زبان‌های مالایی‌تبار

زبان‌های مالایی‌تبار شاخه‌ای از زبان‌های مالایو-پلی‌نزیایی خانواده زبانی آسترونزیایی هستند. برجسته‌ترین عضو این گروه مالایی معیار است که زبان ملی برونئی، سنگاپور و مالزی و پایه اندونزیایی، زبان ملی اندونزی، است. این خانواده شامل زبان‌های محلی اقوام مالایی (همچون مالایی کوتایی و مالایی کداحی) و همچنین زبان‌های سایر اقوام ساکن در سوماترا (همچون مینانگ‌کابائو) و بورنئو (همچون ایبان) است. غرب بورنئو مکان احتمالی رایج بودن نیای این زبان‌هاست.

 زبان‌ها 
زبان‌های مالایی‌تبار در بورنئو، سوماترا، شبه‌جزیره مالایا و جزایر پرشماری در دریای جنوبی چین و تنگه مالاکا رایج هستند.

بورنئو
 Bamayo, بانجاری، Berau, Brunei, بوکیتی، Kendayan, Keninjal, Kota Bangun Kutai, Tenggarong Kutai, Ibanic (Iban, Remun, Mualang, Seberuang, Sebuyau)

شبه‌جزیره مالایا
 Jakun, مالایی کداحی، Negeri Sembilan Malay, Perak Malay, Pahang Malay, Orang Kanaq, Kelantan-Pattani Malay, Temuan, Terengganu Malay

سوماترا
 Central Malay, Col, Haji, Jambi Malay, Kaur, Kerinci, Kubu, Lubu, مینانگ‌کابائو، Musi, Pekal

دریای جنوبی چین/تنگه مالاکا
 Bangka, Duano, Loncong, Orang Seletar, Urak Lawoi'

 منابع 



رده:زبان‌های مالایی‌تبار
رده:زبان‌های اندونزی
رده:زبان‌های مالزی