دو جزم تجربه‌گرایی

«دو جزم تجربه گرایی » (Two Dogmas of Empiricism) مقاله‌ای از فیلسوف تحلیلی، ویلارد کواین است که در سال 1951 منتشر شد. بر اساس دیدگاه گادفری-اسمیت، این مقاله بعضاً به عنوان مهم‌ترین مقاله فلسفی قرن بیستم تلقی می‌شود. این مقاله به دو جنبه اصلی فلسفه اثبات‌گرایی منطقی حمله می‌کند: اولی، دسته‌بندی ترکیبی و تحلیلی میان حقایق تحلیلی و حقایق ترکیبی است و دومی، مفهوم فروکاست‌گرایی.

"دو جزم" از شش بخش تشکیل شده. چهار بخش اول بر مفهوم و معنای تحلیلی بودن گزاره‌ها متمرکز است و دو بخش آخر بر فروکاست‌گرایی. کواین بر روی نظریه معنایی که توسط اثبات‌گرایان منطقی ارائه شده، متمرکز می‌شود. همچنین او نظریه کل‌گرایانه خود را درباره معنا، ارائه می‌دهد.

 منابع 

رده:آثار نخستین‌بار منتشرشده در مجله‌های آمریکایی
رده:ویلارد کواین
رده:آثار مربوط به فلسفه علم
رده:ادبیات فلسفه زبان
رده:مقاله‌های فلسفی
رده:درست منطقی
رده:کل‌نگری
رده:ادبیات معرفت‌شناسی
رده:تجربه‌گرایی
رده:ادبیات فلسفه تحلیلی
رده:مقاله‌های نشریه‌های دانشگاهی
رده:جستارهای ۱۹۵۱ (میلادی)