الفبای ایتالیایی

الفبای ایتالیایی دارای ۲۱ حرف می‌باشد که در زیر، شکل و نام آن‌ها را می‌یابید:
 حرف نام حرف نام حرف نام A اَ H آکا Q کو B بی I ئی R اِرّه C چی L اِلّه S اِسِّ D دی M اِمّه T تی E اِ N اِنّه U او F اِفه O اُ V وو، وی G جی P پی Z زٍتّا

 حروف وام‌واژه‌ها 
حروف دیگری هم وجود دارند که در زبان ایتالیایی نیستند ولی در کلمات بیگانه که به این زبان وارد شده‌اند تلفظ می‌شوند.
حروف بزرگحروف کوچکآواJjیِKkکاپاXxایکسYyایپسیلنWwوو دوپّیا

 S و Z 

تصغير|الكتابة اليدوية الإيطالية ، تدرس في المدرسة الابتدائية من القرن العشرين إلى القرن الحادي والعشرين

تلفظ واک‌های  و  برای کسانی که آشنایی اندکی با زبان ایتالیایی دارند، مبهم و باعث سردرگمی است.

 همخوان دندانی صفیری دارد و ممکن است هم برای  و هم برای  به‌کار رود. با این حال، این دو واج در همه‌جا دارای «توزیع تکمیلی» (complementary distribution) هستند، مگر بین دو مصوت در یک کلمه، که البته حتی در چنین کلماتی، تعداد بسیار کمی «جفت کمینه» (minimal pair) وجود دارد. (مقصود از «جفت کمینه»، دو تک‌واژ است که تنها در یک واج با هم تفاوت دارند).
  بی‌صدا در حالات زیر وجود دارد:
 پس از آغاز واژه و قبل از یک مصوت (مثلاً  ) یا یک صامت بی‌صدا مثل  )
 بعد از هر صامت (مثل  )
 قبل از یک صامت بی‌صدا (مثلاً  )
 در آغاز قسمت دوم یک کلمه مرکب (مثال‌ها , , , , , ). این کلمات با افزودن یک پیشوند به واژه‌ای که با  آغاز می‌گردند، ساخته می‌شوند
  صدادار را قبل از صامت‌های صدادار داریم. (مثال  ).
 ممکن است بین مصوت‌ها، بی‌صدا یا صدادار ( or ) باشد. در تلفظ استاندارد مبتنی بر ناحیهٔ توسکانی، برخی از کلمات با  بین مصوت‌ها تلفظ می‌شوند (مثال‌ها , , , , , , , , )؛ در شمال ایتالیا (و همچنین به‌طور فزاینده‌ای در توسکانی)  بین مصوت‌ها همیشه به صورت  تلفظ می‌شود در حالی که در جنوب ایتالیا  بین مصوت‌ها، همیشه همن  تلفظ می‌شود.

 همیشه به‌صورت  بی‌صدا تلفظ می‌شود. مثال:  ,  ,  , و غیره.

 همخوان دندانی انسایشی است که گاهی  ( ) و گاهی  ( ) است که البته بستگی به پس‌زمینه و بافت دارد و البته تعداد اندکی «جفت کمینه» (minimal pair) هم وجود دارد.

 عموماً  (تسـ) بی‌صداست:
 در آغاز واژه‌ای که هجای دوم در آن، با یک صامت بی‌صدا شروع می‌شود: به‌عنوان نمونه ( ,  ,  )
 استثناها (چرا که ریشه‌ای یونانی دارند):  (زافیرو),  (زفیرو) ,  (زوتیکو),  (زتا),  (زافرانو),  (زاچینتو)
 وقتی که به دنبالش،  بیاید که پس از آن هم یک مُصوت وجود داشته باشد (مثال‌ها  ,  ,  )
 استثناها:  , تمامی کلماتی که مشتق از واژه‌های مشمول قواعد دیگر باشند (مثلاً  , که مشتق از واژهٔ  است).
 پس از حرفِ  (به‌عنوان مثال  )
 استثناها:   و  
 در پسوندهای -anza, -enza و -onzolo (مثال‌ها  ,  ,  )

  در شرایط زیر،  صدادار (دز) تلفظ می‌شود:
 در ابتدای کلمه‌ای که هجای دوم در آن، با صامت صدادار، یا  (یا ) آغاز می‌شود (به‌عنوان نمونه  ,  )
 استثناها:  ,  
 در ابتدای کلمه وقتی با دو مُصوت دنبال می‌شود (مثال:  )
 استثناها:  و کلمات مشتق از آن (بالا را بینید)
 اگر تکی باشد (نه دوتایی به‌صورت zz) و بین دو مُصوت واحد و یکسان باشد (مثلاً  )
 استثناها:   (به‌خاطر تلفظ آلمانی )

بین حروف صدادار و/یا نیمه صدادار ( and ),  آنگونه تلفظ می‌شود که گویی دوتایی (zz) است. ( یا ؛ مثال‌ها  ،  ).

 عموماً  بی‌صدا (تْسـ) است:  ,  ,  ,   و غیره. (استثناها:  ,  ,  ,  ,  ). یک استثنای عمده و مهم افعالی است که به -izzare ختم می‌شوند (که از عبارت یونانی -ίζειν گرفته شده‌است). اینها همیشه  (دْز) تلفظ می‌شوند: (مثال  ), و کلمات مشتق از آن (همچون   که مشتق از فعل utilizzare است).

 منابع 
 2

 خوشنویسی ایتالیایی در مکتب ایتالیایی (فونت، لیگاتور، آپستروف...).



رده:زبان ایتالیایی