نیروی هوایی پرو

نیروی هوایی پرو  شاخه ای هوایی از نیروهای مسلح پرو است که وظیفه دفاع از ملت پرو و منافع آن را از طریق رزم هوایی بر عهده دارد. ماموریت‌های اضافی این سازمان شامل کمک در حفاظت از امنیت داخلی، انجام عملیات امداد رسانی در بلایا و حوادث طبیعی و شرکت در عملیات بین‌المللی حفظ صلح می‌باشد.

 تاریخچه 
 قرن بیستم 
راست|thumb|یک هواپیمای سپاه هوانوردی پرو CAPبر فراز یک ناو نیروی دریایی پرو درطی جنگ سال ۱۹۴۱ 
در ۲۰ مه ۱۹۲۹ (۳۰ اردیبهشت ۱۳۰۸ خورشیدی)، ناوگان‌های هوایی ارتش و نیروی دریایی پرو در سازمانی جدید به نام (سپاه هوانوردی پرو)  (به اختصار CAP) ادغام شدند. سپاه هوایی پرو (اختصار CAP) در طی جنگ پرو و کلمیبا در سال ۱۹۳۳، با هواپیماهای
ووت او۲یو کرسر و کورتیس اف۱۱سی هاوک در حوضه آمازون با قوای دشمن به مبارزه پرداخته و سه فروند هواپیما را در مصاف با نیروی هوایی کلمبیا از دست داد. در ۱۲ مارس ۱۹۳۶ (۲۱ اسفندماه ۱۳۱۴) نام این نیرو به سپاه هوانوردی پرو  (همچنین به اختصار CAP) تغییر یافت.

 جنگ پرو و اکوادور 
در سال ۱۹۴۱، CAP در جنگ پرو و اکوادور شرکت داشت. در آن زمان، CAP به جنگنده‌های کاپرونی چی. آ ۱۱۴ و نورث آمریکن ان‌ای. ۵۰ توریتو و هواپیماهای تهاجمی داگلاس دی‌بی-۸ای-۳پی وکاپرونی چی. آ ۱۳۵تیپو پرو و کاپرونی چی. آ ۳۱۰لیبچو مجهز بود.Acig.org: The Most Powerful Air Force in Latin America

سپاه هوانوردی پرو CAP همچنین در طی این جنگ یک واحد چترباز را ایجاد نموده بود که در تصرف شهر بندری راهبردی اکوادور، پورتو بولیو در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۱، از آن واحد بهره‌برداری تأثیرگذاری شد و اولین بار در قاره آمریکا بود که از نیروهای هوابرد در نبرد استفاده شد.The paratroopers were dropped from Italian Caproni Ca.111 bomber-transports. Skydiving in Peru by General Alberto Thorndike Elmore

ستوان خوزه کوئینونس گونزالس یک خلبان پرویی در طول جنگ با اکوادور بود. در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱، وقتی که وی درحال حمله در ارتفاع پایین با یک هواپیمای نورث آمریکن ان‌ای-۵۰ به یک پست مرزی اکوادور بود، هواپیمای وی مورد اصابت آتش ضدهوایی قرارگرفت. طبق روایت‌های سنتی پرو، کوئینونس پس از اصابت گلوله‌های ضدهوایی، هواپیمای آسیب‌دیده خود را عمداً به ضد هوایی نیروهای اکوادوری کوبید و آن را نابود کرد. او پس از مرگ به درجه سروانی ارتقا یافت و امروزه به عنوان قهرمان ملی پرو شناخته می‌شود.

در سال ۱۹۴۲، سازمان خدمات ملی عکسبرداری هوایی در سپاه هوانوردی پرو CAP ادغام شد.

