فهرست تلسکوپ‌های فضایی

215px|
215px| بالا: تلسکوپ فضایی هابلوسط: تلسکوپ فضایی جیمز وب، جانشین تلسکوپ هابل در ۲۰۲۱ به فضا ارسال شد.پایین: مقایسه قطر برخی از تلسکوپ‌های فضایی

فهرست تلسکوپ‌های فضایی (رصدخانه‌های فضایی نجومی) فهرستی از تلسکوپ‌هایی است که در فضای بیرونی قرار گرفته‌اند و مسئولیت رصد سیارات دوردست، کهکشان‌ها و دیگر اشیای فضایی را برعهده دارند. گستره‌ فرکانسی عملکرد این تلسکوپ‌ها شامل اشعه گاما، اشعه ایکس، فرابنفش، نور مرئی، فروسرخ، ریزموج و امواج رادیویی است. تلسکوپ‌هایی که بیش از یک محدوده فرکانسی را پوشش داده‌اند در تمامی بخش‌های مرتبط گنجانده شده‌اند. در این فهرست، نام تلسکوپ‌هایی که پرتوهای کیهانی یا الکترون‌ها را شناسایی می‌کنند و همچنین ابزارهایی که توانایی بررسی امواج گرانشی را دارند هم آورده شده‌است. اهداف خاص واقع در منظومه شمسی مانند خورشید و سیارات در این فهرست پوشش داده نشده‌اند.

به‌منظور تعیین فاصله مداری هر تلسکوپ، دو مقدار مداری ارایه شده‌است. برای تلسکوپ‌های موجود در مدار زمین، حداقل و حداکثر ارتفاع برحسب کیلومتر ارایه شده‌است. برای تلسکوپ‌های موجود در مدار خورشیدی، حداقل فاصله (حضیض) و حداکثر فاصله (اوج) بین تلسکوپ و مرکز جرم خورشید برحسب واحدهای نجومی (AU) آورده شده‌است.

 اشعه گاما 

 وضعیت تلسکوپ  
تلسکوپ‌های اشعه گاما، اقدام به جمع‌آوری و اندازه‌گیری امواج منفرد و پرانرژی اشعه گاما از هدف‌های اخترفیزیکی می‌نمایند. این امواج پرانرژی توسط جو زمین جذب می‌شوند و از همین‌رو مشاهده و جمع‌آوری آن‌ها مستلزم استفاده از بالن‌های مورد استفاده در ارتفاع بالا یا مأموریت‌های فضایی است. پرتوهای گاما می‌توانند توسط ابرنواخترها، ستاره‌های نوترونی، تپ‌اختر‌ها و سیاه‌چاله‌ها ایجاد شوند. انفجار پرتوهای گاما، با انرژی بسیار بالایی نیز شناسایی شده‌اند اما هنوز مورد ارزیابی و تشخیص قرار نگرفته‌اند.
تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع100x100pxپروتون-۱برنامه فضایی شورویمدار زمین(۵۸۹–۱۸۳)100x100pxپروتون-۲برنامه فضایی شورویمدار زمین(۶۳۷–۱۹۱)100x100pxپروتون-۴برنامه فضایی شورویمدار زمین(۴۷۷–۲۴۸)Proton 4  at NASA NSSDC Master Catalog100x100پیکسلماهواره نجومی کوچک ۲(SAS 2)ناسامدار زمین(۶۳۲–۴۴۳)100x100پیکسلکُس-بیآژانس فضایی اروپامدار زمین(۳۳۹٫۶–۹۹٬۸۷۶)100x100پیکسلرصدخانه نجومی انرژی بالا-۳High Energy Astronomy Observatory(HEAO 3)ناسامدار زمین(۴۸۶٫۴–۵۰۴٫۹)100x100پیکسلرصدخانه اخترفیزیکی بین‌المللی(GRANAT)مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسهمؤسسه تحقیقات فضایی روسیهمدار زمین(۲۰۰٬۰۰۰–۲٬۰۰۰)100x100پیکسلگاماروسکوسموسبرنامه فضایی شورویمرکز ملی مطالعات فضاییمدار زمین(۳۷۵)100x100پیکسلرصدخانه پرتوی گامای کامپتون(CGRO)ناسامدار زمین(۴۵۷–۳۶۲)تصویرگر اشعه گامای انرژی پائینLow Energy Gamma-Ray Imager(LEGRI)انستیتوی ملی فناوری هوافضا(اسپانیا)مدار زمین(۶۰۰)100x100پیکسلکاوشگر چشمه‌های پرانرژی گذارناسامدار زمین(۶۵۰–۵۹۰)100x100پیکسلآزمایشگاه بین‌المللی اخترفیزیکی اشعه گاما(INTEGRAL)آژانس فضایی اروپا—مدار زمین(۱۵۳٬۰۰۰–۶۳۹)100x100پیکسلسوئیفتناسا—مدار زمین(۶۰۴–۵۸۵)100x100پیکسلآشکارساز سبک تصویر گاما(AGILE)سازمان فضایی ایتالیا—مدار زمین(۵۵۳–۵۲۴)100x100پیکسلتلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمیناسا—مدار زمین(۵۵۵)100x100پیکسلکاوشگر ایکاروس(GAP)جاکسا—مدار خورشید مرکزی

