Hinnegoes

De hinnegoes (Cereopsis novaehollandiae) is in endemyske fûgel yn Austraalje út de famylje fan 'e einfûgels (Anatidae). 

 Beskriuwing 
Hinneguozzen binne grutte fûgels fan 75 oant 100 sm lang en ha in gewicht tusken 3.7 oant 5.2 kg. Mantsjes binne trochstrings grutter as wyfkes. De fearren binne foar it measte griis mei wat brún. De kop is yn ferhâlding ta de bealch lyts en foar it grutste part griis mei in wyteftige streek fan 'e snaffel ôf oant oer de krún. De soarte hat in koarte, swarte snaffel mei opfallende, griengiele waakshûd, dy't foar it grutste part de snaffel bedekt. De fearren op it boarst en de rêch ha bleke rânen, wylst alle dek- en skouderfearren fan 'e boppewjuk in brúneftich plak op 'e punt ha. De slachpinnen binne griis mei swarte einen. De sturtfearren binne swart en de poaten rôze en de fuotten swart.

 Fersprieding 
In eardere tebekgong is feroare yn in stabile ûntwikkeling nei't de hinneguozzen yn it easten fan Austraalje harren oanpasten om yn agraryske gebieten te foerazjearjen. De briedgebieten foarmje gerslannen fan 'e súdlike Australyske kust. 

In pear guozzen fan 'e soarte binne yntrodusearre by Christchurch yn Nij-Seelân, dêr't in populaasje him hanthavenje kin. Yn 1968 is in lyts oantal fan 'e soarte yntrodusearre op Maria Island. 

 Gedrach 
De soarte libbet foar it grutste part op 'e grûn en is allinnich út en troch op it wetter. Se weidzje en ite fral gers, sigge, fruchten, blêd en fetplanten. Under de planten ite se ek  Poa poiformis, Disphyma australe, Myoporum insulare en soarten fan Trifolium en Juncus.

Mantsjes kinne in flugge, heech toeterjende rop produsearje, fakentiden by it opfleanen of yn 'e flecht. Beide skaaien meitsje in leech, barge-eftich gnoarjend en systerjend lûd as der gefaar is. Jonge guozzen produsearje fluitsjende needsinjalen.

Hinneguozzen binne monogaam en hat in partner foar it libben. Nei de balts jout in pearke in triomf-seremoanje, wêrby't se de koppen omheech stekke en wer sakje litte, wylst se inoar oansjogge en lûd roppe. Pearkes stelle yn 'e hjerst harren territoarium fêst en briede winterdeis. Se kinne allinnich briede of yn losse koloanjes. 

In nêst bestiet út in kûle mei wat fegetaasje en dûns tusken gers, rotsen of strewellen. De bou fan it nêst is it wurk fan it mantsje, wylst it wyfke de ôfwurking fersoarget. It wyfke leit 4 oant 5 krêmkleurige aaien mei tuskenskoften fan 1 oant 3 dagen. De aaien wurde troch it wyfke yn 34 oant 37 dagen útbret. Nei it útkommen passe beide âlders op 'e piken.     

De hinneguozzen kinne sâlt en brak wetter drinke. Dat makket it foar de fûgel mooglik om ek it hiele jier troch op eilannen bûten de kust te bliuwen.

 Status 
De soarte wurdt troch de IUCN as net bedrige klassifisearre.

 Keppeling om utens 
 BirdLife
 IUCN
 Ebird
 Avibase

Kategory:Goes (fûgel)
Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Hinnegoes
Kategory:Lânseigen fauna yn Austraalje
Kategory:Eksoat yn Nij-Seelân