Verbos galegos pór, dar e saber

Verbo Poñer (ou Pór) Presente de Indicativo  Presente de Subxuntivo eu poño              eu poña           ti pos               ti poñas          el/ela pon           el/ela poña       nós poñemos/pomos    nós poñamos       vós poñedes/pondes   vós poñades       eles/elas poñen/pon  eles/elas poñan  

Verbo Dar Presente de Indicativo  Presente de Subxuntivo eu dou          eu dea         ti dás          ti deas        el/ela dá       el/ela dea     nós damos       nós deamos     vós dades       vós deades     eles/elas dan   eles/elas dean

Verbo Saber Presente de Indicativo  Presente de Subxuntivo eu sei            eu saiba         ti sabes          ti saibas        el/ela sabe       el/ela saiba     nós sabemos       nós saibamos     vós sabedes       vós saibades     eles/elas saben   eles/elas saiban

Vexamos algúns exemplos con estes verbos:

Cámbiome e xa me poño a traballar.
Colle o coche que ti sabes conducir.
Non é por alí! Dá a volta!
Chameinos para que poñades esas sacas alí enriba.
Cómpre que eles saiban chegar.
¿Por que poñedes esas caras?
Obreiros traballan moito pero non dan feito.
Foi necesario iso para que nos deamos conta.
Sabedes onde está Maruxa?
Véxase tamén
Outros artigos
Verbos galegos ser, estar e ir
Verbos galegos valer, poder e querer
Verbos galegos ver, vir e ter
Verbos galegos facer, dicir e haber

Categoría:Gramática da lingua galega
Categoría:Verbo