Omgong fan Frankryk

De Omgong fan Frankryk (Frânsk: Tour de France, ek wol Le Grand Boucle) is in wrâldferneamde hurdfytswedstryd yn Frankryk. Mei de Omgong fan Itaalje en de Omgong fan Spanje is it ien fan de saneamde Grutte Omgongen, de wichtichste en dreechste eveneminten fan it hurdfytsseizoen. De Omgong fan Frankryk jildt fan dy trije grutte omgongen as de earfolste wedstriid, en wurdt yn etappen troch gâns Frankryk fytst. It begjin is somtiden yn in oar lân, mar de oankomst is altiten yn Parys, sûnt 1975 leit de finishstreek op de Champs-Élysées. De earste edysje fan 'e Omgong fan Frankryk waard ferriden yn 1903. De koprinner yn it algemien klassemint draacht de Giele Trui. Njonken it algemien klassemint besteane der noch ferskate oare klasseminten, lykas it berchklassemint (mei de Boltsjestrui), it punteklassemint (mei de Griene Trui) en it jongereinklassemint (mei de Wite Trui). 

 Skiednis 
Unstean
Begjin 20ste iuw hie Frankryk twa foaroprinnende Frânske sportkranten, L'Auto-Vélo en Le Vélo. Le Vélo, de sponsor fan de hurdfytsklassiker Bordeaux-Parys, wie fierwei de bêst ferkeapjende krante; de oplaach bedroech 80.000 foar 20.000 oer fan L'Auto-Vélo. Henri Desgrange, haadredakteur fan L'Auto-Vélo en earste wrâldoerrekôrhâlder, woe dêr wat oan dwaan en tegearre mei Géo Lefèvre kaam er op it idee in Omgong fan Frankryk foar hurdfytsers te organisearjen.

Op 16 jannewaris 1903 ferlear Desgrange in wichtich proses tsjin syn konkurrint Griffard fan Le Vélo. Desgrange moast de namme Vélo út de titel fan syn krante skrasse. Haat wâle op. Desgrange liet lykwols de moedfearren net hingje en trije dagen letter, op 19 jannewaris, waard de earste Omgong fan Frankryk oan de parse foarsteld. Dit foarstel waard lykwols net fuortendaliks entûsjast ûnthelle, sadat de inisjatyfnimmers bang wiene dat de Omgong der nea komme soe. In wike foar it sluten fan de ynskriuwingen hiene mar 15 hurdfytsers harren ynskreaun. Dat wie op 6 maaie. De earste Omgong soe begjinne op 1 juny en duorje oant 5 july.
Fan needs moast Desgrange al in tal dingen tajaan. De earste Omgong soe pas op 1 july 1903 úteinsette en it startjild waard troch de helte dien. Uteinlik skreaune 108 hurdfytsers harren yn, en 60 dêrfan ferskynden op 1 july ek echt oan de startline. De Omgong bestie út seis etappes. Om nei te gean oft de hurdfytsers it foarsjoene parkoers ôfleine, wiene ûnderweis kontrôleposten ynstallearre. Uteinlik rieden fan de 60 mar 21 hurdfytsers de wedstriid út. Maurice Garin wûn mei in foarsprong fan hast trije oeren op de nûmer twa, al wie it, de perikels yn de omgong fan it dêropfolgjende jier yn acht nommen, wol de fraach oft er echt de hiele omgong op de fyts folbrocht hie.

Iere ûntwikkelingen
Nei de earste Omgong waard yn 1904 in twadde edysje organisearre, it iennige ferskil wie dat yn 1903 hurdfytsers harren ynskriuwe koene foar ien of mear ritten, mar yn 1904 mochten dielnimmers harren allinne noch mar ynskriuwe foar de hiele omgong. Spitigernôch wiene der yn dizze twadde edysje in tal swierrichheden. Yn it foarste plak gie it dêrby om aksjefierende omwenjenden, omdat de omgong harren nachtrêst fersteure soe (doe waard der ek nachts koerst). Fierders foelen op de Col de la République supporters fan Faure de achterfolgjende Garin lestich, wiene der strjitten dêr't bewust glêsdiggels struid wiene en waard de koers fersteurd troch fjochtpartijen. In fûl swierwaar makke de slotrit yn it Parc des Princes ûnmooglik. De Union Vélocipédique de France die ûndersyk nei wat der yn de omgong fan 1904 bard wie. De earste fjouwer fan it einklassemint waarden úteinlik nei oanlieding fan dat ûndersyk diskwalifisearre. Se hiene har ûnderweis skuldich makke oan ûntelbere oertrêdings: hjir en dêr de trein nommen, binnendykjes keazen, har lûke litten en gean samar troch. Resultaten: Pothier waard libbenslang útsletten, Garin mocht twa jier net mear koerse en de fyfde yn it einklassemint, Henri Cornet, waard úteinlik ta einwinner fan 1904 útroppen.

It jier dêrnei kaam Desgrange mei in tal wizigingen op de lapen. Ynstee fan seis wiene der no alve etappes en mei de Ballon d'Alsace en de Col Bayard waarden de Fogezen en de Alpen foar it earst oandien. Noch in jier letter kaam Desgrange wer mei in nijichheidsje. De lêste kilometer fan in rit waard tenei oanjûn mei in flagge yn de foarm fan in reade trijehoeke. Yn 1910 waard de Tourmalet, yn 'e Pyreneeën, foar it earst yn de rûte opnommen. De hurdfytsers wiene lykwols net te sprekken oer dizze nije probearsels. Se skolden Desgrange út foar moardner en al wat net moai wie. Hoewol't der yn 't generaal gjin deaden foelen yn de Pyreneeënritten, wie der dochs in stjergefal. Hurdfytser Adolphe Hélière krige, op de rêstdei by in swimpartijtsje yn see by Nice, in hertoanfal en ferdronk. Yn 1911 soe Desgrange it noch heger sykje, want doe stie der in Alpenrit oer de Galibier op it programma.

Yn 1919 waard de Giele Trui yntrodusearre, sadat suporters en sjoernalisten de lieder goed waarnimme koene. Wêrom giel? Ienfâldichwei om't de organisearjende krante, L'Auto, op giel papier drukt waard. Op 19 july 1919 waard Eugène Christophe de alderearste drager fan de Giele Trui. Yn 1933 waard it berchklassemint ynfierd foar de bêste klimmers ûnder de hurdfytsers, de earste winner fan dit klassemint wie de Spanjert Vicente Trueba. De ferneamde byhearrende Boltsjestrui waard lykwols pas yn 1975 yntrodusearre.

Heechtijdagen
Oprjochter fan de Omgong fan Frankryk Henri Desgrange ferstoar yn 1940; yn 1949 waard op de Galibier in monumint foar him oprjochte. Yn 1926 waard foar it earst net út Parys wei ôfset, mar fungearre Évian as startplak. Fan 1905 ôf waarden der bergen beklommen, mar yn 1952 wie it de earste kear dat der in etappe boppe op in berg oankaam, op de Alpe d'Huez. De rit begûn yn Lausanne en de Italjaan Fausto Coppi wûn. De oankomst lei yn 1952 net hielendal boppe-oan, mar yn it doarpke Huez, likernôch op de helte fan de klim dy't hjoed-de-dei oant hielendal boppe riden wurdt.
By it 50-jierrich bestean fan de Omgong fan Frankryk yn 1953 waard it punteklassemint ynfierd. De lieder fan dit klassemint krige in Griene Trui. De griene kleur wie te tankjen oan de earste sponsor, in fabrikant fan gersmeaners. In jier letter begûn de Omgong foar it earst bûten Frankryk, nammentlik yn Amsterdam, de haadstêd fan Nederlân.

