بحران بانکی ونزوئلا در سال ۱۹۹۴

بحران بانکی ونزوئلا در سال ۱۹۹۴ () هنگامی رخ داد که دولت کنترل تعدادی از بانک‌های ونزوئلا را به دست گرفت. اولین بانکی که در ژانویه ۱۹۹۴ شکست خورد، بانکو لاتینو، دومین بانک بزرگ این کشور بود. بعداً، دو بانک که ۱۸٪ از کل سپرده‌ها را تشکیل می‌دادند (Banco Consolidado و Banco de Venezuela) نیز شکست خوردند. در ۹ اوت ۱۹۹۴، بانکو دو ونزوئلا دهمین بانکی شد که دولت ونزوئلا در جریان بحران نجات داد، و دولت اکثریت سهام را با قیمت تقریبی ۲۹۴ میلیون دلار بر عهده گرفت. در کل، بین ژانویه ۱۹۹۴ و اوت ۱۹۹۵، ۱۷ بانک از ۴۹ بانک تجاری کشور و همچنین برخی شرکت‌های تابعه شکست خورده‌اند - که ۵۳ درصد از دارایی‌های سیستم را نشان می‌دهد.Molina, C.A. (2002), "Predicting bank failures using a hazard model: the Venezuelan banking crisis", Emerging Markets Review, Volume 3, Issue 1, 1 March 2002, Pages 31-50 برآورد هزینه کل کمک هزینه از ۱۸ تا ۳۱ درصد تولید ناخالص داخلی است.Maxfield, Sylvia (2003), "When do voters matter more than cronies in developing countries? The politics of bank crisis resolution", in Critical issues in international financial reform (R. Albert Berry, Gustavo Indart, eds.), Transaction Publishers, p272 یک تخمین هزینه کل نجات مالی بانک را ۱٫۸ تریلیون بولیوار یا ۱۲ میلیارد دلار نشان می‌دهد.Molano, 1997. Financial reverberations: the Latin American banking system during the mid-1990s. SBC Warburg Working Paper, Social Science Research Network (1997).

 منابع 

رده:بحران‌های بانکی
رده:فاجعه‌های ۱۹۹۴ (میلادی) در ونزوئلا
رده:ونزوئلا در ۱۹۹۴ (میلادی)
رده:علم اقتصاد در ۱۹۹۴ (میلادی)