آدرنوکروم

آدرنوکروم () یک ترکیب شیمیایی با فرمول مولکولی C9H9NO3 است که با اکسیداسیون آدرنالین (اپی‌نفرین) تولید می‌شود.

 در فرهنگ عمومی 
آلدوس هاکسلی در کتاب خود با عنوان «درهای ادراک» که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد، به کشف و اثرات ادعایی آدرنوکروم اشاره کرد که آن را به علائم مسمومیت با مسکالین تشبیه کرد، اگرچه هرگز آن را مصرف نکرده بود.
آنتونی برجس در ابتدای رمان خود با عنوان «پرتقال کوکی» که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد، از آدرنوکروم به عنوان «درنکروم» یاد می‌کند. شخصیت اصلی داستان و دوستانش در حال نوشیدن شیر آغشته به مواد مخدر هستند: «آنها مجوزی برای فروش مشروبات الکلی نداشتند، اما هنوز قانونی علیه ریختن مقداری از مواد مخدر جدیدی که قبلاً در مولوکوی قدیمی می‌ریختند، وجود نداشت، بنابراین می‌توانستید آن را با ولوسِت یا سینتِمِسک یا درنکروم یا یک یا دو ماده مخدر دیگر نوش جان کنید [...]»
هانتر اس. تامپسون در کتاب خود با عنوان «ترس و نفرت در لاس وگاس» که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، به آدرنوکروم اشاره کرد. این احتمالاً منشأ افسانه‌های فعلی پیرامون این ترکیب است، زیرا یکی از شخصیت‌ها می‌گوید: «فقط یک منبع برای این ماده وجود دارد... غدد آدرنالین بدن انسان زنده. اگر آن را از جسد بیرون بیاورید، فایده‌ای ندارد.» صحنه آدرنوکروم در اقتباس سینمایی رمان نیز دیده می‌شود. در تفسیر دی‌وی‌دی، تری گیلیام، کارگردان، اذعان می‌کند که تصویر او و تامپسون یک اغراق تخیلی است. گیلیام اصرار دارد که این دارو کاملاً تخیلی است و به نظر می‌رسد از وجود ماده‌ای با همین نام بی‌اطلاع است. هانتر اس. تامپسون نیز در کتاب خود «ترس و نفرت در مسیر کمپین ۷۲» به آدرنوکروم اشاره می‌کند. در پاورقی‌های فصل آوریل، صفحه ۱۴۰، او می‌گوید: «مدتی پس از نیمه‌شب در یک اتاق هتل کثیف بود و به دلیل مصرف زیاد مشروبات الکلی، چربی و چهل سی‌سی آدرنوکروم، خاطره من از مکالمه مبهم است.» 
آدرنوکروم موضوع چندین تئوری توطئه، از جمله کیوانان و تئوری پیتزاگیت است، که در آنها این ماده شیمیایی نقشی مشابه داستان‌های سوءاستفاده آیینی شیطانی ایفا می‌کند. این نظریه‌ها معمولاً بیان می‌کنند که گروهی از شیطان‌پرستان خداباور به کودکان تجاوز کرده و آنها را به قتل می‌رسانند و آدرنوکروم را از خون قربانیان خود به عنوان یک داروی تفریحی یا به عنوان اکسیر جوانی، مشابه تزریق خون کودکان، برداشت می‌کنند.Children's blood infusions در واقعیت، آدرنوکروم حداقل از سال ۱۹۵۲ توسط سنتز آلی تولید شده است، برای اهداف تحقیقاتی توسط شرکت‌های زیست‌فناوری تولید می‌شود و سپس آن را به هر کسی می‌فروشند. از آنجایی که این ماده یک ماده کنترل‌شده نیست، هرگونه استفاده پزشکی یا تفریحی از این ماده شیمیایی به راحتی قابل دسترسی است و نیاز به فرآیند پرهزینه و خطرناک ربودن کودک را منتفی می‌کند.

 منابع 



رده:الکل‌های نوع دوم
رده:ایندول‌کینون‌ها
رده:مناقشه‌های زیست‌شناسی
رده:روان‌گردان‌ها، منفک‌کننده‌ها و هذیان‌آورها
رده:فنتیل‌آمین‌ها
رده:مجادلات روان‌پزشکی