Trasno

Para o artigo sobre o proxecto de tradución de software libre, véxase Proxecto Trasno.
miniatura|dereita|240px|Ilustración representando un trasno argallando nunha cociña, segundo unha intelixencia artificial.
Un trasno ou trasgo (do latín "trans gradi" ou "transgredi", ir máis alá, cometer infraccións) é unha criatura imaxinaria, unha especie de demo invisíbel, propia da tradición popular galega e do norte de Portugal. Denomínase tamén diaño, entendido como ente distinto do demo e nunca tan maligno coma este.

Adoita ser de hábitos nocturnos e serve para explicar sucesos de causa aparente descoñecida, sobre todo sucesos accidentais que comportan un dano non grave. Así, o trasno argalla para facer que rompa a louza, que se perdan as chaves, que caia un valado, que se leen os nobelos que estea fiando unha moza etc. Pero o trasno tamén pode andar detrás dunha persoa e seguila a todas partes. Ás veces toma forma animal (coma un cabalo, un can abandonado etc.).

 O trasno na cultura popular 

Contan en Curro, parroquia do concello pontevedrés de Barro, que dunha volta ían dúas velliñas ó muíño e atoparon un meniño só, abandonado, nu e mortiño de frío. Comezaron a limpalo e abrigalo e foron facer un lume para o quentar, pero cando o ían vestir o meniño desaparecera e, no seu lugar, estaba un home a rirse delas, dicindo: "Jú, jú, juuuú! Dúas vellas de Curro quentáronme o cu!".Isidoro Millán González-Pardo e Alfredo García Alén: "Nueva ara (¿a Cosus?) en Santa María de Curro (Barro, Pontevedra)", en El Museo de Pontevedra XXXIV, 1980, 109-144 (o conto está na px. 137).

De acordo coa cultura popular, existe un truco moi eficaz para librarse do trasno. Consiste en deixarlle nun prato ou, mellor, ciscado no chan, unha boa présa de lentellas, feixóns, graos de millo ou cousa semellante. Como o trasno non sabe contar máis de cen, cando chega a esta cifra ten que empezar de novo, e así manténselle ocupado sen que siga facendo das súas.

 Fraseoloxía 
 Andar feito un trasno: dise de quen anda só por camiños solitarios. 
 Facer trasnadas: facer maldades ás agachadas.
 Ser do coiro do trasno: ser da pel do demo, aplicado a rapaces que adoitan facer trasnadas.
 Ser un trasno: cualifícase así ó que parece compracerse facendo trasnadas. Tamén o rapaz revoltoso e inquedo.
 Seica anda o trasno comigo: saírlle a un todo mal, ó revés do que quería.

 Refráns 
 Nunca se farta o trasno de facer trasnadas.
 Que ha facer o trasno se non son trasnadas?

 Notas

 Véxase tamén 
 Bibliografía 


 Outros artigos 
 Demo 
 Biosbardo
 Proxecto Trasno

 Ligazóns externas 
 Galicia Encantada, mitoloxía galega.

Categoría:Mitoloxía galega