Desinencia

En morfoloxía, desinencia é un afixo que se coloca a continuación dunha raíz (e, ás veces, dun elemento temático), para constituír unha forma flexionada. Hai dous tipos de desinencias:

desinencias casuais Van no final dun substantivo, dun pronome ou dun adxectivo.
Por exemplo, en latín, a forma dominus (en caso nominativo) está constituída da raíz domin-, da vogal temática -u (realmente o) e da desinencia casual de nominativo -s.

desinencias persoais Van no final dun verbo.
Por exemplo, en galego, a forma cantemos está formada da raíz cant-, da vogal modal -e- e da desinencia persoal -mos.

 Véxase tamén 

Outros artigos

Conxugación
Declinación

Categoría:Morfosintaxe