Bartolo da Sassoferrato

Bartolo da Sassoferrato, nado en 1313 e finado en 1357, foi un xurista italiano, un dos máis máis notables glosadores medievais do dereito romano.

 Traxectoria 
Naceu en Venatura, preto de Sassoferrato, nas Marcas. Estudou nas universidades de Perugia e Boloña e doutorouse en leis en 1334.
En 1339 comezou a dar clases en Pisa, e en 1343 trasladouse a Perugia, onde tivo como alumno a Baldo de Ubaldis. En 1355 o emperador Carlos IV nomeouno consiliarius, logo de participar nunha embaixada en Pisa para el.

Foi considerado o mellor xurista tanto na península itálica como na península ibérica e mesmo en Inglaterra.

 Obra 
miniatura|Opera omnia, 1581 (Milán, Fondazione Mansutti).|esquerda
Bartolo escribiu comentarios de case todas as partes do Corpus Iuris Civilis. 
De fluminibus seu Tyberiadis é un libro sobre as leis relativas aos ríos.
De Insigniis et Armis, recolle os aspectos legais da heráldica
Ademais desenvolveu moitos conceptos legais novos, que se converteron en parte da lei civil, entre eles o que fai referencia ao conflito entre leis.

 Na cultura popular 
A súa sona fixo que, a pesar do seu pasamento relativamente novo, inspirase a caracterización do avogado séculos despois en obras como O barbeiro de Sevilla ou As vodas de Fígaro.

 Notas 

Categoría:Nados en 1313
Categoría:Finados en 1357
Categoría:Alumnos da Universidade de Boloña
Categoría:Xuristas de Italia
Categoría:Escritores de Italia
Categoría:Escritores en lingua latina