پوشاک ورزشی

پوشاک ورزشی به گروهی از پوشاک می‌گویند که به‌ویژه برای ورزش و فعالیت بدنی پوشیده شوند. پوشاک ورزشی به دلایل افزایش کارایی بدن، راحتی و ایمنی پوشیده می‌شوند. در بیشتر ورزش‌ها، ورزشکاران باید پوشاک ویژه آن ورزش را بپوشند که می‌تواند شامل یک تی‌شرت و شورت، یک زره و کلاه و ... شود. لباس یوگا، لباس فوتبال و لباس اسکی مثال‌هایی از پوشاک ورزشی هستند.

 تعاریف اصلی 

 پوشاک ورزشی (Sportswear): این اصطلاح به مجموعه‌ای از پوشاک، کفش و لوازم جانبی اطلاق می‌شود که به طور خاص برای ورزش و فعالیت‌های بدنی طراحی شده‌اند. هدف اصلی پوشاک ورزشی، بهبود عملکرد ورزشی، افزایش ایمنی و تأمین راحتی ورزشکار است. این دسته از پوشاک از یک تیشرت و شورت ساده تا لباس‌های تخصصی مانند زره و کلاه برای ورزش‌های برخوردی را در بر می‌گیرد.
 پوشاک فعال (Activewear): این یک دسته‌بندی گسترده‌تر است که علاوه بر پوشاک ورزشی، لباس‌های طراحی‌شده برای فعالیت‌های تفریحی با شدت کمتر مانند پیاده‌روی در طبیعت یا دوچرخه‌سواری تفریحی را نیز شامل می‌شود. پوشاک فعال پلی است میان تجهیزات با عملکرد بالا و لباس‌های راحتی روزمره.
 تفریحات ورزشی (Athleisure): این یک روند مد در قرن بیست و یکم است که در آن، لباس‌های طراحی‌شده برای فعالیت‌های ورزشی در محیط‌های دیگر مانند محل کار، مدرسه یا موقعیت‌های اجتماعی و غیررسمی پوشیده می‌شوند. این مفهوم مرز بین پوشاک عملکردی و مد روز را محو می‌کند و ترکیبی از سبک، راحتی و کارایی را در اولویت قرار می‌دهد. این پدیده صرفاً یک دسته‌بندی محصول نیست، بلکه یک پدیده فرهنگی است که نشان‌دهنده تغییر در سبک زندگی و ارزش‌های اجتماعی است.

 عملکرد های اصلی پوشاک ورزشی 
هر قطعه از پوشاک ورزشی عملکردی بر چهار اصل اساسی استوار است که پایه‌های علمی آن در بخش‌های بعدی به تفصیل بررسی خواهد شد.

 راحتی فیزیولوژیکی (Physiological Comfort): این اصل بر تعامل بین لباس و سیستم تنظیم حرارت بدن انسان تمرکز دارد. این شامل مدیریت گرما و رطوبت برای حفظ یک «ریزاقلیم» (Microclimate) پایدار در سطح پوست است.
 عملکرد ارگونومیک (Ergonomic Performance): این جنبه به طراحی لباس در ارتباط با حرکات بدن می‌پردازد. لباس ورزشی باید دامنه حرکتی کامل را بدون ایجاد محدودیت، ساییدگی یا مقاومت غیرضروری (مانند مقاومت هوا) فراهم کند. تناسب دقیق لباس (Fit) برای ایمنی و عملکرد به یک اندازه حیاتی است. ظهور سوتین‌های ورزشی برای ورزشکاران زن، نمونه‌ای برجسته از طراحی ارگونومیک برای پاسخ به یک نیاز فیزیولوژیکی خاص است.
 عملکرد محافظتی (Protective Function): این اصل شامل محافظت از فرد در برابر عوامل محیطی (مانند اشعه فرابنفش، باد و باران) و آسیب‌های فیزیکی (مانند خراشیدگی و ضربه) است. این عملکرد می‌تواند از پارچه‌های محافظ در برابر UV تا تجهیزات پددار برای ورزش‌های برخوردی را شامل شود.
 جذابیت روانی و زیبایی‌شناختی (Psychological and Aesthetic Appeal): در حالی که عملکرد در اولویت قرار دارد، ظاهر و حس لباس ورزشی نقش مهمی در اعتماد به نفس و پذیرش آن توسط کاربر ایفا می‌کند. محصول باید هوشمندانه، شیک و جذاب باشد و هویت کاربر را بازتاب دهد.

 جستارهای وابسته 
 کفش ورزشی
 مد
 مایو

 منابع 

رده:صنعت پوشاک
رده:پوشاک بر پایه کارکرد
رده:لباس‌های ورزشی
رده:مد سده ۲۰ (میلادی)
رده:مد سده ۲۱ (میلادی)