Aziatyske blauwe ekster

De Aziatyske blauwe ekster (Cyanopica cyanus) is in sjongfûgel út 'e famylje fan 'e blauwe eksters (Corvidae). De fûgel waard yn 1776 beskreaun troch de Prusyske natuerkundige Peter Simon Pallas. 

 Taksonomy 
Oant yn 'e 21e iuw waard de fûgel mei de Ibearyske blauwe ekster as ien soarte beskôge. Hjoed-de-dei wurdt de Ibearyske blauwe ekster as in aparte soarte behannele. Der ha spekulaasjes west dat Portegeeske seelju eksimplaren fan 'e fûgel út Sina nei Portugal brochten, dêr't de fûgel yntrodusearre waard. Yn 2000 waarden lykwols fossilen fan 'e soarte yn Gibraltar fûn, dy't teminsten 40.000 jier âld wiene. Ut lettere DNA-stúdzjes die bliken dat de twa populaasjes mear as in miljoen jier lyn útinoar gien binne.

 Skaaimerken 
De Aziatyske blauwe ekster is 33 oant 37 sm lang. Hy hat in opfallend swarte "pet", in grize mantel en boppekant en in blauwe sturt mei in brede wite punt. De wjukken binne blau mei swarte hânpinnen mei blauwe rânen. De fûgel hat in wite kraach en is wyt oan 'e ûnderkant. Hy fljocht mei rappe wjukslaggen ôfwiksele mei in lange gliidzjende flecht.

De fûgel is wat grutter as de Ibearyske blauwe ekster, hat in relatyf lange snaffel en wite stippen op 'e sturt en is wat grizer ynstee fan brúngriis.

 Fersprieding 
De soarte komt foar yn East-Aazje en bestiet út twa ûndersoarten: 

 Cyanopica cyanus cyanus (Pallas, 1776) – De nominaatfoarm. Komt foar yn súdlik Sibearje en noardlik/sintraal Sina.
 Cyanopica cyanus pallescens (Stegmann, 1928) – In blekere foarm, út westlik Mongoalje en súdlik Sibearje.
 Cyanopica cyanus stegmanni (Buturlin, 1906) – de Ussûri-regio (Russyske Fiere Easten); wat donkerder kleuring.
 Cyanopica cyanus interposita (Hellmayr, 1911) – Yn Sintraal-Sina (bygelyks Sitsuan en Gansu).
 Cyanopica cyanus swinhoei (David, 1871) – Súd-Sina, mear subtropysk ferspraat.
 Cyanopica cyanus koreensis (Yamashina, 1939) – Koreaansk skiereilân.
 Cyanopica cyanus japonica (Parrot, 1905) – Allinne yn Japan (Honshu, Kyushu en Shikoku).

It habitat bestiet út mingd bosk mei iken en nullebeammen, bosk oan rivieriggen, stedsparken (sels yn it stedssintrum), grutte oerwoekere tunen, beboske lânbougebieten, fruchtbeammen. Se hâlde net fan tichte en tsjustere bosken.

 Hâlden en dragen 
De soarte wurdt meast yn groepen fan maksimaal 30 bisten waarnommen. It iten bestiet út sied, fruit en oanfoljend iten lykas wringeleaze dierkes en minsklik ôfeart.
It nêst wurdt makke yn beammen of hege strûken, yn 'e regel mei oare pearkes yn losse koloanjes fan wol tsientallen pearen yn ien gebiet. In lechsel bestiet út 5 oant 8 aaien, dy't yn 15 dagen útbret wurde. De aaien binne ljochtgrien of oliifkleurich mei donkere spikkels. Net allinnich it briedpear mar ek oare fûgels fan 'e soarte (lykas jongen fan it eardere lechsel) helpe mei it fuorjen fan 'e jongen. 

 Status 
De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet en oannommen wurdt dat de populaasje groeit. Op basis fan 'e kritearia kategorisearret de Ynternasjonale Uny foar it Behâld fan 'e Natuer de soarte as net bedrige (Least Concern, 2016). Der bestiet gjin rûzing fan 'e populaasje, mar de soarte wurdt beskreaun as lokaal gewoan.

Kategory:Blauwe ekster
Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Lânseigen fauna yn Japan	
Kategory:Lânseigen fauna yn Mongoalje	
Kategory:Lânseigen fauna yn Noard-Koreä
Kategory:Lânseigen fauna yn Sibearje
Kategory:Lânseigen fauna yn Súd-Koreä