حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ

حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ  یک مفهوم امپریالیستی بود که در امپراتوری ژاپن توسعه یافت و در بین جمعیت‌های آسیایی که از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۵ توسط این کشور اشغال شده بودند، رواج پیدا کرد. سپس در سراسر آسیا-اقیانوسیه گسترش یافت و اتحاد فرهنگی و اقتصادی را در شرق آسیا، جنوب شرق آسیا، جنوب آسیا و اقیانوسیه ارتقا داد. این سازمان همچنین قصد خود را برای ایجاد یک بلوک خودکفا از ملت‌های آسیا اعلام کرد که توسط ژاپنی‌ها هدایت می‌شد و از حاکمیت قدرت‌های جهان غرب آزاد بود. این ایده در یک برنامه رادیویی با عنوان «وضعیت بین‌المللی و موقعیت ژاپن» توسط وزیر امور خارجه ژاپن، هاچیرو آریتا در ۲۹ ژوئن ۱۹۴۰ ارائه شد.

اجرای عمدی و عملی حوزه مشترک رونق آسیای شرقی بزرگ بسته به گروه و اداره دولتی درگیر بسیار متفاوت بود. برداشت نظریه‌پردازان سیاست، و همچنین اکثریت قریب به اتفاق جمعیت ژاپن به‌طور کلی، این ایده را راستای آزادی-استقلال و استقلال خود از استعمار امپریالیسم غرب در آسیا می‌دیدند. با این حال، در عمل، اغلب توسط نظامیان و ملی‌گرایان مورد استفاده قرار می‌گرفت، آنها این نظریه را وسیله سیاسی مؤثری برای تقویت موقعیت ژاپن و پیشبرد سلطه خود در آسیا می‌دیدند. رویکرد اخیر در یک سند سیاسی که توسط  وزارت بهداشت، کار و رفاه، تحت عنوان بررسی سیاست جهانی با نژاد یاماتو به عنوان هسته منعکس شده‌است، که موقعیت مرکزی ژاپن را در حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ ترسیم کرده و ایده برتری ژاپن بر دیگر آسیایی‌ها را ارتقا داد.

 جستارهای وابسته 
 ملی‌گرایی ژاپنی
 ساتو نوبوهیرو
 کنفرانس آسیای شرقی بزرگ
 هاکو ایچیو

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:اشغال‌های نظامی ژاپن
رده:امپراتوری استعماری ژاپن
رده:اندونزی در جنگ جهانی دوم
رده:پاپوآ گینه نو در جنگ جهانی دوم
رده:تاریخ نظامی ژاپن در جنگ جهانی دوم
رده:تایلند در جنگ جهانی دوم
رده:چین در جنگ جهانی دوم
رده:ژاپن در جنگ جهانی دوم
رده:سیاست جنگ جهانی دوم
رده:فیلیپین در جنگ جهانی دوم
رده:قیمومت اقیانوس آرام جنوبی در جنگ جهانی دوم
رده:مالایای بریتانیا در جنگ جهانی دوم
رده:مانچوکوئو
رده:ملی‌گرایی ژاپن
رده:ویتنام در جنگ جهانی دوم
رده:هنگ‌کنگ در جنگ جهانی دوم
رده:غرب‌ستیزی
رده:ضدکمونیسم در ژاپن