زبان‌های گالی-رومی

گالی-رومی شاخه‌ای از زبان‌های رومی است که زبان‌های فرانسوی، اکسیتان و فرنکو-پروونسال را در بر می‌گیرد.Charles Camproux, Les langues romanes, PUF 1974. p. 77–78.Pierre Bec, La langue occitane, éditions PUF, Paris, 1963. p. 49–50. گرچه تعاریف دیگر گسترده‌تری نیز وجود دارند که زبان‌های کاتالان، گالی-ایتالی،Tamburelli, M. , & Brasca, L. (2018). Revisiting the classification of Gallo-Italic: a dialectometric approach. Digital Scholarship in the Humanities, 33, 442-455. https://doi.org/10.1093/llc/fqx041 و رتی-رومی را در بر می‌گیرند.G.B. Pellegrini, "Il cisalpino ed il retoromanzo, 1993". See also "The Dialects of Italy", edited by Maiden & Parry, 1997

گالی-رومی یکی از سه زبانی بود که سوگندهای استراسبورگ در سال ۸۴۲ میلادی بدان‌ها نوشته شده‌است.

 زبان‌ها 
شاخه گالی-رومی شامل زبان‌های زیر است:
 زبان‌های اوییل. که شامل فرانسوی، اورلئانی، گالو، آنگوین، توری، سن اوژه، پوتوی، بورگوندی، پیکارد، والون، لورین و نورمن.
 فرنکو-پروونسال.
 اکسیتان که دارای گویش‌هایی مانند پرونسی و گاسکون است.

خانواده‌های زبانی دیگر که گاهی اوقات در شاخه گالی-رومی گنجانده می‌شوند:
 کاتالان، با گونه‌های معیار کاتالان و والنسیایی. برخی از زبان شناسان که ترجیح می‌دهند آن را در شاخه ایبریایی-رومی قرار دهند. با این حال، به‌طور کلی، کاتالان نوین، به ویژه از نظر دستوری، به اکسیتان نوین نسبت به اسپانیایی یا پرتغالی نزدیکتر است.
 زبان‌های رتی-رومی، از جمله رومانش سوئیس، لادین منطقه دولومیت و فریولی فریولی. رتی-رومی را می‌توان به عنوان گالی-رومی دسته‌بندی کرد، یا به عنوان شاخه‌ای جداگانه در زبان‌های رومی غربی قرار داد.
 زبان‌های گالی-ایتالی شامل پیدمونتی، لیگوری، لومبارد غربی و شرقی، امیلیان، روماگنول، گالی-سیسیلی و گالو-ایتالی و ونتی هستند.https://glottolog.org/resource/languoid/id/istr1244 گالی-ایتالی را می‌توان به عنوان گالی-رومی دسته‌بندی کرد، یا به عنوان شاخه‌ای جداگانه در زبان‌های رومی غربی قرار داد.

 منابع 

رده:زبان‌های گالی-رومی