کنوانسیون تهران

کنوانسیون تهران یا کنوانسیون منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر، معاهده‌ای منطقه‌ای میان کشورهای حوزه دریای خزر است که به منظور حفظ محیط زیست و اکوسیستم دریای خزر توسط نمایندگان این کشورها (ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان و فدراسیون روسیه) در تاریخ 13 آبان 1382 (4 نوامبر 2003) در تهران به امضا رسیده و در مرداد ماه 1385 (آگوست 2006) لازم‌الاجرا گردیده است. جمهوری اسلامی ایران امین این کنوانسیون است و مجلس شورای اسلامی ایران در تاریخ 10 خرداد 1384 آن را به تصویب رسانده است. 

هدف از تصویب این کنوانسیون بر اساس ماده 2 آن " حفاظت از محیط زیست دریای خزر از کلیه منابع آلوده کننده از جمله حفاظت،‌ نگهداری، احیاء و استفاده منطقی و پایدار از منابع بیولوژیکی دریای خزر می باشد." و اصول مهم حقوق محیط زیست شامل "اصل احتیاطی"، "اصل پرداخت توسط آلوده‌کننده" و "اصل دسترسی به اطلاعات مربوط به آلودگی" در روابط بین طرف‌ها جاری است. با این حال این کنوانسیون فاقد سازگار حل و فصل اختلافات اجباری است.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 متن کامل قانون کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر، از سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

رده:حفاظت محیط زیست
رده:دریای خزر
رده:ایران در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:قانون در ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:محیط زیست در ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:پیمان‌های محیط زیستی
رده:حفاظت دریایی
رده:آلودگی اقیانوس
رده:معاهده‌های لازم‌الاجرا در ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:معاهده‌های جمهوری آذربایجان
رده:معاهده‌های ایران
رده:معاهده‌های قزاقستان
رده:معاهده‌های روسیه
رده:معاهده‌های ترکمنستان