Fernando Alonso

Fernando Alonso Díaz (), nado en Oviedo o 29 de xullo de 1981, é un piloto asturiano de automobilismo que actualmente compite para Aston Martin na Fórmula 1. Foi Campión do Mundo de Fórmula 1 nas tempadas 2005 e 2006 con Renault, interrompendo a serie de cinco títulos consecutivos acadada polo alemán Michael Schumacher e converténdose no gañador máis novo do título mundial, batendo a histórica marca do brasileiro Emerson Fittipaldi. É frecuentemente considerado como un dos mellores pilotos de Fórmula 1 na historia do deporte.  e tamén pilotou para McLaren, Ferrari e Minardi. Con Toyota, Alonso gañou as 24 Horas de Le Mans dúas veces, en 24 Horas de Le Mans de 2018 e 24 Horas de Le Mans de 2019, e o FIA World Endurance Championship no 2018–19. Tamén gañou as 24 Horas de Daytona con Wayne Taylor Racing en 2019. 

Ata o Gran Premio de Abu Zabi de 2025, Alonso conseguiu 32 vitorias, 22 pole positions, 26 voltas rápidas e 106 podios na Fórmula Un. Alonso gañou a Race of Champions Copa das Nacións de 2001 co piloto de rallyes Jesús Puras e o motociclista Rubén Xaus para o Equipo de España e participou tres veces nas 500 Millas de Indianápolis en |2017, 2019 e 2020. Foi galardoado co Premio Príncipe de Asturias dos Deportes, os Premios Deportista do Ano e a Medalla de Ouro da Real Orde do Mérito Deportivo e foi incorporada dúas veces ao Salón da Fama da FIA. Alonso dirixe un equipo de carreiras esports e júnior e é Embaixador de boa vontade de UNICEF.

 Vida persoal 

Alonso naceu o 29 de xullo de 1981 nunha familia obreira en Oviedo, Asturias. É fillo dun mecánico da fábrica de explosivos do pozo dunha mina e piloto de karts afeccionado José Luis Alonso, e a súa muller, a empregada duns grandes almacéns Ana Díaz. Alonso ten unha irmá máis vella, Lorena, que é médica en exercicio.

Alonso estudou no CEIP Santo Ángel de la Guarda de Oviedo de 1985 a 1995 a Educación Xeral Básica, e asistiu ao Instituto Leopoldo Alas Clarín de San Lázaro ata que a súa carreira no automobilismo fixo que abandonase durante o seu Curso de Orientación Universitaria no ano 2000. Concedéronlle un permiso para estudar fóra da escola despois de desobedecer as ordes da súa nai e asistir poucas veces ás clases. Conseguiu un bo rendemento académico pedindo apuntamentos aos seus compañeiros e non tivo problemas.


O pai de Alonso quería unha afección para compartir cos seus fillos e construíu un kart para Lorena. Como ela non estaba interesada no karting, un Alonso de tres anos recibiu o kart. Os pedais do kart modificáronse para poder conducilo, e a federación local de carreiras concedeulle unha licenza obrigatoria de carreiras de karts aos cinco anos; o seu pai rexeitou unha oferta para que o seu fillo fose porteiro do club de fútbol RC Celta de Vigo. A familia carecía dos cartos necesarios para desenvolverlle en karts, non puideron comprar pneumáticos de choiva e obrigaron a Alonso a adaptarse a unha pista mollada con pneumáticos slick. Alonso ideou tres sectores de cronometraxe para ir á escola para mellorar a diario. A súa nai cosíalle o mono de carreiras e axustábao a medida que medraba, tamén se asegurou de que Alonso estivese ben academicamente. O seu pai dirixiu o kart desde o principio e foi o seu contable, conselleiro, xerente e mecánico.


Alonso casou con Raquel del Rosario, vocalista da banda de pop español El Sueño de Morfeo, o 17 de novembro de 2006. A parella anunciou a súa intención de divorciarse en decembro de 2011. Vivían en Oxford, Inglaterra, ata que trasladaron a súa residencia a Suíza en 2006. Alonso era dono dunha casa en Mont-sur-Rolle, preto do Lago de Xenebra 2006-2010, pero en febreiro de 2010 trasladouse a unha casa en Lugano co fin de estar máis preto da base de Ferrari. É moi común que as estrelas da Fórmula Un se establezan en Suíza para reducir os seus impostos. No inverno de 2010-11, Alonso trasladouse a Oviedo co fin de estar máis preto dos amigos e a familia, o que lle custou unha cifra estimada de 50 millóns de £ en impostos.

Alonso é seareiro dos equipos de fútbol Real Madrid e Real Oviedo e, ademais do español, fala inglés, italiano e francés.

Alonso ten unha tatuaxe dun antigo samurai nas súas costas. El revelou que a tatuaxe mostra a forza nos seus músculos, a intelixencia e a forza de vontade coa inspiración da Hagaware, a guía espiritual escrita por Yamamoto Tsunetomo no século XVIII.

A modelo suíza de orixe rusa Xenia Tchoumitcheva foi a substituta de Raquel del Rosario no corazón do piloto español. E malia algunhas fotos xuntos nas redes, Alonso nunca quixo confirmar a relación con Miss Suíza 2006, que só durou uns meses.

Desde mediados de 2012, Alonso estivo saíndo coa modelo rusa Dasha Kapustina,http://grandprix247.com/2013/04/16/alonsos-model-girlfriend-dasha-kapustina-is-his-lucky-charm/ estiveron xuntos dous anos e medio e ela era unha habitual no paddock. Ela coñecía Oviedo, e el viaxara a Rusia para coñecer a súa familia. Pero cando a ruptura era só un rumor, o piloto e a presentadora asturiana –como el– Lara Álvarez foron fotografados xuntos. Estiveron xuntos un ano e catro meses. Ao parecer, o programa Supervivientes foi a culpa da ruptura, xa que o piloto quería que a presentadora non viaxase a Honduras e o acompañase polos circuítos. Algo que ela rexeitou. A ruptura chegou en marzo de 2016 e materializouse ao borrar cada unha das súas contas de Instagram as fotos nas que aparecían xuntos. Dous meses despois apareceu na vida de Alonso Linda Morselli, quen casualmente tamén rompera con Rossi en marzo.

 Ciclismo 
Alonso está apaixonadamente interesado no Ciclismo en ruta. A principios de setembro de 2013, Alonso anunciou a súa intención de rescatar o insolvente equipo de ciclismo Euskaltel-Euskadi, chegando a un acordo para comprar a súa licenza UCI World tour coa intención de formar un equipo ciclista profesional español. Pero o 23 de setembro, anunciouse a rotura das negociacións sobre o acordo. Alonso aínda ten plans de crear un equipo de ciclismo para a tempada 2015.

Amigos de Alonso son os ciclistas profesionais Alberto Contador, Miguel Indurain e Samuel Sánchez. El mesmo practica o ciclismo co fin de manter a súa forma física para a Fórmula 1.

 Vida deportiva 

Aos tres anos o seu pai, corredor de karting afeccionado, regaloulle un kart co que Fernando se encaprichou e comezou a familiarizarse co ruxido do motor. Con sete anos, Alonso gañou a súa primeira carreira de karts en Pola de Laviana. Gañou o Campionato Infantil de Asturias e Galicia de 1988 e 1989, e pasou á categoría Cadete en 1990.

Con dezaseis anos xa ostentaba a licenza obrigatoria oficial da Federación Española aínda que esta era falsificada.

A súa traxectoria era moi rápida e exitosa e ía de cidade en cidade, no coche do seu pai que era un Peugeot algo antigo, mentres que os outros competidores levaban Mercedes e BMW.

miniatura|dereita|250px|Fernando Alonso enriba do F-1 de seu.
Todo isto facía que se fora rematando o diñeiro dos seus pais e isto fixo que estiveran a punto de desistir pero o propietario da pista de karts, José Luis Echevarria, faloulle de Alonso. Coñeceron ao importador de karts Genís Marcó que quedou impresionado con Alonso e converteuse no seu mentor. Marcó achegou diñeiro persoal de patrocinio á familia de Alonso para sufragar problemas económicos e permitirlle entrar nas series europeas. Falou co seis veces campión mundial de Karting Mike Wilson, quen ofreceu a Alonso unha sesión de proba nunha pista de Parma. Marcó ensinoulle a Alonso a ser conservador e a manter o kart en bo estado.

Así, en 1995, cun soldo de 100.000 pesetas ao mes e catorce anos chegou ao Campionato Mundial, onde subiu ao podio co terceiro posto por diante de Kimi Räikkönen.

En 1998, apareceu unha persoa moi importante na súa vida profesional: Adrián Campos, o expiloto de Minardi que se convertería no seu representante.

Campos en 1999 fichouno como substituto de Marc Gené na Fórmula Nissan.

Con dezasete anos e sen carné voaba polos circuítos a máis de 250 km/h; este sacouno nada máis cumprir os dezaoito anos, cun Renault Megane. Durante as prácticas de obtención do carné, o seu profesor advertiuno de que conducira máis rápido xa que ía moi amodo.

Alonso co seu primeiro título de monoprazas seguiu progresando e chegou á Fórmula 3000 no ano 2000, ano do seu debut, e data na que conseguiu a súa primeira vitoria.

Este éxito no seu debut fixo que se consagrase na Fórmula 1, comezando a ser probador de Minardi.

