به‌صف‌کشی (تاریخ)

به‌صف‌کشی  یک تاکتیک گستردهٔ امنیتی و اقتصادی آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که در کشورهای اشغالی، به ویژه در لهستان تحت اشغال آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت و در آن نیروهای اس‌اس، ورماخت و پلیس آلمانی به‌طور تصادفی هزاران غیرنظامی را در خیابان‌های شهرهای اشغالی اسیر می‌کردند. غیرنظامیان در گروه‌هایی از رهگذران بی‌خبر از همه جا دستگیر می‌شدند، یا از محله‌های از پیش محاصره شده ربوده می‌شدند.Ron Jeffery (1989),  Red Runs the Vistula. Nevron Associates Publ. , Manurewa, Auckland, New Zealand.  via Google Books, snippet.

کسانی که در به‌صف‌کشی‌ها دستگیر می‌شدند اغلب برای کار اجباری به آلمان فرستاده می‌شدند، اما برخی نیز به عنوان گروگان گرفته می‌شده یا در اقدامات تلافی‌جویانه اعدام می‌شدند. برخی دیگر نیز زندانی شده، به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شده، یا در بسیاری از عملیات‌های پاکسازی قومی اعدام می‌شدند.Władysław Bartoszewski, 1859 dni Warszawy (1859 Days of Warsaw), pp. 303-4.

چپ|بندانگشتی|200px|به‌صف‌کشی نازی‌ها در فرانسه (به فرانسوی: rafle)، مارسی، ژانویه ۱۹۴۳.

 جستارهای وابسته 
 به‌صف‌کشی ول دیو
 جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان

 منابع 

رده:جنایت‌های جنگی نازی‌ها در لهستان
رده:روابط آلمان و لهستان
رده:لهستان در جنگ جهانی دوم
رده:جنایت علیه بشریت
رده:آدم‌ربایی
رده:تجاوز جنسی در جنگ در جنگ جهانی دوم
رده:سربه‌نیست‌شده‌ها