امپراتوری برونئی

امپراتوری برونئی (به مالایی: Empayar Brunei) یا سلطان‌نشین برونئی یک سلطان‌نشین مالایی واقع در برونئی در ساحل شمالی جزیره بورنئو در جنوب شرق آسیا بود. برونئی در حدود قرن پانزدهم میلادی همزمان با سقوط ملاکا به دست پرتغالی‌ها به رشد قابل توجهی دست یافت و حاکمان آن به اسلام گرویدند. این امپراتوری تا پیش از انحطاطش در قرن هفدهم، در مناطق ساحلی بورنئو و فیلیپین گسترش یافته بود.

در اواخر قرن هفدهم، برونئی وارد دوره افول شد که ناشی از نزاع داخلی بر سر جانشینی (مانند جنگ داخلی ۱۶۶۰ برونئی)، گسترش استعمار قدرت‌های اروپایی و دزدی دریایی بود. این امپراتوری به دلیل ورود قدرت‌های غربی مانند اسپانیایی‌ها به فیلیپین، هلندی‌ها در جنوب بورنئو و انگلیسی‌ها در لابوآن، ساراواک و شمال بورنئو قسمت عمده‌ای از سرزمین خود را از دست داد. تا سال ۱۷۲۵، بسیاری از مسیرهای تأمین برونئی توسط سلطان‌نشین سولو تصرف شده بودند.

در سال ۱۸۸۸، سلطان هاشم جلیل‌العالم اقام‌الدین از انگلیس درخواست کرد تا دست‌درازی‌های بعدی را متوقف کند. انگلیس در همان سال «پیمان حفاظت» را با برونئی امضا کرد و این کشور تا زمان استقلالش در سال ۱۹۸۴، به یک کشور تحت‌الحمایه انگلیس تبدیل شد.
بندانگشتی|400px|centre|تغییرات امپراتوری از سال ۱۴۰۰ تا ۱۸۹۰

 جستارهای وابسته 
 سلطان‌نشین سولو

 منابع 



رده:امپراتوری‌های پیشین آسیا
رده:تاریخ اندونزی
رده:تاریخ برونئی
رده:تاریخ ساراواک
رده:تاریخ صباح
رده:تاریخ مالزی
رده:شهرستان‌های پیشین در تاریخ اندونزی
رده:کشورهای سابق در تاریخ مالزی
رده:کشورهای قدیم در بورنئو
رده:کشورهای پیشین
رده:سلطنت‌های پیشین
رده:پادشاهی‌های پیشین جنوب شرق آسیا