از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود

«از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود» غزل مشهوری منسوب به مولوی است که آدمی را به تفکر و اندیشه‌ورزی دعوت می‌کند و پرسش بنیادی در مورد منشأ وجود انسان در طول تاریخ که انسان از کجا آمده، به کجا خواهد رفت و چرا آمده‌است را بازگو می‌کند.

 غزل اول 

 غزل دوم 

 سه پرسش بنیادی 
فلسفه نظری دانشی است که دربارهٔ اشیاء آنچنان که هستند بحث می‌کند و فلسفه علمی دانشی است که دربارهٔ افعال انسان آنچنان که شایسته‌است باشد، بحث می‌کند. فلسفه نظری بر سه قسم است: الهیات یا فلسفه علیا، ریاضیات یا فلسفه وسطی، طبیعیات یا فلسفه سفلیآشنایی با فلسفه اسلامی، کتاب سال چهارم آموزش متوسطه، اقتصاد عمومی، ص ۶ و ۷.

محور اصلی الهیات یا فلسفه علیا که گاه فلسفهٔ اولی، فلسفه علیا، علم اعلی، علم کلی و ما بعد الطبیعه نیز نامیده می‌شود یافتن پاسخی برای علت نهایی موجودات و جهان هستی، دنیای مادی و غیرمادی، نقش انسان در این جهان و اینکه در نهایت و پاسخ به سه پرسش بنیادی است، این جهان از کجا آمده، برای چه آمده و هدف نهایی و مقصود آفرینش این جهان و موجوداتش چیست؟.

عرفان حقیقی باید به این سه پرسش پاسخی قانع‌کننده، مستدل، منطقی و عملی ارائه دهد. به همین جهت نورعلی الهی عرفان را ثمرهٔ درخت شریعت و نتیجه نهایی فلسفه و حکمت می‌داند.

 نقد و باورها 
بسیاری از مولوی پژوهان معتقدند که این ابیات از مولانا نیست چراکه کسی در شأن و مقام مولانا هیچ‌گاه چنین سؤالی برایش پیش نخواهد آمد. اما عده‌ای هم معتقدند که اتفاقاً این شعر از آنِ مولانایی است که دائماً توصیه می‌کند در هر مقامی هستید به خود بنگرید و خود را مورد پرسشگری قرار دهید.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 خلقت یا تکامل؛ جدال علم و دین بر سر پیدایش انسان

رده:شعرهای مولوی
رده:غزل‌ها