سامانه دفاع هوایی اونجر

سامانهٔ دفاع هوایی اَوِنجِر (انتقام‌جو)، با شناسهٔ AN / TWQ-1 یک سیستم موشکی زمین به هوا و خودکشش آمریکایی است. این سامانه به صورت متحرک و برد کوتاه، به حفاظت و دفاع هوایی از واحدهای زمینی در برابر موشک‌های کروز، هواپیماهای بدون سرنشین، هواگردهای ثابت‌بال در ارتفاع پایین و هلی‌کوپترها می‌پردازد.Avenger AN/TWQ-1 (United States) - Jane's Land Based Air Defense

اونجر در ابتدا برای نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا توسعه یافت و در حال حاضر در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و برای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا و چند کشور دیگر در حال فعالیت. است.
بندانگشتی| یک موشک استینگر در آوریل ۲۰۰۰ از سکوی اونجر در ساحل اونسلو، کارولینای شمالی در حال پرتاب است.

 مشخصات فنی 
بندانگشتی| کابین اپراتور در یک اونجر ارتش ایالات متحده

 ابعاد 
 طول: ۴٫۹۵ متر
 عرض: ۲٫۱۸ متر
 ارتفاع: ۲٫۶۴ متر
 وزن: ۳۹۰۰ کیلوگرم
 خدمه: ۲ نفر (حالت عادی)، ۳ نفر (STC)
 سرعت جاده: ۸۹ کیلومتر در ساعت
 برد: ۴۴۰ کیلومتر
 موتور: دیترویت دیزل ۸ سیلندر
 توان خروجی موتور: ۱۳۵ اسب بخار (۹۹ کیلووات)

 حسگرها 
 گیرنده مادون قرمز رو به جلو (FLIR)
 مسافت‌یاب لیزری ایمن برای چشم
 دید اپتیکال

 تسلیحات 
 ۴ یا ۸ موشک اف‌آی‌ام-۹۲ استینگر
 ۱ مسلسل M3P ساخته شده توسط FN Herstal , گونه ای از ام۲ برونینگ که برای استفاده هوایی در طول جنگ جهانی دوم ساخته شده‌است و یک مسلسل با کالیبر ۱۲٫۷ میلی‌متر (.۵۰) با یک ماشه الکترونیکی است. سرعت شلیک آن از ۹۵۰ تا ۱۲۰۰ دور در دقیقه است و هر بار یک جعبه ۲۰۰ تا ۲۵۰ تایی بارگیری می‌شود.

 کاربران 
بندانگشتی| یک اونجر متعلق به تایوان







 جستارهای وابسته 
 جنگ ضدهوایی
 آسلسان
 FIM-92 استینگر

 منابع 
 http://www.wearethemighty.com/articles/e Egypt-pulls-a-per-c-macgyver-move-to-defend-its-ships-from-air-attack
رده:دستگاه‌های الکترونیکی ارتش ایالات متحده آمریکا
رده:موشک‌های زمین‌به‌هوای ایالات‌متحده

رده:تجهیزات نظامی (۱۹۸۹–۱۹۸۰)
رده:خودروهای نظامی از ۱۹۸۰–۱۹۸۹ (میلادی)
رده:دفاع موشکی
رده:جنگ‌افزارهای ایالات متحده آمریکا در جنگ سرد