Mac tíre

Is é an mac tíre nó an faolchú liath an t-ainmhí fiáin is mó san fhine úd Canidae, is é sin, fine na gcúnna.  

De réir an taighde a rinneadh ar an aigéad dí-ocsairibeanúicléasach i gcillíní na bhfaolchúnna, is ionann bunús an mhic thíre agus an mhadra cheansaí ó thús. Aithnítear roinnt fospeiceas, ach níl na bitheolaithe ar aon fhocal faoi líon ná faoi roinnt cheart na bhfospeiceas.  

clé|mion|Canis lupus|275x275px
clé|mion|Mac tíre liath ... glasː inniu;    deargː am atá thart|220x220px
clé|mion|Canis lupus|651x651px

 Tréithe 
Bíonn na mic thíre, de ghnáth, 0.6 - 0.9 méadar ar airde, 1.3 - 2 méadar ar fad, agus 30 - 40 cileagram ar mheáchan.  

Na cinn ba mhó a maraíodh sa tSibéir agus i Meiriceá, bhí siad timpeall ar 80 cileagram.  

Tá an baineannach 20 % níos lú ná an fireannach.  

Bíonn na baineannaigh níos cúinge sa soc agus san éadan freisin, agus a gcuid cos níos giorra ná ag na fireannaigh. 

Tá an mac tíre in ann taisteal fada a dhéanamh. Bíonn sé ag cur thart ar dheich gciliméadar de in aghaidh uair an chloig nuair a bhíonn sé ag déanamh fánaíochta, ach má theastaíonn uaidh creach a mharú, is féidir leis luas 65 chiliméadar in aghaidh uair an chloig a shroicheadh. 

Tá lapaí an mhic thíre an-oiriúnach dá lán cineálacha tír-raoin, agus is ainmhí méarshiúlach é, is é sin, ainmhí atá ag dul ar a bharraicíní - ní chuireann sé iomlán a shála ar an talamh. Cabhraíonn sin leis an mac tíre an meáchan a leathadh go cothrom ar an sneachta, ach go háirithe.

Bíonn dath an chlúimh éagsúil go maith - liath, rua, donn nó dubh, bain do rogha astu - agus níl sé as an ngnáth teacht ar phobal mac tíre a bhfuil na dathanna seo go léir le fáil ina measc, cé go mbíonn pobail aondathacha ann chomh maith - pobail bhána nó dhubha, de ghnáth. Bíonn na faolchúnna dubha coitianta go maith i Meiriceá agus san Iodáil, agus iad sách tearc sna tíortha eile. 
mion|séasúr na cúplála sa Chóiré
Fospeiceas
Sa tríú eagrán de Mammal Species of the World i 2005, liostáil an mamaileolaí W. Christopher Wozencraft 38 fospeiceas faoi Canis lupus. Bhí roinnt fospeiceas díofa san áireamh anseo. 

Sa bhliain 1999, léirigh staidéar ar DNA miteacoindreach gur dócha go bhfuil an madra baile síolraithe ó phobail éagsúla de mhic tíre. Taispeánadh freisin gur fhorbair an diongó agus madra ceoil na Nua-Ghuine i dtimpeallacht ina raibh pobail daoine níos scaipthe óna chéile.

D'úsáid Wozencraft na hainmneacha Canis lupus familiaris (an madra baile, Canis familiaris ag Linnaeus, 1758) agus Canis lupus dingo (an diongó, Canis dingo ag Meyer, 1793), rud a chuireann in iúl gur fospeicis den mhac tíre iad. Dar le Wozencraft gurb ionann Canis lupus hallstromi (madra ceoil na Nua-Ghuine) agus an diongó.

In ainneoin na n-iarrachtaí seo, tá éiginnteacht ann maidir le go leor de na póir a shíolraíonn ón mac tíre a bheith ina speicis nó ina bhfospeicis.

I measc na bhfospeiceas, tá:
 Mac tíre na hEoráise
 Mac tíre na hIodáile
 Mac tíre Indiach
 Mac tíre Seapánach
 Mac tíre cósta
 Mac tíre dearg

 Saol 
mion
Go bunúsach, glactar leis go mbíonn na mic thíre ina gcreachadóirí ardleibhéil ina gcuid éiceachóras, is é sin, ní bhíonn aon chreachadóir ag marú mic thíre le hiad a ithe. Níl siad chomh hoiriúnaitheach leis na cúnna eile, ach mar sin féin, bíonn siad in ann déanamh as dóibh féin ina lán timpeallachtaí éagsúla, idir choill, fhásach, shléibhte, thundra, taiga, fhéarthailte, agus fiú imeall na cathrach.

