Fiz I, papa

Fiz I, nado en Roma e finado o 30 de decembro de 274, foi Papa da igrexa católica de 269 a 274.

 Traxectoria 
Fillo dun tal Constancio, o seu pontificado coincidiu co goberno do emperador Aureliano quen nos primeiro anos do seu reinado abandonou a política de persecucións que contra os cristiáns aplicaban os seus antecesores.

Nos comezos do seu pontificado chegaron a Roma novas do sínodo celebrado en Antioquía e que depuxo ao bispo Paulo de Samosata por ensinar unha doutrina contraria ás ensinanzas da Igrexa contra a Trindade. A cuestión tomaría un cariz político polo apoio ao bispo de Antioquía do emperador romano Aureliano, a pesar do cal Fiz emitiu un decreto indicando que ninguén podía ser bispo se non estaba en comuñón coa sé de Roma co que ratificou a deposición aprobada no concilio de Antioquía do bispo da cidade, afirmando a divindade e humanidade de Cristo e as dúas naturezas distintas nunha soa persoa.

Ordenou soterrar aos mártires baixo os altares dos templos e celebrar a misa sobre os seus sepulcros, celebración que só poderían realizala os sacerdotes e no propio templo agás por causa maior, para impedir a celebración de misas privadas.

Na derradeira época do seu pontificado, Aureliano retomou a política de persecucións.

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Obras

Categoría:Papas
Categoría:Santos do catolicismo
Categoría:Finados en 274