Deportivo da Coruña

O Deportivo da Coruña, que ten por nome oficial Real Club Deportivo de La Coruña, S.A.D., e que tamén se coñece popularmente como Deportivo ou Dépor, é un club de fútbol galego fundado no 1906 na cidade da Coruña. O seu terreo de xogo é o Estadio de Riazor, con capacidade para 32.490 espectadores. Tras catro tempadas na terceira categoría, na tempada 2024/25 regresou á Segunda División. 

Historicamente, o Deportivo da Coruña tivo dúas épocas de maior éxito: unha entre 1992 e 1996, co popularmente chamado "Superdépor", onde gañou unha Copa do Rei e unha Supercopa de España, e outra entre 1999 e 2004, co "Eurodépor". En total, o club ten no seu haber unha Liga de Primeira División, cinco subcampionatos e catro terceiros postos, dúas Copas do rei e tres Supercopas de España como máximos logros estatais, alén do Concurso España de 1912, e unha clasificación á semifinal da Recopa de Europa e outra á da Liga de Campións como éxitos internacionais. En 2004, ocupou o 6º lugar na clasificación de clubs da UEFA.UEFA Team Ranking 2004  

Logo de 46 temporadas en Primeira División, o club ocupa o posto 12º na clasificación histórica da competición. Durante a tempada 2024/25 contou con 30.556 socios, sendo o club con máis abonados de Galicia, e ten tamén 196 agrupacións de afeccionados (segundo datos de outubro de 2020).Buscador de peñas deportivistas Consultado o 27 de setembro de 2020.

Mantén historicamente unha gran rivalidade co Celta de Vigo.Celta e Deportivo enfrontaranse a próxima pretemporada en Latinoamérica

 Historia 
miniatura|A fotografía máis antiga do Deportivo, 1907.

 Primeiros anos 
miniatura|Xogadores do Deportivo en 1912
O Club Deportivo da Sala Calvet foi fundado o 2 de marzo de 1906 por un grupo de alumnos dese ximnasio coruñés propiedade de Federico Fernández-Amor Calvet, sendo nomeado presidente do club Luís Cornide Quiroga. Dende a súa fundación, o Deportivo mantivo unha gran rivalidade co Real Club Coruña.Inicialmente o Real Club Coruña foi denominado Corunna Foot-ball Club, en inglés. En 1909, o club obtivo o título de Real, pasando a chamarse Real Club Deportivo da Sala Calvet.

No ano 1910 o Deportivo xogou un dos dous trofeos da Copa do Rei celebrados ese ano, o organizado pola Federación Española de Clubs de Fútbol disputado en Madrid en formato triangular entre os deportivistas, o Futbol Club Barcelona e o Club Español de Madrid. En 1911, o club muda o seu nome polo de Real Club Deportivo da Coruña. Entrementres, as disputas entre o Deportivo e o Coruña non paran de aumentar, chegando un punto no que a directiva deportivista decide non xogar máis partidos cos coruñistas. Porén, en 1912 gáñase o Concurso España, o que posteriormente sería ratificado como o primeiro título oficial deste equipo a nivel estatal.

En xullo de 1914 os xogadores do Deportivo deciden unilateralmente disputar dous encontros fronte ao Coruña. A directiva non apoia a decisión, provocando que os xogadores abandonen o club e funden o Deportivo Auténtico. En 1918, prodúcese un acordo e os xogadores deciden disolver o club escindido e regresar á estrutura do Real Club Deportivo. Durante as seguintes tempadas, o Deportivo participou no Campionato de Galicia, torneo do que se proclamou campión por primeira vez na tempada 1926/27, rompendo a hexemonía dos equipos vigueses. Nos anos seguintes gañou en cinco ocasións máis o torneo galego, antes de que fose suprimido en 1940.

 Fundación da Liga e ascenso a Primeira 
miniatura|esquerda|Xogadores do Deportivo en 1927
Coa creación en 1929 do campionato de Liga, o Deportivo quedou encadrado no grupo primeiro da Segunda División, formada por dez equipos: Sevilla, Iberia, Alavés, Sporting, Valencia, Betis, Oviedo, Celta, Racing Madrid e Deportivo, que finalizaría na oitava posición. Militaban daquela no Deportivo importantes xogadores da historia do equipo coruñés, como Isidro, Rodrigo, Fariña, Pepe Torres, Pereiro, Ramón González ou o talentoso Chacho, que co paso dos anos acabou por converterse no máximo goleador histórico do club.

O Deportivo xogou en Segunda dez tempadas ata lograr o ascenso á Primeira División na tempada 1940/41. O ano anterior fora campión do seu grupo, pero non lograra ascender ao perder o encontro de promoción ante o Celta de Vigo por 1-0. Na súa primeira participación en Primeira quedou cuarto, destacando as vitorias fronte Real Madrid (1-0), Celta (4-0) e Barcelona (1-0). O seu porteiro, o histórico Xoán Acuña, logrou ser o porteiro menos batido da competición, honor que volvería conseguir na tempada seguinte.En total Acuña gañaría o Trofeo Zamora catro veces: 1941-42, 1942-43, 1949-50 e 1950-51.

A inauguración do novo Estadio de Riazor, en 1944 fronte ao Valencia, foi o preludio do descenso do club de novo á Segunda División. Tras sucesivos ascensos e descensos, o Deportivo acadou o seu primeiro subcampionato de liga na tempada 1949/50, con Alejandro Scopelli no banco, quedando a un só punto do campión, o Atlético de Madrid de Helenio Herrera. Logo do subcampionato o club rematou en postos que lle permitían manter a categoría con tranquilidade. En 1950 o equipo fichou dous arxentinos, Corcuera e Oswaldo, que xunto a Franco, Moll e Tino formaron a dianteira coñecida como a Orquestra Canaro, que marcaría na tempada 1950/51 64 goles en 30 partidos. O club herculino permaneceu en Primeira ata a tempada 1956/57. Na tempada 1961/62 o equipo recuperou a categoría, pero a pesar do bo inicio da tempada, gañando o Trofeo Teresa Herrera ante un Benfica que viña de proclamarse campión de Europa, o equipo descendeu tras finalizar a tempada. Dende ese momento o equipo collería a fama de equipo "ascensor" polos seus continuos ascensos e descensos, conseguindo manter a categoría só nas tempadas 1968/69 e 1971/72. 

 Os peores anos 
miniatura|Arsenio Iglesias chegou por primeira vez ao banco do Deportivo en decembro de 1970. Na imaxe o busto do adestrador que se encontra fronte ao Estadio de Riazor.
O 30 de decembro de 1970, co equipo en Segunda, chegou ao banco branquiazul Arsenio Iglesias. Baixo a dirección do adestrador arteixán o equipo conseguiu de novo o ascenso á Primeira División logo de finalizar na terceira posición e conseguir unha das catro prazas de ascenso directo á máxima categoría do fútbol español, que se ía ampliar a 18 equipos na seguinte tempada fronte aos 16 que viñan competindo. Arsenio conseguiría manter ao equipo en Primeira dúas tempadas, acadando a 14ª posición na tempada 1971/72. Porén, na tempada 1972/73 o equipo finalizou na penúltima posición, descendendo unha vez máis á Segunda División. Ao final da campaña Arsenio marchou para o Hércules. A partir de entón o club coruñés iniciou un longo periplo alonxado da Primeira División, que se alongou durante 18 anos. 

Na tempada seguinte realizáronse fichaxes que non deron os resultados esperados, pasaron polo banco catro adestradores diferentes e o equipo, afectado tamén por lesións, tocou fondo descendendo á Terceira División logo de perder por 2 goles a 0 no campo do Barakaldo o 26 de maio de 1974. O descenso provocou a dimisión do daquela presidente, Manuel Sánchez Candamio (cuxa xestión fora moi criticada), ocupando o seu lugar Antonio Álvarez Rodríguez. Na campaña 1974/75, e baixo a dirección de José Antonio Irulegui e con xogadores como Seoane, Piña, Pardo, Canario, Piño, Vales, Castro, Muñoz e Rabadeira, o equipo proclamouse campión na categoría, ascendendo novamente. Na tempada do seu regreso á categoría de prata o equipo herculino acadou o 5º posto na clasificación. Con todo, desde ese momento o club experimentou un declive deportivo que finalmente o conduciu, despois de cinco anos en Segunda, a descender á recentemente creada Segunda B ao remate da tempada 1979/80. Militou na Segunda B só unha campaña, a 1980/81, na que finalizou na segunda posición, o que lle outorgou unha das prazas de ascenso directo xunto co seu máximo rival, o Celta de Vigo, que descendera tamén un ano antes. Tras o ascenso viñeron dez tempadas consecutivas na división de prata.

Con todo, a situación económica do club, cunha débeda que non paraba de medrar dende había varios anos, e que ascendía na década de 1980 a 600 millóns de pesetas, era complicada. Por outra banda, os resultados deportivos non acompañaron, e na tempada 1987/88 o equipo estivo a piques de descender de novo á Segunda B, conseguindo a permanencia na derradeira xornada grazas ao histórico gol de Vicente, que salvou o equipo dunha posible desaparición. Ese mesmo ano marcou un punto de inflexión na historia do club coruñés, pois o 13 de xuño de 1988 celebrouse no Colexio dos Salesianos unha asemblea aberta e popular na que foi elixido presidente Augusto César Lendoiro. Logo de acceder á presidencia, Lendoiro deu os primeiros pasos para levar o equipo ao cumio, modernizando a institución e fichando xogadores de peso que aumentaran o nivel do equipo. O regreso de Arsenio na tempada seguinte e a recuperación económica deron paso, logo dun intento no 1990 que fallou, ao subcampionato e o ascenso á Primeira División na tempada 1990/91 tras case dúas décadas en Segunda División. O Deportivo pasaría de ser un equipo ascensor e ao bordo da desaparición, a un equipo que anos máis tarde estaría á par dos grandes de Europa.

miniatura|O brasileiro Bebeto foi o símbolo do Super Depor.
 O Superdépor 
Logo dunha tempada de transición cun equipo que combinaba veteranía e xuventude dirixido por Marco Antonio Boronat (logo substituído por Arsenio Iglesias, que salvou o equipo do descenso), na tempada 1992/93 o club viuse obrigado a converterse en sociedade anónima deportiva. O club deseñou un modelo de accións economicamente alcanzables e primou os pequenos accionistas fronte aos grandes. Co obxectivo de non volver sufrir para manter a categoría realizáronse as fichaxes dos brasileiros Bebeto e Mauro Silva, e o seu terceiro posto na Liga esa tempada, realizando un bo xogo, supuxo o nacemento do que se veu en chamar "Superdépor". Aínda que o Deportivo caeu na cuarta rolda da Copa do Rei fronte ao Club Polideportivo Mérida, de Segunda División, logo da quenda de penaltis, o terceiro posto valeulle ao equipo herculino para clasificarse para a UEFA Europa League por primeira vez na súa historia. Esa tempada Bebeto finalizou como máximo goleador da liga con 29 goles, converténdose no primeiro deportivista en conquistar o Trofeo Pichichi.

A tempada 1993/94 iniciouse coa viaxe do equipo branquiazul a Dinamarca para enfrontarse ao Aalborg BK, o seu primeiro rival na Copa da UEFA, ao que conseguiu eliminar por un contundente 5-1 no cómputo global, logo de caer por un gol a cero no Aalborg Stadion de Aalborg e derrotar os dinamarqueses na Coruña por cinco goles a cero o 28 de setembro. Na segunda rolda da competición europea o Deportivo eliminou ao Aston Villa inglés, que viña de conseguir o subcampionato da Premier League, por un marcador global de dous goles a un, logo de gañar o partido de volta no estadio de Villa Park en Birmingham (0-1). Finalmente o Deportivo caeu eliminado nos oitavos de final polo Eintracht Frankfurt alemán logo de perder por un gol a cero os dous partidos. O equipo que debutou na Copa da UEFA foi o seguinte:

Na liga, o Deportivo estivo a piques de adxudicarse a súa primeira liga, logo de manterse á fronte da clasificación boa parte da tempada e de chegar á derradeira xornada con opcións ao título. Con todo, un penalti malogrado polo serbio Djukic no último minuto do partido disputado contra o Valencia, que pechaba o campionato, deulle o título ao Fútbol Club Barcelona, que finalizou cos mesmos puntos que os herculinos. Ademais, esa tempada o Dépor conseguiu o Trofeo Zamora con Liaño, que converteu o Deportivo no mellor equipo defensivo nunha tempada de Liga, encaixando tan só 18 goles nas 38 xornadas de Liga, o que fai unha media de 0,474 goles/partido.