Trala experiencia con este equipo de Fórmula 1, Flavio Briatore, xefe do equipo de Renault, polo que fichara cinco anos, chamouno para exercer de probador en Renault durante o ano 2002, onde tivo resultados satisfactorios.

No ano 2003 foi piloto oficial deste equipo francés, que ten a súa sede oficial en Oxford, lugar onde reside Fernando Alonso por estas circunstancias. Precisamente este ano estreará o seu palmarés na Fórmula 1 coa súa primeira vitoria, no Gran Premio de Hungría. Será o máis novo gañador dun gran premio e o primeiro piloto de nacionalidade española que o consegue.

Tras un ano 2004 irregular, no cal pese a todo rematará cuarto na clasificación final, no 2005 acadará o título mundial, tras unha intensa loita co finlandés Kimi Räikkönen, da escudaría McLaren Mercedes, batendo de novo a marca de precocidade existente ata entón. En 2006 Alonso tivo unha bonita loita co alemán Michael Schumacher e o finlandés Kimi Räikkönen, gañando finalmente o Mundial.

No ano seguinte, McLaren Mercedes fichou a Alonso, despediu a Juan Pablo Montoya, e puxo en vez deste ó protexido de Ron Dennis, Lewis Hamilton, primeiro piloto de pel negra que gaña un Gran Premio.

Logo dunha gran polémica con prestixiosos diarios ingleses como The Observer, The Times, The Daily Mirror... en contra de Alonso, chégase ó Gran Premio do Brasil, co asturiano segundo clasificado a catro puntos de Hamilton. Finalmente no Gran Premio do Brasil, aconteceu unha milagre, onde Kimi Raikkonen saíu como principal beneficiado, como campión do mundo. Polo que a Alonso respecta, rematou terceiro e quedou empatado a puntos con Hamilton, no terceiro posto absoluto no Mundial. No ano 2008 fichou de novo por Renault, onde permaneceu dous anos. Desde a tempada  ata  foi piloto de Ferrari onde logrou os seus tres subcampionatos. Deixou Ferrari e en  volveu a McLaren co seu motor Honda. Despois de dous anos fóra da categoría, en  regresou co equipo Alpine, parte da familia Renault, coa que gañou os seus dous campionatos. Desde  forma parte do equipo Aston Martin, substituíndo a Sebastian Vettel, converténdose no primeiro piloto en debutar no equipo cun podio.

 Inicios en karts 
Fernando Alonso iniciou a súa carreira no mundo do motor con tres anos, vendo ó seu ídolo da infancia Ayrton Senna, cando seu pai lle regalou un kart que el mesmo construíra. Ese ano ganou a súa primeira carreira e comezou a adestrar á saída do colexio xunto a seu pai, quen exerceu de representante e mecánico. Un ano máis tarde obtivo a licenza oficial da Real Federación Española de Automobilismo. En 1988, con 7 anos, obtivo o seu primeiro triunfo nunha competición oficial, o campionato infantil de Asturias, gañando as oito carreiras de que constaba a proba. Un ano máis tarde, en 1989, volveu proclamarse campión de karts de Asturias e Galicia.

Debido ós cambios de categoría a familia non se podía facer cargo dos gastos que carrexaban as carreiras. Cerca do abandono, o importador de karts Genís Marcó encargouse da financiamento: proporcionaba os karts, buscaba patrocinadores ou exercía el mesmo como tal, salvando a carreira deportiva de Fernando Alonso. En 1991, proclámase campión de Asturias e do País Vasco en categoría Cadetes, alcanzando o subcampionato de España aínda sen participar en todas as carreiras. Foi campión de España en 1993 e 1994 como júnior, o que lle permitiu competir no Campionato do Mundo ó ano seguinte, cunha bolsa da Real Federación Española de Automobilismo. En dito campionato quedou terceiro, por diante de Kimi Räikkönen entre outros[sen referencias].

En 1996 proclamouse campión de España, do Trofeo Estival de Italia, do Marlboro Grand Prix e do Campionato do Mundo Júnior[2] . Ó ano seguinte, vence nos campionatos de España, Italia e Europa na categoría Internacional A. En 1998 volveu gañar o campionato de España,o Trofeo París-Bercy, o campionato Industria de Italia e o Open Ford.
miniatura|dereita|200px|Primeiro kart de Fernando Alonso
miniatura|esquerda|200px|Kart de Fernando Alonso en categoría cadete

 Pasos cara á Fórmula 1 
En 1999 entrou en escena o expiloto de Minardi Adrián Campos, que se convertería no seu preparador. Fíchao como substituto de Marc Gené na Fórmula Nissan, na que Alonso logra 9 poles, 8 voltas rápidas e 6 vitorias que lle outorgaron o campionato Euro Open Movistar.

Da Fórmula Nissan pasou á Fórmula 3000 no equipo Astromega, onde se xuntou con pilotos de gran categoría quedando solo por detrás de Bruno Xunqueira, gañador da edición, Nicolas Minassian e Mark Webber. Alonso conseguiu a pole e gañou na carreira de Bélxica e quedou segundo na de Hungría, quedando cuarto na clasificación xeral no ano do seu debut e único no que estivo.

 Fórmula 1 
 Minardi (2001) 
Pasou á Fórmula 1 fichado por Renault pero cedido a Minardi como piloto oficial. Con Minardi debutou no Gran Premio de Australia de 2001, sendo o terceiro piloto máis novo en facelo. A súa mellor clasificación con Minardi foi un 10º posto no Gran Premio de Alemaña. No Gran Premio do Xapón chegou a adiantar ó Toyota de Olivier Panis e quedar por diante do Jordan-Honda de Heinz-Harald Frentzen.

En 1988, con 7 anos, obtivo o seu primeiro triunfo nunha competición oficial, no campionato infantil de Asturias, gañando as oito carreiras de que constaba a proba. Un ano máis tarde, en 1989, volveu proclamarse campión de karts de Asturias e Galicia.

Debido ós cambios de categoría, a familia non se podía facer cargo dos gastos que implicaban as carreiras. A punto de abandonar, o importador de karts Genís Marcó encargouse da financiamento: proporcionaba os karts, buscaba patrocinadores ou exercía el mesmo como tal, salvando a carreira deportiva de Fernando Alonso.

En 1991, proclámase campión de Asturias e do País Vasco en categoría cadetes, alcanzando o subcampionato de España aínda sen participar en todas as carreiras. Foi campión de España en 1993 e 1994 como júnior, o que lle permitiu competir no Campionato do Mundo ó ano seguinte, bolseiro da Real Federación Española de Automobilismo. En dito campionato quedou terceiro, por diante de Kimi Räikkönen entre outros.

En 1996 proclamouse campión de España, do Trofeo Estival de Italia, do Marlboro Grand Prix e do Campionato do Mundo Júnior. Ó ano seguinte, vence nos campionatos de España, Italia e Europa na categoría Internacional A. En 1998 volveu gañar o campionato de España, o Trofeo París-Bercy, o campionato Industria de Italia e o Open Ford.

 Renault (2002-2006) 

- 
Alonso converteuse en piloto de probas de Renault en 2002 (Renault comprou o equipo Benetton) e realizou 1.642 voltas de proba ese ano. En 2003 Briatore deixou a Button e deu a Alonso o segundo asento xunto a Jarno Trulli. Briatore foi criticado pola prensa británica pola decisión, pero o director técnico Mike Gascoyne declarou a F1 Racing que a decisión foi correcta, xa que o equipo quedara impresionado coa capacidade de traballo e o talento de Alonso durante a súa tempada como piloto de probas.

A súa primeira carreira con Renault saldouse cun sétimo posto en Australia. O 22 de marzo de 2003 converteuse no piloto máis novo en lograr unha pole position e un podio en Fórmula 1, con 21 anos, no Gran Premio de Malaisia, a pesar de que aquela fin de semana estivo con 39º de febre. No Gran Premio do Brasil de 2003 sufriu o accidente máis grave na súa estadía na Fórmula 1 ao chocar contra o muro na volta 55 tras golpear unha roda do coche de Mark Webber, que sufrira un accidente anteriormente e había esparexido os restos do seu monopraza pola pista. Con todo, este contratempo non lle impediu conseguir un novo podio, pois a carreira deuse por finalizada co seu accidente, e as posicións finais foron establecidas nunha volta anterior ao accidente.

Na seguinte carreira, o Gran Premio de San Mariño, quedou en sexta posición. No Gran Premio de España ocupou o segundo chanzo do podio. Tras isto chegou a súa primeira retirada en Renault, durante o Gran Premio de Austria rompeu o motor cando marchaba nos puntos tras saír desde boxes. Logo deste fracaso logra unha quinta posición en Mónaco e dous cuartos postos consecutivos nas carreiras de Canadá (onde consegue tamén a súa primeira volta rápida) e Europa. Logo desta boa serie prodúcense dous abandonos consecutivos nos Grandes Premios de Francia e o Reino Unido. No Gran Premio de Alemaña queda de novo cuarto.

O 24 de agosto do mesmo ano, no Gran Premio de Hungría, logrou ser o piloto máis novo en gañar un Gran Premio, con 22 anos, aínda que posteriormente superaríalle en precocidad Sebastian Vettel ao vencer no Gran Premio de Italia de 2008. No Gran Premio de Italia consegue o seu último punto da tempada , acabando oitavo tras saír último e sufrir un accidente na saída. No Gran Premio dos Estados Unidos sofre unha avaría no motor. Na última carreira da tempada, o Gran Premio do Xapón, tamén rompeu o motor cando ía segundo. Finalizou a tempada  na sexta posición do Mundial de Pilotos. Xa entón Briatore, nunha entrevista, deixou entrever os plans de Renault de ir a máis e loitar polo título en . Máis tarde veriamos que só houbo que esperar a tempada .

