ای‌پی‌آی باز

یک ای‌پی‌آی باز  یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی در دسترس عموم است که به توسعه‌دهندگان امکان دسترسی برنامه‌نویسی به یک نرم‌افزار کاربردی (احتمالاً اختصاصی) یا سرویس وب را می‌دهد. ای‌پی‌آی‌های باز، ای‌پی‌آی‌هایی هستند که در اینترنت منتشر می‌شوند و دسترسی به آنها برای مصرف‌کنندگان رایگان است. ای‌پی‌آی‌ها همچنین می‌توانند به توسعه دهندگان دسترسی داشته باشند که به برخی کارکردهای داخلی یک برنامه دسترسی پیدا کنند، اگرچه این به‌طور معمول برای ای‌پی‌آی‌های وب رخ نمی‌دهد. به ساده‌ترین شرایط، یک ای‌پی‌آی به یک قطعه نرم‌افزار اجازه می‌دهد تا با یک نرم‌افزار دیگر ارتباط برقرار کند، چه در داخل یک کامپیوتر واحد و چه از طریق مکانیسم ارائه شده توسط سیستم عامل یا از طریق TCP / IP داخلی یا خارجی داخلی یا خارجی یا غیر TCP / IP. شبکه مبتنی بر. در اواخر سال ۲۰۱۰، بسیاری از ای‌پی‌آی‌ها توسط سازمان‌ها برای دسترسی به HTTP ارائه می‌شوند. ای‌پی‌آی‌ها ممکن است توسط توسعه دهندگان داخل سازمان که ای‌پی‌آی را منتشر کرده‌اند یا هر توسعه دهنده خارج از آن سازمان که مایل به ثبت نام برای دسترسی به رابط هستند، مورد استفاده قرار گیرد.

 خصوصیات 
ای‌پی‌آی‌های باز سه ویژگی اصلی دارند:
 آنها برای استفاده توسعه دهندگان و سایر کاربران با محدودیت‌های نسبتاً کمی در دسترس هستند. محدودیت‌ها ممکن است شامل لزوم ثبت نام در سرویس ارائه ای‌پی‌آی باشد. یک ای‌پی‌آی باز (که اغلب به آن یک ای‌پی‌آی عمومی گفته می‌شود) یک رابط برنامه‌نویسی برنامه در دسترس عموم است که دسترسی برنامه‌نویسی به یک برنامه نرم‌افزاری اختصاصی یا سرویس وب را برای توسعه دهندگان فراهم می‌کند.
 آنها معمولاً توسط داده‌های باز پشتیبانی می‌شوند. داده‌های باز آزادانه در دسترس همه است تا بتوانند بدون هیچ گونه محدودیتی از حق چاپ، حق ثبت اختراع یا سایر سازوکارهای کنترل، آنطور که مایل به استفاده و انتشار مجدد باشند. یک ای‌پی‌آی Open ممکن است آزاد باشد اما ناشر ممکن است نحوه استفاده از داده‌های ای‌پی‌آی را محدود کند.
 آنها مبتنی بر یک استاندارد باز هستند.

 ای‌پی‌آی باز در مقابل ای‌پی‌آی خصوصی 
 ای‌پی‌آی خصوصی 
ای‌پی‌آی خصوصی واسط است که بخشهایی از داده‌های باطن سازمان و عملکرد برنامه را برای استفاده توسعه دهندگان مشغول به کار در (یا پیمانکارانی که برای آن سازمان کار می‌کنند) باز می‌کند. ای‌پی‌آی‌های خصوصی فقط در معرض توسعه دهندگان داخلی هستند، بنابراین ناشران ای‌پی‌آی بر کنترل و توسعه برنامه‌ها نظارت کامل دارند. ای‌پی‌آی‌های خصوصی در رابطه با همکاری‌های داخلی مزایای قابل توجهی را ارائه می‌دهند. استفاده از یک ای‌پی‌آی خصوصی در یک سازمان امکان آگاهی بیشتر را در مورد مدلهای داده داخلی فراهم می‌کند. از آنجا که توسعه دهندگان برای یک سازمان کار می‌کنند (یا با آنها قرارداد دارند)، ارتباطات مستقیم تر خواهد بود و بنابراین آنها باید بتوانند به صورت یک گروه به‌طور منسجم تر کار کنند. ای‌پی‌آی‌های خصوصی می‌توانند به میزان قابل توجهی از زمان توسعه مورد نیاز برای دستکاری و ساختن سیستمهای داخلی که حداکثر بهره‌وری را ایجاد کرده و برنامه‌های مشتری مداری ایجاد کنند که دسترسی به بازار را بهبود بخشد و ارزش افزوده‌های موجود را بهبود بخشد، کاهش یابد.

