خطبه طاووس

خطبه طاووس، خطبه‌ای است که علی بن ابیطالب در آن از شگفتی‌های آفرینش طاووس سخن می‌گوید.

 ساختار خطبه 
سخنان علی بن ابی‌طالب در این خطبه را می‌توان به چهار بخش کلی تقسیم کرد:
 علی ابتدا برای استدلال به وجود خدا به سراغ عجایب کائنات و شگفتی‌های آفرینش، علی‌الخصوص پرندگان رفته‌است.
 او طاووس را از از بین پرندگان انتخاب و دربارهٔ آفرینش و شگفتی‌های آن صحبت کرده و در این میان بعضی از خرافات مردم را در این زمینه رد می‌کند.
 به شگفتی‌های آفرینشِ حیواناتِ کوچک مثل مورچه می‌پردازد و آن‌ها را نشانه‌ای برای وجود خدا می‌شمارد.
 وی در بخش پایانی خطبه و پس از اثبات وجود خدا، به معاد و ذکر قسمتی از ویژگی‌های بهشت پرداخته‌است.

 طاووس در کلام علی ابن ابی طالب علیه السلام 
علی در ابتدا طاووس را به عنوان یکی از عجیب‌ترین پرندگانی که خدا آن را خلق کرده، می‌شمارد و سپس برای ترسیم ظاهر او چنین بیان می‌کند:

 جایگاه خطبه 
اهمیت و جایگاه این خطبه به قدری است که اکنون و بعد از حدود هزار و چهارصد سالی که از بیان آن می‌گذرد، بارها به زبان‌های مختلف مورد تحقیق، تفسیر و بررسی قرار گرفته و به عنوان موضوع چندین گزارش، مقاله و پایان‌نامه نیز انتخاب شده‌است.

 پیوند به بیرون 
 متن خطبه طاووس با ترجمه فارسی

 منابع 

رده:خطبه‌های علی بن ابی‌طالب
رده:نهج‌البلاغه