2004 
miniatura| right | Alonso pilotando para o equipo Renault de Fórmula Un no Gran Premio dos Estados Unidos de 2004

Alonso quedou con Renault para a tempada , logrando podios en Australia, Francia, Alemaña e Hungría. En Indianápolis sufriu un accidente a alta velocidade mentres ía no terceiro lugar debido a un pneumático desinchado a causa dunha picada. En Francia conseguiu a pole e terminou segundo, tras Michael Schumacher e preto da vitoria. Cara ao final do ano as actuacións do seu compañeiro de equipo Jarno Trulli foron a pior e a relación de Trulli co equipo deteriorouse ata o punto de que fichou por Toyota a partir de , e foi substituído para as tres últimas carreiras da tempada polo ex campión do mundo Jacques Villeneuve. Alonso terminou cuarto na clasificación do campionato con 59 puntos.

2005 
miniatura| right | Alonso no 2005 GP dos Estados Unidos 
miniatura| right | Alonso completou o 2005 coa vitoria no Gran Premio da China de 2005.

Para a tempada , uniuse a Renault o piloto italiano Giancarlo Fisichella. Na primeira carreira en Australia Alonso comezou preto do final debido á choiva na cualificación, pero se abriu paso ata a terceira posición. Gañou as dúas seguintes carreiras en Malaisia e Bahrain desde a pole position, e logrou unha terceira vitoria no Gran Premio de San Mariño logo dunha batalla de 13 voltas con Michael Schumacher.

A melloría de McLaren viu gañar s Räikkönen en España e Mónaco, mentres que Alonso terminou segundo e cuarto, respectivamente. Räikkönen estaba en camiño de gañar no Gran Premio de Europa en Nürburgring cando a suspensión dianteira dereita do seu coche rompeu (debido a un plano no pneumático causado por Räikkönen ao bloquear as rodas ao frear, mentres que pasaba Jacques Villeneuve) na última volta, dándolle a vitoria a Alonso.

Alonso non puido anotar nos grandes premios de Canadá e de Estados Unidos. No primeiro tivo que retirarse debido a un toque cun muro, e no segundo todos os pilotos que montaban Michelin retiráronse debido a preocupacións de seguridade sobre os seus pneumáticos. Alonso logrou a súa terceira pole e a quinta vitoria en Francia. Repite pole position unha semana despois no Reino Unido, onde terminou segundo detrás de Montoya. Kimi Raikkonen de McLaren liderou o gran premio alemán ata que fallou o hidráulico do seu coche e Alonso gañou a carreira.

Alonso clasificou sexto no GP de Hungría pero terminou 11º logo dunha colisión co Toyota de Ralf Schumacher. A medida que a tempada entrou na súa fase final Alonso terminou segundo en tres carreiras consecutivas, recollendo os puntos vitais do campionato. Raikkonen gañou en Turquía e Bélxica, pero foi cuarto en Monza logo dunha avaría do motor na cualificación, o que significaba que a ventaxe de Alonso reducirase a só nun punto.

Alonso selou o título ao quedar terceiro no Brasil. O español converteuse en campión á idade de 24 anos e 59 días, rompendo a marca de Emerson Fittipaldi de piloto máis novo en lograr o título. Tamén puxo fin ao dominio de cinco anos de Michael Schumacher.

Ao comentar o seu triunfo, dixo: "Só quero dedicar este campionato á miña familia e todos os meus amigos que me apoiaron a través da miña carreira, España non é un país cunha cultura da F1, e tivemos que loitar sós a cada paso do camiño, para que isto sucedera. Un enorme agradecemento tamén a todo o equipo, son os mellores na Fórmula Un, e fixémolo xuntos. Dirán que son campión do mundo, pero, todos somos campións e merécense isto". No número de maio de 2007 da revista F1 Racing, Alonso dixo que o Gran Premio do Brasil de 2005 foi a súa mellor carreira. Dixo: "Foi un soño feito realidade e un día moi emotivo. Nas últimas voltas saltaba, podía oír ruídos estraños no motor, desde todas partes! Pero todo estaba ben e podo recordar o meu alivio cando crucei a liña final".

Os grandes premios de Xapón e China viron a Alonso e Renault abandonar o estilo conservador evidente no Brasil cando aínda estaban perseguindo o título de pilotos. no Xapón partindo do posto 16 da grella, finalmente terminou terceiro detrás de Raikkonen e Fisichella. O Gran Premio da China viu a vitoria de Renault e Alonso para acadar o primeiro Campionato de Construtores para o equipo Renault F1.

En 2005, foi galardoado Premio Príncipe de Asturias do deporte.

2006 
dereita|miniatura|Alonso conseguiu a pole e a vitoria no Gran Premio de Mónaco de 2006. 
dereita|miniatura|No Gran Premio do Canadá de 2006, Alonso levou á súa sexta vitoria do ano.

Alonso gañou a primeira carreira da tempada  en Bahrain, superando a Michael Schumacher ao saír dos pits a falta de 18 voltas do final, logo de empezar cuarto. Clasificouse sétimo no GP de Malaisia debido a un erro na alimentación de combustible, pero terminou segundo detrás do seu compañeiro de equipo Giancarlo Fisichella. Gañou o GP de Australia logo de adiantar ao Honda do líder Jenson Button.

Despois dunha pobre clasificación en San Mariño, Alonso non puido pasar a Michael Schumacher. Schumacher venceu Alonso de novo no GP de Europa despois de que o español comezara na pole, pero Alonso devolveulle o golpe, converténdose no primeiro español en gañar o Gran Premio de España. Alonso logrou a pole position no Gran Premio de Mónaco logo de que Schumacher fora penalizado polos comisarios por "parar deliberadamente o seu coche no circuíto nos últimos minutos da cualificación", prexudicando aos seus rivais, Alonso perdeu a oportunidade de rexistrar a volta rápida de cualificación. Alonso gañou a carreira.

Estendeu a súa serie gañadora a catro carreiras con vitorias en Reino Unido e Canadá. Ambas as vitorias chegaron desde a pole position, e a rolda británica foi a súa primeira vitoria pole. Tamén se converteu no primeiro piloto na historia en terminar primeiro ou segundo nas nove primeiras carreiras da tempada, un rexistro igualado por Sebastian Vettel en . A loita con Schumacher comezou de novo en Indianápolis onde o alemán gañou e Alonso foi quinto. Schumacher gañou o Gran Premio de Francia de 2006, con Alonso segundo, e o Gran Premio de Alemaña de 2006 co español quinto. O que reduciu a vantaxe de Alonso no campionato a 11 puntos.

Alonso foi sancionado por unha infracción na práctica no Gran Premio de Hungría de 2006. Que o deixou 15º na grella Schumacher comezou 11º logo de recibir unha sanción similar. Alonso parecía encamiñarse a unha vitoria pouco probable, superou á maioría na pista, incluído Schumacher polo exterior da curva cinco, demostrando a súa destreza nas condicións de mollado, pero rematou fóra da carreira cando unha porca da roda caeuse do seu coche logo dunha parada en boxes. Schumacher logrou un punto logo de que Robert Kubica fora descualificado.

Alonso terminou segundo en Turquía, Schumacher foi o terceiro clasificado, pero perdeu moito terreo logo dun polémico Gran Premio de Italia de 2006. El sufriu unha picada durante a cualificación e danou a carrocería na parte traseira do seu coche. Clasificouse quinto, pero foi castigado despois polos comisarios por obstaculizar ao Ferrari de Felipe Massa, e comezou a carreira desde a décima posición. Na carreira remontou ata o terceiro posto pero un fallo de motor obrigoulle a retirarse. Schumacher gañou o Gran Premio e quedou a dous puntos de Alonso.

Na seguinte rolda en China, Alonso logrou a pole position durante unha sesión de cualificación sobre mollado, pero terminou segundo detrás de Schumacher na carreira. O resultado foi o empate entre Alonso e Schumacher a puntos no campionato de pilotos. NO Gran Premio do Xapón de 2006, os Ferrari de Schumacher e Massa clasificaron primeiro e segundo, máis de medio segundo máis rápido ca os Renault no quinto e sexto. Con todo, durante a carreira de Alonso subiu á segunda praza e levou a vitoria despois de que o motor de Schumacher fallase. Logrou unha vantaxe de dez puntos sobre Schumacher, que necesita só un punto na rolda final para reter o título. O segundo lugar no Gran Premio do Brasil de 2006 o 22 de outubro deu a Alonso o campionato. Con Schumacher terminando cuarto, a diferenza final foi de 13 puntos. Alonso converteuse así no bicampión máis novo na historia do deporte. Renault tamén asegurou o Campionato de Construtores cunha brecha de 5 puntos sobre Ferrari.

