ادوارد چارلز هاوارد

ادوارد چارلز هاوارد ، (زاده ۲۸ مه ۱۷۷۴ – درگذشته ۲۸ سپتامبر ۱۸۱۶) کوچکترین برادر برنارد هاوارد، دوازدهمین دوک نورفولک، شیمی‌دان بریتانیایی بود، که از او به عنوان «اولین مهندس شیمی برجسته» یاد شده‌است. Transactions of the Institution of Chemical Engineers (1951), volume 29, page 163.

او در ژانویه ۱۷۹۹ به عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد و در سال ۱۸۰۰ به خاطر کارش روی جیوه مدال کاپلی انجمن را دریافت کرد. او فولمینات جیوه (II) که ماده منفجره قدرتمندی است کشف کرد. وی در سال ۱۸۱۳ روشی را برای جداسازی شکر اختراع کرد که شامل جوشاندن آب نیشکر نه در یک کتری باز، بلکه در یک ظرف بسته که با بخار گرم و تحت خلاء جزئی نگهداری می‌شد، بود. در فشار کم، آب در دمای کمتری به جوش می‌آید، بنابراین روش هاوارد هم در مصرف سوخت صرفه‌جویی می‌کند و هم میزان شکر از دست رفته در کاراملیزه شدن را کاهش می‌دهد. این اختراع، که به دیگ خلاء هاوارد معروف است، هنوز هم مورد استفاده است.

هاوارد به ترکیب شهاب‌سنگ‌ها به ویژه «شهاب‌سنگ‌های آهنی» هم علاقه‌مند بود. وی دریافت که بسیاری از شهاب‌سنگ‌ها دارای آلیاژ نیکل و آهن هستند که در روی زمین یافت نمی‌شود و بنابراین ممکن است از آسمان سقوط کرده باشند. اکنون نوعی از شهاب سنگ به افتخار او هاواردیت نامیده شده‌است.

 منابع 



 منابعی برای مطالعه بیشتر 





رده:اهالی بریتانیا در سده ۱۸ (میلادی)
رده:اهالی بریتانیا در سده ۱۹ (میلادی)
رده:تاریخ شکر
رده:دانشمندان اهل انگلستان
رده:درگذشتگان ۱۸۱۶ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان مدال کاپلی
رده:زادگان ۱۷۷۴ (میلادی)
رده:شیمی‌دانان اهل بریتانیا
رده:اعضای انجمن سلطنتی
رده:شیمی‌دانان سده ۱۸ (میلادی) اهل بریتانیا