حکیم زجاجی

نصر زجاجی تبریزی 
مشهور به حکیم زَجّاجی از شاعران ادب فارسی در سده هفتم هجری است.

 زندگی‌نامه 
زجاجی در کتابش همایون‌نامه خود را شمس می‌خواند و می‌سراید:

در جایی دیگر، خود را نصر و فرزندش را سلیم می‌نامد و می‌سراید: 

زجاجی تاریخ تولد خود را ۶۰۸ اعلام می‌کند و این نشان می‌دهد که او با سخنوران بزرگی چون سعدی، مولانا جلال الدین رومی و فخرالدین عراقی هم دوره بوده‌است.

وی در جایی از متن نیز از پیشه شیشه‌گری خود سخن می‌گوید:
 در دنباله آن، جوینی را می‌ستاید و خود را زجاجی می‌نامد:
 بنابراین، وی به سبب پیشه شیشه‌گری‌اش، به این نام معروف شده‌است.

 آثار 
 همایون نامه:
زجاجی در همایون نامه بیش از شصت هزار بیت در وزن متقارب سروده که در دو جلد نوشته شده‌است.
اکنون تنها جلد دوم آن وجود دارد.

در جلد اول، احوال محمد و جنگ‌های او و رویدادهای دوران خلفای راشدین را تا خروج بنی‌امیه دربرداشته است.

همایون نامه، تأثیر فراوانی از شاهنامه گرفته‌است و سراینده به اندازه‌ای به شاهنامه فردوسی نزدیک می‌شود و در شعر او زندگی می‌کند که گاه مصراع یا بیتی را از شاهنامه در شعرهای خود می‌گنجاند یا ابیاتی را از او با پس و پیش کردن واژه‌ها، از آن خود می‌کند.

الگوی ادبی این اثر از شاهنامه در سه بخش است:
 فردوسی و شاهنامه در همایون نامه
 نامها و داستانهای شاهنامه در همایون نامه
 تأثیر و تقلید زجاجی از سبک فردوسی، بررسی و با ذکر و تحلیل شواهد گوناگون نشان دهنده آن است که زجاجی آشنایی دقیقی با زبان و محتوای حماسه ملی ایران شاهنامه داشته‌است.

 پانویس 

 منابع 
 پیرنیا، علی، اثری نویافته از حکیم زجاجی، انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ۱۳۷۵
 حبیبی، عبدالحی، تاریخ منظوم زجاجی، ۱۳۳۱

رده:اهالی ایران در سده ۱۳ (میلادی)
رده:اهالی تبریز
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۷ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران