قراردادگرایی

قرارادگرایی اصطلاحی در فلسفه است که یا به دسته‌ای از نظریه‌های سیاسی در سنت قرارداد اجتماعی گفته می‌شود (وقتی این اصطلاح به این معنا استفاده شود، مترادف با قرارداد اجتماعی است)،Stanford Encyclopedia of Philosophy, Contractarianism یا به نظریه اخلاقی که در سالهای اخیر توسط تی.ام. اسکنلن طرح شده‌است، به ویژه در کتابش "آنچه که به یکدیگر مدیونیم" (منتشر شده در سال ۱۹۹۸).Stanford Encyclopedia of Philosophy, Contractualism قراردادگرایان مدعی‌اند که یک باور اخلاقی تنها در صورتی موجه است که مردمان خاصی در شرایط و اوضاع و احوال خاصی بر آن، یا بر قاعده یا نظامی که مشتمل بر آن است، توافق داشته باشند؛ صرف نظر از این که حاصل این توافق با باورهای پیشین همسازی داشته باشد یا نه.

نظریه پردازان قرارداد اجتماعی از تاریخ اندیشه سیاسی عبارتند از هوگو گروتیوس (۱۶۲۵)، توماس هابز (۱۶۵۱)، ساموئل پوفندورف (۱۶۷۳)، جان لاک (۱۶۸۹)، ژان ژاک روسو (۱۷۶۲) و امانوئل کانت (۱۷۹۷). اخیراً، جان راولز (۱۹۷۱)، دیوید گوتیه (۱۹۸۶) و فیلیپ پتیت (۱۹۹۷).

 منابع 

رده:اخلاق هنجاری
رده:صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:فرااخلاق
رده:نظریه‌های اجتماعی
رده:نظریه‌های اخلاقی