انحنای میانگین

در ریاضیات، انحنای میانگین  از رویه  (که با نماد  نمایش داده می‌شود) سنجه‌ای عارضی (برونی، مقابل ذاتی) از انحناء است که ماهیت هندسه دیفرانسیلی داشته و به‌طور موضعی انحنای رویه نشانده شده در یک فضای پیرامونی چون فضای اقلیدسی را توصیف می‌نماید.

این مفهوم توسط سوفی ژرمن و در اثرش در ارتباط با نظریه کشسانی مورد استفاده قرار گرفت.Marie-Louise Dubreil-Jacotin on Sophie Germain  همچنین جین باپتیست ماری میوسنیر این ابزار را در ۱۷۷۶ میلادی در مطالعاتش در ارتباط با رویه‌های مینیمال استفاده نمود. این مفهوم در آنالیز رویه‌های مینیمالی که انحنای میانگین صفر دارند و همچنین از طریق معادله یانگ-لاپلاس، در تحلیل سطح مشترک بین سیالاتی (همچون لایه‌های نازک صابونی) که به عنوان مثال در شار استاتیک دارای انحنای میانگین ثابت اند، نقش مهمی دارد.

 ارجاعات 



 منابع 

 .


رده:انحنا
رده:رویه‌ها
رده:هندسه دیفرانسیل
رده:هندسه دیفرانسیل رویه‌ها