Ireen Sheer

Ireen Sheer  (echte namme: Ireen Wooldridge; berne op 25 febrewaris 1949 in Romford, Ingelân) is in Dútsk-Britske schlagersjongeres. Hja waard twatalich grutbrocht yn Billericay, Esseks, Ingelân en gyng dêr nei skoalle ta.

 Wurkpaad 
Ireen Sheer is de dochter fan in Ingelske heit († 2017) en in Dútske mem († 2009). Hja waard ûntdutsen by in talintwedstriid en wurke yn de jierren 1960 tegearre mei popgroepen lykas The Family Dogg.

Sûnt 1970 wurke hja ynearsten mei Ingelsktalich wurk as solosjongeres. Om't hja twatalich grut brocht wie waard de Ingelske hit "Hey Pleasure Man" yn de ferzje "Oh Holiday" yn Dútsktalige lannen útbrocht. Njonken de single "Goodbye Mama", dy't yn de Dútske top 5 telâne kaam, krige hja noch in pear hits yn de offisjele hitlisten. 

Yn 1974 fertsjintwurdige Ireen Sheer Lúksemboarch op it Eurofyzjesongfestival mei it yn it Frânsk songen "Bye Bye, I Love You", wermei't hja op it fjirde plak einige. Fjouwer jier letter waard hja foar Dútslân nei it Eurofyzjesongfestival stjoerd en einige doe mei "Feuer" op it sechde plak. Tegearre mei Margo, Franck Olivier, Chris Roberts, Diane Solomon & Malcolm Roberts fertsjintwurdige Ireen Sheer yn 1985 op 'e nij Lúksemboarch op it Eurofyzje Songefestifal mei Children, Kinder, Enfants. It liet einige doe op plak 13. Fierder besocht hja noch in pear kear oan it Eurofyzjesongfestival mei te dwaan: yn 1976 mei "Einmal Wasser, einmal Wein"en yn 2002 tegearre mei "Es ist niemals zu spät", mar is doe net fierder as de seleksje.

Tusken 2005 en 2019 hie hja nochris trije albums yn de hitlisten. Yn in karriêre fan 50 jier hat hja mear as 20 albums en mear as 110 singles útbrocht. Njonken solo-opnames song Ireen Sheer ek mei har doetiidske man Gavin du Porter en mei Bernhard Brink, Gilbert Bécaud en Cliff Richard.

Yn 2017 die Ireen Sheer mei oan it bandprojekt "Schlagerstars für Kinder" om jild yn te sammeljen foar bern yn need. De krysthit "Auf Einmal" waard yn 2017 troch de band útbrocht en yn 2018 nochris troch in grutter tal schlagerstjerren opnommen en dat jier op 'e nij mei Kryst útbrocht. 

Op 27 novimber 2021 makke Ireen Sheer yn de ARD-útstjoering "Das Adventsfest der 100.000 Lichter" kundich dat hja yn 2023 mei noch in lêste rige konserten yn it lân ôfskie nimt fan har publyk.

 Underskiedings 
Ireen Sheer krige ferskate gouden platen yn har karriêre. Twaris waard hja ûnderskieden mei de "Goldene Stimmgabel", nammentlik yn 1981 en 1993.

 Libben 
Sûnt 1973 libbet Ireen Sheer yn Dútslân. Fjouwerentweintich jier wie hja mei Gavin du Porter. Nei't hja útinoar gien wiene libbet hja sûnt septimber 2016 tegearre mei har manager yn Berlin-Wilmersdorf, mei wa't hja yn augustus 2010 troude. Yn juny 2019 frege Ireen Sheer de Dútske nasjonaliteit oan, dy't har op july 2020 ferliend waard.

 Diskografy (albums)  
 Jier Album Label 1972 Keine liebt dich so wie ich Polydor 1974 Nur noch einen Tanz Polydor 1974 English Favorites Polydor 1979 Ireen Sheer EMI 1991 Ireen Sheer EMI 1993 Das gewisse Etwas Activ 1995 Tanz mit mir AME 1997 Ich vermisse Dich Koch 1998 Weil Du mein Leben bist Koch 2001 Ein Kuss.. Koch 2001 Zeitlos Koch 2002 Es ist niemals zu spät (tegearre mei Bernhard Brink) Koch 2003 Leben heißt lieben Koch 2005 Bin wieder verliebt White 2007 Mein Weg zu Dir White 2008 Frei Gloriella 2009 Weihnachten mit Ireen Sheer Gloriella 2010 Männer Gloriella 2012 Heller als die Sterne Gloriella 2015 Showtime Firework 2019 Ich muss mir nichts mehr beweisen Telamo

 Keppeling om utens 
 Folsleine diskografy op Discogs.com
 Ireen Sheer op IMDb

Kategory:Dútsk sjonger
Kategory:Ingelsk sjonger
Kategory:Dútsk persoan fan Ingelsk komôf
Kategory:Ingelsk persoan fan Dútsk komôf
Kategory:Persoan berne yn 1949