Déanann na mic thíre a gcúpláil sa chéad tríú cuid den bhliain, ó Eanáir go hAibreán. Sna domhanleithid arda is deireanaí a chúplálann siad. Maireann an baineannach ag iompar clainne ar feadh trí scór lá, agus bíonn cúig nó sé choileán san ál tipiciúil.
mion|
athbhunú nó tabhairt ar ais

Struchtúr sóisialta
Is ainmhí sóisialta é an mac tíre. I bpacaí nó ina n-aonar a mhaireann siad; is minic a bhíonn mac tíre leis féin ar feadh tamaill agus é ag imeacht ó phaca le paca dá chuid féin a bhunú nó le dul le paca eile. Is é an teaghlach núicléach an t-aonad sóisialta bunúsach: lánúin chúplála agus a gclann leo. De ghnáth, bíonn ochtar i ngach paca i Meiriceá Thuaidh agus cúigear go leith ar an meán san Eoraip. Beirt fhásta, ál na bliana, agus ál na bliana roimhe a bhíonn i bpaca; uaireanta bíonn dhá nó trí theaghlach le chéile. Tá taifid ann ar phacaí thar a bheith mór, suas le 42 mac tíre. Nuair a fhaigheann ball den phaca bás, éiríonn leibhéal an chortasóil go mór i measc na mball eile, rud a léiríonn go mbíonn strus orthusan. Le linn tréimhsí ina bhfuil go leor creiche le fáil, mar shampla i rith tréimhse bhreithe nó imirce, bíonn sé coitianta go mbíonn pacaí éagsúla ag comhoibriú ar bhonn sealadach.

Fanann na hóga sa phaca ar feadh 10–54 mí sula n-imíonn siad. I measc na gcúiseanna a spreagann an t-imeacht tá teacht in aibíocht agus iomaíocht faoi bhia. Fanann cuid acu cóngarach do ghrúpa a dtuismitheoirí, ach taistealaíonn cuid eile i bhfad – uaireanta suas le , , nó fiú  óna bpaca dúchais. De ghnáth, bíonn fireannach agus baineannach neamhghaolta ag taisteal le chéile ag iarraidh ceantair a aimsiú nach bhfuil pacaí naimhdeacha iontu, agus ansin bunaíonn siad a bpaca féin. Ní minic a ghlacann paca le mac tíre coimhthíoch; is gnách leo é a mharú. Nuair a ghlactar le mac tíre, is iondúil gur ainmhí óg é idir bliain agus trí bliana d’aois nach bhféachfadh le cúpláil le ceachtar den lánúin. Idir Feabhra agus Bealtaine is minice a ghlacfaí lena leithéid. D’fhéadfadh fireannaigh a nglactar leo dul i bpáirt le baineann atá sa phaca, agus ar ball chruthóidís a bpaca féin. Uaireanta, glacann paca le mac tíre aonair le hionadú a dhéanamh ar chúplálaí a fuair bás.

Tá mic tíre teorannach agus de ghnáth bunaíonn siad tailte i bhfad níos mó ná mar is gá chun maireachtáil, rud a chinntíonn soláthar seasta creiche. Braitheann méid na gcríoch go mór ar an méid creiche atá ar fáil agus ar aois na gcoileán sa phaca. Bíonn claonadh acu méadú i gceantair a bhfuil líon íseal creiche iontu, nó nuair a shroicheann na coileáin sé mhí d’aois agus go mbíonn na riachtanais chothaithe céanna acu le cinn fhásta. Bíonn pacaí mac tíre ag taisteal i gcónaí chun creach a aimsiú, agus clúdaíonn siad thart ar 9% dá gcríoch in aghaidh an lae, 25 km/lá ar an meán. Is iondúil gur achar de 35 km2 a bhíonn i gcroílár a gcríche, áit a gcaitheann siad 50% dá gcuid ama.

