عنوان‌های افتخاری در موسیقی عامه‌پسند

عنوان‌های افتخاری در موسیقی عامه‌پسند اصطلاحاتی هستند که اغلب توسط رسانه‌ها یا طرفداران، برای نشان دادن اهمیت یک هنرمند استفاده می‌شود. این عنوان‌ها اغلب مذهبی، خانوادگی یا بیشتر اوقات سلطنتی و اشرافی هستند که به صورت استعاره‌ای استفاده می‌شوند. اسامی مستعار در موسیقی کلاسیک اروپایی و در اوایل قرن نوزدهم، با نامیدن چهره‌هایی مانند موتزارت به‌نام «پدر موسیقی نوین» و باخ به‌نام «پدر موسیقی پویای مدرن» مورد استفاده قرار گرفت.A. R. Frey, Sobriquets and Nicknames (1888, published online by BiblioBazaar, 2009), p. 115. همچنین این عنوان‌ها به طرز ویژه‌ای در فرهنگ آفریقایی-آمریکایی و دوران پس از جنگ داخلی، شاید به عنوان وسیله‌ای برای تخصیص موقعیتی که توسط برده‌داری منع شده بود، رواج داشت.S. S. Walker, "What's in a name: Black awareness keeps the African tradition of 'meaningful names' alive", Ebony, vol. 32 (8), (June 1977), pp. 74–8. در نتیجه این عنوان‌ها به موسیقی جاز و بلوز ابتدایی که شامل چهره‌هایی مانند دوک الینگتون و کاونت بیسی بود، وارد شدند.D. Evans, "From Bumble Bee Slim to Black Boy Shine: Nicknames of Blues Singers" in D. Evans, ed. , Ramblin' on my mind: new perspectives on the blues: African American music in global perspective (Chicago: University of Illinois Press, 2008), pp. 179–222.

در فرهنگ آمریکایی، علی‌رغم قانون اساسی و ایدئولوژی جمهوری‌خواهS. Deger-Jalkotzy and I. S. Lemos, Ancient Greece: from the Mycenaean palaces to the age of Homer (Edinburgh: Edinburgh University Press, 2006), p. 272. عنوان افتخاری برای توصیف شخصیت‌های برجسته در حوزه‌های مختلف مانند صنعت، تجارت، ورزش و رسانه‌ها استفاده شده‌است. عنوان «پدر» یا «مادر» برای نوآوران و عنوان‌های سلطنتی مانند «شاه» و «ملکه» برای شخصیت‌های برتر در هر زمینه استفاده شده‌اند.M. Benoliel and Linda Cashdan, The Upper Hand: Winning Strategies from World-Class Negotiators (Adams Media, 2006), p. 26.B. G. Rader, Baseball: a history of America's game (Chicago: University of Illinois Press, 3rd edn. , 2008), p. 140. در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، همان‌طور که موسیقی جاز و سوینگ در حال محبوب شدن بودند، بیشتر هنرمند موفق سفیدپوست مانند پل وایتمن و بنی گودمن بودند که به ترتیب به عنوان «پادشاه جاز» و «پادشاه نوسان» شناخته می‌شدند، به رغم اینکه هنرمندان آفریقایی-آمریکایی معاصر بیشتری وجود داشتند.Y. Bynoe, Stand and deliver: political activism, leadership, and hip hop culture (Soft Skull Press, 2004), p. 155. زمانی که موسیقی راک اند رول در دههٔ ۱۹۵۰ محبوب‌تر شد، این عنوان‌ها به این موسیقی نیز راه پیدا کرد. تلاش‌های زیادی برای پیدا کردن «پادشاه راک» شد؛ عنوانی که بیشتر با الویس پرسلی در ارتباط بود.M. T. Bertrand, Race, rock, and Elvis: Music in American life (Chicago: University of Illinois Press, 2000), p. 220. این لقب‌ها به عنوان بخشی از فرایند تخصیص اعتبار برای نوآوری موسیقی جدید که توسط یک مؤسسه سفید پایه‌گذاری شده، مشخص شده‌است.G. B. Rodman, "A hero to most?; Elvis, myth and the politics of race", Cultural Studies vol. 8 (3), (1994), p. 474. به شخصیت‌های برجسته در حوزه‌های دیگر نیز عنوان افتخاری داده شده‌است؛ مانند «معمار راک اند رول» که از دههٔ ۱۹۹۰ به لیتل ریچارد داده شده‌استJ. Warner, On this day in black music history (Hal Leonard Corporation, 2006), p. 56, اما این عنوان نیز، مانند بسیاری دیگر، برای دیگر شخصیت‌های مهم، در این مورد از جمله گیتاریست الکتریک پیشگام لس پال، بکار برده شده‌است.

عنوان‌های افتخاری مشابهی در ژانرهای دیگر نیز به هنرمندان داده شده‌است، از جمله فردی مرکوری که به «پادشاه ملکه‌ها» یا «شاه شاهان» و تینا ترنر، که با عنوان «ملکهٔ راک اند رول» شناخته می‌شوند.Kempton, Boogaloo: the Quintessence of American Popular Music (University of Michigan Press, 2005), p.  58. مایکل جکسون و مدونا با عنوان‌های «پادشاه پاپ» و «ملکه پاپ» ارتباط نزدیکی دارند. همچنین بریتنی اسپیرز به عنوان «پرنسس پاپ» شناخته می‌شود. بعضی از عنوان‌ها به شدت توسط هنرمندان مختلف مورد ترویج و رقابت قرار گرفته‌اند و گاهی با توجه به موضوعشان بدون صاحب یا مورد بازی قرار گرفته‌اند. برخی از عنوان‌های افتخاری مهم به صورت کلی استفاده می‌شود و معمولاً در کنار اسم افرادی خاص شناخته می‌شوند.

 منابع 

رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان ژاپنی
رده:موسیقی عامه‌پسند