تنهایی امریکای لاتین

«تنهایی امریکای لاتین» عنوان سخنرانی‌ای است که گابریل گارسیا مارکز  پس از دریافت جایزه نوبل ادبیات در ۸ دسامبرِ ۱۹۸۲، در آکادمی سوئد ایراد کرد. مارکز جایزه‌اش را از دست پروفسور لارس ژیلنستن دریافت کرد. عمدهٔ شهرت گارسیا مارکز به خاطر رمانش صد سال تنهایی ست، که اولین بار در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. 

موضوعات مختلفی که مارکز در این سخنرانی مطرح کرد انعکاسی هستند از داستان‌های کوتاه و رمان‌های نویسنده. او به تاریخ استعمار، دورهٔ پسااستعماری و بازدارندگی فرهنگ آمریکای لاتین اشاره کرد و به ویژه از آن دسته کشورهای آمریکای لاتین سخن گفت که سیاست خارجی تأثیر منفی بر آنها گذاشته‌است.

 منابع 



رده:آثار گابریل گارسیا مارکز
رده:جایزه نوبل ادبیات
رده:سخنرانی‌های ۱۹۸۲ (میلادی)