Alain Delon

Alain Delon (útspr.: [aˈlɛ̃ dǝˈlõ], likernôch: "alêng delong"; folút: Alain Fabien Maurice Marcel Delon; Sceaux, 8 novimber 1935 – Douchy, 18 augustus 2024) wie in Frânsk-Switsersk akteur, dy't fanôf it begjin fan syn karriêre yn 'e 1950-er jierren fluch opklom ta ien fan 'e meast foaroansteande filmstjerren fan syn heitelân. Hy waard ek wol 'de manlike Brigitte Bardot' neamd. Njonken syn aktearjen wied er ek aktyf as filmprodusint, senarioskriuwer en regisseur. Delon wie in hoart ferloofd mei de ferneamde Eastenrykske aktrise Romy Schneider, en wûn yn 1984 de César (de Frânske Oskar) yn 'e kategory bêste akteur. Yn 1999 naam er njonken syn Frânske nasjonaliteit ek it Switserske steatsboargerskip oan. Sûnt wenne er yn 'e omkriten fan Sjenêve.

Libben en karriêre
Bernetiid en oplieding
Delon waard yn 1935 berne yn Sceaux, in foarstêd fan Parys yn wat no it departemint Hauts-de-Seine is. Hy wie fan mingd Frânsk en Korsikaansk etnysk komôf, mei't syn beppe oan heitekant in Korsikaanse út Prunelli-di-Fiumorbo wie. Syn âlden, Fabien Delon en Édith Arnold, skieden doe't er fjouwer jier wie. Beiden wertrouden se, en dêrtroch hie Delon in jongere healsuster en twa jongere healbruorren. Delon genoat syn ûnderwiis û.m. oan in roomske kostskoalle, mar waard dêr fan skoalle stjoerd fanwegen ûnlijich hâlden en dragen. Om syn talint foar godstsjinstige saken besochten ferskate dosinten en bepraat him om preester te wurden, mar dêr woed er neat fan witte. 

Jonge jierren
Mei fjirtjin jier gie Delon foargoed fan skoalle, wêrnei't er in skoft yn 'e slachterij fan syn styfheit wurke. Trije jier letter naam er tsjinst by de Frânske Marine, dêr't er marinier (fusilier marin) waard. Yn dy hoedanichheid focht er yn 1953 en 1954 mei yn 'e Earste Yndosineeske Oarloch yn Frânsk-Yndosina, tsjin 'e Viet Minh, de Fjetnameeske ûnôfhinklikheidsbeweging fan Ho Chi Minh. Nei eigen sizzen brocht er fan 'e fjouwer jier dat er by de marine wie, alve moanne yn it tichthûs troch foar ynsubordinaasje en oare gebrekken oan dissipline.

Nei't er yn 1956 earfol út militêre tsjinst ûntslein wie, kearde Delon nei Frankryk werom, dêr't er it krap hie en himsels mei los wurk besocht te ûnderhâlden. Hy wurke in skoft as ober yn in restaurant, mar ek as kroader op in treinstasjon, as klerk en as winkelbetsjinde. Yn dy snuorje rekke er befreone mei de aktrise Brigitte Auber, mei wa't er op in stuit nei Cannes ta reizge om it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes te besykjen. Dat wie wêr't Delon syn eigen aktearkarriêre begjinne soe.

Aktearkarriêre
Yn Cannes krige in talintescout foar de Amerikaanske filmprodusint David O. Selznick Delon yn it each. Nei't er foar Selznick audysje dien hie, bea dyselde him in kontrakt as akteur oan, op betingst dat er Ingelsk leare soe. Delon gie doe werom nei Parys om him dy taal eigen te meitsjen, mar dêr krige er kunde oan 'e Frânske regisseur Yves Allégret, wêrnei't er besleat dat er ek akteur wurde koe sûnder Ingelsk te learen. Selznick stie him ta om it kontrakt op te sizzen, en dêrnei besoarge Allégret him yn 1957 syn akteardebút yn 'e film Quand la Femme s'en Mêle. It jiers dêrop spile Delon ek yn Sois Belle et Tais-toi en Christine, yn dy lêste film mei as tsjinspylster de Eastenrykske aktrise Romy Schneider. Syn fjirde film, Faibles Femmes (1959), draaide ek yn 'e Feriene Steaten yn 'e bioskopen, dêr't it in grut súkses waard. 

