Anselmo de Canterbury

Anselmo de Canterbury, nado en Aosta cara ao 1033 e finado en Canterbury o 21 de abril de 1109, foi un filósofo e teólogo medieval de orixe italiana, nomeado arcebispo de Canterbury en 1093.

 Traxectoria 
Converteu a abadía de Bec (Normandía) do que era abade dende o 1059, nun centro cultural de grande importancia. Forzado a se exiliar polo rei de Francia, converteuse en arcebispo de Canterbury, enfrontouse ao rei Guillerme II de Inglaterra na defensa dos intereses da Igrexa. En 1720 foi recoñecido como santo polo papa Clemente XI, celebrándose o seu día o 21 de abril.

Escribiu gran número de obras teolóxicas e metafísicas que tiveron grande influencia na súa época. Foi o creador da escolástica e do argumento ontolóxico que pretendía probar racionalmente a existencia de Deus. Defendeu a Inmaculada Concepción de María.

 Obras 
 Monologium.
 Proslogion.
 De veritate.
 De fide trinitatis.
 De libero arbitrio.

Categoría:Personalidades da filosofía
Categoría:Teólogos cristiáns
Categoría:Santos do catolicismo
Categoría:Venerados pola Comuñón Anglicana
Categoría:Finados en 1109
Categoría:Arcebispos católicos de Canterbury
Categoría:Místicos
Categoría:Doutores da Igrexa