Nas dúas seguintes tempadas (1994-95) o equipo logrou de novo o subcampionato de Liga e chegou aos oitavos de final da UEFA Europa League, onde o Borussia Dortmund alemán o privou de chegar aos cuartos de final. Con todo, o maior éxito da tempada foi a consecución do primeiro gran título do club coruñés a nivel estatal, a Copa do Rei (con independencia do Concurso España de 1912, nominalmente o primeiro título estatal pero de rango menor). O equipo venceu en Madrid ao Valencia Club de Fútbol (2-1), nunha final que se tivo que suspender debido á intensa choiva que inundou o Estadio Santiago Bernabéu nos últimos minutos, e que obrigou a continuar o partido días despois. Os autores dos tantos da final foron Manjarín e Alfredo. O equipo que conquistou a primeira Copa do Rei para o club foi o seguinte:

Antes da tempada 1995-96 Arsenio deixou o banco coruñés e decidiu retirarse, sendo substituído polo técnico galés John Benjamin Toshack. A tempada comezou cun novo título, ao alzarse coa Supercopa de España tras vencer o Real Madrid Club de Fútbol a dobre partido. Ademais o Deportivo conseguiu chegar ás semifinais da desaparecida Recopa de Europa, onde foi eliminado polo Paris Saint-Germain FC, que finalmente se alzaría co título, por un dobre 0-1. Na liga o equipo finalizou na 9ª posición e Bebeto decidiu non continuar do Deportivo, aceptando unha oferta do Flamengo brasileiro. Na tempada 1996-97 coa chegada de xogadores estranxeiros como Rivaldo, Naybet ou Songo'o, o Deportivo logra un terceiro posto na liga logo dun inicio ligueiro no que bateu o seu récord de xornadas imbatido, 17 xornadas imbatido; con todo unha fase de malos resultados provocaron a saída de Toshack a falta de 19 xornadas para o final da competición, sendo substituído polo brasileiro Carlos Alberto Silva.

A pesar da chegada de reforzos como Djalminha ou Luizão, a seguinte foi unha mala tempada para un Deportivo que viu como a poucos días do inicio da liga o Barça fichaba a Rivaldo logo de pagar a cláusula de rescisión de 4.000 millóns. Finalmente o equipo coruñés foi eliminado da Copa da UEFA na primeira rolda fronte ao AJ Auxerre por 2-1 e 0-0.

 O Eurodépor 
200px|miniatura|Diego Tristán logrou un trofeo Pichichi co Deportivo
Na tempada 1998–99 chegou ao banco coruñés o adestrador irundarra Javier Irureta procedente do Celta de Vigo. Nese momento chegan ao club xogadores como Manuel Pablo, Scaloni, Pauleta ou Turu Flores entre outros. Logo de conquistar o Trofeo Teresa Herrera e o Trofeo Ramón de Carranza, o Deportivo finaliza a liga en sexta posición, clasificándose para a Copa da UEFA e alcanzando as semifinais da Copa do Rei, onde foi eliminado polo Atlético de Madrid logo de empatar (0-0) no partido de ida e perder (1-0) no partido de volta.
Na tempada 1999–00 chegaría o primeiro e único título de Liga do Deportivo. Logo dun bo inicio ligueiro, no que se mantiveron entre os primeiros clasificados, na 12ª xornada o equipo herculino situouse á cabeza da táboa, posto que xa non deixarían no que restaba de tempada. Grazas a unha boa racha de imbatibilidade os de Irureta conseguiron contar con oito puntos de vantaxe sobre os seus perseguidores, con todo, unha etapa máis crítica na que o equipo non acababa de funcionar ben lonxe do seu estadio fixo que volveran as pantasmas de 1994. Esa tempada o Deportivo derrotou por 5-2 en Riazor ao Real Madrid, que meses máis tarde alzaría a Copa de Europa, así como ao Barcelona de Louis van Gaal (2-1). Con Songo'o, Djalminha, Pauleta, Fran, Mauro Silva, Donato, Naybet, Turu Flores e Roy Makaay como protagonistas, o Dépor proclamouse campión de liga o 19 de maio de 2000, nun Estadio Municipal de Riazor cheo ante o Espanyol, logo de gañar 2-0 con goles de Donato e Makaay. O Deportivo pechou deste xeito unha tempada de liga na que finalmente conseguiu cinco puntos de vantaxe sobre o segundo e o terceiro clasificados: Barcelona e Valencia respectivamente, convertendo a cidade da Coruña na segunda cidade máis pequena, logo de Donostia, que conseguía un título de liga. Os xogadores que formaron parte do equipo que conquistou o primeiro título liga do club coruñés foron os seguintes:

Con todo, as participacións dos deportivistas na competición europea e na Copa do Rei foron máis discretas. Na Copa da UEFA os branquiazuis superaron tres eliminatorias, caendo nos oitavos de final fronte ao Arsenal F.C., que daquela marchaba segundo na Premier League inglesa. Na competición copeira tamén chegaría aos oitavos de final, sendo desta volta o Osasuna o que apearía aos de Irureta da competición. A partir de aí, e da man de futbolistas como Molina, Valerón, Diego Tristán, Sergio e moitos dos campións de liga, e tamén da man de Irureta e Lendoiro, vivíronse cinco anos de éxitos na Liga de Campións (atinxindo unha semifinal e por tres veces os cuartos de final), lográronse dous novos subcampionatos de Liga e unha nova Copa do Rei en 2002.

O título de liga conseguido na tempada 1999-00 supuxo a clasificación directa por primeira vez na historia do club para disputar a Liga de Campións da UEFA. A tempada seguinte comezou coa chegada dun novo título, a segunda Supercopa de España, conquistada despois de derrotar o Espanyol por 2 goles a 0 (0-0 no partido de ida, e 2-0 na volta disputada en Riazor). Na estrea dos branquiazuis na Liga de Campións o equipo quedou encadrado no grupo E, xunto co Hamburger SV alemán, o Panathinaikos grego, e a Juventus de Turín, finalizando a primeira fase de grupos na primeira posición e sen coñecer a derrota, a mesma posición que ocuparía na segunda fase de grupos, superando a equipos como o Milan, o Paris Saint-Germain e o Galatasaray. Con todo, a andaina dos coruñeses na máxima competición continental finalizou nos cuartos de final logo de caer fronte ao Leeds United. O equipo que debutou na Liga de Campións estaba integrado polos seguintes xogadores:

Na liga, o Deportivo finalizou na segunda posición a sete puntos do Real Madrid. Con todo, na Copa do Rei caeu eliminado fronte ao Club Deportivo Tenerife nos dezaseisavos de final.

A tempada 2001-02 concluíu de xeito similar á anterior. Na súa segunda participación na Liga de Campións o equipo herculino chegou de novo aos cuartos de final, caendo eliminado fronte ao Manchester United, mentres que na liga o equipo loitou polo título ata as últimas xornadas, finalizando na segunda posición a sete puntos do campión, o Valencia, e cun Diego Tristán que gañou ese ano o Trofeo Pichichi logo de anotar 21 goles na liga. Con todo, o maior éxito da tempada chegou o 6 de marzo, cando o Deportivo conquistou a súa segunda Copa do Rei na final disputada no Estadio Santiago Bernabéu contra o Real Madrid, no día en que a entidade merengue celebraba o seu centenario, feito que popularmente se coñece como o "Centenariazo", dado o seu gran parecido coa final da Copa Mundial de Fútbol de 1950 que historicamente foi coñecida como Maracanazo.

Logo de conquistar a terceira Supercopa de España da súa historia, o Deportivo iniciou unha tempada na que finalizaría na terceira posición no campionato de liga e conseguindo chegar ás semifinais da Copa do Rei, mais sendo eliminado na segunda rolda da Liga de Campións. Esa tempada Roy Makaay gañou o Trofeo Pichichi e a Bota de Ouro. Na tempada 2003-04 o equipo conseguiu de novo finalizar na terceira posición na liga e fixo historia ao chegar ás semifinais da Liga de Campións.  Despois de acabar segundo na fase de grupos por detrás do Mónaco, o Dépor superou á Juventus en oitavos de final. En cuartos de final, contra o Milan, os coruñeses perderon o partido de ida por 4-1 pero conseguiron remontar no de volta, cun 4-0 en Riazor. Nas semifinais, o Dépor caeu eliminado contra o FC Porto de José Mourinho que acabaría sendo campión desa edición, cun empate a cero en Portugal e 0-1 na volta en Riazor.

 O centenario 

Logo da etapa dourada do Deportivo con Irureta no banco, o 2006, ano no que o club celebrou o seu centenario, comeza unha etapa de transición marcada pola grave crise económica e as débedas. A chegada de Joaquín Caparrós supón unha auténtica revolución no cadro. Moitos dos pesos pesados do vestiario, como Molina, Scaloni, Víctor ou Diego Tristán abandonan a entidade, que inviste 9,3 millóns de euros na fichaxe de 17 xogadores, a maioría novos e con proxección, entre os que destacan Riki, Filipe Luis, Lopo ou Juan Rodríguez. Prodúcese tamén unha reformulación dos obxectivos deportivos, fixados agora na permanencia. Mais, a pesar da falta de apuros deportivos e a participación na Copa Intertoto, o mal xogo e o desencontro coa bancada propician a saída do técnico despois de dúas temporadas.

 A etapa de Lotina e fin dun ciclo (2007–2011) 
miniatura|esquerda|Deportivo da Coruña no 2008.
A era de Miguel Ángel Lotina no banquiño branquiazul daba comezo na tempada 2007-08. O mexicano Andrés Guardado firma polo Deportivo por 7 millóns de euros e marcha Jorge Andrade á Juventus que paga 10 millóns polo xogador. Nesta temporada, tras unha primeira volta do campionato con posicións preto do descenso, o equipo consegue rematar unha segunda volta con bos resultados, clasificándose para a Copa Intertoto tres anos despois da última participación en Europa, tras quedar 9º por encima do Athletic de Bilbao (o seu máis próximo perseguidor inscrito para a Intertoto). O equipo xogou en xullo de 2008 a Copa Intertoto na que se enfrontou ao Bnei Sakhnin, conxunto árabe de Israel. No partido de ida en Israel o Deportivo gañou 1-2 con tantos de Lafita e Riki, mentres que na volta, xogada en Riazor, o resultado foi de 1-0 con gol de Valerón. Con este resultado o equipo clasificouse por fin para unha competición europea despois de 4 anos de ausencia.

Na seguinte tempada, a 2008–09, marcada polas fichaxes de Aranzubia, Zé Castro e o mexicano Omar Bravo, a pesar de non pasar dos dezaoitavos de final da Copa da UEFA ao ser eliminado polo Aalborg BK danés, o Deportivo consegue superar o seu eterno rival histórico, o Celta de Vigo, na clasificación histórica da Liga, grazas á continuada permanencia do conxunto olívico na segunda división e ao sétimo posto do Deportivo en Liga.

150px|miniatura|Andrés Guardado foi un referente do proxecto deportivista entre 2007 e 2012.

Na tempada 2009–10, o equipo realiza unha gran primeira volta que o leva a ocupar postos europeos durante máis de 20 xornadas (3 delas en prazas de Liga de Campións). Namentres, as lesións lévano a realizar unha mala segunda volta na que asina unha racha de 11 partidos consecutivos sen gañar. Finalmente o equipo termina na 10ª posición. Nesta tempada hai que destacar o debut de varios xogadores do Fabril nos partidos de Liga e Copa do Rei: Juan Domínguez, Iván Pérez, Rochela, Dani, Seoane, Añón e Raúl.

