اوپانیشاد ایشا

اوپانیشاد ایشا (Devanagari: ईशोपनिषद् IAST ) یکی از کوتاه‌ترین اوپانیشادها است که در فصل (ادهیایا) ی آخر یاجورودا آمده‌است. ایشا یک اوپانیشاد اصیل (موکیا) است و به نظم شعری تألیف شده‌است که ۱۷ یا ۱۸ بند دارد.

این اوپانیشاد متنی کلیدی در خرده‌مکاتب ودانتا و شروتی مهمی در بسیاری از مکاتب مختلفHinduism است. ایشا چهلمین فصل یاجورودا نیز است. نام آن از کلمات آغازینش  گرفته شده که به معنای «دربرگرفته توسط ایشوارا» یا «پنهان در ایشوارا». استMax Muller, The Upanishads, The Sacred Books of the East, Part 1, Oxford University Press, Reprinted by Routledge in 2013, , Vol. 1, pages 311-319 این متن دربارهٔ نظریه‌های مرتبط با آتمن (روح، خویش) بحث می‌کند هر مکاتب دوایتا (دوگانه بین آتمن و برهمن) و آدوایتا (یکی بودن آتمن و برهمن) به آن ارجاع می‌دهند.AK Bhattacharyya, Hindu Dharma: Introduction to Scriptures and Theology, , pages 25-46Madhava Acharya, The Commentary of Sri Madhva on Isha and Kena Upanishad, ; also Isavasyopanisad bhasya sangraha, , 

پل دوسن اوپانیشاد ایشا به‌همراه اوپانیشادهای کنه، کته، سوتاسواتارا و مونداکا تحت عنوان «اوپانیشادهای شعری» طبقه‌بندی کرده‌است.

 منابع 

رده:اوپانیشاد