جنگ‌های رمزنگاری

جنگهای رمزنگاری نامی غیررسمی برای تلاشهای ایالات متحده و دولتهای متفقین برای محدود کردن دسترسی عموم و کشورهای خارجی به رمزنگاری است که برای مقاومت در برابر رمزگشایی توسط آژانس‌های اطلاعاتی ملی (به ویژه آژانس امنیت ملی ایالات متحده) است.

 صادرات رمزنگاری از ایالات متحده 
 دوران جنگ سرد 
در اوایل جنگ سرد، ایالات متحده و متحدانش یک سری مفصل از مقررات کنترل صادرات را تهیه کردند که برای جلوگیری از سقوط طیف وسیعی از فن آوری غربی به دست دیگران، به ویژه بلوک شرق، طراحی شده بود. تمام صادرات فن آوری طبقه‌بندی شده به عنوان «حیاتی» نیاز به مجوز داشت.

طی این دوران به‌طور کل از دو نوع فناوری محافظت می‌شد: فناوری فقط با سلاح‌های جنگی ("مهمات") و فن آوری استفاده دوگانه که کاربردهای تجاری نیز داشتند. در ایالات متحده، صادرات فناوری استفاده دوگانه توسط وزارت بازرگانی کنترل می‌شد، در حالی که مهمات توسط وزارت امور خارجه کنترل می‌شد. از آنجا که در دورهٔ پایان جنگ جهانی دوم، بازار رمزنگاری تقریباً کاملاً نظامی بود، فناوری رمزگذاری (تکنیک‌ها و همچنین تجهیزات و پس از اهمیت رایانه‌ها، نرم‌افزار رمزنگاری) به عنوان کالای XIII در لیست مهمات ایالات متحده قرار گرفت . کنترل چند ملیتی صادرات رمزنگاری در غرب شکاف جنگ سرد از طریق مکانیسم‌های کاکام انجام شد.

 جستارهای وابسته 
 محدودیت در وارد کردن رمزنگاری
 قانون ارتباطات برای اجرای قانون
 حقوق بشر و رمزگذاری
 رمزگذاری ۴۰ بیتی

 منابع 

رده:مناظره‌های رمزنگاری
رده:تاریخ مخابرات
رده:ارتباطات نظامی
رده:تاریخ رمزنگاری
رده:رمزنگاری