نقاط کوانتومی کربن

نقاط کوانتومی کربن (CQDها، سی دات یا CDها) نانوذرات کربنی کوچک (اندازه کمتر از ۱۰ نانومتر) با نوعی غیرفعال‌سازی سطحی هستند.

 تاریخه 
CQD برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ به‌طور تصادفی در خالص سازی نانولوله‌های کربنی تک جداره توسط Xu و همکاران کشف شد. این کشف مطالعات گسترده‌ای را برای بهره‌برداری از ویژگی‌های فلورسانس CQD ایجاد کرد. پیشرفت زیادی در سنتز، خصوصیات و کاربردهای CQD حاصل شده‌است.Wang, Youfu; Hu, Aiguo (2014). "Carbon quantum dots: Synthesis, properties and applications". Journal of Materials Chemistry C. 2 (34): 6921–39. doi:10.1039/C4TC00988F.

 کاربرد 
بندانگشتی|234x234پیکسل| CQDها با خواص منحصر به فرد پتانسیل زیادی در پزشکی، الکترونیک، آنالیز و سنسورها دارندWang, Youfu; Hu, Aiguo (2014). "Carbon quantum dots: Synthesis, properties and applications". Journal of Materials Chemistry C. 2 (34): 6921–39. doi:10.1039/C4TC00988F.
داشتن خصوصیات برتر مانند سمیت کم و سازگاری زیستی خوب، مواد CQD را برای استفاده در تصویربرداری زیستی، حسگر زیستی و دارورسانی، مواد مطلوبی می‌کند.Wang, Youfu; Hu, Aiguo (2014). "Carbon quantum dots: Synthesis, properties and applications". Journal of Materials Chemistry C. 2 (34): 6921–39. doi:10.1039/C4TC00988F. بر اساس ویژگی‌های نوری و الکترونیکی بسیار عالی، CQDها همچنین می‌توانند در تجزیه، حسگرها و الکترونیک کاربردهایی پیدا کنند.

 تصویربرداری زیستی 
 حسگر 
 دارورسانی 
 کاتالیست 
 لوازم الکترونیکی 
 بازیابی اثر انگشت 
 جستارهای وابسته 
 نقطه کوانتومی
 نقطه کوانتومی نانولوله‌های کربنی
 نانولوله‌های کربنی در فتوولتائیک
 نقطه کوانتومی گرافن

 منابع 

رده:دگرشکل‌های کربن