Yn 1957 debutearre de Frânsman Jacques Anquetil yn 'e omgong en wûn fuortendaliks. Hy soe de earste wêze dy't it slagge om de omgong fiif kear te winnen. Tsien jier letter, yn 1967, foel der in deade te betreurjen by de beklimming fan de Mont Ventoux. De Ingelske hurdfytser Tom Simpson stoar as gefolch fan it brûken fan amfetaminen. Yn kombinaasje mei de hjitte, de swiere beklimming en problemen mei de mage waard dat him fataal.

Yn 1968 waard de oankomst fan de slotetappe foar it earst hâlden op de hurdfytsbaan fan Vincennes; foarhinne waard der altyd oankaam yn it Parc des Princes. Jan Janssen wûn dêr as earste, en as earste Nederlanner, de Omgong troch yn de lêste rit it giel ôf te nimmen fan de Belch Herman Vanspringel.
Fiif jier nei de lêste oerwinning fan Anquetil begûn in nij haadstik yn de skiednis fan de omgong, dat fan Eddy Merckx. It slagge de Belch, krekt as Anquetil, en win de Omgong fiif kear. Yn 1975 wie de finish fan de Omgong fan Frankryk foar it earst op de Champs-Élysées. De folgjende dy't it slagge de Omgong fiif kear te winnen, wie de Frânsman Bernard Hinault. Yn 1988 stie der foar it earst in Fries oan de start fan de Omgong fan Frankryk. Wiebren Veenstra fan De Harkema helle dat jier de finish net, mar yn syn twadde en lêste Omgong yn 1991 waard er 157ste.

De folgjende yn it rychje fan fiiffâldige Omgongwinners wie de Bask Miguel Induráin. Hy regearre yn it begjin fan de njoggentiger jierren. Syn lêste oerwinning op Frânske diken, yn 1995, foel gear mei it ferstjerren fan Casartelli. De Italjaan Fabio Casartelli kaam raar te fallen by de ôfdaling fan de Col de Portet-d'Aspet. De 24-jierrige Olympyske kampioen fan Barcelona '92 stoar oan de oprûne ferwûningen. Op it plak fan it ûngelok stiet no in tinkteken foar Carsatelli.

Dopingskandalen
Yn 1998 waard, foar it begjin fan de Omgong, fersoarger Willy Voet fan de Festina-ploech trappearre mei in grutte hoemannichte epo yn syn auto. Der waard strang kontrolearre en de Nederlânske ploech TVM, de Frânske ploech Festina en alle Spaanske ploegen waarden út de Omgong set. Ploechlieder Cees Priem fan TVM bedarre efkes yn de Frânske finzenis. Fanwegen it hurde optreden fan de Frânske justysje wie der healwei de santjinde etappe in fytserssstaking wêrby't alle hurdfytsers harren rêchnûmers ferwideren. Mar 96 fan de 189 starte hurdfytsers hellen de einstreek yn Parys. Fanwegen dizze perikels krige de Omgong fan 1998 de bynamme Le Tour Noir of Le Tour Dopage. Yn de jierren dêrnei folgen ferskate dopingskandalen inoar op. Sa moast sânfâldich omgongswinner Lance Armstrong syn titels ynleverje as gefolch fan dopinggebrûk. Foar dy edysjes waarden der gjin nije winners oanwiisd.

Lettere jierren
Yn 2005 waard der foar it earst in omgongsetappe wûn troch in Fries. Yn de achtste etappe kape de fan De Harkema ôfkomstige Pieter Weening, fytsend foar de Rabobank-ploech, yn Gérardmer mei 9,6 milimeter ferskil de oerwinning foar de noas fan de Dútske hurdfytser fan T-Mobile Andreas Klöden wei.

Yn 2012 waard foar it earst de Planche des Belles Filles, in 1148 meter hege berchtop yn de Fogezen, opriden. De Ingelsman Chris Froome wie de earste winner op dizze tige steile berch. 

Yn 2019 moast de 19de etappe ôfbrutsen wurde. De plande oankomst wie de Montée de Tignes. As gefolch fan minne waarsomstannichheden (oerfloedige hagel) waard it parkoers foar Tignes blokkearre troch ierdferskowingen en besleat de organisaasje de wedstriid stil te lizzen. Fierder besleat de organisaasje dat der gjin etappewinner en gjin winner fan de striidberens foar dizze etappe oantsjut wurde soene. De tiden fan oankomst op de Col de l'Iseran binne brûkt foar it algemien klassemint. NOS, 26 july 2019 - Touretappe geneutraliseerd vanwege slechte weersomstandigheden

De omgong fan 2020 waard útsteld oant 29 augustus, as gefolch fan de koroanapandemy. It wie foar it earst sûnt de ein fan de Twadde Wrâldkriich dat de Omgong fan Frankryk net yn de moanne july ferriden waard. Yn 2024 lei de einstreek yn Nice om't in pear dagen nei de finish fan de Omgong de Olympyske Simmerspullen 2024 yn Parys organiseare waarden.

700px|left|thumb|Oankomst op de Champs-Élysées

Omgong fan Frankryk foar froulju
De Tour de France Femmes of Omgong fan Frankryk foar froulju is in meardeiske hurdfytswedstriid foar froulju yn Frankryk. Tusken 1984 en 2009 wiene der ferskate wedstriden dy't sjoen waarden as de Omgong fan Frankryk foar froulju. Fan 2014 oant en mei 2021 waard ûnder de Omgong fan Frankryk foar manlju in wedstriid fan ien dei foar froulju (La Course) organisearre troch it ynternasjonaal hurdfytsbûn ASO. Fan 2022 ôf is der wer in etappekoers fan mear dagen.

