Untsliepeniskatedraal (Rostov)

De Untsliepeniskatedraal (Russysk: Успенский собор; Uspenski sobor) yn Rostov, Ruslân wie oant it ein fan 'e 18e iuw de katedraal fan it bisdom Jaroslavl. De katedraal stiet yn it kremlyn fan Rostov, in stêd yn 'e oblast Jaroslavl. By de katedraal stiet in frijsteande klokkestoel, ien fan 'e bekendste fan it lân.  

Mei it letter boude kremlyn foarmet de katedraal in arsjitekturaal kompleks yn 'e âlde stêd. Benammen fan 'e kant fan 'e Neromar litte de monuminten fan it kremlyn harren op it aldermoaist sjen.  

De katedraal is it rêstplak fan it noch geve lichem fan 'e hillige Sint-Leontius († 1077).

 Skiednis 
De earste tsjerke op it plak wie fan hout. Wannear't dy tsjerke boud waard is net bekend, mar yn 1160 feroarsake in brân de ferneatiging fan dy tsjerke. It jier dêrop waard yn opdracht fan Andrej Bogoljûbski, grutfoarst fan Vladimir, útein set mei de bou fan in wite stiennen tsjerke, dy't yn 1204 ôfbaarnde. De ferfanging fan dy tsjerke troch nijbou duorre 17 jier. In nije brân yn 1408 soarge foar grutte skea en it ynsakjen fan it ferwulft, mar der folge in restauraasje.   

De hjoeddeiske katedraal stamt út 'e jierren 1508-1512.
Doe't tsjin 'e ein fan 'e 17e iuw de metropolyt Iona Sisojevitsj syn residinsje bouwe liet, dy't no it kremlyn hjit, hie dat ek gefolgen foar de katedraal. De koepels waarden omfoarme ta sipelfoarmige koepels en oan 'e súdlike kant waard in plein oanlein.

Nei de ferhûzing fan 'e biskopssit nei Jaroslavl tsjin 'e ein fan 'e 18e iuw ferlearen de tsjerken fan Rostov harren belang. It grutte wurk dat nedich wie om se yn in goede steat te hâlden waard ústeld oant it begjin fan 'e 19e iuw. 

Nei de Oktoberrevolúsje fan 1917 waard de Unstliepeniskatedraal oerdroegen oan 'e oerheid en sletten, mar net ferneatige. De fûle stoarm fan 23 augustus 1953 diene de koepels fan ferskillende tsjerken yn it kremlyn brekken en ek dy fan 'e Untsliepeniskatedraal. Dêrnei waard begûn mei in grut restauraasjeprogramma, wêrby't de horizontale dakrânen fan 'e katedraal op fjouwer kanten ferfongen waard troch kylbôgen. De sipelfoarmige koepels bleaune deselde, om't in rekonstruksje fan 'e oarspronklike foarm it ferbrekken fan 'e arsjitektoanyske ienheid yn it kremlyn betsjutte soe. By de restauraasje waarden opgravings útfierd, wêrby't yn 'e legere dielen mitselwurk fan wite stien út 'e 12e iuw sichtber waard.

Yn 1991 waard de katedraal mei de klokketoer werom jûn oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke.

 Ynterieur 
Yn 'e kroniken binne noch bewarre foarbylden fan it wurk oan 'e fresko's fan 1589. Yn 1659 wurken de skilders S. Dmitriev en Iosif Vladimirov fierder oan 'e fresko's. It wurk eine lykwols net in soad en yn 1669 krigen se help fan masters út Kostroma, Gûri Nikitin en Sila Savin. Harren fresko's gyngen ferlern mei de brân yn 1671, it fernijen fan fresko's yn 1779 en it oanbringen fan nije fresko's yn 1843. By de restauraasje fan 'e jierren 1950 waarden fresko's fan de 17e iuw ûntdutsen en op guon plakken efter de ikonostaze waarden noch âldere út de 16e iuw fûn.

De barokke ikonstaze út de jierren 1730-1740 is bewarre bleaun.

 Klokkestoel 
Tusken 1682 en 1687, doe't Iona Sisojevitsj metropolyt wie, waard oan 'e súdeastlike kant fan 'e katedraal in klokkestoel foar fyftjin klokken boud, wêrfan't  de grutste 32 ton weecht. De klokken kinne ek hjoed-de-dei noch heard wurde. Elts travee fan 'e klokkestoel wurdt troch in koepel op in tamboer bekroand. De galmgatten hawwe kylfoarmige bôgen.

Kategory:Tsjerkegebou yn Rostov
Kategory:Katedraal yn Ruslân
Kategory:Bouwurk út 1512