 جنگ سرد 
در دوران ریاست جمهوری ژنرال مانوئل اودریا در دهه ۱۹۵۰، قوای هوایی پرو سازماندهی مجدد شده و در ۱۸ ژوئیه ۱۹۵۰ نام آن به نیروی هوایی پرو (به اختصار FAP) تغییر یافت. پرو در این دوره متحد ایالات متحده بود و نیروی هوایی پرو، عمدتاً به هواپیماهای ساخته شده در ایالات متحده و بریتانیا مجهز بود. در پایان دوره ریاست ژنرال اودریا، FAP با بمب افکن انگلیش الکتریک کانبرا و هواپیماهای هاوکر هانتر، لاکهید پی-۸۰ شوتینگ استار و جنگنده‌های نورث آمریکن اف-۸۶ سببر، عصر جت را آغاز نمود.
راست|thumb| سوخو-۲۲ در پایگاه هوایی لاس پالماس در لیما 
با این حال، در ۳ اکتبر ۱۹۶۸، یک خونتای نظامی به رهبری ژنرال طرفدار شوروی ارتش پرو، خوان ولاسکو آلوارادو، کودتای سریع و بدون خونریزی را علیه رئیس‌جمهور فرناندو بلاونده ترری ترتیب داد. ولاسکو پرو را بیشتر در صف بلوک شرق درآورد و روابط با ایالات متحده بدتر شد ایالات متحده در سال ۱۹۶۹ تحریم تسلیحاتی را بر علیه پرو اعمال نمود و به این ترتیب تأمین قطعات یدکی، برای تسلیحات آمریکایی نیروی هوایی پرو دشوار شد در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ پرو برای طرف نمودن تسلیحات نظامی موردنیازخود، به اتحاد جماهیر شوروی روی آورد. در طی این مدت، FAP چندین هواپیمای ساخت شوروی از جمله جنگنده‌های سوخو-۲۲، هواپیماهای ترابری آنتونوف ای‌ان-۲۶ و آنتونوف ای‌ان-۳۲ و همچنین بالگردهای میل می-۸، میل-۱۷، میل-۲۴ و میل-۲۶ را به خدمت گرفت. مستشاران نظامی شوروی نیز به پرو وارد شدند.

راست|thumb| میراژ ۵ از ناوگان نیروی هوایی پرو 

ولاسکو در سال ۱۹۷۵ توسط افسران نظامی دیگری سرنگون شده و بلاونده در سال ۱۹۸۰ به عنوان یک رئیس‌جمهور غیرنظامی به قدرت بازگشت. در این زمان FAP جنگنده‌های فرانسوی میراژ ۵پی و ۵دی‌پی و میراژ ۲۰۰۰ را در سال ۱۹۸۴ خریداری نمود. روابط با ایالات متحده بهبود یافته وبه دنبال آن FAP هواپیماهای آمریکایی از جمله، هواپیماهای تهاجمی سسنا ای-۳۷بی دراگون‌فلای و همچنین هواپیماهای ترابری
لاکهید سی-۱۳۰ و لال-۱۰۰ هرکولس را به دست آورد.

 دوران رکود اقتصادی 
رکود اقتصادی پرو در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ باعث کاهش هزینه‌ها و در نتیجه کاهش اندازه ناوگان نیروی هوایی پرو شد. کاهش بودجه در آموزش به این معنی بود که خلبانان پرویی در مقایسه با دهه ۱۹۷۰، تعداد ساعات پرواز سالانه (AFH) کمتری داشت. تعداد ساعات پرواز سالانه البته در برآورد مهارت و تجربه فردی خلبانان نیروی هوایی بسیار مهم است: «ساعات پرواز سالانه بیشتر نشان دهنده خلبانان با آموزش بیشتر و آمادگی عمومی بهتر است.»
همچنین تعدادی از توضیحات احتمالی برای تعداد ساعات پرواز سالانه پایین نیروی هوایی پرو، وجود دارد از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به این موارد اشاراه داشت: نگرانی در مورد قدیمی بودن تجهیزات، کمبود قطعات یدکی - به ویژه برای هواپیماهای قدیمی - مشکلات با فرسودگی بدنه هواپیما و کمبود سوخت. با این حال، احتمال زیادی وجود دارد که برخی از خلبانان و هنگ‌های «نخبگان» مانند خلبان‌هایی که در پایگاه هوایی تالارا و پایگاه هوایی لاخویا مستقر هستند، ساعات پرواز بیشتری داشته باشند. خصوصاً آنکه هنگ‌های مذکور امروزه مجهز به هواپیماهای مدرن بوده و وظیفه دفاع از میهن را بر عهده دارند.

