Staro Golûtvin-kleaster

It Epifany Staro-Golûtvinkleaster (Russysk: Старо-Голутвин монастырь; Staro-Golûtvin monastyr) is in kleaster fan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke oan 'e râne fan 'e russyske stêd Kolomna. It kleaster leit by it plak dêr't de Moskva gearrint mei de Oka en waard stifte tsjin it ein fan 'e 14e iuw. It kleaster wie noch net lang lyn in boufal, mar is sûnt de weromjefte yn 1993 oan 'e Russysk-Otterdokse Tsjerke restaurearre. 

Tusken 1995 en 2012 waarden in tal gebouwen fan it kleaster brûkt troch it Otterdokse Teologyske Seminaarje fan Kolomna, oant dat nijbou krige op it eastlike diel fan it kleasterkompleks.

 Skiednis 
It kleaster is ien fan 'e kleasters dy't ûnstie troch de asetyske aktiviteiten fan 'e hillige Sergius fan Radonezj. It waard op fersyk fan Dmitri Donskoj stifte troch Sergius fan Radonezj en ien fan syn learlingen, Grigori Kolomenski, waard de earste abt fan it kleaster. Neffens de monastike tradysje hie Sergius net allinne de lokaasje foar it te bouwen kleaster útsocht, mar soed er ek de earste stien lein hawwe foar de earste oan 'e Epifany wijde tsjerke. Under de Epifanytsjerke binne noch altiten de resten fan it oarspronklike fûnemint fan 'e tsjerke te sjen, dy't yn de folksmûle de "stiennen fan 'e hillige" neamd wurde. 

Ek soe de hillige de muontsen in plak oanwiisd ha, dêr't in boarne wie. Dy boarne die noch oant yn 'e earste helte fan 'e 20e iuw tsjinst, doe't, nei't it kleaster sletten waard, de boarne troch de autoriteiten mei pún folsmiten waard. Oant de sluting yn 1929 bewarre it kleaster noch reliken fan Sergius fan Radonezj, lykas syn stêf, klean en it krús dat er om hie.
It kleaster oan 'e Oka hie as ien fan in krâns fan kleasters om Moskou hinne in funksje yn 'e ferdigening fan it lân tsjin de ynfallen fan 'e Tataren. It grutte grûnbesit soarge foar genôch ynkommen om it grutte kompleks te ûnderhâlden. Healwei de 17e iuw besiet it kleaster tsientallen doarpen en hie it net allinne besit yn 'e omkriten mar ek yn Moskou. Yn 'e 15e iuw krige it kleaster mear namme en de wolfeart naam ta. Der waarden in oan Sint-Sergius wijde wintertsjerke en in klokketoer boud (dy't tsjin 'e ein fan 'e 18e iuw ôfbrutsen waard). Yn 'e 16e iuw brocht tsaar Ivan de Ferskriklike in besite oan it kleaster en yn dy iuw woeks de bibleteek oant wol 123 manuskripten.

Sûnt 1707 mocht de abt fan it kleaster himsels argimandryt neame. Troch de sekularisaasje fan it grûnbesit yn 1764 troch Katarina de Grutte, rekke it kleaster de ekonomyske ûnôfhinklikens kwyt. Yn 1775 besocht de keizerinne it kleaster en hja joech de hôfarsjitekt F.M. Kazakov opdracht om in nije omfieming te bouwen, dy't opfalt troch meardere pseudo-goatyske tuorren. 
It ôfskaffen fan it bisdom Kolomna yn 1799 hie ek ynfloed op it kleaster. De biskop ferhûze nei Tûla en mei him ferhûzen ek oare tsjerklike organisaasjes. De muontsen fan it kleaster moasten de leechsteande biskoplike gebouwen yn it kremlyn wer folje om tefoarren te kommen dat se yn it neigean rekken. Sa kaam it Golûtvin-kleaster leech te stean en stadichoan rekke it yn it neigean. Ien fan 'e tsjerken waard noch brûkt troch in preester as parochytsjerke. 

De metropolyt fan Moskou en Kolomna, Platon Levsjin, blaasde it kleaster troch syn beslút om it te ferienigjen mei it Rozjdestvenskykleaster nochris nij libben yn. Ut de opbringsten fan 'e grûn fan dat Moskouse kleaster koe it ûnderhâld betelle wurde. Der fûnen restauraasjes plak, de Epifanykatedraal krige in fergulde ikonostaze, de klokketoer waard foltôge en krige op de twadde ferdjipping in tsjerke. Fierder waarden nije sellen foar de muotsen en in ûnderkommen foar pylgers boud. 

Nei de perioaden fan wolfeart en bloei folge jimmeroan wer in tiid fan delgong. It kleaster makke foar it lêst in spirituele oplibbing yn 'e jierren 1912-1913 mei, doe't Varsonofi fan Optina argimandryt fan it kleaster waard. Yn in jier tiid wist er it spirituele libben fan it kleaster te reorganisearjen. Hy lei kontakt mei filantropen, dy't finansjeel holpen om de tsjerken, de sellen foar de muontsen en de oare kleastergebouwen te renovearjen. It kleaster waard op 'e nij ien fan 'e spirituele sintra yn 'e omkriten fan Moskou. Varsonofi fan Optina ferstoar al yn 1913, mar yn dy koarte tiid hied er him tige populêr ûnder de minsken makke.     
Yn 1929 waard it kleaster sletten, mar yn 1994 werom jûn oan it bisdom Moskou. Sûnt 1994 wurde der wer regelmjittich tsjinsten fierd. Yn 1995 ferhûze de Teologyske Skoalle fan it bisdom Moskou nei it kleaster, letter omfoarme ta it Otterdokse Teologyske Seminaarje fan Kolomna.

 Gebouwen 
 Epifanykatedraal, earste helte 18e iuw mei ûnder de katedraal de fûneminten fan 'e earste tsjerke.  
 Sergius fan Radonezjtsjerke mei oanslutend it abtsgebou út de 16e-19e iuw. 
 Klokketoer mei de oan de Presintaasje fan Marije wijde tsjerke en in oangrinzgjend gebou (19e iuw)
 It westlike gebou (it eardere pylgerhûs) is 19e-iuwsk. 
 De muorren om it kleaster mei de goatyske tuorren fan 'e arsjitekt F.M. Kazakov datearje út 'e ein fan 'e 18e iuw.
 Teologyske Seminaarje fan Kolomna en Tsjerke fan 'e trije grutte Hilligen (2008-2012)

Kategory:Kolomna
Kategory:Kleaster yn Ruslân
Kategory:Bouwurk yn Moskou (oblast)
Kategory:Organisaasje oprjochte yn de 14e iuw
Kategory:Organisaasje opheft yn 1929
Kategory:Organisaasje oprjochte yn 1994
Kategory:Bouwurk út de 18e iuw
Kategory:Bouwurk út de 19e iuw
Kategory:Bouwurk út de 20e iuw