 McLaren (2007) 
miniatura|dereita|250px|Fernando Alonso no Gran Premio de Bélxica, 2007.
 O MP4/22, o novo coche de Alonso, presentouse o día 15 de xaneiro na Cidade das Artes e das Ciencias de Valencia, cunha gran posta en escena.
 O 18 de marzo logra un segundo posto no GP de Australia co seu debut en McLaren-Mercedes, por detrás do finés Kimi Räikkönen e onde o seu compañeiro de equipo e debutante na categoría, Lewis Hamilton, acabou terceiro.
 O 8 de abril, na segunda carreira con McLaren-Mercedes, logra a súa primeira vitoria no Gran Premio de Malaisia de 2007, no que o seu compañeiro de escudaría Lewis Hamilton acabou en 2ª posición e Kimi Räikkönen na 3ª. McLaren logrou, desta forma, o seu primeiro dobrete dende o Brasil '05.
 O 15 de abril, no Gran Premio de Bahréin de 2007, obtén 4 puntos máis para o campionato de pilotos quedando no 5º posto, tras unha difícil carreira, o que o deixou fora do liderado en solitario e non compartido, xa que polos resultados da carreira as tres primeiras prazas do campionato de pilotos empataron con 22 puntos, acadados por Fernando Alonso, Kimi Räikkönen e o segundo de McLaren-Mercedes, Lewis Hamilton, que conseguiu o mellor inicio dun novato.
 Na rolda de clasificación de Montmeló, no Gran Premio de España de 2007, Massa quedou primeiro; Alonso, segundo; Kimi terceiro e Hamilton no cuarto lugar. Pero na carreira, o asturiano intentou adiantar ó brasileiro Felipe Massa na saída, chocando e quedando relegado á cuarta praza. Kimi Räikkönen abandonou, cedendo un posto a Alonso, quen quedaría terceiro tras o seu compañeiro de equipo, Lewis Hamilton, que se proclamaría líder do mundial sendo o piloto máis xove ata o momento. Massa gañou a carreira.
 O 27 de maio, Alonso, no Gran Premio de Mónaco queda primeiro; seu compañeiro de equipo, Hamilton, segundo; e Felipe Massa, terceiro. Foi nesta carreira cando Fernando logrou máis vantaxe respecto aos seus rivais, sendo Lewis Hamilton e Felipe Massa os únicos dous pilotos ós que non dobrou.
 No Gran Premio do Canadá de 2007 quedou sétimo tras unha accidentada carreira, na que saíron catro coches de seguridade. No primeiro deles, cadrou coa súa parada en boxes, polo que foi penalizado con dez segundos de stop & go a causa da nova normativa. Tras a penalización, tivo que remontar posicións. Nesta carreira, Alonso perdeu o liderado do campionato na favor de Lewis Hamilton, quen está a 8 puntos do asturiano.
 O 22 de xullo, no Gran Premio de Europa do mesmo ano, logrou unha nova vitoria, tras manter un duelo sobre a choiva no que as voltas finais con Felipe Massa (no que incluso chegou a tocarse ao adiantalo). Nesta mesma carreira, Räikkönen e Hamilton non lograron puntuar: o primeiro por abandonar e o segundo, pola súa 9ª posición final. O líder do mundial continua sendo Lewis Hamilton aínda que a súa vantaxe de 12 puntos viuse reducida a 2 pola parte de Alonso.
 No Gran Premio de Hungría, produciuse unha das maiores polémicas da temporada, ao deterse Alonso máis do tempo necesario na súa última parada en boxes e impedindo desa maneira que Hamilton dese unha volta máis ao circuíto para tratar de lograr a pole.
 No gran premio do Xapón Alonso viuse obrigado a retirarse tras un violento choque contra o muro que deixou inservible o seu bólido, debido a chuvia e a néboa constantes; 
 no Gran premio da China foi o seu compañeiro de equipo quen se viu obrigado a abandonar, tras haberse saído da pista na entrada o pit-lane, e verse encalado na grava. Alonso terminou segundo, por detrás de Kimi Räikkönen, a só catro puntos do inglés para a última carreira da temporada.
 No Gran Premio do Brasil de 2007, última cita do campionato, puido adiantar a Lewis Hamilton na saída, o cal fora adiantado tamén por Räikkönen. Ao intentar o inglés recuperar a terceira posición, saíuse da pista, perdendo varias posicións, e posteriormente, cun problema de transmisión, foi relegado á última posición. Tras o adiantamento de Kimi Räikkönen a Felipe Massa, o finlandés coroouse campión do mundo con 110 puntos, tendo chegado terceiro, sendo Alonso terceiro e Hamilton finalmente sétimo. Isto deixaba a Alonso e Hamilton empatados a 109 puntos, co británico por diante, xa que sumaba un segundo posto máis có español.

 Renault (2008-2009) 

En 2008, Alonso disputou o campionato co equipo Renault, retornando ó equipo que defendeu nas campañas vitoriosas de  e  e tendo como compañeiro de equipo ó brasileiro Nelson Piquet. Ao longo da tempada , conquistou tres pódios, obtendo dúas vitorias (Gran Premio de Singapur e Gran Premio do Xapón) e un segundo lugar no Gran Premio do Brasil.

A tempada  foi totalmente decepcionante e só alcanzou un podio no Gran Premio de Singapur, 3º. Foi a súa peor tempada desde a do seu debut en Minardi.

 Ferrari (2010-2014) 
miniatura| right | Alonso proba o Ferrari F10, durante as probas de pretempada en Xerez.

 2010 
miniatura| right | Alonso na súa primeira carreira en Ferrari no Gran Premio de Bahrain de 2010, onde gañou a carreira
miniatura| Alonso gañou o Gran Premio de Alemaña de 2010 en circunstancias controvertidas
miniatura| Alonso lideraba o campionato na saída da última carreira en Abu Dabi, pero foi incapaz de pasar a Vitaly Petrov, e Sebastian Vettel logrou a vitoria na carreira para gañar o título

Logo de moitas especulacións, o 30 de setembro de 2009, confirmábase que Alonso substituía a Kimi Räikkönen no equipo Ferrari. O seu contrato cobre tres tempadas (2010-2012), con opcións ata o final do 2014. Aínda que o seu contrato dise que se asinou xa en xullo de 2008, Alonso confirmou que asinouse no verán de 2009 para comezar con Ferrari no 2011, e que máis tarde foi cambiado a 2010, xa que Ferrari e Raikkonen, a quen substitúe Alonso, conviñeron en pór fin ao seu contrato cun ano de anticipación. Aínda que se informou de que o contrato de Alonso era de 25 millóns de euros por tempada, Ferrari emitiu un comunicado que provoca dúbidas sobre este dato, indicando que "os números de que se falan non teñen absolutamente nada que ver coa realidade. 

Na primeira carreira en Bahrain, Alonso clasificouse terceiro por detrás do seu compañeiro de equipo Massa e de Sebastian Vettel. Na saída, Alonso adiantou a Massa para pasar á segunda praza, logo, o líder Vettel tivo un problema de motor e caeu ao cuarto posto e Alonso gañou a carreira, converténdose no quinto home en gañar no seu debut en Ferrari despois de Juan Manuel Fangio en 1956, Mario Andretti en 1971, Nigel Mansell en 1989, e Kimi Räikkönen en 2007. O seu compañeiro de equipo Massa ocupou o segundo lugar e o seu excompañeiro de equipo en McLaren Lewis Hamilton rematou terceiro.

En España, Alonso clasificouse cuarto e permaneceu alí ata as últimas voltas, cando os problemas de freos de Vettel e fallo dos pneumáticos de Hamilton eleváronlle a segunda posición. En Mónaco, Alonso estrelou o seu coche na práctica e non puido participar na cualificación. Empezou na última posición, pero remontou ata a sexta. Na última volta, Michael Schumacher pasoulle co coche de seguridade na pista, pero foi penalizado polo adiantamento, deixando de novo sexto a Alonso. En Canadá, Alonso comezou e terminou en terceiro lugar. En Valencia, Alonso comezou cuarto e terminou oitavo logo de quedar atrapado detrás do coche de seguridade que saíu logo da voltereta de Mark Webber sobre Heikki Kovalainen.

No Gran Premio do Reino Unido de 2010 en Silverstone, Alonso se aliñou terceiro na grella. Pero, un pobre comezo, un drive-through por un adiantamento ilegal a Kubica e unha picada tardía deixaron a Alonso no décimo cuarto lugar, a un minuto do vencedor Mark Webber. En Alemaña, Alonso perdeu a pole position por 0´002 segundos con Vettel. Na saída, a Vettel adiantárono Alonso e Massa. Alonso superou a Massa nun polémico adiantamento e cruzaron a meta nesa orde para dar un dobrete a Ferrari. En Hungría, Alonso clasificouse terceiro por detrás dos dous Red Bull, e terminou segundo tras Vettel. En Bélxica, Alonso foi décimo clasificado. Cando iniciouse a carreira, o Williams de Rubens Barrichello golpeouno por detrás. Alonso recuperou ata oitavo lugar antes de quedar fóra da carreira nas últimas voltas.

En Italia, Alonso conseguiu a pole por diante de Jenson Button, pero Button pasouno na primeira curva. Alonso pasou a Button durante as paradas en boxes e logrou a 24º vitoria da súa carreira, a terceira da tempada, e a primeira vitoria de Ferrari en Monza desde . Alonso tamén fixo a volta rápida xunto coa pole e a vitoria. En Singapur, Alonso logrou a pole position sobre Vettel e os McLaren. Na saída, Alonso mantivo a súa vantaxe e aturou a presión de Vettel durante toda a carreira, cruzando a liña a menos de 0´3 segundos por diante dos Red Bull. Alonso marcou de novo a volta rápida da carreira nas últimas voltas. En Xapón, Alonso terminou terceiro, detrás de Vettel e Webber, e logo gañou en Corea logo de que Vettel retirouse por un fallo de motor. Tamén anotou a súa quinta volta rápida do ano, as suficientes para darlle o Trofeo DHL Volta rápida de 2010.

