lingua da potencia colonial (o inglés, o castelán) para comunicarse.

 Crioulos de base léxica portuguesa 
 Crioulos afro-portugueses:
 Crioulos da Alta Guinea, como o crioulo caboverdiano ou o crioulo de Guinea-Bissau.
 Crioulos do golfo de Guinea, como o forro ou o annobonense.

 Crioulos luso-asiáticos:
 Crioulos de Asia Meridional ou indo-portugueses, como o crioulo de Ceilán.
 Crioulos do Sueste Asiático ou malaio-portugueses, como o crioulo de Malaca ou kristang.
 Crioulos de Asia Oriental ou sino-portugueses, como o crioulo de Macau.

 Crioulos luso-americanos:
 Papiamento, falado en Curaçao, Aruba e Bonaire.
 Crioulos anglo-portugueses de Suriname: samaracano e pamaracano

 Outras linguas crioulas 
 Crioulo afro-semínola
 Crioulo de Antiga e Barbuda
 Crioulo de Belize
 Crioulo haitiano
 Crioulo palenquero
 Chavacano
 Patois xamaicano ou crioulo xamaicano.
 Shelta

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Pidgin
 Ligazóns externas 
 Crioulos de base portuguesa

Categoría:Sociolingüística