حضور مطلق

حضور مطلق  به معنی حضور در آن واحد در هر مکان و زمان، چه گذشته چه حال و چه آینده و بینایی و آگاه بودن بر همه چیز و همه‌کس است. اصطلاح حضور مطلق بیشتر در متون دینی و به‌عنوان صفتی برای الوهیت یا خداوند استفاده شده‌است.

حضور مطلق خداوند از سوی سیستم‌های مذهبی مختلف، به طرایق متفاوتی متصور شده‌ است. در باورهای یکتاپرستی مانند مسیحیت، یهودیت و اسلام، خدا و جهان از یکدیگر جدا هستند. اما خدا در همه‌جا حضور دارد. در باورهای همه‌خدایی، خدا و جهان یکی هستند. در باورهای خدافراگیردانی، خدا جهان را فرا گرفته‌است، اما در فراتر از آن در زمان و فضا گسترش یافته‌است.Saadia Gaon in his HaNivchar BaEmunot U'va-Deot, II, 11 (English translation of portion free online at end of this post ; Rosenblatt translation [The Book of Beliefs and Opinions, Yale University, 1948], p. 124-125; Arabic/Hebrew Kafih ed. [הנבחר באמונות ובדעות, Jerusalem, 1970] p. 106). Cf. Maimonides' rejection of panentheism in his Commentary on the Mishnah, Tractate Sanhedrin, 10:1, third principle (English translation by Rosner in Maimonides' Commentary on the Mishnah: Tractate Sanhedrin [New York, 1981], p. 151; p. 141 in Kafih's Hebrew edition of the Order of Neziqin with Maimonides' Commentary [Jerusalem, 1963]) and Is Judaism Panentheistic? – A Brief Mekori Perspective .Ilan, Yehudah B. Parashat Vayetze: HaMakom – God’s Place or the Place of God?  Retrieved 2016-02-16.

 منابع 

 برای مطالعه بیشتر 

رده:مفاهیم فلسفی هندو
رده:صفات خدا در الهیات مسیحی
رده:برترین‌ها در دین