عبداللطیف الطیباوی

عبدالطیف الطیباوی(۱۹۱۰–۱۹۸۱) () یک مورخ و آکادمیسین فلسطینی بود. وی در شهر الطیبه، نزدیک طولکرم به دنیا آمد. وی یکی از اولین فارغ التحصیلان کالج عربی دارالمعلمین، در قدس بود. وی تاریخ و ادبیات عرب را در دانشگاه آمریکایی بیروت خواند و سپس در سال ۱۹۴۸ دکترای خود را از دانشگاه لندن گرفت. وی قبل از نکبت ۱۹۴۸ فلسطین یک افسر ارشد آموزش در قدس بود. وقتی بحران سال ۱۹۴۸ پدیدار شد، وی در لندن بود. او پناهنده شد و به عنوان مدرس آموزش تطبیقی در موسسهٔ آموزش در لندن منصوب گردید و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۷ در آنجا تدریس کرد. الطیباوی در بسیاری از جنبه‌های تاریخ خاورمیانه به دو زبان انگلیسی و عربی آثار متعددی نوشته است.

 کتابشناسی منتخب 
 آموزش عرب‌ها در فلسطین تحت قیمومیت، لوزاک، ۱۹۵۶
 اورشلیم؛ جایگاه آن در اسلام و تاریخ عرب، مؤسسه مطالعات فلسطین، ۱۹۶۹
 منافع انگلیس در فلسطین، ۱۸۰۰–۱۹۰۱، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۶۱
 روابط انگلیس و اعراب و مسئله فلسطین، ۱۹۱۴–۱۹۲۱؛ لوزاک، ۱۹۷۷
 تاریخ مدرن سوریه، شامل لبنان و فلسطین، مک‌میلن،۱۹۶۹
 منافع آمریکا در سوریه، ۱۸۰۰–۱۹۰۱ ، انتشارات کارلدون، ۱۹۶۶
 تعلیم و تربیت اسلامی: سنت‌ها و مدرنیزاسیون آن در سیستم‌های ملی عربی، لوزاک، ۱۹۷۲
 بنیادهای پارسای اسلامی در اورشلیم: منشأ، تاریخ و غصب توسط اسرائیل، لندن، ۱۹۷۸

 منابع 

 http://www.palestine-studies.org/
 http://www.allamaiqbal.com/publications/journals/review/apr00/20.htm

رده:پناهندگان اهل فلسطین
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل فلسطین
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۱۰ (میلادی)