یاد و یادآوری

یاد و یادآوری
بندانگشتی|یاد و یادآوری

 یاد و یادآوری 
یاد (یادآوری) {

یاد (یادآوری) {

یاد (یادآوری) {

یاد (یادآوری) {

یاد (اِ) حافظه، ذهن، بیداری، اندیشه، فکر، خاطر.

یادآوری (وَ) (حامص) تذکر (تَ ذَ کُّ) [ع .] (مص ل) ۱ - به یاد آمدن، یادآور شدن.محمد معین، فرهنگ فارسی معین، مدخل

 یاد 
کلمه یاد به حالات گذشته‌ای که در ذهن می‌گذرد اطلاق می‌شود.

این حالات، چه حرکت باشد و چه صور ذهنی، آوردن آنها در ذهن یا خودبخودی است و اسم ذکر بر آنها اطلاق می‌شود، یا ارادی است و اسم تذکر بر آنها اطلاق می‌شود.

ذکر هم در حیوان وجود دارد هم در انسان. اما تذکر که عبارت است از کوشش در بازگرداندن آنچه گذشته‌است، فقط در انسان وجود دارد.

یاد توأم با شناخت (عرفان) است، یعنی با علم ما به اینکه این حالت جزئی از زندگی گذشته ماست.جمیل صلیبا - منوچهر صانعی دره‌بیدی، فرهنگ فلسفی، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۳۶۲–۳۶۳

 یادآوری 
تذکّر یا یادآوری در فلسفه افلاطون، عبارت است از روش وصول به معرفت حقیقی. زیرا به نظر افلاطون، نفس (پیش از هبوط در بدن)، به همه چیز علم حضوری داشته‌است و هنگامی که به این جهان فرود آمده آنچه را می‌دانسته فراموش کرده‌است.

پس علم به معنی تذکر، و جهل به معنی فراموشی است.

در نظر ارسطو، یادآوری یا تذکر عبارت است از کاربرد اراده و کوشش فکری برای بازگرداندن آنچه فراموش شده‌است و فقط در انسان وجود دارد.

ابن سینا در این مورد است که گفته‌است: تذکر، کوشش برای بازگرداندن امور فراموش شده‌است که فقط در انسان یافت می‌شود.جمیل صلیبا - منوچهر صانعی دره‌بیدی، فرهنگ فلسفی، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۲۲۱

«تذکر» در آثار تفسیری عبارت اند از: «به یاد آوردن».شمس کلاهی، مجید؛ رابطهٔ «تذکر» و «تفکر» در قرآن کریم، قرآن شناخت» بهار و تابستان ۱۳۹۶ - شماره ۱۸ - ص ۷۳ تا ۸۸

تذکر، روشی برگرفته از قرآن است تا نسبت به آنچه از یاد انسان رفته، آگاه سازد.قائمی مقدم، محمد رضا؛ روش تربیتی تذکر در قرآن کریم، تربیت اسلامی، بهار و تابستان ۱۳۸۷ - شماره ۶ صفحه ۵۷ تا ۹۲

 منابع 

رده:زوال عقل
رده:حافظه
رده:روان‌درمانی بر پایه نوع