Na tempada 2010–11 descendeu á segunda división tras 20 anos seguidos na categoría de elite. O descenso produciuse logo de perder o derradeiro partido (0–2) contra o Valencia CF, converténdose no primeiro equipo que perde a categoría con 43 puntos.

 Subidas e baixadas de categoría (2012-2020)
Tras un inicio irregular en segunda división e con José Luis Oltra no banquiño, a tempada 2011–12 remata co equipo como campión da categoría, producíndose o ascenso o 27 de maio de 2012, a falta dunha xornada para rematar o campionato."El Dépor es de Primera" O 3 de xuño de 2012, na derradeira xornada, o Deportivo conseguiu alcanzar a cota de 91 puntos, récord na categoría (a anterior marca estaba en 88 puntos, conseguidos polo Real Valladolid na tempada 2006–07)."Un Deportivo de récord"

Porén, ao comezo da tempada en 1ª División, o 30 de decembro de 2012, é despedido tras sumar soamente 12 puntos nos primeiros 17 partidos. Oltra foi substituído no banco do conxunto herculino polo adestrador portugués Domingos Paciência. Mais os resultados non melloraron a situación do club, que andaba no último lugar da táboa, xa que só conseguiu sumar 4 puntos en 6 partidos, e ao cabo de mes e medio desvinculouse do club.

miniatura|esquerda|Partido Deportivo-Xaén, (1-0), o 31 de maio de 2014, no que o Dépor acadou o ascenso a primeira división no 2014.O 11 de febreiro de 2013, tras destituír a Paciência, Augusto César Lendoiro firma o contrato que vinculaba ao adestrador Fernando Vázquez á entidade branquiazul. O escenario do debut en Riazor non podía ser mellor: o Dépor pon sobre as cordas ao Real Madrid, que acaba levándose o triunfo con moitas dificultades, 2-1. Pese a comezar bastante mal (3 derrotas e 1 empate) o conxunto coruñés enlaza 4 vitorias seguidas, entre elas o derbi galego contra o Celta de Vigo. O Dépor, que semellaba desafiuzado, volvía á loita pola permanencia. Pese a iso, ao rematar a tempada, Vázquez non consegue acadar ese obxectivo.

Pese ao descenso, Vázquez segue á fronte do banco deportivista e, cunha primeira volta case perfecta fóra de Riazor (pese a complicacións en casa), remata como campión de inverno. Fóra do plano deportivo, o 10 de xaneiro foi un día clave para o futuro do club, pois presentouse ante o xuíz concursal unha proposta de convenio na Audiencia Provincial da Coruña que obtivo o apoio do 59,44% dos acredores, pero non do acredor principal, a Axencia Tributaria. O maxistrado decidirá cara a finais de mes, momento no que o club contará cun novo Consello de Administración. Por outra banda, na xunta de accionistas celebrada o 21 de xaneiro a candidatura encabezada por Tino Fernández acadou un 72,09% dos votos, alzándose como novo presidente do club. Finalmente, o 31 de maio de 2014 o Dépor volve á categoría raíña trala vitoria contra o Real Jaén por 1 a 0.

Pese a que Vázquez firmara un ano máis de contrato, o Deportivo decidiu prescindir dos servizos do de Castrofeito, so pretexto dunhas declaracións polémicas deste. Ese mesmo verán o Deportivo contratou como adestrador a Víctor Fernández, mais os resultados non acompañan e o Dépor ve perigar a salvación. Con todo a directiva dálle varias oportunidades, pero o equipo non remata de funcionar. Todo isto fai que, tralo empate co Córdoba, último na clasificación, Fernández sexa cesado como adestrador do Deportivo.miniatura|Fernando Vázquez conseguiu o ascenso a Primeira División na tempada 2013-2014.

O 9 de abril de 2015 chega como adestrador Víctor Sánchez del Amo que comeza inmediatamente o seu traballo e o Dépor sofre unha metamorfose completa, pese a que os resultados non sexan demasiado bos. Chega á última xornada contra o FC Barcelona dependendo de si mesmo para manterse en Primeira. O 2-0 inicial a favor dos culés fai pensar na perda da categoría, pero dous goles, de Lucas Pérez e Diogo Salomão, e varias intervencións chaves de Fabricio Agosto manteñen o club en primeira división ao rematar o partido con empate a dous. A salvación do equipo propiciou a continuidade do técnico madrileño unha tempada máis, na que o cadro herculino reforzouse con xogadores como Fernando Navarro, Cani, Alejandro Arribas, Pedro Mosquera, Fayçal Fajr, Luis Alberto ou Fede Cartabia, e logrou o traspaso de Lucas Pérez. O 1 de setembro de 2015 o club anunciou que pagara toda a débeda prevista para a tempada 2015–16, unha cantidade que ascendía a 3.169.861,80 euros máis 99.177,59 de xuros. Esa temporada o Deportivo realizou unha gran primeira volta na que finalizou 9º, chegando a ocupar postos de Europa League durante nove xornadas. Con todo, o equipo realizou unha mala segunda volta na que gañou unicamente dous partidos, o segundo deles na penúltima xornada fronte ao Villarreal CF por 0-2, co que asegurou matematicamente a permanencia na máxima categoría do fútbol español. A pesar da salvación, o 30 de maio de 2016 Víctor Sánchez foi destituído debido á mala relación con algúns xogadores e á mala segunda volta do equipo. O 10 de xuño o Deportivo anunciou que o substituto de Víctor Sánchez para a tempada 2016-17 sería o bilbaíno Gaizka Garitano.

A tempada 2016-17 comezou con altos e baixos. Xa en 2017 e despois de dúas derrotas contra Alavés (0-1) e Leganés (4-0), o equipo decidiu rescindir o contrato de Garitano, que foi substituído por Pepe Mel o 28 de febreiro. O adestrador madrileño conseguiu o obxectivo da permanencia, destacando a vitoria por 2-1 en Riazor contra un FC Barcelona que levaba 19 partidos consecutivos sen perder en liga.

Na tempada 2017-18, o equipo só conseguiu dúas vitorias nos primeiros nove partidos, sendo un dos equipos máis goleados do campionato. O 24 de outubro de 2017, o Deportivo destitúiu a Pepe Mel e o seu cargo foi ocupado por Cristóbal Parralo, ata entón adestrador do Fabril. Porén, o cambio de adestrador non fixo que mellorasen os resultados do equipo e Cristóbal Parralo foi destituído o 4 de febreiro de 2018, co equipo na 17ª posición e despois de 3 vitorias, 3 empates e 9 derrotas entre Liga e Copa. Ao día seguinte anunciouse a chegada do neerlandés Clarence Seedorf para dirixir o equipo. A falta de 3 xornadas para finalizar o campionato, o 29 de abril de 2018, o equipo certifica o seu descenso á Segunda División.

miniatura|Deportivo da Coruña no 2015.|esquerda

A tempada 2018-19 comezou con novo adestrador, Natxo González, tras o despido de Seedorf. Aínda que durante os primeiros meses de competición o equipo estivo entre os postos altos da clasificación, unha mala xeira de resultados levou ao seu despido en abril e á chegada de Pep Martí. Finalmente o Deportivo acabou sexto, o que lle daba dereito a xogar os playoffs de ascenso a Primeira. Na primeira eliminatoria eliminou o Málaga tras gañar en Riazor 4-2 e na Rosaleda 0-1. Na final contra o Mallorca non foi quen de manter a vantaxe que conseguira na ida en Riazor, 2-0, e non puido materializar o ascenso ao perder na volta por 3-0 en Son Moix.

miniatura|Partido disputado entre o Deportivo e o FC Barcelona de Messi en Riazor na tempada 2016-17, con resultado de 2-1 favorable aos galegos.Para a tempada 2019-20 chegou ao banco Juan Antonio Anquela, mais foi destituído o 7 de outubro tras os malos resultados acadados nas 10 primeiras xornadas de competición (1 vitoria, 5 empates, 4 derrotas), co equipo ocupando postos de descenso a Segunda B. Foi substituído polo arousán Luis César Sampedro, que disputou 11 partidos, co balance dunha vitoria, catro empates e seis derrotas. Cesado a finais de ano, Fernando Vázquez regresou ao equipo. Baixo o seu mando o Dépor chegou a encadear sete vitorias seguidas. O equipo acabou descendendo na última xornada, cando o partido que debía disputar co Fuenlabrada foi suspendido a causa do contaxio por Covid-19 de doce xogadores rivais.

 Na terceira categoría (2020-2024) 
Para a tempada 2020/21 o Deportivo seguiu contando con Vázquez como adestrador. Armou un conxunto cheo de ilustres veteranos, como Álex Bergantiños, Eneko Bóveda, Celso Borges, Claudio Beauvue ou Miku. O equipo nunca deu boas sensacións, e Fernando Vázquez foi substituído a inicios de ano por Rubén de la Barrera. Sentiuse unha lixeira melloría no xogo e debutaron futbolistas da canteira, entre os cales logrou asentarse Diego Villares. Malia todo, o Depor houbo de xogar o play-off de permanencia, que salvou sen ningún apuro. Logrou tamén garantir unha praza na Primeira División RFEF, unha categoría de nova creación no terceiro chanzo do fútbol español.  

Para a estrea na Primeira División RFEF contratouse ao adestrador abulense Borja Jiménez e o cadro de xogadores viviu unha nova renovación, sendo o capitán Álex Bergantiños o único supervivente da época de Segunda División. O equipo ocupou a primeira praza durante case a metade da competición pero unha xeira de malos resultados a partir da xornada 22 fixeron que fose superado polo Racing de Santander, polo que tivo que se conformar coa segunda praza e coa disputa da promoción de ascenso, que tivo como sede a propia Galicia. Tras eliminar nas semifinais ao Linares Deportivo, enfrontouse na final ao Albacete, adestrado polo anterior técnico do Deportivo, Rubén de la Barrera. Con tódalas entradas vendidas, o público de Riazor viu ao Deportivo adiantarse no marcador por medio de Soriano, antes de que Alberto colocase o empate no marcador, forzando a prórroga. Ao club coruñés bastáballe con manter o empate no tempo suplementario para lograr o ascenso, debido á súa mellor clasificación na tempada regular, pero un gol de Jordi Sánchez no minuto 113 culminou a remontada do club manchego e condenou ao Deportivo a outro ano na terceira categoría do fútbol español.  miniatura|O coruñés Álex Bergantiños capitaneou o equipo nos peores momentos deportivos da historia do club.|esquerdaBorja Jiménez continuou como adestrador no inicio da tempada 2022/23, pero o pobre xogo do equipo provocou a súa destitución despois de só 7 xornadas, sendo substituído por Óscar Cano. O último día de 2022 fíxose oficial o regreso de Lucas Pérez, catro anos e medio despois da súa marcha da Coruña. O dianteiro renunciou así ao contrato que lle restaba no Cádiz e baixou dúas categorías ata a Primeira División RFEF, pagando el mesmo a metade do preto do millón de euros que custou o traspaso. A súa fichaxe acaparou titulares en numerosos medios deportivos arredor do mundo, destacando estes o insólito no fútbol moderno da súa decisión de antepoñer o cariño por un club ao beneficio económico.

Con Cano no banco, o Deportivo mantívose en zona de promoción de ascenso durante case toda a tempada, pero sen chegar en ningún momento ao liderado, obxectivo prioritario do club. Xa sen opcións de ascenso directo e con boa parte da afección en contra, o adestrador foi cesado o 15 de maio de 2023, despois dunha derrota contra o Linares por 3-2 na xornada 36, sendo substituído por Rubén de la Barrera. O técnico coruñés dirixiu o equipo nos últimos partidos de liga e na promoción de ascenso, na que caeu eliminado ante o Castellón.
miniatura|O atacante Lucas Pérez xogou no Deportivo en tres etapas diferentes e capitanea o equipo dende 2024.
De xeito semellante ás anteriores campañas, para a 2023/24 o Deportivo sufriu unha profunda remodelación no seu cadro de xogadores, deixando o equipo case unha vintena de futbolistas da tempada 2022/23, entre eles o seu capitán, Álex Bergantiños, que colgou as botas despois de 21 anos no club. Como novo adestrador chegou o vasco Imanol Idiakez.

