بز طلیعه

بز طلیعه () حیوانی است که بار گناهان دیگران بر او تحمیل شده و رانده می‌شود. این مفهوم نخستین بار در سفر لاویان آمده است جایی که بزی انتخاب و در بیابان رها می‌شود تا به‌عنوان سپر بلا یا بلاگردان، گناهان جامعه را از آنها دور کند. اعمالی شبیه به این در یونان باستان و ابلا نیز وجود دارد.

 جستارهای وابسته 
 فرافکنی تقصیر
 تعویذ
 قربانی کردن

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:آزار
رده:استعاره‌های اشاره به جانوران
رده:بز
رده:جانوران در کتاب مقدس
رده:سفر لاویان
رده:یوم‌کیپور