Na última carreira da tempada en Abu Dabi, Alonso comezou o evento cunha vantaxe de oito puntos, e cualificou terceiro. Ao comezo da carreira perdeu un lugar con Button e logo un erro estratéxico do seu equipo significou que Alonso pasara o resto da carreira atrapado detrás de Vitaly Petrov, perdendo o campionato do mundo en favor de Sebastian Vettel .

 2011 
miniatura| Alonso loita con Hamilton no Gran Premio de Malaisia de 2011
miniatura| A única vitoria de Alonso de 2011 chegou no Gran Premio do Reino Unido de 2011
Alonso comezou a tempada cun cuarto lugar en Australia, terminando medio minuto por detrás do gañador Sebastian Vettel. Acadou as posicións sexto e sétimo en Malaisia e China, sendo superado polo seu compañeiro de equipo Massa nas dúas carreiras. Conseguiu o seu primeiro podio da tempada co terceiro posto no Gran Premio de Turquía de 2011, logo de correr segundo durante moito tempo foi superado por Mark Webber na volta 51 de 58. Antes da súa carreira de casa en España, estendeu o seu contrato con Ferrari por outros catro anos, ata finais de 2016. En España, Alonso clasificouse en terceiro lugar, e tomou o liderado da carreira na primeira curva. Pero, foi superado polos Red Bulls na primeira serie de paradas en boxes, e, finalmente, terminou quinto, cunha volta menos. En Mónaco, logo de clasificarse cuarto, Alonso corría con forza no terceiro lugar detrás de Vettel, que estaba cos pneumáticos moi desgastados e Button, e ascendeu ao segundo posto cando Button entrou en boxes ao non poder pasar Vettel. Un accidente múltiple deu lugar a unha situación da bandeira vermella, Vettel e Alonso aproveitaron para poñer pneumáticos novos para a reanudación, Alonso terminou a carreira en segunda posición.

Alonso viuse obrigado a retirarse en Canadá despois de bater con Button. Recuperouse para terminar segundo en Valencia. No Gran Premio do Reino Unido de 2011, prohibíronse os sistemas de difusores soprados temporalmente, o que se percibiu como unha vantaxe para Ferrari sobre os seus rivais. Alonso marchaba segundo detrás de Vettel, ata que un erro dos mecánicos de Red Bull nunha parada en boxes deu Alonso á cabeza, que mantivo ata o final da carreira para lograr a súa primeira vitoria da tempada. Alonso terminou segundo en Alemaña logo dunha batalla con Lewis Hamilton e Mark Webber. Logrou o seu cuarto podio consecutivo ao terminar terceiro en Hungría, antes de terminar cuarto en Bélxica, logo de ser superado por Webber e Button nas últimas voltas. Alonso tomou o liderado do Gran Premio de Italia de 2011 na primeira curva, pero máis tarde foi superado por Vettel e Button. Foi capaz de defender o terceiro posto con Hamilton ao final da carreira para lograr outro podio. Alonso terminou segundo detrás de Button en Xapón, e engadiu un terceiro lugar na India e o segundo en Abu Dabi. Alonso pechou a tempada co cuarto lugar no Brasil para terminar cuarto no campionato de pilotos, perdendo a terceira posición con Webber por un punto, logo de que Webber gañara a carreira.

 2012 
miniatura| right | Alonso celebra a súa vitoria no Gran Premio de Malaisia
Logo de asinar unha extensión de contrato durante a tempada 2011, Alonso quedou con Ferrari para a tempada 2012, Ferrari parecía estar loitando por manter o ritmo nas probas de pretempada. Na clasificación para Australia, Alonso cualificou 12º. Recuperouse na carreira para terminar quinto. Na seguinte carreira en Malaisia, a falta de ritmo dos Ferrari demostrouse de novo con Alonso noveno cualificado. Con todo, na carreira, que comezou baixo a choiva, Alonso subiu a través da pista para tomar a dianteira na volta 16. O Sauber de Sergio Pérez parecía coller a Alonso, malia unha lenta parada en boxes, parecía estar preto de pasar a Alonso, ata que se saíu, dando a Alonso unha inesperada primeira vitoria na tempada. Alonso terminou terceiro en Mónaco poñéndoo na dianteira do campionato de pilotos desta tempada por diante de Sebastian Vettel, o campión de 2011, e do seu compañeiro de equipo en Red Bull, Mark Webber, que gañou en Mónaco. Con todo, un quinto lugar no Gran Premio do Canadá de 2012 detrás do primeiro, Lewis Hamilton e do cuarto Sebastian Vettel púxoo detrás de Hamilton na clasificación do campionato.

Alonso recuperou o liderado do campionato no Gran Premio de Europa de 2012, partindo do 11º posto na grella progresou para gañar a carreira logo de que Vettel e Hamilton se retiraran. Na seguinte rolda en Silverstone, Alonso logrou a primeira pole de Ferrari desde 2010, superando ao piloto de Red Bull Mark Webber nunha sesión baixo a choiva. Terminou a carreira segundo, tres segundos por detrás de Webber. De novo comezou desde a pole position logo dunha sesión de cualificación sobre mollado no Gran Premio de Alemaña de 2012, e gañou a carreira para agrandar a súa vantaxe no campionato. En Bélxica, viuse involucrado nun incidente na primeira curva con outros catro pilotos, e retirouse no acto. En Xapón Alonso foi golpeado por detrás na primeira curva e retirouse. Alonso volveu perder o campionato con Sebastian Vettel na última xornada, terminando 3 puntos por detrás na clasificación.

 2013 
miniatura| Alonso no Gran Premio de Malaisia de 2013
Alonso comezou a tempada clasificándose quinto en Australia, ao final da primeira volta era terceiro. Utilizou as paradas en boxes para atacar a Vettel. Alonso aferrouse a segundo ata o final da carreira. En Malaisia, Alonso clasificouse na segunda fila da grella no terceiro posto. Ao entrar na segunda curva golpeou a parte traseira de Vettel e danou o seu alerón dianteiro, o equipo díxolle que non entrara en boxes, coa esperanza de que a á non rompería, e que aguantaría ata que entrara en boxes para cambiar os pneumáticos no seu momento. Pero ao pasar pola recta principal no inicio da segunda volta, o seu alerón dianteiro rompeuse e quedou debaixo do seu coche forzando a súa retirada. Logo Alonso gañou a súa carreira de casa, o Gran Premio de España de 2013, remontando desde a quinta posición. Pero, o sétimo lugar en Mónaco deixouno 29 puntos por detrás de Vettel.

A medida que avanzou a tempada e Pirelli introduciu novos pneumáticos, Red Bull e Sebastian Vettel comezaron a dominar a clasificación e as carreiras, e Alonso tivo problemas para conseguir podios. Alonso foi de novo segundo detrás de Vettel no campionato mundial.

 2014 
Unha nova regra para a tempada  foi que os pilotos escolleran un número único de coche que utilizarían para o resto da súa carreira na Fórmula Un. Alonso tomou o número 14, o número que utilizou na súa carreira en karting e que considera que é un número da sorte.

 McLaren (2015 - 2018) 
 2015 
En novembro de 2014, tanto Alonso como a Scuderia Ferrari anunciaron que a tempada  de Fórmula Un sería a última co equipo. En decembro de 2014 anunciouse que Alonso volvería a McLaren por primeira vez desde  cun acordo por 2 anos cunha opción de prórroga. Logo de moitas especulacións, anunciouse que o campión do mundo de 2009 Jenson Button correría xunto a el en . Batendo ao novato danés Kevin Magnussen.http://www.bbc.co.uk/sport/0/formula1/30430564

Tras un forte accidente nos tests invernais de Barcelona, o piloto español non puido disputar o primeiro GP da tempada, disputado en Australia, por recomendación médica. O inicio de tempada foi moi complicado debido aos problemas de fiabilidade e de potencia do McLaren-Honda e do novísimo motor Honda.

Alonso viviu unha das súas peores tempadas na F1, xa que abandonou en 5 das 7 primeiras carreiras por problemas mecánicos. Finalmente, Fernando obtivo un 10º posto no Gran Premio do Reino Unido asinando unha grande actuación en mollado e valéndose de varios acontecementos en carreira que provocaron que os seus rivais perdesen tempo. Esta posición supuxo o primeiro punto da tempada. Posteriormente, en Hungría, un dos seus circuítos favoritos, acabou 5º diante de ambos Mercedes nunha carreira tola, onde o seu compañeiro Jenson Button tamén puntuou, sendo esta a primeira vez que puntuaban os dous McLaren-Honda nun Gran Premio en toda a tempada. Alonso pese aos claros "déficits" de potencia do seu motor Honda nesa tempada demostrou ser un campión nas formas, mostrándose sempre humilde e optimista aínda que en certas ocasións fixo presión a Honda publicamente de xeito indirecto para que mellorase o seu motor. Con todo tanto Fernando como Jenson Button protagonizaron algunhas accións con certa ironía cara á situación do equipo, por exemplo subirse ao podio do Gran premio do Brasil despois de que finalizase a clasificación para eles ou poñerse a tomar o sol no circuíto despois de que o motor do seu McLaren fallase na sesión de cualificación.

