سطح

چپ|بندانگشتی|قطره آب روی پارچه دمشقی قرار دارد. کشش سطحی به اندازه کافی زیاد است که از عبور آن از پارچه جلوگیری می‌کند.
چپ|بندانگشتی|خورشید، مانند همهٔ ستارگان، از دور به نظر می‌رسد که سطح مشخصی دارد، اما در نزدیکی سطح مشخصی ندارد.

سطح، همان‌طور که این اصطلاح بیشتر به کار می‌رود، بیرونی‌ترین یا بالاترین لایهٔ یک جسم فیزیکی است. این بخش یا ناحیه‌ای از جسم است که ابتدا می‌توان دیده و دیگر اجسام ابتدا با آن تعامل دارند.

مفهوم سطح در ریاضیات، به‌ویژه در هندسه ، انتزاعی و رسمی شده است. بستگی به ویژگی‌هایی که بر آنها تأکید می‌شود، چندین صورت‌بندی نابرابر از این دست وجود دارد که همگی سطح نامیده می‌شوند، گاهی همراه با یک توصیف‌کننده مانند سطح جبری، سطح صاف یا سطح فرکتال.

مفهوم سطح و انتزاع آن در ریاضیات، هر دو به‌طور گسترده در فیزیک، مهندسی، گرافیک رایانه‌ای و بسیاری از رشته‌های دیگر، عمدتاً در نمایش سطوح اشیاء فیزیکی، مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، در تجزیه و تحلیل خواص آیرودینامیکی یک هواپیما، جریان هوا در امتداد سطح آن مورد توجه اصلی است. این مفهوم همچنین پرسش‌های فلسفی خاصی را مطرح می‌کند - به عنوان مثال، ضخامت لایه اتم‌ها یا مولکول‌هایی که می‌توان آنها را بخشی از سطح یک جسم در نظر گرفت (یعنی «سطح» در کجا پایان می‌یابد و «داخل» از کجا آغاز می‌شود)، و آیا اشیاء واقعاً در مقیاس زیراتمی دارای سطح هستند.

 منابع 

رده:اشکال هندسی
رده:رویه‌ها
رده:مقاله‌های با گزیده‌ها
رده:مقاله‌های با مفهوم گسترده