دنباله‌دار بزرگ ۱۶۸۰

دنباله‌دار بزرگ ۱۶۸۰ یا سی/ ۱۶۸۰ وی۱ ()، که به‌عنوان دنباله‌دار کرچ و همچنین دنباله‌دار نیوتن نامگذاری شده، نخستین دنباله‌داری است که با استفاده از تلسکوپ کشف شده‌است. این دنباله‌دار را که گوتفرید کرچ اخترشناس اهل آلمان با تلسکوپ رصد و شناسایی کرد یکی از درخشان‌ترین دنباله‌دارها در قرن هفدهم بوده‌است.

 نگاه کلی 
این دنباله‌دار در ۱۴ نوامبر ۱۶۸۰ (سبک نو)، در کوبورگ کشف شد و به یکی از درخشان‌ترین دنباله‌دارهای قرن هفدهم تبدیل شد؛ تا آنجا که حتی در روز نیز دیده می‌شد، و این به خاطر زیبایی بسیار چشمگیر دم طولانی آن بود. با عبور از فاصلهٔ ۰٫۴۲ au از زمین در ۳۰ نوامبر ۱۶۸۰، در ۱۸ دسامبر ۱۶۸۰ در یک اوج بسیار نزدیک ۰٫۰۰۶۲ au (۹۳۰٫۰۰۰ کیلومتری؛ ۵۸۰٫۰۰۰ مایل) سرعت گرفت و در ۲۹ دسامبر با چرخش آن به سوی بیرون به اوج روشنایی خود رسید.آخرین باری که دیده شد در ۱۹ مارس ۱۶۸۱ بود. تا فوریهٔ ۲۰۱۹، این دنباله‌دار حدود ۲۵۷ یکای نجومی (۳۸ میلیارد کیلومتر) از خورشید فاصله داشته‌است.NASA JPL HORIZONS ephemeris more accurate position, no plot. Observer Location: @sun

 جستارهای وابسته 
 دنباله‌دار بزرگ
 دنباله‌دار هالی

 منابع 



 پیوند به بیرون 
 The Great Comet of 1680 Over Rotterdam ( APOD  28 October 2013)

رده:دنباله‌دارهای مسیر خورشیدی