فرود سخت

فرود سخت () زمانی رخ می‌دهد که هواگرد یا فضاپیما با سرعت عمودی و نیرویی بیش از فرود عادی به زمین برخورد کند. فرود سخت برخلاف فرود نرم می‌تواند صدمات قابل‌توجهی به حامل یا محموله وارد نماید.

فرود آخرین مرحلهٔ پرواز است و طی آن، هواگرد به زمین بازمی‌گردد. سرعت میانگین عمودی در فرود حدود  است؛ هرگونه افزایش در سرعت عمودی، خدمهٔ پرواز را بر آن می‌دارد که فرود را سخت ارزیابی کنند. تشخیص کادر پرواز در مورد سختی فرود مطمئن‌تر است؛ به این دلیل که تعیین سختی به کمک مقدارهای شتاب ثبت‌شده تا حدودی دشوار است و شتاب عمودی واقعی را نمی‌توان ثبت کرد.Guillaume Aigoin, Characterising hard landings / EASA EOFDM Conference, 12 January 2012, page 7: "The vertical parameter is neither vertical nor an acceleration … It is the normal load factor in the aircraft reference frame is not sufficient for assessing contact severity!"

 جستارهای وابسته 
 فرود اضطراری
 فرود نرم

 منابع 



رده:انواع فرود
رده:مخاطره‌های هوانوردی