Codificación de caracteres

Unha codificación de caracteres é un código que emparella un grupo de caracteres dunha lingua natural (coma un alfabeto ou silabario) cun grupo de números ou pulsos eléctricos. Os exemplos máis comúns serían o código Morse e o código ASCII.

 Codificacións de caracteres máis correntes 
 ISO 646
 ASCII
 EBCDIC
 ISO 8859:
 ISO 8859-1, ISO 8859-2, ISO 8859-3, ISO 8859-4, ISO 8859-5, ISO 8859-6, ISO 8859-7, ISO 8859-8, ISO 8859-9, ISO 8859-10, ISO 8859-11, ISO 8859-13, ISO 8859-14, ISO 8859-15, ISO 8859-16
 Grupos de carecteres de DOS:
 CP437, CP737, CP850, CP852, CP855, CP857, CP858, CP860, CP861, CP863, CP865, CP866, CP869
 Grupos de carecteres de Windows:
 Windows-1250, Windows-1251, Windows-1252,Windows-1253, Windows-1254, Windows-1255, Windows-1256, Windows-1257, Windows-1258
 KOI8-R, KOI8-U
 ISCII
 VISCII
 Big5
 HKSCS
 Guobiao
 GB2312
 GB18030
 ISO 2022, Shift JIS, EUC
 Unicode
 UTF-8
 UTF-16

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Grupos de Caracteres Rexistrados pola Internet Assigned Numbers Authority 
 Informe Técnico do Unicode #17: Modelo da Codificación de Caracteres 
 Sopa de Letras Cirílicas  
 Unha Completa Introdución á Codificación de Caracteres Xaponeses 

Categoría:Semiótica