کنترل پایداری

کنترل پایداری یا کنترل پایداری دربرابر انحراف  یک ویژگی در هواگردهاست که این امکان را به خلبان می‌دهد تا در هنگام گردش‌های تُند و خطرناک دچار چرخش (اسپین) نشود. در هنگام مانورهای شدید، هنگامی که خلبان فشار زیادی به هواپیما می‌آورد احتمال آن بسیار است که هواپیما منحرف شود و حالت کنترل‌شده در دست خلبان، به‌یکباره به شرایطی بی‌اختیار تبدیل گردد. ویژگی‌های آیرودینامیکی و الکترونیکی در هواپیمای نوین، این امکان را فراهم می‌کنند که خلبان هرگز متوجهٔ چنین شرایطی نشده و سامانه‌های هواپیما کار تنظیم کنترل را به‌خوبی برای خلبان انجام دهند.
ارزش سامانه‌های «کنترل پایداری»، بسیار بیشتر از سامانه‌های «بازگردانی پایداری» است. در سامانه‌های بازگردانی پایداری، شرایطی درنظر گرفته شده‌است که هواپیما پیشاپیش انحراف را تجربه کرده و اکنون برای بازگردانی پایداری به پرواز، روش‌هایی گزینش می‌گردند؛ ولی در سامانه‌های کنترل پایداری، تلاش شده تا از انحراف هواپیما جلوگیری شود تا کار به بازیابی پایداری منجر نگردد. بعبارت دیگر، سامانهٔ کنترل پایداری، حکم پیشگیری در برابر انحراف را دارد ولی سامانهٔ بازیابی پایداری، حکم درمان را ایفا می‌کند.Cirrus Design SR 20 Equivalent of safety for Spin requirement

 جستارهای وابسته 
 دینامیک پرواز
 جهت‌دهی رانش

 منابع 

رده:آیرودینامیک
رده:ایمنی هوانوردی
رده:مفهوم‌های پرواز فضایی
رده:مهندسی هوافضا