Os pobres resultados na parte inical da campaña levaron o equipo a ocupar por primeira vez na súa historia postos de descenso á cuarta categoría do fútbol español e o nivel de xogo do conxunto coruñés tocou fondo na 11ª xornada, cando caeu goleado por 3-0 a mans do Real Unión no Stadium Gal de Irún, momento que marcou un punto de inflexión na tempada do equipo. O xogo do equipo foi mellorando nos seguintes partidos, favorecido pola irrupción dos dous xogadores considerados como as maiores "perlas" da canteira, Mella e Yeremay, e co regreso á senda do gol de Lucas, que non conseguira ver portería nos cinco primeiros meses de competición, e que trala marcha de Mackay no mercado invernal, herdou o brazalete de capitán.

O 14 de xaneiro de 2024, ante a Cultural Leonesa, produciuse a derradeira derrota da tempada do Deportivo, que a continuación encadeou sete vitorias consecutivas, escalando ata un liderado que xa non abandonaría. Con 15 vitorias e 4 empates na segunda volta, o club coruñés proclamouse campión a falta de dúas xornadas, despois de derrotar ao Barça Atlètic nun estadio de Riazor ateigado con 31.833 espectadores, a cifra máis alta da historia da categoría, e con ducias de milleiros de seareiros nos arredores do estadio. Tralo ascenso o equipo disputou a final de campións contra o Castellón, gañando tanto na ida en Riazor como na volta en Castàlia, proclamándose así campión absoluto da categoría.

 De volta á Segunda División (2024-) 
No seu regreso á Segunda División o Dépor apostou pola continuidade con respecto ao plantel do ascenso. O primeiro partido, disputado o 17 de agosto de 2024, saldouse cunha derrota en Riazor diante do Oviedo. Non foi até a terceira xornada, no derbi co Racing de Ferrol, que logrou sumar os primeiros tres puntos. O adestrador Imanol Idiákez, foi destituído na duodécima xornada, cando o equipo contaba dez puntos. 

O seu relevo foi Óscar Gilsanz, adestrador do filial, que debutou cunha goleada por 1 a 5 no campo do Cartagena. Aínda que nun principio se trataba dunha interinidade, a boa marcha do equipo motivou que Gilsanz fose confirmado até final de tempada. Co novo adestrador o equipo gañou en solidez defensiva e chegou a aproximarse aos equipos de play off, mesmo trala marcha de Lucas Pérez a final de ano. 

Con todo, o xogo do equipo nunca acabou de convencer e as negociacións para a renovación de Gilsanz non progresaron. As últimas semanas de campionato, co equipo virtualmente salvado pero lonxe do play off, foron moi malas. O Dépor rematou a Liga no posto 15º. O xogador máis destacado do curso foi Yeremay, que sumou quince tantos. A irrupción do canteirán Dani Barcia no eixo defensivo foi outra das noticias relevantes.

Para o curso seguinte pensouse en construír arredor de Yeremay un equipo que puidese optar ao ascenso. A pesar das numerosas ofertas, o extremo canario anunciou a súa continuidade no plantel e renovou até 2030. Fichouse como adestrador a Antonio Hidalgo, responsábel do Huesca nos dous cursos anteriores. O Dépor iniciou a Liga con forza, invicto durante as primeiras oito xornadas.

 Escudo 

O escudo oficial do club consiste nun cinto de cabaleiro que rodea o pendón morado da Sala Calvet e a bandeira de Galicia. Coroa real no centro do pendón e sobre o escudo.

150px|Coroa e cinto150px|Banderín

As cores oficiais son as seguintes:

 Dourado

Pantone 872 Morado

Pantone 255 Azul

Pantone 299 Vermello
Pantone 179

 Uniforme 

Aínda que desde a súa fundación se estableceu que o equipo defendería unha camiseta a franxas verticais azuis e brancas, non sería ata 1912 cando o club coruñés faría habituais estas cores nos seus partidos oficiais. Dende entón, o primeiro uniforme do Deportivo continúa sendo branquiazul, mentres que o segundo e terceiro varían practicamente cada tempada en función de motivacións comerciais. Dende 2017 a empresa encargada dos deseños e fabricación do equipamento é a italiana Macron. 

 Uniforme 2024/25 
Para a tempada 2024/25, o Deportivo ten os seguintes tres uniformes:

 Uniforme titular (Arsenio Estrela): camiseta a franxas azuis e brancas. Na parte interna do pescozo inclúese unha imaxe de Arsenio Iglesias e a frase "Volve guiarnos" Pantalón azul e medias azuis cunha franxa negra na parte superior.
 Uniforme alternativo (Arsenio Lenda): camiseta de cor azul escuro, en imitación á roupa de adestramento que adoitaba usar Arsenio Iglesias. Inclúe unhas franxas brancas e azuis na parte dereita do peito e bordos vermellos nas mangas e no pescozo. Na parte interna do pescozo inclúese unha imaxe de Arsenio e unha das súas expresións máis célebres: "orde e talento". Pantalón azul escuro, con bordos vermellos e medias azul escuro.
 Terceiro uniforme (Arsenio Galego): camiseta coa franxa da bandeira de Galicia e coa silueta de Arsenio Iglesias erguendo a Copa do Rei 1994/95. Na parte interna do pescozo inclúese unha imaxe de Arsenio e outra das súas expresións célebres: "que duda cabe". Pantalón branco e medias brancas.



 Himno 
Aínda que o Deportivo contaba cun himno máis tradicional que o actual (composto en 1924 por Maximiliano SvarrmanoffDe Llano López 1988, p. 93.), a aparición do "Superdépor" e a imaxe de renovación do club levaron á directiva a substituír o himno histórico por un máis moderno, composto por Francisco Gómez Seijo "Gandy" e que posteriormente gravaría o grupo coruñés Cacahué. Devandito himno, en estilo rock, sería versionado posteriormente pola Orquestra Sinfónica de Galicia. No ano 2006, o grupo La Banda del Camión compuxo o himno do centenario, que incluía os nomes das grandes figuras que pasaron polo club.O himno pode escoitarse na páxina web do Deportivo: Versión Rock ; Versión Sinfónica .

 Instalacións 
 Estadios 
 Corralón da Gaiteira 
miniatura|dereita|Partido no antigo Corralón da Gaiteira en 1907.
O chamado Corralón da Gaiteira foi primeiro escenario dos partidos do Deportivo da Coruña (daquela aínda coa denominación de Club Deportivo da Sala Calvet), sendo o campo no que o equipo herculino disputou os seus partidos de xeito habitual durante os seus primeiros dous anos e medio de existencia. O Corralón foi a principios do século XX o único campo da Coruña no que se podía practicar o deporte que acababa de chegar á cidade. Estaba situado nos terreos anexos á Fábrica de Tabacos, medía 18.000 m² e tiña bancadas con capacidade para 6.000 espectadores. Eduardo del Río y Santos-Lartaud, comerciante e cónsul de Dinamarca en Galicia, era propietario de varios terreos nas proximidades da Palloza e deu o visto e prace para que os deportistas da Sala Calvet puidesen adestrar e xogar os seus encontros no Corralón.

Foi no chamado Corralón da Gaiteira onde o Deportivo disputou o primeiro partido contra o seu máximo rival na época, o Coruña Foot-ball Club, o 8 de decembro de 1906, que acabaría con marcador favorable para os integrantes do equipo da Sala Calvet (2-1). En maio de 1909 o Deportivo abandonou o Corralón da Gaiteira para trasladarse ao novo campo de Riazor.

 Campo de Riazor 

Dende que en 1909 o Deportivo abandonou o Corralón da Gaiteira ata 1944, ano no que se inaugurou o Estadio Municipal de Riazor, o Deportivo xogou os seus encontros no coñecido como Parque de Riazor. Este terreo de xogo estaba situado nas proximidades do actual estadio, no lugar que na actualidade ocupa o colexio das Escravas. O novo campo foi inaugurado o 16 de maio de 1909 cun partido fronte ao Fortuna de Vigo. O partido finalizou coa vitoria do equipo vigués por 1-3. O xornal El Noroeste relataba o acontecemento do seguinte xeito:

Finalmente en outubro de 1944 o Deportivo trasladouse ao actual estadio construído orixinalmente por Santiago Rey Pedreira.

 Estadio de Riazor 


O estadio do Deportivo é o Estadio Municipal de Riazor, situado a carón da praia de Riazor, na Coruña. A pesar de ser de titularidade municipal, o Deportivo utiliza o recinto a cambio dun alugueiro simbólico de 1 € ao ano. Ten unha capacidade de 32.490 espectadores, todos sentados, sendo o estadio con maior cabemento de Galicia. A súa construción en 1944 foi obra do arquitecto Santiago Rey Pedreira. O estadio tivo varias remodelacións, como a de 1982 con motivo do Campionato Mundial de Fútbol dese ano, e a última, comezada en 1996 coa construción do fondo de pavillón e terminada en 1997 coa remodelación do fondo de maratón. Ten unhas dimensións de 105×68 metros. Ademais, foi renovada a súa Licenza UEFA para a celebración de partidos de competicións internacionais.

 Cidade Deportiva de Abegondo 

A Cidade Deportiva de Abegondo é un conxunto de instalacións deportivas propiedade do club herculino situadas en Mabegondo, alí adoita preparar os seus partidos o Deportivo. Foi inaugurado en 2003. Está formado por un edificio principal que alberga os vestiarios, oficinas e cafetería e que serve de bancada para uns 1.200 espectadores cara ao campo principal e uns 500 cara ao campo de céspede artificial. En total a cidade deportiva ten 7 campos de céspede natural, 1 de céspede artificial, 6 campos de céspede natural de fútbol 7 e máis de 16.000 m² de campos auxiliares de céspede natural. Hai ademais uns 9.000 m² de aparcadoiros.

 Outras instalacións 
miniatura|Deportienda no estadio de Riazor.
 A sede social, que se atopa na praza de Pontevedra e foi doada en 1972 por Pedro Barrié de la Maza, presidente de honra do club.
 A Deportienda: o Deportivo da Coruña ten dúas tendas propias na cidade para a venda dos seus produtos deportivos e publicitarios. Unha situada nos baixos do estadio de Riazor e outra no centro comercial Marineda CityEl Deportivo abrirá otra tienda de productos oficiales en Marineda City. La Opinión A Coruña desde 2015.
 A Deporclínica é un centro de fisioterapia aberto ao público e que ten máis de 300 m² e dotado de tratamentos de hidroterapia, fisioterapia e dous ximnasios. 
 O Playa Club, situado fronte á praia de Riazor, é un local de máis de 3.000 m² con restaurante, cafetería e discoteca na que se adoitan celebrar concertos.

 Datos do club 

300px|miniatura|Partido da Copa da UEFA entre o Lech Poznań e o Deportivo en 2008.

