Polisíndeto

Un polisíndeto é un recurso estilístico do compoñente morfosintáctico que actúa por concorrencia. Consiste en repetir conxuncións, moi frecuente na lírica popular. O seu antónimo é o asíndeto.

Exemplos
En Otero Pedrayo (Os señores da terra, ed. Galaxia): Polo xeral os nexos encóntranse a diferente nivel sintáctico:
...na horta e no pomar e corrían en mainas baixadas de nabeiras, bacelos, lameiros e montós de arboredos (páxina 11)
...bandas de roseiras e dinteis retortos, e a muralla ameada do patio, na que se abría o portal, e cara o nacente... (páxina 4)
O pazo da Seara era sonado no Ribeiro de Avia e do Miño, nos Chaos e na capital, pola súa fartura e comodidade (páxina 18).

 "Pra a Habana" (Follas Novas, de Rosalía de Castro)

Tes, en cambio, orfos e orfas
e campos de soledad
e nais que non teñen fillos
e fillos que non ten pais,
E tes corazóns que sufren [...]

Obsérvese que hai anáfora e homeoptoto en orfos e orfas

Categoría:Retórica e figuras da lingua