بی‌مهر رخت روز مرا نور نماندست

غزلی با مطلع «بی‌مهر رخت روز مرا نور نماندست»، غزل شمارهٔ ۳۸ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

 مفهوم و درون‌مایه 

 وزن 

 در اجراها 
عبدالوهاب شهیدی و الهه در برنامهٔ شمارهٔ ۴۶۶ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ این غزل را در آوازِ دشتی اجرا کرده‌اند.

 ترجمه‌ها 

 در دیگر آثار هنری 

 پانویس 

 منابع 



۳۸
رده:غزل‌های حافظ