فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۸۹

فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۸۹ دور قهرمانی مسابقات اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۸۹–۱۹۸۸ می‌باشد. تیم دیترویت پیستونز به عنوان قهرمان کنفرانس شرق برابر لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب در بازی‌های حذفی و مدافع عنوان قهرمانی قرار گرفت. این بازی تکرار رقابت‌های پایانی سال پیش بود که لیکرز در آن به برتری رسیده بود. پیستونز در چهار بازی توانست لیکرز را شکست بدهد و به عنوان قهرمانی فصل دست بیابد. این نخستین بار پس از سال ۱۹۸۳ بود که تیمی به غیر از لس آنجلس لیکرز و بوستون سلتیکس قهرمان ان‌بی‌ای می‌شد.

در طی فصل، لیکرز با مجیک جانسون که برای دومین بار جایزهٔ ام‌وی‌پی را دریافت کرد، توانست در کنفرانس خودش به قهرمانی برسد. این تیم سپس سه سری نخست بازی‌های خود در دور حذفی را با جارو کردن سه تیم پشت سر گذاشت (رقیبان بخش پاسیفیک: پورتلند، سیاتل و فینیکس) و به رقابت پایانی ان‌بی‌ای رسید و و به مصاف تیم دیترویت پیستونز رفت و این بازی تکرار بازی این دو در فینال‌های سال پیش بود.

پیستونز در کنفرانس شرق فرمانروایی کرد و در ۶۳ بازی در فصل عادی پیروز شد. پیستونز پس از جارو کردن بوستون سلتیکس و میلواکی باکس، در شش بازی شیکاگو بولز را شکست داد و برای دومین سال پیاپی جواز رقابت در دیدار پایانی ان‌بی‌ای را به دست آورد. در فصل گذشته، لیکرز آن‌ها را در یک سری طولانی که در هفت بازی انجام شد، به سختی شکست داده بود.

پیستونز در چهار بازی در برابر لیکرز آسیب-دیده پیروز شد و این نخستین باری بود که یک تیم (لیکرز) در سه دور نخست بازی‌های حذفی تیم‌های مقابل را جارو می‌کرد، اما خودش نیز در دور پایانی جارو می‌شد. تا به امروز، پیستونز آخرین و تازه‌ترین تیم از کنفرانس شرق است که در سری فینال‌های ان‌بی‌ای جارو می‌کند. پیش از سال ۲۰۱۶، پیستونز تنها تیمی بود که هر چهار سری بازی‌های دور حذفی را در حالی که مهمان بود، تکلیف بازی را روشن کرد و سری را با پیروزی در خانهٔ رقیبان به اتمام رساند.

بیل لایمبیر، سنتر تیم پیستونز، به دلیل بازی فیزیکی و بعضی رفتارهای مغرورانه، تیم را «پسران بد» نامید. این نام در طول فصل بعدی نیز به «شعاری» غیررسمی برای پیستونز تبدیل شد.

پس از پایان این سری، کریم عبدالجبار پس از ۲۰ سال حضور در NBA، در سن ۴۲ سالگی، بازنشستگی خود را اعلام کرد.

جو دومارس گارد تیم پیستونز به عنوان باارزش‌ترین بازیکن این سری انتخاب شد.

پیش از فینال‌های ان‌بی‌ای ۲۰۱۴، پیستونز آخرین تیمی بود که همان تیمی را در رقابت نهایی شکست می‌داد که در فینال‌های فصل پیش به آن تیم باخته و نایب قهرمان شده بود. در سال ۲۰۱۴ سن آنتونیو اسپرز در حالی توانست میامی هیت را در سری فینال شکست بدهد که در فینال‌های سال ۲۰۱۳ به هیت باخته بود.

 پیش‌زمینه 
 مسیر فینال 

لس آنجلس لیکرز (قهرمان کنفرانس غرب) دیترویت پیستونز (قهرمان کنفرانس شرق)سید یکم در غرب، دومین رکورد برتر لیگفصل عادیسید یکم در شرق، رکورد برتر لیگپیروزی برابر (۸) پورتلند تریل بلیزرز، ۳–۰دور یکمپیروزی برابر (۸) بوستون سلتیکس، ۳–۰پیروزی برابر (۴) سیاتل سوپرسانیکس، ۴–۰نیمه‌نهایی‌های کنفرانسپیروزی برابر (۵) میلواکی باکس، ۴–۰پیروزی برابر (۳) فینیکس سانز، ۴–۰فینال‌های کنفرانسپیروزی برابر (۶) شیکاگو بولز، ۴–۲

 سری‌های فصل عادی 
دیترویت پیستونز پیروز هر دو بازی سری فصل عادی شد:

 خلاصه سری 
بازی  تاریخ  تیم مهمان  نتیجه  تیم میزبانبازی ۱: سه‌شنبه، ۶ ژوئن  لس آنجلس لیکرز  ۹۷–۱۰۹ (۰–۱)  دیترویت پیستونزبازی ۲: پنج‌شنبه، ۸ ژوئن  لس آنجلس لیکرز  ۱۰۵–۱۰۸ (۰–۲)  دیترویت پیستونزبازی ۳: یکشنبه، ۱۱ ژوئن  دیترویت پیستونز  ۱۱۴–۱۱۰ (۳–۰)  لس آنجلس لیکرزبازی ۴: سه‌شنبه، ۱۳ ژوئن  دیترویت پیستونز  ۱۰۵–۹۷ (۴–۰)  لس آنجلس لیکرز

