فرم خوب

فرم خوب، یا به‌طور تحت‌الفظی «ایده خوب» (ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἰδέα) مفهومی در فلسفه افلاطون است. در دیالوگ افلاطون به نام جمهور که از زبان کاراکتر سقراط صحبت می‌کند وصف شده است. این فرم اجازه می‌دهد فلاسفه-در-آموزش به شهریاران-فیلسوف ترفیع یابند. نمی‌تواند به‌وضوح دیده یا وصف شود، اما فرمی است که اجازه می‌دهد یک نفر همه فرم‌ها دیگر را دریابد. تعریف خوب فرمی است بی‌عیب، ابدی-ازلی، و لایتغیر که خارج از فضا و زمان وجود دارد، که چیزهای خوب به‌خصوص آن را مشترکند."Idea" from the Greek ἰδέα, often transliterated in the past but now typically translated as "character". The archaic sense must be distinguished from the modern sense meaning "thought". Cf. Russell: "It must not be supposed that 'ideas', in his sense, exist in minds, though they may be apprehended by minds.... The word 'idea' has acquired, in the course of time, many associations which are quite misleading when applied to Plato's 'ideas'. (The Problems of Philosophy, chapter 9).

 جستارهای وابسته 
 الثیا
 تمثیل غار
 تمثیل خط منقسم
 نظریه مثل
 ارزش
 فضیلت

 منابع 

رده:افلاطون
رده:تاریخ ایده‌ها
رده:تاریخ فلسفه‌های اخلاق
رده:فلسفه افلاطون
رده:فلسفه نوافلاطونی
رده:فلسفه هلنیستی
رده:فلسفه یونان باستان
رده:مفاهیم فرافلسفه
رده:مفاهیم متافیزیک یونان باستان
رده:مفاهیم معرفت‌شناسی یونان باستان
رده:مفاهیم معرفت‌شناسی
رده:مفاهیم در متافیزیک
رده:مفهوم‌های اخلاقی
رده:مفهوم‌های فلسفه ذهن
رده:مفهوم‌های فلسفی
رده:مکالمات افلاطون
رده:نظریه‌های شناخت‌شناسی
رده:نظریه‌های فلسفی
رده:نظریه‌های متافیزیک