مدار بازتولیدکننده

بندانگشتی| طرح‌وارهٔ گیرنده باززاینده لامپی. بیشتر گیرنده‌های باززاینده از این مدار آرمسترانگ استفاده می‌کردند، که در آن بازخورد به ورودی (شبکه) لامپ با سیم‌پیچ «تحریک» بر روی سلف تنظیم پیچیده می‌شود.مدار باززاینده مدار تقویت‌کننده‌ای است که از بازخورد مثبت استفاده می‌کند (همچنین به عنوان باززایشی یا واکنشی شناخته می‌شود).S. W. Amos, R. S. Amos, Newnes Dictionary of Electronics, 4th ed., London, U. K.: Newnes, 1999, p. 265, 269E. Williams, Thermionic Valve Circuits, 4th ed., London: Sir Isacc Pitman & Sons, 1961, p. 151 مقداری از خروجی دستگاه تقویت‌کننده دوباره به ورودی آن اعمال می‌شود تا به سیگنال ورودی افزوده شود و تقویت را افزایش دهد.W. L. Everitt, Communication Engineering, 2nd ed. New York: McGraw-Hill, 1937, p. 463 یک مثال اشمیت تریگر (که به عنوان مقایسه‌کننده باززاینده نیز شناخته می‌شود) است، اما متداول‌ترین استفاده از این اصطلاح در تقویت‌کننده‌های آراف و بویژه گیرنده‌های باززاینده است تا بهره یک تقویت‌کننده تک طبقه‌ای را به شدت افزایش دهد.J. Scott-Taggart, The Manual of Modern Radio, London: The Amalgamated Press LTD., 1933, p. 94

گیرنده باززاینده در سال ۱۹۱۲ اختراع شد و در سال ۱۹۱۴US Patent 1113149A, Edwin H. Armstrong, Wireless receiving system, filed October 29, 1913, granted October 6, 1914 توسط مهندس برق آمریکایی ادوین آرمسترانگ هنگامی که دانشجوی کارشناسی در دانشگاه کلمبیا بود، ثبت اختراع شد. بین سال‌های ۱۹۱۵ و جنگ جهانی دوم بسیار مورد استفاده قرار گرفت. مزایای گیرنده‌های باززاینده شامل افزایش حساسیت با نیازمندی‌های سخت‌افزاری ناچیز و افزایش انتخاب‌پذیری است زیرا Q مدار تنظیم‌شده وقتی تقویت‌کننده لامپی یا ترانزیستور حلقه بازخورد خود را در اطراف مدار تنظیم‌شده (از طریق سیم‌پیچ «تحریک» یا سَروسط روی پیچه) داشته باشد، افزایش می‌یابد؛ زیرا مقاومت منفی ایجاد می‌کند.

گیرنده باززاینده تا حدودی به دلیل تمایل خود به تابش تداخل در هنگام نوسان،  در دهه ۱۹۳۰، گیرنده باززاینده تا حد زیادی توسط سایر طرح‌های گیرنده تی‌اراف (به عنوان مثال گیرنده‌های «بازتابی») و به خصوص توسط اختراع دیگر گیرنده سوپرهترودین آرمسترانگ جایگزین شد و تا حد زیادی منسوخ در نظر گرفته می‌شوند. باززایش (که اکنون به آن بازخورد مثبت گفته می‌شود) هنوز هم به‌طور گسترده در سایر زمینه‌های الکترونیک، مانند نوسان‌سازها، فیلترهای فعال و تقویت‌کننده بوت‌استرپ استفاده می‌شود.

یک گیرنده که از مقادیر بیشتری از باززایشی به روشی پیچیده‌تر برای دستیابی به تقویت حتی بالاتر استفاده می‌کند، گیرنده فوق‌باززاینده می‌گویند که این نیز توسط آرمسترانگ در سال ۱۹۲۲ اختراع شد. این مورد هرگز در گیرنده‌های تجاری عمومی مورد استفاده قرار نگرفت، اما به دلیل تعداد کمی از قطعات آن در کاربردهای تخصصی مورد استفاده قرار می‌گرفت. یکی از کاربردهای گسترده در طول جنگ جهانی دوم، فرستنده و گیرنده‌های آی‌اف‌اف بود که در آن مدار تک تنظیم‌شده‌ای کل سیستم الکترونیکی را تکمیل می‌کرد. هنوز هم در چند کاربرد تخصصی با سرعت کم داده، مانند درب‌بازکن‌های گاراژ، دستگاه‌های شبکه بی‌سیم، واکی تاکی و اسباب بازی‌ها استفاده می‌شود.

 ثبت اختراعات 




  ۱۹۴۰.

 جستارهای وابسته 
 مدار الکتریکی تنظیم‌شده
 مضاعف‌گر کیو

 منابع 



 . History of radio in 1925. Has May 5, 1924, appellate decision by Josiah Alexander Van Orsdel in De Forest v Armstrong, pp 46–55. Appellate court credited De Forest with the regenerative circuit: "The decisions of the Commissioner are reversed and priority awarded to De Forest." p 55.

 Ulrich L. Rohde, Ajay Poddar www.researchgate.net/publication/4317999_A_Unifying_Theory_and_Characterization_of_Super-Regenerative_Receiver_(SRR)

 پیوند به بیرون 
 برخی از پیشرفت‌های اخیر در گیرنده صوتی توسط ایی‌اچ آرمسترانگ، مجموعه مقالات IRE (موسسه مهندسان رادیو)، جلد ۳، ۱۹۱۵، صص. ۲۱۵–۲۴۷.
 گیرنده باززاینده یک ترانزیستوری
 آرمسترانگ. دی فارست شرکت تلفن و تلگراف رادیو (دوم Cir. 1926) 10 F.2d 727، ۸ فوریه ۱۹۲۶؛ cert 270 US 663، 46 S.Ct. 471. opinion on leagle.com
 آرمسترانگ. دی فارست، 13 F.2d 438 (2d Cir. 1926)

رده:الکترونیک رادیویی
رده:تاریخچه رادیو
رده:گیرنده رادیو
رده:مدارهای الکترونیکی