 اشعه ایکس 

این تلسکوپ‌ها فوتون‌های دارای انرژی بالا موسوم به اشعه ایکس را اندازه‌گیری می‌کنند. چون اشعه ایکس، نمی‌تواند مسافت‌های طولانی را درون جو زمین طی کند، به‌همین علت، تنها می‌توان آن را در بخش‌های بالایی یا در خارج از جو مشاهده کرد. چندین نوع جسم نجومی از خود اشعه ایکس منتشر می‌کنند، از خوشه‌های کهکشان و سیاه‌چاله‌های موجود در هسته‌های کهکشانی فعال گرفته تا اجسام کهکشانی مانند بقایای ابرنواختر، ستاره‌ها و ستارهای دوتایی حاوی یک کوتوله سفید (ستاره‌های متغیر انفجاری)، ستاره نوترونی یا سیاه چاله (دوتایی اشعه ایکس). برخی از اجسام منظومه شمسی، از خود اشعه ایکس ساطع می‌کنند که قابل توجه‌ترین آنها ماه است، با این‌حال بیشتر تابش اشعه ایکس ناشی از ماه، در واقع بازتاب اشعه ایکس خورشیدی است. تصور می‌شود ترکیبی از بسیاری از منابع اشعه ایکس شناخته نشده، عامل ایجاد اشعه ایکس پس زمینهX-ray background است.
تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع124x124پیکسلاهوروناسامدار زمین(۵۷۲–۵۳۱)133x133پیکسلماهواره نجومی هلند(ANS)موسسه تحقیقات فضایی هلندNetherlands Institute for Space Research(SRON)مدار زمین(۱۱۷۶–۲۶۶)126x126پیکسلآریل ۵ناساشوارای تحقیقاتی علم و مهندسیScience and Engineering Research Councilمدار زمین(۵۲۰)100x100پیکسلآریاباتاسازمان پژوهش‌های فضایی هندمدار زمین(۶۱۹–۵۶۳)100x100پیکسلماهواره نجومی کوچک ۳(SAS-C)ناسامدار زمین(۵۱۶–۵۰۹)100x100پیکسلکُس-بیآژانس فضایی اروپامدار زمین(۹۹٬۸۷۶–۳۳۹٫۶)ماهواره تابشی کیهانیCosmic Radiation Satellite(CORSA)موسسه فضا و علوم فضاییInstitute of Space and Astronautical Science(ISAS)ارسال ناموفق127x127پیکسلرصدخانه نجومی انرژی بالا-۱(HEAO 1)ناسامدار زمین(۴۴۵)100x100پیکسلرصدخانه اینشتین(HEAO 2)ناسامدار زمین(۴۷۶–۴۶۵)129x129پیکسلهاکوچوHakucho(CORSA-b)مؤسسه فضا و علوم فضایی(ISAS)مدار زمین(۴۳۳–۴۲۱)138x138پیکسلرصدخانه نجومی انرژی بالا-۳(HEAO 3)ناسامدار زمین(۵۰۴٫۹–۴۸۶٫۴)100x100پیکسلتِمناTenma(Astro-B)مؤسسه فضا و علوم فضایی(ISAS)مدار زمین(۵۰۳–۴۸۹)100x100پیکسلآسترونAstronمؤسسه تحقیقات فضایی روسیهمدار زمین(۲۰۰٬۰۰۰–۲٬۰۰۰)100x100پیکسلماهواره رصدخانه‌ای اشعه ایکس اروپاییEuropean X-ray Observatory Satellite(EXOSAT)آژانس فضایی اروپامدار زمین(۱۹۱٬۷۰۹–۳۴۷)گینگاGinga(Astro-C)موسسه فضا و علوم فضایی(ISAS)مدار زمین(۷۰۸–۵۱۷)100x100پیکسلرصدخانه اخترفیزیکی