Llorenç Villalonga

Llorenç Villalonga i Pons, nado en Palma en 1897 e finado en 1980, foi un escritor mallorquín en lingua catalá.

 Traxectoria 
Fillo dun militar que procedía da oligarquía local, viviu en diferentes cidades seguindo os destinos dos seus pais, residindo en 1903 na Coruña. Estudou medicina en Barcelona e Zaragoza, facendo a especialidade de psiquiatría en París, onde coñeceu as obras de Marcel Proust. De volta a Mallorca instalouse como psiquiatra e foi subdirector do psiquiátrico provincial ata 1967, colaborando con publicacións literarias da illa e sendo director da revista literaria Brisas entre 1934 e 1936.

Trala guerra civil trasladouse a vivir a Binissalem e dedicouse a escribir. Redactou a primeira versión de Bearn o La sala de les nines en 1945, presentada ao Premio Nadal de 1955. Ao ano seguinte editouse por primeira vez, na súa versión en castelán, e ata 1961 non se publicou a versión catalá.

Boa parte das súas obras céntranse, nun ton pesimista, no conflito entre o mundo antigo e o da posguerra.

 Obras 
 Novela 
 Mort de dama, 1931
 Bearn o La sala de les nines), 1956, a versión orixinal en catalán editouse en 1961 
 La novel·la de Palmira, 1952
 La gran batuda, 1968
 Desenllaç a Montlleó, , 1963
 L'hereva de Donya Obdúlia, 1964 (a primeira versión apareceu como Mme Dillon en Brisas,1937)
 Les fures, 1967
 El misantrop, 1972

 Teatro 
 Fedra, 1932 
 Faust, 1956
 Aquil·les o l'impossible, 1964
 Els desbarats, 1965
 Un estiu a Mallorca, 1975
A súa peza breve A Tuta e a Ramoneta foi representada en 1983 polo grupo Sarabela Teatro, traducida por Xosé Luís Grande Grande en 1984, nos Cadernos da Escola Dramática Galega.

Categoría:Escritores das Illas Baleares
Categoría:Escritores en lingua catalá
Categoría:Psiquiatras de España
Categoría:Nados en Palma
Categoría:Nados en 1897
Categoría:Finados en 1980