Yn 1960 wie Delon te sjen yn 'e film Plein Soleil fan regisseur René Clément, dy't basearre wie op 'e roman The Talented Mr. Ripley, fan Patricia Highsmith. Dêryn fertolke Delon de haadrol fan Tom Ripley ta lûd jûchhei fan 'e resinsinten. Fuort dêrnei spile er yn Luchino Visconti syn Rocco e i Suoi Fratelli, in optreden dêr't de kritisy op 'e nij tige oer te sprekken wiene. Yn 1961 stie Delon foar it earst op 'e planken yn in opfiering yn Parys fan it toanielstik Tis Pity She's a Whore fan John Ford, mei as tsjinspylster op 'e nij Romy Schneider, wylst Visconti de rezjy die. Yn 1963 wurke Delon op 'e nij mei Visconti gear yn 'e film Il Gattopardo. Dêrnjonken wurke er ek mei Jean-Pierre Melville, dy't him regisearre yn 'e films Le Samouraï (1967), Le Cercle Rouge (1970) en Un Flic (1971). Ek spile Delon yn 1966 yn 'e Amerikaanske oarlochsfilm Lost Command, fan regisseur Mark Robson, mei as tsjinspilers û.m. Anthony Quinn, George Segal en Claudia Cardinale. 

Yn 1964 wijde de Cinémathèque Française in presintaasje oan Delon syn films. Datselde jier rjochte er mei George Beaume syn eigen filmstudio op, mei as namme Delbeau Production. Harren earste film, L'Insoumis, moast fanwegen swierrichheden op it mêd fan auteursrjochten op 'e nij montearre wurde. Dêrop begûn Delon syn eigen studio, Adel, wêrfan't de film Jeff (1969), mei himsels yn 'e haadrol, de earste produksje wie. Neitiid produsearre en fertolke er de haadrol yn Borsalino (1970), mei as tsjinspilers Jean-Paul Belmondo en Catherine Rouvel, dat ien fan 'e meast opbringende Frânske films aller tiden waard. Yn 1973 naam Delon boppedat yn in duët mei de Frânske sjongster Dalida it popliet Paroles, Paroles op, in oersetting fan it Italjaanske liet Parole, Parole. 

Yn 1975 spile Delon de titelrol yn 'e Italjaansk-Frânske film Zorro, en in jier letter hied er de haadrol yn it bekroande Monsieur Klein. Yn 1983 fertolke er de rol fan 'e baron fan Charlus, in aristokratyske dandy, yn 'e filmadaptaasje Un Amour de Swann fan 'e lyknammige roman fan Marcel Proust. Delon wûn yn 1984 de César (de Frânske Oskar) yn 'e kategory bêste akteur foar syn rol as Robert Avranches yn 'e film Notre Histoire fan regisseur Bertrand Blier. Yn 'e twadde helte fan 'e 1980-er jierren en yn 'e 1990-er jierren folge in hiele searje flopte films. Ien út dat rychje dy't derút sprong wie Nouvelle Vague, út 1990, wêryn't Delon in twilling spile. Syn lêste grutte filmrol hied er yn 1998 yn Une Chance sur Deux, fan regisseur Patrice Leconte.