بین‌المللی(GRANAT)مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسهمؤسسه تحقیقات فضایی روسیهمدار زمین(۲۰۰٬۰۰۰–۲٬۰۰۰)روسات(ROSAT)ناسامرکز هوافضای آلمانمدار قبلی زمین(۵۸۰)ورود به جو: ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱تلسکوپ اشعه ایکس پهن باندBroad Band X-ray Telescope(Astro 1)ناسامدار زمین(۵۰۰)100x100پیکسلماهواره پیشرفته کیهان‌شناسی و اخترفیزیک(ASCA, Astro-D)ناساموسسه فضا و علوم فضایی(ISAS)مدار زمین(۶۱۵٫۳–۵۲۳٫۶)123x123پیکسلآرایه سنسورهای تصویربرداری اشعه ایکس با انرژی کم(Alexis)آزمایشگاه ملی لس آلاموسمدار زمین(۸۴۴–۷۴۹)115x115پیکسلکاوشگر زمان‌سنج پرتو ایکس روسی(RXTE)ناسامدار زمین(۴۰۹)100x100پیکسلبپوساکسBeppoSAXسازمان فضایی ایتالیامدار زمین(۵۹۴–۵۷۵)119x119پیکسلتصویربرداری پهن باند پرتو ایکس از سراسر آسمان(ABRIXAS)مرکز هوافضای آلمانمدار زمین(۵۹۸–۵۴۹)100x100پیکسلرصدخانه پرتو ایکس چاندراناسا—مدار زمین(۱۴۰٬۰۰۰–۹٬۹۴۲)100x100پیکسلایکس‌ام‌ام نیوتنXMM-Newtonآژانس فضایی اروپا—مدار زمین(۱۱۴٬۰۰۰–۷٬۳۶۵)100x100پیکسلکاوشگر چشمه‌های پرانرژی گذار(HETE 2)ناسامدار زمین(۶۵۰–۵۹۰)100x100پیکسلآزمایشگاه اخترفیزیک بین‌المللی اشعه گاما(INTEGRAL)آژانس فضایی اروپا—مدار زمین(۱۵۳٬۰۰۰–۶۳۹)100x100پیکسلسوئیفتناسا—مدار زمین(۶۰۴–۵۸۵)133x133پیکسلسوزاکوSuzaku(Astro-E2)جاکساناسامدار زمین(۵۵۰)100x100پیکسلآشکارساز سبک تصویر گاما(AGILE)سازمان فضایی ایتالیا—مدار زمین(۵۵۳–۵۲۴)100x100پیکسلتلسکوپ آرایه‌ای طیف‌سنجی هسته‌ایNuclear Spectroscopic Telescope Array(NuSTAR)ناسا—مدار زمین(۶۰۳٫۵)100x100پیکسلآستروساتAstrosatسازمان پژوهش‌های فضایی هند—مدار زمین(۶۵۰–۶۰۰)100x100پیکسلهیتومی (فضاپیما)(Astro-H)جاکسامدار زمین(۵۷۵)111x111پیکسلمیخایلو لومونوسوفMikhailo Lomonosovدانشگاه دولتی مسکومدار زمین(۴۹۳–۴۷۸)رصدخانه تلفیقی پرتوهای ایکس پرانرژی(HXMT)سازمان ملی فضایی چینآکادمی علوم چین—مدار پائینی زمین(۵۵۴٫۱–۵۴۵)100x100پیکسلاسپکتر-آرجیمؤسسه تحقیقات فضایی روسیهانستیتوی فیزیک فرازمینی ماکس پلانک—خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px کاوشگر تصویربرداری قطبش‌سنجی اشعه ایکس(IXPE) ناسا ۹ دسامبر ۲۰۲۱ — مدار پایین زمینIXPE the Imaging X-ray Polarimetry Explorer.  29 August 2017. Proc. SPIE 10397, UV, X-Ray, and Gamma-Ray Space Instrumentation for Astronomy XX, 103970I (29 August 2017); 

