Val dos Reis

O Val dos Reis (Biban el-Muluk ou Wadi el-Muluk (وادي الملوك en árabe) é un val de Exipto no que se construíron tumbas para os faraóns das XVIII a XX dinastías do Imperio Novo. O nome oficial do lugar era "A Grande e Maxestosa Necrópole do Millón de Anos do Faraón, Vida, Forza, Saúde no Oeste de Tebas" ou Ta-sekhet-ma'at ("O Gran Campo").

Forma parte do complexo denominado Antiga Tebas coa súa necrópole, declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1979. Atópase na zona desértica (Desheret, a "Terra Vermella") na beira occidental do Nilo, fronte a Tebas (Luxor moderno), no corazón da Necrópole.Siliotti (1997) p. 13 O val está formado por dous vales, o Val Leste, onde se atopan as tumbas numeradas co código KV (Val do Rei), e o Val Oeste, coas tumbas designadas con WV (Val do Oeste).

 Localización 
O Val sitúase na beira occidental do Nilo, en fronte de Tebas (actual Luxor), baixo o pico do Al-Qurn ("o corno"). Ao final está separado nos vales Oriental (ou "dos Reis" propiamente) e Occidental (ou dos Monos); a maioría das tumbas importantes están no Oriental; no Occidental só hai unha tumba aberta ao público, a de Ay, o sucesor de Tutankhamon. As tumbas están escavadas nas paredes rochosas e no interior dos outeiros que bordean o val. As entradas foron ocultadas na antigüidade para evitar as profanacións.

O Val estivo en uso entre aproximadamente o 1539 e o 1075 a.C. e conta cunhas sesenta tumbas, sendo a primeira a de Thutmose I e a máis recente a de Ramsés X ou XI.

O Val dos Reis ten tamén tumbas de nobres favoritos e das fillas e fillos tanto dos faraóns como dos nobres. Na época de Ramsés I creouse o Val das Raíñas, aínda que algunhas esposas seguiron a ser enterradas cos seus esposos.

A existencia de graffiti nos muros dalgunhas tumbas indica que xa era unha atracción durante a época romana.

 As sepulturas 
A rocha do Val non é moi consistente. As tumbas construíronse cortando a través de varias capas de pedra calcaria de distinta calidade, o que comporta serios problemas para os restauradores, igual que o fixo para os arquitectos orixinarios. Moi posibelmente os planos construtivos mudaron debido a este feito. O problema máis grave é o das capas de xisto, xa que este material se expande en contacto coa auga, o que ten danado moitas tumbas, especialmente durante as cheas do Nilo.

Todas as tumbas son hipoxeos e presentan unha disposición xeral semellante: unha porta (bab, plural biban) tallada verticalmente na rocha, un corredor longo dividido en seccións que se van estreitando progresivamente, nichos e capelas laterais e un número variábel de dependencias de tamaño diferente, cos teitos apoiados sobre piares. Os corredores miden case sempre máis de 100 m e están en pendente. As escenas gravadas e pintadas en paredes e piares están en permanente escuridade. Ao fondo da tumba, na cámara principal, atópase o enorme sarcófago onde se depositaba a momia real.

As tumbas dos faraóns diferéncianse das demais non só polas súas maiores dimensións e pola riqueza da súa decoración, senón tamén pola súa finalidade específica e pola natureza das escenas e as inscricións que as decoran. Mentres que en Menfis as tumbas tiñan dúas salas, a cripta e a capela, no Val dos Reis, só teñen cripta, xa que as por cada tumba existe un templo funerario no val. Neste as escenas decorativas, moi vivaces, están relacionadas coa vida terrena e nos hipoxeos aparecen os grandes mitos e os textos relacionados coa supervivencia da alma do faraón ou imaxes do mundo do alén.

Todas as tumbas teñen os mesmos temas decorativos, aínda que representados seguindo unha estrutura diferente. Nas tumbas da XVIII dinastía hai dous grupos de cámaras que se cortan en ángulo recto e se separan por un pozo cadrado profundo. Nas das XIX e XX dinastías teñen case todas unha liña recta. Os sarcófagos da XVIII dinastía teñen bordos arredondados, imitando o cartucho real (excepto as de Ay, Tutankhamon e Horemheb, que teñen sarcófagos grandes, rectangulares e con catro divindades nos vértices que tenden os brazos). Os sarcófagos a partir da XIX dinastía teñen a forma de momia.

As primeiras decoracións teñen trazos claros e precisos e as posteriores son cada vez máis brandos e imprecisos. Esta decadencia acentúase a partir de Ramsés IV xa que se deixa a pedra e fanse sobre estuco.

Os textos funerarios que se reproducen, integramente ou abreviados, son Ladaíñas do Sol (primeira parte do corredor), Libro da apertura da boca, Libro do Mundo Inferior e Libro das Portas.

 Saqueadores de tumbas 
dereita|miniatura|350px|O Val
Case todas as tumbas foron violadas, incluída a de Tutankhamon, aínda que parece que neste caso en concreto os ladróns víronse interrompidos e foi pouco o que levaron. Tutankhamon foi un rei menor e outros reis probabelmente contaban con tesouros maiores.

En 1090 a.C., o ano da Hiena, houbo un colapso da economía exipcia que provocou a aparición de saqueadores de tumbas. Como consecuencia, foi tamén o derradeiro ano en que se utilizou o val para enterramentos.

Parece que o val ten sufrido tamén un saqueo oficial durante a guerra civil que se iniciou durante o reinado de Ramsés XI. As tumbas foron abertas, todos os obxectos de valor retirados e as momias reunidas en dous depósitos. Un, o coñecido como Deir el-Bahri, acollía non menos de corenta momias reais e os seus caixóns funerarios; o outro, na tumba de Amenhotep II, contiña outras dezaseis.