Desyllúzjonearre oer syn brekme oan súkses makke Delon yn 1997 bekend dat er it aktearjen deroan joech, hoewol't er neitiid op ynsidintele basis noch altyd rollen akseptearre. Underwilens leid er him mear ta op it oan 'e man bringen fan in hiele kolleksje produkten dy't ûnder syn namme ferkocht waarden, lykas horloazjes, klean, sinnebrillen, briefpapier en sigaretten. Syn sinnebrillen waarden benammen yn Hongkong tige populêr nei't akteur Chow Yun-fat se droech yn 'e film A Better Tomorrow út 1986. Underwilens wie Delon yn 1991 as ridder (chevalier) opnommen yn it Frânske Légion d'Honneur, in ûnderskieding dy't yn 2005 omset waard yn 'e hegere rang fan ofsier (officier). Yn 2019 waard oan Delon in Gouden Earepalm takend troch it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes.

Priveelibben
Relaasjes
Delon ferloofde him op 20 maart 1959 mei de ferneamde Eastenrykske aktrise Romy Schneider. Under harren ferloving ûnderhold Delon lykwols ek in relaasje mei de Dútske aktrise en sjongster Nico. Dyselde brocht op 11 augustus 1962 syn soan Christian Aaron te wrâld. De jonge waard foar it meastepart troch Delon syn âlden grutbrocht en soe letter ûnder de namme Ari Boulogne karriêre meitsje as fotograaf. Yn desimber 1963 brieken Schneider en Delon harren ferloving ôf, wêrnei't Delon op 13 augustus 1964 mei it Frânske fotomodel Nathalie Barthélemy troude. Harren soan, de lettere akteur Anthony Delon, waard in moanne letter berne. Delon en Barthélemy skieden faninoar op 14 febrewaris 1969.

Underwilens wie Delon nammentlik yn 1968 op 'e set fan 'e film Jeff yn 'e kunde kommen mei de Frânske aktrise Mireille Darc, mei wa't er daliks in relaasje begûn dy't duorre oant 1982. Yn 1987 mette Delon it Nederlânske model Rosalie van Breemen op 'e set fan 'e fideoclip foar syn nûmer Comme au Cinéma. Hja begûnen in relaasje dy't al rillegau útrûn op gearwenjen. Delon en Van Breemen krigen twa bern: Anouchka, dy't op 25 novimber 1990 berne waard, en Alain-Fabien, dy't op 18 maart 1994 te wrâld kaam. Yn oktober 2002 giene Delon en Van Breemen útinoar. 

Nasjonaliteit en wenplak
Op 23 septimber 1999 naam Delon ek it Switserske steatsboargerskip oannommen, sadat er fan dy tiid ôf in dûbele nasjonaliteit hie. Hy wenne sûnt jierrenlang yn Chêne-Bougeries, yn it kanton Sjenêve. Letter kocht er it lânhûs La Brûlerie oan, yn it doarp Douchy, yn it Middenfrânske departemint Loiret, dêr't er oan syn dea ta wenjen bleau.

Yn opspraak
Delon kaam al ier yn syn karriêre yn opspraak troch syn bannen mei de ûnderwrâld, dy't û.m. fia de Korsikaanske gangster François Marcantoni rûn hawwe soene. Yn 1968 waarden beide mannen en de lettere Frânske presidint Georges Pompidou ymplisearre yn 'e moard op Delon syn eardere liifwacht Stevan Marković (dy't tefolle witten hawwe soe). Dy saak kaam lykwols omreden fan gebrek oan bewiis nea foar de rjochter. Yn 1969 waard de akteur yn Itaalje by ferstek feroardiele ta fjouwer moannen finzenisstraf foar de mishanneling fan in Italjaanske parsefotograaf. Yn in fraachpetear yn 2013 spriek Delon mei klam syn stipe út foar de ekstreem-rjochtse Frânske politike partij Front National. Yn febrewaris 2024 die de plysje in hûssiking by Delon en naam 72 fjoerwapens en 3.000 patroanen yn beslach, mei't de akteur foar it besit fan dat arsenaal gjin inkele fergunning hie.