 امواج فرابنفش 

تلسکوپ‌های فرابنفش انجام مشاهدات نجومی در محدوده امواج فرابنفش را ممکن می‌سازند، محدوده‌ای در حدود ۱۰ تا ۳۲۰ نانومتر. نور در این طول موج‌ها توسط جو زمین جذب می‌شود، بنابراین مشاهدات در این طول موج‌ها باید از قسمت بالایی جو زمین یا در فضای خارج از جو انجام شود. خورشید، ستاره‌های دیگر و کهکشان‌ها از جمله اجسامی هستند که از خود نور فرابنفش منتشر می‌کنند.
تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجعرصدخانه نجومی مداری-۲Orbiting Astronomical Observatory 2(OAO-2)ناسا۷ دسامبر ۱۹۶۸ژانویه ۱۹۷۳مدار زمین(۷۵۸–۷۴۹) تلسکوپ فضایی اوریونOrionاتحاد جماهیر شوروی۱۹ آوریل ۱۹۷۱ (اوریون ۱)۱۸ دسامبر ۱۹۷۳ (اوریون ۲)۱۹۷۱، ۱۹۷۳مدار زمین(اوریون ۱: ۲۲۲–۲۰۰)(اوریون ۲: ۲۴۷–۱۸۸)100x100pxدوربین/طیف‌نگار فرابنفش دورFar Ultraviolet Camera/Spectrograph(UVC)ناسا۱۶ آوریل ۱۹۷۲۲۳ آوریل ۱۹۷۲ارتفاعات دکارت روی ماه100x100پیکسلرصدخانه نجومی مداری(OAO-3)ناسامدار زمین(۷۲۴–۷۱۳)100x100پیکسلماهواره نجومی هلند(ANS)موسسه تحقیقات فضایی هلندمدار زمین(۱۱۷۶–۲۶۶)100x100پیکسلکاوشگر فرابنفش بین‌المللی(IUE)ناساآژانس فضایی اروپاشوارای تحقیقاتی علم و مهندسیمدار زمین(۵۲٬۲۵۴–۳۲٬۰۵۰)100x100پیکسلآسترونمؤسسه تحقیقات فضایی روسیهمدار زمین(۲۰۰٬۰۰۰–۲٬۰۰۰)100x100پیکسلتلسکوپ فضایی هابلناساآژانس فضایی اروپا—مدار زمین(۶۱۰٫۴۴–۵۸۶٫۴۷)تلسکوپ اشعه ایکس پهن باند(Astro 1)ناسامدار زمین(۵۰۰)100x100پیکسلکاوشگر فرابنفش بسیار دور(EUVE)ناسامدار زمین(۵۲۷–۵۱۵)100x100پیکسلاس‌تی‌اس-۶۷ناسامدار زمین(۳۶۳–۳۴۹)100x100پیکسلکاوشگر طیف‌سنج فرابنفش دور(FUSE)ناسامرکز ملی مطالعات فضاییآژانس فضایی کانادامدار زمین(۷۶۷–۷۵۲)100x100پیکسلطیف‌سنج بین‌ستاره‌ای داغ کیهانیCosmic Hot Interstellar Spectrometer(CHIPS)ناسامدار زمین(۵۹۴–۵۷۸)100x100پیکسلگلکس(GALEX)ناسامدار زمین(۶۹۷–۶۹۱).موسسه پیشرفته کره‌ای علم و فناوری ماهوارهKorea Advanced Institute of Science and Technology Satellite 4(Kaistsat 4)مؤسسه تحقیقات هوا و فضا کرهمدار زمین(۶۹۵–۶۷۵)100x100پیکسلسوئیفت(Swift)ناسا—مدار زمین(۶۰۴–۵۸۵)100x100پیکسلرابط طیف‌سنجی تصویربرداری منطقهInterface Region Imaging Spectrograph(IRIS)ناسا—مدار زمین100x100پیکسلهیساکیHisaki(SPRINT-A)جاکسا——آزمایش موشک طیفی ونوسVenus Spectral Rocket Experimentناساقابل استفاده مجددزیرمداری(۳۰۰)100x100پیکسلچانگ ای ۳سازمان ملی فضایی چین—سطح ماه100x100پیکسلآستروساتسازمان پژوهش‌های فضایی هند—مدار زمین(۶۵۰–۶۰۰)

