همخوان لبی‌دندانی

واج‌های لبی-دندانی واج‌هایی هستند که در ساخت آن‌ها لب پایین و دندان‌های بالا نقش دارند. در زبان فارسی در دو همخوان (صامت) ف مانند واج نخست در واژهٔ فره و و مانند واج نخستینِ واژهٔ وزن آوای لبی-دندانی شنیده می‌شود.

نویسه‌های ف و و در فارسی که نماد واج‌های ف و و هستند، در بخش‌بندی‌های دیگر به‌ترتیب بی‌واک و واکدار خوانده می‌شوند. هر دو این آواها از گروه همخوان‌های (صامت‌های) سایشی نامیده می‌شوند.

 جستارهای وابسته 
 واجگاه
 واج‌شناسی فارسی#همخوان‌ها
 همخوان

 منابع 
 درزی، علی. درآمدی بر زبانشناسی معاصر. تهران: انتشارات سمت (۱۳۹۴). ص ۳۶–۵۷.
 ثمره، یدالله. آواشناسی زبان فارسی: آواها و ساخت هجایی آوا. تهران: مرکز نشر دانشگاهی. چاپ یازدهم (۱۳۹۳). ص ۶۰–۵۷.

رده:آواشناسی تولیدی
رده:جایگاه تولید
رده:همخوان‌های لبی‌دندانی