 جزئیات بازی 
 بازی ۱ 

 بازی ۲ 

 بازی ۳ 

 بازی ۴ 

 فهرست تیم‌ها 
 دیترویت پیستونز 

 لس آنجلس لیکرز 

 آمارهای بازیکنان 

دیترویت پیستونز

|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۲۶٫۸ || ۰٫۳۶۴ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۷۵۰ || ۶٫۰ || ۱٫۵ || ۰٫۵ || ۰٫۰ || ۷٫۵
|-
| align="right" |  || ۱ || ۰ || ۲٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰
|-! style="background:#FDE910;"
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۳۶٫۸ || ۰٫۵۷۶ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۶۸ || ۱٫۸ || ۶٫۰ || ۰٫۵ || ۰٫۳ || ۲۷٫۳
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۴٫۳ || ۰٫۴۴۴ || ۰٫۰ || ۰٫۷۵۰ || ۳٫۵ || ۰٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۸ || ۹٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۳٫۸ || ۰٫۶۰۰ || ۰٫۲۰۰ || ۰٫۶۳۶ || ۳٫۳ || ۲٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۳ || ۱۷٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۲۳٫۵ || ۰٫۵۴۵ || ۰٫۶۶۷ || ۰٫۸۵۷ || ۵٫۳ || ۲٫۳ || ۰٫۵ || ۰٫۰ || ۸٫۰
|-
| align="right" |  || ۱ || ۰ || ۲٫۰ || ۱٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۲٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۲۴٫۵ || ۰٫۵۵۶ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۶۶۷ || ۵٫۳ || ۱٫۰ || ۰٫۳ || ۰٫۸ || ۶٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۳٫۵ || ۰٫۴۶۷ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۵۷ || ۱۰٫۰ || ۱٫۳ || ۰٫۵ || ۰٫۳ || ۵٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۰٫۳ || ۰٫۶۸۴ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۵۷۱ || ۲٫۵ || ۱٫۳ || ۰٫۳ || ۲٫۸ || ۷٫۵
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۳۵٫۳ || ۰٫۴۸۵ || ۰٫۳۳۳ || ۰٫۷۶۰ || ۲٫۵ || ۷٫۳ || ۱٫۵ || ۰٫۳ || ۲۱٫۳
|-
| align="right" |  || ۱ || ۰ || ۲٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰

لس آنجلس لیکرز

|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۲۶٫۰ || ۰٫۴۳۵ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۳۳ || ۵٫۰ || ۱٫۸ || ۰٫۵ || ۰٫۸ || ۱۲٫۵
|-
| align="right" |  || ۴ || ۱ || ۲۰٫۸ || ۰٫۶۲۵ || ۰٫۳۳۳ || ۰٫۷۶۵ || ۲٫۵ || ۱٫۰ || ۰٫۸ || ۰٫۰ || ۱۱٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۴۰٫۸ || ۰٫۳۷۸ || ۰٫۳۳۳ || ۰٫۸۳۳ || ۱٫۵ || ۶٫۸ || ۱٫۸ || ۰٫۵ || ۱۲٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۳۳٫۵ || ۰٫۴۴۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۶۸۴ || ۹٫۳ || ۰٫۵ || ۱٫۰ || ۰٫۳ || ۸٫۸
|-
| align="right" |  || ۳ || ۳ || ۲۵٫۰ || ۰٫۴۶۲ || ۰٫۲۰۰ || ۰٫۹۰۹ || ۳٫۷ || ۸٫۰ || ۱٫۰ || ۰٫۰ || ۱۱٫۷
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲٫۸ || ۰٫۶۶۷ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۵۰۰ || ۰٫۳ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۳
|-
| align="right" |  || ۲ || ۰ || ۲٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰
|-
| align="right" |  || ۳ || ۰ || ۸٫۷ || ۰٫۳۳۳ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۰۰ || ۱٫۰ || ۱٫۷ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۴٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۵٫۸ || ۰٫۴۳۳ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۶۳۶ || ۴٫۸ || ۰٫۸ || ۰٫۳ || ۰٫۵ || ۱۰٫۰
|-
| align="right" |  || ۴ || ۰ || ۲۱٫۸ || ۰٫۶۱۱ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۸۴۲ || ۵٫۳ || ۱٫۵ || ۰٫۰ || ۰٫۵ || ۹٫۵
|-
| align="right" |  || ۴ || ۴ || ۴۲٫۵ || ۰٫۴۸۱ || ۰٫۶۶۷ || ۰٫۷۱۰ || ۴٫۳ || ۳٫۵ || ۰٫۵ || ۱٫۵ || ۲۵٫۵

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 NBA History
 1989 NBA Finals at Basketball Reference
 the-name-of-the-game

رده:رقابت‌های ورزشی در اینگلوود، کالیفرنیا
رده:رقابت‌های ورزشی در دیترویت
رده:رقابت‌های ورزشی در لس آنجلس
رده:فینال‌های ان‌بی‌ای
رده:لس آنجلس در ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:ورزش در آوبرن‌هیلز (میشیگان)