Fealtoefspjocht

De fealtoefspjocht (Celeus elegans) is in fûgel út it skift fan 'e spjochteftigen (Piciformes), de famylje fan 'e spjochten (Picidae) en it skaai fan 'e Súdamerikaanske toefspjochten (Celeus). It is in lytseftich bist mei in fearrekleed dat fierhinne bestiet út brúntinten, mar mei in opfallende gielige (feale) toef op 'e kop. De fealtoefspjocht is lânseigen yn it Amazônegebiet fan Súd-Amearika, benammen yn noardwestlik Brazylje. Hy fret sawol ynsekten as plantaardich guod en nêstelet, lykas hast alle spjochten, yn hoalen dy't er yn beamstammen makket. Der binne, ynsafier bekend, seis ûndersoarten. De IUCN klassifisearret de fealtoefspjocht as net bedrige.

 Beskriuwing 
Fealtoefspjochten binne middelgrutte spjochten fan likernôch 26 oant 32 sm lang mei in gewicht fan 93-172 gr. De soarte is wat lytser en lichter fan bou as de griene spjocht. De seksuele dimorfy by fealtoefspjochten is wat kleur oanbelanget net grut. Mantsjes hawwe in brede, helderreade streek op it wang en by wyfkes ûntbrekt dy streek. 

Yn 'e nominaatfoarm fan Celeus elegans ha beide geslachten in krêmkleurige foarholle, krún en toefe en foar de rest is it kopke donker kastanjebrún. De boppekant hat foar it measte in ljochtere kastanjebrúne kleur mei somtiden skiere swarte streken op 'e rêch en ljochte flekjes op 'e wjukken. De slachpinnen en de sturt binne brúnswart. It ûnderbealchje is donker kastanjebrún mei by de búk en anus somtiden wat ljochtere kleuren. De flanken binne giel oant krêmkleurich. 

De snaffel is ivoarkleurich oant giel of griengiel. De poatsjes binne oliifgrien oant donkergriis. De iris fan de fûgel is readbrún oant read, de eachring blau. 

 Iten 
De spjochten sykje harren iten yn 'e ûnderste en middelste beamlagen, dat bestiet út mychammels en termiten, oanfolle mei larven, fruchten en beien.   

 Nêst 
De fealtoefspjocht briedt yn beamstronken en dea hout. It lechsel bestiet út trije aaien. Der is net in soad bekend oer it útkommen fan 'e aaien en it grutbringen fan 'e jongen.  

 Fersprieding en leefgebiet 
De fûgel komt yn noardlik Súd-Amerika en it Amazônegebiet foar en it leefgebiet bestiet út in breed skala fan tichte en mear iepen bosktypes. Ek komt de fûgel foar yn plantaazjes en galerijbosken. De fûgel is yn it hiele ferspriedingsgebiet in stânfûgel. 

De fealtoefspjocht hat seis ûndersoarten:Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
 C. e. hellmayri, Berlepsch, 1908, eastlik Fenezuëla, Guyana en Suriname.
 C. e. deltanus, Phelps, W.H. & Phelps, W.H. Jr., 1950,  noardeastlik Fenezuëla.
 C. e. leotaudi, Hellmayr, 1906, Trinidad.
 C. e. elegans, (Müller, P.L.S. 1776), Frânsk-Guyana en noardeastlik Brazylje (noardlik fan 'e Amazônerivier).
 C. e. citreopygius, Sclater, P.L. & Salvin, 1867, eastlik Ekwador en eastlik Perû.
 C. e. jumanus, (Spix, 1824), fan eastlik Kolombia en súdlik Fenezuëla oant noardlik Bolivia. 

 Status 
Fealtoefspjochten komt net oeral yn it ferspriedingsgebiet algemien foar en it is net bekend hoe grut de popelaasje is. Om 't de fûgel in grut gebiet bewennet en in stabile populaasje liket te hawwen, stiet de soarte lykwols as net bedrige op 'e Reade list fan 'e IUCN.

Kategory:Fûgelsoarte
Kategory:Súdamerikaanske toefspjocht
Kategory:Lânseigen fauna yn Bolivia
Kategory:Lânseigen fauna yn Brazylje
Kategory:Lânseigen fauna yn Ekwador
Kategory:Lânseigen fauna yn Fenezuëla
Kategory:Lânseigen fauna yn Frânsk-Guyana
Kategory:Lânseigen fauna yn Guyana
Kategory:Lânseigen fauna yn Kolombia
Kategory:Lânseigen fauna yn Perû
Kategory:Lânseigen fauna yn Suriname