 Omgong fan Frankryk yn sifers 
 jier Startplak Taletappes Totaleôfstân Dielnimmers Utfallers Opmerkingen 1903   Montgeron  6  2428 km  60  41  finish yn Ville d'Avray 1904   Montgeron  6  2428 km  88  56  finish yn Ville d'Avray 1905   Parys  11  2994 km  60  36  Earste kear mei finish yn Parc des Princes 1906   Parys   13  4545 km  82  68   1907   Parys  14  4488 km  93  60   1908   Parys  14  4488 km  114  78   1909   Parys  14  4497 km  150  95   1910   Parys  15  4737 km  110  69   1911   Parys  15  5344 km  84  56   1912   Parys  15  5319 km  131  90   1913   Parys  15  5287 km  140  115   1914   Parys  15  5405 km  145  91   1915 t/m 1918: net ferriden fanwegen de Earste Wrâldkriich 1919   Parys  15  5560 km  69  59    1920   Parys  15  5503 km  113  91    1921   Parys  15  5503 km  123  85   1922   Parys  15  5375 km  120  82   1923   Parys  15  5386 km  139  91   1924   Parys  15  5488 km  157  97   1925   Parys  18  5440 km  134  85   1926   Évian  17  5745 km  126  85   1927   Parys  24  5398 km  142  103   1928   Parys  22  5376 km  162  121   1929   Parys  22  5286 km  155  95   1930   Parys  21  4822 km  100  41   1931   Parys  24  5091 km  81  46   1932   Parys  21  4520 km  80  23   1933   Parys  23  4409 km  80  40   1934   Parys  23  4470 km  60  21   1935   Parys  21  4338 km  93  47   1936   Parys  21  4442 km  90  47   1937   Parys  20  4415 km  98  52   1938   Parys  21  4694 km  96  41   1939   Parys  18  4224 km  79  30   1940 t/m 1946: net ferriden fanwegen de Twadde Wrâldkriich 1947   Parys  21  4665 km  100  47   1948   Parys  21  4922 km  120  76   1949   Parys  21  4819 km  120  65   1950   Parys  22  4773 km  116  56   1951   Metz  24  4690 km  123  57   1952   Brest  23  4898 km  123  57   1953   Straasburch  22  4476 km  119  43   1954   Amsterdam  23  4656 km  110  41   1955   Le Havre  22  4495 km  130  61   1956   Reims  22  4498 km  120  32   1957   Nantes  22  4685 km  120  64   1958   Brussel  24  4319 km  120  42   1959   Mulhouse  22  4391 km  120  55   1960   Lille  22  4173 km  128  47   1961   Rouen  21  4397 km  132  60   1962   Nancy  22  4274 km  150  56   1963   Nogent-sur-Marne  21  4210 km  130  54   1964   Rennes  22  4504 km  132  51   1965   Keulen  22  4177 km  130  49   1966   Nancy  25  4322 km  130  48   1967   Angers  22  4780 km  130  42  Lêste finish yn Parc des Princes 1968   Vittel  22  4685 km  110  47  Earste kear mei finish yn Vélodrome Jacques-Anquetil 1969   Roubaix  22  4117 km  130  44  1970   Limoges  23  4254 km  150  50  1971   Mulhouse  20  3608 km  150  56  1972   Angers  20  3847 km  132  44  1973   Skeveningen  20  4140 km  132  45   1974   Brest  22  4098 km  130  25  Lêste finish yn Vélodrome Jacques-Anquetil 1975   Charleroi  22  3999 km  140  54  Earste kear mei finish op de Champs-Élysées 1976   Saint-Hilaire-de-Riez  22  4016,5 km  130  43    1977   Fleurance-Lectoure  22  4096 km  100  47   1978   Leien  22  3908 km  110  32   1979   Fleurance  24  3720 km  150  61   1980   Frankfurt  25  3842 km  130  45   1981   Nice  25  3753 km  150  29   1982   Basel  23  3507 km  169  44   1983   Fontenay-sous-Bois  23  3809 km  140  52   1984   Montreuil  24  4021 km  170  46   1985   Plumelec  24  4109 km  180  36   1986   Boulogne-Billancourt  23  4094 km  208  76   1987   West-Berlyn  25  4231 km  207  72   1988   Pontchâteau  22  3286 km  198  47   1989   Lúksemboarch  22  3285 km  198  60   1990   Poitiers(atraksjepark Futuroscope) 21  3504 km  198  42   1991   Lyon  22  3914 km  198  40   1992   San Sebastián  22  3983 km  198  68   1993   Puy-du-Fou(atraksjepark) 20  3714 km  180  44   1994   Lille  22  3915,2 km  189  72   1995   Saint-Brieuc  20  3653 km  189  74   1996   De Bosk  22  3907 km  189  69   1997   Rouen  21  3950 km  189  49   1998   Dublin  21  3860 km  189  93   1999   Puy-du-Fou(atraksjepark)  21  3870 km  180  39   2000   Poitiers(atraksjepark Futuroscope) 21  3662 km  177  50   2001   Dúntsjerk  21  3453 km   189  45   2002   Lúksemboarch  21  3278 km   189  36   2003   Parys  21  3427 km   198  51   2004   Luik  21  3391 km  188  41   2005   Fromentine  22  3607 km  189  34   2006   Straasburch  21  3657,1 km  176  37   2007   Londen  21  3570 km  189  48   2008   Brest  22  3559 km  180  35   2009   Monako  22  3445 km  180  24   2010   Rotterdam  21  3596 km  197  28   2011   Passage du Gois  22  3430,5 km  198  31   2012   Luik  21  3430,5 km  198  45   2013   Porto-Vecchio  22  3349 km  198  29   2014   Leeds  22  3656 km  198  34   2015   Utert  22  3358 km  198  38   2016   Mont Saint-Michel  22  3529 km  198  24   2017   Düsseldorf  22  3540 km  198  31   2018   Noirmoutier-en-l'Île  22  3351 km  176  31   2019   Brussel  22  3365,8 km  176  21   2020   Nice  22  3484,2 km  176  30   2021   Brest  22  3.414,2 km  184  43   2022   Keappenhaven  22  3.328 km  176  41   2023   20px  Bilbao  22  3404 km  176  22  2024   Florâns  22  3.492 km  176  35  De Omgong finiste yn Nice fanwegen de Olympyske Simmerspullen 2025   Lille  21  3.320 km  184  24 

 Ferneamde bergen 
Yn 1903 wie Col de la République de earste berch ea dy't yn de Omgong fan Frankryk beklommen waard. Dat barde yn de 2e etappe, fan Lyon nei Marseille. De berch waard ek yn 1904 yn de rûte opnaam. Yn dat jier waarden de hurdfytsers der lykwols oanfallen troch supporters fan de regionale hurdfytser Antoine Faure. As gefolch dêrfan waard de berch dêrnei pas wer yn 1950 yn it parkoers opnommen.
 1ekear Namme Berchrige Kategory Hichte(m) 1ekear Namme Berchrige Kategory Hichte(m)1903  Col de la République  Sintraal Massyf  2e/3e  1161  1969 Col du Firstplan Fogezen 2e  7221905  Ballon d'Alsace  Fogezen  2e  1247  1970 Le Markstein  Fogezen 1e  11831910  Col des Ares Pyreneeën  2e/3e  815  1974 Pla d'Adet Pyreneeën  HC  16541910  Col d'Aspin Pyreneeën  1e  1489  1971  Col de Manse  Alpen  2e  1286 1910  Col d'Aubisque Pyreneeën HC  1709 1978 Col de Joux Plane  Alpen  HC  1691 1910  Col du Tourmalet Pyreneeën  HC  2115  1978  Col de Marie-BlanquePyreneeën  2e  1035  1911  Col du Galibier  Alpen  HC  2645 1978  Super Besse Sintraal Massyf  2e/3e  1289 1912  Col du Soulor  Pyreneeën  HC/4e Kategory fan de Col du Soulor hinget fan de kant en kombinaasje ôf hoe 't er beklommen wurdt  1474  1979  Cormet de Roselend  Alpen  1e  1968 1913  Col de Grosse Pierre  Fogezen  2e  901  1984  La Plagne  Alpen  HC  2080  1922  Col d'Izoard  Alpen  HC  2361  1985  Luz-Ardiden Pyreneeën  HC  1720  1924  Col du Télégraphe  Alpen  1e  1566  1987  Col de Soudet Pyreneeën  HC  1540  1938  Col de l'Iseran  Alpen  HC  2770  1988  Col d'Agnes  Pyreneeën  1e  15701947  Col de la Croix-de-Fer  Alpen  HC  2068  1994  Col de la Croix Fry  Alpen  1e  1477  1947  Col du Glandon  Alpen  HC  1924  1994  Val Thorens  Alpen  HC  2340 1947  Col de Portet-d'Aspet Pyreneeën  2e  1069  1994  Hautacam  Pyreneeën  HC  15151947  Col de Peyresourde  Pyreneeën  1e  1569  1997  Col de Val-Louron-Azet Pyreneeën  1e  1580  1949  Petit-St-Bernard  Alpen  1e  2188  1997  Ordino-Arcalis  Pyreneeën  HC  2240  1950  Col du Lautaret  Alpen  1e  2057  1998  Plateau de Beille  Pyreneeën  HC  2001  1951  Mont Ventoux  Alpen  HC  1912  1998 De tweintichste (foarlêste) etappe fan de Omgong 2013 einige foar de earste kear op de Petit-St-Bernard. Der waard al oer dizze berch riden yn de 1998, mar fanwege de Festina-affêre waard dy etappe neutralisearre.  Annecy-Semnoz  Alpen  HC  1655  1952  Puy de Dôme  Sintraal Massyf  HC  1464  2001  Chamrousse  Alpen  HC  1730 1952  Alpe d'Huez  Alpen  HC 1860  2001  Ax-3 Domaines Pyreneeën  1e  1360  1952  Sestrières  Alpen  1e  2035  2003  Port de Pailhères  Pyreneeën  HC  20011952  Hourquette d'Ancizan  Pyreneeën  1e  1538  2007  Port de Balès  Pyreneeën  HC  17551957  Col de la Schlucht  Fogezen  2e  1140  2008  Col Agnel  Alpen  HC  2744 1959  Pas de Peyrol  Sintraal Massyf  2e  1589 2012  Planche des Belles Filles  Fogezen  1e  1035  1960  Col de la Colombière  Alpen  HC  1613  2014  Risoul  Alpen  1e  1855  1961 col du Donon  Fogezen  2e  1009  2014  col de la Croix des Moinats  Fogezen 2e  891  1962  Col de la Bonette  Alpen  HC  2802  2014  Petit Ballon Fogezen  1e  1163 1963  Grand-St-Bernard  Alpen  HC  2469  2014  Col des Croix  Fogezen  3e  678 1966  Col de Mente  Pyreneeën  1e  1349  2014  Col des Chevrères  Fogezen  1e  914 1967  Col du Platzerwasel Fogezen 1e  1193  2018  Col de Portet  Pyreneeën  HC  2215  1969  Col de la Madeleine  Alpen HC  1993  2020  Col de la Loze Alpen  HC 23021969  Grand Ballon Fogezen  1e/3e Kategory fan de Grand Ballon is ôfhinklik fan oft er út Le Markstein of út Willer-sur-Thur wei beklommen wurdt. 1336 

