می‌می‌ویریده

می‌می‌ویریده یا می‌می‌ویروس‌ها (به انگلیسی: Mimiviridae) یک خانواده از ویروس‌ها است که آمیب و سایر پروتوزوئا به‌عنوان میزبان اصلی آن‌هاست. این خانواده به ۴ زیرخانواده تقسیم می‌شود., UCPMS ID: 1889607, PDF Fig.  4 and §Discussion: "Considering that tupanviruses comprise a sister group to amoebal mimiviruses…" ویروس‌های این خانواده اندازه‌ای بزرگ داشته و با نام ویروس‌های غول‌پیکر نیز شناخته می‌شوند.PDF 

اولین گونه از این خانواده، در سال ۲۰۰۳ کشف شد و اولین توالی کامل ژنوم آن، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. با این‌که می‌می‌ویروس گونهٔ کافه‌تریا (Cafeteria roenbergensis در سال ۱۹۹۵ کشف شده بود، اما میزبان این ویروس در آن زمان به اشتباه شناسایی شده و این ویروس در آن زمان، ویروس BV-PW1 نام‌گذاری شد. خانواده می‌می‌ویریده در حال حاضر به سه زیرخانواده تقسیم شده‌است.

 ساختار 
بندانگشتی| فراساختار ذرات ویروسی Bodo saltans و تکثیر آن ویروس‌های می‌می‌ویریده بیست‌وجهی بوده و طول دی‌ان‌ای آن‌ها حدود ۱/۲۰۰/۰۰۰ نوکلئوتید بوده و ژنوم آن‌ها دارای ۹۱۱ چارچوب خوانش باز (ORF) است.

جنس ساختار تقارن آرایش ژنومی تقسیم بندی ژنومی می‌می‌ویروس بیست‌وجهی T = ۹۷۲–۱۱۴۱ یا T = ۱۲۰۰ (H = ۱۹ +/- ۱، K = ۱۹ +/- ۱) خطی تک‌قسمتی ویروس Klosneuvirus بیست‌وجهی ویروس کافه تریا بیست‌وجهی T = ۴۹۹ خطی تک‌قسمتی ویروس توپان ویروس دم دار

 جانداران میزبان ویروس 
آمیب اصلی‌ترین میزبان طبیعی و معمول این ویروس‌ها است.
سرده میزبان بافت هدف روش ورود به میزبان جزئیات را منتشر کنید سایت تکثیر سایت مونتاژ انتقال می‌می‌ویروس آمیب هیچ‌یک ناشناس ناشناس ناشناس ناشناس انتشار غیرفعال ویروس Klosneuvirus میکروزوپلانکتون هیچ‌یک ناشناس ناشناس ناشناس سیتوپلاسم انتشار غیرفعال ویروس کافه‌تریا میکروزوپلانکتون هیچ‌یک ناشناس ناشناس ناشناس سیتوپلاسم انتشار غیرفعال

 بیماری‌زایی در انسان 
ویروس‌های می‌می در انسان‌ها با ابتلا به سینه‌پهلو همراه هستند اما اهمیت آن‌ها در حال حاضر به‌خوبی مشخص نیست. تنها ویروس این خانواده که تا به امروز از انسان نمونه‌برداری شده، ویروسی موسوم به LBA 111 است. در انستیتو پاستور ایران، تهران، محققان با استفاده از روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ (Realtime PCR)، و بررسی ژنوم می‌می‌ویروس تهیه‌شده از لاواژ برونکوآلوئولار (BAL) و نمونه‌های خلط یک بیمار کودک، نتیجه گرفتند که این نمونه‌ها، همسانی ۹۹ درصدی با LBA111 دارند. با این وجود، معرفی می‌می‌ویروس‌ها به عنوان یک بیماری عفونی در حال ظهور در انسان همچنان بحث‌برانگیز است. می‌می‌ویروس‌ها همچنین در ابتلای انسان‌ها به روماتیسم مفصلی نیز نقش دارند.

 منابع 
رده:خانواده‌های ویروس‌ها

رده:تیره‌های ویروس‌ها