تعامل‌گرایی (فلسفه ذهن)

تعامل‌گرایی () نظریه ای در فلسفه ذهن است که معتقد است ماده و ذهن دو ماده مجزا و مستقل هستند حرکت جوهری که اثرات سببی بر یکدیگر می‌گذارند. یک نوع دوگانه‌گرایی، به‌طور سنتی نوعی دوگانه‌گرایی ذهن و بدن است. اگرچه اخیراً نوعی دوگانه‌انگاری ویژگی‌ها نیز محسوب می‌شود.

 تأثیر در جرم‌شناسی 
نظریه برچسب‌زنی رویکردی بسیار نزدیک به تحلیل‌های ساخت اجتماعی و تعامل نمادین است. این نظریه توسط جامعه‌شناسان در دههٔ ۶۰ میلادی توسعه یافت. تعامل‌گرایی مفاهیم انحراف و منحرف را به صورت ذهنی و نه عینی تعریف کرد. در علت‌شناسی جرم هم، واکنش‌های اجتماعی رسمی و غیررسمی را از طریق برچسب‌زنی، تحقیر و طرد فرد، موجد جرم و به خصوص، موجب تکرار جرم و پیدایش هویت و حرفه مجرمانه در شخص قلمداد نمود. به همین سبب نیز، خواستار کاهش چنین واکنش‌هایی در قبال جرم، به ویژه در قالب تحدید دامنه مداخله نظام عدالت کیفری گشت و بدین ترتیب، دریچه ای نو را در جرم‌شناسی و سیاست جنایی گشود.

 جستارهای وابسته 
 مسئله دشوار خودآگاهی
 زامبی فلسفی
 خودآگاهی
 ایدئالیسم
 نظریه این‌همانی ذهن
 رفتارگرایی
 ماده‌باوری حذف‌گرا
 نوروساینس اختیار
 نوروفلسفه
 فلسفه علم
 علم‌گرایی
 هشیاری مصنوعی
 آگاهی جانوران

 منابع 



رده:دوگانه‌انگاری (فلسفه ذهن)
رده:فلسفه ذهن