دیدار شد میسر و بوس و کنار هم

غزلی با مطلع «دیدار شد میسّر و بوس و کنار هم»، غزل شمارهٔ ۳۶۲ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

 مفهوم و درون‌مایه 

 وزن 

 در اجراها 

 ترجمه‌ها 

 در دیگر آثار هنری 
در نسخهٔ مصور کتابخانهٔ کاخ گلستان (شمارهٔ ۳۱۵۹) به‌تاریخ شوال ۱۰۰۳ ه‍.ق/ژوئن ۱۵۹۵ م و به کتابت شاه قاسم نیز نگاره‌ای بر مبنای این غزل موجود است.

 پانویس 

 منابع 



۳۶۲
رده:غزل‌های حافظ