Bernal de Bonaval

Bernal de Bonaval foi un segrel galego do século XIII.

O seu nome aparece por veces como Bernaldo ou Bernardo. Mantiña vínculos co mosteiro de San Domingos de Bonaval, pertencente á vila de Santiago de Compostela. A súa actividade poética desenvolveuse nas cortes de Fernando III e de Afonso X. Mantense fiel ás tradicións líricas pretrobadorescas, en detrimento dos modelos provenzais. Consérvanse 19 cantigas súas, 10 delas de amor, 8 de amigoRip Cohen. 500 Cantigas d’Amigo, edição crítica/critical edition. Porto: Campo das Letras, 2003 e a última é unha tenzón feita con Abril Pérez.

 Cantigas de amor 
miniatura|page=29|Cancioneiro Colocci-Brancuti
 A Bonaval quer'eu, mia senhor, ir (CV 660, CBN 1003)
 A dona que eu am’e tenho por senhor

 Cantigas de amigo 
 Fremosas, a Deus grado
 Diss´a fremosa en Bonaval assí
 Se veess´o meu amigo
 Ai, fremosinha, se ben ajades

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Trobadorismo

 Ligazóns externas 
 A dona que eu amo e tenho por senhor, de Bernal de Bonaval
 Disco de Amancio Prada que contén unha cantiga de Bernal

Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes finados hai máis de 80 anos

Bonaval, Bernal de
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Poetas en lingua galega