Harlekynein

De harlekynein  (Histrionicus histrionicus) is in fûgel út de famylje fan 'e einfûgels (Anatidae). De wittenskiplike namme fan 'e soarte waard yn 1758 as Anas histrionica publisearre troch Carolus Linnaeus. De wittenskiplike namme histrionicus betsjut akteur.

 Beskriuwing 
Harlekyneinen binne lytse einfûgels en wurde 38 oant 45 sm lang.

Yn 'e briedtiid is de jerk fral laaiblau mei readbrune flanken. De kop en de nekke binne laaiblau en oer de kop rint in swarte streek mei oan wjerskanten in reade streek. In wite kraach mei in swarte bân skiedt de nekke fan it boarst. It bealchje is foar it meast laaigriis en hat kastanjereade flanken. Tusken it boarst en de flanken rint in wite bân mei swarte rânen. De sturt is swart, lang en puntich. De wjuk hat in blauglânzgjende spegel en de binnenste sekundêre wjukfearren binne wyt en foarmje by it optearen fan 'e wjuk wite tekeningen oer de rêch. De snaffel is blaugriis en it each is readeftich. Bûten de briedtiid liket de jerk op it sijke, mar hy hat noch in feal readbrún diel en wat ljochte streken.  
Folwoeksen sijkes binne minder kleurryk en ha brúngrize fearren mei trije wite plakken op 'e kop: in rûn plak efter it each, in grutter plak fan it each nei de snaffel en in lyts plak boppe it each. De búk is brúnbûnt.

Juvenilen lykje op sijkes, mar binne doffer en bruner.

 Fersprieding 
De soarte briedt by kâlde, hurdstreamende rivieren fan noardeastlik Sibearje, noardwestlik Noard-Amearika, noardeastlik Kanada, Grienlân en Iislân. Se ha harren nêst yn 'e regel op in goed ferside lizzend plak op 'e grûn. Se trekke op koarte ôfstân en winterdeis wurde se oan 'e rotseftige kust fan 'e Atlantyske en Pasifistyske kust oantroffen. Yn West-Europa is de soarte in dwaalgast.  

Yn Europa briedt de soarte allinne op Iislân mei in populaasje fan likernôch 4.000 oant 7.000 pearkes.   

 Gedrach 
De fûgels foerazjeare troch ûnder wetter te swimmen of te dûken. Se ite weakdieren, skaaldieren en ynsekten. Harlekyneinen ha in glêd en ticht fearrekleed, dat in soad loft opnimme kin. Dat is wichtich om de bealchjes te isolearjen tsjin it kâlde wetter dêr't se yn swimme. It soarget der ek foar dat se nei it dûken wer hiel gau omheech komme, sadat se as koarken werom nei it wetteroerflak stuiterje.  

Se binne net in soad mei oare soarten einfûgels te sjen. 

 Status 
De populaasje yn eastlik Noard-Amearika rint tebek en wurdt as bedrige beskôge. Mooglike oarsaken binne ferlies fan leefgebiet troch wetterkrêftprojekten en it ferlies fan fûgels troch oaljeloazings by kustgebieten. 

Neffens in rûzing fan Wetlands International yn 2015 soe de wrâldpopulaasje 190.000 oant 380.000 telle. De fûgel wurdt troch de IUCN as net bedrige klassifisearre.

 Keppeling om utens 
 BirdLife
 IUCN
 Ebird
 Avibase

Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Harlekynein
Kategory:Lânseigen fauna yn Alaska
Kategory:Lânseigen fauna yn de Feriene Steaten
Kategory:Lânseigen fauna yn Grienlân
Kategory:Lânseigen fauna yn Japan
Kategory:Lânseigen fauna yn Kanada
Kategory:Lânseigen fauna yn Noard-Koreä
Kategory:Lânseigen fauna yn Yslân
Kategory:Lânseigen fauna yn Sibearje
Kategory:Lânseigen fauna yn Sina
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Pierre en Miquelon
Kategory:Lânseigen fauna yn Súd-Koreä