باب ویدلر

رابرت جان ویدلر (به انگلیسی: Robert John Widlar، تلفظ وید لار؛"Bob Widlar ("wide-lar")" - Lee 2007. See also video interviews with Don Valentino, Regis McKenna, Jack Gifford et al. at Stanford and the Silicon Valley Project . ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷) - ۲۷ فوریه ۱۹۹۱) یک مهندس الکترونیک آمریکایی و طراح مدارهای مجتمع خطی (آی‌سی) بود.

 سال‌های اول 
ویدلر در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷ در کلیولند نزد والدین تبار چک، ایرلندی و آلمانی متولد شد.Lojek, p. 250. مادرش، مری ویتوس، در کلیولند نزد مهاجران چک، فرانک ویتوس (فرانچیشه ویتوس (یا ویتوش؟)) و ماری زاکووا (ماری ژاکوا) به دنیا آمد.Lojek, p. 249. پدر وی، والتر جی ویدلر، از خانواده‌های سرشناس آمریکایی آلمانی و ایرلندی تبار بود که اجداد آن‌ها در اواسط قرن نوزدهم در کلیولند مستقر شدند. والتر ویدلر، مهندس رادیو خودآموخته، برای ایستگاه رادیویی دبلیوجی‌ای‌آر (۱۲۲۰ ای‌ام) و از پیشگامان طراحی فرستنده فرکانس فوق‌العاده زیاد بود.Lojek, pp. 250, 254. دنیای الکترونیک از بدو تولد او را محاصره کرد: یکی از برادران او اولین نوزادی شد که توسط رادیو بی‌سیم تحت نظر گرفته شد. باب با هدایت پدرش، در کودکی علاقه جدی به الکترونیک پیدا کرد.

ویدلر هرگز در مورد سال‌های اولیه و زندگی شخصی خود صحبت نکرده‌است.Lojek, p. 247. وی فارغ‌التحصیل دبیرستان سنت ایگنیشس در کلیولند بود و در دانشگاه کلرادو در بولدر ثبت نام کرد. در فوریه ۱۹۵۸ ویدلر به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست. وی به تعمیرکاران در تجهیزات و وسایل الکترونیکی را آموزش داد و نخستین کتاب خود را با عنوان «مقدمه بر روی دستگاه‌های نیم‌رسانا» (۱۹۶۰) تألیف کرد، کتاب‌درسی که توانایی وی در ساده‌سازی مشکلات پیچیده را نشان می‌داد.Lojek, pp. 254–256. ذهن لیبرال او به مقدار خیلی کمی با محیط نظامی مطابق بود و در سال ۱۹۶۱ ویدلر از خدمت خارج شد. وی به شرکت تحقیقاتی برادر بل در بولدر پیوست تا تجهیزات آنالوگ و دیجیتالی ناسا را توسعه دهد. وی همزمان تحصیلات خود را در دانشگاه کلرادو ادامه داد و در تابستان ۱۹۶۳ با نمرات عالی فارغ‌التحصیل شد.Lojek, p. 254.

 دستاوردها 
بندانگشتی|مداری که رابرت جان ویدلر طراحی کرد
ویدلر بلوک‌های اساسی ساختاری آی‌سی‌های خطی از جمله منبع جریان ویدلر، مرجع ولتاژ شکاف‌باند ویدلرHarrison, p. 404. و طبقه خروجی ویدلر را اختراع کرد.Fonderie, Huijsing pp. 50-51. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰، ویدلر به همراه دیوید تالبرت اولین تقویت‌کننده‌های عملیاتی (μA702 μA709) با تولید انبوه را ایجاد کردند، برخی از اولین آی‌سی‌های تنظیم‌کننده ولتاژ یکپارچه (LM100 و LM105)، اولین تقویت‌کننده‌های عملیاتی که از جبران فرکانس تک خازنی استفاده می‌کنند (LM101)، بهبود یافته LM101 با فت کنترل جریان داخلی (LM101A) و ترانزیستورهای اَبَربِتا (LM108).Harrison, pp. 18, 282, 283, 322, 404-405. هر یک از مدارهای ویدلر «حداقل یک ویژگی را داشت که بسیار دور از شلوغی بود»Lojek, p. 247. و در کلاس خود «قهرمان محصول» شد.Lojek, p. 248. آن‌ها کارفرمایان او، فرچایلد نیمرسانا و نشنال سمی‌کنداکتر را عنوان رهبر در مدارهای یکپارچه خطی ساختند.Harrison, p. 282.Pollack, Andrew (1991). Robert Widlar, 53, Designer of Computer Circuits (obituary). The New York Times, March 6, 1991.

