صرف (زبان‌شناسی)

صرف یا تصریف اسمواژۀ مصوب فرهنگستان برای declension(زبان‏شناسی) در زبان‌شناسی عبارت است از تغییر شکل یک واژه از طریق برخی از عطف‌ها برای بیان عملکرد نحوی آن در جمله

. تغییر صرفی فعل‌ها صرف فعلی نامیده می‌شود.http://www.treccani.it/enciclopedia/linguaggio

صرف روی اسم‌ها، ضمایر، صفت‌ها، قیدها و حروف تعریف برای نشان دادن شمار (به عنوان مثال مفرد، مثنی، جمع)، حالت (به عنوان مثال حالت نهادی، حالت مفعولی، حالت اضافی، حالت برایی)، جنس (به عنوان مثال مذکر، خنثی، مؤنث) و تعدادی دیگر از رده‌های دستوری اعمال می‌شود.

+جدول زیر مثالی از صرف واژه‌ی اتاق در شمار مفرد و جنسیت مذکر و خنثی(𐬐𐬀𐬙𐬀. ستاک) به زبان اوستایی است:اوستاییحرف نویسیفارسیحالت دستوری1𐬐𐬀𐬙𐬋.kat-ōاتاقنهادی (فاعلی)2𐬐𐬀𐬙𐬆𐬨.kat-əmاتاق رارایی (مفعولی)3𐬐𐬀𐬙𐬀.kat-aبا اتاقبایی( مفوعل معه)4𐬐𐬋𐬙𐬁𐬌.kat-āiبه، برای اتاقبرایی(مفعول له،به)5𐬐𐬀𐬙𐬁𐬝.kat-āțاز اتاقازی (مفعول منه)6𐬐𐬀𐬙𐬀𐬵𐬈.kat-aheیِ اتاقواستگی (اضافی)7𐬐𐬀𐬙𐬈.kat-eدر اتاقدری (مفعول فیه)8𐬐𐬀𐬙𐬀.kat-aای اتاقندایی (منادا)
صرف در بسیاری از زبان‌های جهان وجود دارد. صرف جنبه مهمی از خانواده‌های زبانی بسیاری مانند زبان‌های بومی آمریکایی (مانند کچوا)، هندواروپایی (آلمانی، بالتیک، اسلاوی، سانسکریت، لاتین، گونه‌های یونانی باستان و نوین)، بانتو (زولو، کیکویو)، سامی (عربی نوین معیار)، فینو-اوگری (مجاری، فنلاندی، استونیایی) و ترکی (ترکی استانبولی) است.

 جستارهای وابسته 
 صرف فعل دستور
 حالت دستوری
 تصریف قوی
 تصریف ضعیف

 پانویس 

رده:تکواژشناسی
رده:حالت‌های دستوری
رده:دستور زبان
رده:اصطلاحات زبان‌شناسی