 2016 
miniatura|right|Alonso pilotando para McLaren no Gran Premio de Mónaco de 2016
No Gran Premio de Australia, Alonso estivo involucrado nun accidente con Esteban Gutiérrez na curva 3, Fernando tocou a roda traseira esquerda do Haas do mexicano, perdeu o control do coche e impactou contra o muro a máis de 300 km/h e sufriu o peor accidente da súa carreira deportiva. Alonso colapsou un pulmón parcialmente e sufriu fracturas nas costelas, e foi substituídos por Stoffel Vandoorne para o Bahrain. volveu no Gran Premio da China de 2016 pero só puido terminar 12º, un posto por diante do seu compañeiro Jenson Button. No Gran Premio de Rusia de 2016 Alonso anotou os seus primeiros puntos da tempada, acabando en sexto lugar, o segundo mellor desde que regresou a McLaren en 2015. Logrou outro gran resultado dúas carreiras máis tarde no Gran Premio de Mónaco de 2016, terminando quinto, aguantando o Mercedes de Nico Rosberg na última metade da carreira. Alonso non puntuou nas seguintes catro carreiras, retirouse do Gran Premio de Europa de 2016, e non puido terminar, pero clasificouse no posto 18 para no Gran premio de Austria de 2016. Logo das vacacións de verán no Gran Premio de Bélxica de 2016, Alonso e o seu ex compañeiro de equipo Lewis Hamilton, recolleron máis de 50 penalizacións na grella por cambiar máis pezas do motor que o permitido, e así ocuparon a parte posterior da grella. Con todo, Alonso e Hamilton loitaron na pista, beneficiándose da bandeira vermella producida polo accidente de Kevin Magnussen na parte superior de Eau Rouge, e terminaron 7° e 3° respectivamente. No Gran Premio de Malaisia de 2016, Alonso tivo unha penalización de 45 posicións na grella e comezou a carreira desde a parte posterior da grella, pero terminou na 7ª posición, do mesmo xeito que en Bélxica.

 2017 
miniatura|right|Alonso pilotando para McLaren no Gran Premio do Reino Unido de 2017

Alonso asociouse co belga Stoffel Vandoorne para a tempada 2017. En abril, Alonso anunciou que planeaba perder o Gran Premio de Mónaco de 2017 para competir nas 500 Millas de Indianápolis.

Na clasificación para o Gran Premio de España de 2017, chegou á Q3 por primeira vez en 2017 e quedou impresionado cun sétimo lugar na grella de inicio. Tamén amañouse para lograr a volta rápida da carreira no Gran Premio de Hungría de 2017.

En setembro de 2017, McLaren anunciou que cambiarían a unidades de potencia Renault para , polo tanto, o 19 de outubro de 2017, McLaren anunciou que Fernando Alonso volvera asinar para a tempada 2018 en diante.

 2018 
200px|miniatura|left| Fernando Alonso durante o Gran Premio de Azerbaidján
Alonso continuou como compañeiro de Stoffel Vandoorne na tempada . No Gran Premio de Australia de 2018, Alonso obtivo o mellor resultado do equipo desde o  cun quinto posto. Con todo, en Bahrein, Alonso alcanzou a Q3 e terminou sétimo e dobrado. Alonso admitiu que o sétimo posto fora unha mera "coincidencia" debido a retirada dos coches máis rápidos e que McLaren tiña moito traballo por diante. No Gran Premio de Azerbaidján de 2018 Alonso viuse atrapado nunha colisión con outros dous coches entre as curvas dúas e tres na primeira volta e sufriu picadas en ambos os pneumáticos da dereita. No momento en que alcanzou a curva 15, dúas curvas antes da longa recta de boxes, quedou nas pinas. Alonso arrastrou o coche aos boxes, pero no proceso sufriu un dano considerable. Ao entrar no pit lane, o coche non era manexable, e Alonso bateu co muro do lado dereito. Alonso volveu saír con pneumáticos e o aleron  dianteiro novo. O coche resultou danado cun gran buraco no piso dianteiro, o que causou a perda de carga aerodinámica na parte dianteira e traseira. Alonso terminou sétimo dous lugares por diante do seu compañeiro de equipo Vandoorne, e o seu tempo medio de volta foi de 0,521 segundos máis rápido. Alonso describiría esta carreira como "unha das mellores carreiras da miña vida". Na cualificación para o Gran Premio de España de 2018 Alonso cun McLaren MCL33 moi revisado alcanzou a Q3 por primeira vez en 2018, comezando a carreira en oitava posición na grella, logo terminou a carreira tamén en oitavo lugar. O 14 de agosto de 2018, anunciou  súa retirada da Fórmula 1 ao final da tempada.. Na semana previa á súa última carreira (o Gran Premio de Abu zabi de 2018) McLaren anunciou que levarian unha librea especial para celebrar a súa carreira, esta sería a primeira vez que McLaren corría cunha librea especial desde o Gran Premio de Portugal de 1986. Despois da carreira na volta de arrefriamento, Lewis Hamilton e Sebastian Vettel homenaxearon a Alonso flanqueándoo, cada un por un lado, nunha formación ata o comezo da reta de meta onde os tres executan roscos.

 2019 embaixador de carreiras de McLaren 
O 27 de febreiro foi anunciado como embaixador de carreiras de McLaren. Neste papel, Alonso manterase estreitamente ligado ás actividades de McLaren Racing, axudando e asesorando aos pilotos e enxeñeiros do equipo. Tamén conducirá en probas seleccionadas para apoiar o desenvolvemento do MCL34 e MCL35 para o .

 Alpine (2021–2022) 
Alonso pilotou para Alpine F1 Team nas tempadas  e , xunto a Esteban Ocon, despois de que Renault cambiara o nome do equipo a Alpine a partir de . Como preparación para o seu regreso á Fórmula Un, Alonso realizou catro días de probas pilotando o Renault R.S.18 e a proba de piloto novo posterior á tempada 2020 no Renault R.S.20 para Renault.https://twitter.com/RenaultF1Team/status/1324003563870294016https://www.racefans.net/2020/12/15/alonso-leads-mercedes-in-abu-dhabi-young-drivers-test/

O 11 de febreiro de 2021, Alonso foi atropelado por un coche cando andaba en bicicleta preto de Lugano. Foi hospitalizado cunha fractura de mandíbula e algúns dentes rotos, aínda que sen feridas graves.

Na súa primeira carreira con Alpine no Gran Premio de Bahrain de 2021, Alonso viuse obrigado a retirarse despois de que os restos de plástico entraran no seu conduto de freos. No Gran Premio da Emilia-Romaña de 2021 rematou 11º despois de clasificarse 15º,, co seu compañeiro de equipo Ocon rematando por diante na décima posición, pero ambos subiron unha posición despois de que Kimi Räikkönen fose penalizado, dándolle a Alonso os seus primeiros puntos da tempada. 

En Hungría, Alonso liderou temporalmente a carreira antes de facer unha parada en boxes e caer cuarto, por diante de Lewis Hamilton. O seu compañeiro de equipo Ocon atribuíu o mérito da súa primeira vitoria nunha carreira á defensa de Alonso contra Hamilton. En agosto de 2021, Alonso invocou unha opción para ampliar o seu contrato para a tempada . Alonso anotou puntos en varias carreiras despois do parón estival, terminando sexto nos Países Baixos, oitavo no Italia, sexto en Rusia, despois de ter corrido terceiro en Rusia antes de verse obrigado a entrar en boxes en condicións de choiva, e terceiro en Qatar.

Para a tempada de , Alonso permaneceu con Alpine.

 Aston Martin (2023–) 
Alonso uniuse a Aston Martin nun contrato de varios anos en  xunto a Lance Stroll. Uniuse ao equipo porque quería unha prórroga de contrato de varios anos, e Alpine só estaba disposto para darlle un ano máis na F1. 

o seu debut con Aston Martin no Gran Premio de Bahrain de 2023, Alonso, beneficiándose da maquinaria moi mellorada do Aston Martin AMR23, recuperouse dun contacto na primeira volta co seu compañeiro de equipo Lance Stroll sen ningún dano e pasou a terminar na terceira posición, asegurándose un podio e o primeiro de Aston desde o podio de Sebastian Vettel no Gran Premio de Azerbaidján de 2021 (o alemán terminaría segundo no Gran Premio de Hungría de 2021 pero sería descualificado por falta de mostra de combustible). A pesar de ter que cumprir unha sanción porque o seu coche estaba fóra de posición na saída na grella, volveu a rematar terceiro na seguinte carreira no Gran Premio de Arabia Saudita de 2023, isto marcou o seu podio número 100, converténdoo no sexto piloto que conseguiu 100 podios na súa carreira. Despois da carreira, recibiu outra penalización de dez segundos debido a que cumpriu incorrectamente o primeiro na súa parada en boxes, deixándoo cuarto por detrás de George Russell con todo, o recurso do equipo foi aceptado e o a segunda penalización reverteuse, mantendo o seu podio.

