پل ماکسول

یک پُل ماکسول تغییراتی در یکپل ویتستون است که از آن برای اندازه‌گیری یک سلف ناشناخته (معمولاً مقدار Q پایین) استفاده می‌شود که از نظر مقاومت و سلف یا مقاومت و خازن کالیبره شده. هنگامی که اجزای کالیبره شده یک مقاومت و خازن موازی هستند، این پُل به عنوان یک پُل ماکسول-وین شناخته می‌شود. این نام برای جیمز سی ماکسول است که اولین بار آن را در سال ۱۸۷۳ توصیف کرد.

با مراجعه به تصویر، در یک کاربرد معمولی  و  اجزای ثابت معلومی هستند، و  و  موجودات متغیر معلوم هستند.  و  تنظیم می‌شوند تا زمانی که پل متعادل شود.

 و  را سپس می‌توان بر اساس مقادیرِ سایرِ مولفه‌ها محاسبه شود:



برای جلوگیری از مشکلات ناشی از تعیین مقدار دقیق یک خازن متغیر ، گاهی اوقات یک خازن با مقدار ثابت نصب خواهد شد و بیش از یک مقاومت متغیر ساخته خواهد شد. نمی‌توان از آن برای اندازه‌گیری مقادیر بالای Q استفاده کرد. همچنین برای سیم‌پیچ‌هایی با مقادیر Q پایین، کمتر از یک، به دلیل مشکل همگرایی تعادل، نامناسب است. استفاده از آن محدود به اندازه‌گیری مقادیر Q پایین از ۱ تا ۱۰ است.



 جستارهای وابسته 
 پل وین، مدار مشابهی برای واسنجی خازن‌های نامعلوم
 مدار پل

 منابع 



رده:ابزارهای سنجش
رده:اندازه‌گیرهای الکتریکی
رده:اندازه‌گیری امپدانس
رده:جیمز کلرک ماکسول
رده:مدار پل