سلطان‌نشین آچه

سلطان‌نشین آچه، رسماً پادشاهی آچه دارالسلام (؛ جاوی: کاورجاون اچیه دارالسلام)، یک سلطان‌نشین در استان آچه در اندونزی امروزی بود. آچه در قرن شانزده و هفده میلادی یک قدرت منطقه‌ای بزرگ بود و پس از آن وارد یک دوره انحطاط طولانی‌مدت شد. پایتخت آچه کوتاراجا (باندا آچه امروزی) بود.

آچه در اوج قدرتش دشمن و رقیب سلطان‌نشین جوهور و ملاکای پرتغال، که هر دو در شبه‌جزیره مالایا بودند، بود. این سه قدرت دائماً در رقابت برای کنترل تجارت در تنگه ملاکا و صادرات فلفل و قلع بودند. آچه علاوه بر قدرت نظامی قابل توجه، به یک مرکز شناخته‌شده فقه و تجارت اسلامی تبدیل شده بود.

 گسیل‌های عثمانی به آچه 

امپراتوری عثمانی از سال ۱۵۶۵ میلادی برای پشتیبانی از سلطان‌نشین آچه در جنگ علیه امپراتوری پرتغال در چند دوره اقدام به فرستادن چندین ناوگان کرد.The Cambridge History of Southeast Asia by Nicholas Tarling p.39Cambridge illustrated atlas, warfare: Renaissance to revolution, 1492–1792 by Jeremy Black p.16  این گسیل‌ها در پی اعزام فرستاده‌ای از طرف سلطان آچه علاءالدین ریایات شاه قهار به سلیمان یکم در سال ۱۵۶۴ و احتمالاً در اوایل سال ۱۵۶۲ انجام شد که پشتیبانی از آچه در برابر پرتغال را درخواست می‌کرد.Cambridge illustrated atlas, warfare: Renaissance to revolution, 1492–1792 by Jeremy Black p.17 

این گسیل منجر به افزایش تبادلات بین آچه و امپراتوری عثمانی در زمینه‌های نظامی، تجاری، فرهنگی و مذهبی شد.Reading Asia: new research in Asian studies Frans Hüsken p.88 حاکمان بعدی آچه این مبادلات را با امپراتوری عثمانی ادامه دادند و به نظر می‌رسد کشتی‌های آچه‌ای با پرچم عثمانی دریانوردی می‌کردند.Islam in the Indonesian world: an account of institutional formation Azyumardi Azra p.169 ff 

 جستارهای وابسته 
 تاریخ اندونزی

 منابع 



 پیوند به بیرون 
 The History of Sumatra by William Marsden, c. 1800
 Sejarah Aceh

رده:تاریخ آچه
رده:سلطان‌های آچه
رده:سلطنت‌های پیشین
آچه
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۰۳ (میلادی)
رده:دولت‌های خراجگزار امپراتوری عثمانی