ابوشجاع اصفهانی شافعی

قاضی شهاب الدین احمد بن حسین بن احمد بن طیب اصفهانی شافعی مشهور به ابوشجاع، فقیه و دانشمند دینی سنی مذهب ایرانی است؛ او در سال ۴۲۰ هجری خورشیدی در خانواده‌ای اصفهانی‌ و فارس‌تبار در شهر بصره زاده شد و بیش از چهل سال در مدرسه‌های بغداد دانش‌های دینی آموخت و آموزاند.

در پایان زندگانی خود به شهر مدینه کوچید و برای آبادانی مسجد نبوی بسیار کوشید؛وی در سال ۵۰۰ قمری در همان‌جا چشم از جهان فروبست؛او کتابش را که یکی از نسک‌های آموزشی ابتدایی در فقه شافعی به شمار می‌آید با نام فرجام و همگرایی  که به نوشتار ابوشجاع  شناخته شده‌است نوشت؛ این نسک همچنان یکی از مفاد آموزشی فقه شافعی شمرده می‌شود.

 پانویس 

رده:عالمان مسلمان
رده:درگذشتگان ۵۰۰ (قمری)
رده:عراقی‌های فارس‌تبار
رده:فقیهان شافعی
رده:همه مقاله‌های خرد