 Klasseminten 
Njonken de oerwinnings yn de etappen wurdt yn de Omgong fan Frankryk ek striden om ferskate klasseminten. Der is in klassemint foar de bêste ploech, foar de bêste klimmer (Boltsjestrui), foar de bêste jonge hurdfytser (Wite Trui), foar de oanfallendst ridende hurdfytser, foar de bêste sprinter (Griene Trui), en fansels foar de fytser dy't oer de hiele omgong de minste tiid brûkt (Giele Trui).

De súksesfolste hurdfytser yn de Omgong fan Frankryk wie de Amerikaan Lance Armstrong, dy't 7 kear efterinoar, fan 1999 oant 2005, oer de hiele omgong it fluchst wie. Doe't dúdlik waard dat hy doping brûkt hie, waarden dy oerwinningen offisjeel skrast. Yn alle jierren dat de Omgong ferriden wurdt, hawwe der oant no ta twa Nederlânders it einklassemint wûn. De earste wie Jan Janssen dy't yn 1968 it fluchst wie, en yn 1980 behelle Joop Zoetemelk de Giele Trui.

 Winners Giele Trui
 Jier Winner Aldens Nasjonaliteit Ploech 1903  Maurice Garin  32    Yndividueel 1904  Henri Cornet  19    Cycles JC-Michelin 1905  Louis Trousselier  24    Peugeot-Wolber 1906  René Pottier  27    Peugeot-Wolber 1907  Lucien Petit-Breton  24    Peugeot-Wolber 1908  Lucien Petit-Breton  25    Peugeot-Wolber 1909  François Faber  22    Peugeot-Wolber 1910  Octave Lapize  22    Alcyon-Dunlop 1911  Gustave Garrigou  26    Alcyon-Dunlop 1912  Odiel Defraeye  24    Alcyon-Dunlop 1913  Philippe Thys  22    Peugeot-Wolber 1914  Philippe Thys  23    Peugeot-Wolber 1915 o/m 1918: net ferriden fanwegen de Earste Wrâldkriich 1919  Firmin Lambot  33    La Sportive 1920  Philippe Thys  29    La Sportive 1921  Léon Scieur  33    La Sportive 1922  Firmin Lambot  36    Peugeot-Wolber 1923  Henri Pélissier  34    JB Louvet-Soly 1924  Ottavio Bottecchia  29   Automoto 1925  Ottavio Bottecchia  30   Automoto-Hutchison 1926  Lucien Buysse  33    Automoto-Hutchison 1927  Nicolas Frantz  27    Alcyon-Dunlop 1928  Nicolas Frantz  28    Alcyon-Dunlop 1929  Maurice De Waele  32    Alcyon-Dunlop 1930  André Leducq  26    Frankryk 1931  Antonin Magne  27    Frankryk 1932  André Leducq  28    Frankryk 1933  Georges Speicher  26    Frankryk 1934  Antonin Magne  30    Frankryk 1935  Romain Maes  22    Belgje 1936  Sylvère Maes  26    Belgje 1937  Roger Lapébie  26    Frankryk 1938  Gino Bartali  24   Itaalje 1939  Sylvère Maes  29    Belgje 1940 o/m 1946: net ferriden fanwegen de Twadde Wrâldkriich 1947  Jean Robic  26    West Frankryk 1948  Gino Bartali  34    Itaalje 1949  Fausto Coppi  29    Itaalje 1950  Ferdi Kübler  31    Switserlân 1951  Hugo Koblet  26    Switserlân 1952  Fausto Coppi  32    Itaalje 1953  Louison Bobet  28    Frankryk 1954  Louison Bobet  29    Frankryk 1955  Louison Bobet  30    Frankryk 1956  Roger Walkowiak  29    Noardeast-Frankryk 1957  Jacques Anquetil  23    Frankryk 1958  Charly Gaul  25    Nederlân-Lúksemboarch 1959  Federico Bahamontes  31    Spanje 1960  Gastone Nencini  30    Itaalje 1961  Jacques Anquetil  27    Frankryk 1962  Jacques Anquetil  28    Saint-Raphaël 1963  Jacques Anquetil  29    Saint-Raphaël 1964  Jacques Anquetil  30    Saint-Raphaël 1965  Felice Gimondi  22    Salvarani 1966  Lucien Aimar  25    Ford France-Gitane 1967  Roger Pingeon  26    Peugeot-BP-Michelin 1968  Jan Janssen  28    Nederlân 1969  Eddy Merckx  24    Faema 1970  Eddy Merckx  25    Faema 1971  Eddy Merckx  26    Molteni 1972  Eddy Merckx  27    Molteni 1973  Luis Ocaña  28    Bic 1974  Eddy Merckx  29    Molteni 1975  Bernard Thévenet  27    Peugeot 1976  Lucien Van Impe  29    Gitane-Campagnolo 1977  Bernard Thévenet  29    Peugeot 1978  Bernard Hinault  23    Renault-Gitane-Campagnolo 1979  Bernard Hinault  24    Renault-Gitane 1980  Joop Zoetemelk  33    TI-Raleigh 1981  Bernard Hinault  26    Renault-Elf-Gitane 1982  Bernard Hinault  27    Renault-Elf-Gitane 1983  Laurent Fignon  22    Renault-Elf 1984  Laurent Fignon  23    Renault-Elf 1985  Bernard Hinault  30    La Vie Claire 1986  Greg LeMond  25    La Vie Claire 1987  Stephen Roche  27    Carrera 1988  Pedro Delgado  28    Reynolds 1989  Greg LeMond  28    AD Renting 1990  Greg LeMond  29    Z 1991  Miguel Induráin  27    Banesto 1992  Miguel Induráin  28    Banesto 1993  Miguel Induráin  29    Banesto 1994  Miguel Induráin  30    Banesto 1995  Miguel Induráin  31    Banesto 1996  Bjarne RiisRiis bekende yn 2007 dat er ûnder oaren ûnder de Omgong fan 1996 it ferbeane middel epo brûkt hie. Neffens de regels fan de UCI koe him fanwege ferjierring de winst lykwols net mear ûntnaam wurde.  32    Team Deutsche Telekom 1997  Jan Ullrich  23    Team Deutsche Telekom 1998  Marco Pantani  28    Mercatone Uno 1999  Gjin winnerTusken 1999 en 2005 wûn de Amerikaan Lance Armstrong sân kear op rige de Omgong fan Frankryk. Nei ferskate ûndersiken en ferklearringen fan âld-ploechgenoaten makke foarsitter Pat McQuaid fan de UCI op 22 oktober 2012 bekend dat alle oerwinningen fan Armstrong him ôfnommen waarden yn ferbân mei dopinggebrûk. Ek de sân oerwinningen yn de Omgong fan Frankryk waarden him ûntnaam. Om't ek de nûmers 2 fan de jiergongen '99 oant '05 fertocht fan of feroardiele foar dopinggebrûk binne, waard besletten de oerwinningen net oan in oare hurdfytser ta te kennen.  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  Óscar Pereiro SioDe oarspronklike winner, Floyd Landis, waard posityf befûn op it brûken fan testosteron nei de santjinde etappe fan de Omgong fan Frankryk 2006. Landis ûntkende lykwols it dopinggebrûk en focht de útkomst fan de test oan. Op 11 maaie 2007 kundige de Omgongdireksje lykwols oan dat Landis offisjeel skrast waard as einwinner. Op 20 septimber 2007 befêstige it Amerikaanske anty-dopingburo USADA it brûken fan ferbeane prestaasjebefoarderjende middels en waard Óscar Pereiro Sio offisjeel ta winner útroppen. Op 15 oktober 2007 waard Óscar Pereiro Sio yn Madrid offisjeel huldige as Omgongwinner fan 2006, troch Omgongbaas Christian Prudhomme.  28    Caisse d'Epargne-Illes Balears 2007  Alberto Contador  24    Discovery Channel 2008  Carlos Sastre  33    Team Saxo Bank 2009  Alberto Contador  26    Astana 2010  Andy SchleckBy in dopingkontrôle fan de oarspronklike winner, Alberto Contador, waard in minym spoar fan it ferbeane middel clenbuterol oantroffen. Hy bewearde dat dit kaam troch it iten fan in entrecote fan in Baskyske slachter Op 6 febrewaris 2012 waard Contador troch it CAS dochs skuldich befûn oan dopinggebrûk, sadat de oerwinning oan de twadde-plakhâlder yn de Omgong fan Frankryk 2010, Andy Schleck, takend waard.  25    Team Saxo Bank 2011  Cadel Evans  34    BMC Racing Team 2012  Bradley Wiggins  32    Sky ProCycling 2013  Chris Froome  28    Sky ProCycling 2014  Vincenzo Nibali  29    Astana 2015  Chris Froome  30    Team Sky 2016  Chris Froome  31    Team Sky 2017  Chris Froome  32    Team Sky 2018  Geraint Thomas  32    Team Sky 2019  Egan Bernal  22    Team INEOS 2020  Tadej Pogačar  21    UAE Team Emirates 2021  Tadej Pogačar  22    UAE Team Emirates 2022  Jonas Vingegaard  25    Jumbo-Visma 2023  Jonas Vingegaard  26    Jumbo-Visma 2024  Tadej Pogačar  25    UAE Team Emirates 2025  Tadej Pogačar  26    UAE Team Emirates

