لولا وان واخینن

لولا ون وگنن (به انگلیسی: Lola Van Wagenen؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۳۸) تاریخ‌نگار و کنشگر آمریکایی است. او در سال ۱۹۷۰ سازمان غیرانتفاعی «اقدام مصرف‌کننده اکنون» (Consumer Action Now) را بنیان گذاشت و در ۱۹۹۵ نیز «کلیو: تاریخ تصویری» (Clio Visualizing History, Inc.) را برای ترویج آموزش تاریخ تأسیس کرد.Cliohistory.org 

ریشه نام خانوادگی او هلندی است و تلفظ اصلی هلندی این نام «فان واخنن» است.

 زندگی‌نامه 
ون وگنن در پرووو، یوتا زاده شد. او در خانواده‌ای مورمون پرورش یافت اما در بزرگسالی به سراغ منابع دیگر اندیشهٔ دینی و فلسفی رفت. 

او در سال ۱۹۵۷ در لس‌آنجلس با رابرت ردفورد آشنا شد و در ۹ اوت ۱۹۵۸ با او ازدواج کرد. آن‌ها چهار فرزند داشتند که یکی در کودکی درگذشت. این زوج به‌طور عمومی جدایی یا طلاق را اعلام نکردند، اما از اوایل دههٔ ۱۹۸۰ گزارش‌هایی دربارهٔ زندگی جداگانهٔ آن‌ها منتشر شد. برخی منابع تاریخ طلاق را ۱۹۸۵ ذکر کرده‌اند.Detroit Free Press, 7 October 1982  

ون وگنن در ۱۹۸۲ کارشناسی خود را از کالج ورمانت گرفت، در ۱۹۸۴ کارشناسی ارشد تاریخ عمومی را از دانشگاه نیویورک دریافت کرد و ده سال بعد دکترای تاریخ آمریکا را از همان دانشگاه به پایان رساند. رسالهٔ دکتری او با عنوان Sister-Wives and Suffragists: Polygamy and the Politics of Woman Suffrage 1870–1896 در ۲۰۰۳ منتشر شد.  

او در سال ۲۰۰۲ با جرج بورریل، بنیان‌گذار شرکت بین‌المللی توسعهٔ ARD ازدواج کرد. بورریل کنسول افتخاری نیوزیلند در ورمانت است. آن دو «بورس تحصیلی آمریکاییان نو» را در کالج چمپلین بنیان گذاشتند.  

 فعالیت حرفه‌ای 
ون وگنن نخستین بار به‌عنوان همسر ردفورد مورد توجه رسانه‌ای قرار گرفت. اما او خود نیز تهیه‌کنندهٔ اجرایی چند مستند بود، از جمله Miss America: A Documentary Film (۲۰۰۲) و The State of Marriage (۲۰۱۵).  

انتشارات او شامل کتاب Sister-Wives and Suffragists و مقالهٔ «In Their Own Behalf: The Politicization of Mormon Women and the 1870 Franchise» است.  

 کنشگری 
در سال ۱۹۷۰ (با نام لولا ردفورد)، او سازمان غیرانتفاعی «اقدام مصرف‌کننده اکنون» (CAN) را در نیویورک بنیان گذاشت و ۱۰ سال ریاست مشترک آن را بر عهده داشت. این گروه برنامه‌های آموزشی زیست‌محیطی و مصرفی ایجاد کرد و در تصویب قوانینی همچون «قانون کنترل مواد سمی» (۱۹۷۶) نقش داشت.  

او همچنین پروژه‌های متعددی در زمینهٔ انرژی خورشیدی و آموزش عمومی زنان در حوزهٔ انرژی در دههٔ ۱۹۷۰ راه‌اندازی کرد. فیلم کوتاه The Solar Film (۱۹۸۰) که بخشی از این فعالیت‌ها بود، نامزد جایزهٔ اسکار شد.  

 فعالیت‌های علمی و فرهنگی 
پس از اخذ دکترا، ون وگنن «کلیو: تاریخ تصویری» را توسعه داد و نمایشگاه‌های آنلاین تاریخ و پروژه‌هایی دربارهٔ عکاسی زنان و انقلاب فمینیستی فراهم آورد.  

 پیوند به بیرون 
 وبگاه رسمی Clio Visualizing History

 منابع 



رده:افراد زنده
رده:تاریخ‌نگاران زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:فعالان محیط زیست اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:افراد آمریکایی هلندی‌تبار