وضع نخستین

وضع نخستین یا وضع آغازین  مفهومی در فلسفهٔ جان رالز است. رالز عدالت را تبلور انصاف می‌داند و می‌گوید در وضع نخستین که تا حدی مشابه مفهوم وضع طبیعی است، آدمیان می‌خواهند جامعهٔ مدنی تشکیل دهند و به‌ناچار روی اصولی معقول و منصفانه توافق می‌کنند. نقشی که این اصول در تفکیک حقوق، تکلیف‌ها و تقسیم مزایای اجتماعی برعهده می‌گیرد همان است که مفهوم عدالت نامیده می‌شود. در وضعِ آغازین، انسان‌ها در وضعیتی که حجاب جهل نامیده می‌شود، بر روی اصولی از عدالت توافق می‌کنند که با در نظر گرفتن فرایندِ این توافق، می‌توان آن را منصفانه دانست.غرایان زندی، داوود (۱۳۸۱)، نظریهٔ عدالت به‌مثابهٔ انصاف جان رالز: نظریه‌ای جهان شمول یا لیبرالی، اطلاعات سیاسی-اقتصادی، بهمن و اسفند ۱۳۸۱، شمارهٔ ۱۸۵ و ۱۸۶.

منابع

رده:جان رالز
رده:اخلاق وظیفه‌گرا
رده:عدالت
رده:نظریه‌های سیاسی
رده:نظریه‌های اجتماعی
رده:آزمایش فکری در فلسفه
رده:مفهوم‌های فلسفه سیاسی
رده:آزمایش‌های فکری در اخلاق