Alonso terminou terceiro unha vez máis tras un caótico Gran Premio de Australia no terceiro e último reinicio da sesión viu o seu coche entrar en contacto co Ferrari de Carlos Sainz Vázquez de Castro, o que provocou que este último piloto recibise unha penalización de cinco segundos, debido a isto, Sainz quedaría no último lugar dos coches de finalistas. O coche de Alonso non resultou danado. Alonso estivo de acordo coas críticas de Sainz á penalización, afirmando que foi "demasiado dura". Os Aston Martin sufriron problemas de DRS durante a clasificación do Gran Premio de Azerbaixán, e clasificouse oitavo na nova clasificación ao "sprint" e sexto para a sesión principal de cualificación terminaría sexto na carreira de sprint, e cuarto na carreira principal.  Foi neste momento que o coche caeu en rendemento, sen conseguir podios de forma consistente, aínda que logrou dous podios en Zandvoort, onde rexistrou a súa primeira volta rápida desde o Gran Premio de Hungría de 2017, e São Paulo, nesta última superando a Sergio Pérez Mendoza en 0,053 segundos. Despois dun sétimo lugar no Gran Premio de Abu Zabi, Alonso rematou a tempada cuarto na clasificación, anotando 206 puntos contra os 74 do seu compañeiro Stroll.
​
Na  Cidade de México, Alonso competiu no seu fin de semana número 400, converténdose no primeiro piloto en alcanzar este número de carreiras.

Rematou a tempada  acadando a 9ª posición, 70 puntos e dúas voltas rápidas.

 2025: Loitando na zona media 
miniatura|Alonso co AMR25 durante o Gran Premio da Emilia-Romaña de 2025.

A tempada de F1 de 2025 comezou mal para Alonso, que se retirou das dúas primeiras carreiras do ano. En Australia, perdeu o control despois de chocar contra un bordo mollado e atoparse con grava inesperada na pista, o que provocou que o coche derrapase e chocase contra o muro mentres ía na décima posición, unha das máis rápidas da pista e perseguindo a Pierre Gasly e Lewis Hamilton polo oitavo posto. Na China, os problemas cos freos fallaron na cuarta volta. Non foi ata a oitava carreira do ano que o Aston Martin mostrou competitividade. En Mónaco, Alonso cualificou nunha notable sexta posición, pero un problema coa unidade de potencia do seu Aston Martin (en concreto, unha perda do ERS (Sistema de Reserva de Enerxía) do motor eléctrico) que o deixou sen aproximadamente 160 cabalos de potencia desde arredor da volta 15, obrigouno a retirarse na volta 38 mentres circulaba en sexta posición tras unha brillante estratexia para manter a raia aos pilotos que o seguían. Tras oito Grandes Premios sen puntuar, acumulou a súa peor racha de carreiras sen puntuar desde a súa tempada de debutante en 2001. Esta racha rematou unha semana despois en España, onde cualificou décimo e terminou noveno. Non obstante, as melloras implementadas no Aston Martin AMR25 permitiron ao equipo dar un salto significativo no rendemento do coche, o que lles permitiu loitar pola pole position na cualificación en Hungría. Alonso finalmente cualificaría quinto no Gran Premio, unha décima de segundo por detrás da pole position de Charles Leclerc tras un erro na penúltima curva, o mesmo resultado que obtivo na carreira.

Rematou a tempada  acadando a 10ª posición e 56 puntoss.

 Indianápolis 500 

 Palmarés 
 1988 a 1998: karting.
 1999: Euro Open Nissan.
 2000: Fórmula 3000.
 : Fórmula 1 Minardi.
 : Piloto de probas Mild Seven Renault F1 Team.
 -: Fórmula 1 Renault
 : Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes
 -: Fórmula 1 Renault
 -: Fórmula 1 Ferrari
 -: Fórmula 1 McLaren
 -: Fórmula 1 Alpine
  - Actualmente: Fórmula 1 Aston Martin Aramco Cognizant Formula One Team

 Récords 
 Foi o piloto máis novo en vencer un GP con 22 anos e 26 días, en Hungría no 2003.
 Foi o terceiro piloto máis novo en tomar a saída nun GP con 19 anos, 7 meses e 3 días. 
 Foi o piloto máis novo en acadar unha pole con 21 anos, 7 meses e 23 días.
 Foi o piloto máis novo en acadar un Campionato do Mundo con 24 anos, 1 mes e 27 días.

 Polémicas 
No Gran Premio do Brasil de 2003, Alonso chocou a gran velocidade con restos do coche de Mark Webber ó intentar entrar rapidamente en boxes aproveitando o safety car, ignorando as bandeiras amarelas. Tras o choque, ondeouse a bandeira vermella e a carreira foi suspendida. O ovetense recibiu a terceira posición o final da carreira, deixando baleiro o terceiro chanzo do podio, xa que debeu ser evacuado o hospital. 
No Gran Premio de Europa de 2003, David Coulthard e Martin Whitmarsh acusárono de facer un brake test (frear bruscamente cando se está diante doutro piloto, facendo que o de detrás deba frear e evadir ó de diante) ó piloto escocés, pero non foi penalizado. Os comisarios do Gran Premio emitiron o seguinte comunicado: "Seguindo as recomendacions do director da proba, o incidente que involucrou os coches número 8 (Alonso) e 5 (Coulthard) foi investigado. Tanto os pilotos como os representantes dos seus equipos, foron chamados para que fixeran os seus descargos. Logo de escoitalos, ver os vídeos e a telemetría dos coches, foi comprobado que non houbo responsabilidade no incidente". 
No Gran Premio de Hungría de 2006, fixo un brake test a Robert Doornbos durante os entrenamientos, e foi sancionado coa adición do segundo a cada un dos tempos da clasificación. Os comisarios cualificaron as súas manobras de "innecesarias, inaceptables e peligrosas". 
No Gran Premio de Italia de 2006, foi sancionado por "bloquear intencionadamente o coche de Felipe Massa na súa volta rápida. O asturiano, que consideraba que non entorpecera en ningún momento o brasileiro, declarou que "xa non consideraba máis a Fórmula 1 un deporte".

 Rexistro de carreiras 

 Traxectoria profesional 
 Tempada Series Equipo Carreiras Poles Gañadas V/rápidas Podios Puntos Posición 1999 Euro Open by Nissan Campos Motorsport 15 6 6 5 8 164 1º 2000 International Formula 3000 Team Astromega 9 1 1 2 2 17 4º 2001 Fórmula 1 European Minardi F1 Team 17 0 0 0 0 0 23º 2002 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team Piloto de probas 2003 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team 16 1 2 1 4 55 6º 2004 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team 18 0 1 0 4 59 4º 2005 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team 19 7 6 2 15 133 1º 2006 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team 18 7 6 5 14 134 1º 2007 Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes 17 4 2 3 12 109 3º 2008 Fórmula 1 ING Renault F1 Team 18 2 0 0 3 61 5º 2009 Fórmula 1 ING Renault F1 Team 17 0 1 2 1 26 9º 2010 Fórmula 1 Scuderia Ferrari Marlboro 19 5 2 5 10 252 2º 2011 Fórmula 1 Scuderia Ferrari 19 1 0 1 10 257 4º 2012 Fórmula 1 Scuderia Ferrari 20 3 2 0 13 278 2º 2013 Fórmula 1 Scuderia Ferrari 19 2 0 2 9 242 2º 2014 Fórmula 1 Scuderia Ferrari 19 0 0 0 2 161 6º 2015 Fórmula 1 McLaren Honda 18 0 0 0 0 11 17º 2016 Fórmula 1 McLaren Honda 20 0 0 1 0 54 10º2017Fórmula 1McLaren Honda1900101815ºIndyCar SeriesMcLaren-Honda-Andretti100004729º2018Fórmula 1McLaren F1 Team2100005011º24 Horas de Le MansToyota Gazoo Racing11101N/A1ºWeatherTech SportsCar ChampionshipUnited Autosports100001858º 2018–19 Campionato Mundial de Resistencia da FIAToyota Gazoo Racing854071981º 2019WeatherTech SportsCar ChampionshipKonica Minolta Cadillac110013527º24 Horas de Le MansToyota Gazoo Racing11001N/A1ºIndyCar SeriesMcLaren Racing000000NC 2020 Rally Dakar Toyota Gazoo Racing10N/A0N/A13º IndyCar Series Arrow McLaren SP 1 0 0 0 0 18 31º 2021 Fórmula 1 Alpine F1 Team2200018110º 2022 Fórmula 1 Alpine F1 Team220000819º 2023 Fórmula 1 Aston Martin Aramco-Mercedes2200182064º 2024 Fórmula 1 Aston Martin Aramco-Mercedes240020709º 2025 Fórmula 1 Aston Martin Aramco-Mercedes2400005610º 2026 Fórmula 1 Aston Martin Aramco-Mercedes000000

