Persónur (máll.)

Persónar eru tríggir í tali í føroyskari málfrøði. Teir verða lýstir við persónsfornøvnum. Hesi persónsfornøvnini verða bend í føllum, tølum og kyni á júst sama hátt sum navnorð. Teir tríggir persónarnir eru:

 Fyrsti persónur er tilsiping til sín sjálvs, ella til ein bólk,´ið ein sjálvur er partur av. Á føroyskum sipa hesi persónsfornøvnini til 1. persón: eg, meg, mær, mítt, mín, míni osfr.
 Annar Persónur er tann ella tað, ið talað verður við í beinleiðis talu. 2. persónur hevur hesi persónsfornøvnini: tú, teg, tær, títt, tín, tíni osfr.
 Triði persónur er tann ella tað, ið talað verður um. Hesi persónsfornøvnini standa í 3. persóni: hann, hon, tað, honum, hansara, hana, hennara, tí, tess, sín, sítt osfr.

Sagnorð verða m.a. bend í persónum.

Bending av persónligum hjáorðum í føllum, tølum og kynum:

eintal1. persónur2. persónur3. persónurhvørfallegtúhann, hon taðhvønnfallmegteghann, hana, tað, seghvørjumfallmærtærhonum, henni, tí, særhvørsfallmín, mín, mítttín, tín, títthansara, hennara, tess, sín, síttfleirtal1. persónur2. persónur3. persónurhvørfallvittitteir, tær, teyhvønnfallokkumtykkumteir, tær, tey, seghvørjumfallokkumtykkumteimum, særhvørsfallokkaratykkarateirra, síni1. persónur og 2., t.e. mín og tín ávíkavist, umframt afturbenda fornavnið, sín, í eintali og hvørsfalli weu sermerkt við, at tey kunnu bendast umaftur í føllum og tølum. Hesi verða tá nevnd Ognarfornøvneintal1. persónur2. persónur3. persónurhvørfallmín, mín, mítttín, tín, títtsín, sín, sítthvønnfallmín, mína, mítt tín, tína, títt sín, sína, sítthvørjumfallmínum, mínari, mínumtínum, tínari, tínumsínum, sínari, sínumhvørsfallmíns, mínar, mínstíns, tínar, tínssíns, sínar, sínsfleirtal1. persónur2. persónur3. persónurhvørfallmínir, mínar, mínitínir, tínar, tínisínir, sínar, sínihvønnfallmínar, mínar, mínitínar, tínar, tínisínar, sínar, sínihvørjumfallmínum, mínum, mínumtínum, tínum, tínumsínum, sínum, sínumhvørsfallmína, mína, mínatína, tína, tínasína, sína, sínaSum sagt verða sagnorð m.a. bend í persónum: eintal1. persónur2. persónur3. persónurat veraeg eritú ert(hann/hon/tað) erat skrivaeg skrivitú skrivar(hann/hon/tað) skrivarat sleppaeg sleppitú sleppur(hann/hon/tað) sleppurfleirtal1. persónur2. persónur3. persónurat veravit erutit eru(teir/tær/tey) eruat skrivavit skrivatit skriva(teir/tær/tey) skrivaat sleppavit sleppatit sleppa(teir/tær/tey) sleppa

Bólkur:Málfrøði