 Measte oerwinningen 
5x
 Miguel Induráin wûn de Omgong fan 1991 oant 1995.
 Bernard Hinault wûn 1978, 1979, 1981, 1982 en 1985.
 Eddy Merckx wûn fan 1969 oant 1972 en noch ris yn 1974.
 Jacques Anquetil wûn yn 1957 en fan 1961 oant 1964.
4x
 Chris Froome wûn de Omgong yn 2013 en fan 2015 oant 2017.
 Tadej Pogačar wûn de Omgong yn 2020, 2021, 2024 en 2025.
3x
 Philippe Thys wûn de Omgong yn 1913, 1914 en yn 1920.
 Louison Bobet wûn de Omgong fan 1953 oant 1955.
 Greg LeMond wûn de Omgong yn 1986, 1989 en yn 1990.

 Berchklassemint 
It berchklassemint fan de Omgong fan Frankryk is in njonkenklassemint, dêr't punten foar te fertsjinjen binne by passaazjes op berchpassen en oare beklimmingen. De lieder yn it berchklassemint is de hurdfytser dy't by dizze passaazjes de measte punten fertsjinne hat troch as earste of by de earsten troch te kommen. Dejinge dy't oan 'e ein fan de Tour de France it klassemint liedt, wurdt ta berchkening útroppen.

De Boltsjestrui is it shirt dat droegen wurdt troch de lieder yn it berchklassemint en dat útrikt wurdt nei in ferriden etappe. Nei de lêste etappe fan de Omgong fan Frankryk krijt de winner fan it berchklassemint de lêste Boltsjestrui útrikt. De berchpriis bestiet langer as de Boltsjestrui dy't deroan keppele is. De earste Omgong fan Frankryk dêr't de lieder yn it berchklassemint de Boltsjestrui droech, wie dy fan 1975; de earste dy't him ea droech, wie Joop Zoetemelk. De earste einwinner fan dizze trui wie Lucien Van Impe. It boltsjesmotyf waard troch Tourbaas Félix Lévitan oanbrocht as in hulde oan Henri Lemoine, in Frânske baanhurdfytser dy't yn de tweintiger en tritiger jierren omried yn in tenu mei reade stippen. Foar 1975 bestie der gjin aparte trui foar de berchkening.

De beklimmingen dy't meitelle foar it berchklassemint wurde yndield yn 5 kategoryen: Hors Catégorie (de grutste en swierste beklimmingen, lykas de Mont Ventoux, Tourmalet en Alpe d' Huez) en de earste oant en mei fjirde kategory. Beklimmingen fan tredde en fjirde kategory binne earder heuvels as bergen. De te fertsjinjen punten binne navenant.