 Arqueoloxía 
As tumbas abríronse aos visitantes xa en época tolemaica. O primeiro descubrimento en época recente foi a de Amenofis III, durante a expedición napoleónica, e logo a de Seti I.

O máis sensacional foi o de Howard Carter o 4 de novembro de 1922: a tumba de Tutancamon, que escavou até 1932. A de Tutankhamon foi a primeira tumba descuberta que aínda estaba intacta. Algúns membros dos equipos arqueolóxicos dirixidos por Carter e outros arqueólogos posteriores contraeron virus locais letais a través da comida ou de animais (fundamentalmente insectos), o que deu lugar á lenda moderna da "maldición dos faraóns.

 Lista de enterramentos 
KV significa King's Valley, Val dos Reis en inglés.

 KV 1 Ramsés VII, faraón da XX dinastía
 KV 2 Ramsés IV, faraón da XX dinastía
 KV 3 descoñecido, Fillo de Ramsés III, XX dinastía
 KV 4 Ramsés XI, faraón da XX dinastía
 KV 5 Fillas de Ramsés II, XIX dinastía
 KV 6 Ramsés IX, faraón da XX dinastía
 KV 7 Ramsés II, faraón da XIX dinastía
 KV 8 Merenptah, faraón da XIX dinastía
 KV 9 Ramsés V e Ramsés VI, faraóns da XX dinastía
 KV 10 Amenmesse, faraón da XIX dinastía
 KV 11 Ramsés III, faraón da XX dinastía
 KV 12 descoñecido, saqueada na antigüidade
 KV 13 Baja, tesoureiro de Siptah, final da XIX dinastía
 KV 14 Tausret e Sethnacht, faraóns da XIX dinastía
 KV 15 Sethos II, faraón da XIX dinastía
 KV 16 Ramsés I, faraón da XIX dinastía
 KV 17 Sethos I, faraón da XIX dinastía
 KV 18 Ramsés X, faraón da XX dinastía
 KV 19 Mentuhirkschopchef, fillo de Ramsés IX, XX dinastía
 KV 20 Hatshepsut e Thutmose I, faraóns da XVIII dinastía
 KV 21 descoñecido, XVIII dinastía
 WV 22 Amenofis III, faraón da XVIII dinastía
 WV 23 Ay II, faraón da XVIII dinastía
 WV 24 descoñecido, abandonada, XVIII dinastía
 WV 25 descoñecido, abandonada, XVIII dinastía
 KV 26 descoñecido, recentemente estudada, probabelmente. XVIII dinastía
 KV 27 descoñecido, XVIII dinastía
 KV 28 descoñecido, XVIII dinastía, dignatario de Thutmose IV
 KV 29 descoñecido
 KV 30 descoñecido, XVIII dinastía
 KV 31 descoñecido, XVIII dinastía, chea de area, sarcófago 
 KV 32 descoñecido, XVIII dinastía, sen rematar, non explorada
 KV 33 descoñecido, non explorada
 KV 34 Thutmose III, faraón da XVIII dinastía
 KV 35 Amenofis II, faraón da XVIII dinastía, momia
 KV 36 Maherpra, Wedelträger, XVIII dinastía, momia
 KV 37 descoñecido, XVIII dinastía
 KV 38 Thutmose I ?, XVIII dinastía
 KV 39 Amenofis I dubidoso, XVIII dinastía
 KV 40 descoñecido, non explorada
 KV 41 descoñecido, non explorada
 KV 42 Hatschepsut-Meritre, esposa de Thutmose III, XVIII dinastía
 KV 43 Tutmosis IV, XVIII dinastía
 KV 44 sete individuos, XVIII dinastía e XXII dinastía
 KV 45 Userhet, XVIII dinastía
 KV 46 Juja e Tuja, pais de Teje, XVIII dinastía, momias
 KV 47 Siptah, faraón da XIX dinastía
 KV 48 Amenemope gt. Pairi, Wesir, XVIII dinastía
 KV 49 descoñecido, XVIII dinastía
 KV 50 un can, un mono, XVIII dinastía (tumba de animais)
 KV 51 3 monos, 1 babuíno, 3 parrulos, 1 ibis (tumba de animais)
 KV 52 un mono (tumba de animais), probabelmente da XVIII dinastía
 KV 53 Tumba en pozo, óstraca, estelas, xa non accesíbel
 KV 54 Cuarto de embalsamamento de Tutankhamon, XVIII dinastía
 KV 55 descoñecidoe momia, XVIII dinastía Semenkhare?
 KV 56 
 KV 57 Haremhab, faraón da XVIII dinastía
 KV 58 Tumba satélite da KV 57, Horemheb
 KV 59 Pequenos pozos. KV 37
 KV 60 Sitre-in, ama de cría de Hatshepsut e unha raíña, XVIII dinastía
 KV 61 descoñecido
 KV 62 Tutankhamon, faraón da XVIII dinastía, momia
 KV 63 Descuberta no ano 2005 polo exiptólogo estadounidense Otto Schaden. Nela, ata o momento, non se atoparon restos humanos, e si gran cantidade de artigos funerarios e materiais para embalsamar.

800px|centro

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 



 Outros artigos 
 Val das Raíñas
 Antigo Exipto
 Historia antiga de Exipto

 Ligazóns externas 
 Proxecto cartográfico tebano, planos detallados de todas as tumbas do val e visita virtual en 3D con comentarios (en inglés)

Categoría:Antigo Exipto
Categoría:Sitios arqueolóxicos de Exipto