میز آن آبیم

میز آن آبیم (; ) شیوه‌ای در خلق آثار نقاشی است که هنرمند با قرار دادن تصویری در شی‌ای آیینه مانند، تصویری بی‌نهایت تکرار شونده را القا کند. در نظریه فیلم و نظریه ادبی، به این تکنیک اشاره دارد که داستان در داستان گنجانده شود. این لفظ از نشان‌شناسی گرفته شده و به‌طور لفظی به معنای «قرار دادن در هاویه (فضای بی‌انتها)» است. نخستین بار آندره ژید نویسنده فرانسوی از آن برای نقد استفاده کرد.

 جستارهای وابسته 
 فراکتال
 ماتروشکا
 گودل، اشر، باخ
 مکبث
 بازگشت
 خودهمانندی

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:تاریخ هنر
رده:ترکیب‌بندی در هنرهای تجسمی
رده:تکنیک‌های هنری
رده:فنون فراداستانی
رده:نشان‌شناسی
رده:مطالعات تاریخ هنر