 جنگ سنپا 
نیروی هوایی پرو در سال ۱۹۹۵ در جنگ سِنِپا علیه نیروی هوایی اکوادور در حوضه آمازون وارد کارزار شده و از ارتش پرو پشتیبانی هوایی نموده و با بالگردهای میل-۲۵، بمب افکن های کانبرا، هواپیماهای ای-۳۷ و سوخو-۲۲ به مواضع دشمن حمله نمود. به دلیل نبود جاده‌های قابل اعتماد، هلیکوپترهای میل-۱۷ و همچنین هواپیماهای لاکهید ال-۱۰۰ هرکولس، آنتونوف-۲۸ و آنتونوف-۳۲ نیروی هوایی پرو به جابه‌جایی نیروها پرداختند. در طی این جنگ، حداقل دو بالگرد سرنگون شدند.

 دولت فوجیموری 
در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، به منظور دستیابی به برنامه‌های جسورانه نظامی آلبرتو فوجیموری رئیس جمهوروقت پرو، نیروی هوایی پرو برنامه‌هایی را برای بهینه‌سازی برای بازنگری کلی در ماموریت‌ها و خریدهای جدید ضروری را آغاز نمود.Diario La Republica http://www.ecuadorinmediato.com/Noticias/news_user_view/investigacion_peruana_corrupcion_impidio_bombardear_ecuador_2da_parte--11212

در سال ۱۹۹۷، نیروی هوایی پرو ۲۱ فروند جنگنده میگ-۲۹ و ۱۸ فروند هواپیمای تهاجمی سوخو-۲۵ را از بلاروس خریداری نمود. در سال ۱۹۹۸، سه جنگنده دیگر میگ-۲۹ از روسیه خریداری شد،https://www.flightglobal.com/peruvian-mig-29-purchase-seals-service-deal/23330.article که به همراه ۱۲ فروند جنگنده میراژ ۲۰۰۰ که در سال ۱۹۸۴ از شرکت فرانسوی داسو اویاسیون خریداری شد، ناوگان ۵۴ فروندی جنگنده‌های نیروی هوایی پرو را تشکیل دادند.

این خریدها گران بود و تعدادی از منتقدان سودمندی آنها در برابر نگرانی‌های امنیتی مبرم زمان پرو همانند چریک‌های مارکسیست راه درخشان
را زیر سؤال بردند.
از سوی دیگر، نیروی هوایی پرو هنوز جنگ سنپا در سال ۱۹۹۵ با اکوادور را به یاد داشت، لذا جنگنده‌های میگ-۲۹ خود را در نزدیکی مرز در پایگاه هوایی چیکلایو و پایگاه هوایی تالارا مستقر نمود.

 قرن بیست و یکم 

جنگنده‌های میراژ ۲۰۰۰ سی/بی و میگ-۲۹ اس، در کنار جت‌های پشتیبانی نزدیک هوایی سوخو-۲۵ ستون فقرات ناوگان جنگنده چندمنظوره کنونی نیروی هوایی پرو را شکل می‌دهند. جنگنده‌های میراژ-۲۰۰۰ پی نیروی هوایی پرو در پایگاه هوایی لاخویا نزدیک مرز بولیوی و شیلی مستقر هستند. این سه کشور واقع در رشته کوه آند اختلافی قدیمی و حل نشده سه طرفه در مورد مرزهای دریایی فی مابین خود دارند. همچنین تنش‌های باقی مانده با دشمن تاریخی آن کشور، شیلی یک معضل تاربخی در پرو می‌باشد.

در سال ۲۰۰۸ آرای‌سی میگ ارتقاء ناوگان جنگنده‌های میگ نیروی هوایی پرو را به استاندارد صادراتی میگ-۲۹ اس‌ام‌تی آغاز نمود در سال ۲۰۰۹، همچنین داسو شروع به همکاری با پرو برای بازرسی جامع ناوگان میراژ، همراه با برخی نوسازی‌های الکترونیکی هواپیماها نمود.