Ferstjerren
Delon rekke yn juny 2019 yn 'e minnichte, doe't er in oerhaal krige nei't er in skoft te lijen hân hie fan tûzelsinnigens en pineholle. Yn 2022 waard by him ek lymfeklierkanker fêststeld. Nei't syn soan Anthony yn syn autobiografy Entre chien et loup skreaun hie dat syn heit eutanasy as "wat folslein logysks en natuerliks" beskôge, waard der yn 'e Frânske media oer spekulearre dat de Delon in natuerlike dea net ôfwachtsje soe, mar neffens syn djipdrôven kaam de akteur op 18 augustus 2024 yn syn wente yn Douchy fredich te ferstjerren yn 'e âlderdom fan 88 jier.

Diskografy
1967 – Laetitia (foar de soundtrack fan Les Aventuriers)
1973 – Paroles, paroles (single mei Dalida)
1983 – Thought I'd Ring You (single mei Shirley Bassey)
1985 – I Don't Know (mei Phyllis Nelson, foar de soundtrack fan Parole de flic)
1987 – Comme au cinéma (single)
2006 – Modern Style (fan Françoise Hardy, mei Alain Delon)
2013 – Les Moulins de mon cœur (foar de auditive blomlêzing út it wurk fan Michel Legrand)
2019 – Je n'aime que toi (single)

