حلقه‌جوشی رابینسون

حلقه‌جوشی رابینسون یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی برای تشکیل یک حلقه جدید است که توسط رابرت رابینسون در سال ۱۹۳۵ کشف شد. این واکنش روشی برای ایجاد یک حلقه شش عضوی با تشکیل سه پیوند کربن-کربن جدید است. در این روش از یک کتون و یک متیل وینیل کتون برای تشکیل یک آلفا،بتا-کتون غیراشباع در یک حلقه سیکلوهگزان استفاده می‌شود. این عمل توسط یک واکنش افزایشی مایکل و به دنبال آن یک تراکم آلدول، صورت می‌پذیرد. این روش یکی از روش‌های کلیدی برای تشکیل سیستم‌های شامل حلقه‌های به هم جوش خورده اکربنی است.
وسط|350x350پیکسل|واکنش فرسایش رابینسون
تشکیل سیکلوهگزنون و مشتقات آن در شیمی به دلیل کاربرد آنها در سنتز بسیاری از محصولات طبیعی و سایر ترکیبات آلی حائز اهمیت است. ترکیبات مهمی همچون آنتی بیوتیک‌ها و استروئیدها از جمله این ترکیبات هستند. به طور خاص، فرایند سنتز کورتیزون با استفاده از حلقه‌جوشی رابینسون تکمیل می‌شود.

 منابع 

رده:نام واکنش‌ها
رده:واکنش‌های افزایشی
رده:واکنش‌های تشکیل پیوند کربن-کربن
رده:واکنش‌های تشکیل حلقه