Beoúlacht

Is gné ghramadaí agus shéimeantach í an bheoúlacht (frithchiallach: neamhbeoúlacht), atá ann i roinnt teangacha, a léiríonn cé chomh mothaitheach nó beo is atá tagairt ainmfhocail. .  Gné fhorleathan í an bheoúlacht, ar cheann de na prionsabail is bunúsaí i dteangacha ar fud an domhain agus is idirdhealú í a fhaightear chomh luath le sé mhí d'aois. 

Athraíonn coincheapa na beoúlachta i gcónaí thar dhébhriocht shimplí beo agus neamhbheo; Leanann go leor teangacha ordlathas beoúlachta, áit a ndéantar rudaí beo a rangú ar scála, agus breathnaítear ar cuid acu mar níos beo ná a chéile.  Tá ord speisialta ag go leor teanga do rudaí beo. Liostaíonn an t-ord iad ón rud is beo (cosúil le daoine) go dtí an rud is lú beo (cosúil le carraigeacha). Ní liosta simplé é le grúpaí soiléire; ina áit sin, tá sé cosúil le fána réidh ina meascann rudaí le chéile ó leibhéal amháin go dtí an chéad leibhéal eile. Rangaíonn an scála daoine os cionn ainmhithe, ansin plandaí, fórsaí nádúrtha, rudaí coincréite, agus rudaí teibí, san ord sin. Agus é ag tagairt do dhaoine, tá ordlathas daoine sa scála seo, agus na forainmneacha céad phearsa agus an dara pearsa á rangú os cionn an tríú pearsa, i bpáirt ina tháirge ionbhá, a bhaineann leis an gcainteoir agus leis an idirghabhálaí.

Tagairtí

Catagóir: Ainmfhocail de réir cineáil
Catagóir: Insene gramadaí
Catagóir: Moirfeolaíocht theangeolaíoch