 Socios 2024/25: 30.556.
 Asistencia media tempada 2024/25: 21.678
 Orzamento 19/20: 21.600.000 €
 Tempadas en 1ª: 45
 Tempadas en 2ª: 42 (incluíndo a 2024/25)
 Tempadas en 1ª RFEF: 3
 Tempadas en 2ªB/2ª RFEF: 2
 Tempadas en 3ª: 1
 Xogadores achegados á selección española: 26
 Máximos goleadores: Chacho (113), Tristán (110) e Traba (108)

 Datos do club en Primeira División 
(ata a xornada 38 da tempada 2016-17)
 Clasificación histórica na Liga (segundo a LFP): 12º
 Debut: Deportivo 2 - Castellón 1 (28 de setembro de 1941)
 Mellor posto: 1º (tempada 1999/00)
 Peor posto: 18º (tempada 2010/11)
 Postos máis repetidos: 2º e 14º, en 5 ocasións
 Partidos xogados: 1568
 Gañados : 569
 Perdidos : 596
 Empatados : 403
 Goles a favor: 2108
 Goles en contra: 2294
 Puntos: 1843
 Maiores goleadas conseguidas:
 Como local: Deportivo 10 - Lleida 1 (1950/51)
 Como visitante: Albacete 2 - Deportivo 8 (1994/95)
 Maiores goleadas encaixadas:
 Como local: Deportivo 0 - FC Barcelona 8 (2015/16)
 Como visitante: Espanyol 7 - Deportivo 0 (1943/44)
 Maior número de puntos nunha tempada: 77 puntos (1996/97) Mellores vagas:
 Gañando: 9 partidos (xornadas 17ª a 25ª 2011/12)
 Sen perder: 22 partidos (xornadas 27ª 1993/94 a 10ª 1994/95)
 Na mesma tempada: 17 partidos (xornadas 1ª a 17ª, 1996/97)
 Marcando: 25 partidos (xornadas 28ª 2000/01 a 14ª 2001/02)
 Imbatido: 7 partidos (xornadas 33ª 1993/94 a 1ª 1994/95)
 Máximos goleadores en Primeira División: Bebeto (86), Makaay (79) e Diego Tristán (77)
 Nunha mesma tempada: Makaay e Bebeto (29)
 Xornadas seguidas marcando: Bebeto (7), Rivaldo (6) e Makaay (6)
 Xogadores con máis partidos en Primeira División: Fran (435), Mauro Silva (369) e Manuel Pablo (349)
 Xogadores con máis minutos en Primeira División: Fran (32.310), Mauro Silva (31.208) e Manuel Pablo (29.337)
 Xogador máis novo: Marcos Vales, 17 anos e 350 días (xornada 31ª 1992/93)
 Xogador máis vello: Donato, 40 anos e 173 días (xornada 38ª 2002/03)

 Partidos históricos en primeira división 
 Partidos históricos en primeira división Tempada Local Resultado Visitante Estadio Notas 1941-42 Deportivo da Coruña  2–1  Castelló Riazor Primeira vitoria en Primeira Deportivo da Coruña  1–0  Real Madrid Riazor Espanyol  1–2  Deportivo da Coruña Sarrià Primeira vitoria en Primeira coma visitante Deportivo da Coruña  4–0  Celta de Vigo  Riazor Deportivo da Coruña  1–0  FC Barcelona Riazor 1942-43 Celta de Vigo  0–1  Deportivo da Coruña Balaídos Deportivo da Coruña  3–1  Celta de Vigo Riazor 1943-44 Deportivo da Coruña  3–2  Celta de Vigo Riazor 1944-45 Deportivo da Coruña  4–1  Atlético de Madrid Riazor 1946-47 Deportivo da Coruña  3–2  FC Barcelona Riazor Deportivo da Coruña  8–1  Castelló Riazor 1948-49 Deportivo da Coruña  6–2  Nàstic de Tarragona Riazor Deportivo da Coruña  6–1  Alcoiano Riazor 1949-50 Deportivo da Coruña  3–0  Real Madrid Riazor Deportivo da Coruña  3–0  FC Barcelona Riazor Deportivo da Coruña  5–1  Valencia Riazor Celta de Vigo  2–3  Deportivo da Coruña Balaídos Athletic Club  2–2  Deportivo da Coruña San Mamés Última xornada. Campión durante máis de 30 minutos. 1950-51 Deportivo da Coruña  4–1  Celta de Vigo Riazor Deportivo da Coruña  5–0  Real Madrid Riazor Valencia  0–3  Deportivo da Coruña Mestalla Deportivo da Coruña  10–1   Lleida Riazor Maior goleada na historia do Deportivo Deportivo da Coruña  3–0  Atlético de Madrid Riazor Celta de Vigo  1–2  Deportivo da Coruña Balaídos Deportivo da Coruña  2–0  FC Barcelona Riazor Deportivo da Coruña  4–0  Athletic Club Riazor 1951-52 Deportivo da Coruña  3–0  Celta de Vigo Riazor 1952-53 Deportivo da Coruña  5–0  Sporting de Xixón Riazor Deportivo da Coruña  5–1  Atlético de Madrid Riazor Deportivo da Coruña  3–2  Celta de Vigo Riazor Celta de Vigo  1–3  Deportivo da Coruña Riazor Promoción para manterse en Primeira 1953-54 Deportivo da Coruña  6–0  Real Xaén Riazor Deportivo da Coruña  1–0  FC Barcelona Riazor 1954-55 Deportivo da Coruña  4–2  Celta de Vigo Riazor 1955-56 Real Madrid  1–2  Deportivo da Coruña Santiago Bernabéu Primeira vitoria no Bernabéu Deportivo da Coruña  5–0  Celta de Vigo Riazor Deportivo da Coruña  5–0  Real Sociedade Riazor 1956-57 Deportivo da Coruña  4–0  Real Sociedade Riazor 1962-63 Deportivo da Coruña  1–0  FC Barcelona Riazor 1964-65 Deportivo da Coruña  4–0  Sevilla Riazor 1966-67 Deportivo da Coruña  4–1  Real Zaragoza Riazor 1968-69 Deportivo da Coruña  1–0  FC Barcelona Riazor 1971-72 Deportivo da Coruña  3–0  Valencia Riazor Deportivo da Coruña  1–0  Real Madrid Riazor 1972-73 Deportivo da Coruña  1–0  Celta de Vigo Riazor 1991-92 Deportivo da Coruña  2–1  Betis Riazor Promoción para manterse en Primeira  1992-93 Deportivo da Coruña  3–2  Real Madrid Riazor 0–2 min.25. Nace o SúperDepor. 1993-94 Deportivo da Coruña  4–0  Real Madrid Riazor Valencia  1–3  Deportivo da Coruña Mestalla Único gol de Mauro Silva no Depor. Real Oviedo  2–5  Deportivo da Coruña Carlos Tartiere Deportivo da Coruña  0–0  Valencia Riazor Última xornada. Min.90, penalti fallado. Perde a liga. 1994-95 Celta de Vigo  0–2  Deportivo da Coruña Balaídos Albacete  2–8  Deportivo da Coruña Carlos Belmonte Maior goleada coma visitante 1995-96 Deportivo da Coruña  5–0  Albacete Riazor Os cinco goles de Bebeto Rayo Vallecano  0–6  Deportivo da Coruña Teresa Rivero Deportivo da Coruña  3–0  Real Madrid Riazor Hattrick de Bebeto Salamanca  0–5  Deportivo da Coruña Helmántico 1998-99 Deportivo da Coruña  4–0  Real Madrid Riazor 1999-00 Deportivo da Coruña  5–2  Sevilla Riazor Deportivo da Coruña  1–0  Celta de Vigo Riazor Deportivo da Coruña  5–2  Real Madrid Riazor Deportivo da Coruña  2–0  Espanyol Riazor Campión de Liga 2000-01 Deportivo da Coruña  1–0  Celta de Vigo Riazor FC Barcelona  2–3  Deportivo da Coruña Camp Nou Primeira vitoria no Camp Nou Deportivo da Coruña  2–2  Real Madrid Riazor 0–2 min.44. 5 lanzamentos ós paus. 2001-02 Celta de Vigo  0–2  Deportivo da Coruña Balaídos Deportivo da Coruña  5–0  Mallorca Riazor Hattrick de Diego Tristán en 12 minutos Deportivo da Coruña  3–0  Real Madrid Riazor 2002-03 Deportivo da Coruña  3–0  Celta de Vigo Riazor Deportivo da Coruña  6–0  Alavés Riazor Hattrick de Diego Tristán e dous goles de Roy Makaay FC Barcelona  2–4  Deportivo da Coruña Camp Nou Dobrete de Roy Makaay 2003-04 FC Barcelona  0–2  Deportivo da Coruña Camp Nou Celta de Vigo  0–5  Deportivo da Coruña Balaídos Hattrick de Víctor Sánchez Deportivo da Coruña  5–1  Atlético de Madrid Riazor Deportivo da Coruña  3–0  Celta de Vigo Riazor 2004-05 Real Madrid  0–1  Deportivo da Coruña Santiago Bernabéu 2005-06  Celta de Vigo  0–3  Deportivo da Coruña Balaídos Deportivo da Coruña  3–1  Real Madrid Riazor 2006-07  Deportivo da Coruña  2–0  Real Madrid Riazor 2007-08 Deportivo da Coruña  3–1  Real Valladolid Riazor Xornada 21ª a 5 puntos da salvación, "resurrección" Deportivo da Coruña  2–0  FC Barcelona Riazor 2008-09  Deportivo da Coruña  2–1  Real Madrid Riazor 2012-13  Deportivo da Coruña  3–1  Celta de Vigo Riazor 2014-15  FC Barcelona  2-2  Deportivo da Coruña Camp Nou Remontando un 2-0 adverso o Deportivo conseguiu a salvación 2015-16  FC Barcelona  2-2  Deportivo da Coruña Camp Nou Remontando un 2-0 adverso no Camp Nou por segunda tempada consecutiva 2015-16  Villarreal CF  0-2  Deportivo da Coruña El Madrigal Permanencia matemática

 Datos do club na Copa do Rei 
 Participacións na Copa do Rei: 95
 Maior número de participacións consecutivas: 67 (desde a edición 1958/59)
 Debut na Copa: Español de Madrid 1 - Deportivo 0 (23 de maio de 1910)
 Mellores clasificacións:
 Campión: 2 veces (1994/95 e 2001/02)
 Finalista: 1 vez (1910, torneo triangular)
 Semifinalista: 6 veces
 Cuartos de final: 14 veces

 Datos do club en competicións europeas 

 Participacións en competicións europeas: 13
 5 na Liga de Campións (consecutivas) 
 5 na Copa da UEFA 
 1 na Recopa de Europa 
 2 na Copa Intertoto 
 Mellores clasificacións:
 Na Liga de Campións: Semifinal (2003/04)
 Na Recopa de Europa: Semifinal (tempada 1995/96)
 Na Copa da UEFA: Oitavos de final (1993/94, 1994/95, 1999/00)
 Na Copa Intertoto da UEFA: Gañador (2008)

 Torneo Partidos xogados Vitorias Empates Derrotas Goles a favor Goles en contra Liga de Campións 58 23 15 20 74 79 Previa da Liga de Campións 4 2 2 0 4 0 Copa da UEFA 32 14 5 13 43 36 Copa Intertoto da UEFA 10 8 0 2 18 10 Recopa de Europa 8 4 2 2 14 3 Total 112 51 24 37 153 128

