نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران

«نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» یک شعار سیاسی از مخالفان حکومتی در راستای مخالفت با دخالت حاکمیت در امور دیگر کشورهای منطقه است. این شعار نخستین بار در راهپیمایی ۲۷ شهریور ۱۳۸۸، توسط مردم معترض به حاکمیت و معترضان به تقلب در انتخابات ریاست‌جمهوری، در روز قدس سر داده شد.
این شعار در اعتراضات دی ۱۳۹۶، اعتراضات ۱۳۹۷ ایران و اعتراضات آبان ۱۳۹۸ اعتراضات ۱۴۰۰ ایران و خیزش ۱۴۰۱ ایران و خیزش ۱۴۰۴ ایران نیز بازگو شد.

در راهپیمایی روز قدس، حامیان حکومتی در سال ۱۳۹۳ شعار «هم غزه هم لبنان جانم فدای اسلام» سر دادند.

واکنش‌ها 
 موافقان 
صادق زیباکلام، ضمن اعلام حمایت از این شعار می‌گوید:

 مخالفان 
از زمانی که این شعار مطرح شد، همواره مورد انتقاد سید علی خامنه‌ای و وابستگان حکومت در رده‌ها و جناح‌های مختلف بوده و افرادی مانند احمد خاتمی، علی‌اکبر ولایتی، مصباح یزدی،حسین صفار هرندی،محمدباقر قالیباف، هادی خامنه‌ای، محمد عطریانفر و محسن قرائتی به آن واکنش نشان داده‌اند.
سید علی خامنه‌ای، کسانی که این شعار را میدادند، فریب‌خوردگانی نامید که نه فقط جان‌شان را فدای ایران نکردند بلکه حتی راحتی و منافع خود را هم در راه کشور ندادند.
سید احمد خاتمی، افرادی که در سال ۸۸ و در روز قدس شعار نه غزه نه لبنان دادند را جمعيت بريده از روز قدس نامید و عنوان کرد که اگر الان نيز شعارشان همين باشد، این جماعت، بريده از ملت هستند.
غلامعلی حداد عادل، کسانی که در ميدان هفت تير به سال ۱۳۸۸، تابلوی نه غزه و لبنان در دست گرفتند را افرادی نامید که نه تنها دوريشان از مسلمانی را نشان دادند بلکه دور بودن خود از انسانيت را نيز اعلام کردند. 
سید ابوالحسن نواب، این شعار را یک شعار انحرافی و سرآغاز جریانی برای جدایی تشیع از جهان اسلام نامید.

 واکنش‌های بین‌المللی و بازتاب رسانه‌ای 

شعار «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» علاوه بر بازتاب گسترده در رسانه‌های فارسی‌زبان، در رسانه‌های بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گرفته‌است و به‌عنوان بخشی از تحلیل انتقادات داخلی به سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پوشش داده شده‌است. رسانه‌های خارج از ایران این شعار را نشانه‌ای از نارضایتی اعتراض‌کنندگان نسبت به تمرکز حکومت بر مسائل منطقه‌ای به‌جای مشکلات داخلی تحلیل کرده‌اند. 

برخی تحلیل‌گران بین‌المللی گفته‌اند که این شعار نشان می‌دهد بسیاری از ایرانیان احساس می‌کنند دولت منابع مالی و انسانی کشور را در حمایت از گروه‌هایی مانند حماس در غزه و حزب‌الله در لبنان هزینه می‌کند، در حالی که مشکلات اقتصادی داخلی همچنان ادامه دارد. چنین بازتابی در پوشش رسانه‌هایی همچون بی‌بی‌سی و گزارش‌های تحلیلی دربارهٔ اعتراضات ایران نیز دیده شده‌است. 

در تحلیل‌های بین‌المللی آمده‌است که این شعار نه لزوماً به معنای ضدیت با مردم فلسطین یا لبنان است، بلکه به‌عنوان بیانیه‌ای علیه هزینه‌های گستردهٔ حکومت در امور منطقه‌ای تعبیر می‌شود که به‌گفتهٔ تحلیل‌گران، موجب مشکلات اقتصادی و معیشتی در ایران شده‌است. 

در برخی گزارش‌ها اشاره شده‌است که حضور این شعار در اعتراضات نشان‌دهندهٔ ترکیب مطالبات اقتصادی با نگرانی‌های نسبت به سیاست خارجی ایران است و می‌تواند به‌عنوان یکی از عناصر متمایزکنندهٔ اعتراضات اخیر نسبت به اعتراضات صرفاً اقتصادی تفسیر شود. 

همچنین برخی رسانه‌های بین‌المللی در گزارش‌های خود ذکر کرده‌اند که این شعار در اعتراضات متعدد طی سال‌های گذشته ـ از جمله اعتراضات سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ میلادی ـ بازتاب یافته‌است و تحلیل‌گران آن را نشانه‌ای از پیوند میان نارضایتی اقتصادی و نقد سیاست خارجی حکومت دانسته‌اند. 

به‌طور کلی، بازتاب رسانه‌ای بین‌المللی این شعار، آن را تا حدی به‌عنوان نمادی از اعتراضات گسترده‌تر علیه تمرکز حکومت بر سیاست‌های منطقه‌ای به جای رسیدگی به نیازهای داخلی تلقی کرده‌است، هرچند تحلیل‌ها در جزئیات و زمینه‌های مختلف متنوع‌اند و ممکن است بسته به رسانه و دیدگاه سیاسی گزارش‌دهنده متفاوت باشد.
 جستارهای وابسته 
 رضاشاه روحت شاد
 اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا

 منابع 

رده:شعارها در ایران
رده:شعارهای سیاسی
رده:اعتراضات ۱۴۰۴ ایران
رده:روابط ایران و اسرائیل
رده:روابط ایران و لبنان
رده:روابط ایران و فلسطین
رده:مخالفت با جمهوری اسلامی ایران
رده:اعتراضات در ایران