نظم عمومی

نظم عمومی (به انگلیسی Public Order) یکی از اصول مهم حقوق است که با توجه به ساختار نظام‌های حقوقی و تأثیرپذیری آن‌ها از اندیشه‌های دینی، مذهبی و قومی تعاریف و مصادیق گوناگونی دارد.

 تعریف 
هیچ قانونگذاری به دلیل نسبی یودن مفهوم نظم عمومی نمی‌تواند تعریف دقیقی از آن را ارائه کند.

 در حقوق داخلی (عمومی و خصوصی) 
قوانینی است که هدف از وضع آن‌ها حفظ منافع عمومی باشد و تجاوز به آن‌ها، نظمی را که لازمه حسن جریان امور اداری، سیاسی، اقتصادی یا حفظ خانواده است برهم زند. و از آن جا که مهم‌ترین وظیفه هر دولتی حفظ نظم است، هیچ دولتی این اجازه را نمی‌دهد که قانون دیگری در نظم و امنیت عمومی سرزمین او اخلال وارد کند.

 در حقوق بین‌الملل خصوصی 
مجموعه تأسیسات حقوقی و قوانینی است که وابستگی آن‌ها به حسن جریان لازم اداره مملکت به گونه‌ای باشد گه اگر تعارضی بین قوانین داخلی با قوانین بی‌المللی رخ داد، قاضی ناگزیر باشد که قوانین داخلی را بر آن‌ها مقدم کند.

 در قانون 
در قوانین ایران چندین مرتبه از نظم عمومی یاد شده‌است.

 ماده ۹۷۵ قانون مدنی 

 ماده 1295 قانون مدنی 

 ماده ۲۸۶ قانون مجازات 

 منابع 

رده:جرم‌شناسی
رده:حقوق بین‌الملل خصوصی
رده:حقوق خصوصی
رده:حقوق مدنی
رده:رفتار ضداجتماعی
رده:واژگان حقوق بین‌الملل
رده:واژگان حقوق کیفری
رده:اصطلاحات حقوق خصوصی
رده:واژگان حقوقی