Mundial de Fútbol de 1934

O Mundial de Fútbol de 1934 (en italiano: Campionato Mondiale di Calcio 1934) foi a segunda edición do campionato do mundo de seleccións internacionais de fútbol asociación, a Copa do Mundo FIFA. Xogouse en Italia entre o 27 de maio e o 10 de xuño de 1934. Para este torneo trinta e catro asociacións solicitaron participar, polo que esta vez realizáronse eliminatorias preliminares para determinar as dezaseis seleccións participantes. Só participaron catro equipos non europeos: a Arxentina, o Brasil, Estados Unidos e Exipto, que foi a primeira selección africana en participar do certame.

O campión foi  que se impuxo a  na final por 2 a 1. Como protesta ao boicot do torneo anterior, Uruguai negouse a participar e converteuse no único equipo campión que non defendeu o seu título. Nesta edición o torneo sufriría un cambio de formato, substituíuse a fase de grupos por dúas fases de eliminación directa. Os partidos definiríanse en 90 minutos, cunha prórroga en caso de empate. Se o partido continuaba empatado logo dos 120 minutos, xogábase un partido desquite en lugar dunha rolda de penaltis. O torneo foi utilizado por Benito Mussolini como propaganda fascista, do mesmo xeito que o faría Adolf Hitler cos Xogos Olímpicos de 1936.

 Antecedentes 
Tralo retiro das candidaturas para a realización do torneo de 1930 e o boicot realizado polos países europeos a este mesmo evento, Italia abocouse á obtención da sede da II Copa Mundial. Benito Mussolini encargouse persoalmente de que Italia fose elixida sede. Suecia retirou misteriosamente a súa candidatura en 1932 polo que o reino itálico obtivo a organización do torneo unanimemente. Un total de 34 países solicitaron a súa participación ao evento, polo que debeu realizarse a primeira eliminatoria de clasificación.

Con todo, como forma de protesta polo boicot liderado por case todos os países europeos en 1930, o Uruguai renunciou a participar. A Arxentina, do mesmo xeito que o Brasil, fixo o mesmo. Non querían participar nas eliminatorias e igual xogar o Mundial. A Arxentina debeu xogar a eliminación con Chile, e o Brasil co Perú. Estes partidos nunca se xogaron pois as dúas seleccións importantes negáronse. Finalmente a FIFA decidiu que Chile e Perú abandonaran xa que non presentaran equipo. Aínda que foi todo o contrario, Chile e Perú estaban listos para xogar. Mais a presión dos grandes foi maior.

 Sedes 
O número de seguidores que chegaron de todo o mundo para ver esta Copa do Mundo foi superior ao da anterior edición, incluíndo 7.000 procedentes dos Países Baixos e 10.000 tanto de Austria como de Suíza.

MilánBoloñaStadio San SiroStadio Littoriale Capacidade: 55.000 Capacidade: 50.100200px200pxRomaFlorenciaStadio Nazionale PNFStadio Giovanni Berta Capacidade: 47.300 Capacidade: 47.290200px200pxNápolesXénovaTurínTriesteStadio Giorgio AscarelliStadio Luigi FerrarisStadio Benito MussoliniStadio Littorio Capacidade: 40.000 Capacidade: 36.703 Capacidade: 28.140 Capacidade: 8.000200px200px200px200px

 Países participantes 
Nesta edición da Copa do Mundo participaron 16 países, 10 dos cales participaban no campionato por primeira vez: 9 dos 12 equipos europeos (Alemaña, Austria, Checoslovaquia, España, Hungría, Italia, os Países Baixos, Suecia, e Suíza) e Exipto. Este último foi o primeiro equipo do continente africano en disputar a competición. Con todo, non volverían a disputar outra até a seguinte vez que o torneo volveu a Italia: .

Equipos participantes

 Eliminatorias 
Por primeira vez na historia da Copa Mundial de Fútbol, o torneo desenvolveuse por completo nun sistema de partidos eliminatorios simples e non cunha primeira rolda de grupos. Este sistema soamente foi utilizado neste evento e no seguinte.

 Encontros 
Os horarios corresponden ao horario de verán de Europa occidental (UTC+1).

 Oitavos de final 

 Cuartos de final 

 Desempate 

 Semifinais 

 Terceiro posto 

 Final 

Campión do Mundoborder|150px|Italia Italia  Primeiro título

 Goleadores 
Con cinco goles, Oldřich Nejedlý foi o máximo goleador do torneo. En total, anotáronse 70 goles por parte de 45 xogadores, ningún dos cales foi en propia meta.
5 goles
  Oldřich Nejedlý

4 goles
  Edmund Conen
  Angelo Schiavio

3 goles
  Raimundo Orsi
  Leopold Kielholz

2 goles

  Johann Horvath
  Bernard Voorhoof
  Antonín Puč
  Abdulrahman Fawzi

  Karl Hohmann
  Ernst Lehner
  Géza Toldi
  Giovanni Ferrari

  Giuseppe Meazza
  José Iraragorri
  Sven Jonasson

1 gol

  Ernesto Belis
  Alberto Galateo
  Josef Bican
  Anton Schall
  Karl Sesta
  Matthias Sindelar
  Karl Zischek
  Leônidas
  Jiří Sobotka
  František Svoboda

  Jean Nicolas
  Georges Verriest
  Stanislaus Kobierski
  Rudolf Noack
  Otto Siffling
  György Sárosi
  Pál Teleki
  Jenő Vincze
  Enrique Guaita
  Kick Smit

  Leen Vente
  Ștefan Dobay
  Isidro Lángara
  Luis Regueiro
  Gösta Dunker
  Knut Kroon
  André Abegglen
  Willy Jäggi
  Aldo Donelli

 Clasificación retrospectiva 
En 1986, a FIFA publicou un informe no que facía unha clasificación das seleccións en cada Copa do Mundo. A clasificación de 1934 foi a seguinte:

  Selección         1   4  3  1  0  11  3  +8  7 2   4  3  0  1  9  6  +3  6 3   4  3  0  1  11  8  +3  6 4   4  2  0  2  7  7  0  4 Eliminados en cuartos de final 5   2  1  1  0  4  2  +2  3 6   2  1  0  1  5  4  +1  2 7   2  1  0  1  5  5  0  2 8   2  1  0  1  4  4  0  2 Eliminados en oitavos de final 9   1  0  0  1  2  3  −1  0  1  0  0  1  2  3  −1  0  1  0  0  1  2  3  −1  0 12   1  0  0  1  1  2  −1  0 13   1  0  0  1  2  4  −2  0 14   1  0  0  1  1  3  −2  0 15   1  0  0  1  2  5  −3  0 16   1  0  0  1  1  7  −6  0

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Reino de Italia (1861-1946)

 Ligazóns externas 
 Italia 1934 en fifa.com 
 Historia do Mundial de fútbol de 1934