تریاد گاردنینگو

سندرم گرادنیگو که سندرم گرادنیگو-لانوا نیز نامیده می شود ،  عارضه اوتیت میانی و ماستوئیدیت است که در راس استخوان گیجگاهی قرار دارد. اولین بار توسط جوزپه گرادنیگو در سال 1904 

 علائم 
اجزای سندرم شامل موارد زیر است:

 درد retroorbital به دلیل درد در ناحیه عصب داده شده توسط شاخه چشمی عصب سه قلو (عصب جمجمه پنجم) ،
 فلج عصب ابدوسنت (عصب جمجمه ششم) را می گویند.
 اوتیت میانی

علائم دیگر می تواند شامل فوتوفوبیا ، پارگی زیاد ، تب و کاهش حساسیت قرنیه باشد. این سندرم به طور کلاسیک به دلیل انتشار عفونت در راس پتروز استخوان گیجگاهی ایجاد می شود .

 تشخیص 
این علائم ابتدا به عنوان یک نتیجه از عفونت شدید و پیشرفته گوش توصیف شد که به قسمت مرکزی استخوان گیجگاهی جمجمه گسترش یافته است. این نوع تظاهرات قبل از ایجاد درمان های آنتی بیوتیکی معمول بود و اکنون یک عارضه نادر است.

در افراد مبتلا به عفونت گوش طولانی مدت و علائم معمولی ، تصویربرداری پزشکی مانند CT یا MRI سر ممکن است تغییراتی را نشان دهد که درگیری بیماری راس پتروس را تأیید می کند.

 درمان 
درمان پزشکی با آنتی بیوتیک ها انجام می شود: سفتریاکسون به علاوه مترونیدازول (که باکتری های بی هوازی را پوشش می دهد). بسته به مدت زمان عفونت ، شدت و عوارض ناشی از آن ، ممکن است انجام جراحی نیز لازم باشد. به دلیل ساختارهای مهمی که دسترسی جراحی را مسدود می کنند ، برداشتن کامل راس پتروز امکان پذیر نیست. بنابراین تمرکز بر روی تخلیه کافی سلولهای هوای آسیب دیده است.

 علت نام گذاری 
این نام از کنت جوزپه گرادنیگو ، متخصص گوش و حلق و بینی ایتالیایی و موریس لانویس گرفته شده است.

 منابع 

رده:سندرم‌های تأثیرگذار بر دستگاه عصبی
رده:سندرم‌ها
رده:بیماری‌های گوش میانی