استر هانش

استر هانش ترکیبی آلی با فرمول شیمیایی HN(MeC=C(CO۲Et))۲CH۲ است که در آن Me = متیل (CH۳) و Et = اتیل (C۲H۵) است. این ماده به صورت جامد بی‌رنگ بوده و نمونه ای از ۴٬۱-دی‌هیدروپیریدین است. نام این ترکیب از آرتور رودولف هانش گرفته شده‌است که نخستین بار روش سنتز آن را در سال ۱۸۸۱ کشف کرد. این ترکیب یک هیدرید دهنده است، و برای برای کاهش ایمین‌ها به آمین‌ها استفاده می‌شود. استر هانش آنالوگ مصنوعی NADH است که یک دی‌هیدروپیریدین طبیعی محسوب می‌شود.

 فرآوری 
استر هانش را می‌توان با سنتز پیریدین هانش که در آن فرمالدهید، دو اکی‌والان اتیل استواستات و آمونیوم استات با هم ترکیب می‌شوند، به دست آورد.
وسط| واکنش Hantzsch با آمونیوم استات، اتیل استواستات، فرمالدئید و کلرید فریک

 ساختار 
همان‌طور که توسط بلورنگاری پرتوی ایکس تأیید شده، استر هانش دارای یک هسته مسطح C5N است.

 جهت مطالعه 


 همچنین ببینید 
 سنتز پیرول هانش

 منابع 

رده:واکنش‌های چندجزئی
رده:نام واکنش‌ها
رده:واکنش‌های تشکیل هتروسیکل
رده:واکنش‌های تشکیل پیریدین
رده:دی‌هیدروپیریدین