 Partidos históricos en Europa 
 Partidos históricos en Europa Tempada Local Resultado Visitante Liga Estadio 1993/94 Deportivo da Coruña  5–0  Aalborg UEFA Riazor Aston Villa  0–1  Deportivo da Coruña UEFA Villa Park Deportivo da Coruña  1–0  Borussia Dortmund UEFA Riazor 1994/95 Deportivo da Coruña   4–1  Rosenborg UEFA Riazor 1995/96 Deportivo da Coruña   8–0  APOEL Recopa Riazor 1999/00 Deportivo da Coruña   4–2  Panathinaikos UEFA Riazor Deportivo da Coruña   2–1  Arsenal UEFA Riazor 2000/01 Deportivo da Coruña   2–1(2–1 min.93)  Hamburgo Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   1–0  Panathinaikos Liga de Campións Riazor Paris Saint-Germain   1–3  Deportivo da Coruña Liga de Campións Parc des Princes Deportivo da Coruña  2–0  Galatasaray Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña  4–3(0–3 min.54)  Paris Saint-Germain Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña  2–0  Leeds United Liga de Campións Riazor 2001/02 Deportivo da Coruña  2–1(0–1 min.85)  Manchester United Liga de Campións Riazor Manchester United   2–3  Deportivo da Coruña Liga de Campións Old Trafford Deportivo da Coruña   2–0  Arsenal Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   2–0  Juventus Liga de Campións Riazor Arsenal  0–2  Deportivo da Coruña Liga de Campións Highbury 2002/03 Bayern de Múnic   2–3  Deportivo da Coruña Liga de Campións Olympiastadion Deportivo da Coruña   3–1  Lens Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   2–1  Bayern de Múnic Liga de Campións Riazor AC Milan   1–2  Deportivo da Coruña Liga de Campións San Siro Deportivo da Coruña   1–0  Basilea Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   2–0  Manchester United Liga de Campións Riazor 2003/04  Deportivo da Coruña   2–0  PSV Eindhoven Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   1–0  Mónaco Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   3–0  AEK Atenas Liga de Campións Riazor Deportivo da Coruña   1–0  Juventus Liga de Campións Riazor Juventus   0–1  Deportivo da Coruña Liga de Campións Stadio delle Alpi Deportivo da Coruña   4–0(4–1 na ida)  AC Milan Liga de Campións Riazor 2005 Deportivo da Coruña   2–1  Newcastle United Intertoto Riazor Newcastle United  1–2  Deportivo da Coruña Intertoto St James' Park Deportivo da Coruña  2–0  Olympique de Marsella Intertoto Riazor 2008/09 Deportivo da Coruña  2–0(2–0 na ida)  SK Brann UEFA Riazor Deportivo da Coruña  3–0  Feyenoord UEFA Riazor Deportivo da Coruña  1–0  Nancy UEFA Riazor

 Historial na liga 
Para maior detalle véxase: Traxectoria do Deportivo da Coruña 
TempadaDivisiónPostoCopa do Rei19292ª8º1929/302ª7º1/16 de final1930/312ª9º1/16 de final1931/322ª6º1/4 de final1932/332ª5º1/4 de final1933/342ª7º1/8 de final1934/352ª4ª rolda1935/362ª2ª rolda1939/402ª / 1/8 de final1940/412ª     /  10px3ª rolda1941/421ª4º1/8 de final1942/431ª9º1/4 de final1943/441ª12º1/8 de final1944/451ª    14º 10px1ª rolda1945/462ª    2º 10px1ª rolda1946/471ª    13º 10px1ª rolda1947/482ª    2º 10px6ª rolda1948/491ª12º1/8 de final1949/501ª2º1/8 de final1950/511ª12º1/8 de final1951/521ª11º1/8 de final1952/531ª14º1953/541ª7º1/8 de final1954/551ª7º1/4 de final1955/561ª12º1/8 de final1956/571ª    15º 10px1/4 de final1957/582ª13º1958/592ª7º1/8 de final1959/602ª4º1/16 de final1960/612ª3º1/16 de final1961/622ª    1º 10px1/16 de finalTempadaDivisiónPostoCopa do Rei1962/631ª    14º 10px1/16 de final1963/642ª    1º 10px1/8 de final1964/651ª    16º 10px1/8 de final1965/662ª    1º 10px1/8 de final1966/671ª    16º 10px1/8 de final1967/682ª    1º 10px1ª rolda1968/691ª10º1/4 de final1969/701ª    14º 10px1/16 de final1970/712ª    3º 10px1/4 de final1971/721ª14º4ª rolda1972/731ª    17º 10px1/4 de final1973/742ª    18º 10px4ª rolda1974/753ª    1º 10px3ª rolda1975/762ª5º1ª rolda1976/772ª11º3ª rolda1977/782ª8º3ª rolda1978/792ª15º3ª rolda1979/802ª    18º 10px2ª rolda1980/812ªB    2º 10px1ª rolda1981/822ª12º1/4 de final1982/832ª4º1/8 de final1983/842ª9º1/4 de final1984/852ª13º1/8 de final1985/862ª6º3ª rolda1986/872ª / 3ª rolda1987/882ª16º3ª rolda1988/892ª10ºSemifinais1989/902ª4º1ª rolda1990/912ª    2º 10px1/8 de final1991/921ª17ºSemifinais1992/931ª3º4ª roldaTempadaDivisiónPostoCopa do Rei1993/941ª2º1/8 de final1994/951ª2ºCampión1995/961ª9º1/8 de final1996/971ª3º1/8 de final1997/981ª12º1/4 de final1998/991ª6ºSemifinais1999/001ª1º1/8 de final2000/011ª2º1/16 de final2001/021ª2ºCampión2002/031ª3ºSemifinais2003/041ª3º1/8 de final2004/051ª8º1/16 de final2005/061ª8ºSemifinais2006/071ª13ºSemifinais2007/081ª9º1/16 de final2008/091ª7º1/8 de final2009/101ª10º1/4 de final2010/111ª    18º 10px1/4 de final2011/122ª    1º 10px1/16 de final2012/131ª    19º 10px1/16 de final2013/142ª    2º 10px3ª rolda2014/151ª16º1/16 de final2015/161ª15º1/8 de final2016/171ª16°1/8 de final2017/181ª    18º 10px1/16 de final2018/192ª6º2ª rolda2019/202ª    19º 10px2ª rolda2020/212ªB4º2ª rolda

 Récords 
 Primeiro equipo español que venceu o Bayern de Múnic na súa casa en competición internacional, sendo o único equipo español que o conseguiu facer no Olímpico de Múnic.
 Segundo equipo español que venceu o Manchester United na súa casa en competición internacional, sendo o sexto equipo estranxeiro que o acadou.
 Remontada histórica e sen precedentes na Liga de Campións fronte ao AC Milan en Riazor ao gañar 4–0 cando viñan de perder por 4–1 no estadio de San Siro.
 Récord histórico de vitorias (29) e puntos (91) da segunda división na tempada 2011/12.

 Xogadores 
Categoría principal: Xogadores do Deportivo da Coruña.
 Cadro actual 
miniatura|Unha xogada do partido Celta-Deportivo na tempada 2012–13, o 27 de outubro.
Datos do 16 de agosto de 2025

 12px|Capitán Capitán
 Segundo as normas da LFP, os xogadores do primeiro equipo deberán levar os dorsais do 1 ao 25. A partir do 26, serán xogadores do equipo filial.

 Cedidos 

 Goleadores históricos 

 Máximos goleadores en Primeira División 

 Xogador Partidos Goles Bebeto13186 Makaay133 79 Tristán17977 Pahiño7246 Fran43544 Franco7442 Tino13839 Djalminha13738 Riki17438 Donato30338

 Máximos goleadores por tempada Tempada Xogador P.Xogados P.Titular Minutos Goles Cos mesmos goles1928–29 Hilario Marrero14141.26091929–30 Hilario Marrero20201.785131930–31 León16161.440101931–32 León20201.800171932–33 León23232.050261933–34 Diz21211.890111934–35 Chas18181.62091935–36 Juan Vázquez20201.80081939–40 Pintos23232.07015 Guimeráns1940–41 Elícegui26262.37031 1941–42  Caballero 24 24 2.160 11 1942–43  Paquirri 22 221.977 12 1943–44  Paquirri 20 20 1.800 12 1944–45  Guimeráns 28 28 2.520 81945–46 Mijares18181.6209 1946–47  Latorre 9 9810 71947–48 Paseiro25252.28021 1948–49  Franco 25 252.250 14  Marquínez 1949–50  Franco 27 272.430 14 1950–51  Tino 32 32 2.910 16 1951–52  Moll 17 17 1.530 7  Arsenio  Oswaldo 1952–53  Oswaldo 31 312.790 18  1953–54  Pahiño 30 302.700 14    1954–55  Pahiño26262.340 21    1955–56  Pahiño 22 22 1.931 14    1956–57  Arsenio Iglesias 24 24 2.135 8  1957–58 Amoedo18181.620151958–59 José Vigo35353.150181959–60 Amancio30302.700151960–61 Veloso28282.520291961–62 Amancio28282.52027 1962–63  Veloso 30 302.685 131963–64 Veloso32322.88021 1964–65  Montalvo 33 33 2.970 81965–66 Chapela32322.88023 1966–67  Pellicer 21 211.890 101967–68 Beci32322.88011 1968–69  Beci 31 312.766 15 1969–70  Chapela II 20 151.429 5 Beci1970–71 Loureda37373.24910 1971–72  Beci 27 22 2.134 5 1972–73  Rubiñán 40 363.324 4 Plaza1973–74 Muñoz28272.3275 Seijas1975–76 Piris37373.330101976–77 Piris37363.21971977–78 Castro34332.979241978–79 Castro37372.984111979–80 Castro39373.369171980–81 Traba33292.730171981–82 Traba41373.477181982–83 José Luis Vara44423.637231983–84 Traba47464.155131984–85 José Luis Vara41393.386161985–86 Vicente42403.522111986–87 Vicente44443.864221987–88 Donowa32242.24291988–89 Raudnei42423.748171989–90 José Gil35343.03281990–91 Uralde39302.74017 1991–92  Claudio 45 443.717 12 1992–93  Bebeto 38 37 3.186 29 1993–94  Bebeto 39 39 3.390 19 1994–95  Bebeto 34 332.946 22 1995–96  Bebeto 43 433.657 32 1996–97  Rivaldo 46 46 3.999 22 1997–98  Djalminha 31 312.661 10 1998–99  Turu Flores 44 363.218 17 1999–00  Makaay 46 423.503 26 2000–01  Diego Tristán 43 302.561 23 2001–02  Diego Tristán 52 403.437 32 2002–03  Makaay 56 53 4.576 39 2003–04  Pandiani 44 25 2.556 19 2004–05  Luque 45 32 2.890 11 Diego Tristán 2005–06  Diego Tristán 44 322.717 12 2006–07  Arizmendi 36 352.921 5 2007–08  Xisco 25 23 1.627 9 2008–09  Lafita 43 323.001 9 2009–10  Riki 28 191.532 8 2010–11  Adrián 40 31 2.848 112011–12 Lassad36242.17518 2012–13  Riki 36 36 2.700 13 2013–14 Borja Bastón34211.93110 2014–15  Lucas Pérez 21 20 1.552 6 2015–16  Lucas Pérez 37 35 3.168 17 2016–17  Florin Andone 37 323.036 122017–18 Lucas Pérez37332.9579 Adrián2018–19 Quique González39353.077172019–20 Aketxe41353.17072020–21 Miku17109347

 Máximos goleadores en Europa 
Xogador Champions UEFA Recopa Intertoto Total partidos Total goles Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles Partidos Goles  Tristán 45 15 - - - - 5 1 50 16  Makaay 29 12 8 3 - - - - 37 15  Bebeto - - 7 7 5 6 - - 12 13  Pandiani 44 13 - - - - - - 44 13  Djalminha 18 5 9 4 - - - - 27 9

 Xogadores con máis participacións 
 Xogadores con máis partidos en Primeira División 
 Xogador Tempadas Partidos Fran14 (1991–2005)435 Mauro Silva13 (1992-2005)369 Manuel Pablo15 (1998- )341 Donato10 (1993-2003)303 Sergio9 (2001-2010 )294 Valerón13 (2000-2013)289 Acuña13 (1941-1954)231 Romero8 (1998-2006)218 Đukić6 (1991-1997)212 Naybet8 (1996-2004)211

 Xogadores con máis partidos en Europa 
 Xogador Champions UEFA Recopa Intertoto Total Valerón4810-866 Fran43176-66 Romero507-865 Scaloni525-764 Mauro Silva43142-59 Víctor457-658 Naybet4610--56 Molina46--854

 Xogadores do Deportivo na Copa do Mundo 
MundialXogadorPartidosGolesItalia 1934 Chacho10Brasil 1950 Xoán Acuña00EEUU 1994 Voro10 Mauro Silva70 Bebeto73Francia 1998 Noureddine Naybet30 Mustapha Hadji31 Salaheddine Bassir32 Jacques Songo'o40 Peter Rufai30Corea/Xapón 2002 Juan Carlos Valerón41 Diego Tristán20 Enrique Romero30 Sergio González Soriano10Alemaña 2006 Lionel Scaloni10 Fabricio Coloccini20 Roberto Acuña30Suráfrica 2010 Andrés Guardado30Rusia 2018 Fabian Schär30 Michael Krohn-Dehli10 Celso Borges30 Francis Uzoho30 Ismael Díaz10

