گوشه‌نشینان آلتونا

محکوم‌شدگان آلتونا یا گوشه‌نشینان آلتونا (به فرانسوی: Les Séquestrés d'Altona) نمایشنامه‌ای از ژان پل سارتر است. این نمایش اولین بار در سال ۱۹۵۹ در تئاتر دو رنسانس پاریس اجرا شد. این یکی از آخرین نمایشنامه‌هایی بود که سارتر نوشت (بعد از آن فقط اقتباس از زنان تروا اثر اوریپیدس نوشته شد). عنوان نمایش، به‌یادآورنده عبارت معروف سارتر است: «انسان محکوم به آزادی است». این تنها اثر داستانی سارتر است که مستقیماً به نازیسم می‌پردازد و همچنین به عنوان نقدی از جنگ الجزایر که در آن زمان در جریان است، عمل می‌کند.http://people.brandeis.edu/~teuber/sartrebio.html "Although concerned explicitly with that conflict and its aftermath, the play was intended to refer also to the Algerian War, then in progress. The play impugns Nazi Germany and the type of men it produced--not just SS soldiers but also members of the upper bourgeoisie who found Nazism useful because it served their economic interests." این نمایش در آلتونا، بخشی از ایالت شهر هامبورگ آلمان رخ می‌دهد.

 منابع 

رده:ایالت هامبورگ در ادبیات داستانی
رده:خرچنگ‌ها در فرهنگ
رده:کتاب‌های انتشارات نیلوفر
رده:نمایشنامه‌های ۱۹۵۹ (میلادی)
رده:نمایشنامه‌های ژان پل سارتر
رده:نمایشنامه‌های فرانسوی مورد اقتباس در فیلم‌ها