سنگ پیدایش

چپ|بندانگشتی| سنگ پیدایش در محل خود در سطح ماه قبل از نمونه برداری (در سمت چپ گنومون که برای مقیاس در عکس‌ها استفاده شده‌است)
چپ|بندانگشتی| سنگ پیدایش در آزمایشگاه نمونه‌های برداشته‌شده از ماه نمایش داده می‌شود
سنگ پیدایش نمونه ای از سنگ‌های ماه است که توسط فضانوردان آپولو ۱۵، جیمز اروین و دیوید اسکات در سال ۱۹۷۱ نمونه برداری شد و به زمین آورده شد. هم‌اکنون در آزمایشگاه نمونه‌های برداشته‌شده از ماه در هیوستون، تگزاس نگهداری می‌شود. این نمونه شماره ۱۵۴۱۵ است.

تجزیه و تحلیل شیمیایی سنگ پیدایش نشان داد که آنورتوزیت است و بیشتر از نوعی فلدسپات پلاژیوکلاز معروف به آنورتیت تشکیل شده‌است. این سنگ حداقل در ۴ میلیارد سال پیش در مراحل اولیه تشکیل منظومه شمسی شکل گرفته‌است.Apollo 15 samples overview Lunar and Planetary Institute

در ابتدا تصور می‌شد که فضانوردان قطعه ای از پوسته اولیه ماه را پیدا کرده‌اند، اما تحلیل‌های بعدی نشان داد که این سنگ تنها ۰٫۱ ± ۴/۱ میلیارد سال قدمت دارد، که جوان تر از خود ماه است و نیز پس از جامد شدن پوسته ماه شکل گرفته‌است. هنوز نمونه ای بسیار قدیمی است که در دوره پیشا-نکتاری تاریخ ماه شکل گرفته‌است. تاریخ‌سنجی پیروکسن‌های به‌دست‌آمده از دیگر نمونه‌های آنورتوزیت ماه سن تبلور ساماریوم- نئودیمیوم را برابر ۴٫۴۶ میلیارد سال به‌دست داد.Norman, M. D. , Borg, L. E. , Nyquist, L. E. , and Bogard, D. D. (2003) Chronology, geochemistry, and petrology of a ferroan noritic anorthosite clast from Descartes breccia 67215: Clues to the age, origin, structure, and impact history of the lunar crust, Meteoritics and Planetary Science, vol 38, p. 645-661 Summary

 منابع 

رده:آپولو ۱۵
رده:سنگ‌های آذرین
رده:صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:ماه‌شناسی
رده:نمونه سنگ‌های ماه