اوپانیشاد میتری

اوپانیشاد میتریانیه () متنی کهن به زبان سانسکریت است که بخشی از یاجورودا محسوب می‌شود.Charles Johnston (1920-1931), The Mukhya Upanishads, Kshetra Books,  (Reprinted in 2014)Paul Deussen, Sixty Upanishads of the Veda, Volume 1, Motilal Banarsidass, , pages 327-386 این اوپانیشاد همچنین با عنوان اوپانیشاد میتری () هم شناخته می‌شود و در فهرست ۱۰۸ اوپانیشادی موکتیکا در شمارهٔ ۲۴ آمده‌است.

اوپانیشاد میتری با مکتب میتریانه یاجورودا مربوط است و بخشی از یاجورودای «سیاه» است که سیاه در این بافتار به معنی «نامنظم و بی‌ساختار» است و در مقابل یاجورودای «سفید» (منظم) می‌شود؛ که شامل اوپانیشاد بریهدآرنیکه و اوپانیشاد ایشا است.Paul Deussen, Sixty Upanishads of the Veda, Volume 1, Motilal Banarsidass, , pages 217-219 تاریخ تصنیف این اوپانیشاد معلوم نیست اما معمولاً به دوران آخر اوپانیشادی هند باستان نسبت داده می‌شود.Stephen Phillips (2009), Yoga, Karma, and Rebirth: A Brief History and Philosophy, Columbia University Press, , Chapter 1

این اوپانیشاد از هفت پراپاتهاکا (درس) تشکیل شده که پراپاتهاکای اول مقدمه، سه پراپاتهاکای بعدی به شکل سؤال و جواب دربارهٔ آتمن و پراپاتهاکاهای پنجم تا هفتم به شکل ضمیمه هستند. به گفتهٔ ماکس مولر مضمون کلی این اوپانیشاد انسان به مثابهٔ «خود نامیرا و بی‌باک برهمن است».

اوپانیشاد میتری متن مهمی است چرا که به نظریاتی در آن اشاره شده‌است که در آیین بودایی هست و عناصری از مکاتب سامخیا  و یوگای هندوگرایی و همچنین دستگاه اشرمه در آن وجود دارد.Paul Deussen, Sixty Upanishads of the Veda, Volume 1, Motilal Banarsidass, , pages 328-329

 پانویس 

رده:اوپانیشاد