Tsjerkelearaar

De titel Tsjerkelearaar (Doctor Ecclesiae) is in earetitel yn de Roomsk-Katolike Tsjerke dy't troch it tsjerklik bewâld yn it ferlyn, ferline waard oan skriuwers dy't opfoelen troch harren hillige libbenswize, harren trou oan de tsjerklike lear en harren grutte geleardheid. De titel is ûntstien troch de ferearing fan de fjouwer westerske tsjerkefâden, de hilligen: Gregorius de Grutte, Ambrosius, Augustinus fan Hippo en Hiëronymus. Paus Bonifatius VIII wie dejinge dy't haren yn 1295 de earetitel fan tsjerkelearaar joech. 

Troch Paus Pius V waard yn de 16e iuw oan dizze rige tafoege de trije Easterske hiërargen, Jehannes Krysostomos, Basilius de Grutte en Gregoarius fan Nazianze (1568). Dizze groep soe, útwreide mei de hillige Atanasius fan Aleksandrje yn it westen, fereare wurde as de fjouwer Easterske tsjerkefaars. 

Letter waard oan dizze list fan tsjerkelearaars noch de folgjende hilligen tafoege: 

 Tomas fan Akwino (1567)
 Bonaventura (1588)
 Anselmus fan Canterbury (1720)
 Isidoar fan Sevilla (1722)
 Petrus Krysologus (1729)
 Paus Leo de Grutte (1754)
 Petrus Damianus (1828)
 Bernardus fan Clairvaux (1830)
 Hilarius fan Poitiers (1851)
 Alfonsus fan Liguori (1871)
 Fransiskus fan Sales (1877)
 Syrillus fan Jeruzalim (1883)
 Jehannes Damascenus (1883)
 Beda Venerabilis (1899)
 Efrem de Syrjer (1920)
 Petrus Canisius (1925)
 Jehannes fan it Krús (1926)
 Robertus Bellarminus (1931)
 Albertus de Grutte (1931)
 Antonius fan Padua (1946)
 Laurentius fan Brindisi (1959)
 Theresia fan Avila (1970)
 Katarina fan Siena (1970)
 Theresia fan Lisieux (1997)

Op inisjatyf fan Paus Paulus VI waarden yn 1970 twa froulju ta tsjerkelearares ferklearre: Teresia fan Ávila en Katarina fan Siena.

 Sjoch ek 
 Tsjerkfaar