مانوئل دوم، پادشاه پرتغال

دُن مانوئل دوم  معروف به میهن‌پرست  و تیره‌بخت  پادشاه پرتغال بود. او پس از ترور پدرش کارلوس اول و برادر بزرگترش لوئی فلیپه توسط جمهوری‌خواهان (آلفرد لوئیس داکوستا و مانوئل بویسا) de Castro, Anibal Pinto (2008). O Regicidio de 1908. Civilização Editora. pp. 111 & 120. به پادشاهی رسید. تا پیش از رسیدن به پادشاهی او لقب دوک بژا را داشت. در پی انقلاب اکتبر ۱۹۱۰، سلطنت در پرتغال منحل شد و مانوئل دوم بقیهٔ عمرش را به حالت تبعید در انگلستان گذراند.

مانوئل تا زمان مرگ تلاش‌های برای بازگرداندن تاج و تخت از دست رفته کرد که همگی ناکام ماند. پس از درگذشت (در اثر خفگی ناشی از تورم تار های صوتی حنجره)Great Dynasties, 1980, p. 221، دولت پرتغال (که در آن زمان ریاستش با آنتونیو سالازار بود)، قوانین تبعید خاندان براگانزا را لغو کرد و اجازه داد تا پیکر او به پرتغال بازگردد.Law no. 2040 of 1950 (published in the Diário do Governo no. 99/1950, Series I of 1950-05-27, page 323) پس از یک تشییع رسمی در لیسبون به خاک سپرده شد.

 پانویس 

رده:اهالی پرتغال در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی لیسبون
رده:پادشاهان خلع‌شده از حکومت
رده:پرتغالی‌های مهاجرت‌کرده به بریتانیا
رده:تبعیدشدگان اهل پرتغال
رده:حکمرانان سده ۲۰ (میلادی) اهل پرتغال
رده:خاک‌سپاری‌ها در صومعه سائو بیسنته د فوراً
رده:درگذشتگان به علت آسفیکسی
رده:درگذشتگان ۱۹۳۲ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
رده:دریافت‌کنندگان نشان آنای مقدس (سنت آنا)
رده:دودمان‌های پادشاهی پرتغال
رده:رهبران برکنارشده از طریق کودتا
رده:زادگان ۱۸۸۹ (میلادی)
رده:شوالیه‌های پشم زرین اسپانیا