 Distincións individuais de futbolistas 
Para maior detalle véxase: Premios e distincións individuais.
 Pichichis 
 Tempada Xogador Goles Partidos 1992–93  Bebeto 29 37 2001–02  Diego Tristán 21 34 2002–03  Roy Makaay 29 38

 Zamoras 
 Tempada Xogador Partidos Goles Media Notas 1941–42  Juan Acuña 26 37 1.42 1942–43  Juan Acuña 25 31 1.24 1949–50  Juan Acuña 22 29 1.31 1950–51  Juan Acuña 26 36 1.38 1992–93  Francisco Liaño  37 31 0.83 Igualado con Santiago Cañizares 1993–94  Francisco Liaño 38 18 0.47 Media histórica máis baixa 1996–97  Jacques Songo'o 37 28 0.76

 Bota de Ouro 
 TempadaXogador Goles Partidos 2002–03  Roy Makaay 29 38

 Corpo técnico 
CargoTécnico(s)Adestradores Óscar Gilsanz
 David Lagar (2º)Preparadores físicos Javi González
 Sergio RocaAdestrador de porteirosAlberto CasalDelegadoPablo Barros AnalistaJuan Ignacio SubiránFisioterapeutas Daniel Varela
 Rubén Barreiro
 AntónReadaptadorFran MolanoNutricionistaSaúl SánchezServizos médicos Carlos Lariño
 José Ramón BarralEncargado do materialJesús Méndez

 Adestradores 

Dende a creación da liga teñen pasado polo banquiño branquiazul 77 adestradores, entre os que salientan nomes como Arsenio Iglesias, nado en Arteixo (coñecido como "O raposo de Arteixo") e que fora xogador do equipo, co que o Deportivo subiu a Primeira División e gañou a súa primeira Copa do Rei, ou Javier Irureta, adestrador que gañou a única Liga da historia branquiazul, a famosa e recordada Copa do Rei do "Centenariazo" (fronte o Real Madrid, na súa casa, o día que este club cumpría cen anos) e co que conseguiu cinco participacións consecutivas na Liga de Campións. 

Dende 2024 o adestrador é Óscar Gilsanz.

 Adestradores con máis partidos en Primeira División 
 Adestrador Tempadas Partidos Javier Irureta7 (1998–2005)266 Arsenio Iglesias6 (1971-73, 1991-1995)190 Miguel Ángel Lotina4 (2007-2011)152 Joaquín Caparrós2 (2005-2007)76 John B. Toshack2 (1995-1997)65 Cheché Martín2 (1968-1970)60 Ramón de la Fuente2 (1943-1945)52 Víctor2 (2014-2016)46 Celso Mariño2 (1941-1942, 1942-43)43 Chacho2 (1942-1943, 1951-52)39

 Presidencia 
200px|miniatura|Augusto César Lendoiro, presidente do club dende 1988 até 2014.

O Deportivo tivo 48 presidentes ao longo dos seus 118 anos de historia. O primeiro foi Luís Cornide Quiroga e desde outubro de 2024 éo Juan Carlos Escotet.

O 24 de decembro de 2013, Lendoiro anunciou que non se presentaría á reelección como presidente. Tras o anuncio desta decisión, Augusto César Lendoiro, poñía fin a vinte e cinco anos de mandato ininterrompidos, o máis longo da historia do fútbol español. Sucedeuno Constantino Fernández Pico, que accedeu ao cargo o 21 de xaneiro de 2014, tras obter unha maioría absoluta co 72,09% dos votos dos accionistas, impóndose así a Manuel López Cascallar. Ocupou o cargo pouco máis de 5 anos, ata a súa dimisión, que anunciou en abril de 2019 tras os malos resultados dese ano na Segunda División. Paco Zas, foi elixido polos accionistas como novo presidente do club o 28 de maio de 2019.

O 9 de decembro de 2019 o consello de administración do club anunciou a súa renuncia e a convocatoria a xunta xeral extraordinaria de accionistas para o 13 de xaneiro, co fin de elixir unha nova directiva. A renuncia produciuse apenas seis meses e medio despois de tomar posesión do cargo e cunha agravada crise de resultados deportivos, onde o Deportivo ocupaba o último posto da clasificación e se atopaba a 8 puntos da salvación (1 vitoria, 9 empates e 9 derrotas).

O 27 de decembro o equipo formado por Paco Zas renunciou á presidencia (que de xeito interino ocupaban até o 14 de xaneiro), en favor dunha xunta xestora formada por membros da candidatura á presidencia encabezada por Fernando Vidal, presentada na anterior xunta de accionistas. Así até a xunta extraordinaria de accionistas presidiu o club, de xeito interino, Juan Antonio Armenteros. O 14 de xaneiro de 2020 Fernando Vidal converteuse oficialmente no novo presidente co club, tras celebrarse no PALEXCO unha xunta xeral extraordinaria que contou só coa súa candidatura. Tras a súa dimisión substituíuno no cargo Álvaro García Diéguez, de Abanca Seguros.

 Directiva 
CargoNomePresidenteJuan Carlos EscotetConselleirosMichelle Clemente EscotetCarlos BallestaVicente Fernández RodríguezMassimo BenassiMarta Fernández CurrásBenito Couceiro
Última actualización: 12 de outubro de 2024
Fonte: Deportivo

 Palmarés 

miniatura|Imaxe do banco de Riazor no que se amosan a Liga 1999/00 e as Copas 1994/95 e 2001/02 gañadas polo Deportivo.
miniatura|Copa do Rei gañada en 1995.
O Deportivo da Coruña logrou proclamarse campión das tres principais competicións organizadas pola Real Federación Española de Fútbol (RFEF): a Liga de Primeira División, a Copa do Rei e a Supercopa de España; ás que hai que engadir outras competicións oficiais a nivel galego e estatal. A nivel internacional, o seu maior éxito foi acadar as semifinais da Recopa de Europa na tempada 1995-96 e as semifinais da Liga de Campións na tempada 2003-04. 

 Torneo nacional Títulos Subcampionatos Campionato de Galicia 6 1926-1927, 1927-1928, 1930-1931, 1932-1933, 1936-1937, 1939-1940. 1919-1920, 1924-1925, 1925-1926, 1929-1930, 1931-1932, 1933-1934, 1938-1939.  Copa Galicia1 1945-1946. 1935-1936, 1964-1965. 
{| border="1" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 2px #aaa solid; border-collapse: collapse; border-color: white; color:black; font-size: 95%;"
|- bgcolor="C2D2E5"
! width=18% colspan=2 | Torneo estatal
! width=32% |Títulos
! width=30% |Subcampionatos
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Primeira División
| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |1
| bgcolor="#ECF1F7" | 1999/00.
| bgcolor="#F3F5F7" | 1949/50, 1993/94, 1994/95, 2000/01, 2001/02. 
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Copa do Rei
| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |2
| bgcolor="#ECF1F7" | 1994/95, 2001/02.
| bgcolor="#F3F5F7" |
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Supercopa de España
| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |3
| bgcolor="#ECF1F7" | 1995, 2000, 2002.
| bgcolor="#F3F5F7" |
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Concurso España
| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |1
| bgcolor="#ECF1F7" | 1912.
| bgcolor="#F3F5F7" |
|-
| colspan="4" |
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Segunda División
| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |5
| bgcolor="#ECF1F7" | 1961/62, 1963/64, 1965/66, 1967/68, 2011/12.
| bgcolor="#F3F5F7" | 1939/40, 1945/46, 1947/48, 1990/91, 2013/14. 
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" |Primeira Federación| bgcolor="#d8e2ee" width=3% style="text-align:center;" |1| bgcolor="#ECF1F7" |2023/24.
|
|- style="font-size: 90%;"
| bgcolor="D8E2EE" | Terceira División| style="text-align:center;" width="3%" bgcolor="#d8e2ee" |1| bgcolor="#ECF1F7" | 1974/75.
| bgcolor="#F3F5F7" |
|}

 Premios e distincións 
 Medalla de Ouro de Galicia.
 Medalla de Ouro da Coruña.El Deportivo recibe la medalla de oro de A Coruña - Marca 
 Medalla de Ouro da Universidade da Coruña.
 Placa de Prata da Real Orde do Mérito Deportivo.Historia do R.C.Deportivo da Coruña, os mellores anos (2/2)
 Copa Foronda (1): 1947–48
 Premio Xogo Limpo da RFEF (2): 2001–02,Juego Limpio en España - Real Federación Española de Fútbol   2007–08

 Seareiros 
Durante a tempada 2024/25 o Deportivo acadou a cifra de 29.433 socios, sendo o equipo da Segunda División con máis abonados.

 Agrupacións de afeccionados 
 Peñas (outubro de 2020) País Númerode peñas  Galicia  175  España  17  Estados Unidos  1  Reino Unido  1  Arxentina  1  Panamá  1
O Deportivo ten numerosas agrupacións tanto na cidade da Coruña, como en Galicia, no Estado español e tamén no estranxeiro, sendo o equipo galego con máis socios, agrupacións e representantes en todo o mundo. En 2003 tiña un total de 287 agrupacións: 244 en Galicia (211 na provincia da Coruña), 18 no resto de España, 15 no resto de Europa, 9 en América e 1 en Australia.Sitio web do Deportivo. Afición. Peñasarquivado do orixinal o 28 de xuño de 2012. O número foi aumentando notablemente desde 1952 cando se fundou a primeira delas. Sobre todo cabe destacar o aumento a finais do século XX, xa que en 1988 había 7 grupos, en 1995 xa eran 118, e no ano 2000 superáronse as 200 ata chegar ás 287 de 2003. Segundo datos da web do club, a cifra de agrupacións en outubro de 2020 é de 196.

O conxunto de agrupacións están organizadas, desde 1998, na Federación de Peñas do Deportivo que adoita organizar unha feira anual adicada a actos relacionados co club.

A agrupación máis importante por presenza nas bancadas (bandeiras, cántigas, murais etc.) e número de socios é a dos Riazor Blues.

 Riazor Blues 

É a agrupación máis animada do Estadio de Riazor e coas súas cancións, bandeiras e demais actos consegue tirar sempre do resto da bancada en tódolos partidos. O grupo formouse en 1987 e, a pesar de ser incluído como grupo ultra polo Ministerio do Interior de España, caracterízase polo seu comportamento habitualmente pacífico e por unha ideoloxía esquerdista, fundamentalmente antifascista. Se ben hai anos foron un dos grupos de afeccionados máis numeroso de España, con máis de 2.000 integrantes, en 2014 a cifra reducírase a 500, aínda que segundo a policía o número é menor, con 250 integrantes.

 Canteira 
 Fabril 

miniatura|300px|Xogadores do Fabril en 2016.
O filial do Deportivo é o Fabril. Foi fundado en 1914 co nome Fabril Foot-ball Club, sendo orixinariamente un club independente, mantendo dende 1948 un convenio de asociación co Real Club Deportivo. En 1963, converteuse no filial, adoptando o nome Fabril Deportivo, e tamén nese mesmo ano, fusionouse co Deportivo Xuvenil –club que tamén tivera un convenio de asociación co Real Club Deportivo ata ese momento–. En 1993 pasa a ser Deportivo da Coruña B. O 10 de xullo de 2017 o equipo recupera o seu nome tradicional, pasando a chamarse Real Club Deportivo Fabril.O Dépor B volve chamarse oficialmente Fabril

Xoga no Grupo 1º da Terceira División. Xogou 11 tempadas en Segunda B, onde acadou o 
segundo posto do seu grupo como mellor posición na tempada 2017/18 e se clasificou en catro ocasións para xogar a promoción de ascenso a Segunda Divisón. Ocupa o 21º posto na Clasificación histórica de filiais.

