Seacál

Is cainidí meánmhéide atá dúchasach don Afraic agus don Eoráise iad na seacáil. Sa lá atá inniu ann, déanann an téarma tagairt d'ainmhithe i dtrí speiceas: an seacál droma duibh (Lupulella mesomelas), an seacál taobhstríocach (Lupulella adusta), agus an seacál órga (Canis aureus).

Cé nach gcuimsíonn siad clád monaifíléiteach, is uiliteoirí faille iad na seacáil go léir, agus is creachadóirí agus scroblachóirí sciliúla iad. Cabhraíonn a gcosa fada agus a bhfiacla cuartha leo mamaigh bheaga, éin, agus reiptílí a sheilg. Is ainmhithe clapsholais iad, atá is gníomhaí ag breacadh an lae agus ag titim na hoíche.

 Sanasaíocht 
Tagann an focal “seacál” ón fhocal Béarla “jackal” a théann siar go dtí 1600 agus a thagann ó chacal sa Fhraincis, ón Tuircis çakal, ón Peirsis  , ón tSanscrait शृगाल śṛgāla a chiallaíonn “glafaire” (Béarla: howler).

 Speicis 
Speiceas Údarás Raon Seacál droma duibh Lupulella mesomelas
150x150px Schreber, 1775 Deisceart na hAfraice agus cósta thoir na Céinia, an tSomáil, agus an Aetóip Seacál taobhstríocach Lupulella adustus
150x150px Sundevall, 1847 An Afraic Láir agus Deisceart an hAfraice Seacál órga Canis aureus
150x150px Linnaeus, 1758 Oirdheisceart na hEorpa, an Meánoirthear, iarthar na hÁise, agus an Áise Theas

 Tagairtí 

Catagóir:Mamaigh