عمرو بن عدی

عمرو بن عدی بن نصر بن ربیعه یا عمرو یکم پادشاه نیمه افسانه‌ای با وضعیت حیات نامعلوم لخمی حیره بود. آورده‌اند او با شاپور یکم نیز، هم‌دوره بود‌ه‌است.

 زندگی‌نامه 
بیشتر جزئیات زندگی او اختراعات افسانه ای و بعدها است. به گفته شارل پلا، با تار شدن واقعیت تاریخی این شخصیت و وقایع [...] مبهم شد، افسانه از نام او برای تعیین زمان وقایع جابجا شده از دنباله تاریخی آنها و داستانهای اختراع شده استفاده کرد. توضیح ضرب المثل‌هایی که غیرقابل درک شده بودند.

 مانویت 
عمرو برجسته‌ترین حامی آیین مانوی بود4. ^ H. H. Schaeder, “Rezension von Schmidt und Polotsky, Ein Mani-Fund” (Gn. 9, Berlin, 1933, 344-45). و به مانوبان پناه داد و توانست نرسه را متقاعد کند تا به آزار و شکنجه مانویان پایان دهد. با این حال، آزار و شکنجه مانویان پس از مرگ نرسه از سرگرفته شد و این پادشاهی لخمی حمایت خود از مانویان را از سر گرفت.6. ^ R. E. Emmerick, Werner Sundermann, Peter Zieme, “Studia Manichaica” p.309

 منابع 

رده:پادشاهان در اسطوره‌شناسی
رده:فرمان‌روایان دست‌نشانده شاهنشاهی ساسانی
رده:مانوی‌گری
رده:حکم‌رانان خاورمیانه در سده ۳ (میلادی)
رده:عرب‌های سده ۳ (میلادی)