Eugenio Montale

File agus údar de chuid na hIodáile ba ea Eugenio Montale (a rugadh 12 Deireadh Fómhair 1896 in Genova agus a d'éag 12 Meán Fómhair 1981 in Milano). Bhain sé Duais Nobel na Litríochta amach sa bhliain 1975.
clé|mion|Teatro alla Scala di Milano, 1950idí

 Saol 
An duine ab óige de sheisear a bhí ann. Chuaigh sé sna saighdiúirí sa bhliain 1917 agus chaith sé an bhliain dheireanach den Chéad Chogadh Domhanda ag troid sa  Tioróil Theas  i dtuaisceart na hIodáile.

Ag deireadh an chogaidh, chuir sé faoi in Genova agus músclaíodh a shuim i gcúrsaí litríochta. Chuir sé aithne ar scríbhneoirí agus ar léirmheastóirí na háite agus bhí sé ina chomhbhunaitheoir ar an nuachtán Primo Tempo.

Cuireadh a chéad leabhar, Ossi di Seppia, i gcló sa bhliain 1925. Thug an nádúr inspioráid dó, agus faoin am seo, scríobh sí go spéisiúil faoi thírdhreach agus atmaisféir Liguria. 

Dhá bhliain ina dhiaidh sin bhog sé go dtí Flórans mar a raibh an leabharlann Gabinetto Vieusseux faoina chúram. 
clé|mion|1964
Briseadh as an bpost sin é sa bhliain 1938 toisc gur dhiúltaigh sé dul sa pháirtí faisisteach. An bhliain dár gcionn d'fhoilsigh Montale an dara leabhar aige, Le Occasioni. Faoin am seo bhí sé ag obair le nuachtán i bhFlórans. Ó 1948 amach, bhí sé le Corriere della Sera in Milano.mion|cléTháinig La Bufera ar an saol sa bhliain 1956, agus Satura sa bhliain 1971.

 Saothar 
 1925/28 - Ossi di seppia 
 1938 - Le Occasioni 
 1943 - Finisterre 
 1956 - La bufera e altro 
 1971 - Satura 
 1973 - Diario del '71 del '72

 Filíocht 

 PLANDAÍ — do Eugenio Montale, le Seán Ó Leocháin 
Nach dtabharfá chugam an bláth beag buí? –

tá a fhios agat an ceann,

é agat leis na blianta ar chúl an tí.

Má théann sé i bhfréamh

i mo chréafóg thanaí

tiocfaidh fad ar mo shaol:

a cheann chun na spéire aige,

gan ach scamaill os a chionn

is gan a mhalairt i ndán dó

chomh fada ó bhaile, é lán d’imní,

an séasúr le cur de aige

ag teacht chuige féin

nó ag dul ar neamhní.

Na nithe a bhí doiléir,

tá siad doiléir i gcónaí:

cé gurb olc an comhartha

mar a sheasann sé an fód,

beo ar éigean chomh fada óna thaithí

is gan tógáil a chinn aige

i gceartlár an ghairdín,

mairfidh sé go brách

má éiríonn leis teacht tríd

cé nach féidir linn a rá

go mbeidh sé chomh maith is a bhí,

a aghaidh chun na spéire aige,

é ag dul le báiní.

 Féach freisin 

 Buaiteoirí Dhuais Nobel na Litríochta

 Tagairtí 

Montale, E
Montale, E
Montale, E
Catagóir:Buaiteoirí Dhuais Nobel na Litríochta