باربارا وایت

باربارا وایت (؛ ۱۱ دسامبر ۱۹۲۳ – ۶ فوریه ۲۰۱۳) بازیگر اهل بریتانیا بود.

از سن ده‌سالگی، وایت آینده حرفه‌ای خود را در مقام یک نوازنده پیانوی کنسرت می‌دید، اما مشخص شد که دست‌های «ونوس کوچک‌اندامِ» او به اندازه‌ای کشیده نیست که به کلاویه‌های پیانو نیاز برسد. در نتیجه، او آموزش در یک مدرسه نمایشی را آغاز کرد که توسط خاله‌اش اداره می‌شد. در فیلم این زنی بود محصول ۱۹۴۸، میشا اسپولیانسکی (۱۸۹۸–۱۹۸۵)، آهنگ‌ساز روس‌تبار، کنسرتویی را مخصوص وایت نوشت تا در فیلم بنوازد، علاوه بر چند قطعه موسیقی دیگر که او در همان فیلم اجرا کرد. وایت با قد ۵۱.۵۶۲ متر، موهای تیره و فرفری، و چشمان قهوه‌ای توصیف شده است.  به‌عنوان بخشی از خرافات رایج در دنیای تئاتر، وایت در سال ۱۹۴۷ اظهار داشت که پابندی از قلب‌های کوچک نقره‌ای به پا می‌کند؛ یادگاری از یک افسر نیروی هوایی سلطنتی که در جنگ جهانی دوم بر فراز آلمان سرنگون شده بود. او سگی از نژاد اسپانیل سیاه به نام «ناچکا» داشت. طی همکاری با استودیوی فیلم‌سازی جی. آرتور رَنک، گزارش شد که او بیشترین نامه طرفداران از استرالیا را در میان بازیگران زن دریافت می‌کرد. 

از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ندای درون اشاره نمود.

 منابع 

 پیوند به بیرون 


رده:اهالی شیرنس
رده:بازیگران تئاتر زن اهل بریتانیا
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل بریتانیا
رده:بازیگران زن فیلم اهل بریتانیا
رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۳ (میلادی)