 Winners berchklassemint 
 Jier Winner Nasjonaliteit Ploech 1933  Vicente Trueba    Bestetti 1934  René Vietto    Yndividueel 1935  Félicien Vervaecke    Alcyon-Labor 1936  Julián Berrendero   BH 1937  Félicien Vervaecke    Alcyon-Labor 1938  Gino Bartali    Legnano 1939  Sylvère Maes    Alcyon-Dunlop 1940 o/m 1946: net ferriden fanwegen de Twadde Wrâldkriich 1947  Pierre Brambilla    Viscontea 1948  Gino Bartali    Tebag 1949  Fausto Coppi    Ciclismo/Bianchi 1950  Louison Bobet    Stella 1951  Raphaël Geminiani    Métropole-Dunlop 1952  Fausto Coppi    Ciclismo/Bianchi 1953  Jesús Loroño    Splendid 1954  Federico Bahamontes    Mondia 1955  Charly Gaul    Magnat 1956  Charly Gaul    Faema 1957  Gastone Nencini    Chlorodont-Leo 1958  Federico Bahamontes    Faema-Guerra 1959  Federico Bahamontes    Condor 1960  Imerio Massignan    Legnano-Pirelli 1961  Imerio Massignan    Legnano-Pirelli 1962  Federico Bahamontes    Margnat-Palona 1963  Federico Bahamontes    Margnat-Paloma-Dunlop 1964  Federico Bahamontes    Margnat-Paloma-Dunlop 1965  Julio Jiménez    KAS-Kaskol 1966  Julio Jiménez    Ford France-Geminiani 1967  Julio Jiménez    Bic 1968  Aurelio Gonzalez    KAS-Kaskol 1969  Eddy Merckx    Faema 1970  Eddy Merckx    Faemino–Faema 1971  Lucien Van Impe    Sonolor–Lejeune 1972  Lucien Van Impe    Sonolor–Lejeune 1973  Pedro Torres    La Casera–Peña Bahamontes 1974  Domingo Perurena    KAS-Kaskol ynfiering Boltsjestrui 1975  Lucien Van Impe    Gitane–Campagnolo 1976  Giancarlo Bellini    Brooklyn 1977  Lucien Van Impe    Lejeune–BP 1978  Mariano Martínez    Jobo–Spidel–La Roue d'Or 1979  Giovanni Battaglin     Inoxpran 1980  Raymond Martin    Miko–Mercier–Vivagel 1981  Lucien Van Impe    Boston–Mavic 1982  Bernard Vallet    La Redoute–Motobécane 1983  Lucien Van Impe    Metauro Mobili–Pinarello 1984  Robert Millar    Peugeot–Shell–Michelin 1985  Luis Herrera    Varta–Café de Colombia–Mavic 1986  Bernard Hinault    La Vie Claire 1987  Luis Herrera    Café de Colombia–Varta 1988  Steven Rooks    PDM–Ultima–Concorde 1989  Gert-Jan Theunisse    PDM–Concorde 1990  Thierry Claveyrolat    RMO 1991  Claudio Chiappucci    Carrera Jeans–Tassoni 1992  Claudio Chiappucci    Carrera Jeans–Vagabond 1993  Tony Rominger    CLAS–Cajastur 1994  Richard Virenque    Festina–Lotus 1995  Richard Virenque    Festina–Lotus 1996  Richard Virenque    Festina–Lotus 1997  Richard Virenque    Festina–Lotus 1998  Christophe Rinero    Cofidis 1999  Richard Virenque    Team Polti 2000  Santiago Botero    Kelme–Costa Blanca 2001  Laurent Jalabert    CSC–Tiscali 2002  Laurent Jalabert    CSC–Tiscali 2003  Richard Virenque    Quick-Step–Davitamon 2004  Richard Virenque    Quick-Step–Davitamon 2005  Michael Rasmussen    Rabobank 2006  Michael Rasmussen    Rabobank 2007  Mauricio Soler    Barloworld 2008  Carlos Sastre    CSC–Saxo Bank 2009 Egoi Martínez    Euskaltel–Euskadi 2010  Anthony Charteau    Bbox Bouygues Telecom 2011  Samuel Sánchez    Euskaltel–Euskadi 2012  Thomas Voeckler    Team Europcar 2013  Nairo Quintana    Movistar Team 2014  Rafał Majka    Tinkoff–Saxo 2015   Chris Froome    Team Sky 2016  Rafał Majka    Tinkoff 2017  Warren Barguil    Team Sunweb 2018  Julian Alaphilippe    Quick-Step Floors 2019  Romain Bardet    AG2R La Mondiale 2020  Tadej Pogačar    UAE Team Emirates 2021  Tadej Pogačar    UAE Team Emirates 2022  Jonas Vingegaard    Jumbo-Visma 2023  Giulio Ciccone    Trek-Segafredo 2024  Richard Carapaz    Trek-Segafredo 2025  Tadej Pogačar    UAE Team Emirates

 Punteklassemint 
It punteklassemint yn de Omgong fan Frankryk is in njonkenklassemint foar sprinters wêrby't de hurdfytsers punten per etappe krije, ôfhinklik fan harren oankomst. Sûnt de ynfiering yn 1953 draacht de lieder yn it punteklassemint in Griene Trui; de iennige útsûndering wie 1968, doe't de liederstrui yn dit klassemint read wie fanwegen de sponsor fan it punteklassemint fan dat jier.

It klassemint waard yn de Omgong fan 1953 yntrodusearre: de Switser Fritz Schär wie de earste drager en de earste dy't de trui oan de ein fan de Omgong oandwaan mocht. De griene kleur wie keazen omdat de doetiidske sponsor in gersmeanerfabrikant wie. De edysjes fan 1905 oant en mei 1912 waard de Omgong ferriden op in puntesysteem. Dat wie in strafpuntesysteem op basis fan klassearring en tiid, wêrby't dejinge mei de minste punten wûn hie.

Hoewol't de krekte regels wol feroarje, is it tal punten dat per etappe fertsjinne wurde kin meastal net gelyk: yn flakke etappes kinne mear punten fertsjinne wurde as yn tiidritten en berchritten, om sa foar te kommen dat klimmers dêr by fersin it punteklassemint winne kinne. Nei foarbyld fan it punteklassemint yn de Omgong fan Frankryk hawwe de measte meardeiske hurdfytswedstriden tsjintwurdich in punteklassemint.

 Winners punteklassemint
 Jier Winner Nasjonaliteit Ploech Punten 1953 Fritz Schär    Switserlân  271 1954  Ferdi Kübler    Switserlân  215.5 1955  Stan Ockers    Belgje  322 1956  Stan Ockers    Belgje  280 1957  Jean Forestier   Frankryk  301 1958  Jean Graczyk   Frankryk  347 1959  André Darrigade   Frankryk  613 1960  Jean Graczyk   Frankryk  74 1961  André Darrigade   Frankryk  174 1962  Rudi Altig    Saint Raphaël-Hutchinson  173 1963  Rik Van Looy    G.B.C-Libertas  275 1964  Jan Janssen    Pelforth-Sauvage  208 1965  Jan Janssen    Pelforth-Sauvage  144 1966  Willy Planckaert   Smiths  211 1967  Jan Janssen    Nederlân  154 1968  Franco Bitossi    Itaalje  241 1969  Eddy Merckx   Faema  244 1970  Walter Godefroot    Salvarani  212 1971  Eddy Merckx    Molteni  202 1972  Eddy Merckx    Molteni  196 1973  Herman Vanspringel    Rokado  187 1974  Patrick Sercu    Brooklyn  283 1975  Rik Van Linden    Bianchi-Campagnolo  342 1976  Freddy Maertens    Velda-Flandria  293 1977  Jacques Esclassan    Peugeot-Esso-Michelin  236 1978  Freddy Maertens    Velda-Lano-Flandria  242 1979  Bernard Hinault    Renault-Gitane  2531980  Rudy Pevenage    Ijsboerke-Warncke  194 1981  Freddy Maertens    Sunair-Sport  428 1982  Sean Kelly    Sem-France Loire-Campagnolo  429 1983  Sean Kelly    Sem-Mavic-Reydel  360 1984  Frank Hoste    Europ Decor-Boule d'Or-Eddy Merckx  322 1985 Sean Kelly    Skil-Sem KAS Miko  434 1986  Eric Vanderaerden    Panasonic  277 1987  Jean-Paul van Poppel    Superconfex  263 1988  Eddy Planckaert    A.D.R-Mini Flat-IOC  278 1989  Sean Kelly    P.D.M  277 1990  Olaf Ludwig    Panasonic  256 1991  Djamolidine Abdoujaparov    Carrera-Jeans  316 1992  Laurent Jalabert    ONCE  293 1993  Djamolidine Abdoujaparov    Lampre-Polti  298 1994  Djamolidine Abdoujaparov    TEAM POLTI  322 1995  Laurent Jalabert    ONCE  333 1996  Erik Zabel    Deutsche Telekom  335 1997  Erik Zabel    Deutsche Telekom  350 1998  Erik Zabel    Deutsche Telekom  327 1999  Erik Zabel    Deutsche Telekom  323 2000  Erik Zabel    Deutsche Telekom  321 2001  Erik Zabel    Deutsche Telekom  252 2002  Robbie McEwen    Lotto-Adecco  280 2003  Baden Cooke    FDJeux  216 2004  Robbie McEwen    Lotto-Domo  272 2005  Thor Hushovd    Crédit agricole  194 2006  Robbie McEwen    Davitamon-Lotto  288 2007  Tom Boonen    Quick Step-Innergetic  256 2008  Óscar Freire    Rabobank  270 2009  Thor Hushovd    Cervélo TestTeam  280 2010  Alessandro Petacchi    Lampre-Farnese  243 2011  Mark Cavendish    Team HTC-Highroad  334 2012  Peter Sagan    Liquigas-Cannondale  421 2013  Peter Sagan    Cannondale  409 2014  Peter Sagan    Cannondale  431 2015  Peter Sagan    Tinkoff-Saxo  432 2016  Peter Sagan    Tinkoff  470 2017  Michael Matthews    Sunweb  370 2018  Peter Sagan    Bora-Hansgrohe  477 2019  Peter Sagan    Bora-Hansgrohe  323 2020  Sam Bennett    Deceuninck-Quick-Step  380 2021  Mark Cavendish    Deceuninck-Quick-Step  317 2022  Wout van Aert    Jumbo-Visma  480 2023  Jasper Philipsen    Alpecin-Deceuninck  377 2024  Biniam Girmay    Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux  387 2025  Jonathan Milan    Lidl-Trek  372