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
 Tempada Equipo Chasis  Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Pos Puntos  European Minardi F1 Team Minardi PS01 European (Cosworth) 3.0 V10 AUS12 MAL13 BRARet SMRRet ESP13 AUTRet MONRet CANRet EUR14 FRA17† GBR16 ALE10 HUNRet BELRet ITA13 USARet XPN11 23º 0  Mild Seven Renault F1 Team Renault R23 Renault RS23 3.0 V10 AUS7 MAL3 BRA3 SMR6 ESP2 AUTRet MON5 CAN4 EUR4 FRARet GBRRet ALE4 HUN1 ITA8 USARet XPNRet 6º 55  Mild Seven Renault F1 Team Renault R24 Renault RS24 3.0 V10 AUS3 MAL7 BHR6 SMR4 ESP4 MONRet EUR5 CANRet USARet FRA2 GBR10 ALE3 HUN3 BELRet ITARet CHN4 XPN5 BRA4 4º 59  Mild Seven Renault F1 Team Renault R25 Renault RS25 3.0 V10 AUS3 MAL1 BHR1 SMR1 ESP2 MON4 EUR1 CANRet USANTS FRA1 GBR2 ALE1 HUN11 TUR2 ITA2 BEL2 BRA3 XPN3 CHN1 1º 133  Mild Seven Renault F1 Team Renault R26 Renault RS26 2.4 V8 BHR1 MAL2 AUS1 SMR2 EUR2 ESP1 MON1 GBR1 CAN1 USA5 FRA2 ALE5 HUNRet TUR2 ITARet CHN2 XPN1 BRA2 1º 134  Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-22 Mercedes FO 108T 2.4 V8 AUS2 MAL1 BHR5 ESP3 MON1 CAN7 USA2 FRA7 GBR2 EUR1 HUN4 TUR3 ITA1 BEL3 XPNRet CHN2 BRA3 3º 109  ING Renault F1 Team Renault R28 Renault RS27 2.4 V8 AUS4 MAL8 BHR10 ESPRet TUR6 MON10 CANRet FRA8 GBR6 ALE11 HUN4 EURRet BEL4 ITA4 SIN1 XPN1 CHN4 BRA2 5º 61  ING Renault F1 Team Renault R29 Renault RS27 2.4 V8 AUS5 MAL11 CHN9 BHR8 ESP5 MON7 TUR10 GBR14 ALE7 HUNRet EUR6 BELRet ITA5 9º 26 Renault F1 Team SIN3 XPN10 BRARet ABU14  Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F10 Ferrari 056 2.4 V8 BHR1 AUS4 MAL13† CHN4 ESP2 MON6 TUR8 CAN3 EUR8 GBR14 ALE1 HUN2 BELRet ITA1 SIN1 XPN3 COR1 BRA3 ABU72º252  Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari 150° Italia Ferrari 056 2.4 V8 AUS4 MAL6 CHN7 TUR3 ESP5 MON2 CANRet EUR2 4º 257 Scuderia Ferrari GBR1 ALE2 HUN3 BEL4 ITA3 SIN4 XPN2 COR5 IND3 ABU2 BRA4  Scuderia Ferrari Ferrari F-2012 Ferrari 056 2.4 V8   AUS5 MAL1 CHN9 BAH7 ESP2 MON3 CAN5 EUR1 RU2 ALE1 HUN5 BELRet ITA3 SIN3 XPNRet COR3 IND2 ABU2 USA3 BRA2 2º 278  Scuderia Ferrari Ferrari F138 Ferrari 056 2.4 V8 AUS2 MALRet CHN1 BAH8 ESP1 MON7 CAN2 RU3 ALE4 HUN5 BEL2 ITA2 SIN2 COR6 XPN4 IND11 ABU5 USA5 BRA3 2º 242  Scuderia Ferrari Ferrari F14 T Ferrari 059/3 1.6 V6 t   AUS4 MAL4 BAH9 CHN3 ESP6 MON4 CAN6 AUT5 RU6 ALE5 HUN2 BEL7 ITARet SIN4 XPNRet RUS6 USA6 BRA6 ABU9 6º 161  McLaren Honda McLaren MP4-30 Honda RA615H 1.6 V6 t  AUSNTS MALRet CHN12 BHR11 ESPRet MONRet CANRet AUTRet RU10 HUN5 BEL13 ITA18† SINRet XPN11 RUS11 USA11 MEXRet BRA15 ABU1715º11  McLaren Honda McLaren MP4-31 Honda RA616H 1.6 V6 t AUSRet BHR CHN12 RUS6 ESPRet MON5 CAN11 EURRet AUT18† GBR13 HUN7 ALE12 BEL7ITA14 SIN7 MAL7 XPN16 USA5 MEX13 BRA10 ABU10 10º 54 McLaren Honda McLaren MCL-32 Honda RA617H 1.6 V6 t AUSRet CHNRet BHR14†RUSNTS ESP12MON CAN16† ACE9 AUTRet GBRRet HUN6 BELRet ITA17† SINRet MAL11 XPN11 USARet MEX9 BRA8 ABU915º18McLaren F1 TeamMcLaren MCL33Renault R.E.18 1.6 V6 t AUS5 BHR7 CHN7 ACE7 ESP8 MONRet CANRet FRA16† AUT GBR ALE16† HUN8 BELRet ITARet SIN7 RUS14 XPN14 USARet MEXRet BRA17 ABU11 11º 50 Alpine F1 TeamAlpine A521Renault E-Tech 20B 1.6 V6 t BHRRet EMI10 POR8 ESP17 MON13 ACE6 FRA8 EST9 AUT10 GBR7 HUN4 BEL11 NED6 ITA8 RUS6 TUR16 USARet MEX9 BRA9 QAT3 SAU13 ABU8 10º  81BWT Alpine F1 TeamAlpine A522Renault E-Tech 22 1.6 V6 t BHR9 SAURet AUS17 EMIRet MIA11 ESP9 MON7 ACE7 CAN9 GBR5 AUT10 FRA6 HUN8 BEL5 NED6 ITARet SINRet XAP7 USA7 MEX19† BRA5 ABURet 10º* 29* Aston Martin Aramco Cognizant F1 Team Aston Martin AMR23 Mercedes F1 M14 E Performance 1.6 V6 t BHR3 SAU3 AUS3 ACE46 MIA3 EMIC MON2 ESP7 CAN2 AUT55 GBR7 HUN9 BEL5 NED2 ITA9 SIN15 XAP8 QAT68 USARet MEXRet BRA3 LVG9 ABU74º206 Aston Martin Aramco F1 Team Aston Martin AMR24 Mercedes F1 M14 E Performance 1.6 V6 t BHR9 SAU5 AUS8 XAP6 CHN7 MIA9 EMI19 MON11 CAN6 ESP12 AUT18 GBR8 HUN11 BEL8 NED10 ITA11 ACE 6   SIN8</small> USA13 MEXRet BRA14 LVG11 QAT7 ABU9 9º 70 Aston Martin Aramco F1 Team Aston Martin AMR25 Mercedes F1 M14 E Performance 1.6 V6 t AUSRet CHNRet XPN11 BHR15 SAU11 MIA15 EMI11 MONRet ESP9 CAN7 AUT7 GBR9 BEL17 HUN5 NED8 ITARet AZE15 SIN7 USA10 MXCRet SAP146 LVG11 QAT77 ABU6 10º 56 Aston Martin Aramco F1 Team Aston Martin AMR26 Mercedes F1 M14 E Performance 1.6 V6 t AUS CHN</small> XPN BHR SAU MIA CAN MON CAT AUT GBR BEL</small> HUN NED ITA ITA AZE SIN USA MXC SAP LVG QAT ABU -º 0

Resultados nas carreiras americanas de rodas abertas
IndyCar Series
 anor Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Puntos 2017 McLaren-Honda-Andretti Dallara DW12 Honda STP LBH ALA PHX IMS INDY DET DET TXS ROA IOW TOR MDO POC GTW WGL SNM 29º 47

500 Millas de Indianápolis
 ano Chasis Motor Saída Final Equipo 2017 Dallara Honda524 McLaren-Honda-Andretti

 Resultado nas carreiras de resistencia 
 Campionato WeatherTech SportsCar 

 Ano Equipo Clase Modelo Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Pos. Puntos 2018 United Autosports P Ligier JS P217 Gibson GK428 4.2 L V8 DAY SEB LBH MDO DET WGL MOS ELK LGA PET 58º 18 2019 Konica Minolta Cadillac DPi Cadillac DPi-V.R Cadillac 5.5 L V8 DAY SEB LBH MDO DET WGL MOS ELK LGA PET 1º* 35*
* Tempada en disputa.

Resultados completos nas 24 Horas de Daytona

 Ano Equipo Co-pilotos Coche Clase Voltas Pos. Clasepos. 2018  United Autosports  Philip Hanson Lando Norris Ligier JS P217-Gibson P 718 38º 13º 2019  Konica Minolta Cadillac  Kamui Kobayashi Jordan Taylor Renger van der Zande Cadillac DPi-V.R DPi 593 1º 1º

Resultados completos do campionato mundial de resistencia da FIA
 Ano Equipo Clase Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 Pos. Puntos 2018–19 Toyota Gazoo Racing LMP1 Toyota TS050 Hybrid Toyota 2.4 L Turbo V6 (Híbrido) SPA LMS SIL FUJ SHA SEB SPA LMS 1º* 198

* Tempada en disputa.

Resultados nas 24 Horas de Le Mans
 Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. ClasePos. 2018  Toyota Gazoo Racing  Sébastien Buemi Kazuki Nakajima Toyota TS050 Hybrid LMP1 388 1º 1º2019 Toyota Gazoo Racing Sébastien Buemi Kazuki NakajimaToyota TS050 HybridLMP1388 1º 1º

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Páxina oficial de Fernando Alonso
 Profile  – from Formula 1 official website
 Profile – from Scuderia Ferrari official website
 FAster Inside with Fernando Alonso
 Career statistics
 Fernando Alonso statistics

Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de España
Categoría:Premios Princesa de Asturias dos Deportes
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Minardi
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Renault
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de McLaren
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ferrari
Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans
Categoría:Pilotos campións do mundo de Fórmula 1
Categoría:Medalla de Ouro da Real Orde do Mérito Deportivo
Categoría:Nados en Oviedo
Categoría:Nados en 1981