راه‌آهن برلین–بغداد

راه‌آهن برلین–بغداد یا راه‌آهن بغداد (، ، ) خط راه‌آهنی است که در امپراتوری عثمانی از قونیه تا بغداد، در حدود سه چهارم از طول کلی آن به طول ۱۶۰۰ کیلومتر بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۸ ساخته‌شد. آلمانی‌ها در پی ایجاد بندری در خلیج فارس برای ادامهٔ خط راه‌آهن با عبور از ترکیه، سوریه و عراق امروزی بودند. پس از فروپاشی عثمانی در ۱۹۱۸ کمتر از نیمی از خط راه‌آهن در کشور ترکیه باقی ماند. قسمت تکمیل نشده به طول ۴۰۰ کیلومتر در عراق در دههٔ ۱۹۳۰ تکمیل شد و اولین قطار در مسیر استانبول–بغداد در ۱۹۴۰ به حرکت درآمد.

خط آهن حجاز، که از دمشق به جنوب منتهی می‌شود، در همان زمان برنامه‌ریزی و ساخته شده و به عنوان بخشی از پروژهٔ راه‌آهن بغداد به حساب می‌آید.

 منابع 



رده:آناتولی عثمانی
رده:جنگ جهانی اول
رده:خطوط راه‌آهن بین‌المللی
رده:خطوط راه‌آهن در ترکیه
رده:خطوط راه‌آهن در سوریه
رده:دویچه بانک
رده:راه‌آهن عثمانی
رده:ریل‌های راه‌آهن استاندارد در ترکیه
رده:ریل‌های راه‌آهن استاندارد
رده:بغداد در سده ۲۰ (میلادی)
رده:برلین در سده ۲۰ (میلادی)
رده:ولایت بغداد
رده:دلایل جنگ جهانی اول
رده:تاریخ اقتصاد جنگ جهانی اول
رده:اقتصاد امپراتوری آلمان
رده:اقتصاد امپراتوری عثمانی
رده:روابط آلمان و امپراتوری عثمانی
رده:روابط آلمان و بریتانیا
رده:تاریخ آدانا
رده:روابط امپراتوری عثمانی و بریتانیا
رده:ترابری در بغداد