George Wells Beadle

George Wells Beadle, nado en Wahoo, Nebraska, o 22 de outubro de 1903 e finado en Chicago o 9 de xuño de 1989, foi un biólogo norteamericano. Premio Nobel de Fisiloxía e Medicina de 1958 compartido con Edward Lawrie Tatum polo seu descubrimento de que os xenes actúan regulando procesos bioquímicos dentro da célula.

 Traxectoria 
Beadle naceu en Wahoo, Nebraska, licenciouse en ciencias na Universidade de Nebraska en 1928 e doutorouse na Universidade de Cornell en 1931. Traballou con Thomas Hunt Morgan no Instituto de Tecnoloxía de California ata 1936 e traballou como profesor nas universidades de Harvard, Stanford e Pasadena.Presidiu a American Association for de Advancement os Science en 1956 e de 1961 a 1968 foi reitor da Universidade de Chicago. En 1966 publicou The Language of Life.

Os seus traballos con Tatum centráronse nas transmisións hereditarias dos caracteres bilolóxicos dos mofos, en concreto do Neurospora crassa ou mofo do pan, chegando a controlar a súa bioquímica en certa medida, modificando os seus xenes.

Categoría:Biólogos dos Estados Unidos de América
Categoría:Premio Nobel de Medicina
Categoría:Nados en 1903
Categoría:Finados en 1989
Categoría:Premios Nobel dos Estados Unidos de América
Categoría:Nados en Nebraska
Categoría:Alumnos da Universidade de Nebraska-Lincoln
Categoría:Profesores da Universidade Stanford