Trobador, trobadora

Os trobadores máis antigos eran poetas líricos en lingua occitana ligados ás cortes de entre a segunda metade do século XI e o século XIII. O nome provén do verbo trobar, que significaba "compor versos".

Historia e características
miniatura|Bernart de Ventadorn, trobador provenzal do século XII|esquerda
A área na que foron activos incluía o Languedoc, a Provenza, Auvernia, Poitou, Lemosín e Cataluña. Sábese da existencia de preto de cincocentos trobadores e téñennos chegado as composicións duns 400. Eran de extracción social moi variada: nobres, cregos, burgueses, e plebeos.

O tema fundamental da produción trobadoresca era o amor, entendido como amor cortés. As composicións máis típicas foron as cancións, así como o sirventés, a tenzón, a pastorela ou a danza. Son tipos de rima moi acentuada. O trobar clus ("fechado") contiña sentidos voluntariamente escuros e o trobar leu era claro e explícito.

Musicalmente apartábanse tanto do canto gregoriano como da polifonía para adoptaren formas musicais que se asemellan ao que hoxe se coñece como canción, con ritmos acusados, división en estrofas e retrousos e o uso de instrumentos musicais para realzar a voz.

O trobador máis antigo de que se ten noticia foi Guillerme IX de Aquitania. Outros trobadores coñecidos son Jaufré Rudel, Raimbaut d'Aurenga, Arnaut Daniel, Giraut de Bornelh, Bernart de Ventadorn, Aimeric de Peguilhan, Uc de Saint Circ e Sordel, que era italiano.

A poesía dos trobadores tivo unha influencia considerábel sobre Dante e Petrarca e, en xeral, sobre todo o desenvolvemento da lírica amorosa europea.

En Galiza e no norte de Portugal tamén xurdiu a figura do trobador ao redor de comezos do século XII, e grazas a el e a outros creadores de cantigas xurdiu unha das primeiras líricas europeas de maior calidade.

Un trouvère era un poeta medieval do norte de Francia, especialmente da Picardía, contemporáneo dos troubadours occitanos. Ao igual que estes, compuñan sobre tópicos parecidos, pero en lingua d'oïl. Creaban tamén cancións de xesta e romances bretóns.

Coñécese o nome dalgúns deles: Jean Bodel, Blondel de Nesle ou Conon de Béthune.miniatura|Trobador, á esquerda, nunha ilustración do Cancioneiro da Ajuda.|centro

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Trobadorismo
 Cultura trobadoresca

 Ligazóns externas 
 Información sobre trobadores e xograis galego-portugueses 

Categoría:Trobadores