ترکی اورخون

ترکی اورخون، همچنین ترکی گوک‌ترک، یک زبان تاریخی از خانواده زبان‌های ترکی و گونه کهن از زبان ترکی باستان است. این زبان را نیای اویغوری باستان نیز می‌دانند. ترکی اورخون به سبب مشهورترین نوشتارش یعنی سنگ‌نبشته اورخون، واقع در دشت اورخون مغولستان اینگونه نامیده می‌شود.

ترکی اورخون زبان رایج در میان گوک‌ترک‌ها بود. این زبان در نخستین خاقانات ترک (۵۵۲ تا ۶۰۳ م) به عنوان زبان طبقه حاکم و در دومین خاقانات ترک (۶۸۲ تا ۷۴۴ م) به عنوان زبان رسمی حکومت عمل می‌کرد.David Prager Branner, (2006), The Chinese Rime Tables: Linguistic philosophy and historical-comparative phonology

ترکی اورخون با گونه‌ای از خط آرامی که منشعب از الفبای سغدی یا پهلوی بود به نگارش درمی‌آمد. این خط را امروزه با نام خط اورخون می‌شناسند.Turks, A. Samoylovitch, First Encyclopaedia of Islam: 1913-1936, Vol. VI, (Brill, 1993), 911.

 پانویس  

 منابع 
Talat Tekin, A Grammar of Orkhon Turkic, Uralic and Altaic Series Vol. 69, Indiana University Publications, Mouton and Co. (1968). (review: Gerard Clauson, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, 1969); Routledge Curzon (1997), .

رده:زبان‌های پیوندی
رده:زبان‌های ترکی
رده:زبان‌های منقرض‌شده آسیا
رده:گوک‌ترکان