از سال ۲۰۱۳، پرو در حال مذاکره با تأمین کنندگان اروپایی به عنوان بخشی از یک برنامه بلند مدت برای جایگزینی هواپیماهای فرسوده نیروی هوایی خود با سوخو-۳۵، رافال یا یوروفایتر تایفون‌های دست دوم است. تا این هنگام، نیروی هوایی پرو در حال بررسی امکان خرید ۶۰ فروند تایفون یوروفایتر تایفون ئی‌اف-۲۰۰۰ از اسپانیا و شصت فروند سوخو-۳۵ از روسیه می‌باشد.
هزینه این برنامه یک مسئله ای مهم بود، برای رئیس‌جمهور وقت، اولانتا هومالا، که به دنبال جت‌های جنگنده با قیمت رقابتی و متناسب با بودجه ملی بود. در سال ۲۰۱۴، پرو شروع به به روز رسانی عملیات و تجهیزات مکانیکی هواپیمای سسنا ای-۳۷ خود نمود و سیستم‌های کنترل‌های آنالوگ ناوگان خود را با سخت‌افزار دیجیتال جدید جایگزین نمود.
پرو بالگرد چند منظوره آی. دبیلو۱۳۹ ایتالیایی را برای به جایگزینی ناوگان بالگردهای چندمنظوره قدیمی خود و همچنین برای ناوگان عملیات جستجو و نجات، ارزیابی نموده است. این خرید شامل ۱۲ بالگرد به مبلغ ۱۹۳ میلیون دلار است.

به گزارش نشریه نشنال اینترست پس از پرده برداری از جنگنده کی‌اف-۲۱ در آوریل ۲۰۲۱، پرو ممکن است یک مشتری بالقوه برای این جنگنده نسل ۴٫۵ باشد.

 سازمان 

 بال هوایی شماره ۱ 
 گروه شماره ۶ – پایگاه اصلی: چیکلایو
 گُردان هوایی رزمی ۶۱۲ (خروس جنگی‌ها) مجهز به (میگ-۲۹اس | میگ-۲۹ ئی | میگ-۲۰ اس ام پی | میگ-۲۹یو بی پی)
 گروه شماره ۷ – پایگاه اصلی: پیورا
 گُردان هوایی رزمی ۷۱۱ (عقرب‌ها) مجهز به سسنا ای-۳۷ دراگون‌فلای
 گروه شماره ۱۱ – پایگاه اصلی: تالارا
 گُردان هوایی رزمی ۱۱۲ (ببرها) مجهز به سوخو-۲۵یوبی

 بال هوایی شماره ۲ 
 گروه شماره ۳ – پایگاه اصلی: کایائو
 گُردان هوایی بالگرد ۳۱۵ مجهز به ام‌بی‌بی بی او ۱۰۵
 گردان هوایی بالگرد ۳۳۲ مجهز به بل ۲۱۲، آگوستا-بل ۴۱۲اس پی
 گردان هوایی بالگرد ۳۴۱ مجهز به میل-۸ ام تی وی-۱، میل-۱۷ اچ/۱بی ،میل-۱۷ اس اچ
 گروه شماره ۸ – پایگاه اصلی: کایائو
 گُردان هوایی ترابری ۸۴۱ مجهز به بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰، بوئینگ ۷۳۷–۵۰۰
 گردان هوایی ترابری ۸۴۲ مجهز به لاکهید ال-۱۰۰ هرکولس
 گردان هوایی ترابری ۸۴۳ مجهز به ای‌ان-۳۲ بی
 گردان هوایی ترابری ۸۴۴ مجهز به سی-۲۷جی اسپارتان
 اداره نظارت و شناسایی هوایی (DIVRA) و خدمات ملی عکسبرداری هوایی (SAN)-پایگاه اصلی: لیما
 گردان هوایی ۳۳۰ مجهز به (پهپادهای یوای‌اس اف‌ای‌پی ام‌کی۱، ام‌کی۲، ام‌کی۳، ام‌کی۴، ام‌کی۵ و ام‌کی۶)
 گردان هوایی ۳۳۱ مجهز به لیرجت ۳۵ دارای دوربینهای هوایی لایکا آرسی-۳۰ و جی پی اس آر-۷ جی‌ان‌اس‌اس)
 گردان هوایی شماره ۳۳۴ مجهز به فیرچایلد سی-۲۶ مترولاینر و توین کماندر۶۹۰بی
 ئی‌اف‌اُوپی‌آی-مدرسه آموزش خلبانی (گروه سابق شماره ۵۱)-پایگاه اصلی پیسکو
 گردان هوایی شماره ۵۱۰ (آموزشی پایه مجهز به) شوایتزر اس-۳۰۰سی
 گردان هوایی شماره ۵۱۱ (آموزشی پایه مجهز به) زلین زد۲۴۲
 گردان هوایی شماره ۵۱۲ (آموزشی پایه مجهز به) کی‌ای‌آی کی‌تی-۱پی
 گردان هوایی شماره ۵۱۳ (آموزشی پایه مجهز به) کی‌ای‌آی کی‌تی-۱پی

