کدینگ خط

کدینگ خط  یا کدگذاری خط، فرایند تبدیل داده‌های دیجیتال به سیگنال‌های دیجیتال می‌باشد. داده‌های دیجیتال در قالب باینری هستند و به شکل داخلی به صورت یک سری از ۰ و ۱ نمایش می‌یابند.

سیگنال دیجیتال به وسیله سیگنال گسسته نمایش می‌یابد که نماینده داده‌های دیجیتال است. کدبندی خط  متداول به‌صورت زیر وجود دارند:
 تک‌قطبی 
 قطبی 
 دوقطبی 
 کد منچستر

 کدبندی تک‌قطبی 
کدبندی تک‌قطبی از سطح ولتاژ سیگنال برای نمایش داده‌ها استفاده می‌کند. در این حالت برای نمایش مقدار باینری ۱، ولتاژ بالا انتقال می‌یابد و برای نمایش ۰ هیچ ولتاژی انتقال نمی‌یابد. این حالت به نام «Unipolar-Non-return-to-zero» نیز نامیده می‌شود، زیرا هیچ حالت میانی وجود ندارد و در هر یک از حالت‌ها یا ۰ یا ۱ نمایش می‌یابد.

 کدبندی قطبی 
در  کدبندی قطبی از چندین سطح ولتاژ برای نمایش مقادیر باینری استفاده می‌شود. کدبندی قطبی به چهار نوع امکان‌پذیر است:
 Polar Non-Return to Zero یا NRZ قطبی
 Return to Zero یا RZ
 Manchester
 Differential Manchester

 کدبندی دوقطبی 
در روش کدبندی دوقطبی از سه سطح ولتاژ به صورت مثبت، منفی و صفر استفاده می‌کنیم. ولتاژ صفر نماینده مقدار باینری ۰ و بیت ۱ نمایش‌دهنده تغییر ولتاژهای مثبت و منفی است.

رده:کدینگ خط
رده:پروتکل‌های لایه فیزیکی
رده:نظریه کدگذاری