Niðursetubygd

Niðursetubygdir kallast tær bygdir, sum eru bygdar seinastu øldirnar, serliga í 19. øld, við at menn fingu traðir burturav kongsjørðini burturi í óbygdum, og so bygdu sær hús á trøðni, veltu hana og búsettust har. Niðursetubygdir eru tí ikki gamlar bygdir, og har er í flestu førum ongin kongsgarður. Í summum førum er bygdin tó bygd við at bóndi hevur búsett seg í sínum hagaparti, og tá er eisini uttangarðs jørð til bygdina. 

Nakrar niðursetubygdir:
 Hvítanes, bygd í 1830unum 
 Rituvík, bygd í 1873
 Æðuvík, bygd í 1897
 Langasandur, bygd í 1839
 Nesvík (útdeyð sum bygd, men Leguhúsið í Nesvík er har nú.
 Oyrarbakki
 Ljósá
 Lopra, bygd í 1834
 Akrar
 Víkarbyrgi, (endur)bygd í 1830unum. Víkarbyrgi er helst landnámsbygd, ið avtoftast eftir Svartadeyða 1349
 Hamrabyrgi
 Slættanes, bygd í 1835, avtoftað í 1964
 Norðdepil, bygd í 1866
 Fossá, bygd í 1867, avtoftað uml. 1945
Kambsdalur, bygd 1985. Hetta er ikki traðarbygd men útstykking frá Fuglafirði. 

Bólkur:Føroyar