 بال هوایی شماره ۳ 
 گروه شماره ۲ – پایگاه اصلی: ویتور ارکیپا
 گردان هوایی شماره ۲۱۱ (بالگردهای تهاجمی) اژدهایان پرنده مجهز به میل-۲۵ و میل-۳۵پی
 گروه شماره ۴ – پایگاه اصلی: لاخویا ارکیپا
 گردان هوایی شماره ۴۱۱ (هواگرد جنگی) شاهین‌ها مجهز به میراژ ۲۰۰۰ پی/دی‌پی
 مدرسه فرماندهی نیروی هوایی پرو FAP: لاخویا ارکیپا
 پایگاه هوایی پوئرتو مالدونادو
 یگان هوایی تاکنا

 بال هوایی شماره ۵ 
 گروه شماره ۴۲ – پایگاه اصلی: ایکیتوس
 گردان هوایی شماره ۴۲۱ مجهز به دی‌اچ‌سی-۶ و (وای-۱۲ از خدمت خارج شده است)
 گردان هوایی شماره ۴۲۲ مجهز به پی‌سی-۶
 پایگاه هوایی سانتا کلارا– پایگاه اصلی: ایکیتوس

 نفرات 
چپ|thumb|افسران دانشجوی افسری نیروی هوایی پرو
چپ|thumb|مراسم فارغ‌التحصیلی ۱۲ خلبان جدید نیروی هوایی پرو در پایگاه هوایی پیسکو در سال ۲۰۲۰
نفرات (در سال ۲۰۰۱), based on Supreme Decree DS No. 69 DE/SG of 2001. افسران ارشد ۱٬۹۰۹ درجه داران ارشد ۷٬۵۹۹ دانشجویان دانشکده افسری ۳۲۵ درجه داران در حال آموزش ۲۹۶ درجه داران جزء ۷٬۸۸۰ نفرات غیرنظامی ۸٬۷۰۸ کل نفرات ۱۷٬۹۶۹(به جز نفرات غیرنظامی)

