نفازودون

نفازودون، که در گذشته با نام‌های تجاری سرزون ، دوتونین و نفادار فروخته می‌شد ، یک داروی ضد افسردگی غیرمعمول است که اولین بار توسط بریستول-مایرز اسکوئیب در سال ۱۹۹۴ به بازار عرضه شد اما همکون تولید آن به دلیل عوارض شدید کبدی تقریباً قطع شده‌است. 

 مصارف پزشکی 
نفازودون برای درمان اختلال افسردگی عمده، رفتار پرخاشگرانه و اختلال ترس استفاده می‌شود.

 شیمی 
نفازودون یک فنیل‌پیپرازین است و یک مشتق آلفا-فنوکسیل از اتوپریدون به حساب می‌آید که به نوبه خود مشتقی از ترازودون است.

 منابع 

رده:۱-فنیل‌پی‌پرازین‌ها
رده:۲-(۳-(۴-(۳-کلروفنیل)پی‌پرازین-۱-یل)پروپیل)-۱،۲،۴-تری‌آزول-۳-اون‌ها
رده:آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۱ای
رده:آنتاگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲ای
رده:آنتاگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲سی
رده:آنتاگونیست‌های گیرنده اچ۱
رده:اوره‌ها
رده:بازدارنده‌های CYP3A4
رده:ترکیب‌های ۳-کلروفنیل
رده:داروها با وضعیت قانونی غیراستاندارد
رده:داروهای ضداضطراب
رده:داروهای کنارگذاشته‌شده
رده:ضدافسردگی‌ها
رده:فنول اترها
رده:مسدودکننده‌های آلفا-۱
رده:مسدودکننده‌های آلفا-۲
رده:مهارکننده‌های بازجذب سروتونین-دوپامین-نوراپی‌نفرین
رده:نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان
رده:هپاتوتوکسین‌ها