دنباله‌دار بزرگ ۱۷۴۴

سی/۱۷۴۳ ایکس۱بی‌قابگسترش دم‌های سی/۱۷۴۳ ایکس۱، دنباله‌دار بزرگ ۱۷۴۴, پیش از طلوع خورشید بر فراز افق در مارس ۹, ۱۷۴۴کشفکاشفیان د مونک، دیرک کلینکنبرگ، ژان فیلیپ دو شزوتاریخ کشفNovember 29, 1743نام‌گذاری اجرام آسمانی۱۷۴۴Comet de Chéseauxمشخصات مداری AObservation arc71 daysاوج و حضیض0.222209 au"JPL Small-Body Database Browser: C/1743 X1" (1744-03-01 last obs used (2-body dynamics used in orbit determination)). Jet Propulsion Laboratory. Retrieved 2011-07-18.خروج از مرکز مداری1.0 (assumed)انحراف مداری۴۷٫۱۴۱۷°

دنباله‌دار بزرگ ۱۷۴۴ با نام رسمی دنباله‌دار (C/1743 X1) ، که به نام‌های
دنباله‌دار شزو یا دنباله‌دار کلینکنبرگ-شزو نیز معروف است، دنباله‌داری است که در بین سال‌های ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده‌است. این دنباله‌دار در اواخر نوامبر ۱۷۴۳ به‌طور مستقل توسط اخترشناسان: یان د مونک، و سپس در هفتهٔ دوم دسامبر توسط دیرک کلینکنبرگ، و چهار روز بعد توسط ژان فیلیپ دو شزو کشف شد. سی/۱۷۴۳ ایکس۱ در ۱۷۴۴ برای چند ماه با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده و جلوه‌های چشمگیر روشن و غیرمعمولی را در آسمان به نمایش گذاشته‌است. با قدر مطلق - یا روشنایی ذاتی - برابر ۰٫۵، در ششمین مرتبهٔ درخشانی در تاریخ ثبت‌شده بوده‌است.Kidger, M. Comet Hale-Bopp Light Curve, NASA Jet Propulsion Laboratory, accessed 17-11-08 بزرگی ظاهری سی/۱۷۴۳ ایکس۱ می‌توانسته به ۷ برسد، که این باعث می‌شود در میان دنباله‌دارها در گروهی که «دنباله‌دارهای بزرگ» نامیده می‌شود طبقه‌بندی شود. این دنباله‌دار به ویژه برای ایجاد «فوران» شش دم پس از رسیدن به حضیض خود شناخته و متمایز شده‌است.

 کشف 
دنباله‌دار سی/۱۷۴۳ ایکس۱ در ۲۹ نوامبر ۱۷۴۳ در شهر هلندی میدل‌بورخ توسط یان د مونک کشف شدDe Munck, J. , Sterrekundige Waarneemingen op de Comeet of Staart-Sterre; Sedert den 29 November des Jaars 1743. tot op den 1 Maart van den Jaare 1744, Amsterdam/Middelburg: Isaak Tirion/Hendrik van Hoekke, 1744.و در ۹ دسامبر ۱۷۴۳ به‌طور مستقل توسط کلینکنبرگ در هارلم و توسط شزو در رصدخانه لوزان در ۱۳ دسامبر مشاهده شد. به گفتهٔ شزو آن جرم فاقد دم و شبیه یک ستارهٔ سحابی در مرتبه بزرگی سوم به‌نظر می‌رسیده‌است. او اندازهٔ پهنهٔ کما را پنج  دقیقه اندازه‌گیری کرد.Kronk, G. W. Cometography: A Catalog of Comets, I, Cambridge: Cambridge University Press, 1999, p. 408.

دنباله‌دار با نزدیک شدن به حضیض خود به‌طور پیوسته درخشان‌تر شد. گزارش شده که تا ۱۸ فوریهٔ ۱۷۴۴، به‌اندازه سیاره ناهید (با قدر ظاهری -۴٫۶) درخشان بوده و در آن زمان دمی دوگانه را نشان داده‌است.

 جستارهای وابسته 
 فهرست دنباله‌دارها

 منابع