 نور مرئی 
مشاهده اجسام آسمانی با کمک نور مرئی در واقع کهن‌ترین شکل اخترشناسی است، نوری که طول موج آن در گستره‌ای در حدود ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر قرار دارد. قرار دادن یک تلسکوپ نوری در فضا، موجب حذف محدودیت‌ها و اعوجاج‌های نوری و ارائه تصاویر با وضوح بالاتر می‌شوند، کیفیتی که امکان دست‌یابی به آن با کمک تلسکوپ‌های نوری واقع برروی زمین، ممکن نیست. از تلسکوپ‌های نوری برای مشاهده سیارات، ستاره‌ها، کهکشان‌ها، سحابی‌های سیاره‌ای و قرص‌های پیش‌سیاره‌ای و بسیاری از پدیده‌ها و اجسام آسمانی استفاده می‌شود.
 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع118x118px هیپارکوس آژانس فضایی اروپا ۸ اوت ۱۹۸۹ مارس ۱۹۹۳ مدار زمین(۲۲۳–۳۵٬۶۳۲)100x100px تلسکوپ فضایی هابل ناساآژانس فضایی اروپا ۲۴ آوریل ۱۹۹۰ - مدار زمین(۶۱۰٫۴۴–۵۸۶٫۴۷) تلسکوپ فضائی موست آژانس فضایی کانادا ۳۰ ژوئن ۲۰۰۳ مارس ۲۰۱۹ مدار زمین(۸۳۲–۸۱۹)100x100px رصدخانهٔ فضایی سوئیفت ناسا ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴ - مدار زمین(۶۰۴–۵۸۵)100x100px کوروت آژانس فضایی اروپامرکز ملی مطالعات فضایی ۲۷ دسامبر ۲۰۰۶ ۲۰۱۳ مدار زمین(۸۸۴–۸۷۲)100x100px کپلر ناسا ۶ مارس ۲۰۰۹ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۸ در حال چرخش در مدار خورشید مرکزی به‌دور زمین120x120px کاوشگر هدف روشنBright(-star) Target Explorer(BRITE) اتریشکانادالهستان ۲۵ فوریه ۲۰۱۳–۱۹ اوت ۲۰۱۴ - مدار زمین ماهواره دیدبان و شهاب‌سنگ‌یاب(NEOSSat) آژانس فضایی کاناداتحقیقات دفاع و توسعه کانادا ۲۵ فوریه ۲۰۱۳ - مدار خورشیدآهنگ زمین(۷۹۲–۷۷۶)100x100px گایا آژانس فضایی اروپا ۱۹ دسامبر ۲۰۱۳ - خورشید - زمین نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px آستروسات سازمان پژوهش‌های فضایی هند ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵ - مدار زمین(۶۵۰–۶۰۰)100x100px ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران(TESS) ناسا ۱۸ آوریل ۲۰۱۸ - مدار بالایی زمینHigh Earth orbit100x100px چیاپس(CHEOPS) آژانس فضایی اروپا ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹ - مدار خورشیدآهنگ

