زنان در روم باستان

زنان آزاد در روم باستان شهروند بودند،The form of Roman marriage called conubium, for instance, requires that both spouses be citizens; like men from towns granted civitas sine suffragio, women (at least those eligible for conubium) were citizens without suffrage. The legal status of a mother as a citizen affected her son's citizenship. All Roman citizens recognized as such by law did not hold equal rights and privileges, particularly in regard to holding high office. See A Casebook on Roman Family Law following, and A.N. Sherwin-White, Roman Citizenship (Oxford University Press, 1979), pp. 211 and 268 atzisLCgoPUC&pg =PA268&dq= %22ex+duobus+civibus+Romanis+natos%22&lr =&as_drrb_is= q&as_minm_is =0&as_miny_is= &as_maxm_is =0&as_maxy_is= &as_brr =3&cd= 3#v =onepage&q= %22ex%20duobus%20civibus%20Romanis%20natos%22&f =false online (on male citizenship as it relates to marrying citizen women) et passim. ("children born of two Roman citizens") indicates that a Roman woman was regarded as having citizen status, in specific contrast to a peregrina. اما نمی‌توانستند رأی دهند یا مناصب سیاسی خود را داشته باشند.Bruce W. Frier and Thomas A.J. McGinn, A Casebook on Roman Family Law (Oxford University Press: American Philological Association, 2004), pp. 31–32, 457, et passim.

مورخان رومی از زنان به دلیل نقش عمومی محدودشان کمتر از مردان نام برده‌اند. اما در حالی که زنان رومی از هیچ قدرت سیاسی مستقیمی برخوردار نبودند، کسانی که از خانواده‌های ثروتمند یا قدرتمند بودند می‌توانستند و از طریق مذاکرات خصوصی نفوذ می‌کردند.Kristina Milnor, "Women in Roman Historiography," in The Cambridge Companion to the Roman Historians (Cambridge University Press, 2009), p. 278; Ann Ellis Hanson, "The Restructuring of Female Physiology at Rome," in Les écoles médicales à Rome: Actes du 2ème Colloque international sur les textes médicaux latins antiques, Lausanne, septembre 1986 (Université de Nantes, 1991), p. 256. زنان استثنایی که اثری انکار ناپذیر در تاریخ برجای گذاشتند از لوکرتیا و کلودیا کوینتا، که داستان‌های آنها اهمیت اسطوره‌ای به خود گرفت، متغیر است. زنان عصبانی دوره جمهوری‌خواه روم مانند کورنلیا، مادر برادران گراکوس و فولویا، که فرماندهی ارتش را بر عهده داشتند و سکه‌هایی با تصویر او صادر می‌کردند. زنان دودمان ژولیو کلودین، برجسته‌ترین لیویا دروسیلا (۵۸ قبل از میلاد - ۲۹ میلادی) و آگریپینا کوچک (۱۵ میلادی - ۵۹ میلادی)، که در شکل‌گیری منش نیاکان امپراتوری روم سهیم بودند. و سنت هلنا (c 250/330 میلادی)، نیرویی محرک در ترویج مسیحیت.Unless otherwise noted, this introductory overview is based on Beryl Rawson, "Finding Roman Women," in A Companion to the Roman Republic (Blackwell, 2010), p. 325.

همان‌طور که در مورد اعضای مرد جامعه اتفاق می‌افتد، زنان نخبه و اقدامات سیاسی قابل توجه آنها افراد دارای وضعیت پایین‌تر را در پرونده تاریخی قرار می‌دهند. سنگ‌نبشته و به ویژه گورنوشته اسامی طیف گسترده‌ای از زنان را در سراسر امپراتوری روم مستند می‌کنند، اما اغلب چیز دیگری در مورد آنها نمی‌گویند. برخی از عکس‌های زنده از زندگی روزمره در ژانرهای ادبی لاتین مانند کمدی، هجو و شعر، به ویژه اشعار Catullus و Ovid، که نگاهی اجمالی از زنان در اتاقهای غذا خوری رومی، و مجالس عروسی، در مسابقات ورزشی و تئاتر، خرید، خرید در مورد آرایش، تمرین جادو، نگرانی در مورد بارداری - همه اینها از طریق چشم‌های مرد است. به عنوان مثال نامه‌های منتشر شده سیسرون به‌طور غیررسمی نشان می‌دهد که چگونه مرد بزرگ خود خوانده در جبهه داخلی با همسرش ترنتیا و دخترش تولیا تعامل داشته‌است، زیرا سخنرانی‌های وی نشان می‌دهد از طریق بی اعتنایی شیوه‌های مختلف زنان رومی برای داشتن جنسی و روحیه آزاد زندگی اجتماعی.In reference to his character assassination of the notorious Clodia; see Pro Caelio.بندانگشتی|ویبیا سابینا تحصیل کرده و خوش سفر (حدود ۱۳۶ میلادی) خواهرزاده بزرگ امپراتور تراژان بود و همسر جانشین او هادریانوس شد. برخلاف برخی از شاهزادگان، او نقش کمی در سیاست دربار ایفا کرد و در زندگی خصوصی مستقل ماند، هیچ فرزندی نداشت و به دنبال ارضای عاطفی در امور عاشقانه بودJasper Burns, "Sabina," in Great Women of Imperial Rome: Mothers and Wives of the Caesars (Routledge, 2007), pp. 124–140.تنها نقش عمومی که فقط برای زنان اختصاص داشت، در حوزه دین روم باستان بود: دفتر کشیشی باکره‌های وستال. برای مدت سی سال که از ازدواج یا رابطه جنسی منع شده بودند، وستال‌ها خود را وقف مطالعه و رعایت صحیح مناسکی می‌کردند که برای امنیت و بقای رم ضروری تشخیص داده می‌شد اما توسط دانشکده‌های مرد کشیش انجام نمی‌شد.For an extensive modern consideration of the Vestals, see Ariadne Staples, From Good Goddess to Vestal Virgins: Sex and Category in Roman Religion (Routledge, 1998).

 جستارهای وابسته 
 تجاوز به زنان اهل سابین
زنان در اسپارتای باستان
 زنان در مصر باستان
 زنان در دوران آتن کلاسیک
 زنان در جنگ‌های باستانی

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:زنان بر پایه کشورهای پیشین
رده:زنان بر پایه دوره