ایالت لو

ایالت لو (به چینی: 魯) در زمان دودمان ژو در چین باستان یک دولت خراجگزار بود که در حوالی استان امروزی شاندونگ واقع شده‌است. این ایالت در قرن یازدهم قبل از میلاد تأسیس شد. فرمانروایان این ایالت از شاخه دیگر خاندان سلطنتی جی (姬) بودند که بر دودمان ژو فرمان می‌راندند. نخستین فرمانروای این ایالت، بوچین پسر حاکم ژو بود. حاکم ژو برادر کوچک‌تر پادشاه وو ژو و نایب‌السلطنه پادشاه چنگ ژو بود.

این ایالت زادگاه کنفوسیوس و همچنین موزی است؛ بنابراین ایالت لو با وجود کوچک بودنش، تاثیر فرهنگی وسیعی بر سایر ایالت‌های ژو خاوری و تاریخ داشته است. به عنوان مثال سالنامه‌های بهار و پاییز براساس سال‌های حکومت فرمانروایان لو تنظیم شده است. یکی دیگر از آثار بزرگ تاریخ چین، ژو ژوان یا تفسیر زو نیز توسط چیو مینگ در لو نوشته شده است.

 جغرافیا 
مرکز این ایالت در تایفو بود و قلمرو آن عمدتاً مناطق مرکزی و جنوب غربی استان شاندونگ امروزی را پوشش می‌داد. لو در شمال با ایالت قدرتمند چی و در جنوب با ایالت قدرتمند چو هم مرز بود. موقعیت لو در مرزهای شرقی ایالت ژو غربی، در مقابل مردم غیر ژو در ایالت‌هایی مانند لای و خو، یکی از ملاحظات مهم در پایه‌گذاری این ایالت بود.

 ریشه‌شناسی 
نام لو شاید اشاره‌ای به سنگ‌های نمک آن منطقه دارد.

 تاریخچه 
لو یکی از چندین ایالتی بود که در همان ابتدای دودمان ژو در شرق چین تأسیس شد تا حکومت ژو را به دور از پایتخت خود در زونگژو و پایگاه قدرت خود در منطقه گوانژونگ گسترش دهد. در طول دوران ژو باختری، نقش مهمی در تثبیت سلطه ژو در شاندونگ امروزی داشت.

در اوایل دوره بهار و پاییز، لو یکی از قوی ترین ایالت‌ها بود و رقیب چی در شمال بود. تحت رهبری حاکم یین و حاکم هوآن لو، لو در چندین نوبت هم چی و هم سونگ را شکست داد. در همان زمان، لشکرکشی‌هایی را علیه سایر ایالت‌های کوچک انجام داد.

این وضعیت در اواسط  این دوره تغییر کرد، زیرا رقیب اصلی لو، چی، به طور فزاینده‌ای قدرتمند شد. اگرچه تهاجم چی در نبرد چانگ‌شائو در ۳۸۴ پ. م شکست خورد، لو هرگز در برابر همسایه خود برتری پیدا نکرد. در همین حال، قدرت حاکمان لو در نهایت توسط طایفه‌های فئودالی قدرتمند جیسون 季孫، منگسون 孟孫، و شوسون 叔孫 (که سه هوآن نامیده می‌شوند زیرا از نوادگان حاکم هوان لو بودند) تضعیف شد. تسلط سه هوآن به حدی بود که حاکم ژائو لو، در تلاش برای به دست آوردن مجدد قدرت، توسط آنها تبعید شد و هرگز بازنگشت. در نهایت در زمان سلطنت حاکم مو لو، در اوایل دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، قدرت دوباره به حاکمان بازگشت.

در ۲۴۹ پ. م، پادشاه کائولیه چو به لو حمله کرد و آن را ضمیمه کرد. حاکم چینگ، آخرین فرمانروای لو، تبدیل به یک عامی شد.

نسل اصلی نوادگان حاکم ژو از پسر اول او، سومین پسر فرمانروای ایالت لو بوچین، یو (魚) که فرزندانش نام خانوادگی دونگی (東野) را برگزیدند، به وجود آمد. فرزندان حاکم ژو عنوان ووجینگ بوشی (五经博士؛ 五經博士؛ Wǔjīng Boshi) را داشتند.

پسر حاکم هوآن لو از طریق چینگفو (慶父) جد منسیوس بود. این در شجره‌نامه خانواده منسیوس (孟子世家大宗世系) یافت می‌شود.

 فرمانرویان 
+نام فرمانرواینام شخصیحکومت (پیش از میلاد)حاکم تایبوچین۱۰۴۲ - ۹۹۷حاکم کائویو۹۹۸ - ۹۹۵حاکم یانگشی یا یی۹۹۴ - ۹۸۹حاکم یوزای یا یو۹۸۸ - ۹۷۵حاکم ویفی۹۷۴ - ۹۲۵حاکم لیژو یا دی۹۲۴ - ۸۸۸حاکم شیانجو۸۸۷ - ۸۵۶حاکم شنبی یا ژی۸۵۵ - ۸۲۶حاکم ووآئو۸۲۵ - ۸۱۶حاکم ییشی۸۱۵ - ۸۰۷*هیچی*بویو۸۰۶ - ۷۹۶حاکم شیائوچنگ۷۹۵ - ۷۶۹حاکم هویفوهوآنگ یا فوشنگ۷۶۸ - ۷۲۳حاکم یینشیگو۷۲۲ - ۷۱۲حاکم هوآنیون۷۱۱ - ۶۹۴حاکم ژوآنگتونگ۶۹۳ - ۶۶۲زیبانبان۶۶۲حاکم مینچی۶۶۱ - ۶۶۰حاکم شیشن۶۵۹ - ۶۲۷حاکم ون یکمشینگ۶۲۶ - ۶۰۹حاکم شوآنوو۶۰۸ - ۵۹۱حاکم چنگهیگونگ۵۹۰ - ۵۷۳حاکم شیانگوو۵۷۲ - ۵۴۲زییهیه۵۴۲حاکم ژائوچو۵۴۱ - ۵۱۰حاکم دینگسونگ۵۰۹ - ۴۹۵حاکم آیجیانگ۴۹۴ - ۴۶۷حاکم دائونینگ۴۶۶ - ۴۲۹حاکم یوآن جیا۴۲۸ - ۴۰۸حاکم موشیان۴۰۷ - ۳۷۷حاکم گونگفن۳۷۶ - ۳۵۳حاکم کانگتان۳۵۲ - ۳۴۴حاکم جینگیان۳۴۳ - ۳۲۳حاکم پینگشو۳۲۲ - ۳۰۳حاکم ون دومجیا۳۰۲ - ۲۷۸حاکم چینگچو۲۷۷ - ۲۴۹

 منابع 

رده:دودمان ژو
رده:بنیان‌گذاری‌های سده ۱۱ (پیش از میلاد) در چین
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۱ (پیش از میلاد)
رده:انحلال‌های هزاره ۱ (پیش از میلاد) در چین
رده:مقاله‌های چین فاقد داده‌های مختصاتی جغرافیایی
رده:فرمانروایان پیشین