 فروسرخ و زیرمیلی‌متری 

نور فروسرخ دارای انرژی کمتری نسبت به نور مرئی است، از این‌رو، توسط منابعی که دارای دمای کمتری یا در حال دورشدن با سرعت زیاد از ناظر هستند، منتشر می‌شود. به‌همین ترتیب، امکان مشاهده مواردی مانند ستاره‌های سرد (مانند کوتوله‌های قهوه‌ای)، سحابی‌ها و کهکشان‌های دارای انتقال به سرخ با کمک امواج فروسرخ وجود دارد.

 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع 100x100px ایراس ناسا ۲۵ ژانویه ۱۹۸۳ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۳ مدار زمین(۹۰۳–۸۸۹) 100x100px تلسکوپ مادون قرمز در فضاInfrared Telescope in Space مؤسسه فضا و علوم فضاییآژانس توسعه فضای ملی ژاپنNational Space Development Agency of Japan ۱۸ مارس ۱۹۹۵ ۲۵ آوریل ۱۹۹۵ مدار زمین(۴۸۶) 100x100px رصدخانه فضایی فروسرخ(ISO) آژانس فضایی اروپا ۱۷ نوامبر ۱۹۹۵ ۱۶ مه ۱۹۹۸ مدار زمین(۷۰٬۵۰۰–۱۰۰۰) 100x100px آزمایش فضایی میان دوره‌ایMidcourse Space Experiment(MSX) نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ۲۴ آوریل ۱۹۹۶ ۲۶ فوریه ۱۹۹۷ مدار زمین(۹۰۰) 100x100px ماهواره نجومی موج زیرمیلی‌متریSubmillimeter Wave Astronomy Satellite(SWAS) ناسا ۶ دسامبر ۱۹۹۸ ۲۰۰۵(آخرین استفاده) مدار زمین(۶۵۱–۶۳۸) 142x142px کاوشگر فروسرخ میدان گستردهWide Field Infrared Explorer(WIRE) ناسا ۵ مارس ۱۹۹۹ بدون مشاهده بازگشت به زمین(۱۰ مه ۲۰۱۱) 100x100px تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا ۲۵ اوت ۲۰۰۳ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰ مدار خورشیدی(۱٫۰۲–۰٫۹۸ واحد نجومی) آکاریAkari(Astro-F) جاکسا ۲۱ فوریه ۲۰۰۶ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱ مدار زمین(۶۱۰٫۴۴–۵۸۶٫۴۷ کیلومتر) 136x136px رصدخانه فضایی هرشل ناساآژانس فضایی اروپا ۱۴ مه ۲۰۰۹ ۲۹ آوریل ۲۰۱۳ خورشید-زمیننقطه لاگرانژی ال-۲ 100x100px کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع(WISE) ناسا ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹ فوریه ۲۰۱۱-اوت ۲۰۱۳(توقف موقت فعالیت) مدار زمین(۵۰۰ کیلومتر)100x100px چیاپس(CHEOPS) آژانس فضایی اروپا ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹ - مدار خورشیدآهنگ100x100px تلسکوپ فضایی جیمز وب(JWST) ناساآژانس فضایی اروپاآژانس فضایی کانادا ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲

 امواج ریزموج 

تلسکوپ‌های فضایی ریزموج به‌طور عمده برای اندازه‌گیری پارامترهای کیهان‌شناسی ناشی از پس زمینه ریزموج کیهانی به‌کار رفته‌اند. آنها همچنین تابش سنکروترون، تابش ترمزی، گرد و غبار چرخش کهکشان راه شیری، امواج رادیویی برون کهکشانی و خوشه‌های کهکشانی را با کمک اثر سونیائف زلدوویچ، اندازه‌گیری می‌کنند.

