اوپانیشاد کته

اوپانیشاد کته (سانسکریت: कठोपनिषद् or कठ उपनिषद्) () یکی از اوپانیشادهای اصیل (موکیا) است که در هشت فصل کوتاهی که در پایان مکتب کته یاجوروردای کریشنا آمده‌است.Johnston, Charles (1920-1931). The Mukhya Upanishads. Kshetra Books.  (Reprinted in 2014).Paul Deussen. Sixty Upanishads of the Veda. Volume 1, Motilal Banarsidass. . pages 269-273 این اوپانیشاد که با عنوان اوپانیشاد کته‌که نیز شناخته می‌شود بین ۱۰۸ اوپانیشاد موکتیکا در شماره ۳ آمده‌است.

اوپانیشاد کته شامل دو فصل (آدهیایا) است که هر کدام به سه قسمت تقسیم شده‌است. آدهیایای اول به نظر از آدهیایای دوم قدیمی‌تر است.Paul Deussen. Sixty Upanishads of the Veda. Volume 1, Motilal Banarsidass. ISBN 978-8120814684. pages 269-273 این اوپانیشاد روایتگر داستان اساطیری پسری کوچک به نام ناچیکتا است که فرزند عالمی به نام واجاسراواسا است. او یما (خدای هندی مرگ) را ملاقات می‌کند و گفتگوی آن‌ها به بحث دربارهٔ طبیعت انسان، دانش، آتمن (روح، خویش) و چرخه‌شکنی (آزادی) می‌کشد.

تاریخ تألیف اوپانیشاد کته معلوم نیست و محل مناقشه محققان است. محققان بودایی بر آنند که این متن بعد از متون بودایی (قرن پنجم پ. م) تألیف شده‌است،Richard King (1995). Early Advaita Vedānta and Buddhism: the Mahāyāna context of the Gauḍapādīya-kārikā. SUNY Press. , page 52 و محققان هندو می‌گویند که این متن پیش از بودا و در حدود ۸۰۰ پ.م. تألیف شده‌است.Stephen Phillips (2009), Yoga, Karma, and Rebirth: A Brief History and Philosophy, Columbia University Press, , Chapter 1

 منابع 

رده:اوپانیشاد