آشکارساز کریستالی

آشکارساز کریستالی () قطعه‌ای الکترونی منسوخ شده‌است که در اویل قرن بیست در گیرنده‌های رادیویی به‌کار گرفته شد.

 آشکارساز سیبیل گربه‌ای 
اولین وسیله حالت جامد آشکارساز سیبیل گربه‌ای بود که برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ در گیرنده‌های رادیویی به کار رفت. یک سیم سیبیل گربه‌ای به یک بلور جامد (مانند بلور ژرمانیوم) متصل است تا با استفاده از تأثیر نقطه تماس، یک سیگنال رادیویی را شناسایی کند. در جز حالت جامد، جریان الکتریکی به عناصر و ترکیبات جامد وابسته است که به منظور پر کردن کاستی الکترون‌هاست که حفره الکترونی نامیده می‌شود. مفهوم حفره‌های خالی و پر با توجه به فیزیک کوانتومی قابل درک است. ماده سازنده نیز اغلب یک
نیم‌رسانا بلوریست.

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:آشکارسازها
رده:اختراع‌های بنگلادشی
رده:اختراع‌های هندی
رده:الکترونیک رادیویی
رده:تاریخچه رادیو
رده:دیودها