Peter Ustinov

Sir Peter Ustinov, ek bekend as Peter Alexander baron von Ustinov (Londen, 16 april 1921 – Genolier, 28 maart 2004), wie in Britsk akteur, skriuwer, toanielskriuwer en konferansier.

Ustinov krige tal fan ûnderskiedingen, wêrûnder twa Academy Awards, in BAFTA Award, trije Emmy Awards en in Grammy Award.

 Biografy 
Ustinov waard berne as bern fan in Russysk-Dútske heit, Jona Ustinov (Dútsk sjoernalist en diplomaat) en in Frânske mem, Nadia Benois (1896-1974). Hy gie nei de Westminster School (1934-1937) en studearre dêrnei oan de London Theatre Studio (1937-1939).

Hy debutearre yn 1938 op it toaniel en makke al gau namme as akteur. Nei syn militêre tsjinst yn de Twadde Wrâldoarloch wreide er syn wurksumheden út ta de skriuwerij. Syn earste sukses op dat mêd belibbe er yn 1951 mei The Love of Four Colonels. Syn karriêre as dramatikus ferrûn parallel mei syn aktearwurk. Syn bekendste wurk wie Romanoff and Juliet út 1956.

Ta syn bekende filmrollen hearre Kaptein Vere yn Billy Budd (1962), Lentulus Batiatus yn Spartacus (1960) en ek fertolke er yn seis films de rol fan masterdetective Hercule Poirot yn 3 spylfilms en 3 tillefyzjefilms nei de boeken fan Agatha Christie, wêrûnder Death on the Nile (1978) en Evil under the Sun (1982).
Yn 1977 publisearre hy syn autobiografy Dear Me dy 't tige goed ûntfongen waard. Yn 1990 ferskynde The Old Man and Mr. Smith (Nederlânske útjefte: De oude man en meneer Smith. Een fabel, 1992).

Ustinov wie ek stimakteur. Hy fertolke yn Walt Disneys film Robin Hood de stim foar de rol fan Prins John. Hy wie ek de stim fan Doctor Snugles.

Ustinov wie in polyglot. Hy spruts floeiend Ingelsk, Frânsk, Dútsk, Italjaansk, Russysk en Spaansk. Dêrneist spruts er wat Turksk en modern Gryksk.

Hy waard yn 1990 riddere troch Keninginne Elizabeth II.

Yn 1984 wie er ûnbedoeld tsjûge fan de moard op premier Indira Gandhi fan Yndia. Se soe troch Ustinov ynterviewd wurde foar in dokumintêre op de Ierske telefyzje, mar ûnderweis waard se troch har twa liifwachten fermoarde.

Persoanlik libben
Ustinov hat trije kear troud west - earst mei Isolde Denham (1920 -1987), dochter fan Reginald Denham en Moyna Macgill. It houlik duorre fan 1940 oant harren skieding yn 1950 en se hiene ien bern, dochter Tamara Ustinov. Isolde wie de healsuster fan Angela Lansbury, dy 't tegearre mei Ustinov spile yn Death on the Nile. Syn twadde houlik wie mei Suzanne Cloutier, dat duorre fan 1954 oant harren skieding yn 1971. Se krigen trije bern: twa dochters, Pavla Ustinov en Andrea Ustinov, en in soan, Igor Ustinov. Syn tredde houlik wie mei Helene du Lau d' Allemans, dat duorre fan 1972 oant syn dea yn 2004. 

Ustinov wie in sekulier humanist. Hy stie te boek as in foarname oanhinger fan de British Humanist Association, en hie ea yn harren advysried sitten. Ustinov hie sûkersykte en in hertfalen yn syn lêste jierren. 

Yn 1999 stichten Sir Peter en syn soan Igor Ustinov de Sir Peter Ustinov Stiftung (Sir Peter Ustinov Stichting) yn de stêd München yn Dútslân. De stichting sit no yn Frankfurt am Main.

 Filmografy 
 Sjoch: :en:Peter Ustinov#Filmography

 Boekpublikaasjes 
 1945: The Banbury nose; toanielstik
 1950: Plays about people; toanielstik
 1951: The Love of Four Colonels
 1959: Add a dash of pity
 1959: God and the State Railways
 1960: The Loser
 1961: We were only human
 1962: Photo finish
 1968: Halfway up the Tree
 1968: The unknown soldier and his wife
 1971: Krumnagel
 1977: Dear Me
 1987: Ustinov in Russia
 1989: The Disinformer: Two Novellas
 1990: The Old Man and Mr. Smith
 1998: Monsieur René

Kategory:Britsk filmakteur
Kategory:Britsk toanielakteur
Kategory:Britsk skriuwer
Kategory:Persoan berne yn 1921
Kategory:Persoan staorn yn 2004