گویش‌های کاتالان

گویش‌های زبان کاتالان از یکنواختی نسبی برخوردار هستند، به ویژه هنگامی که با سایر زبان‌های رومی از نظر واژگان، معناشناسی، نحو، ریخت‌شناسی یا واج‌شناسی مقایسه می‌شوند.  درک متقابل بین گویش‌های آن بسیار زیاد است،    و از ۹۰٪ تا ۹۵٪ تخمین زده می‌شود.Central Catalan has 90% to 95% inherent intelligibility for speakers of Valencian (1989 R. Hall, Jr.), cited on Ethnologue. تنها استثنا گویش منحصر به فرد آلگری است. 

 گویش‌ها 
گویش‌های اصلی کاتالان به شرح زیرند:
 دسته کاتالان غربی  کاتالان شرقی گویش شمال‌غربی  والنسیایی  مرکزی  بالئاری  شمالی  آلگری منطقه اسپانیا، آندورا  اسپانیا  فرانسه  ایتالیا آندورا، استان‌های لریدا، نیمه غربی تاراگونا، لا فرانژا  بخش خودمختار والنسیا، کارچه  استان‌های بارسلون، نیمه شرقی تاراگونا، بیشتر خیرونا  جزایر بالئاری  کاتالونیای شمالی  شهر آلگرو در ساردینیا

 واژگان 
دو دسته گویشی کاتالان (شرقی و غربی) باوجود برخورداری از وحدت واژگانی نسبی، تفاوت‌هایی را در انتخاب واژگان نشان می‌دهند. هر واگرایی واژگانی در هر یک از این دو گروه را می‌توان به عنوان باستان‌گرایی توضیح داد. همچنین، معمولاً کاتالان مرکزی به عنوان یک عنصر ابتکاری عمل می‌کند.
+ کلمات مختلف منتخب میان کاتالان غربی و شرقی زبان  «آینه»  «پسر»  «داماد»  «ناف»  «بیرون رفتن» کاتالان شرقی mirall  noi  escombra  llombrígol  sortir کاتالان غربی espill  xiquet  granera  melic  eixir

 منابع 

 کتاب‌شناسی 










رده:گویش‌های کاتالان
رده:زبان کاتالان