انگلیسی نو نخستین

انگلیسی نو نخستین یا انگلیسی نو اولیه ، سطحی از زبان انگلیسی است که در انگلستان و سایر مناطق امپراتوری بریتانیا از آغاز دوره تودور تا حکومت موقت و بازگردانی پادشاهی رایج بود. انگلیسی نو نخستین زبان گذار میان انگلیسی میانه (رایج در قرن پانزدهم) و انگلیسی نو (رایج در میانه تا اواخر قرن هفدهم) است.Nevalainen, Terttu (2006). An Introduction to Early Modern English. Edinburgh: Edinburgh University Press

پیش و پس از آغاز پادشاهی شاه جیمز یکم در سال ۱۶۰۳، انگلیسی معیار نوظهور تأثیر خود را بر گفتار و نوشتار اسکاتس میانه رایج در اسکاتلند گذاشت.

کنوانسیون‌های دستوری و املائی انگلیسی ادبی در اواخر قرن شانزدهم و قرن هفدهم هنوز هم در انگلیسی معیار نوین بسیار تأثیرگذار هستند. بیشتر گویشوران انگلیسی نوین می‌توانند متون نوشته‌شده در اواخر دوره انگلیسی نو نخستین، مانند نسخهٔ شاه جیمز و آثار ویلیام شکسپیر را بخوانند و این آثار انگلیسی نو را بسیار تحت تأثیر قرار داده‌اند.

 جستارهای وابسته 
 ادبیات انگلیسی
 تاریخ انگلیسی
 انگلیسی میانه، انگلیسی نو، انگلیسی باستان

 منابع 



 پیوند به بیرون 
 English Paleography: Examples for the study of English handwriting from the 16th–18th centuries from the کتابخانه اسناد و کتاب‌های نادر باینیکی at Yale University

انگلیسی نو نخستین
رده:انحلال‌های سده ۱۷ (میلادی) در اروپا
رده:بنیان‌گذاری‌ها در سده ۱۵ (میلادی) در اروپا
رده:تاریخ زبان انگلیسی
رده:زبان‌های کلاسیک
رده:زبان‌های منقرض‌شده در سده ۱۷ (میلادی)