زبان سرخه‌ای

زبان سرخه‌ای یکی از زبان‌های ایرانی و از خانواده زبان‌های ایرانی شمال غربی است، که در شهرستان سرخه استان سمنان به آن سخن می‌گویند. وبگاه گلاتولوگ گویش سرخه‌ای-افتری را به همراه لاسگردی و سنگسری تحت عنوان خانواده کومشی (komesenian) دسته‌بندی کرده است.  Sorkhei-Aftari, glottolog. , “Family: Komisenian” , گرنوت ویندفور گویش‌های افتری و سرخه ای-لاسگردی و گویش شهمیرزادی را با زبان مازندرانی مرتبط می‌داند. Aftarī is closely related to Sorḵaʾī-Lāsgerdī; together with Sangesarī and Šahmīrzādī these dialects form a distinct semicircle around Semnān and are related to Ṭabarī/Māzandarānī, Gernot Ludwig Windfuhr. , “Aftari” Encyclopædia Iranica, online edition برخی از پژوهشگران نیز زبان مردمان مناطق سنگسر و افتر را همچون شهمیرزاد و پرور و اطراف آن از جنس زبان مازندرانی می‌دانند.

به دلیل ویژگی خاص این زبان، در طول جنگ ایران و عراق از آن برای رد و بدل کردن پیام با فرماندهان جبهه کمک می‌گرفتند.

 منابع 



رده:زبان‌های ایرانی شمال غربی