 Ploegeklassemint 
It ploegeklassemint is it klassemint foar de bêst prestearjende hurdfytsploech as gehiel. Foar it berekkenjen fan it puntetal wurde nei elke etappe de tiden fan 'e trije earste riders fan elk team opteld. Earder mocht de liedende ploech mei in giel petsje ride. No rydt de liedende ploech mei in giel rêchnûmer, en yn 2012 foar it earst ek mei in giele helm.

Fan 1930 ôf waard de Tour ferriden mei lanneploegen. Fanwege de grutte kommersjele druk op de Tourorganisaasje waard fan 1962 ôf de toer wer ferriden mei merkploegen. Ek yn 1967 en 1968 kamen lanneploegen oan de start.

 Winners ploegeklassemint 
 Jier Ploech RegistraasjeLân Jier Ploech RegistraasjeLân Jier Ploech RegistraasjeLân Jier Ploech RegistraasjeLân 1930 Frankryk  1959Belgje  1983  Raleigh    2006  T-Mobile   1931 Belgje   1960Frankryk   1984  Renault    2007  Discovery   1932 Itaalje 1961Frankryk 1985  La Vie Claire     2008  CSC   1933Frankryk  1962St. Raphael  1986  La Vie Claire    2009  Astana   1934 Frankryk   1963 St. Raphael  1987  Système U    2010  RadioShack   1935 Belgje  1964 Pelforth  1988  P.D.M.    2011  Garmin-Cervélo   1936Belgje  1965 KAS   1989  P.D.M.    2012  RadioShack   1937Frankryk  1966 KAS   1990  Z    2013  Saxo-Tinkoff   1938Belgje  1967 Frankryk    1991  Banesto    2014  AG2R   1939 Belgje B    1968Spanje  1992  Carrera    2015  Movistar  1947Itaalje 1969 Feama  1993  Carrera    2016  Movistar   1948Belgje A  1970Salvarani  1994  Festina    2017  Sky   1949Itaalje  1971BIC  1995  ONCE    2018  Movistar   1950Belgje 1972GAN  1996  Festina   2019  Movistar   1951Frankryk 1973BIC  1997  Deutsche Telekom    2020  Movistar   1952Itaalje 1974KAS  1998  Cofidis    2021  Bahrain    1953Nederlân 1975GAN  1999  Banesto    2022  Ineos   1954Switserlân 1976KAS  2000  Kelme    2023  Jumbo-Visma   1955Frankryk  1977Raleigh  2001  Kelme    2024  Team Emirates    1956Belgje  1979  Renault    2002  ONCE    2025  Visma–Lease a Bike   1978  Miko    1980  Miko    2003  CSC      1957Frankryk  1981  Peugeot    2004  T-Mobile      1958Belgje  1982  Coop    2005  T-Mobile     

 Jongereinklassemint 
It jongereinklassemint waard yn 1975 ynfierd. It Wite Trui waard oernommen fan it kombinaasjeklassemint (1968 - 1974), dat (tydlik) ôfskaft waard. De regels om yn oanmerking te kommen foar dit klassemint hawwe net altyd itselde west. Tusken 1983 en 1985 wie it in klassemint foar debutanten, mar de lêste jierren is it in klassemint foar hurdfytsers dy't op 1 jannewaris fan it oanbelangjende omgongsjier jonger as 25 jier binne.

Fan 1989 oant en mei 1999 wie der wol in jongereinklassemint mar gjin Wite Trui. In oantal kear wûn de winner fan it jongereinklassemint ek de Omgong fan Frankryk sels.

 Winners jongereinklassemint
 Jier Winner Nasjonaliteit Ploech Posysjealgemienklassemint(Giele Trui)1975Francesco MoserFilotex71976Enrique Martínez HerediaKas–Campagnolo231977Dietrich ThurauTI–Raleigh51978Henk Lubberding TI–Raleigh–McGregor81979Jean-René BernaudeauRenault–Gitane5 1980Johan van der VeldeTI–Raleigh–Creda121981Peter WinnenCapri Sonne–Koga Miyata51982Phil AndersonPeugeot–Shell–Michelin51983Laurent FignonRenault–Elf11984 Greg LeMondRenault–Elf31985 Fabio Parra Varta–Café de Colombia–Mavic81986Andrew HampstenLa Vie Claire41987 Raúl Alcalá7-Eleven91988 Erik BreukinkPanasonic–Isostar–Colnago–Agu121989Fabrice PhilipotFabrice Philipot einige as 24e yn de Omgong van 1989, fjouwer plakken efter de 24-jierrige Luis Alberto Camargo, dy't it jongereinklassemint wûn hawwe soe as syn ploechlieder him net fergetten wie yn te skriuwen foar it klassemint.Toshiba241990 Gilles DelionHelvetia–La Suisse151991 Álvaro MejíaPostobón–Manzana–Ryalcao191992 Eddy BouwmansPanasonic–Sportlife141993 Antonio MartínAmaya Seguros121994 Marco PantaniCarrera Jeans–Tassoni31995 Marco PantaniCarrera Jeans–Tassoni131996 Jan UllrichDeutsche Telekom21997 Jan UllrichDeutsche Telekom11998 Jan UllrichDeutsche Telekom21999Benoît SalmonAG2R162000 Francisco ManceboBanesto92001 Óscar SevillaKelme–Costa Blanca72002 Ivan BassoFassa Bortolo112003 Denis Menchov iBanesto112004 Vladimir KarpetsIlles Balears–Banesto132005 Yaroslav PopovychDiscovery122006Damiano CunegoLampre–Fondital122007 Alberto ContadorDiscovery12008Andy SchleckCSC–Saxo Bank122009Andy SchleckSaxo Bank22010 Andy SchleckSaxo Bank12011 Pierre RollandEuropcar102012Tejay van GarderenBMC52013Nairo QuintanaMovistar22014Thibaut PinotFDJ32015 Nairo QuintanaMovistar22016 Adam Yates Orica–BikeExchange42017Simon YatesOrica–Scott72018 Pierre Latour AG2R132019 Egan BernalIneos12020Tadej PogačarUAE Team Emirates12021 Tadej PogačarUAE Team Emirates12022 Tadej PogačarUAE Team Emirates22023Tadej PogačarUAE Team Emirates22024Remco EvenepoelSoudal–Quick-Step32025Florian LipowitzRed Bull-BORA-hansgrohe3

