راناویروس

راناویروس‌ها (Ranavirus) سرده ای از ویروسها متعلق به خانوادهٔ ویروسی Iridoviridae هستند. پنج سرده ی ویروسی دیگر نیز در خانواده Iridoviridae وجود دارد، اما راناویروس‌ها تنها ویروس‌های این خانواده هستند که دوزیستان و خزندگان را آلوده می‌کنند.

 گونه‌های میزبان ویروس 
 دوزیستان میزبان 
 قورباغهٔ چوبی (Lithobates sylvaticus)
 گاوغوک آمریکایی (Lithobates catesbieanus)
 قورباغه پیکرل

 خزندگان میزبان 
 پیتون‌های سبز (Chondropython viridis)
 لاک‌پشت ستاره‌دار برمه‌ای (Geochelone platynota)
 لاک پشت پلنگی (Geochelone pardalis)
 لاک پشت گوفر (Gopherus polyphemus)
 لاسرتای کوهی (Lacerta monticola)
 لاک پشت جعبه ای شرقی (Terrapene carolina carolina)
 لاک پشت جعبه ای غربی (Terrapene carolina bauri)
 لاک‌پشت جعبه‌ای غربی (Terrapene ornata)
 لاک‌پشت مهمیزدار (Testudo graeca)Blahak S. , Uhlenbrok C. "Ranavirus infections in European terrestrial tortoises in Germany". Proceedings of the 1st International Conference on Reptile and Amphibian Medicine; Munich, Germany. 4–7 March 2010; pp. 17–23
 لاک‌پشت هرمان (Testudo hermanni)
 لاک پشت مصری (Testudo kleinmanni)
 لاک پشت روسی (Testudo horsfieldii)
 لاک پشت حاشیه دار (Testudo marginata)
 لاک‌پشت گوش‌قرمز (Trachemys scripta elegans)
 لاک‌پشت گازگیر معمولی (Chelydra serpentina)
 لاک‌پشت نرم‌کاسه چینی (Pelodiscus sinensis)
 گکوی دم برگی معمولی (Uroplatus fimbriatus)
 مارمولک حصاری شرقی (Sceloporus undulatus)

 ساختار 
راناویروس‌ها از گروه دی‌ان‌ای ویروسها هستند و دارای دی ان ای تک رشته‌ای بزرگ بوده و ساختاری بیست وجهی دارند. قطر دی ان ای این ویروس ۱۵۰ نانومتر بوده و دارای ۱۰۵۰۰۰ جفت باز آلی هستند.Williams T, Barbosa-Solomieu V, Chinchar GD (2005). "A decade of advances in iridovirus research" 173-148. In Maramorosch K, Shatkin A (eds). Advances in virus research, Vol. 65 Academic Press, New York, USA. دی ان ای این ویروس، کد کنندهٔ حدود ۱۰۰ محصول ژنی می‌باشد. کپسید این ویروس پروتئینی به نام (MCP) است.
سرده ساختار تقارن کپسید آرایش ژنومی قطعه بندی ژنومی راناویروس چند وجهی T = ۱۳۳ یا ۱۴۷ خطی تک قسمتی

 انتقال 
انتقال راناویروس‌ها از طریق چندین مورد از جمله خاک آلوده، تماس مستقیم، قرار گرفتن در معرض آب و بلعیدن بافت‌های آلوده در طی شکار، مردارخواری یا هم‌نوع‌خواری رخ می‌دهد. راناویروس‌ها در محیط‌های آبی نسبتاً پایدار بوده و می‌توانند بیش از چندین هفته در خارج از بدن جانور میزبان باقی بمانند.

 بیماری‌زایی 
تولید و سنتز پروتئین‌های ویروسی طی چند ساعت پس از ورود ویروس انجام می‌شود. عفونت راناویروس طی چند ساعت، باعث نکروز بافت‌ها و آپوپتوز سلول‌های جانور میزبان خواهد شد.

 منابع 

رده:بیماری‌های ویروسی ماهی‌ها
رده:سرده‌های ویروس
رده:مقاله‌های دارای ویدئو