Rjochterlike macht

De rjochterlike macht is yn in rjochtsteat de macht dêr't de rjochtspraak oan opdroegen is. De oare machten binne de wetjouwende macht en de útfierende macht. In skaaimerk fan in rjochtsteat is de skieding fan de trije machten. Dat is om yn te stean foar ûnôfhinklikens fan de rjochterlike macht.

De Nederlânske rjochterlike macht bestiet út:
 rjochters (rjochtbanken, mei de ôfdielings: strafrjocht, sifylrjocht, bestjoersrjocht en de sektor kanton)
 riedshearen (gerjochtshôven en Hege Rie fan de Nederlannen)
 ofsieren fan justysje, dy't tegearre it Iepenbier Ministearje foarmje. 

De rjochters krije op 'e sitting bystân fan in griffier en it administrative wurk wurdt dien troch de griffy. Om syn ûnôfhinklikens wurdt in rjochter foar it libben beneamd. 

Us rjochterlike organisaasje is ûntstien yn de Frânske tiid doe't Nederlân in part fan Frankryk wie en is foar in grut part ûntliend oan it Frânske rjocht.

Kategory:Rjocht