پیش‌تر یک «طراح تراشه افسانه‌ای» در سن ۳۳ سالگی، ویدلر به‌دلخواه در مخفیگاهی در مکزیک منزوی‌شد و «مشهورترین کناره‌گیرنده دره» شد. چهار سال بعد او به نیم‌رسانای ملی به عنوان یک پیمانکار بازگشت by Bob Pease from Electronic Design on Jun 29, 2012 و یک سری از آی‌سی‌های پیشرفته خطی، از جمله اولین تقویت‌کننده عملیاتی با ولتاژ فوق‌العاده کم با مرجع ولتاژ با دقت ۲۰۰ میلی‌ولت (LM10) را تولید کرد.Harrison, pp. 282-283.What's All This LM10 Stuff, Anyhow?, Paul Rako of Electronic Design on Dec 8, 2016

 مرگ 
در ۲۷ فوریه ۱۹۹۱، ویدلر در سن ۵۳ سالگی در پورتو بایارتا بر اثر سکته قلبی درگذشت. دیوید لیدل در سال ۲۰۰۹ گفت: «مرگ نابهنگام زودهنگام. . . رابرت ویدلر به خودی خود یک داستان کامل است».My Favorite Chip. Technology luminaries pick the chips that changed the world - and their lives (p.3). آی‌تریپل‌ئی اسپکتروم، May 2009. گزارش‌های اولیه به اشتباه گفته‌اند که ویدلر هنگام دویدن در ساحل درگذشت. منابع بعدی این اشتباه را تصحیح کردند: او در حال فرار از تپه بود.Lojek, p. 316. باب پیز با دقت بیشتری نوشت: «ظاهراً وی در پیاده‌رو، در یک قسمت تپه‌ای تند از پورتو بایارتا، درحال آهسته دویدن بود. باب در سال‌های اخیر تقریباً تناسب اندام داشت و در اجرای آن بسیار سخت تلاش کرد. . . من دکتر نیستم اما او مست نمرد، که ممکن است تعدادی از همکارانش را متحیر کرده باشد». جک گیفورد موافقت کرد: «او به عنوان یک بی‌کَس و کار نمرد. او نبود، منظورم این است که او خوب بود. او منسجم بود. احتمالاً بیشترین راهنمایی را داشت، وی در مکزیک ساکن بود، در مکزیک زندگی می‌کرد، اما او در آن زمان که درگذشت، هوشیار بود و زندگی معقول و هدایت‌گری داشت».Walker, Rob (2002). Interview with Jack Gifford  (part of Stanford and the Silicon Valley Project ). Recorded July 17, 2002.

 شخصیت 
شخصیت نامتعارف و رک ویدلر و سبک زندگی کولی‌وار وی، او را به بچه تخس‌ترینِ سیلیکون ولی تبدیل کرد. او در افسانه‌ها، اسطوره‌ها و حکایات یاد می‌شود که به گفته باب پیز تا حد زیادی درست هستند.Lojek, p. 248. به گفته بو لویک، نویسنده تاریخچه مهندسی نیم‌رسانا، وی «بیشتر از یک مهندس هنرمند بود … در محیطی که حوزه‌های روابط انسانی تعریف می‌کنند که مهندسان چگونه می‌توانند و نمی‌توانند دربارهٔ آن اظهار نظر کنند، بعید است که ما دوباره نوعی مثل او را ببینیم».Lojek, p. 247.