Filmografy

|-

|-
|align="center"| 1949 || Le rapt || gangster || koarte film
|-
|align="center"| 1957 || Quand la femme s'en mêle || Jo || ynternasjonale titel: Send a Woman When the Devil Fails
|-
|align="center"| 1957 || Sois belle et tais-toi || Loulou || ynternasjonale titel: Be Beautiful But Shut Up
|-
|align="center"| 1958 || Christine || Franz Lobheiner || 
|-
|align="center"| 1959 || Faibles Femmes || Julien Fenal || ynternasjonale titel: Women Are Weak
|-
|align="center"| 1959 || Le Chemin des écoliers || Antoine Michaud || ynternasjonale titel: Way of Youth
|-
|align="center"| 1960 || Plein soleil || Tom Ripley|| ynternasjonale titel: Purple Noon
|-
|align="center"| 1960 || Rocco e i Suoi Fratelli || Rocco Parondi || ynternasjonale titel: Rocco and His Brothers
|-
|align="center"| 1961 || Quelle joie de vivre || Ulysse Cecconato || ynternasjonale titel: The Joy of Living
|-
|align="center"| 1961 || Les Amours célèbres || hartoch Albrecht III fan Beieren || ynternasjonale titel: Famous Love Affairs
|-
|align="center"| 1962 || L'Eclisse || Piero || 
|-
|align="center"| 1962 || Die Rote || passazjier yn Feneesje || cameo; net fermeld op 'e ôftiteling; ynternasjonale titel: Redhead
|-
|align="center"| 1962 || Le Diable et les Dix Commandements || Pierre Messager || ynternasjonale titel: The Devil and the Ten Commandments
|-
|align="center"| 1963 || Il gattopardo || prins Tancredi Falconeri || ynternasjonale titel: The Leopard
|-
|align="center"| 1963 || Mélodie en sous-sol  || Francis Verlot || ynternasjonale titel: Any Number Can Win
|-
|align="center"| 1963 || Carambolages || dhr. Lambert || net fermelden op 'e ôftiteling; ynternasjonale titel: Carom Shots
|-
|align="center" style="vertical-align:top"| 1964 || style="vertical-align:top"| La Tulipe noire || Guillaume de Saint PreuxJulien de Saint Preux de Swarte Tulp || style="vertical-align:top"|  ynternasjonale titel: The Black Tulip
|-
|align="center"| 1964 || Les Félins || Marc || ynternasjonale titel: Joy House
|-
|align="center"| 1964 || L'amour à la mer || filmakteur || ynternasjonale titel: Love at Sea
|-
|align="center"| 1964 || L'Insoumis || Thomas Vlassenroot || ynternasjonale titel: The Unvanquished; ek filmprodusint
|-
|align="center"| 1964 || The Yellow Rolls-Royce || Stefano || 
|-
|align="center"| 1964 || Le journal d'un combat || n.f.t. || koarte film; produsint
|-
|align="center"| 1965 || Les Tueurs de San Francisco || Eddie Pedak || ynternasjonale titel Once a Thief
|-
|align="center"| 1966 || Lost Command || kaptein Philippe Esclavier || 
|-
|align="center"| 1966 || Texas Across the River || don Andrea Baldazar || 
|-
|align="center"| 1966 || Paris brûle-t-il? || Jacques Chaban-Delmas|| ynternasjonale titel Is Paris Burning?
|-
|align="center"| 1967 || Les Aventuriers || Manu Borelli || ynternasjonale titel The Last Adventure
|-
|align="center"| 1967 || Le Samouraï || Jef Costello || ynternasjonale titel The Samurai
|-
|align="center" style="vertical-align:top"| 1967 || style="vertical-align:top"| Diaboliquement vôtre || Pierre Lagrange Georges Campo || style="vertical-align:top"| ynternasjonale titel Diabolically Yours
|-
|align="center"| 1968 || Histoires extraordinaires || William Wilson || ynternasjonale titel Spirits of the Dead
|-
|align="center"|1968 || La motocyclette || Daniel || ynternasjonale titel The Girl on a Motorcycle; ek produsint
|-
|align="center"| 1968 || Adieu l'ami || Dino Barran || ynternasjonale titel Farewell, Friend
|-
|align="center"| 1968 || Ho! || man yn lofthaven || cameo; net fermelden op 'e ôftiteling
|-
|align="center"| 1969 || La Piscine || Jean-Paul Leroy || ynternasjonale titel The Swimming Pool
|-
|align="center"| 1969 || Jeff || Laurent || ek produsint
|-
|align="center"| 1969 || Le clan des Siciliens || Roger Sartet || ynternasjonale titel The Sicilian Clan
|-
|align="center"| 1970 || Borsalino || Roch Siffredi || ek produsint
|-
|align="center"| 1970 || Sortie de secours || n.f.t. || produsint
|-
|align="center"| 1970 || Le Cercle Rouge || Corey || ynternasjonale titel The Red Circle
|-
|align="center"| 1970 || Madly || Julien Dandieu || ynternasjonale titel The Love Mates; ek produsint
|-
|align="center"| 1971 || Fantasia chez les ploucs || in kaïd || cameo; net fermelden op 'e ôftiteling; ynternasjonale titel Fantasia Among the Squares
|-
|align="center"| 1971 || Doucement les basses || Simon Médieu || ynternasjonale titel Easy, Down There!; ek produsint
|-
|align="center"| 1971 || La planète des hommes || n.f.t. || koarte film; produsint
|-
|align="center"| 1971 || Soleil rouge || Gauche || ynternasjonale titel Red Sun
|-
|align="center"| 1971 || La Veuve Couderc || Jean Lavigne || ynternasjonale titel The Widow Couderc
|-
|align="center"| 1972 || Il était une fois un flic || man dy't oanbellet || cameo; net fermelden op 'e ôftiteling
|-
|align="center"| 1972 || L'assassinat de Trotsky || Frank Jacson || ynternasjonale titel The Assassination of Trotsky
|-
|align="center"| 1972 || La Prima Notte di Quiete || Daniele Dominici || ynternasjonale titel Indian Summer; ek produsint
|-
|align="center"| 1972 || Un flic || kommissaris Édouard Coleman || ynternasjonale titel A Cop 
|-
|align="center"| 1973 || Traitement de choc || dokter Devilers || ynternasjonale titel Shock Treatment