 ای‌پی‌آی باز 
در مقابل با یک ای‌پی‌آی خصوصی، یک ای‌پی‌آی باز برای دسترسی همه توسعه دهندگان در دسترس عموم است. آنها به توسعه دهندگان، خارج از نیروی کار سازمان، اجازه می‌دهند تا به داده‌های باطنی که پس از آن می‌توانند برای ارتقاء برنامه‌های کاربردی خود استفاده کنند، دسترسی پیدا کنند. ای‌پی‌آی‌های باز می‌توانند بدون نیاز به سرمایه‌گذاری در استخدام توسعه دهندگان جدید، درآمد را به میزان قابل توجهی افزایش دهند و آنها را به یک نرم‌افزار بسیار سودآور تبدیل کنند. با این حال، باید به یاد داشته باشید که بازگرداندن اطلاعات نهایی برای عموم می‌تواند طیف وسیعی از چالش‌های امنیتی و مدیریتی را ایجاد کند. به عنوان مثال ، انتشار ای‌پی‌آی‌های باز می‌تواند سازمانها را برای کنترل تجربه ای که کاربران نهایی با دارایی‌های اطلاعاتی خود دارند، دشوارتر کند. ناشران ای‌پی‌آی باز نمی‌توانند فرض کنند برنامه‌های مشتری ساخته شده بر روی ای‌پی‌آی آنها تجربه کاربری خوبی را ارائه می‌دهد. علاوه بر این، آنها نمی‌توانند به‌طور کامل اطمینان حاصل کنند که برنامه‌های مشتری ظاهر و مارک تجاری خود را حفظ می‌کنند.

 ای‌پی‌آی‌های باز در تجارت 
ای‌پی‌آی‌های باز می‌توانند توسط مشاغل که به دنبال اهرم جامعه رو به رشد توسعه دهندگان آزاد هستند که توانایی ایجاد برنامه‌های نوآورانه دارند که به تجارت اصلی خود ارزش افزوده می‌دهند، استفاده شود. ای‌پی‌آی‌های باز در حوزه تجارت مورد علاقه هستند زیرا همزمان تولید ایده‌های جدید را بدون سرمایه‌گذاری مستقیم در تلاش‌های توسعه افزایش می‌دهند. مشاغل غالباً ای‌پی‌آی‌های خود را برای هدف قرار دادن مخاطبان توسعه دهنده خاص که احساس می‌کنند در ایجاد برنامه‌های جدید با ارزش مؤثر هستند، متناسب می‌سازند. با این وجود، اگر ای‌پی‌آی بیش از حد از ویژگی‌های آن استفاده شود، ای‌پی‌آی می‌تواند عملکرد یک برنامه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

نمودار کسب و کار ای‌پی‌آی را باز کنید

به عنوان مثال، ای‌پی‌آی جستجوی آزاد یاهو به توسعه دهندگان اجازه می‌دهد جستجوی یاهو را در برنامه‌های نرم‌افزاری خود ادغام کنند. علاوه بر این ای‌پی‌آی قابلیت جستجو را برای برنامه توسعه دهنده فراهم می‌کند در عین حال باعث افزایش ترافیک جستجوی موتور جستجوی یاهو از این رو به نفع هر دو طرف می‌شود. با توجه به فیس بوک و توییتر، می‌توانیم ببینیم که اشخاص ثالث چگونه این سرویس‌ها را با کد خودشان غنی سازی کرده‌اند. به عنوان مثال، امکان ایجاد یک حساب کاربری در یک سایت / برنامه خارجی با استفاده از گواهینامه‌های Facebook شما با استفاده از ای‌پی‌آی Open Facebook امکان‌پذیر است.

بسیاری از شرکتهای بزرگ فناوری، مانند توییتر، لینکدین و فیس بوک، استفاده از خدمات خود را توسط اشخاص ثالث و رقبا مجاز می‌دانند.

 ای‌پی‌آی‌های باز در وب 
با افزایش شهرت HTML5 و وب ۲٫۰، تجربه مرور مدرن تعاملی و پویا شده است و این تا حدودی با استفاده از ای‌پی‌آی‌های باز تسریع شده است. برخی از ای‌پی‌آی‌های باز داده‌ها را از پایگاه داده در پشت وب سایت می‌گیرند و به آنها ای‌پی‌آی وب گفته می‌شود. به عنوان مثال، ای‌پی‌آی YouTube Google به توسعه دهندگان امکان می‌دهد YouTube را در برنامه‌های خود ادغام کنند و این امکان را برای جستجوی فیلم‌ها، بازیابی فیدهای استاندارد و مشاهده محتوای مرتبط دارند.

ای‌پی‌آی‌های وب برای تبادل اطلاعات با وب سایت یا با دریافت یا ارسال داده استفاده می‌شوند. هنگامی که یک ای‌پی‌آی وب داده‌ها را از وب سایت دریافت می‌کند، برنامه درخواست HTTP را به دقت ساخته شده به سرور سایت که در آن ذخیره شده است، می‌کند. سرور سپس داده‌ها را با فرمی که برنامه شما انتظار دارد ارسال کند (در صورت درخواست اطلاعات) یا تغییرات خود را به وب سایت (در صورت ارسال داده) از وب سایت ارسال می‌کند.

 منابع 

رده:واسط‌های برنامه‌نویسی کاربردی