با این حال، داستان در مورد ویدلار که یک بز را برای چیدن چمن در مقابل دفترش آورده بود، که نیویورک تایمز پس از مرگش بازگو کرد، Pollack, Andrew (1991). Robert Widlar, 53, Designer of Computer Circuits (obituary). The New York Times, March 6, 1991. نادرست بود.Pease, Robert (1991). What's All This Widlar Stuff, Anyhow? (p118) . National Semiconductor. این یک گوسفند بود، نه یک بز؛ Lojek, p. 310. ویدلار او را تنها برای یک روز با مرسدس بنز کانورتیبل خود آورد، که شامل فرصت عکس برای خبرنگاران محلی بود.Pease, Robert (1991). What's All This Widlar Stuff, Anyhow? (p118) . National Semiconductor. به گفته پیز، ویدلار او را در نزدیکترین بار رها کرد.Pease, Robert (1991). What's All This Widlar Stuff, Anyhow? (p118) . National Semiconductor. به گفته لوجک، گوسفند به طرز مرموزی به سرقت رفت.Lojek, p. 310.

 جوایز 
در سال ۲۰۰۲ طراحی الکترونیکی وبدلر را در تالار مشاهیر خود به همراه آلن تورینگ و نیکولا تسلا فراخواند.Hall of Fame 2002 Inductees. Electronic Design, October 21, 2002, pp. 209–220. در سال ۲۰۰۹ ویدلر در تالار مشاهیر مخترعان ملی فراخوانده شد.National Inventors Hall of Fame Announces 2009 Inductees . United States Patent Office. Retrieved 2010-10-08. مجسمه‌ای اختصاص داده شده به باب ویدلر و ژان هورنی در ابتدا در مقابل ساختمان محصولات ماکسیم اینتگریتد در سانی‌ویل، کالیفرنیا قرارگرفت.Ohr, Stephen (2004). Chip pioneers Widlar and Hoerni honored. EETimes. October 5, 2004. Retrieved 2010-07-29. و در سال ۲۰۱۲ به دفتر مرکزی جدید ماکسیم در سن خوزه، کالیفرنیا منتقل شد.per Dennis Graham @Maxim

 جستارهای وابسته 
 باب دوبکین
 جک گیفود - مهندس الکترونیک، کارآفرین، تاجر
 ژان هورنی - پیشگام ترانزیستور سیلیکون، فرایند تخت ساخت مدارهای مجتمع را اختراع کرد
 باب پیز - پیشگام طراح مدار مجتمع مدار، نویسنده فنی، همکار در نشنال سمی‌کنداکتر
 چارلز اسپوک
 جیم ویلیامز - طراح مدار آنالوگ، نویسنده فنی، همکار باب ویدلر.

 منابع 

 پانویس 
 دویل، رابرت و همکاران. (۲۰۰۷) جلسات پانل تاریخ شفاهی Fairchild. موزه تاریخ کامپیوتر. جلسات 
1 ، 2 ، 3 ، 5 ، 6.







 لی، توماس H. (2007). Tales of the Continuum: تاریخچه نمونه ای از مدارهای آنالوگ. انجمن مدارهای جامد IEEE، اکتبر ۲۰۰۷. برگرفته ۲۰۱۰-۱۰-۰۷.
 پیز، باب (1990). طراحی مدارهای مرجع Band-Gap: Trial and Tribulations. در ابتدا در مجموعه مقالات IEEE از جلسات مدارها و فناوری‌های دو قطبی ۱۹۹۰، ۱۷–۱۸ سپتامبر ۱۹۹۰ در مینیاپولیس، مینسوتا منتشر شد.
 واکر، راب (کارگردان، تهیه‌کننده) (2004-2004). تواریخ Fairchild. متن فیلم ویدیویی. دانشگاه استنفورد. ۱۹۹۵–۲۰۰۴.
 واکر، راب (کارگردان، تهیه‌کننده) (1995-2008). استنفورد و پروژه دره سیلیکون. مصاحبه از پروژه تاریخ شفاهی SEMI. دانشگاه استنفورد. ۱۹۹۵–۲۰۰۸.

رده:افراد آمریکایی آلمانی‌تبار
رده:افراد آمریکایی چک‌تبار
رده:اهالی کلیولند (اوهایو)
رده:درگذشتگان ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۷ (میلادی)
رده:مخترعان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مهندسان اهل اوهایو
رده:مهندسان برق اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مهندسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کلرادو در بولدر