Xosé Conde Fernández

Xosé Conde Fernández, nado na Barca de Barbantes (Cenlle) en 1918 e finado no Porriño o 18 de xullo de 1990,La Voz de Galicia, 19-7-1990, p. 59. foi un escritor e pintor galego.

 Traxectoria 
Emigrou á Arxentina en 1935, traballando de enfermeiro e asistindo polas noites ás clases de Lingua e Literatura na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Buenos Aires, residindo alí ata 1980. Fundou a revista Mundo Gallego con Eliseo Alonso e Teodoro Campos.

Colaborou en xornais e revistas da colectividade galega na Arxentina e na prensa de Galicia (La Región e La Hoja del Lunes de Ourense, onde mantivo seccións fixas).

 Obras 
 Poesía en galego 
 Nouturnio de soedades, 1952.
 Muiñada noitébrega, 1955.
 Terra aluciada, 1959.
 Os meus cantiles, 1981, Ediciós do Castro.
 Ausencias, soños e rebeldías, 2012, PEN Clube de Galicia.

 Poesía en castelán 
 Penas son cantares, 1951.
 Canto y grito, 1956.
 Desde el tiempo, 1966.
 Otoño en soliloquio, 1972.
 España en lonjas, 1975.

 Premios 
 Premio da Casa de Galicia de Nova York, polo seu libro Flor saudal.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
Xosé Conde, poeta e pintor

Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Xeración do 36
Categoría:Nados en Cenlle
Categoría:Nados en 1918
Categoría:Finados en 1990
Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Membros correspondentes da Real Academia Galega
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes