Blaugrize ara

De blaugrize ara (Anodorhynchus glaucus) is of wie in pappegaaiesoarte út it skaai fan de blauwe ara's. De status fan 'e fûgel is net bekend, mar om't der fan 'e fûgel sûnt 1960 gjin betroubere waarnimmingen dien binne, geane in soad wittenskippers der fan út dat de fûgel yntusken útstoarn is. De fûgel is nau besibbe oan 'e indigo ara (Anodorhynchus leari).

 Beskriuwing 
thumbtime=0:00|thumb|left|Eksimplaar yn it  Nederlânsk Sintrum foar Biodiversiteit Naturalis. 
Blaugrize ara's wiene likernôch 72 sm lang. Se hiene in turkoaisk blau fearrekleed mei in grize kop. De fûgel wie oan 'e ûnderkant griis oant grienblau en by de kiel donker griisbrún. De ûnderkant fan 'e slachpinnen en fan 'e sturtfearren wiene swart. De fûgel hie in keale, giele eachring om it donkerbrune each en in keal giel plak by de ûndersnaffel. De snaffel wie griisswart en de poaten donkergriis.   

Op basis fan 'e hûd en fossile fynsten waard mei in stúdzje fan Herculano Alvarenga fêststeld dat de blaugriene ara en de indigo ara ûndersoarten binne. Dêrom krigen de fûgels de nije nammen Anodorhynchus glaucus glaucus foar de nominaatfoarm en Anodorhynchus glaucus leari foar de indigo ara. 

 Fersprieding 
De fûgel kaam eartiids yn Oerûguay, it súdike diel fan Paraguay, om 'e Río Grande do Sul en Santa Catarina yn it súdwesten fan Brazylje en yn 'e Argentynske provinsjes Corrientes en Misiones foar. Blaugriene ara's mochten graach by de iggen fan grutte rivieren wêze. It leefgebiet bestie út gebieten mei palmbeammen en savanne's mei genôch beammen.  

Oer de soarte is net in soad bekend. De fûgel libbe yn pearkes en lytse famyljeferbannen yn 'e toppen fan 'e Yatay-palmbeammen, dêr't se de fruchten fan ieten. De delgong fan 'e soarte sette útein mei't minsken harren yn it leefgebiet nei wenjen setten. De galerijbosken waarden troch de earste bewenners kapt en de grûn waard lânbougrûn. Doe't de Europeanen it gebiet besetten wie de fûgel al in tige seldsume soarte.   

De soarte waard seldsum oan it begjin fan 'e twadde helte fan 'e 19e iuw. Ferneatiging fan biotoop en de jacht sille dêr de oarsaak fan west ha. Sûnt de 20e iuw ha der mar in pear waarnimmingen west. Nei alle gedachten wie de soarte al yn 1920 definityf ferdwûn. De lêste, mooglike, waarnimmingen fan 'e soarte wiene ein jierren 1990 en 2001 yn Mbaracayu, Paraguay.  

 Status 
As der noch in populaasje bestiet dan is it in ekstreem lytse populaasje. De IUCN klassifisearret de soarte op 'e Reade list as krityk (2019).

Kategory:Blauwe ara
Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Lânseigen fauna yn Argentynje
Kategory:Lânseigen fauna yn Brazylje
Kategory:Lânseigen fauna yn Oerûguay
Kategory:Lânseigen fauna yn Paraguay