|-
|align="center" style="vertical-align:top"| 1973 || style="vertical-align:top"| Scorpio || Jean Laurier  Scorpio || style="vertical-align:top"|
|-
|align="center"| 1973 || Les granges brûlées || rjochter Pierre Larcher || ynternasjonale titel The Burned Barns
|-
|align="center"| 1973 || Tony Arzenta || Tony Arzenta || ynternasjonale titel No Way Out; ek produsint
|-
|align="center"| 1973 || Deux hommes dans la ville || Gino Strabliggi || ynternasjonale titel Two Men in Town; ek produsint
|-
|align="center"| 1974 || La race des seigneurs || Julien Dandieu || ynternasjonale titel Creezy
|-
|align="center"| 1974 || Les seins de glace || Marc Rilson || ynternasjonale titel Icy Breasts; ek produsint
|-
|align="center"| 1974 || Borsalino & Co. || Roch Siffredi || ek produsint
|-
|align="center" style="vertical-align:top"|  1975 || style="vertical-align:top"| Zorro || don Diego de la Vega  Zorro || style="vertical-align:top"|
|-
|align="center"| 1975 || Flic Story || Roger Borniche || ynternasjonale titel Cop Story; ek produsint
|-
|align="center"| 1975 || Le Gitan || Hugo Sennart || ynternasjonale titel The Gypsy; ek produsint
|-
|align="center"| 1976 || Monsieur Klein || Robert Klein || ynternasjonale titel Mr. Klein; ek prosudint
|-
|align="center"| 1976 || Comme un boomerang || Jacques Batkin || ynternasjonale titel Boomerang; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1977 || Le Gang || Robert "le Dingue" || ynternasjonale titel The Gang; ek produsint
|-
|align="center"| 1977 || Armaguedon || dokter Michel Ambroise || ynternasjonale titel Armageddon; ek produsint
|-
|align="center"| 1977 || L'homme pressé || Pierre Niox || ynternasjonale titel Man in a Hurry; ek produsint
|-
|align="center"| 1977 || Mort d'un pourri || Xav Maréchal || ynternasjonale titel Death of a Corrupt Man; ek produsint
|-
|align="center"| 1978  || Attention, les enfants regardent ||"The Man"  || ynternasjonale titel Attention, the Kids Are Watching; ek produsint
|-
|align="center"| 1978 || Le Jeu de la puissance || n.f.t. || ynternasjonale titel Power Play; produsint
|-
|align="center"| 1979 || The Concorde ... Airport '79 || Paul Metrand || 
|-
|align="center"| 1979 || Le toubib || Jean-Marie Desprée || ynternasjonale titel The Medic; ek produsint
|-
|align="center"| 1980 || Trois hommes à abattre || Michel Gerfaut || ynternasjonale titel Three Men to Kill; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1980 || Téhéran 43: Nid d'espions || ynspekteur Georges Foche || ynternasjonale titel Teheran 43
|-
|align="center"| 1981 || Pour la peau d'un flic || Choucas || ynternasjonale titel For a Cop's Hide; ek regisseur, produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center" style="vertical-align:top"| 1982 || style="vertical-align:top"|Le choc || Martin Terrier  Christian || style="vertical-align:top"|ynternasjonale titel Shock; ek ko-regisseur en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1983 || Le Battant || Jacques Darnay || ynternasjonale titel The Fighter; ek regisseur, produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1983 || Le jeune marié || n.f.t.|| produsint
|-
|align="center"| 1984 || Un amour de Swann || Palamède de Guermantes, baron fan Charlus   || ynternasjonale titel Swann in Love
|-
|align="center"| 1984 || Notre histoire || Robert Avranches || ynternasjonale titel Our Story; ek produsint
|-
|align="center"| 1985 || Parole de flic || Daniel Pratt || ynternasjonale titel Cop's Honour; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1986 || Le passage || Jean Diaz || ynternasjonale titel The Passage; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1986 || Les pros || n.f.t. || koarte film; produsint
|-
|align="center"| 1988 || Ne réveillez pas un flic qui dort || kommissaris Eugène Grindel || ynternasjonale titel Let Sleeping Cops Lie; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center" style="vertical-align:top"| 1990 || style="vertical-align:top"|Nouvelle Vague || Lui  Roger Lennox  Richard Lennox || style="vertical-align:top"|ynternasjonale titel New Wave
|-
|align="center"| 1990 || Dancing Machine || Alan Wolf || ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1992 || Le retour de Casanova || Giacomo Casanova || ynternasjonale titel The Return of Casanova; ek produsint
|-
|align="center"| 1993 || Un crime || Charles Dunand || ynternasjonale titel A Crime; ek produsint en senarioskriuwer
|-
|align="center"| 1994 || L'ours en peluche || Jean Rivière || ynternasjonale titel The Teddy Bear
|-
|align="center"| 1995 || Les cent et une nuits de Simon Cinéma || himsels || ynternasjonale titel One Hundred and One Nights
|-
|align="center"| 1997 || Le jour et la nuit || Alexandre || ynternasjonale titel Day and Night
|-
|align="center"| 1998 || Une chance sur deux || Julien Vignal || ynternasjonale titel Half a Chance
|-
|align="center"| 2000 || Les acteurs || himsels || ynternasjonale titel Actors
|-
|align="center"| 2008 || Astérix aux Jeux olympiques || Julius Caesar || ynternasjonale titel Asterix at the Olympic Games
|-
|align="center"| 2012 || S Nov'im Godom, Mam'! || himsels || ynternasjonale titel Happy New Year, Moms!
|-
|align="center"| 2019 || Toute ressemblance... || himsels || ynternasjonale titel: Disclaimer
|-

