Conradh Pháras (1951)

Síníodh Conradh Pháras (go foirmiúil Conradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Ghual agus Cruach nó Conradh lena mbunaítear an Comhphobal Eorpach do Ghual agus Cruach, (Conradh CEGC)) ar an 18ú Aibreán 1951 ag na Sé Laistigh: an Bheilg, an Fhrainc, an Iodáil, Lucsamburg, an Ísiltír agus an Ghearmáin Thiar. Cuireadh ar bun sa bharr an Comhphobal Eorpach do Ghual agus Cruach, a d'éirigh i ndeireadh na dála an tAontas Eorpach.  Tháinig an conradh i bhfeidhm ar an 23ú Iúil 1952 agus d'éag sé ar an ló céanna 2002, cáis bliain níos déanaí.

Bhí sé mar aidhm ag dréachtóirí an chonartha ná cobhsaíocht a thabhairt chuig iarthair na hEorpa i ndiaidh an Dara Cogadh Domhanda.  Anois bhí príomhnaimhde an chogaidh ag roinnt bunachmainní guail agus cruach.

Ag an am gcéanna, fógraíodh na Sé tíortha an Dearbhú ar an Eoraip, a mhaíomh go raibh an Eoraip tugtha ar an saol mar thoradh an chonartha.  Chuir an dearbhú béim ar an smaoineamh go raibh fornáisiúntachas ina bhunchloch an oird nua.  Bhí Charles de Gaulle féin i gcoinne an smaoinimh seo, ámh.

 Naisc sheachtracha 
 Conradh lena mbunaítear an Comhphobal Eorpach do Ghual agus Cruach, Conradh CEGC ar EUR-Lex
 Forbhreathnú cróineolaíoch ar na conarthaí, ar EUR-Lex
 History of the European Union, 1945–1957

 Tagairtí 

Catagóir:Conarthaí an Aontais Eorpaigh