آخر بازی (نمایشنامه)

{{Infobox play
| name       = دست آخر
| image      = endgame_beckett_gacproduction_2016.jpg
| image_size =
| caption    = ۲۰۱۶ کالج گوستاووس آدولفوس تولید دست آخر| writer     = ساموئل بکت
| chorus     =
| characters = هامکلونگنل
| premiere   = 
| place      = تئاتر رویال کورت، لندن
| orig_lang  = فرانسوی
| subject    =
| genre      = تراژیکمدی
| web        =
}}
دست آخر یا آخر بازی ، نمایشنامه‌ای تک پرده با چهار شخصیت اثر ساموئل بکت است. در ابتدا به زبان فرانسوی (تحت عنوان Fin de partie) نوشته شده بود که خود بکت آن را به انگلیسی نیز ترجمه کرد. این نمایشنامه برای اولین بار به زبان فرانسوی در تئاتر رویال کورت در لندن در تاریخ ۳ آوریل ۱۹۵۷ اجرا شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، به زبان انگلیسی به تهیه‌کنندگی فیلیپ استائب و کارگردانی بکت با پاتریک مگی و جک مک گوران در استودیوی شانزه لیزه در پاریس روی صحنه رفت. این نمایشنامه و در انتظار گودو، معمولاً جزء بهترین آثار بکت محسوب می‌شوند. نیازمند منبع

 اقتباس‌ها 
این نمایش توسط گورگی کورتگ در اپرایی اقتباس شده‌است که در سال ۲۰۱۸ در سالن لا اسکالا به نمایش درآمد.
این نمایشنامه همچنین الهام بخش فیلم کوتاه پیکسار از بازی Geri است و یک بازی شطرنج استاتیک را به تصویر می‌کشد.

 منابع 

 Adorno, Theodor W. 1961. "Trying to Understand Endgame." The New German Critique 26 (Spring-Summer 1982): 119–150. Rpt. in The Adorno Reader. Ed. Brian O'Connor. London: Blackwell, 2000. 319–352. .
 Cavell, Stanley. "Ending the Waiting Game: A Reading of Beckett's Endgame." Must we mean what we say? Cambridge: Cambridge University Press, 1969. 115–162.
 Cohn, Ruby. 1973. Back to Beckett. Princeton: Princeton UP. .
 McCarthy, Sean. 2009. "Giving Sam a Second Life: Beckett's Plays in the Age of Convergent Media." Texas Studies in Literature and Language''.

 پیوند به بیرون 

 Study guide for Endgame
 Rick Cluchey as Hamm

رده:نمایشنامه‌های ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:نمایشنامه‌های تراژیکمدی
رده:نمایشنامه‌های تک‌پرده‌ای
رده:نمایشنامه‌های ساموئل بکت
رده:نمایشنامه‌های فرانسوی
رده:نمایشنامه‌های مورد اقتباس در اپرا