 Categorías inferiores 
O Deportivo ten dous equipos xuvenís, dous cadetes, dous infantís, tres alevíns e dous benxamíns.Ficha do Deportivo da Coruña na páxina web da Federación Galega de Fútbol Consultado o 27 de setembro de 2020 O Xuvenil A foi campión en dúas ocasións da Copa de Campións Xuvenil (1995–96‘Cuando fuimos los mejores’: 25 años de la gesta del Juvenil del Deportivo riazor.org. 12 de maio de 2021. Consultado o 20 de xullo de 2021. e 2020–21La Copa de Campeones es de un Deportivo soberbio DxT Campeón. 27 de xuño de 2021. Consultado de 20 de xullo de 2021.) e en cinco ocasións da División de Honra Xuvenil (1995–96,División de Honor Juvenil (Grupo 1) 1995-96 2007–08,División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2007-08 2009–10División de Honor Juvenil (Grupo 1) 2009-10, 2020-21El Juvenil A del Dépor, campeón y con nota en la División de Honor. BeSoccer. Consultado de 20 de xullo de 2021. e 2023/24). O Xuvenil B gañou en dez ocasións a Liga Nacional Xuvenil (1997–98,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 1997-98 2006–07,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2006-07 2007–08,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2007-08 2008–09,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2008-09 2009–10,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2009-10 2012–13,Liga Nacional Juvenil (Grupo 1) 2012-13 2015–16, 2020–21, 2022–23 e 2023–24).

 Fútbol feminino 

dereita|miniatura|Deportivo feminino, 2024-25.

O Deportivo contou durante a década de 1980 cunha sección de fútbol feminino, o Karbo Deportivo, que foi referencia do fútbol feminino en España, gañando a Copa da Raíña de forma consecutiva en 1983, 1984 e 1985Karbo Deportivo CanalDeportivo.

En 2016 o club recuperou a sección de fútbol feminino,El equipo femenino del Dépor nacerá con la estructura del Orzán La Voz de Galicia. 25 de febreiro de 2016Deportivo y Orzán presentan el nuevo equipo femenino blanquiazul, que arrancará la próxima temporada rcdeportivo.es a cal leva como nome oficial Real Club Deportivo ABANCA'''Ficha do equipo na web da Real Federación Galega de Fútbol Consultado o 27 de setembro de 2020Datos do equipo na web da Real Federación Española de Fútbol  Consultado o 27 de setembro de 2020Plantilla Real Club Deportivo Abanca rcdeportivo.es por razóns de patrocinio.El Dépor y ABANCA se unen para impulsar el fútbol femenino rcdeportivo.es Xoga na Primeira División despois de ascender en 2024. A sección conta ademais cun filial en Primeira Nacional.

 Outras seccións 
Entre 1942 e 1992, o Deportivo contou con diversas seccións dedicadas a outros deportes.#ANosaHistoria: Hace 75 años nacieron las secciones deportivas del RC Deportivo rcdeportivo.es Entre elas, as de atletismo (con máis de 125 trofeos), hóckey a patíns (con máis de 60 trofeos), xadrez (con arredor de 25 trofeos), ciclismo (no que militou Delio Rodríguez, e que quedou en segunda posición por equipos na Vuelta a España 1942"Cen anos de Delio Rodríguez, o home das 38 etapas na Vuelta a España", artigo en Praza Pública, 19 de abril de 2016.), traíñas ou baloncesto.

A Asociación de Veteranos do Deportivo, que foi fundada en 1995 e dende 2014 mantén un convenio co club,Veteranos rcdeportivo.es participou en competicións de fútbol indoor cun equipo formado por grandes xogadores que pasaron polo Deportivo, como Fran, Djalminha, Naybet, Songo'o ou Manjarín, gañando dúas ligas, en 2007/08 e 2009/10,O Deportivo conquista por segunda vez a Liga de Fútbol 'Indoor' e dúas copas de España, en 2008 e 2010.El Dépor, todavía mejor, La Opinión, 20/06/2010. Nese intervalo de tres anos o equipo só perdeu nunha ocasión contra o FC Barcelona.

 Rivalidades 
 Celta de Vigo 

miniatura|Celebración do gol do Deportivo no derbi celebrado o 27 de outubro de 2012.
Os primeiros enfrontamentos entre o Deportivo e o Celta de Vigo datan de 1923, no Campionato Galego, unha vez que nese ano o Real Club Fortuna e o Real Vigo Sporting Club, equipos contra os que xa se enfrontara o Deportivo, se fusionaron formando o Celta. Un dos detonantes da inimizade entre os dous equipos adoita buscarse no propio momento do nacemento do equipo celeste, cando Luis Otero Sánchez fichou polo Deportivo xunto con Chiarroni, González e Isidro, feito que motivou as protestas do Celta ante a Federación Galega e que provocou a sanción dos xogadores ata 1924.

O primeiro derbi galego da historia celebrouse na tempada 1924/25 e rematou en vitoria do Deportivo por 3 goles a 0, cun tanto de Leonardo e dous de Pereiro, resultado que se repetiu no partido de volta. Con todo, o primeiro enfrontamento dos dous equipos en Primeira disputouse o 19 de outubro de 1941 (4ª xornada de Liga) en Vigo, gañando os locais por 2 goles a 1. O equipo herculino vingaría esta derrota na segunda volta do campionato, derrotando os vigueses por 4 goles a 0 no estadio de Riazor.

Na 16ª xornada da tempada 1999/00, coruñeses e vigueses enfrontáronse en Riazor encabezando a clasificación da Liga. O Deportivo conseguiu levar o partido por 1 gol a 0, anotando o único gol do encontro Turu Flores, e deixando un resultado que afastaba os coruñeses a 8 puntos do segundo clasificado, o Celta.

Na tempada 2011/12 ambos os equipos enfrontáronse na Segunda División tras 20 anos sen facelo na categoría de prata. O Deportivo gañou entón os dous partidos (2-1 en Riazor, con goles de Jonathan Vila en propia porta e Lassad cun potente disparo dende fóra da área a escasos minutos do final, e 2-3 en Balaídos, con goles de Riki no minuto 2, Lassad e Borja Fernández no último minuto do encontro. Logo deste encontro, os coruñeses asinaron numerosos récords dentro da categoría: con 91 puntos conseguiron o récord de puntos da historia da segunda división, e con 29 vitorias o récord de vitorias da categoría, amais de 9 vitorias consecutivas, feito que tamén pasou á historia como a maior xeira de vitorias consecutivas da historia da categoría.
 Categoría Partidos Vitorias (DEP) Empates Vitorias (CEL) Primeira 66  25  18  23 Copa 6  2  3  1 Segunda 14  7  2  5 Segunda B 2  0  1  1 Total 88  34  24  30Datos a 3 de abril de 2015
Se ben os encontros entre ambos equipos caracterizáronse por unha gran tensión no campo e nas bancadas, téndose rexistrado enfrontamentos entre as dúas afeccións, as directivas dos dous clubs teñen realizado un esforzo por reducir esta tensión e crear un mellor ambiente. Estes esforzos plasmáronse na imaxe das dúas afeccións cantando xuntas o himno galego no estadio de Riazor o 21 de novembro de 2015 no partido que ambos os equipos disputaron na primeira volta da primeira división.

En total os dous equipos disputaron 88 partidos oficiais 82 en Liga (Primeira e Segunda División e Segunda División B) e 6 en Copa cun rexistro lixeiramente favorable para os deportivistas, tanto en vitorias como en goles.

 Racing de Ferrol 
Ademais de co Celta de Vigo, o Deportivo mantivo durante décadas unha dura rivalidade co Racing de Ferrol, ao que se enfrontou en 199 ocasións ao longo de máis dun século de historia. Os partidos entre ambos, especialmente entre as décadas de 1930 e 1960, movilizaban a milleiros de seareiros que cruzaban a ría ata a cidade veciña para presenciar o "derbi das rías", acrecentando a histórica rivalidade entre as dúas urbes.

O primeiro encontro entre o Deportivo e o Racing de Ferrol deuse no vello Campo de Riazor o 2 de novembro de 1919, só 28 días despois da fundación do club ferrolán, e rematou cunha goleada coruñesa por 6-1. A pesar de que para o segundo enfrontamento houbese que esperar ata 1921, durante os seguintes nove anos ambos clubs vŕionse as caras ata en 46 ocasións, establecendo un derbi provicinal que foi aumentando de intensidade co paso dos anos. Xogaron tanto partidos amigábeis como oficiais, estes últimos dentro do Campionato de Galicia que ambos conquistaron en varias ocasións. A competitividade entre ambos estendeuse ao eido das fichaxes, vivíndose episodios como o do internacional e medallista olímpico Joaquín Vázquez, que recibiu unha malleira por parte de afeccionados racinguistas por ter deixado Ferrol para asinar polo Deportivo, ou a polémica orixinada pola fichaxe tamén polo club coruñés do emblema do Racing Manuel Rivera.

En 1934 disputaron o primeiro derbi na Segunda División e en 1939 chegaron a enfrontarse ata 12 veces no mesmo ano.  A rivalidade mantívose forte durante as seguintes décadas, ata que as diferentes traxectorias dos dous equipos a partir de 1980, así como a escaseza de partidos amigables, reduciu o número e a intensidade dos enfrontamentos. Con todo, os descensos vividos polo club coruñés a finais da década de 2010 e comezos da de 2020, provocou que os derbis contra o Racing se fixesen máis habituais e reavivou ata certo punto unha rivalidade que levaba anos máis apagada.

 Real Madrid 
miniatura|dereita|Partido entre o Real Madrid e o Deportivo da Coruña no Santiago Bernabéu na tempada 1992-93.
Aínda que o primeiro partido entre o Deportivo e o Real Madrid se disputou en 1932, foi durante a época dourada do club coruñés cando este mantivo unha intensa rivalidade co equipo branco. Na tempada 1992/93 o Deportivo comezou unha xeira de 18 anos consecutivos sen perder fronte ao equipo branco no estadio de Riazor, nun partido que estaba de cara aos madridistas (0-2) e que acabarían levando os branquiazuis por 3 goles a 2 cun dobrete de Bebeto e un gol en propia porta de Ricardo Rocha. Pouco despois, na tempada seguinte, chegou a primeira humillación dos brancos en Riazor, onde perderon 4-0. Con todo, na tempada 1994/95, un gol de Zamorano a cinco minutos para a conclusión do partido dáballe a vitoria (2-1) e o título de Liga ao Real Madrid e deixaba os branquiazuis unha vez máis ás portas do título a falta de dúas xornadas. Aínda así, o equipo herculino levaría pouco despois a Supercopa de España fronte ao equipo branco logo de gañar 3-0 en Riazor e 2-1 no Santiago Bernabéu. O momento de maior rivalidade entre os dous equipos chegou na tempada 2001/02, cando ambos se enfrontaron na final da Copa do Rei no Santiago Bernabéu, levando os coruñeses a vitoria no día no que a entidade branca cumpría 100 anos, feito que se coñeceu como "Centenariazo". A xeira de imbatibilidade do Deportivo en Riazor finalizaba na tempada 2009/10 coa derrota (1-3), dende aquela o equipo coruñés non foi quen de derrotar o Real Madrid en ningunha ocasión, colleitando varias derrotas avultadas tanto en Riazor como no Santiago Bernabéu, e conseguindo tan só un empate sen goles na tempada 2010-11.

En total os dous equipos disputaron 103 partidos oficiais cun rexistro claramente favorable para os madridistas, tanto en vitorias como en goles:Os datos achegados están actualizados a xullo de 2016.
 Categoría Partidos Vitorias (DEP) Empates Vitorias (RMD) Liga 92  18  19  55 Copa 9  4  2  3 Supercopa 2  2  0  0 Total 103  24  21  58

 Galería de imaxes 

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




 Outros artigos 
 Traxectoria do Deportivo da Coruña
 Trofeo Teresa Herrera
 Trofeo Juan Acuña
 Club Deportivo Xuvenil
 Deportivo La Coruña Brasil FC

 Ligazóns externas 
 Sitio web oficial


Categoría:Artigos destacados sobre Galicia
Categoría:Gañadores da Copa do Rei de fútbol