لتیسیا رامولینو

ماریا لتیسیا بوئوناپارته، رامولینو (ماری-لیفتیا رامولینو، مادام مایر د ل امپرور؛ ۲۴ اوت ۱۷۵۰–۲ فوریه ۱۸۳۶)، یک نجیب‌زاده ایتالیایی، مادر ناپلئون یکم امپراتور فرانسه بود.Bourrienne's biography of Napoleon misspells the surname as Ramolini

 زندگی 
او در آژاکسیو به دنیا آمد، جزیره کرس، جمهوری جنوا، دختر جیووانی جرونونیو رامولینو (۱۳ آوریل ۱۷۲۳–۱۷۵۵) سروان هنگ شوالیه‌گری و پیاده‌نظام در ارتش جمهوری جنوا، و همسرش آنجلا ماریا پیتراسانتا (حدود ۱۷۲۵–۱۷۹۰).

لتیسیا مانند اکثر دختران در قرن هجدهم در خانه تحصیل کرده بود. پس از درگذشت پدر، مادرش با ازدواج دوباره افسر دریایی سوئیسی، فرانتس فش، سروان خدمات جمهوری جنوا مستقر در کرزیکا ازدواج کرد و دو فرزند به دنیا آورد.

 ازدواج 
در تاریخ ۲/۷ ژوئن ۱۷۶۴، هنگامی که او سیزده ساله شد، لتیسیا با وکیل کارآموز کارلو بوئوناپارته، که خود تنها هفده سال داشت، در آژاکسیو ازدواج کرد.Maria Letizia Ramolino 1750-1836 in: geneagraphie.com [retrieved 10 November 2014].

لتیسیا و همسرش کارلو با فرماندار این جزیره، چارلز لوئیز دو ماربئوف و فرد که همسر وی پسرش لویی (۱۷۷۸) پادشاه آینده هلند بود، دوست شدند. این دوستی‌ها شاید به آنها کمک کند تا ناپلئون در مدرسه دانشکده بریون (۱۷۷۹) پذیرفته شود.Frédéric Masson - Napoleon dans se jeunesse - Société d'Éditions Littéraires et Artistiques - Paris, 1907 - page 42
چپ|بندانگشتی|286x286پیکسل|نقاشی درگذشت ماریا لتیسیا بناپارت.
او به عنوان یک مادر خشن توصیف می‌شد و از بسیاری چیزها دید بسیار فرومایه داشت. وقتی بیشتر مادران اروپایی کودکان را شاید یکبار در ماه غسل می‌دادند، فرزندانش هر روز دیگر غسل می‌کردند. لتیسیا به زبان ایتالیایی و زبان کرسی صحبت می‌کرد و هرگز فرانسوی را یادنگرفت.

در سال ۱۷۸۵، هنگامی که ۳۵ سال داشت، شوهرش بر اثر سرطان درگذشت. در سال ۱۷۹۳، او کورسکا را ترک کرد و به همراه فرزندانش در مارسی فرانسه، مستقر شد، جایی که پسرش ناپلئون دوران نظامی موفقیت‌آمیز گذراند و سرانجام قدرت را به دست گرفت.

او به عنوان توصیف ناخوشایند و با سلیقه‌های ساده ازدواج فرزند خود را با ژوزفین بوآرنه در سال ۱۷۹۶ تأیید نکرد.

 سلطنت ناپلئون 
در سال ۱۸۰۴، پسرش ناپلئون خود را امپراتور معرفی کرد. علی‌رغم اینکه در نقاشی معروف تاجگذاری ناپلئون توسط دیوید به تصویر کشیده شد، وی در مراسم تاجگذاری پسرش شرکت نکرد. با حکم او در ۱۸ مه ۱۸۰۴ یا ۲۳ مارس ۱۸۰۵ به عنوان «مادر اعلیحضرت امپراتوری امپراتور» حکم شد. وقتی از پیشرفت پسرش به تخت سلطنت آگاه شد، پاسخ داد: «امیدواریم که این دوام داشته باشد.» ناپلئون ماهانه به او ۲۵٬۰۰۰ فرانک پرداخت می‌کرد.Philip Dwyer, Citizen Emperor: Napoleon in Power (2013) p 135

او در دربار امپراتوری شرکت نکرد و در مواقع نادری هنگام بازدید از پاریس در مسافرخانه ای اقامت می‌کرد.Dwyer, Citizen Emperor: Napoleon in Power (2013) pp 510-11

 زندگی بعدی 
پس از سال ۱۸۱۵ او به پاریس نقل مکان کرد، جایی که روزهای زندگی خود را با برادر کوچکترش جوزف فیش گذراند. در طی سالهای اقامت در رم، وی به ندرت اعضای خانواده دیگری را نسبت به برادرش، که به ندرت او را ترک می‌کردند، می‌دید.Michel Lévy, Dictionnaire de la conversation et de la lecture, Vol. 3, p. 409, 1852 مدتی نقاشی به نام آنا باربارا بانسی به عنوان همراهش خدمت کرد.

وی در سه هفته مانده به ۵۱ سالگی درگذشت، شوهرش در سال ۱۸۳۶ و در سن ۸۵ سالگی درگذشت. در آن زمان او تقریباً نابینا بود.

 جستارهای وابسته 
 فرانسوا کارلو آنتومارشی

 منابع 



 پیوند به بیرون 

 لتسیا بناپارت بخشی از مجموعه عکس‌های اشتراکی قابل توجه قرن نوزدهم در دانشگاه گتیسبورگ

رده:افراد فرانسوی ایتالیایی‌تبار
رده:اهالی آژاکسیو
رده:اهالی فرانسه در سده ۱۸ (میلادی)
رده:خاندان بناپارت
رده:درگذشتگان ۱۸۳۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۷۵۰ (میلادی)
رده:مرگ در رم
رده:زادگان سده ۱۸ (میلادی)