دولت موقت اسرائیل

دولت موقت اسرائیل (، نویسه گردانی HaMemshela HaZmanit)، کابینه موقت حاکم بر جامعه یهودیان در فلسطین و بعد از آن دولت تازه تأسیس اسراییل، تا زمان تشکیل اولین دوره کنست در سال ۱۹۴۹ بود.

با پایان یافتن دوره قیومیت بریتانیا بر فلسطین در ۱۵ مه ۱۹۴۸، هیئت حاکم بر جامعه یهودیان، شورای ملی یهود (JNC)، در دوم مارس ۱۹۴۸ کار در مورد تشکیل یک دولت موقت یهودی را آغاز کرد. در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۴۸، این تشکیل نهاد مدیریت مردم (، نویسه گردانی Minhelet HaAm) را اعلام کرد. همه اعضای دولت موقت از شورای مردم (Moetzet HaAm) وارد دولت موقت شدند. ساختار شورای ملی یهود نیز به عنوان پایه‌ای برای وزارت داخله عمل می‌کرد.
اداره مردم (Minhelet HaAm) موقعیت شخص حزب نخست‌وزیروزیر دفاع دیوید بن گوریونماپایی وزیر کشاورزی آهارون تزیسلینگماپام وزیر دارایی الیازر کاپلانماپایی وزیر امور خارجه موشه شارتماپایی وزیر بهداشتوزیر مهاجرت حییم-موشه شاپیراهاپوئل هامیزراچی وزیر امور داخلی اسحاق گروئنباوممستقل وزیر دادگستری پینچاس روزنحزب آلیاه جدید / حزب پیشرو وزیر کار و ساختمان مردخای بنتوفماپام وزیر پلیسوزیر امور اقلیتهای اسرائیل بچور شالوم شیتریت انجمن‌های سفاردیم و شرقی وزیر ادیان یهودا لیب میمون میزراخی وزیر تجارت و صنایع پرتز برنشتاین صهیونیست‌های عمومی وزیر حمل و نقل دیوید ریمز ماپایی وزیر قربانیان جنگ یهودا لیب میمون میزراخی وزیر رفاه ییتزاک-مئیر لوین آگودات یسرائیل
در روز ۱۲ مه، شورای مردم تصمیم گرفت که در مورد اعلامیه استقلال اسرائیل به بحث بپردازد. سه نفر از سیزده عضو در جلسه حضور نداشتند، یهودا لیب میمون و ییتزاک گروئنباوم در اورشلیم بودند و امکان حضور در جلسه را نداشتند، ییتزاک-میر لوین هم در آمریکا به سر می‌برد. جلسه در ساعت ۱:۴۵ بعد از ظهر آغاز شد و پس از نیمه شب به پایان رسید. این تصمیم بین پذیرش پیشنهاد آمریکا برای آتش‌بس یا اعلام استقلال بود. تصمیم در مورد اعلام استقلال قرار شد با رای‌گیری صورت بپذیرد.

در ۱۴ مه، اسرائیل استقلال خود را اعلام کرد و مدیریت مردم به دولت موقت تبدیل شد، در حالی که شورای مردم به عنوان شورای موقت دولت فعالیت خود را آغاز کرد. دولت موقت بلافاصله توسط آمریکا به‌صورت دفاکتو به عنوان دولت اسرائیل شناخته شدEnd of Palestine mandate , The Times, 15 May 1948 و به دنبال آن ایران (که به طرح تقسیم سازمان ملل رای مخالف داده بود) به همراه گواتمالا، ایسلند، نیکاراگوئه، رومانی و اروگوئه نیز اسرائیل را به رسمیت شناختند. اتحاد شوروی در ۱۷ مه ۱۹۴۸ به صورت دوژور و پس از آن لهستان، چکسلواکی، یوگسلاوی، ایرلند و آفریقای جنوبی اسرائیل را به رسمیت شناختند. ایالات متحده به رسمیت شناختن قانونی اسراییل را تا اولین انتخابات اسرائیلPress Release, 31 January 1949. Official File, Truman Papers  Truman Library در ۳۱ ژانویه ۱۹۴۹The Recognition of the State of Israel: Introduction  Truman Library به تعویق انداخت.

 منابع 

رده:دولت‌های اسرائیل
رده:دولت‌های موقت
رده:سیاست اسرائیل در ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:سیاست اسرائیل در ۱۹۴۹ (میلادی)