Brânhichte

In brânhichte (of brânheuvel) is in soarte fan grêfhichte wêrby 't de heuvel oer de oerbliuwsels fan in brânsteapel en kremaasjeresten opsmiten is. In brânhichte wurdt ek wol brângrêf neamd.

Brânhichten komme út de izertiid. Se hawwe soms in groppe. Brânhichten lizze faak yn grutte groepen byinoar. Oars as by 'normale' grêfhichten, komme byjeften net faak foar. Der wurde bytiden raande foarwerpen fûn dy 't op de brânsteapel oanwêzich wiene.

Brandhichten binne ûnder oare fûn:
by Emmen (deunby hunebêd D41)
by de Galgenberg tusken Sleen en Zweeloo
op it Noormansveld by Dwingeloo
by begraafplak Zevenberg by Pesse
op it Hunnetsjerkhôf tusken Oosterhesselen en WachtumHet Drentse landschap - ijzertijd
op it Holtingerfjild by Uffelte
op de BoshoverheideSteunpunt archeologie en monumentenzorg
Heuvel 7 fan de Zevenbergen ûnder Oss
oan de DiedenwegVereniging Oud-Wageningen. Argivearre op 19 juny 2021. yn Wageningen
by Stegeren, Hoogengraven (de fjildnamme fan it terrein is Calsum.)  Beek, Roy van, 2012: Van Giffen langs de Overijsselse Vecht. Onderzoek naar een vergeten tumuliveld met brandheuvels in Hoogengraven, yn: Van der Velde, H.M./N.L. Jaspers/E. Drenth/H.B.G. Scholte Lubberink (red.), Van graven in de prehistorie en dingen die voorbijgaan. Studies aangeboden aan Eric Lohof bij zijn pensionering in de archeologie, Leiden, 211-227.

Kategory:Archeologysk fynplak
Kategory:Izertiid
Kategory:Histoaryske geografy
Kategory:Grêfhichte