Bâniisfûgel

De bâniisfûgel (Megaceryle alcyon) is in fûgel út de famylje fan 'e iisfûgels (Alcedinidae), dy't yn Noard-Amearika libbet. De wittenskiplike namme fan 'e soarte waard yn 1758 as Alcedo alcyon yntrodusearre troch Carolus Linnaeus. Linnaeus basearrre de namme op eardere beskriuwingen en ôfbylden fan Mark Catesby, John Ray en George Edwards.

 Beskriuwing 
Bâniisfûgels binne 28 oant 35 sm lang, wege 113 oant 178 gram en ha in spanwiidte fan 48 oant 58 sm. Se ha in laaigrize kop mei in rûge túf en in swarte snaffel mei in grize basis. Under de kop rint in brede wite ring om 'e nekke. Op it boarst hat de fûgel in donkere bân. De rêst fan it ûnderbealchje is meast wyt. De rêch en wjukken binne laaigriis mei swarte fearrepunten en wite plakken. By de soarte is sprake fan in omkeard seksuëel dimorfisme: it wyfke is feller kleurd as it mantsje en hat by it boarst en by de búk lâns readbrune plakken.  
Jonge fûgels ha in soad fan 'e folwoeksen fûgels, mar beide skaaien ha in readbrune bân op it boarst. By jonge mantsjes is dat gjin sletten bân, wylst de jonge wyfkes in folle smellere readbrune bân ha as folwoeksen wyfkes.

 Fersprieding 
De fûgels komme yn Noard-Amearika foar. Yn 'e gebieten mei in tuskenbeide klimaat is de bâniisfûgel in stânfûgel. Yn 'e kâldere gebieten, lykas yn Alaska en Kanada trekke de fûgels nei Meksiko, Midden-Amearika en de noardlike Súd-Amerikaanske kustgebieten. Jonge fûgels trekke werom nei it gebiet dêr't se weikomme. Hiel út en troch binne bâniisfûgels yn West- en Noard-Europa te sjen, benammen yn Ierlân. Se libje by wetterstreamen en marren mei begroeide iggen.   

 Nêst 
It nêst wurdt troch de fûgels útgroeven yn steile iggen oan it wetter of op sânbanken. Oan 'e ein fan 'e horisontale tunnel is in keamer, dêr't 5 oant 8 aaien lein wurde, dy't yn 21 dagen troch beide âlders útbret wurde. Nei it útkommen fan 'e aaien fuorje beide âlders de jonge fûgels.

 Iten 
De fûgels brûke beammen, strûken of peallen of oare saken om proaien te sykjen yn it wetter. It iten fan bâniisfûgels bestiet út fiskjes, kreefetigen, ynsekten, weakdieren, lytse fûgels, reptilen en wetterdierkes. 

 Status 
De wrâldpopulaasje fan 'e soarte wurdt op 1,8 miljoen rûsd. Op 'e Reade list fan 'e IUCN stiet de soarte as net bedrige klassifisearre.

 Keppeling om utens 
 Ebird
 Birdlife
 Avibase

Kategory:Reuze-iisfûgel
Kategory:Fûgelsoarte 
Kategory:Lânseigen fauna yn Alaska
Kategory:Lânseigen fauna yn de Amerikaanske Famme-eilannen
Kategory:Lânseigen fauna yn Antigûa en Barbûda
Kategory:Lânseigen fauna yn Arûba 
Kategory:Lânseigen fauna yn de Bahama's
Kategory:Lânseigen fauna yn Barbados
Kategory:Lânseigen fauna yn Belize
Kategory:Lânseigen fauna yn Bonêre
Kategory:Lânseigen fauna yn Dominika 
Kategory:Lânseigen fauna yn de Dominikaanske Republyk
Kategory:Lânseigen fauna yn El Salvador
Kategory:Lânseigen fauna yn Fenezuëla
Kategory:Lânseigen fauna yn de Feriene Steaten
Kategory:Lânseigen fauna yn Frânsk-Sint-Marten
Kategory:Lânseigen fauna yn Grenada
Kategory:Lânseigen fauna yn Gûadelûp
Kategory:Lânseigen fauna yn Gûatemala
Kategory:Lânseigen fauna yn Haïty
Kategory:Lânseigen fauna yn Hondoeras
Kategory:Lânseigen fauna yn Jamaika
Kategory:Lânseigen fauna yn de Kaaimaneilannen
Kategory:Lânseigen fauna yn Kanada
Kategory:Lânseigen fauna yn Kolombia
Kategory:Lânseigen fauna yn Kosta Rika
Kategory:Lânseigen fauna yn Kuba
Kategory:Lânseigen fauna yn Kurasau
Kategory:Lânseigen fauna yn Martinyk
Kategory:Lânseigen fauna yn Meksiko
Kategory:Lânseigen fauna yn Nikaragûa
Kategory:Lânseigen fauna yn Panama
Kategory:Lânseigen fauna yn Porto Riko
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Finsint en de Grenadinen
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Kits en Nevis
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Lusia
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Marten
Kategory:Lânseigen fauna yn Sint-Pierre en Miquelon
Kategory:Lânseigen fauna yn Trinidad en Tobago
Kategory:Lânseigen fauna yn de Turks- en Kaikoseilannen