جنگ دوم هند و پاکستان

جنگ دوم هند و پاکستان، اوج درگیری هند و پاکستان بود که بین آوریل تا سپتامبر ۱۹۶۵ اتفاق افتاد. این درگیری پس از عملیات جبل‌الطارق پاکستان، که برای نفوذ نیروها به جامو و کشمیر برای ایجاد شورش علیه حکومت هند طراحی شده بود، آغاز شد. هند با شروع حمله نظامی گسترده به پاکستان غربی مقابله به مثل کرد. جنگ هفده روزه باعث ایجاد هزاران تلفات در هر دو طرف شد و شاهد بزرگ‌ترین درگیری خودروهای زرهی و بزرگ‌ترین نبرد تانک پس از جنگ جهانی دوم بود. پس از اعلام آتش‌بس از طریق قطعنامه ۲۱۱ شورای امنیت پس از مداخله دیپلماتیک اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا و صدور اعلامیه تاشکند، خصومت بین دو کشور پایان یافت. بیشتر جنگ توسط نیروهای زمینی این کشورها در کشمیر و در امتداد مرز هند و پاکستان انجام شد. این جنگ بیشترین جمع‌آوری نیرو را در کشمیر از زمان چندپارگی هند در سال ۱۹۴۷ شاهد بود، تعدادی که فقط در جریان درگیری‌های نظامی ۲۰۰۱–۲۰۰۲ بین هند و پاکستان تحت الشعاع قرار گرفتند. بیشتر نبردها توسط نیروهای پیاده‌نظام و یگان‌های زرهی مخالف، با پشتوانه قابل توجه نیروهای هوایی و عملیات دریایی انجام می‌شد. Quote: The invading Indian forces outfought their Pakistani counterparts and halted their attack on the outskirts of Lahore, Pakistan's second-largest city. By the time the United Nations intervened on 20 September, Pakistan had suffered a clear defeat. Quote: India, however, was in a position to inflict grave damage to, if not capture, Pakistan's capital of the Punjab when the cease-fire was called, and controlled Kashmir's strategic Uri-Poonch bulge, much to Ayub's chagrin. Quote: India had the better of the war. "Satisfied that it had secured a strategic and psychological victory over Pakistan by frustrating its attempt to seize Kashmir by force, when the UN resolution was passed, India accepted its terms ... with Pakistan's stocks of ammunition and other essential supplies all but exhausted, and with the military balance tipping steadily in India's favour."

 نقش ایران 

تیمسار حسن طوفانیان در مصاحبه با پروژه تاریخ شفاهی ایران به کمک شاه به پاکستان اشاره می کند:

 شاه مرا احضار کرد و گفت: «طوفانیان فوراً سوار هواپیما شو برو قرارگاه جنگی پاکستان و به پاکستان هر کمکی می­توانی بکن»

این دستور باعث می شود حداقل ۹۰ هواپیما و یک زیردریایی به صورت مخفیانه برای کمک به پاکستان اعزام شود.تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هارواد مصاحبه با حسن طوفانیان نوار شماره ۲

 منابع 

رده:جنگ‌های هند و پاکستان
رده:درگیری کشمیر