 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع100x100پیکسل کاوشگر زمینه کیهان(COBE) ناسا ۱۸ نوامبر ۱۹۸۹ ۲۳ دسامبر ۱۹۹۳ مدار زمین(۹۰۰) اودینOdin شرکت فضایی سوئدSwedish Space Corporation ۲۰ فوریه ۲۰۰۱ - مدار زمین(۶۲۲)100x100پیکسل کاوشگر ناهمسان‌گرد ریزموجی ویلکینسون(WMAP) ناسا ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱ اکتبر ۲۰۱۰ خورشید-زمیننقطه لاگرانژی ال-۲100x100پیکسل پلانک آژانس فضایی اروپا ۱۴ مه ۲۰۰۹ اکتبر ۲۰۱۳ خورشید-زمیننقطه لاگرانژی ال-۲ (مأموریت)چرخش به‌دور خورشید (رهاشده)

 امواج رادیویی 

به‌دلیل این‌که جو زمین برای عبور امواج رادیویی شفاف است، تلسکوپ‌های رادیویی موجود در فضا، بیشترین استفاده از این نوع تلسکوپ‌ها برای تداخل‌سنجی خط پایه بسیار طولانی است. این کار به این صورت انجام می‌پذیرد که مشاهده همزمان جسم هدف توسط یک ماهواره و یک تلسکوپ مستقر انجام می‌شود. مشاهدات می‌تواند از بقایای ابرنواخترها، میزرهای نجومی، همگرایی گرانشی، کهکشان‌های ستاره‌فشان و بسیاری از موارد دیگر باشد.
 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ عرضه خاتمه یافت محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع100x100px هالکا(HALCA) مؤسسه فضا و علوم فضایی ۱۲ فوریه ۱۹۹۷ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۵ مدار زمین(۲۴٬۴۰۰–۵۶۰)100x100px اسپکتر-آر مرکز فضایی آستروAstro Space Center ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ مدار زمین(۳۹۰٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰)

 تشخیص ذره 
فضاپیما و ماژول‌های فضایی که ردیابی ذرات را انجام می‌دهند، به‌دنبال پرتوهای کیهانی و الکترون هستند. این پرتوها می‌توانند توسط خورشید (ذرات خورشیدی پرانرژی)، کهکشان راه شیری (پرتوهای کیهانی کهکشانی) و منابع برون کهکشانی (پرتوهای کیهانی برون کهکشانی) منتشر شوند. همچنین پرتوهای کیهانی با انرژی بسیار بالا ناشی از هسته‌های فعال کهکشانی وجود دارند که می‌توانند توسط ردیاب‌های زمینی از طریق شارش ذراتParticle showers شناسایی شوند.
 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ عرضه خاتمه یافت محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع100x100px پروتون-۱ برنامه فضایی شوروی ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۵ ۱۱ اکتبر ۱۹۶۵ مدار زمین(۵۸۹–۱۸۳)100x100px پروتون-۲ برنامه فضایی شوروی ۲ نوامبر ۱۹۶۵ ۶ فوریه ۱۹۶۶ مدار زمین(۶۳۷–۱۹۱)100x100پیکسل رصدخانه نجومی انرژی بالا-۳ ناسا ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۹ ۲۹ مه ۱۹۸۱ مدار زمین(۵۰۴٫۹–۴۸۶٫۴)100x100پیکسل سامپکسSolar Anomalous and Magnetospheric Particle Explorer(SAMPEX) ناساانستیتوی فیزیک فرازمینی ماکس پلانک ۳ ژوئیه ۱۹۹۲ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ مدار زمین(۶۸۷–۵۱۲)100x100پیکسل طیف‌سنج مغناطیسی آلفاAlpha Magnetic Spectrometer(AMS-01) ناسا ۲ ژوئن ۱۹۹۸ ۱۲ ژوئن ۱۹۹۸ مدار زمین(۲۹۶)100x100px پاملاPayload for Antimatter Matter Exploration and Light-nuclei Astrophysics(PAMELA) روسکوسموسمرکز هوافضای آلمانسازمان فضایی ایتالیاآژانس فضایی ملی سوئدSwedish National Space Agencyموسسه ملی فیزیک هسته‌ایIstituto Nazionale di Fisica Nucleare (ایتالیا) ۱۵ مه ۲۰۰۶ ۷ فوریه ۲۰۱۶ مدار زمین(۶۱۰–۳۵۰)100x100پیکسل آی‌بکس ناسا ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸ - مدار زمین(۲۹۵٬۰۰۰–۸۶٬۰۰۰)100x100پیکسل طیف‌سنج مغناطیسی آلفا(AMS-02) ناسا ۱۶ مه ۲۰۱۱ - مدار زمین(۳۵۳)در ایستگاه فضایی بین‌المللی کاوشگر ذره‌ای ماده تاریکDark Matter Particle Explorer آکادمی علوم چینسازمان ملی فضایی چین ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵ - مدار زمین(۵۰۰)

