آلبرت زاوئر

آلبرت زاوئر  (۱۷ اوت ۱۸۹۸ – ۳ مه ۱۹۴۵) از فرماندهان آلمانی اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن یود.

 زندگی‌نامه 
زاوئر که به عنوان نجار آموزش دیده بود، در سال ۱۹۳۱ به عضویت حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان و اس‌اس درآمد. پس از یک دوره بیکاری، وی به عنوان یک کارمند تمام وقت اس‌اس مشغول به کار شد.Wolfgang Benz, Barbara Distel (ed.). Der Ort des Terrors: Geschichte der nationalsozialistischen Konzentrationslager, Flossenbürg, Mauthausen, Ravensbrück, Vol. 4, Munich 2006, p. 295

به عنوان دستیار تئودور آیکه در سازمان بازرسی اردوگاه‌های کار اجباری، ماه آوریل ۱۹۳۵ به یگان نگهبانی اس‌اس (Wachtruppe) در اردوگاه کار اجباری اورانینبورگ منتقل شد. از ۱ آوریل ۱۹۳۶، فرمانده قرارگاه کار اجباری بت سولزا بود.Udo Wohlfeld. das netz. Die Konzentrationslager in Thüringen 1933-1937. Eine Dokumentation zu den Lagern Nohra, Bad Sulza und Buchenwald, = gesucht 2. Die Vergangenheit für die Zukunft retten!, Weimar 2000, , p. 194ff. میان ۱ اوت ۱۹۳۷ و اواسط سال ۱۹۳۸، زاوئر در زاخسنهاوزن دومین شوتزهافت‌لاگرفورر بود و از این رو عضوی از اس‌اس-توتنکوف‌ورباند به‌شمار می‌رفت. در دوره میان ۱ اوت ۱۹۳۸ و ۱ آوریل ۱۹۳۹، رسماً به عنوان فرمانده معدن سنگ وینرگرابن، که در آن از زندانیان اردوگاه ماوتهاوزن بهره گرفته می‌شد، گماشته شد. به دلیل سهل‌انگاری و ملایمت بیش از حد با زندانیان اردوگاه، زاوئر ماه آوریل ۱۹۳۹ از خدمت اردوگاه برکنار شد.

در ۹ فوریه ۱۹۳۹، اس‌اس-اشتورمبانفورر فرانتس تسیرایس به عنوان فرمانده قرارگاه جای او را گرفت.Rudolf A. Haunschmied, Jan-Ruth Mills, Siegi Witzany-Durda. St. Georgen-Gusen-Mauthausen - Concentration Camp Mauthausen Reconsidered. BoD, Norderstedt 2008, . p. 54-58

از سپتامبر ۱۹۴۲ تا آوریل ۱۹۴۳، زاوئر دوباره به عنوان فرمانده در زاخسنهاوزن مشغول به کار شد.Hermann Kaienburg: Konzentrationslager Sachsenhausen. In: Wolfgang Benz, Barbara Distel (ed.): Der Ort des Terrors. Sachsenhausen, Buchenwald. Beck, Munich 2006 (Reihe, Vol. 3) , , p. 40 در ۱۹۴۳، سوئر در برچیده شدن گتو ریگا نقش داشت. بعدها به‌طور موقت فرمانده اردوگاه کار اجباری کایزروالد بود که در ژوئیه ۱۹۴۴ تخلیه شد. این عملیات در سپتامبر ۱۹۴۴ به پایان رسید. وی بر اثر زخم‌های دریافتی در فالکنزی در ۳ مه ۱۹۴۵ درگذشت.The 'Final Solution' in Riga: Exploitation and Annihilation, 1941-1944 by Andrej Angrick, Peter Klein, Ray Brandon, p. 479

 منابع 

رده:افسران اس‌اس
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:درودگران اهل آلمان
رده:زادگان ۱۸۹۸ (میلادی)
رده:شوتزهافت‌لاگرفورر
رده:فرماندهان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها
رده:کارکنان اردوگاه کار اجباری زاکسن‌هاوزن
رده:کارکنان اردوگاه مرگ ماوتهاوزن
رده:نظامیان کشته‌شده در جنگ جهانی دوم اهل آلمان