فیزیک خرابی

فیزیک خرابی یک تکنیک تحت عمل طراحی قابلیت اطمینان است که از دانش و درک فرایندها و سازوکارهایی که باعث شکست در پیش‌بینی قابلیت اطمینان و بهبود عملکرد محصول می‌شود، استفاده می‌کند.

سایر تعاریف فیزیک خرابی عبارتند از:
 رویکردی مبتنی‌بر-علم به قابلیت اطمینان که از مدل‌سازی و شبیه‌سازی برای طراحی قابلیت اطمینان استفاده می‌کند. این به درک عملکرد سامانه و کاهش ریسک تصمیم‌گیری در طول طراحی و پس از استقرار تجهیزات کمک می‌کند. این روش علل اصلی خرابی مانند فرسودگی، شکستگی، سایش و خوردگی را مدل می‌کند.
 رویکردی برای طراحی و توسعه محصول قابل اطمینان برای جلوگیری از خرابی، بر اساس دانش سازوکارهای خرابی با علت ریشه‌ای. مفهوم فیزیک خرابی (PoF) مبتنی بر درک روابط بین الزامات و ویژگی‌های فیزیکی محصول و تغییرات آنها در فرایندهای تولید و واکنش عناصر تولیدی و مواد محصول به بارها (محرک تنش‌زا) و برهم‌کنش تحت بارها و تأثیر آنها بر تناسب استفاده با توجه به شرایط و زمان استفاده است.JEDEC JEP148, April 2004, Reliability Qualification of Semiconductor Devices Based on Physics of Failure Risk and Opportunity Assessment

 جستارهای وابسته 
 فهرست بسته‌های نرم‌افزاری عناصر محدود
 تحلیل سطح بحرانی
 نگهدارشت‌پذیری

 منابع 

رده:خرابی مکانیکی