اردوگاه کار اجباری یونگفرنهوف

اردوگاه کار اجباری یونگفرنهوف یک اردوگاه کار اجباری در لتونی، در حدود سه یا چهار کیلومتری ریگا، بود. این اردوگاه از دسامبر ۱۹۴۱ تا مارس ۱۹۴۲ فعالیت داشت و یهودیان اضافی از دیگر اردوگاه‌ها، به ویژه یهودیان آلمانی و اتریشی که در آغاز بنا بود به مقصد مینسک فرستاده شوند، در آن نگهداری می‌شدند.

 تاریخچه 
اردوگاه در زمینی با وسعت ۲۰۰ هکتار قرار داشت که پیشتر سه انبار بزرگ، پنج پادگان کوچک و سوله‌های مختلف دامداری در آن قرار داشتند. ساختمان‌های نیمه‌فروریخته و غیرقابل گرم شدن برای اسکان چندین هزار نفر نامناسب بودند. اردوگاه هیچ برج دیده‌بانی یا محوطه محصور نداشت، بلکه گشتی سیار متشکل از ده تا پانزده پلیس کمکی لتونی تحت فرماندهی آلمانی رودلف یواخیم سک آن را دیده‌بانی می‌کردند.

در دسامبر ۱۹۴۱، در مجموع ۳٬۹۸۴ تن با چهار قطار جداگانه به یونگفرنهاف آورده شدند؛ از جمله ۱۳۶ کودک زیر ده سال و ۷۶۶ بزرگسال.All exact numbers from  Gottwald, Alfred, and Schulle, Diana: Die "Judendeportationen" aus dem Deutschen Reich 1941–1945. Wiesbaden 2005, , S. 114/115. در ۱ دسامبر ۱۹۴۱، ۱۰۱۳ یهودی از وورتمبرگ سوار قطار شده و به اردوگاه فرستاده شدند."Tatort Nortbahnhof", Zeichen der Erinnerung  964 مورد دیگر نیز در ۶ دسامبر ۱۹۴۱ از هامبورگ، لوبک (تنها ۹۰ یهودی ساکن در شهر باقی ماندند)3.html Jüdisches Leben, Judenverfolgung, Christen jüdischer Herkunft im Nationalsozialismus (in Lübeck) و سایر افراد از سراسر شلسویگ-هولشتاین به اردوگاه تبعید شدند. کاروان‌های دیگری نیز شامل ۱٬۰۰۸ تن از نورنبرگ و ۱٬۰۰۱ تن از وین به اردوگاه وارد شدند.NS-Zeit, Nürnberg online

 زندانیان 
حدود ۸۰۰ تن از زندانیان در زمستان ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ بر اثر گرسنگی، سرما، تیفوس جان خود را از دست دادند. امروزه باور بر این است که شهادت یک شاهد عینی، مبنی بر اینکه یک وانت گاز به اردوگاه اختصاص داده شده بود، قابل‌اعتقاد نیست و با آن به شکل غیرمستند برخورد می‌شود. Interview in Die Carlebachs, S. 82 / dagegen Angrick/Klein, , S. 338 mit Anm. 3)

در مارس ۱۹۴۲ اردوگاه برچیده شد. به عنوان بخشی از عملیات دونامونده با تمارض به اینکه زندانیان قرار است به اردوگاهی جدید با شرایط کار بهتر منتقل شوند (اردوگاه در اصل وجود خارجی نداشت) و در آنجا در کارخانه تولید کنسرو به کار بپردازند، زندانیان فریب داده شده و ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ تن از ایشان به جنگل بیکرنیکی منتقل شدند. همانند
یهودیان ساکن گتو ریگا پیش از آن‌ها، این زندانیان نیز در ۲۶ مارس ۱۹۴۲ در جنگل تیرباران شده و در گورهای دسته‌جمعی دفن شدند. در میان تیرخوردگان ماکس کلیمان، از کهنه‌سربازان جنگ جهانی اول بود که به همراه خانواده‌اش به اردوگاه آورده شده بود. Lagerältester Max Kleemann  به گفته وی:

۴۵۰ زندانی در اردوگاه باقی ماندند و گروهی کاری را تشکیل دادند. از آن‌ها خواسته شد تا به منظور پنهان کردن بقایای اردوگاه، برای تغییر شکل آن به یک کشتزار اقدام به کار کنند. گروه کاری به مدت یک سال وجود داشت. بازماندگان سپس به گتو ریگا که خود تا نوامبر ۱۹۴۳ وجود داشت، فرستاده شدند. از حدود ۴۰۰۰ تن که به یونگفرنهوف منتقل شدند، تنها ۱۴۸ نفر زنده ماندند. Zahl 148 ("namentlich bekannt") nach Gottwaldt/Schulle, S. 115 – Angrick/Klein, Die "Endlösung" in Riga, nennt 1147 = Druckfehler?

 منابع 

 پیوند به بیرون 
  انتقال‌ها از هامبورگبه ریگا، به زبان‌های انگلیسی و آلمانی

رده:آینزاتس‌گروپن
رده:اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها در لتونی
رده:تاریخ یهودیان لتونی
رده:رایخس‌کومیساریات اوستلاند