ژواو یکم

جان اول (Rendered as Joam or Joham in Archaic Portuguese [ˈɐ̃uˈɐ̃w̃]؛ ۱۱ آوریل ۱۳۵۷–۱۴ اوت ۱۴۳۳) که به آن جان آویز نیز می‌گویند، از سال ۱۳۸۵ میلادی تا زمان مرگش در سال ۱۴۳۳ پادشاه پرتغال بود. وی به دلیل نقش خود در پیروزی پرتغال در جنگ پی در پی (succession war) با کاستیل، حفظ استقلال کشورش و تأسیس سلسله آویز (یا خوآنین) بر تخت پرتغال شناخته می‌شود. سلطنت طولانی مدت وی در طول ۴۸ سال، طولانی‌ترین دوران پادشاهان پرتغال، از سرآغاز گسترش برون مرزی پرتغال بود. وی به دلیل تلاش‌های خود برای به دست آوردن سرزمین‌های پرتغال در آفریقا، اولین پادشاه پرتغال شد که از عنوان «ارباب سئوتا» استفاده کرد.

 اوایل زندگی 
جان در لیسبون به عنوان فرزند طبیعی (natural son) پادشاه پیتر اول پرتغال از زنی به نام ترزا متولد شد که به گفته اسقف سلطنتی فرنئو لوپز، یک گالیسی نجیب بود. در قرن ۱۸ میلادی یک سند قرن شانزدهم یافت شد که در آن از او به عنوان ترزا لورنچو نام برده شده‌است.

 منابع 

رده:اهالی لیسبون
رده:پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم
رده:پسران شاهان
رده:حکمرانان اهل پرتغال
رده:حکم‌رانان سده ۱۴ (میلادی) اهل پرتغال
رده:حکم‌رانان سده ۱۵ (میلادی) اهل پرتغال
رده:خاندان آویس
رده:درگذشتگان ۱۴۳۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۵۷ (میلادی)
رده:شوالیه‌های نشان بند جوراب
رده:فرزندان نامشروع پادشاهی‌های پرتغال
رده:یادکردهای دارای منبع به زبان پرتغالی