Lingua litúrxica

Unha lingua litúrxica é unha lingua empregada polos crentes dunha relixión no curso das súas cerimonias relixiosas. Considérase que ten un valor relixioso superior á lingua cotiá. Non todas as relixións teñen unha lingua litúrxica.

Úsase sobre todo o termo de «lingua litúrxica» cando a lingua relixiosa é diferente da lingua vernácula. Ás veces, os crentes non comprenden a lingua litúrxica da súa relixión.

Esta pode ter varias orixes, e en particular:
unha orixe xeográfica diferente: é a lingua do grupo que desenvolveu inicialmente a relixión en cuestión.
unha orixe histórica: é a lingua falada na época na que a relixión en cuestión se desenvolveu inicialmente.

Estas dúas orixes non se exclúen entre si.

Exemplos
o armenio clásico da igrexa apostólica armenia
o latín da igrexa católica latina;
o árabe clásico dos musulmáns, (diferente dos dialectos modernos);
o hebreo dos xudeus relixiosos (o hebreo falado en Israel foi recreado a finais do século XIX sobre a base do hebreo litúrxico, pero non se confunde completamente con el);
o ge'ez dos cristiáns coptos de Etiopía, pero tamén dos Falashas, xudeus de Etiopía;
o grego antigo dos ortodoxos gregos;
o mandeo clásico dos mandeos;
o eslavo dos ortodoxos rusos;
o eslavo eclesiástico das igrexas búlgaras, macedonias, rusas, serbias e outras Igrexas ortodoxas.
o sánskrito dos hinduístas
o siríaco dos siríacos ortodoxos
o copto da igrexa ortodoxa copta
o xeorxio antigo da igrexa ortodoxa e apostólica xeorxiana

Véxase tamén
Outros artigos
Lingua viva
Lingua morta

Categoría:Relixión
Categoría:Lingüística