زبان‌های ایروکویی

خانوادهٔ زبان‌های ایروکویی () یکی از خانواده‌های زبانی سرخ‌پوستان آمریکای شمالی است. زبان‌های ایروکویی به فقدان کلی هم‌خوان‌های لبی مشهورند. زبان‌های این خانواده چندترکیبی و هسته‌نشان‌دارhead-marking هستند.

خانوادهٔ زبان‌های ایروکویی در نواحی اطراف رودخانه سنت لارنس و دریاچه‌های ایری و آنتاریو رایج‌اند و قلمرو زبان‌های آلگانکی در این ناحیه را به دو بخش مجزا تقسیم کرده‌اند. زبان‌های موهاک، آنیده و سنه‌کا ازجمله اعضای خانواده ایروکویی به‌شمار می‌آیند. زبان‌های جنوبی این خانواده، چروکی و تاسکارو هستند که در ایالت‌های کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی و تنسی گفتگو می‌شوند. در جنوب شرقی ایالات متحده، زبان‌های ماسکوگی رایج‌اند. این خانواده شامل زبان‌های آلاباما، کریک - مینول، چاکتاو و میکاسوکی است.آرلاتو، آنتونی: درآمدی بر زبانشناسی تاریخی. ترجمه یحیی مدرسی. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. وزارت فرهنگ و آموزش عالی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، شماره ۷۲۶. تهران ۱۳۸۴. ص۶۹.

 منابع 



رده:خانواده‌های زبانی
رده:زبان‌های ایالات متحده آمریکا
رده:زبان‌های ایروکویی
رده:زبان‌های نخستین ملت‌ها در کانادا
رده:احیای زبان بومی آمریکایی