Orinokogoes

De Orinokogoes (Neochen jubata) is in fûgelsoarte út de famylje fan 'e einfûgels (Anatidae), dy't ferneamd is nei de rivier de Orinoko. De Orinokogoes is monotypysk, itjinge betsjut dat it de iennige soarte fan it skaai is.

 Beskriuwing 
De Orinokogoes wurdt 61 oant 76 sm lang. Mantsjes binne swierder as wyfkes. Folwoeksen mantsjes ha in brutsen wite kop, nekke en boarst. De boppemantel en de sydkanten fan it boarst en de flanken binne kastanjeread. De anaalstreek is swart en de ûndersturtdekfearren binne wyt. Se ha swarte wjukken mei in brede wite spegel. De swarte kleurdielen binne grien glânzgjend. De boppekant fan 'e snaffel is foar it measte swart en ûndersnaffel is read. De poaten binne ljochtread.  

Folwoeksen wyfkes ha op 'e krún, de nekke en de flanken minder útsprutsen kleuren en ha op 'e sydkanten fan 'e búk in donkerder skobbich patroan. Yn ferlikening mei mantsjes binne de poaten doffer fan kleur.    

 Fersprieding 
De soarte komt yn it sintrale diel fan it noarden fan Súd-Amearika foar. De Orinokogoes wurdt fan Súd-Fenezuëla, Kolombia, eastlik Perû, Bolivia, Noard-Argentynje en in grut part fan Sintraal-Brazylje oantroffen. Alhoewol't de IUCN-kaart Frânsk-Guyana, Suriname en Paraguay omfiemet, hat de Súd-Amearikaanske klassifikaasjekommisje fan 'e American Ornithological Society gjin ynformaasje oer de earste twa lannen en registrearret se de fûgel allinne as dwaalgast yn Paragûay.

De soarte libbet op wiete savanna's en oan 'e rânen fan grutte swietwettersompen yn it wiete seizoen en yn it drûge seizoen wurdt er ek oantroffen op rivierstrannen en hoefizermarren yn it Amazônebekken.

 Gedrach 
De Orinokogoes is foar in grut part in stânfûgel, mar der binne populaasjes dy't wol oant 1.000 km trekke. De Orinokogoes is herbivoar en yt plantemateriaal en sied. Se foerazjeare fral deis yn iepen gebieten by wetter, mar ek wol nachts. De briedtiid is geografysk ferskillend en ôfhinklik fan 'e reintiid. 

Orinokoguozzen brûke holtes yn beammen dy't op natuerlike wize ûnsteane mei't bygelyks dielen fan in rottige beam brekke. Der binne waarnimmings fan nêsten yn ticht gers, mar dat komt selden foar.    

 Status 
De IUCN hat de fûgel as gefoelich klassifisearre. It ferspriedingsgebiet is grut mar de populaasje wurdt tusken de 10.000 oant 25.000 folwoeksen fûgels rûsd en nimt ôf. De wichtichste oarsaak fan 'e tebekgong is de jacht om't de populaasje yn gebieten sûnder jacht stabyl is. In oare bedriging foarmet it ferlies oan biotoop mei't wiete gebieten yn rysfjilden omset wurde.

 Keppeling om utens 
 BirdLife
 IUCN
 Ebird
 Avibase

Kategory:Goes (fûgel)
Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Orinokogoes
Kategory:Lânseigen fauna yn Argentynje
Kategory:Lânseigen fauna yn Bolivia
Kategory:Lânseigen fauna yn Brazylje
Kategory:Lânseigen fauna yn Ekwador 
Kategory:Lânseigen fauna yn Guyana
Kategory:Lânseigen fauna yn Kolombia
Kategory:Lânseigen fauna yn Paraguay
Kategory:Lânseigen fauna yn Perû
Kategory:Lânseigen fauna yn Suriname
Kategory:Lânseigen fauna yn Fenezuëla