 تجهیزات 
 هواگردها 

هواگردمبدا ساختماموریتگونهتعداد در حال خدمتتوضیحات هواگرد جنگی میراژ ۲۰۰۰  چندمنظوره ۲۰۰۰پی ۱۱ ۲ فروند میراژ ۲۰۰۰ دی پی به آموزش تبدیلی اختصاص داده شده است.
یک فروند میراژ ۲۰۰۰ پی در یک حادثه آموزشی از بین رفته است. میگ-۲۹ام چندمنظوره۸ فروند فالکروم اس ام ئی، ۳ فروند اس ئی و ۸ فروند اس. تعداد در حال خدمت  ۲ فروند به آموزش تبدیلیآموزش خدمهٔ پروازی که مجوز نوع مربوط به یک هواگرد را دارند، اما قصد خدمت در همان جایگاه در هواگرد از گونه ای دیگر در همان رده را دارند و به تشخیص سازمان ناظر به جای طی دورهٔ کامل آموزش هواگرد جدید، به دلیل وجود شباهت‌های پایه، فقط تفاوت‌های بین گونه‌ها را آموزش می‌بینند اختصاص داده شده است. سوخو-۲۵  تهاجمی ۲ ۶ فروند به آموزش تبدیلی اختصاص داده شده است. سسنا ای-۳۷ تهاجمی ۲۰تانکر سوخت‌گیری هوایی کی‌سی-۱۳۰ هرکولس  سوخت‌گیری هوایی/ترابری کی‌سی-۱۳۰ اچ ۲ شناسایی سی-۲۶ مترولاینر  نظارت / جاسوسی ارتباطات۳اهدا شده توسط ایالات متحده آمریکا، برای عمیات علیه قاچاق موادمخدرلیرجت ۳۵ تصویرسنجییو-۳۶۱ ترابری بوئینگ ۷۳۷  وی آی پی۱ پایپر پی ای-۳۴  چندمنظوره۱ سی-۲۷جی اسپارتان  ترابری ۴ ۸ فروند سفارش داده شده است آنتونوف ای‌ان-۳۲  ترابری ۳بیچ‌کرفت بارونچندمنظوره۱ دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر  چندمنظوره/ ترابری ۱۵ هواپیمای دارای قابلیت برخاست و فرود کوتاه لاکهید ال-۱۰۰  ترابری ۳پیلاتوس پی‌سی-۶ چندمنظوره/ ترابری۱هواپیمای دارای قابلیت برخاست و فرود کوتاه بالگردهابل ۴۱۲ چندمنظوره۳میل می-۱۷ چندمنظورهمیل ۱۷/۱۷۱ ۹ ۸ فروند سفارش داده شده است میل می-۲۴  تهاجمیمیل ۲۵/میل ۳۵ ۱۶ام‌بی‌بی‌بو ۱۰۵ چندمنظوره۲ اس‌اچ-۳ سی کینگ  هشدار زودهنگام هوابرد (آواکس)اس اچ-۳ اچ ۶ فروند سفارش داده شده است آموزشی زلین ۴۲  آموزشی زد ۲۴۲ ۳سی اچ ۲۰۰۰  آموزشی۹۸ فروند سفارش داده شده است پایپر پی ای-۴۴  آموزشی چند موتوره۱شوایتزر اس-۳۰۰ سی  بالگرد آموزشی۴انستروم اف ۲۸  بالگرد آموزشی ۴ ۴ فروند سفارش داده شده استکی تی-۱ وونگبی آموزش اولیهکی تی-۱ پی۲۰ آئروماکی ام بی-۳۳۹  جت آموزشی ۵ پهپاد UAV FAP  Reconnaissance ۵

 جنگ اقزارهای نیروهای زمینی 
NameOriginTypeVariantNotes اسلحه‌های سبک وکتور اس پی۱ تپانچه نیمه‌خودکار ای کی ام تفنگ تهاجمی ام۴ کارباین تفنگ تهاجمی M4A1 آی‌ام‌آی جلیل تفنگ تهاجمی میلکور بی ایکس پی  مسلسل دستی یوزی مسلسل دستی سامانه ضدهوایی ایگلا سامانه پدافند هوایی همراهجولینسامانه پدافند هوایی همراه زرهی بی‌تی‌آر-۶۰ نفربر زره‌پوشوسیله دارای قابلیت آبی‌خاکی بی آر دی ام-۲ نفربر زره‌پوشمجهز به مالیوتکاوسیله دارای قابلیت آبی‌خاکی

 منابع 


 پانویس 

 استنادات 

 پیوند به بیرون 

Official Air Force of Peru Website
Peruvian military aircraft Order of Battle
 https://web.archive.org/web/20060711033439/http://www.aeroflight.co.uk/waf/americas/peru/per-airforce.htm Aeroflight]
Maquina de Combate
Order of Battle at Scramble
World Air Forces


رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۹ (میلادی) در پرو