Bíonn dlús na creiche i bhfad níos airde ar imeall na gcríoch. Bíonn claonadh ag na mac tíre gan fiach a dhéanamh ar imeall a réimse féin chun troideanna marfacha le pacaí comharsanacha a sheachaint. Ba é an chríoch is lú a taifeadadh ná ceann a bhí ag paca de sheisear mac tíre in oirthuaisceart Minnesota, agus meastar gurbh é a mhéid ná , agus ba é an ceann is mó ná críoch i seilbh paca de dheichniúr in Alasca a chlúdaigh . Is gnách go mbíonn pacaí mac tíre lonnaithe go buan agus nach bhfágann siad a réimsí féin ach amháin nuair a bhíonn ganntanas bia ann. Tá troideanna talún ar cheann de na príomhchúiseanna báis do mhic thíre; léirigh staidéar amháin gur bhain 14–65% de bhásanna mac tíre i Minnesota agus i bPáirc Náisiúnta agus Tearmann Denali le hionsaithe ó mhac tíre eile.

 Caomhnú 
Bhí na faolchúnna flúirseach go maith ar fud na hEoráise agus Mheiriceá Thuaidh, tráth. Ach d'imigh sin agus tháinig seo: níl ach iarsmaí beaga dá sheanghnáthóg fágtha ag an mac tíre inniu. Is é is cúis leis seo ná an cúngú a rinne an duine isteach ar a ghnáthóg agus na feachtais léirscriosta a cuireadh ar an mac tíre go forleathan, agus na daoine barúlach go raibh an mac tíre dainséarach dóibh féin, go háirithe do na páistí. 

Mar sin féin, tá áiteanna ar fud na hEorpa ina bhfuil an mac tíre beo beathach i gcónaí. Eleathanach 281,  15 Eanáir 2018  Ba bheag nár ruaigeadh an mac tíre ó mhór-roinn na hEorpa sa 20ú haois, ach a bhuíochas le rialacha daingne Eorpacha, tháinig méadú nach mór faoi dhó ar líon na mac tíre san Eoraip sa 21ú haois.  Sa bhliain 1995 chonaic daoine an chéad mhac tíre san Eilvéis le breis is ochtó bliain.  I mí Eanáir 2018, chonaic daoine an chéad cheann le breis is céad bliain sa Bheilg. Tháinig an mac tíre seo chuig an mBeilg ón nGearmáin. mion|conairt mic tíre i Yellowstone 
Is é breithiúnas an Aontais Idirnáisiúnta um Chaomhnú an Dúlra (IUCN) i gcónaí nach bhfuil an faolchú liath, mar speiceas, faoi bhagairt ar bith. Bítear ag marú na mac tíre ina lán áiteanna inniu féin, ar mhaithe leis an spórt nó leis na páistí a chosaint orthu, ach ón taobh eile de, tá siad faoi chosaint an dlí in áiteanna eile.

 San Ísiltír 
Ach ó tugadh an mac tíre ar ais san Ísiltír sa bhliain 2015, tá sé ina raic: lucht an dúlra ag rá go gcabhraíonn an mac tíre leis an mbithéagsúlacht agus le caomhnú agus cothú na n-éiceachóras; feirmeoirí caorach ag rá go ndéanann na mic tíre creach ar a gcuid ainmhithe. Rud a tharlaíonn dáiríre: 770 uair sa bhliain 2024, de réir na staitisticí.

In 2025, bhí buanchónaí ar os cionn 100 mac tíre san Ísiltír agus ugadh ar a laghad 45 choileán. Ach bhí an tacaíocht do na scéimeanna chun an mac tíre a thabhairt ar ais ag trá.  

In 2024, d’ionsaigh mac tíre i bpáirc dhúlra Den Treek cailín beag, agus, in 2025, buachaill óg agus, coicís ina dhiaidh sin, bean fhásta. An t-ainmhí céanna a bhí i gceist sna hionsaithe sin ar fad, mac tíre fireann dar cód GW3237M, nó ‘Bram’ mar a baisteadh air sna meáin: ‘Bram an mac tíre achrannach.’

I dtús mhí Iúil 2025, thug comhairle chúige Utrecht cead Bram a chur den saol, Bram, athair cúigear coileán, ar maraíodh péire acu nuair a bhuail carranna iad ar na bóithre.  D’eagraigh Extinction Rebellion ‘Mórshiúil ar son Bram’, agus cé go bhfuil pionós an bháis gearrtha air ag na húdaráis, tá Bram fós beo beathach fós (Meán Fómhair 2025). 

 In Éirinn 
Bhí an mac tíre ina chónaí in Éirinn le linn an Phléisticéinigh agus Holaicéinigh. 

In Éirinn mharaigh daoine an mac tíre deireanach sa bhliain 1786 i gContae Cheatharlach. 

 Tagairtí 

Catagóir:Mamaigh