اکسایش سائگوسا–ایتو

اکسایش سائگوسا–ایتو یک واکنش شیمیایی است که در شیمی آلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۷۸ توسط تئو سائگوسا و یوشیهیکو ایتو به عنوان روشی برای معرفی اشباع نشده α-β در ترکیبات کربونیل کشف شد. واکنش به عنوان تشکیل درگیر در ابتدا گزارش یک سیلیل انول اتر و پس از درمان با استات پالادیم (II) و ۱٬۴-بنزوکینون به عملکرد مربوط انون. در انتشار اصلی، ابزار آن برای ترکیبات آلی مس اشباع نشده به دنبال ۱٬۴-علاوه بر این با نوکلئوفیل‌هایی از جمله ترکیبات آلی مس ذکر شده‌است.
وسط|500x500پیکسل
برای بسترهای حلقوی واکنش، محصول اُلفین ترمودینامیکی منحصراً بازده می‌شود.
وسط|500x500پیکسل
این کشف نزدیک به هشت سال قبل از آن گزارش شده بود که کتون با استات پالادیوم به همراه داشت محصولات مشابه در عملکرد پایین. پیشرفت عمده ای که توسط سائگوسا و ایتو ارائه شده بود این بود که قالب انول آن گونه واکنشی است که روشی مبتنی بر اترهای سولیل آنول ایجاد کرده‌است.

بنزوکینون در واقع اجزای لازم برای این واکنش نیست. نقش آن بازسازی پالادیوم (II) از پالادیوم فرم کاهش یافته آن (۰) است، به طوری که در ابتدا مقدار کمتری از پالادیوم گران‌قیمت (II) استات مورد نیاز است. با استفاده از مقدار اضافی پالادیوم (II) استات بدون بنزوکینون، شرایط واکنش و تصفیه به آسانی ساده می‌شود، در حالی که با هزینه ای بسیار بالاتر. از آنجایی که این واکنش معمولاً مقادیر تقریباً استوکیومتری پالادیوم را به کار می‌برد و بنابراین اغلب برای استفاده‌های صنعتی بسیار گران به حساب می‌آید، پیشرفتی در توسعه انواع فروکافت حاصل شده‌است. با وجود این کمبود، اکسیداسیون سائگوسا در تعدادی از سنتزها به عنوان روشی خفیف و اواخر مرحله برای معرفی عملکرد در مولکولهای پیچیده استفاده شده‌است.

 سازوکار 
مکانیسم اکسیداسیون سائگوسا–ایتو شامل هماهنگی پالادیوم به آنول اولفین و به دنبال آن از دست دادن گروه سیسیل و تشکیل یک مجتمع اکسوالیل پالادیوم است. از بین بردن β-هیدرید مجموعه مجتمع پتادیوم هیدرید آنون را که با حذف کاهنده محصول را همراه با اسید استیک و پتاسیم 0 تولید می‌کند، بازده می‌دهد.Oxidation , Chem 215 lecture notes برگشت‌پذیری مرحله حذف اجازه می‌دهد تا تعادل، منجر به ترمودینامیکی E- انتخاب در بسترهای چرخه ای شود. نشان داده شده‌است که این محصول می‌تواند یک مجموعه پایدار پت 0- آلفین را تشکیل دهد، که ممکن است مسئول مشکل در اکسیداسیون دوباره دیده شده در انواع کاتالیزوری واکنش باشد.
وسط|500x500پیکسل