Priis fan de striidberens
De priis fan de striidberens wurdt yn de Omgong fan Frankryk útrikt oan de striidlustichste hurdfytser. Nei elke etappe wurdt de priis troch in achtkoppige ynternasjonale sjuery takend oan de striidlustichste hurdfytser fan dy deis, dy't dan de oare deis mei in read rêchnûmer ride mei. Oan de ein wurdt besjoen wa't de meast striidlustichste hurdfytser yn de hiele Omgong fan dat jier west hat.

Yn ûnderskate jierren waard it reade rêchnûmer ferskillend oanjûn. Soms wie it allinne firtueel yn it read te sjen, soms waard it ramt read makke, of waard in wyt rêchnûmerfel mei reade sifers brûkt. Sûnt 2006 wurdt in read fel mei wite sifers brûkt.

Yn de njoggende etappe yn 2011 waard foar it earst yn tweintich jier de deipriis fan de striidlustichste hurdfytser takend oan twa persoanen. Sawol Johnny Hoogerland as Juan Antonio Flecha krigen de priis tawiisd. Allebeide makken diel út fan de kopgroep doe't se oanriden waarden troch in wein fan de Frânske TV, wêrby't se swier te fallen kamen en yn it stikeltrie bedarren. De beide setten harren paad dochs fuort en passearren dy deis fier efter it peloton de einstreek. Yn de sechstjinde etappe yn 2016 waard de priis foar it earst útrikt oan twa hurdfytsers fan deselde ploech. Tony Martin en Julian Alaphilippe fan Quickstep waarden beiden beleanne mei it reade rêchnûmer nei 't se 170 kilometer tegearre yn de oanfal riden hiene.

 Winners priis fan de striidberens 
 Jier Winner Nasjonaliteit Ploech1956   André Darrigade   Frankryk1957   Nicolas Barone  Frankryk1958   Federico Bahamontes   Spanje1959   Gérard Saint Ouest-Sud-Ouest1960  Jean Graczyk   Frankryk1961   Équipe Ouest-Sud-Ouest1962  Eddy Pauwels Wiel's-Groene Leeuw1963   Rik Van LooyG.B.C.-Libertas1964 Henri Anglade  Pelforth-Sauvage-Lejeune1965  Felice Gimondi Salvarani1966 Rudi Altig  Molteni1967 Désiré Letort  Frankryk1968 Roger Pingeon  Frankryk1969 Eddy Merckx  Faema 1970 Eddy Merckx  Faema 1971 Luis Ocaña  BIC 1972 Cyrille Guimard  Gan-Mercier 1973 Luis Ocaña  BIC 1974 Eddy Merckx  Molteni 1975 Eddy Merckx  Molteni 1976 Raymond Delisle  Peugeot-Esso-Michelin 1977 Gerrie Knetemann  TI-Raleigh 1978 Paul Wellens  TI-Raleigh 1979 Hennie Kuiper  Ti-Raleigh 1980 Christian Levavasseur  Miko-Mercier 1981 Bernard Hinault  Renault-Elf 1982 Régis Clère  Coop-Mercier 1983 Serge Demierre  Cilo-Aufina 1984 Bernard Hinault  La Vie Claire 1985 Maarten Ducrot  Kwantum-Yoko 1986 Bernard Hinault  La Vie Claire 1987 Régis Clère  Teka 1988 Jérôme Simon  Z-Peugeot 1989  Laurent FignonSuper U-Raleigh-Fiat 1990  Eduardo Chozas ONCE 1991   Claudio ChiappucciCarrera  1992  Claudio Chiappucci Carrera  1993   Massimo GhirottoZG Mobili-Bottecchia 1994   Eros PoliMercatone Uno-Medeghini 1995 Hernán Buenahora  Kelme 1996   Richard VirenqueFestina-Lotus 1997 Richard Virenque  Festina-Lotus 1998   Jacky DurandAG2R 1999  Jacky Durand Lotto-Mobistar 2000 Erik Dekker  Rabobank 2001 Laurent Jalabert  CSC-Tiscali 2002 Laurent Jalabert  CSC-Tiscali 2003 Alexandre Vinokourov  Deutsche Telekom 2004 Richard Virenque  Quick Step-Davitamon 2005 Óscar Pereiro  Phonak 2006 David de la Fuente  Saunier Duval-Prodir 2007 Amets Txurruka  Euskaltel-Euskadi 2008 Sylvain Chavanel  Cofidis 2009  net útrikt   2010 Sylvain Chavanel  Quick Step 2011 Jérémy Roy  FDJ 2012 Chris Anker Sørensen  Saxo Bank-Tinkoff 2013 Christophe Riblon  AG2R 2014 Alessandro De Marchi  Cannondale 2015  Romain Bardet AG2R  2016   Peter SaganTinkoff 2017   Warren BarguilSunweb 2018   Daniel MartinUAE Emirates 2019   Julian Alaphilippe  Deceuninck-Quick Step 2020   Marc Hirschi  Sunweb 2021   Franck Bonnamour  B&B Hotels 2021   Franck Bonnamour  B&B Hotels 2022  Wout van Aert    Jumbo-Visma  2023  Victor Campenaerts    Lotto–Dstny 2024  Richard Carapaz    Lotto–Dstny 2025  Ben Healy    EF Education-EasyPost

 Fryske Dielnimmers 
In tal Friezen hat meidien oan de Omgong fan Frankryk. Yn 1988 wie Wiebren Veenstra de earste. Pieter Weening wie yn 2005 de earste Fries dy't in etappe wûn yn de Omgong fan Frankryk. En Gerrit de Vries hat oant no ta (2022) mei sân dielnimmings yn de jierren-90 fan de tweintichste iuw it faakst meidien oan de Omgong fan Frankryk.
 Namme Jier(ren) Ploech Posysjealgemienklassemint(Giele Trui) Johannes Draaijer1989P.D.M.130 Eddy Schurer 1989,1990,1991TVM,TVM,TVM132, net finisht,152 Maarten Tjallingii2010,20112012Rabobank,Rabobank,Rabobank132,99,net finisht Wiebren Veenstra1988,1991 Hitachi,Bucklernet finisht,157 Gerrit de Vries 199019911992199319941996 1997Buckler,Buckler,Buckler,TVM,Novemail-Histor,Team Polti,Team Polti67,34, net finisht, 55,77,119,125 Pieter Weening2005,2006200720082012,2015Rabobank,Rabobank,Rabobank,Rabobank,Orica GreenEDGE,Orica GreenEDGE72,93,128,62,72,144 Lieuwe Westra 2011,2012,2013,20142015Vacansoleil,Vacansoleil,Vacansoleil,Astana,Astana128, net finisht, net finisht,79,77


Kategory:Hurdfytsen
Kategory:Sportevenemint yn Frankryk
Kategory:Weromkearend evenemint ynsteld yn 1903