Kalinin K-7

De Kalinin K-7 (Russysk: Калинин К-7) wie in swier eksperiminteel fleantúch dat yn it begjin fan de jierren 1930 yn de Sovjet Uny ûntwurpen en test waard. It tastel wie ornearre as tige swiere bommesmiter of kommersjeel fleantúch mei in brede romp. 

 Untwerp en ûnjouwing 
De Kalinin K-7 bestie út in elliptyske fleugel fan 2,33 meter dik mei in spanwiidte fan 53 meter, wêryn 't oant 120 passazjiers ûnderbrocht wurde koene. It lâningsgestel bestie út twa grutte gondels mei elk twa ûnbidich grutte tsjillen en, yn 'e militêre ferzje, twa skuttersposten.
De passazjiers koene it ynterieur fan it fleantúch berikke fia in trep yn de lâningsstelpoaten. Oan de ein fan de dûbele sturtbeam mei trijehoekige trochsneed wiene ek de skuttersstasjons. De twa fertikale stabilisatoaren mei skoaren wiene dêrop montearre en mei-inoar ferbûn mei in ekstra skoar, dy 't in fariabele ynfalshoeke hie. De basisstruktuer fan it fleantúch bestie út laske KhMA chroom-molybdeenstielen buizen mei yn haadsaak stoffen beklaaiïng. Allinne de middenseksje fan de fleugel, de gondels fan it lâningsgestel, de motors en de piloatekabines wiene beklaaid mei duraluminium.

Konstantin Kalinin begûn yn 1930 mei it ûntwerp. Doe 't it prototype klear wie, soene de earste taksyetests begjinne op 29 juny 1933, mar neidat de motoaren starten wiene, treden der slimme trillingen op yn ferskate ûnderdielen, benammen yn de sturtbeam. Nei 't in soad strukturele fersterkingen oan it kasko oanbrocht wiene, koene de taksyetests op 9 augustus begjinne.

Twa dagen letter wie it tastel syn earste flecht op 11 augustus 1933. By de testflecht kamen noch mear defekten oan it ljocht. De katastrofe kaam op 21 novimber fan itselde jier doe't, as gefolch fan de al bekende trillingen by in mjitflecht, ien fan de twa sturtsteunen ûnder de flecht bruts en it fleantúch dêrnei fan in hichte fan 100 meter ynienen yn in bocht fleach en de grûn rekke.
By de crash en de oanfolgjende brân ferlearen 14 bemanningsleden it libben, dêr't Kalinins âlde testpiloat Mikhail Snegiryov by wie, en ien passazjier. Fiif minsken oan board oerlibben. Koart dêrnei waard begûn mei de bou fan noch twa K-7's mei fjouwerkante sturtbeammen, mar de tastellen waarden nea foltôge en it hiele projekt waard úteinlik yn 1935 oerjûn.

 Technyske gegevens 
 Parameters Feiten Bemanning  11 Kapasiteit  120 passazjiers / 7.000 kg fracht /  Lingte  28,00 m Spanwiidte  53,00 m Fleugeloerflak  454,0 m² Fleugellingte  6,2 Belêsting oerflak  83,7 kg/m² Leechgewicht  24.400 kg Startgewicht  38.000 kg Oandriuwing  sân floeistofkuolle 12-silinder-V-motors M-34F Fermogen  610 kW (830 hk) by de start 552 kW (750 hk) nominaal fermogen Heechste faasje  234 km/o Krúsfaasje  180 km/o Tsjinstplafond  4000 m Bewapening  seis 7,62-mm-MG SjKAS  (op syn minst)   3x 20 mm (0.79 in) kanonnen  (op syn minst)  Bommelading  9000 kg

Kategory:Russyske ferkearsfleanmasine
Kategory:Russyske bommesmiter
Kategory:Yntroduksje út 1933