|-
|align="center"| 1962 || Le chien || Lui || tillefyzjefilm
|-
|align="center"| 1978 || Le bel indifférent || Émile || tillefyzjefilm
|-
|align="center"| 1987 || Dear America: Letters Home from Vietnam   || n.f.t. || voice-over by in dokumintêre
|-
|align="center"| 1988 || Cinéma || Julien Manda || minysearje
|-
|align="center"| 2002 || Fabio Montale || Fabio Montale || minysearje
|-
|align="center"| 2003 || Le lion || John Bullit || tillefyzjefilm
|-
|align="center"| 2003–2004 || Frank Riva || Frank Riva || minysearje; ek produsint
|-
|align="center"| 2010 || Un mari de trop || Maxime de Rougemont || tillefyzjefilm
|-
|align="center"| 2011 || L'Occupation intime || n.f.t. || voice-over by in dokumintêre 
|-
|}

Keppelings om utens
  Offisjele webside fan Alain Delon
  Folsleine filmografy fan Alain Delon yn 'e Internet Movie Database (IMDb)

Kategory:Frânsk telefyzje-akteur
Kategory:Frânsk filmakteur
Kategory:Frânsk toanielakteur
Kategory:Frânsk filmregisseur
Kategory:Frânsk filmprodusint
Kategory:Frânsk telefyzjeprodusint
Kategory:Frânsk senarioskriuwer
Kategory:Frânsk sjonger
Kategory:Frânsk marinier
Kategory:Frânsk militêr yn de Earste Yndosineeske Oarloch
Kategory:Frânsk ober of servearster
Kategory:Frânsk winkelbetsjinner
Kategory:Frânsk ûndernimmer
Kategory:Switsersk telefyzje-akteur
Kategory:Switsersk filmakteur
Kategory:Switsersk toanielakteur
Kategory:Switsersk filmregisseur
Kategory:Switsersk filmprodusint
Kategory:Switsersk telefyzjeprodusint
Kategory:Switsersk senarioskriuwer
Kategory:Switsersk sjonger
Kategory:Switsersk soldaat
Kategory:Switsersk ober of servearster
Kategory:Switsersk winkelbetsjinner
Kategory:Switsersk ûndernimmer
Kategory:Frânsk persoan fan Korsikaansk komôf
Kategory:Switsersk persoan fan Frânsk komôf
Kategory:Switsersk persoan fan Korsikaansk komôf
Kategory:Persoan berne yn 1935
Kategory:Persoan stoarn yn 2024