Conradh na Bruiséile

Conradh bunaithe Aontas an Iarthair (AI) ba ea Conradh na Bruiséile (Béarla: Treaty of Brussels; luaite fosta mar Chomhaontú na Bruiséile).  Foráladh sa chonradh comhar míleata, eacnamaíochta, sóisialta agus cultúrtha idir na ballstáit, maraon le clásal cosanta frithpháirteach.

 Stair 
Síníodh Conradh na Bruiséile ar an 17ú Márta 1948 ag an mBeilg, an bhFrainc, Lucsamburg, nÍsiltír agus an Ríocht Aontaithe mar fhorbairt .

Idir an dá linn, síníodh Eagraíocht Chonradh an Atlantaigh Thuaidh (ECAT) eas created chun Conradh an Atlantaigh Thuaidh a chur i bhfeidhm.  I mí na Nollag 1950, shocraigh baill Aontas an Iarthar  the ceanncheathrú, foireann agus pleananna de chuid Eagraíocht Cosanta Aontas an Iarthair (ECAI / WUDO) a aistriú go ECAT.

Tar éis ECAT, síníodh sraith conarthaí eile: Eagraíocht um Chomhar agus Fhorbairt Eacnamaíochta (Aibreán 1948), Comhairle na hEorpa (Bealtaine 1949) agus an Comhphobal Eorpach do Ghual agus Cruach (Aibreán 1951).  Mar thoradh, fágadh Conradh na Bruiséile ar lár.  Níor éirigh le Conradh ag bunú Chomhphobal Cosanta na hEorpa áfach, agus dá bharr leasaíodh an Conradh sa bhliain 1954 ag Comhdháil Pháras.  Faoi réim Chonradh Athraithe na Bruiséile (CAB) cruthaíodh Aontas Iarthar na hEorpa (AIE), agus tháinig an Iodáil agus an Ghréasáin isteach mar bhaill.  Cé go raibh an tAontas úd í bhfad níos lú cumhachtach ná a réamhtheachtaí, tháinig forghabháil na Gearmáine chun deiridh agus í ina ball den AIE, i gcomhréir leis an gConradh Ginearálta.

Nuair a bhfuair an tAontas Eorpach (AE) a coastal cosanta frithpháirteach féin faoi réir  sa bhliain 2009, ba léir é do gach nach raibh feidhm a thuilleadh leis an AIE.  Ar an ábhar sin, cuireadh deireadh le CAB ar an 31ú Marta 2010, agus dúnadh comhlachtaí uile AIE ar an 30ú Meitheamh 2011.

 Tagairtí