پروانه آرام‌شونده

پروانه آرام‌شونده  یک روش است که در برخی از بالگردها به کار می‌رود. در بسیاری از بالگردها، سرعت گردش پروانه اصلی بالگرد و پروانه دم آن همیشه ثابت است. با کاهش دادن سرعت گردش پروانه در پرواز کروز می‌توان مصرف سوخت را کاهش داد تا بالگرد در حالت کم‌مصرف قرار بگیرد. با کاستن دور موتور در هواچرخ و بالگرد آمیخته سرعت گردش پروانه آنها نیز کم می‌شود بنابراین برای رسیدن به این دستاورد، باید دو عدد بالچه برای بالگرد درنظر گرفته شود تا بالچه‌ها نیز بخشی از نیروی برآر را تأمین کند.

 معرفی 
بندانگشتی|چپ|150px|هارولد فردریک پیت‌کیرن دهه ۱۹۳۰ میلادی
بندانگشتی|چپ|200px|مک‌دانل ایکس‌وی-۱
در یک بالگرد معمولی، نیروی برآر و پیش‌رانش به وسیلهٔ پروانه اصلی بالگرد فراهم می‌شوند.Chandler, Jay. "Advanced rotor designs break conventional helicopter speed restrictions (page 1) " Page 2  Page 3 . ProPilotMag, September 2012. Accessed: 10 May 2014. Archive 1 Archive 2 Archive 3 مهندسان به این نتیجه رسیدند که اگر دو عدد بال به بدنهٔ بالگرد اضافه کنند، می‌توان در پرواز رو به‌جلو بخشی از نیروی پروانه اصلی را کاهش داد تا مصرف سوخت کاهش یابد. در پهپاد بوئینگ ای۱۶۰ هامینگ‌برد مهندسان بوئینگ دور موتور بالگرد را تا ۸۵ درصد کاهش دادند که موجب شد ۱۹درصد در مصرف سوخت صرفه‌جویی شود. گرچه این روش بهینه نبوده و روش دیگری توسط کارشناسان مورد بررسی قرار گرفته که تنها ویژهٔ بالگردهای دوموتوره است. به این گونه که با خاموش کردن کامل یکی از موتورها می‌توان مصرف سوخت را از ۲۵ تا ۴۰ درصد کاهش داد، درحالی که نیرو و ایمنی کافی برای پرواز در نمودار ارتفاع-سرعت بالگرد همچنان فراهم باشد.Walsh 2011, page 3

 تاریخچه 
در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، «خوآن دلا سییروا» بنیانگذار هواگردسازی سییروا پژوهش‌های زیادی در این باره انجام داد و دریافت که در حرکت رو به جلوی هواچرخ، نوک تیغهٔ پیشرو سرعت زیادی نسبت به بادهای روبرو دارد و ممکن است مشکل‌ساز شده و باعث واماندگی در پروانه پسرو گردد. همزمان با او یک مهندس آمریکایی به نام «هارولد فردریک پیت‌کیرن» بنیانگذار هواگردسازی پیت‌کیرن نیز به این موضوع پی برد و ایده‌ای برای افزایش بازده و سرعت هواچرخ‌هایش ارائه داد. او با اضافه کردن یک بالچه با هواچرخ، بخش زیادی از نیروی پسار را از بین برد تا فشار از روی پروانه بزرگ و کوچک هواچرخ برداشته شود. به این صورت که در پیت‌کیرن پی‌سی‌ای-۲ توانست در سال ۱۹۳۲ میلادی، سرعت ۱۸۹ کیلومتر درساعت را با این هواچرخ تجربه کند. در سال ۱۹۵۵ شرکت آمریکایی مک‌دانل توانست با ساختن بالگرد آمیخته ایکس‌وی-۱ برای نخستین بار در تاریخ سرعت ۳۱۰ کیلومتر درساعت را با یک بالگرد تجربه کند."FAI Record ID #13216 - Rotodyne, Speed over a closed circuit of 100 km without payload " Fédération Aéronautique Internationale. Record date 5 January 1959. Accessed: April 2014.Anders, Frank. (1988) "The Fairey Rotodyne" (excerpt) Gyrodyne Technology (Groen Brothers Aviation). Retrieved: 17 January 2011. Archived 26 February 2014Braas, Nico. "Fairey Rotodyne" Let Let Let Warplanes, 15 June 2008. Accessed: April 2014. Archived on 30 September 2013 در دهه ۱۹۶۰ میلادی شرکت لاکهید، بالگرد آمیخته لاکهید ای‌اچ-۵۶ چه‌یه‌نه را بعنوان یک طرح آزمایشی ارائه کرد که توانست به رکورد جهانی پرواز یک بالگرد دست پیدا کند. چه‌یه‌نه در سال ۱۹۶۵ به سرعت ۴۳۸ کیلومتر درساعت رسید ولی بنا به تصمیم پنتاگون به تولید انبوه نرسید.Harris 2003, page 18. Lift forces at page A-101 تقریباً در همان دوران در دهه ۱۹۶۰ میلادی، بالگرد آمیخته پیاسکی ۱۶-اچ ارائه شد که ۳۷۰ کیلومتر درساعت سرعت داشت و آن نیز به تولید انبوه نرسید.Munson 1973. pp.96,187-8. در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، بل ۵۳۳ توانست رکورد جهانی برای سرعت یک بالگرد را جابجا کرده و به سرعت ۵۰۹ کیلومتر درساعت دست یابد.Robb 2006, page 43Spenser, Jay P. "Bell Helicopter". Whirlybirds, A History of the U.S. Helicopter Pioneers, p. 274. University of Washington Press, 1998. . پژوهش‌ها در این زمینه همچنان در دست انجام هستند. در قرن ۲۱ بالگرد آمیخته یوروکوپتر ایکس۳ نیز توانست به سرعت ۴۸۷ کیلومتر درساعت دست یابد.

 منابع 
 پانویس 

رده:آیرودینامیک‌های بالگرد
رده:بالگردها
رده:بالگردهای ساخت آمریکا
رده:بالگردهای نظامی
رده:فناوری هوایی
رده:مهندسی هوافضا
رده:نخستین پرواز هواگردها در ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:هواگردها بر پایه نوع
رده:هواگردهای ترابری نظامی آمریکایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)