 امواج گرانشی 
تلسکوپ‌هایی که در این دسته قرار می‌گیرند توانایی تشخیص امواج گرانشی را دارند، چین‌هایی در فضازمان که در اثر برخورد ستاره‌های نوترونی یا سیاه‌چاله‌ها ایجاد می‌شوند.
 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ عرضه خاتمه یافت محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع100x100پیکسل کاوشگر لیزا آژانس فضایی اروپا ۳ دسامبر ۲۰۱۵ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ مدار خورشید مرکزی

 در نوبت ارسال 
 تصویر نام آژانس فضایی تاریخ ارسال تاریخ خاتمه محل(ارتفاع برحسب کیلومتر) مراجع رصدخانه بین‌المللی قمری(ILO-X) انجمن بین‌المللی رصدخانه قمری ۲۰۲۳ - حوضه قطب جنوب- آیتکنInternational Lunar Observatory to be Established at Moon’s South Pole in 2019 . Moon Express- Press Release. 21 July 2017.100x100px آدیتیا-ال۱ سازمان پژوهش‌های فضایی هند ۲۰۲۳ - مدار پایین زمین100x100px ماهواره پلاریتمر اشعه ایکس(XPoSat) سازمان پژوهش‌های فضایی هند ۲۰۲۳ - مدار پایین زمین100x100px تصویربرداری با اشعه ایکس و مأموریت طیف‌سنجی(XRISM) جاکسا ۲۰۲۳ - مدار پایین زمین100x100px اقلیدس آژانس فضایی اروپا ۲۰۲۳ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲ تولیمان ناسا ۲۰۲۳ - مدار پایین زمین  ژونتیان سازمان ملی فضایی چینآکادمی علوم چین ۲۰۲۳ - مدار پایین زمین100x100px طیف‌سنج تاریخ کیهان، دوره یونیزاسیون مجدد و کاوشگر یخ‌ها(SPHEREx) ناسا ۲۰۳۵ - مدار زمین آستروست-۲ سازمان پژوهش‌های فضایی هند ۲۰۲۵ - مدار زمین100x100px  پلاتو آژانس فضایی اروپا ۲۰۲۶ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px  نانسی گریس  ناساوزارت انرژی ایالات متحده آمریکا ۲۰۲۷ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px آریل آژانس فضایی اروپا ۲۰۲۹ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px تلسکوپ پیشرفته برای نجوم با انرژی بالا(ATHENA) ناساجاکساآژانس فضایی اروپا ۲۰۳۵ - خورشید - زمین، نقطه لاگرانژی ال-۲100x100px آنتن فضایی تداخل سنج لیزری(LISA) آژانس فضایی اروپا ۲۰۳۷ - مدار خورشید مرکزی

 واژه‌نامه 

 جستارهای وابسته 

 تلسکوپ
 رادیو تلسکوپ
 تلسکوپ بازتابی
 تلسکوپ شکستی
 تلسکوپ بازتابی
 رصدخانه فضایی
 تلسکوپ خورشیدی
 فهرست بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های جهان

 منابع 

رده:تلسکوپ‌های پرتو ایکس
رده:تلسکوپ‌های پرتو گاما
رده:تلسکوپ‌های فرابنفش
رده:تلسکوپ‌های فروسرخ
رده:فهرست‌های تلسکوپ‌ها
رده:فهرست‌های فضاپیما
رده:ویکی‌سازی رباتیک
رده:تلسکوپ‌های فضایی