 محدوده 
کاربرد گسترده اکسیداسیون سائگوسا–ایتو با استفاده از آن در چندین سنتز از مولکولهای پیچیده نشان داده شده‌است. سنتز مرفین توسط توهرو فوکویاما در سال ۲۰۰۶ نیز نمونه ای از این دست است که در آن تحول حضور کربامات و جایگزین‌های اتر را تحمل می‌کند.
وسط|500x500پیکسل
ساموئل جی. دانیشفسکی از ترکیب هر دو (+) و (-) پری بیزین با اکسیداسیون سائگوسا–ایتو از ترکیب واکنش دیلز–آلدر از واکنش دیلز–آلدر و ۳-تری متیلکسی-۱٬۳-بوتادین آغاز شد و عملکرد آنون را در زیر انجام داد. در این حالت اکسیداسیون حضور در قسمتهای آلکن و کربونیل را تحمل می‌کند.
وسط|440x440پیکسل
یونگ کیانگ تو از داروی بیماری آلزایمر ، گالانتامین نیز از این واکنش در حضور یک گروه استال حساس به اسید استفاده کرد.
وسط|450x450پیکسل
لری E. بسی 'ثانیه لورنی با بهره‌گیری از اکسیداسیون یک گلدان با پیریدینیوم کلروکرومات به دنبال یک اکسیداسیون سائگوسا، تحمل حضور یک هالوژن و سولفونات.
وسط|500x500پیکسل
این محصول تنها برای بازسازی آنول و تشکیل حلقه تترا هیدروپیران در محل می چرخد. محرومیت بعدی از گروه متیوکسی متیل

محصول طبیعی را مبله ساخت.
وسط|600x600پیکسل

 تغیرات 
بخش عمده ای از پیشرفت‌های این واکنش در ارائه کاتالیزوری تحول با توجه به نمک پالادیوم، در درجه اول به دلیل هزینه بالای آن متمرکز شده‌است. شرایط اصلی، اگرچه از نظر فنی کاتالیزوری هستند، اما هنوز هم به ۵۰ مورد نیاز دارند، افزایش هزینه به میزان زیاد بالا برای سنتز در مقیاس بزرگ.

پیشرفت‌های عمده در نسخه‌های کاتالیزوری این واکنش به سمت اکسیدان‌هایی است که بازسازی گونه‌های پالادیوم (II) به‌طور مؤثر هدایت می‌شوند. به‌طور خاص، شرایط با استفاده از اکسیژن اتمسفر و همچنین آللی کربنات استوکیومتری ایجاد شده‌است.

با توجه به روش سابق، روش توسعه یافته توسط لاروک در ۱۹۹۵ نشان دهندهٔ یک روش محیطی و مقرون به صرفه به عنوان یک جایگزین کاتالیزوری برای اکسیداسیون سائگوسا - ایتو است.
وسط|320x320پیکسل
این روش از زمان واکنش طولانی رنج می‌برد و غالباً بازده قابل توجهی پایین‌تر از معادل استوکیومتری را نشان می‌دهد که در سنتز پلاتیفیلید توسط نیشیدا نشان داده شده‌است. تضاد این دو روش کاستی‌های روش کاتالیزوری را برجسته می‌کند.
وسط|600x600پیکسل
انواع کاتالیزوری با استفاده از دیالکربنات استوکیومتری و کربناتهای آلیلیک دیگر نیز توسعه یافته‌اند، در درجه اول توسط ژیرو تسوجی. برای اینها انتخاب حلال ضروری است: حلال‌های نیتریل باعث تولید انسولین مورد نظر می‌شوند در حالی که حلال‌های اتری به جای آن آلی آلککتون تولید می‌کنند.

انواع کاتالیزوری با استفاده از دیالکربنات استوکیومتری و کربناتهای آلیلیک دیگر نیز توسعه یافته‌اند، در درجه اول توسط ژیرو تسوجی. برای اینها انتخاب حلال ضروری است: حلال‌های نیتریل باعث تولید انسولین مورد نظر می‌شوند در حالی که حلال‌های اتری به جای آن آلی آلککتون تولید می‌کنند.
وسط|350x350پیکسل
این روش اخیر به عنوان یک ابزار مصنوعی از موفقیت بیشتری برخوردار شده‌است که مهمترین آن در سنتز ترکیب کامل استریکنین سمی معروف شیباساکی است.
وسط|600x600پیکسل
با وجود این روشها، کار زیادی باید با توجه به نصب کاتالیزوری اشباع نشده α-β انجام شود.

 منابع 

رده:نام واکنش‌ها