معادله مونو

معادله مونو یک مدل ریاضی برای رشد میکروارگانیسم‌ها است. این معادله به نام ژاک مونو (۱۹۱۰ - ۱۹۷۶، زیست‌شیمی‌دان فرانسوی، برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۱۹۶۵) نامگذاری شده‌است. وی پیشنهاد کرد با استفاده از معادله ای به این شکل، می‌توان نرخ رشد میکروبی را در یک محیط آبی با غلظت یک ماده مغذی محدودکننده مرتبط کرد. معادله مونو شکلی مشابه معادله میکائلیس–منتن دارد، اما این معادله یک معادله تجربی است در حالی که معادله میکائلیس–منتن براساس ملاحظات نظری است.

از معادله مونو معمولاً در مهندسی محیط زیست استفاده می‌شود. به عنوان مثال، از آن در مدل لجن فعال برای تصفیه فاضلاب استفاده می‌شود.
بندانگشتی|275x275پیکسل| نرخ رشد μ یک میکرو ارگانیسم که به عنوان تابعی از غلظت بستر محدود کننده [ S]، در نظر گرفته شده‌است.
معادله تجربی مونو به شرح زیر است:



که در آن:
 μ سرعت رشد یک میکروارگانیسم مد نظر
 μ max حداکثر سرعت رشد این میکروارگانیسم
 [ S] غلظت بستر محدود کننده S برای رشد میکروارگانیسم
 K s "ثابت نیم سرعت" زمانی که—مقدار [ S ] برابر μ / μ max = ۰٫۵ است

 جستارهای وابسته 
 رشد باکتریایی
 معادله هیل (زیست‌شیمی)
 مدل جذب لانگمویر (معادله‌ای با همان شکل ریاضی)
 سینتیک میکائلیس–منتن (معادله‌ای با همان شکل ریاضی)

 منابع 

رده:سینتیک شیمیایی
رده:کاتالیزورها
رده:سینتیک آنزیمی
رده:گندآب
رده:معادلات دیفرانسیل معمولی
رده:مهندسی محیط زیست